Китоби
Китоби
Равиши намози Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам)
Дар китоби "Тарзи намозгузории Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам)" Аллома Шайх Абдулазиз ибни Абдуллоҳ ибни Боз -раҳимаҳуллоҳ- сифати намози Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам)-ро бо услуби сода ва равиши дақиқ, бо такя ба далелҳои саҳеҳ хулоса намуда, дар он рукнҳои намоз, суннатҳо ва сифатҳои онро аз таҳорат то салом додан баён кардааст, то барои мусалмон дар намозаш роҳнамо бошад ва бо ҷамъи далелу баён ба пайравии комил аз Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) дар бузургтарин ибодат даъват намояд.
Василаҳои муфид барои зиндагии босаодат
Китоби «Василаҳои муфид барои зиндагии босаодат»-и Шайх Абдурраҳмон ибни Носир Ас-Саъдӣ сабабҳои саодати ҳақиқиро аз дидгоҳи имонии амиқ баррасӣ намуда, хонандаро ба оромиши қалбӣ тавассути имон ва амали солеҳ, зикри Аллоҳ, қаноат, тафаккур дар неъматҳо, эҳсон, таваккул, сабр ва дуруст арзёбӣ намудани умур роҳнамоӣ мекунад. Ин асар бо услуби зебое нақшаи зиндагии ором, мутавозин ва саодатмандро, бо вуҷуди пастиву баландиҳои ҳаёт, дар ихтиёри шумо қарор медиҳад.
Таҳқиқ ва тавзеҳи бисёре аз масоили ҳаҷ, умра ва зиёрат дар партави Китобу Суннат
Ин китоб аҳкоми ҳаҷ, умра ва зиёратро мувофиқи Китобу Суннат шарҳ дода, вазифаҳои ҳаҷ, умра, мамнуоти замони эҳром ва одоби зиёрати Масҷиди набавиро баён мекунад ва аз бидъатҳо дар ин шаоир ҳушдор медиҳад.
Рисолаи кӯтоҳ дар баёни одоб ва аҳкоми зиёрати Масҷиди набавӣ
Ин китоб одоб ва аҳкоми зиёрати Масҷиди набавиро шарҳ дода, чигунагии дуруду салом фиристодан ба Паёмбар ва ёронашро баён мекунад. Инчунин аз бидъатҳои ин зиёрат ҳушдор медиҳад ва ҳамзамон бар риояи суннат ва одоби шаръии он таъкид мекунад.
Сипари мусалмон аз зикрҳои Китобу Суннат
Китоби мазкур зикрҳоеро аз Китоб ва Суннат ҷамъ овардааст, то гуфтани онҳо дар вақту ҳолатҳои гуногун осон гардад. Он шомили дуоҳои бедор шудан аз хоб, таҳорат, намоз, сафар ва дигар дуоҳое мебошад, ки ба мусалмон кумак мекунад, то худро эмин нигоҳ дорад ва дар ҳифзу риояти Аллоҳ қарор гирад.
Он чи кӯдакони мусалмон набояд аз он ғофил бошанд
Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон Муқаддима Баъд аз ҳамду санои Худованд Ин масоилест марбут ба дини Аллоҳ Таъоло, ки донистани онҳо барои фарзандони мусалмонон зурурӣ аст ва волидайн бояд аз хурдӣ ба фарзандонашон ин масоилро омӯзонанд. Ин барнома сода, осон ва фарогири фанҳои ақида, фиқҳ, сират, ҳадис, одоб, тафсир, ахлоқ ва азкор мебошад. Он барои кӯдакон ва ҳама синну сол ва тозамусалмонон мувофиқ аст. Онро метавон дар хонаҳо, кӯдакистонҳо ва муассисаҳои таълимӣ ва барои ҳифз кардану фаҳмонда додан истифода кард. Ин китобро бар асоси фанҳо тартиб додам ва онро дар шакли суолу ҷавоб…
Усули сегона ва далелҳои он
Ин китоб усулҳои асосиеро баррасӣ мекунад, ки мусалмон бояд онҳоро таълим бигирад. Ин се асл аз инҳо иборат аст: шинохти Аллоҳ, шинохти дини Ислом ва шинохти паёмбар Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам). Китоб бо истинод ба далелҳои қуръонӣ ва ҳадисӣ бар аҳамияти ин усулҳо дар бунёди имон ва амали солеҳ тамаркуз мекунад.
