ແຜ່ນພັບສະບັບຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີອຸມເຣາະຫ໌ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດຕ່າງໆ ຂອງມັນ

ແຜ່ນພັບສະບັບຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີອຸມເຣາະຫ໌ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດຕ່າງໆ ຂອງມັນ

ມວນການສັນລະເສີນທັ້ງປວງເປັນສິດຂອງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນລະໂລກ, ແລະ ຂໍສໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິຈົ່ງປະສົບຕໍ່ທ່ານນະບີຂອງເຮົາ ມຸຮຳມັດ, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.

ຕໍ່ຈາກນີ້:

ນີ້ຄືຂໍ້ຄວາມສະບັບຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີອຸມເຣາະຫ໌, ຂໍ້ບັນຍັດ ແລະ ກິລິຍາມາລະຍາດຂອງມັນ, ເຊິ່ງພວກເຮົາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ໃນຂໍ້ສັ່ງໃຊ້ນີ້ ການອະທິບາຍເຖິງສ່ວນໃຫຍ່ຂອງສິ່ງທີ່ຜູ້ປະກອບພິທີອຸມເຣາະຫ໌ຕ້ອງການ.

ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງໂປດເຮັດໃຫ້ຜົນງານນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດໃຈເພື່ອພຣະພັກອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຊົງໂປດໃຫ້ບັນດາມຸສລິມທົ່ວໄປໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຜົນງານນີ້.

ຄະນະກຳມະການວິຊາການ ປະຈຳ ສະມາຄົມບໍລິການເນື້ອຫາສາສະໜາອິສລາມໃນພາສາຕ່າງໆ

ບົດເກີ່ນນຳ

ຂໍ້ທີໜຶ່ງ: ເງື່ອນໄຂຂອງການຕອບຮັບການເຮັດອິບາດະຫ໌

ການອິບາດະຫ໌ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌ ນອກຈາກຈະຕ້ອງມີສອງເງື່ອນໄຂ:

ໜຶ່ງ : ຄວາມບໍລິສຸດໃຈ (ອິຄລາສ), ຄືການມີເຈດຕະນາມຸ່ງຫວັງຄວາມໂປດປານຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ໂລກອາຄິເຣາະຫ໌, ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕັດວ່າ: (ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກະທຳອື່ນໃດ ນອກຈາກເພື່ອເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເປັນຜູ້ມີເຈດຕະນາບໍລິສຸດໃນການພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນແນວທາງທີ່ທ່ຽງກົງ) [1], [ອັລ-ບັຍຍິນະ: 5]. [1] ໝາຍເຖິງ: ການມຸ່ງໜ້າສູ່ພຣະອົງ ແລະ ການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ, ໂດຍຫັນຫຼັງໃຫ້ແກ່ສິ່ງອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ. ຕັຟຊີຣ ອັສ-ສະອ໌ດີ (ໜ້າ 538)

ແລະ ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງທຸກໆ ການງານຂຶ້ນຢູ່ກັບການຕັ້ງເຈດຕະນາ, ແລະ ແທ້ຈິງທຸກໆ ການງານຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ໄດ້ຕັ້ງເຈດຕະນາໄວ້» [2]. [2] ບັນທຶກໂດຍ ອັລບຸກຄໍຣີ, ເລກທີ່ (1) ແລະ ມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1907).

ສອງ : ການປະຕິບັດຕາມທ່ານນະບີໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ ທັງຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ, ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: “ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” [3] ແລະ ໃນອີກລາຍງານໜຶ່ງ: «ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອືນໃນກິດຈະການສາດສະໜາທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ ດັງນັ້ນກິດຈະການນັ້ນຈະຖືກປະຕິເສດບໍ່ຕອບຮັບ» [4]. [3] ບັນທຶກໂດຍ ອັລບຸກຄໍຣີ, ເລກທີ່ (2697) ແລະ ມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1718). [4] ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1718).

***

ຂໍ້ທີ່ສອງ: ຂໍ້ກຳນົດຂອງການຮຽນຮູ້ຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທິອຸມເຣາະຫ໌ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ ຂອງມັນ

ຜູ້ໃດທີ່ປາດຖະນາຈະເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ດ້ວຍການປະຕິບັດອິບາດະຫ໌ໃດໜຶ່ງ ກໍຄວນສຶກສາຮ່ຳຮຽນແນວທາງຂອງທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໃນອິບາດະຫ໌ນັ້ນໆ ເພື່ອທີ່ການປະຕິບັດຂອງເຂົາຈະໄດ້ຖືກຕ້ອງຕາມສຸນນະຫ໌. ແລະ ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ຊຸກຍູ້ໃຫ້ຜູ້ຄົນປະຕິບັດຕາມ ແລະ ຍຶດຖືເປັນແບບຢ່າງຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ; ດັ່ງລາຍງານຈາກ ມາລິກ ບິນ ອັລຫຸໄວຣິດ ຣໍດິຍັລລໍຮຸອັນຮຸ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: «ທ່ານທັ້ງຫຼາຍຈົ່ງລະຫມາດຄືທີ່ທ່ານເຫັນຂ້ອຍລະຫມາດ» [5]. [5] ບັນທຶກໂດຍອັລບຸກຄໍຣີ : ເລກທີ່ (6008).

