ແຜ່ນພັບສະບັບຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີອຸມເຣາະຫ໌ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດຕ່າງໆ ຂອງມັນ
ມວນການສັນລະເສີນທັ້ງປວງເປັນສິດຂອງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນລະໂລກ, ແລະ ຂໍສໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິຈົ່ງປະສົບຕໍ່ທ່ານນະບີຂອງເຮົາ ມຸຮຳມັດ, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.
ນີ້ຄືຂໍ້ຄວາມສະບັບຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີອຸມເຣາະຫ໌, ຂໍ້ບັນຍັດ ແລະ ກິລິຍາມາລະຍາດຂອງມັນ, ເຊິ່ງພວກເຮົາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ໃນຂໍ້ສັ່ງໃຊ້ນີ້ ການອະທິບາຍເຖິງສ່ວນໃຫຍ່ຂອງສິ່ງທີ່ຜູ້ປະກອບພິທີອຸມເຣາະຫ໌ຕ້ອງການ.
ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງໂປດເຮັດໃຫ້ຜົນງານນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດໃຈເພື່ອພຣະພັກອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຊົງໂປດໃຫ້ບັນດາມຸສລິມທົ່ວໄປໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຜົນງານນີ້.
ຄະນະກຳມະການວິຊາການ ປະຈຳ ສະມາຄົມບໍລິການເນື້ອຫາສາສະໜາອິສລາມໃນພາສາຕ່າງໆ
ຂໍ້ທີໜຶ່ງ: ເງື່ອນໄຂຂອງການຕອບຮັບການເຮັດອິບາດະຫ໌
ການອິບາດະຫ໌ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌ ນອກຈາກຈະຕ້ອງມີສອງເງື່ອນໄຂ:
ຂໍ້ທີ່ສອງ: ຂໍ້ກຳນົດຂອງການຮຽນຮູ້ຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທິອຸມເຣາະຫ໌ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ ຂອງມັນ
ຜູ້ໃດທີ່ປາດຖະນາຈະເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ດ້ວຍການປະຕິບັດອິບາດະຫ໌ໃດໜຶ່ງ ກໍຄວນສຶກສາຮ່ຳຮຽນແນວທາງຂອງທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໃນອິບາດະຫ໌ນັ້ນໆ ເພື່ອທີ່ການປະຕິບັດຂອງເຂົາຈະໄດ້ຖືກຕ້ອງຕາມສຸນນະຫ໌. ແລະ ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ຊຸກຍູ້ໃຫ້ຜູ້ຄົນປະຕິບັດຕາມ ແລະ ຍຶດຖືເປັນແບບຢ່າງຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ; ດັ່ງລາຍງານຈາກ ມາລິກ ບິນ ອັລຫຸໄວຣິດ ຣໍດິຍັລລໍຮຸອັນຮຸ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: «ທ່ານທັ້ງຫຼາຍຈົ່ງລະຫມາດຄືທີ່ທ່ານເຫັນຂ້ອຍລະຫມາດ» [5].
ແລະ ລາຍງານຈາກທ່ານຈາບິຣ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ເລົ່າວ່າ: (( ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ຂວ່າງຫີນເທິງພາຫະນະຂອງເພິ່ນ ໃນວັນນະຫັຣ (ວັນແຫ່ງການເຊື່ອດ) ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກເຈົ້າຈົ່ງຮັບເອົາພິທີກຳຂອງພວກເຈົ້າປະຕິບັດຕາມ ຫຼື ຮຽນຮູ້, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າ ບາງທີຂ້ອຍອາດຈະບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີຫັຈຍ໌ ຫຼັງຈາກພິທີຫັຈຍ໌ຄັ້ງນີ້ຂອງຂ້ອຍ )) [6].
ຂໍ້ທີ່ສາມ: ຄວາມປະເສີດຂອງອຸມເຣາະຫ໌
ອຸມເຣາະມີສອງຄວາມປະເສີດ: ທົ່ວໄປ ແລະ ສະເພາະ.
ລາຍງານຈາກທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ກ່າວວ່າ: «ການເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ຄັ້ງໜຶ່ງ ຫາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເປັນການລົບລ້າງຄວາມຜິດທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງທັງສອງ, ແລະ ຫັຈທີ່ຖືກຕອບຮັບນັ້ນ ບໍ່ມີການຕອບແທນໃດໆ ນອກຈາກສວນສະຫວັນ» [7].