الدروس المهمة لعامة الأمة
يهدف الكتاب إلى تعليم المسلمين أساسيات دينهم بطريقة مبسطة وشاملة. يتناول مجموعة من الدروس المهمة مثل قراءة الفاتحة وقصار السور، وأركان الإسلام والإيمان، وأقسام التوحيد والشرك، وشروط وأركان وواجبات الصلاة، بالإضافة إلى مبطلاتها، مع بيان مختصر لشروط الوضوء وفروضه ونواقضه. كما يسلط الضوء على التحلي بالأخلاق الإسلامية والآداب الشرعية، ويقدم إرشادات لطيفة حول تجهيز الميت والصلاة عليه ودفنه.
Шарҳи мухтасар дар ақидаи исломӣ
Ин китоб усули имонро, ки имон ба Аллоҳ, фариштагони Ӯ, китобҳои Ӯ, паёмбарони Ӯ, рӯзи қиёмат ва тақдирро дар бар мегирад, шарҳ дода, усулҳои асосиеро баён мекунад, ки мусалмон бояд ба онҳо эътиқод дошта бошад ва мувофиқи онҳо амал намояд. Ва инчунин бар аҳамияти таҳкими робита бо Аллоҳ тавассути дарки амиқи ақидаи исломӣ таъкид меварзад.
حقوق دعت إليها الفطرة
رسالة لطيفة تقدم شرحًا مفصلًا لعشرة حقوق أساسية تشمل حقوق الله تعالى، وحقوق النبي صلى الله عليه وسلم، وحقوق الوالدين، والأولاد، والأقارب، والجيران، والزّوجين، والرّعية والولاة، والمسلمين عمومًا، وغير المسلمين. يهدف الكتاب إلى تعزيز الفهم الصحيح للعلاقات الاجتماعية والواجبات الفردية تجاه الآخرين، مستندًا إلى نصوص الوحي من القرآن الكريم والسنة النبوية، مما يجعله مرجعًا مهمًا لكل مسلم يسعى لتطبيق الشريعة في حياته اليومية مع ربه ومع الآخرين.
Рисолаи кӯтоҳ дар баёни сифат ва аҳкоми умра
Ҳамду ситоиш Парвардигори ҷаҳониёнро ва дуруду салом бар Паёмбари мо Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва бар тамоми хонадон ва асҳобаш. Аммо баъд: Ин рисолаи кӯтоҳест дар бораи сифати умра, аҳком ва одоби он. Дар ин рисола кӯшиш намудем, то аксари он чиро, ки умракунанда ба он ниёз дорад, баён созем. Ва аз Худованд мехоҳем, ки онро холисона барои ризои Хеш бигардонад ва тамоми мусалмононро аз он баҳраманд гардонад.