ແລະ ລາຍງານຈາກທ່ານຈາບິຣ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ເລົ່າວ່າ: (( ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ຂວ່າງຫີນເທິງພາຫະນະຂອງເພິ່ນ ໃນວັນນະຫັຣ (ວັນແຫ່ງການເຊື່ອດ) ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກເຈົ້າຈົ່ງຮັບເອົາພິທີກຳຂອງພວກເຈົ້າປະຕິບັດຕາມ ຫຼື ຮຽນຮູ້, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າ ບາງທີຂ້ອຍອາດຈະບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີຫັຈຍ໌ ຫຼັງຈາກພິທີຫັຈຍ໌ຄັ້ງນີ້ຂອງຂ້ອຍ )) [6]. [6] ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1297).

***

ຂໍ້ທີ່ສາມ: ຄວາມປະເສີດຂອງອຸມເຣາະຫ໌

ອຸມເຣາະມີສອງຄວາມປະເສີດ: ທົ່ວໄປ ແລະ ສະເພາະ.

ທົ່ວໄປ:

ລາຍງານຈາກທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ກ່າວວ່າ: «ການເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ຄັ້ງໜຶ່ງ ຫາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເປັນການລົບລ້າງຄວາມຜິດທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງທັງສອງ, ແລະ ຫັຈທີ່ຖືກຕອບຮັບນັ້ນ ບໍ່ມີການຕອບແທນໃດໆ ນອກຈາກສວນສະຫວັນ» [7]. [7] ບັນທຶກໂດຍ ອັລບຸກຄໍຣີ, ເລກທີ່ (1773) ແລະ ມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1349).

ລາຍງານຈາກທ່ານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ມັສອູດ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເຮັດຫັຈ ແລະ ອຸມເຣາະຫ໌ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັນ, ເພາະທັງສອງນັ້ນຈະລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ບາບຕ່າງໆ ດັ່ງທີ່ເຕົາເປົ່າລົມ [8] ຂະຈັດສິ່ງເຈືອປົນຂອງເຫຼັກ, ຄຳ ແລະ ເງິນ, ແລະ ຫັຈທີ່ຖືກຕອບຮັບນັ້ນ ບໍ່ມີການຕອບແທນໃດໆ ນອກຈາກສວນສະຫວັນ» [9]. [8] ສະຖານທີ່ກໍ່ໄຟຂອງຊ່າງຕີເຫຼັກ ແລະ ຊ່າງທອງ. ອັລຕັມຮີດ ຂອງ ອິບນ໌ ອັບດິລບັຣ (15/ 102) [9] ບັນທຶກໂດຍ ອັດຕິຣມີຊີ, ເລກທີ່ (810), ແລະ ອັນນະສາອີ, ເລກທີ່ (2631).

ແລະ ສິ່ງທີ່ສະເພາະໃນຣໍມະດອນ: ລາຍງານຈາກທ່ານອິບນຸ ອັບບາສ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມາ ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ການເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ໃນເດືອນຣໍມະດອນ ທຽບເທົ່າກັບການເຮັດຫັຈຮ່ວມກັບຂ້ອຍ» [10]. [10] ບັນທຶກໂດຍ ອັລບຸກຄໍຣີ, ເລກທີ່ (1863) ແລະ ມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1256).

***

ຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີກຳອຸມເຣາະຫ໌

ປະການທີ່ໜຶ່ງ: ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບສະຖານທີ່ ມະວາກີຕ

ອັລ-ມະວາກີຕ: ຄືບັນດາສະຖານທີ່ ທີ່ທ່ານນບີ ﷺ ໄດ້ກຳໜົດໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະປະກອບພິທີຮັຈ ຫຼື ອຸມເຣາະຫ໌ ໄດ້ຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກສະຖານທີ່ດັ່ງກ່າວ.

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຜ່ານໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍຕັ້ງໃຈຈະປະກອບພິທີຮັຈ ຫຼື ອຸມເຣາະຫ໌ ຈຳເປັນຕ້ອງຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກທີ່ນັ້ນ, ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ລາວເດີນທາງຜ່ານໄປໂດຍປາດສະຈາກການຄອງອິຫ໌ຣອມ.

ສ່ວນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃກ້ເມືອງມັກກະຫ໌ ຈາກເຂດມີກ໊ອດເຫຼົ່ານີ້: ດັ່ງນັ້ນ ມີກ໊ອດຂອງລາວກໍຄືບ່ອນທີ່ລາວຢູ່ ຈຶ່ງໃຫ້ລາວຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກບ່ອນນັ້ນ ເພື່ອເຮັດຫັຈ ແລະ ອຸມເຣາະຫ໌.