ແລະ ສິ່ງທີ່ສະເພາະໃນຣໍມະດອນ: ລາຍງານຈາກທ່ານອິບນຸ ອັບບາສ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມາ ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ການເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ໃນເດືອນຣໍມະດອນ ທຽບເທົ່າກັບການເຮັດຫັຈຮ່ວມກັບຂ້ອຍ» [10].
ຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດພິທີກຳອຸມເຣາະຫ໌
ປະການທີ່ໜຶ່ງ: ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບສະຖານທີ່ ມະວາກີຕ
ອັລ-ມະວາກີຕ: ຄືບັນດາສະຖານທີ່ ທີ່ທ່ານນບີ ﷺ ໄດ້ກຳໜົດໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະປະກອບພິທີຮັຈ ຫຼື ອຸມເຣາະຫ໌ ໄດ້ຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກສະຖານທີ່ດັ່ງກ່າວ.
ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຜ່ານໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍຕັ້ງໃຈຈະປະກອບພິທີຮັຈ ຫຼື ອຸມເຣາະຫ໌ ຈຳເປັນຕ້ອງຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກທີ່ນັ້ນ, ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ລາວເດີນທາງຜ່ານໄປໂດຍປາດສະຈາກການຄອງອິຫ໌ຣອມ.
ສ່ວນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃກ້ເມືອງມັກກະຫ໌ ຈາກເຂດມີກ໊ອດເຫຼົ່ານີ້: ດັ່ງນັ້ນ ມີກ໊ອດຂອງລາວກໍຄືບ່ອນທີ່ລາວຢູ່ ຈຶ່ງໃຫ້ລາວຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກບ່ອນນັ້ນ ເພື່ອເຮັດຫັຈ ແລະ ອຸມເຣາະຫ໌.
ສ່ວນຊາວເມືອງມັກກະຫ໌ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງເຈດຕະນາຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກທີ່ນັ້ນ ແມ່ນໃຫ້ພວກເຂົາຄອງອິຫ໌ຣອມເພື່ອເຮັດຫັຈຈາກເມືອງມັກກະຫ໌, ສ່ວນການເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ນັ້ນ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງອອກໄປຍັງເຂດອັລ-ຮິລ ແລະ ເຮັດການຄອງອິຫ໌ຣອມຈາກທີ່ນັ້ນ, ເຊັ່ນອັດຕັນອີມ ແລະ ສະຖານທີ່ອື່ນໆ.
ແລະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຍົນ: ໃຫ້ລາວຄອງອິຫ໌ຣອມ ເມື່ອຜ່ານຈຸດທີ່ຂະໜານກັບມີກ໊ອດ, ສະນັ້ນໃຫ້ກຽມໂຕ ແລະ ສ້ວມໃສ່ເສື້ອຜ້າອິຫ໌ຣອມ ກ່ອນທີ່ຈະໄປຮອດມີກ໊ອດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຜ່ານຈຸດທີ່ຂະໜານກັບມັນແລ້ວ ກໍໃຫ້ຕັ້ງເຈດຕະນາຄອງອິຫ໌ຣອມໃນທັນທີ, ແລະ ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດສຳລັບລາວທີ່ຈະເລື່ອນມັນອອກໄປຈົນກວ່າຈະລົງຈອດຢູ່ສະໜາມບິນ, ແລະ ລາວສາມາດລະມັດລະວັງໄວ້ກ່ອນ ໂດຍການກ່າວຕັລບິຍະຮ໌ ກ່ອນທີ່ຈະໄປຮອດມີກ໊ອດ ເພາະຢ້ານວ່າຈະພາດສະຖານທີ່ກ່າວຕັລບິຍະຮ໌; ເນື່ອງຈາກຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນ.
ປະການທີສອງ: ວິທີການຄອງອິຫ໌ຣອມ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ:
ສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດສຳລັບຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຄອງອິຫ໌ຣອມ ມີດັ່ງນີ້:
1. ການອາບນ້ຳລ້າງຕົວໃຫ້ສະອາດ, ເຊິ່ງມັນເປັນຊຸນນະຫ໌ທີ່ຖືກເນັ້ນໜັກສຳລັບຜູ້ຊາຍ ແລະ ແມ່ຍິງ ລວມເຖິງຜູ້ທີ່ມີເລືອດປະຈຳເດືອນ ແລະ ເລືອດຫລັງການເກີດລູກ.