Рисолае дар бораи ҳукми сеҳру фолбинӣ
Шайх Абдулазиз ибни Абдуллоҳ ибни Боз Худованд раҳмату мағфираташ кунад Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон Ҳукми ҷоду, фолбинӣ ва он чи ба онҳо марбут аст (1) (1) Қисме аз ин мақола дар ҷилди сеюми китоб "Маҷмуаи фатвоҳо ва мақолаҳои гуногун" таҳти унвони: "Ҳукми ҷоду ва фолбинӣ ва масъалаҳои марбут ба он" нашр шудааст. Инчунин мақола пурра дар як нашрияе аз ҷониби Раёсат бо унвони: "Рисолае дар бораи ҳукми ҷоду ва фолбинӣ" нашр шуда, дар маҷаллаи "Ал-Ямама" ва маҷаллаи Таҳқиқоти исломӣ низ нашр шудааст. Шукру сипос Худованди ягона ва беҳамторо ва салому дуруд бар паёмбаре, ки баъд аз ӯ…
رسول الإسلام محمد صلى الله عليه وسلم
Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон Паёмбари Ислом Муҳаммад саллалоҳу алайҳи ва саллам Шарҳи мухтасаре аз паёмбари Ислом Муҳаммад (1) саллалоҳу алайҳи ва саллам, ки инҷо ном, насаб, кишвар, издивоҷ, нишонаҳои нубувват, шариъат, рисолати ӯ, ки ба чи даъват мекунад ва мавқеи мухолифон нисбат ба ӯро, баён мекунам. (1) Ба ин нукта таваҷҷӯҳ карда шавад, ки ман бино бо назардошти тарҷума, калимаи "Паёмбар"-ро бо Муҳаммад" ҳамеша якҷо навиштаам. 1- Ному насаб ва шаҳре, ки онҷо таваллуд ва бузург шудааст Паёмбари Ислом, Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Абдулмутталиб ибни Ҳошим аз авлоди Исмоил ибни…
Он чи ҳар як мусалмон набояд аз он ғофил бошад
Китоби "Он чи ҳар як мусалмон набояд аз он ғофил бошад" китоби бисёр арзишмандест, ки ҳарфҳояш бо ҷавҳари донишу ҷилваи баён навишта шудаанд. Ин китоб асосҳои ақида, аҳкоми Ислом ва ахлоқи некуро, ки донистанашон барои ҳар як мусалмон зарур аст, дар бар мегирад. Бо услубе муҳкам ва пурмаънӣ таълиф шудааст, ки чашми дилро равшан мекунад ва қалбҳоро оромиш мебахшад, фаҳмро пок месозад ва амалро ислоҳ мекунад. Ҳаққо, он калиди наҷот ва роҳнамои роҳрав дар роҳи итоат ва маърифат аст.
Паёми мухтасар дар бораи Ислом бар асоси ончи дар Қуръони карим ва суннати набавӣ омадааст.
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон Ислом (Нусхаи холӣ аз далелҳо)(1) [1] Нусхаи дигаре аз ин паём бо далоил аз Қуръони карим ва суннати набавӣ вуҷуд дорад, ки шумо метавонед онро тавассути ин пайванд дарёфт кунед. https://islamhouse.com/ar/book/2830071. Ин як рисолаи бисёр муҳим дар мавриди таърифи мухтасар аз Ислом аст, ки муҳимтарин усул, таълимот ва фазоили онро аз сарчашмаҳои аслии он, Қуръони карим ва суннати набавӣ нишон медиҳад. Ин рисола муваҷҷаҳ ба тамоми мардумон, чи мусалмон ва ғайри мусалмон, бо забонҳои худашон ва барои ҳар давру замони ва дар ҳар мавриде таҳия ва тақдим…
Як хулосаи муфид барои мусалмон
Ин китоб ба таври мухтасар ва ҷомеъ баррасӣ шуда, асосҳои ибодати дуруст ва маънии имон ба Аллоҳ, фариштагон, китобҳои Ӯ, паёмбарони Ӯ, рӯзи қиёмат ва тақдирро ба хонандагон баён мекунад.