ສ່ວນຊາວເມືອງມັກກະຫ໌ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງເຈດຕະນາຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກທີ່ນັ້ນ ແມ່ນໃຫ້ພວກເຂົາຄອງອິຫ໌ຣອມເພື່ອເຮັດຫັຈຈາກເມືອງມັກກະຫ໌, ສ່ວນການເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ນັ້ນ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງອອກໄປຍັງເຂດອັລ-ຮິລ ແລະ ເຮັດການຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກທີ່ນັ້ນ, ເຊັ່ນອັດຕັນອີມ ແລະ ສະຖານທີ່ອື່ນໆ.

ແລະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຍົນ: ໃຫ້ລາວຄອງອິຫ໌ຣອມ ເມື່ອຜ່ານຈຸດທີ່ຂະໜານກັບມີກ໊ອດ, ສະນັ້ນໃຫ້ກຽມໂຕ ແລະ ສ້ວມໃສ່ເສື້ອຜ້າອິຫ໌ຣອມ ກ່ອນທີ່ຈະໄປຮອດມີກ໊ອດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຜ່ານຈຸດທີ່ຂະໜານກັບມັນແລ້ວ ກໍໃຫ້ຕັ້ງເຈດຕະນາຄອງອິຫ໌ຣອມໃນທັນທີ, ແລະ ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດສຳລັບລາວທີ່ຈະເລື່ອນມັນອອກໄປຈົນກວ່າຈະລົງຈອດຢູ່ສະໜາມບິນ, ແລະ ລາວສາມາດລະມັດລະວັງໄວ້ກ່ອນ ໂດຍການກ່າວຕັລບິຍະຮ໌ ກ່ອນທີ່ຈະໄປຮອດມີກ໊ອດ ເພາະຢ້ານວ່າຈະພາດສະຖານທີ່ກ່າວຕັລບິຍະຮ໌; ເນື່ອງຈາກຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນ.

ປະການທີສອງ: ວິທີການຄອງອິຫ໌ຣອມ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ:

ສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດສຳລັບຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຄອງອິຫ໌ຣອມ ມີດັ່ງນີ້:

1. ການອາບນ້ຳລ້າງຕົວໃຫ້ສະອາດ, ເຊິ່ງມັນເປັນຊຸນນະຫ໌ທີ່ຖືກເນັ້ນໜັກສຳລັບຜູ້ຊາຍ ແລະ ແມ່ຍິງ ລວມເຖິງຜູ້ທີ່ມີເລືອດປະຈຳເດືອນ ແລະ ເລືອດຫລັງການເກີດລູກ.

2. ການໃສ່ນ້ຳຫອມທີ່ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຂົາສາມາດຫາໄດ້ ຈາກນ້ຳມັນໄມ້ຫອມ ຫຼື ອື່ນໆ ໃສ່ທີ່ຫົວ ແລະ ໜວດເຄົາຂອງເຂົາ, ແລະ ຈະບໍ່ເປັນຫຍັງຫາກສິ່ງດັ່ງກ່າວຍັງຄົງຢູ່ຫລັງຈາກຕັ້ງເຈດຕະນາຄອງອິຫ໌ຣອມແລ້ວ. ສຳລັບແມ່ຍິງນັ້ນ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ເຄື່ອງຫອມ (ນ້ຳຫອມ) ທີ່ມີກິ່ນ; ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຜູ້ຊາຍອື່ນໄດ້ກິ່ນຫອມນັ້ນ.

3. ໃຫ້ສວມໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງອິຫ໌ຣອມ, ເຊິ່ງໄດ້ແກ່ ຜ້າອີຊາຣ ແລະ ຜ້າຣີດາ, ແລະ ເປັນຊຸນນະຮ໌ໃຫ້ເປັນສີຂາວທີ່ສະອາດ ຫຼື ຊື້ໃໝ່. ແລະ ແມ່ຍິງສາມາດຄອງອິຫ໌ຣອມໃນເຄື່ອງນຸ່ງຕາມທີ່ນາງປະສົງໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີການປະດັບປະດາ, ແຕ່ໃຫ້ນາງຫຼີກລ່ຽງການໃສ່ຜ້າຄຸມໜ້າ ແລະ ຖົງມື, ແລະ ໃຫ້ນາງປົກປິດໃບໜ້າ ແລະ ມືທັງສອງຂອງນາງດ້ວຍສິ່ງອື່ນ.

4. ແລະ ເປັນຊຸນນະຮ໌ໃນການສວມໃສ່ຜ້າຂາວຄອງອິຫ໌ຣອມ ຫຼັງຈາກການລະຫມາດ ບໍ່ວ່າຈະເປັນລະມາດຟັຣດູ ຫຼື ການລະມາດຊຸນນະຮ໌.

ຈາກນັ້ນກໍ່ໃຫ້ກ່າວວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍ ຮຸມມະ ອຸມເຣາະຫ໌), ແລະ ຫາກລາວເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ແທນຜູ້ອື່ນ ກໍໃຫ້ກ່າວວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍ ຮຸມມະ ອຸມເຣາະຕັນ ອັນ ຟຸລານ).