2. ການໃສ່ນ້ຳຫອມທີ່ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຂົາສາມາດຫາໄດ້ ຈາກນ້ຳມັນໄມ້ຫອມ ຫຼື ອື່ນໆ ໃສ່ທີ່ຫົວ ແລະ ໜວດເຄົາຂອງເຂົາ, ແລະ ຈະບໍ່ເປັນຫຍັງຫາກສິ່ງດັ່ງກ່າວຍັງຄົງຢູ່ຫລັງຈາກຕັ້ງເຈດຕະນາຄອງອິຫ໌ຣອມແລ້ວ. ສຳລັບແມ່ຍິງນັ້ນ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ເຄື່ອງຫອມ (ນ້ຳຫອມ) ທີ່ມີກິ່ນ; ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຜູ້ຊາຍອື່ນໄດ້ກິ່ນຫອມນັ້ນ.
3. ໃຫ້ສວມໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງອິຫ໌ຣອມ, ເຊິ່ງໄດ້ແກ່ ຜ້າອີຊາຣ ແລະ ຜ້າຣີດາ, ແລະ ເປັນຊຸນນະຮ໌ໃຫ້ເປັນສີຂາວທີ່ສະອາດ ຫຼື ຊື້ໃໝ່. ແລະ ແມ່ຍິງສາມາດຄອງອິຫ໌ຣອມໃນເຄື່ອງນຸ່ງຕາມທີ່ນາງປະສົງໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີການປະດັບປະດາ, ແຕ່ໃຫ້ນາງຫຼີກລ່ຽງການໃສ່ຜ້າຄຸມໜ້າ ແລະ ຖົງມື, ແລະ ໃຫ້ນາງປົກປິດໃບໜ້າ ແລະ ມືທັງສອງຂອງນາງດ້ວຍສິ່ງອື່ນ.
4. ແລະ ເປັນຊຸນນະຮ໌ໃນການສວມໃສ່ຜ້າຂາວຄອງອິຫ໌ຣອມ ຫຼັງຈາກການລະຫມາດ ບໍ່ວ່າຈະເປັນລະມາດຟັຣດູ ຫຼື ການລະມາດຊຸນນະຮ໌.
ຈາກນັ້ນກໍ່ໃຫ້ກ່າວວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍ ຮຸມມະ ອຸມເຣາະຫ໌), ແລະ ຫາກລາວເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ແທນຜູ້ອື່ນ ກໍໃຫ້ກ່າວວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍ ຮຸມມະ ອຸມເຣາະຕັນ ອັນ ຟຸລານ).
ແລະ ຖ້າຫາກຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຄອງອິຫ໌ຣອມຢ້ານວ່າມີສິ່ງກີດຂວາງໃດມາຍັບຢັ້ງລາວຈາກການປະກອບພິທີກຳຂອງຕົນໃຫ້ສົມບູນ, ກໍສົມຄວນທີ່ລາວຈະຕັ້ງເງື່ອນໄຂໃນເວລາຄອງອິຫ໌ຣອມ ໂດຍກ່າວວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍ ຮຸມມະ ອຸມເຣາະຕັນ, ແລະ ຖ້າຫາກມີສິ່ງກີດຂວາງໃດມາຍັບຢັ້ງຂ້າພະເຈົ້າ, ສະຖານທີ່ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກອິຫ໌ຣອມ ກໍ່ຄືບ່ອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ກັກຂັງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້). ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອລາວໄດ້ຕັ້ງເງື່ອນໄຂ ແລະ ໄດ້ເກີດມີສິ່ງທີ່ມາກີດກັນລາວຈາກການປະກອບພິທີກຳຂອງຕົນໃຫ້ສົມບູນ, ລາວກໍສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກອິຫ໌ຣອມໄດ້ ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະຕ້ອງຊົດໃຊ້ສຳລັບລາວ.
ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກ່າວຄຳຕັລບີຍະຫ໌ໃຫ້ຫຼາຍໆ ວ່າ: (ລັບໄບກັລລໍຮຸມມະ ລັບໄບກ໌, ລັບໄບກະ ລາຊະຣີກະ ລາກະ ລັບໄບກ໌, ອິນນັລຮຳດະ ວັນນິມະຕະ ລາກະ ວັລມຸລກ໌, ລາຊະຣີ ກະລາຫ໌) [11], ໃຫ້ຜູ້ຊາຍຍົກສຽງດັງຂຶ້ນໃນການກ່າວ, ແລະ ແມ່ຍິງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຕາບໃດທີ່ນາງບໍ່ໄດ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍອື່ນ (ທີ່ບໍ່ແມ່ນມະຮ໌ຣອມ). ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ສົມຄວນສຳລັບຜູ້ທີ່ຄອງອິຮ໌ຣອມທີ່ຈະກ່າວຕັລບີຍະຫ໌ໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີການປ່ຽນແປງອິຣິຍາບົດ ແລະ ເວລາ ເຊັ່ນ: ຂະນະທີ່ຂຶ້ນບ່ອນສູງ, ຫຼື ລົງບ່ອນຕ່ຳ, ຫຼື ເມື່ອເຂົ້າສູ່ຍາມກາງຄືນ ຫຼື ກາງເວັນ.
ການກ່າວຕັລບີຍະຫ໌ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນການປະກອບພິທີອຸມເຣາະຫ໌ ຕັ້ງແຕ່ການຄອງອິຫ໌ຣອມ ຈົນກວ່າຈະເລີ່ມຕົ້ນການຕໍວາຟ.
ຜູ້ທີ່ຄອງອິຫ໌ຣອມຈຳເປັນຕ້ອງລະມັດລະວັງຈາກການຕົກຢູ່ໃນສິ່ງໃດໜຶ່ງຈາກບັນດາຂໍ້ຫ້າມຂອງການຄອງອິຫ໌ຣອມ ຈົນກວ່າຈະພົ້ນຈາກສະພາວະອິຫ໌ຣອມຂອງຕົນ.
ປະການທີສາມ: ລັກສະນະການຕໍວາຟ
ເມື່ອຜູ້ທີ່ຄອງອິຫ໌ຣອມເຂົ້າມັສຍິດອັລ-ຫະຣອມ, ເປັນສຸນນະຫ໌ໃຫ້ລາວກ້າວຕີນຂວາເຂົ້າກ່ອນ ແລະ ກ່າວດຸອາເຂົ້າມັສຍິດ, ແລະ ຈາກສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດທີ່ມີລາຍງານໃນເລື່ອງນັ້ນ ກໍ່ຄືດູອາ: "ອັລລໍຮຸມ ມັຟຕະຫ໌ລີ ອັບວາບະ ເຣາະຫ໌ມະຕິກ", ແລະ ດຸອານີ້ໃຫ້ກ່າວໃນເວລາທີ່ຈະເຂົ້າມັສຍິດໃດກໍ່ຕາມ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ສະເພາະສຳລັບ ມັສຍິດອັລ-ຫະຣອມ.
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຕ້ອງການທີ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນການຕໍວາຟ, ກໍໃຫ້ລາວຢຸດການກ່າວຕັລບີຍະຮ໌, ແລະ ປະຕິບັດການເປີດບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຂວາ, ແລະ ວິທີການເປີດບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຂວາຄື: ເອົາສ່ວນກາງຂອງຜ້າຄຸມສ່ວນເທິງສອດໄວ້ກ້ອງແຂນຂວາ ແລະ ເອົາຊາຍຜ້າທັງສອງຂ້າງມາພາດໄວ້ເທິງບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຊ້າຍ, ແລະ ເມື່ອເສັດສິ້ນຈາກການຕໍວາຟແລ້ວ, ກໍໃຫ້ລາວຈັດຜ້າຄຸມສ່ວນເທິງໃຫ້ກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມກ່ອນການຕໍວາຟ; ເພາະວ່າການເປີດບ່າໄຫລ່ເບື້ອງຂວານັ້ນແມ່ນໃຫ້ປະຕິບັດສະເພາະໃນການຕໍວາຟເທົ່ານັ້ນ.
ຈາກນັ້ນກໍໃຫ້ເຂົ້າໄປຫາຫີນດຳ ແລ້ວສຳຜັດຫີນດຳດ້ວຍມືຂວາ ແລະ ຈູບ, ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດຈູບໄດ້ ກໍໃຫ້ສຳຜັດດ້ວຍມື, ແລ້ວຈູບມືຂອງຕົນ, ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດສຳຜັດດ້ວຍມືໄດ້, ກໍໃຫ້ສຳຜັດດ້ວຍສິ່ງທີ່ຕິດໂຕມາ ເຊັ່ນ: ໄມ້ເທົ້າ ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ແລ້ວຈູບສິ່ງນັ້ນ, ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ກໍໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຫີນດຳ ແລະ ຊີ້ມືໄປທາງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຈູບມື, ແລະ ສິ່ງທີ່ປະເສີດກວ່າແມ່ນ ການບໍ່ແກ້ງແຍ້ງ ອັນຈະເປັນການສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງໄດ້ຮັບຄວາມເດືອດຮ້ອນຈາກພວກເຂົາ.