Китоби «Дуо» ҳамроҳ бо «Табобат бо руқя аз Қуръон ва Суннат»
Муаллиф Бандаи ниёзманди Аллоҳ Таъоло Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон
Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон
Қуръони карим – каломи Аллоҳ, ки Парвардигори ҷаҳониёну Холиқи онҳост, мебошад ва онро бар хотами паёмбарон – Муҳаммад (с) нозил кардааст, то ба башарият равшан созад, ки ҳадаф аз офариниши онҳо чист. Инчунин, онҳоро ба роҳе ҳидоят намояд, ки саодаташонро дар дунёву охират ба дунбол дорад ва онҳоро аз бадбахтии абадии баъд аз марг раҳоӣ бахшад. Қуръони карим охирин китоби илоҳии нозилшуда буда, тасдиқкунандаи китобҳои гузашта ва бекоркунандаи тамоми шариатҳои пешини илоҳист. Қуръони карим нишонаву муъҷизаи абадӣ буда, далеле бар нубувати Расулуллоҳ – Муҳаммад (с) мебошад. Аллоҳи мутаол…
Хулосаи муфид барои муаззин, имом, хатиб ва аҳкоми масҷидҳо
Китоб дидгоҳи ҳамаҷонибаро дар бораи аҳкоми азон ва иқомат, имоматии намоз, хутбаи ҷумъа ва одоби масҷид пешниҳод мекунад. Ҳамчунин, китоб вазифаҳои муаззинон, имомон ва хатибонро баррасӣ намуда, аҳамияти омӯхтани аҳкоми шаръии марбут ба ин вазифаҳоро барои таъмини иҷрои дурусти онҳо таъкид мекунад. Он инчунин матнҳои аз Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) ривоятшударо ҳамроҳ бо шарҳи онҳо дар бар мегирад, то татбиқи дурусти онҳо таъмин гардад.
Ислом
Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон Оё аз худ пурсидаед, ки: Замину осмонҳо ва дигар махлуқоти бузург, ки дар замину осмонҳо ҳаст кӣ офаридааст? Ва чи касе ин низоми дақиқу муназзамро эҷод кардааст?
Коинотро кӣ офаридааст? Маро кӣ ва барои чӣ офаридааст?
Оё ман дар роҳи дуруст ҳастам? Замину осмонҳо ва тамоми офариниш, ки миёни онҳост кӣ офаридааст? Ин низоми дақиқ ва мукаммал дар замину осмонҳоро кӣ эҷод кардааст? Кӣ инсонро офарид ва ба ӯ шунавоӣ, биноӣ ва ақл дод ва ӯро дар касби илм ва дарки ҳақоиқ тавоно сохт?
Ду рисолаи мухтасар дар бораи закот ва рӯза
Ин китоб ду фариза - закот ва рӯзаро баррасӣ намуда, аҳком ва манфиатҳои онҳоро бо ёдоварии ҳуқуқи Аллоҳ бар бандагонаш баён мекунад. Инчунин шарҳи аҳкоми закот, намудҳои амволе, ки закот ба онҳо алоқаманд аст, фазилатҳои моҳи Рамазон ва аҳкому одоби рӯзаро бо услуби илмие, ки асосҳои шаръӣ ва роҳнамоии тарбиявиро дар худ ҷамъ меоварад, фаро мегирад.
Паёми кӯтоҳ ба Худонобовар
Ин "Номаи кӯтоҳ ба Худонобовар" ақлро мухотаб қарор медиҳад, ки низоми дақиқи коинот тасодуфӣ будани онро рад карда, ба Офаридгори Ҳакиме далолат менамояд. Оё ақл мепазирад, ки ин ҳама коинот аз ҳеҷ ба вуҷуд омада бошад? Пас, ақли худро барои андеша ва тафаккур боз кун ва ҳақиқатро ҷустуҷӯ намо, шояд дар он нуре биёбӣ, ки туро ҳидоят кунад.
إعداد خطيب ماهر
Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон. Ҳамоно ҳамду ситоиш аз они Аллоҳ аст, Ӯро ҳамду сано мегӯем, аз Ӯ ёрӣ металабем ва омурзиш мехоҳем. Аз шарри нафсҳои худ ва аз бадии кирдори хеш ба Аллоҳ паноҳ мебарем. Ҳар киро Аллоҳ ҳидоят кунад, гумроҳкунандае барои ӯ нест, ва ҳар киро гумроҳ созад, ҳидояткунандае барои ӯ нест. Ва гувоҳӣ медиҳам, ки нест Худои барҳақ магар Аллоҳ, Ӯ ягона аст ва шарике надорад. Ва гувоҳӣ медиҳам, ки Муҳаммад бандаи Ӯ ва фиристодаи Ӯ мебошад. Дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод ва бар олу асҳобаш ва ба тамоми касоне, ки аз онҳо ба некӣ пайравӣ карданд. Аммо баъд: Азбаски…
Коинотро кӣ офаридааст? Маро кӣ ва барои чӣ офаридааст?