ແລະ ຖ້າຫາກຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຄອງອິຫ໌ຣອມຢ້ານວ່າມີສິ່ງກີດຂວາງໃດມາຍັບຢັ້ງລາວຈາກການປະກອບພິທີກຳຂອງຕົນໃຫ້ສົມບູນ, ກໍສົມຄວນທີ່ລາວຈະຕັ້ງເງື່ອນໄຂໃນເວລາຄອງອິຫ໌ຣອມ ໂດຍກ່າວວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍ ຮຸມມະ ອຸມເຣາະຕັນ, ແລະ ຖ້າຫາກມີສິ່ງກີດຂວາງໃດມາຍັບຢັ້ງຂ້າພະເຈົ້າ, ສະຖານທີ່ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກອິຫ໌ຣອມ ກໍ່ຄືບ່ອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ກັກຂັງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້). ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອລາວໄດ້ຕັ້ງເງື່ອນໄຂ ແລະ ໄດ້ເກີດມີສິ່ງທີ່ມາກີດກັນລາວຈາກການປະກອບພິທີກຳຂອງຕົນໃຫ້ສົມບູນ, ລາວກໍສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກອິຫ໌ຣອມໄດ້ ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະຕ້ອງຊົດໃຊ້ສຳລັບລາວ.

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກ່າວຄຳຕັລບີຍະຫ໌ໃຫ້ຫຼາຍໆ ວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍຮຸມມະ ລັບໄບກ໌, ລັບໄບກະ ລາຊະຣີກະ ລາກະ ລັບໄບກ໌, ອິນນັລຮຳດະ ວັນນິມະຕະ ລາກະ ວັລມຸລກ໌, ລາຊະຣີ ກະລາຫ໌) [11], ໃຫ້ຜູ້ຊາຍຍົກສຽງດັງຂຶ້ນໃນການກ່າວ, ແລະ ແມ່ຍິງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຕາບໃດທີ່ນາງບໍ່ໄດ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍອື່ນ (ທີ່ບໍ່ແມ່ນມະຮ໌ຣອມ). ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ສົມຄວນສຳລັບຜູ້ທີ່ຄອງອິຮ໌ຣອມທີ່ຈະກ່າວຕັລບີຍະຫ໌ໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີການປ່ຽນແປງອິຣິຍາບົດ ແລະ ເວລາ ເຊັ່ນ: ຂະນະທີ່ຂຶ້ນບ່ອນສູງ, ຫຼື ລົງບ່ອນຕ່ຳ, ຫຼື ເມື່ອເຂົ້າສູ່ຍາມກາງຄືນ ຫຼື ກາງເວັນ. [11] ຄວາມໝາຍຂອງການກ່າວຂອງມະນຸດທີ່ວ່າ: (ລັບໄບກະ) ໝາຍເຖິງ: ຂ້າພຣະອົງພ້ອມຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ໂອ້ພຣະຜູ້ອະພິບານ, ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ, ແລະ ຄວາມໝາຍຂອງມັນຄື: ການຕອບຮັບຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງເຂົາ ແລະ ການຢືນຢັດໃນການເຊື່ອຟັງຕໍ່ພຣະອົງ. “ແທ້ຈິງການສັນລະເສີນ, ຄວາມໂປດປານ ແລະ ອຳນາດ ເປັນຂອງພຣະອົງ” ການສັນລະເສີນ: ແມ່ນການພັນລະນາຜູ້ທີ່ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມສົມບູນ ພ້ອມກັບຄວາມຮັກ ແລະ ການໃຫ້ກຽດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກກ່າວຊ້ຳ ຈຶ່ງກາຍເປັນການຍົກຍ້ອງ. ແລະ ຄວາມໂປດປານ: ຄືສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງປະທານຄວາມໂປດປານໃຫ້ແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ ຈາກການໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ແລະ ການປົກປ້ອງຈາກສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ, ແລະ ຄຳກ່າວທີ່ວ່າ: (ມຸລກຸ) ໝາຍເຖິງ ແລະ ອຳນາດນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຈຳເລີນ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງຄອບຄອງພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະ ຄຳກ່າວທີ່ວ່າ: ( ລາຊະຣີ ກະລະກາ ) ໝາຍເຖິງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນພາຄີຮ່ວມກັບພຣະອົງໃນສິ່ງທີ່ເປັນສິດທິສະເພາະຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຜູ້ຊົງກຽດຕິຍົດ ຈາກບັນດາຄຸນລັກສະນະອັນສົມບູນຂອງພຣະອົງ ລວມເຖິງການເປັນເອກະພາບຂອງພຣະອົງໃນການຄອບຄອງ, ການສ້າງ, ການບໍລິຫານຈັດການ ແລະ ການເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກເຄົາລົບພັກດີຢ່າງແທ້ຈິງ. ຫນັງສືລວມ ຟະຕາວາ ແລະ ຣໍຊາອິລ ອັລອຸໄຊມີນ (22/ 96) ໂດຍສະຫຼຸບ.

ການກ່າວຕັລບີຍະຫ໌ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນການປະກອບພິທີອຸມເຣາະຫ໌ ຕັ້ງແຕ່ການຄອງອິຫ໌ຣອມ ຈົນກວ່າຈະເລີ່ມຕົ້ນການຕໍວາຟ.