Ин китоб пайдоиши коинот ва инсонро баррасӣ намуда, таъкид мекунад, ки онҳо Офаридгори бузурге доранд, ки Ӯ Аллоҳ, зоте, ки қонунҳои идоракунандаи зиндагиро муқаррар намудааст. Китоб инчунин сифатҳои Аллоҳ ва аҳамияти имон ба паёмбарон ва китобҳои осмониро баён дошта, таъкид мекунад, ки Ислом дини ҳақ барои расидан ба саодат ва хушбухтӣ дар дунё ва охират мебошад.
Паёмбари Ислом Муҳаммад саллалоҳу алайҳи ва саллам
Китоби "Паёмбари Ислом Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам" зиндагии Паёмбар Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва салламро аз насабу нашъунамо то издивоҷи муборак, оғози ваҳй ва ибтидои рисолати хотимавии ӯ баррасӣ намуда, нишонаҳои нубувват ва аломатҳои ростгӯияшро баён мекунад. Инчунин шариъатеро, ки овардааст ва нақши онро дар ҳифзи ҳуқуқ ва каромати инсон шарҳ медиҳад. Мавқеи мухолифонаш ва гувоҳиҳои онҳоро дар ҳаққи ӯ ошкор сохта, бар ахлоқи фозилае, ки ӯро намунаи ибрат барои мардум ва даъватгаре ба сӯи тавҳиди Холиқ гардонидааст, таъкид менамояд.
Оё аз худ пурсидаӣ? Туро кӣ ва барои чӣ офаридааст? Ва баъд аз марг чист?
Китоб масъалаи вуҷуд ва офаринишро баррасӣ намуда, бо далелҳои ақлӣ вуҷуди Офаридгори соҳиби ҳикмат ва камолро собит мекунад ва баён медорад, ки ҳадаф аз зиндагӣ ибодати Аллоҳи яктост ва Ислом дини ҳақ ва маҳфузмонда мебошад, ба имон овардан ба Паёмбари Аллоҳ Муҳаммад ва пайравӣ аз таълимоти ӯ даъват намуда, аз ширк барҳазар медорад ва ҳисобу ҷазоро дар охират таъкид мекунад.
Шарҳи лафзҳои азон
Китоби "Шарҳи алфози азон" калимаҳои азонро баррасӣ намуда, онҳоро бо шарҳи имонӣ тавзеҳ медиҳад ва ҷанбаҳои ақидавӣ ва тарбиявии онро таъкид мекунад. Он баён мекунад, ки азон танҳо як даъват ба намоз нест, балки даъвати ҳаррӯза ба тавҳид ва наҷот аст. Китоб калимаҳои азонро аз таъзими Худо ва шаҳодати тавҳиду рисолат то даъват ба намозу наҷот ва дар ниҳоят хулоса бо такбиру тавҳид баррасӣ карда, маъноҳои онҳоро тафсил медиҳад. Бо услуби муассир байни алфози азон ва мақсадҳои рӯҳонии он робита барқарор намуда, дилҳоро бедор мекунад ва робитаро бо Худо нав месозад.
Мухтасари китоби "Шарҳи лафзҳои азон"
Мухтасари китоби "Шарҳи алфози азон" иборат аз ихтисори китоби "Шарҳи алфози азон" мебошад, ки калимаҳои азонро баррасӣ намуда, онҳоро бо шарҳи имонӣ тавзеҳ медиҳад ва ҷанбаҳои ақидавӣ ва тарбиявии онро намоён месозад. Инчунин калимаҳои азонро аз бузургдошти Худо ва шаҳодати тавҳиду рисолат то даъват ба намозу наҷот бо гуфтани такбиру тавҳид баррасӣ карда, маъноҳои онҳоро бо услуби муассир муфассал баён мекунад.
Тарзи вузӯ кардан (шарҳи амалӣ ва мухтасар)
Сифати таҳорат (навори содакардашуда) Дастури амалӣ, ки тарзи таҳоратро қадам ба қадам шарҳ медиҳад, Ин хеле муҳим аст, зеро таҳорат шарти дуруст будани намоз аст. Наворро тамошо кунед ва тарзи дурусти таҳоратро омӯзед. Тарзи таҳорат кардан
Равиши хондани намоз (навори видеоии кӯтоҳ)
Дастури амалии кӯтоҳ оид ба тарзи хондани намоз, то ин ки Аллоҳро бо огоҳӣ ибодат кунем ва намозамон бо тамоми рукнҳо ва шартҳояш комил бошад. Равиши хондани намоз Агар хоҳем намоз бигузорем, пеш аз ҳама лозим аст худро аз бевузуӣ ва ҷанобат пок кунем. Сипас бо либоси поке, ки авратамонро бипӯшонад, намоз мегузорем. Ва бояд бадани мо ва макони намозамон аз наҷосат пок бошад. Рӯй ба қибла мекунем. Ва мустаҳаб аст, ки рӯ ба сутра намоз бигузорем.
Тарзи адои умра
Тарзи умра кардан. (Шарҳи амалӣ ва мухтасар) Чӣ гуна умра мекунед? (Навори омӯзишии сода) Ин навор маносики умраро бо тартиб, аз эҳром то таҳаллул, ба таври сода ва фаҳмо шарҳ медиҳад. Наворро тамошо кунед ва омӯзед, ки чӣ гуна умраатонро бо осонӣ ва ба таври дурусту комил адо намоед. Ҳар касе, ки мехоҳад ибодати умраро анҷом диҳад, бояд аз миқоти муътабари худ эҳром бибандад. Миқотгоҳҳо маконҳое мебошанд, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) онҳоро муайян кардаанд. То ҳар касе ҳаҷ ё умра карданӣ бошад, аз онҷо эҳром бандад. Пас, ҳар касе, ки бо нияти ҳаҷ ё умра аз назди яке аз онҳо…
Ахлоқи ҳамида
Ин рисола ба ҷанбаҳои гуногуни ахлоқи ҳамида дар муносибат бо Худованд ва мардум мепардозад. Дар он зарурати пазируфтани паёмҳо ва аҳкоми Худованд бо қабул, ризо ва таслим, инчунин сабру шикебоӣ ба тақдири Ӯ баён шудааст. Ҳамчунин рисола соҳаҳои ахлоқи некро дар муомила бо дигарон шарҳ медиҳад, аз ҷумла: худдорӣ аз озору зиён расонидан, саховатмандӣ ва дасти хайр дароз кардан, бо чеҳраи кушода ва табассум бо мардум рӯ ба рӯ шудан ва дигар одобу фазилатҳои нек. Муаллиф ҳамаи инро бо намунаҳои равшан аз сирати мубораки Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) тавзеҳ медиҳад.
Зикрҳое, ки субҳ ва шом гуфта мешаванд.
Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон. (Аллоҳ Зотест, ки ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ӯ нест. Зиндаву поянда аст, на хоби сабук Ӯро фаро мегирад ва на хоби сангин. Аз они Ӯст, ҳар чи дар осмонҳо ва замин аст. Чӣ касе ҷуз ба иҷозати Ӯ дар назди Ӯ шафоъат мекунад? Он чиро, ки пеши рӯ ва он чиро, ки пушти сарашон аст, медонад, ва ба илми Ӯ ҷуз он чи Худ хоҳад, иҳота натавонанд ёфт. Курсии Ӯ осмонҳо ва заминро иҳота дорад, нигаҳдории онҳо бар Ӯ душвор нест. Ӯ баландмартаба ва бузург аст!) Оятулкурсӣ (Сураи Бақара, ояти 255). (Расул [-и Аллоҳ Таъоло] ба он чи аз [сӯйи] Парвардигораш бар ӯ нозил шуда,…
Маро кӣ ва барои чи офаридааст?