ຜູ້ທີ່ຄອງອິຫ໌ຣອມຈຳເປັນຕ້ອງລະມັດລະວັງຈາກການຕົກຢູ່ໃນສິ່ງໃດໜຶ່ງຈາກບັນດາຂໍ້ຫ້າມຂອງການຄອງອິຫ໌ຣອມ ຈົນກວ່າຈະພົ້ນຈາກສະພາວະອິຫ໌ຣອມຂອງຕົນ.

ປະການທີສາມ: ລັກສະນະການຕໍວາຟ

ເມື່ອຜູ້ທີ່ຄອງອິຫ໌ຣອມເຂົ້າມັສຍິດອັລ-ຫະຣອມ, ເປັນສຸນນະຫ໌ໃຫ້ລາວກ້າວຕີນຂວາເຂົ້າກ່ອນ ແລະ ກ່າວດຸອາເຂົ້າມັສຍິດ, ແລະ ຈາກສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດທີ່ມີລາຍງານໃນເລື່ອງນັ້ນ ກໍ່ຄືດູອາ: "ອັລລໍຮຸມ ມັຟຕະຫ໌ລີ ອັບວາບະ ເຣາະຫ໌ມະຕິກ", ແລະ ດຸອານີ້ໃຫ້ກ່າວໃນເວລາທີ່ຈະເຂົ້າມັສຍິດໃດກໍ່ຕາມ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ສະເພາະສຳລັບ ມັສຍິດອັລ-ຫະຣອມ.

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຕ້ອງການທີ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນການຕໍວາຟ, ກໍໃຫ້ລາວຢຸດການກ່າວຕັລບີຍະຮ໌, ແລະ ປະຕິບັດການເປີດບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຂວາ, ແລະ ວິທີການເປີດບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຂວາຄື: ເອົາສ່ວນກາງຂອງຜ້າຄຸມສ່ວນເທິງສອດໄວ້ກ້ອງແຂນຂວາ ແລະ ເອົາຊາຍຜ້າທັງສອງຂ້າງມາພາດໄວ້ເທິງບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຊ້າຍ, ແລະ ເມື່ອເສັດສິ້ນຈາກການຕໍວາຟແລ້ວ, ກໍໃຫ້ລາວຈັດຜ້າຄຸມສ່ວນເທິງໃຫ້ກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມກ່ອນການຕໍວາຟ; ເພາະວ່າການເປີດບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຂວານັ້ນແມ່ນໃຫ້ປະຕິບັດສະເພາະໃນການຕໍວາຟເທົ່ານັ້ນ.

ຈາກນັ້ນກໍໃຫ້ເຂົ້າໄປຫາຫີນດຳ ແລ້ວສຳຜັດຫີນດຳດ້ວຍມືຂວາ ແລະ ຈູບ, ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດຈູບໄດ້ ກໍໃຫ້ສຳຜັດດ້ວຍມື, ແລ້ວຈູບມືຂອງຕົນ, ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດສຳຜັດດ້ວຍມືໄດ້, ກໍໃຫ້ສຳຜັດດ້ວຍສິ່ງທີ່ຕິດໂຕມາ ເຊັ່ນ: ໄມ້ເທົ້າ ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ແລ້ວຈູບສິ່ງນັ້ນ, ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ກໍໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຫີນດຳ ແລະ ຊີ້ມືໄປທາງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຈູບມື, ແລະ ສິ່ງທີ່ປະເສີດກວ່າແມ່ນ ການບໍ່ແກ້ງແຍ້ງ ອັນຈະເປັນການສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງໄດ້ຮັບຄວາມເດືອດຮ້ອນຈາກພວກເຂົາ.

ແລະ ໃຫ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ສຳຜັດຫີນດຳ ຫຼື ຊີ້ໄປທາງນັ້ນກ່າວວ່າ: (ອັລລໍຮຸ ອັກບັຣ).

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໄປທາງຂວາ ໂດຍໃຫ້ກະອະບະຫ໌ຢູ່ທາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງຕົນ, ແລະ ເມື່ອໄປຮອດຣູກຸນຍະມານີ ກໍໃຫ້ລູບສຳຜັດ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຈູບ, ຖ້າຫາກບໍ່ສະດວກ ກໍບໍ່ຕ້ອງເບຍດສຽດ, ແລະ ບໍ່ຕ້ອງຊີ້ມືໄປຫາ.

ແລະໃຫ້ກ່າວລະຫວ່າງຣຸກນຸລ ອັລຢາມານີ ແລະ ຫີນດຳວ່າ: "ຣອບບະນາ ອາຕີນາ ຟິດດຸນຍາ ຮາສານະຫ໌ ວະຟິລ ອາຄິເຣາະຫ໌ ຮາສານະຫ໌ ວະກິນາ ອະຊາບັນ ນາຣ" (ໂອ້ ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງພວກເຮົາ, ຂໍພຣະອົງຊົງປະທານຄວາມດີງາມໃນໂລກນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ຄວາມດີງາມໃນໂລກໜ້າ ແລະ ຊົງປົກປ້ອງພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົງໂທດແຫ່ງໄຟນະຮົກ)

ແລະ ທຸກໆ ຄັ້ງທີ່ຜ່ານຫີນດຳ ກໍໃຫ້ຊີ້ມືໄປທາງນັ້ນ ພ້ອມກ່າວວ່າ: (ອັລລໍຮຸ ອັກບັຣ).

ແລະ ໃຫ້ກ່າວໃນສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງການຕໍວາຟ ດ້ວຍການລຳລຶກ, ການຂໍດຸອາ ແລະ ການອ່ານອັລກຸຣອານ ຕາມຄວາມປະສົງ ແລະ ສະດວກ.

ແລະ ສຸນນະຫ໌ໃຫ້ຍ່າງໄວໆ ໃນສາມຮອບທຳອິດເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ອັລ-ຣໍມັລ ໝາຍເຖິງ : ການຍ່າງໄວພ້ອມກັບການກ້າວຂາສັ້ນໆ, ສ່ວນສີ່ຮອບທີ່ເຫຼືອແມ່ນບໍ່ມີການອັລ-ຣໍມັລ, ພຽງແຕ່ໃຫ້ຍ່າງຕາມປົກກະຕິ.

ເມື່ອສຳເລັດການຕໍວາຟແລ້ວ, ໃຫ້ກ້າວໄປຍັງມະກອມ ອິບຣໍຮີມ ແລ້ວອ່ານວ່າ: (...ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຶດເອົາມະກອມອິບຣໍຮີມເປັນສະຖານທີ່ລະຫມາດ...), [ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 125] ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ລະຫມາດສອງຣໍກະອັດດ້ານຫຼັງຂອງມັນ ຖ້າຫາກສາມາດເຮັດໄດ້, ແຕ່ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດ ກໍ່ໃຫ້ລະຫມາດຢູ່ສະຖານທີ່ໃດກໍ່ໄດ້ໃນມັສຍິດ, ໃຫ້ອ່ານໃນຣໍກະອັດທຳອິດ ຫຼັງອ່ານຟາຕີຫະຫ໌: (ກຸລຍາ ໄອຢູຮັລ ກາຟີຣຸນ) ຈົ່ງກ່າວວ່າ: ໂອ້ ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ [ອັລ-ກາຟິຣູນ: 1] ແລະ ອ່ານໃນຣໍກະອະຫ໌ທີ່ສອງ ຫຼັງອ່ານຟາຕີຫະຫ໌: (ກຸລຮຸ ວັລລໍຮຸ ອະຮັດ) ຈົ່ງກ່າວເຖິດ ມຸຮຳມັດ ພຣະອົງ ຄືອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງເອກະໜຶ່ງດຽວ. [ອັລ-ອິກລາສ: 1]

ປະການທີສີ່: ລັກສະນະຂອງການສະແອ

ເມື່ອເສັດສິ້ນຈາກການຕໍວາຟ ແລະ ການລະຫມາດສອງຣໍກະອັດແລ້ວ, ກໍ່ໃຫ້ອອກໄປທີ່ມັສອາ, ແລະ ເມື່ອເຂົ້າໃກ້ພູເຂົາຊໍວາ ກໍ່ໃຫ້ອ່ານ: (ອິນນັສ ຊໍຟາ ວັລມັຣວະຕະ ມິນຊາອາ ອິຣິລລາຫ໌) ຄວາມວ່າ (ແທ້ຈິງ ພູເຂົາຊໍວາ ແລະ ມັຣວະຫ໌ ນັ້ນແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຈາກເຄື່ອງໝາຍຕ່າງໆຂອງອັລລໍຫ໌...) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 158]. ແລະ ກ່າວຕໍ່ອີກວ່າ: "ອັບດະອຸ ບິມາ ບະດະ ອັລລໍຮຸ ບິຮີ" «ຂ້າພະເຈົ້າເລີ່ມດ້ວຍສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງເລີ່ມ» [12]. [12] ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1218).

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຂຶ້ນໄປທີ່ສໍ່ຟາ ຈົນກວ່າຈະເບິ່ງເຫັນກາບະຫ໌ ຫລື ທິດທາງຂອງກາບະຫ໌, ແລ້ວຫັນຫນ້າໄປທາງກາບະຫ໌, ຈາກນັ້ນໃຫ້ກ່າວໃຫ້ເອກະພາບແດ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ກ່າວຕັກບິຣ ດັ່ງນີ້: (ລາອິລາຮະ ອິລລັລລໍຮຸ ວະຫ໌ດະຮູ ລາຊະຣີ ກະລາຮູ, ລະຮຸລມຸລກຸ ວະລາຮຸລ ຮຳດຸ ວະຮຸວາ ອະລາກຸລ ລິໄຊອິນ ກໍດິຣ, ລາອິລາຮະ ອິລລັລລໍຮຸ ວະຫ໌ດະຮຸ, ອັນຈະຊະ ວະດະຫ໌, ວະນະຊໍຣໍ ອັບດະຫ໌, ວະຮາຊະມັລ ອະຫ໌ຊາບບະ ວະຫ໌ດະ) ຈາກນັ້ນ ກໍ່ຂໍພອນໃນລະຫວ່າງນັ້ນ. ແລະໃຫ້ກ່າວເຊັ່ນນີ້ ສາມ ຄັ້ງ [13]. “ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ພຽງພຣະອົງດຽວ ບໍ່ມີພາຄີໃດໆ ສຳລັບພຣະອົງ, ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ມວນການສັນລະເສີນເປັນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພຣະອົງຊົງມີພະລານຸພາບເໜືອສັບພະສິ່ງທັງປວງ, ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ພຽງພຣະອົງດຽວ, ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະອົງເປັນຈິງ, ແລະ ພຣະອົງຊົງໃຫ້ໄຊຊະນະແກ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພຣະອົງຊົງປາບພາຍເຫຼົ່າພັນທະມິດ (ຂອງສັດຕູ) ດ້ວຍພຣະອົງພຽງອົງດຽວ” [13] ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ, ເລກທີ່ (1218).

ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ລົງມາຈາກພູເຂົາຊໍຟາ, ແລ້ວຍ່າງໄປທີ່ພູເຂົາມັຣວະຫ໌, ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວ ກໍ່ໃຫ້ຟ້າວຍ່າງ ຫຼື ແລ່ນໄວ, ແລະ ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວອັນທີສອງ ກໍ່ໃຫ້ຍ່າງຕາມປົກກະຕິ, ແລະ ບໍ່ມີບົດບັນຍັດໃຫ້ແມ່ຍິງແລ່ນໄວ.

ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອໄປຮອດພູ ອັລ-ມັຣວະຫ໌ ກໍຖືກບັນຍັດໃຫ້ລາວປະຕິບັດສິ່ງທີ່ໄດ້ປະຕິບັດເທິງພູ ອັລ-ຊໍຟາ (ຂໍ້ທີ 2).

ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ລົງມາຈາກພູເຂົາມັຣວະຫ໌, ແລ້ວຍ່າງໄປທີ່ພູເຂົາຊໍຟາ, ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວ ກໍ່ໃຫ້ຟ້າວຍ່າງ ຫຼື ແລ່ນຢ່າງໄວ, ແລະ ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວອັນທີສອງ ກໍ່ໃຫ້ຍ່າງຕາມປົກກະຕິ.

ແລະ ໃຫ້ປະຕິບັດເຊັ່ນນັ້ນ ຈົນກວ່າຈະຄົບ 7 ຮອບ, ຂາໄປຈາກພູເຂົາຊໍຟາ ຫາ ມັຣວະຫ໌ ນັບເປັນໜຶ່ງຮອບ, ແລະ ຂາກັບຈາກມັຣວະຫ໌ ຫາ ພູເຂົາຊໍຟາ ກໍ່ນັບເປັນອີກໜຶ່ງຮອບ.

ແລະ ໃຫ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ສະແຫວງຫາ ດ້ວຍການລຳລຶກ, ການຂໍດຸອາ ແລະ ການອ່ານ ຕາມຄວາມປະສົງ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການ.

ປະການທີຫ້າ: ວິທີການໂກນຜົມ ແລະ ການຕັດຜົມສັ້ນ:

ເມື່ອຜູ້ທີ່ເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ເຮັດການຕໍວາຟ ແລະ ການສະແອສຳເລັດແລ້ວ, ລາວຈຳເປັນຕ້ອງໂກນຫົວ ຫຼື ຕັດຜົມ ຫາກລາວເປັນຜູ້ຊາຍ, ແລະ ຊຸນນະຫ໌ແມ່ນໃຫ້ການໂກນຫົວ ຫຼື ການຕັດຜົມສັ່ນທົ່ວທັງຫົວ.

ແລະ ການໂກນຫົວແມ່ນດີກວ່າການຕັດຜົມ, ຍົກເວັ້ນແຕ່ວ່າຊ່ວງເວລາຂອງການເຮັດຫັຈຍ໌ໃກ້ເຂົ້າມາ ຈົນບໍ່ມີເວລາພຽງພໍໃຫ້ຜົມປົ່ງຂຶ້ນມາໃໝ່; ດັ່ງນັ້ນ, ການເລືອກພຽງແຕ່ການຕັດຜົມກໍຈະເປັນການດີກວ່າ.

ສ່ວນຜູ້ຍິງນັ້ນ, ໃຫ້ນາງຕັດຈາກປາຍຜົມຂອງນາງ ປະມານເທົ່າກັບຂະໜາດປາຍນິ້ວມື.

ບັນດາຂໍ້ຫ້າມໃນການຄອງອິຫ໌ຣອມ

ບັນດາຂໍ້ຫ້າມໃນການຄອງອິຫ໌ຣອມ ມີດັ່ງນີ້:

1. ການໂກນ, ຕັດ ຫຼື ຖອນຜົມ ຈາກທຸກສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍ.

2. ການຕັດເລັບທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນ ຈາກຕີນທັ້ງສອງ ຫຼື ມືທັ້ງສອງ.