Тамоми офариниш далолат бар вуҷуди Офаридгор мекунад. Замину осмонҳо ва дигар махлуқоти бузурги бешумор, ки миёни ин ду вуҷуд дорад кӣ офаридааст? Ин низоми дақиқ ва мукаммал дар замину осмонро кӣ офаридааст? Кӣ инсонро офарид ва ба ӯ шунавоӣ, биноӣ ва ақл ато кард ва дар касби илм ва дарки ҳақоиқ тавоно сохт? Ин кори дақиқ дар системаи бадани худ ва дигар махлуқоти зиндаро чи гуна тавзеҳ медиҳед? Кӣ онро офаридааст? Чигуна ин олами бузург бо қавонине, ки муддати тӯлонӣ онро танзим мекунад мустақар ва пойдор аст?
Фазоил ва одоби Масҷиди набавӣ ва аҳкоми зиёрати қабри Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва қабри ду саҳобаи ӯ (разияллоҳу анҳумо)
Ин китоб фазилатҳои Масҷиди набавӣ ва одоби зиёрати онро баён карда, ҳамчунин одоби зиёрати қабри Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва қабрҳои ду ёраш (разияллоҳу анҳумо)-ро шарҳ медиҳад. Ҳамзамон бар аҳамияти виқор, таҳорат ва дурӣ ҷустан аз амалҳои бидъатӣ ҳангоми зиёрат таъкид мекунад.
Ислом дини паёмбарони Аллоҳ аст
Ислом яъне таслим шудан дар баробари Худованди Офаридагор ва тадбиркунандаи коинот ва таслим дар баробари Ӯ Таъоло аз рӯйи муҳаббат ва бузургдоштӣ аст. Асоси дини Ислом имон овардан ба Аллоҳ Таъоло аст ва инки Ӯ Офаридгор аст ва тамоми ҳастӣ ҷуз Ӯ офаридаи Ӯ Таъоло ҳастанд. Ӯ Таъоло ягона ва танҳо шоистаи парастиш аст, ҷуз Ӯ маъбуди барҳақ нест, зеботарин ва волотарин ном ва сифатҳо азони Ӯст, соҳиби камоли мутлақ ва бидуни нуқс аст, на аз Ӯ фарзанд зоида мешавад ва на зода шудааст ва на ҳамто дорад, дар ҳеҷ як аз офариниши худ маҳлул ва таҷассум намеёбад. Ислом ҳамон дине аст, ки Аллоҳи…
Шарҳи мухтасар дар бораи Ислом бар асоси он чи дар Қуръони Карим ва суннати набавӣ омадааст.
Ислом Ин як китоби бисёр муҳим дар мавриди таърифи мухтасар аз Ислом аст, ки муҳимтарин усул, таълимот ва фазоили онро аз сарчашмаҳои аслии он - Қуръони Карим ва суннати набавӣ нишон медиҳад. Ин китоб барои тамоми мардумон, чи мусалмон ва ғайри мусалмон, бо забонҳои худашон ва барои ҳар давру замони ва дар ҳар мавриде таҳия ва тақдим шудааст. (Ин нусха дарбаргирандаи далелҳо аз Қуръони Карим ва суннати набавӣ мебошад) 1 - Ислом паёми Аллоҳ ба сӯи тамоми башарият аст, ки он паёми ҷовидонаи илоҳӣ ва охирин рисолоти раббонӣ мебошад. Яъне: Ислом паёми Аллоҳ ба сӯи тамоми мардум аст, Худованди…