3. ການປົກປິດຫົວດ້ວຍສິ່ງທີ່ຕິດກັບຫົວ, ເຊັ່ນ: ໝວກລະຫມາດ, ຜ້າໂພກຫົວ, ແລະ ຜ້າສະຣະບັນ, ແລະ ການວາງຜ້າຄຸມເທິງຫົວ, ຫຼື ການວາງຜ້າເຊັດໜ້າ, ຫຼື ຜ້າຫົ່ມ, ຫຼື ກ່ອງເຈ້ຍ, ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ມີຈຸດປະສົງເພື່ອການປົກປິດ. ແລະ ສິ່ງນີ້ແມ່ນສະເພາະສຳລັບຜູ້ຊາຍ ໂດຍບໍ່ລວມເຖິງແມ່ຫຍິງ.

4. ການສວມໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງປົກກະຕິທີ່ຕັດຫຍິບຕາມຮູບຮ່າງຂອງຮ່າງກາຍ ໃນຮູບແບບປົກກະຕິຂອງມັນ, ເຊັ່ນ: ເສື້ອຜ້າທີ່ຕັດຫຍິບ, ສະໂລ້ງ, ເສື້ອ, ຖົງຕີນ ແລະ ຖົງມື. ແລະ ສິ່ງນີ້ແມ່ນສະເພາະສຳລັບຜູ້ຊາຍ ບໍ່ລວມເຖິງແມ່ຫຍິງ; ເນື່ອງຈາກວ່າພວກນາງຖືກຫ້າມພຽງແຕ່:

ກ. ການສວມໃສ່ນິກອບ ຫຼື ບຸຣເກາະອ໌ ຫຼື ຜ້າປິດໜ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັບນິກອບ, ແລະ ນາງຈຳເປັນຕ້ອງປົກປິດໃບໜ້າຂອງນາງ ເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຄົນພາຍນອກ ດ້ວຍຜ້າປົກປິດໃບໜ້າຕາມປົກກະຕິ; ເຖິງແມ່ນວ່າຜ້າປົກປິດນັ້ນຈະສຳຜັດກັບໃບໜ້າຂອງນາງກໍຕາມ, ແລະ ບໍ່ມີບັນຍັດໃຫ້ນາງໃຊ້ຜ້າພັນ – ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆທີ່ຄ້າຍຄືກັນ – ໄວ້ເທິງຫົວຂອງນາງ ເພື່ອຈຸດປະສົງບໍ່ໃຫ້ຜ້າປົກປິດສຳຜັດກັບໃບໜ້າ; ເພາະບໍ່ມີສິ່ງທີ່ບົ່ງບອກເຖິງບັນຍັດໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ.

ຂ. ການໃສ່ຖົງມືໃນມືຂອງນາງ, ແລະ ນາງຈຳເປັນຕ້ອງປົກປິດມືຂອງນາງ ເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຄົນພາຍນອກ ດ້ວຍການເອົາມືໄວ້ພາຍໃນຊຸດອາບາຍະຫ໌ຂອງນາງ.

5. ການປະພົມນ້ຳຫອມໃສ່ຮ່າງກາຍ, ຫຼື ເສື້ອຜ້າອິຫ໌ຣອມ.

6. ການຂ້າສັດປ່າເທິງບົກ, ຫຼື ການລ່າມັນ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ໄດ້ຂ້າມັນກໍຕາມ.

7. ການສູ່ຂໍ, ໃຫ້ກັບຕົນເອງ ຫຼື ໃຫ້ກັບຄົນອື່ນ.

8. ການຮັບການນິກະຫ໌ (ແຕ່ງດອງ).

9. ການສຳພັດຮ່າງກາຍໂດຍກົງໃນສ່ວນອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ແມ່ນອະໄວຍະວະເພດ, ເຊັ່ນ: ການຈູບ ແລະ ການສຳພັດດ້ວຍອາລົມທາງເພດ.

10. ການມີເພດສຳພັນ, ເຊິ່ງກໍຄືການສອດໃສ່ໃນອະໄວຍະວະເພດ.

ສະຫຼຸບການປະຕິບັດອຸມເຣາະຫ໌:

1. ການອາບນ້ຳລ້າງຕົວໃຫ້ສະອາດ.

2. ໃສ່ນ້ຳຫອມ.

3. ໃຫ້ສ້ວມໃສ່ເສື້ອຜ້າອິຫ໌ຣອມ.

4. ການສວມໃສ່ຜ້າຂາວເພື່ອຄອງອິຫ໌ຣອມ, ເຊິ່ງແມ່ນການຕັ້ງເຈດຕະນາ (ນຽດ) ເຂົ້າສູ່ພິທີກຳ.

5. ການກ່າວຕັລບີຍະຫ໌.

6. ຕໍວາຟ ໄບຕຸລລໍຫ໌.

7. ລະຫມາດສອງຣໍກະອັດທາງຫຼັງມະກອມ.

8. ການຢາງສະເເອ ລະຫວາງພູເຂົາ ຊໍວາ ແລະ ມັຣວະຫ໌.

9. ການໂກນ ຫຼື ການຕັດໃຫ້ສັ້ນ. ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ຍິ່ງ ແລະ ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນ ແດ່ທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ຂອງພວກເຮົາ.