ແລະ ໃຫ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ສຳຜັດຫີນດຳ ຫຼື ຊີ້ໄປທາງນັ້ນກ່າວວ່າ: (ອັລລໍຮຸ ອັກບັຣ).
ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໄປທາງຂວາ ໂດຍໃຫ້ກະອະບະຫ໌ຢູ່ທາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງຕົນ, ແລະ ເມື່ອໄປຮອດຣູກຸນຍະມານີ ກໍໃຫ້ລູບສຳຜັດ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຈູບ, ຖ້າຫາກບໍ່ສະດວກ ກໍບໍ່ຕ້ອງເບຍດສຽດ, ແລະ ບໍ່ຕ້ອງຊີ້ມືໄປຫາ.
ແລະໃຫ້ກ່າວລະຫວ່າງຣຸກນຸລ ອັລຢາມານີ ແລະ ຫີນດຳວ່າ:
"ຣອບບະນາ ອາຕີນາ ຟິດດຸນຍາ ຮາສານະຫ໌ ວະຟິລ ອາຄິເຣາະຫ໌ ຮາສານະຫ໌ ວະກິນາ ອະຊາບັນ ນາຣ"
(ໂອ້ ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງພວກເຮົາ, ຂໍພຣະອົງຊົງປະທານຄວາມດີງາມໃນໂລກນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ຄວາມດີງາມໃນໂລກໜ້າ ແລະ ຊົງປົກປ້ອງພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົງໂທດແຫ່ງໄຟນະຮົກ)
ແລະ ທຸກໆ ຄັ້ງທີ່ຜ່ານຫີນດຳ ກໍໃຫ້ຊີ້ມືໄປທາງນັ້ນ ພ້ອມກ່າວວ່າ: (ອັລລໍຮຸ ອັກບັຣ).
ແລະ ໃຫ້ກ່າວໃນສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງການຕໍວາຟ ດ້ວຍການລຳລຶກ, ການຂໍດຸອາ ແລະ ການອ່ານອັລກຸຣອານ ຕາມຄວາມປະສົງ ແລະ ສະດວກ.
ແລະ ສຸນນະຫ໌ໃຫ້ຍ່າງໄວໆ ໃນສາມຮອບທຳອິດເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ອັລ-ຣໍມັລ ໝາຍເຖິງ : ການຍ່າງໄວພ້ອມກັບການກ້າວຂາສັ້ນໆ, ສ່ວນສີ່ຮອບທີ່ເຫຼືອແມ່ນບໍ່ມີການອັລ-ຣໍມັລ, ພຽງແຕ່ໃຫ້ຍ່າງຕາມປົກກະຕິ.
ປະການທີສີ່: ລັກສະນະຂອງການສະແອ
ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຂຶ້ນໄປທີ່ສໍ່ຟາ ຈົນກວ່າຈະເບິ່ງເຫັນກາບະຫ໌ ຫລື ທິດທາງຂອງກາບະຫ໌, ແລ້ວຫັນຫນ້າໄປທາງກາບະຫ໌, ຈາກນັ້ນໃຫ້ກ່າວໃຫ້ເອກະພາບແດ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ກ່າວຕັກບິຣ ດັ່ງນີ້: (ລາອິລາຮະ ອິລລັລລໍຮຸ ວະຫ໌ດະຮູ ລາຊະຣີ ກະລາຮູ, ລະຮຸລມຸລກຸ ວະລາຮຸລ ຮຳດຸ ວະຮຸວາ ອະລາກຸລ ລິໄຊອິນ ກໍດິຣ, ລາອິລາຮະ ອິລລັລລໍຮຸ ວະຫ໌ດະຮຸ, ອັນຈະຊະ ວະດະຫ໌, ວະນະຊໍຣໍ ອັບດະຫ໌, ວະຮາຊະມັລ ອະຫ໌ຊາບບະ ວະຫ໌ດະ)
ຈາກນັ້ນ ກໍ່ຂໍພອນໃນລະຫວ່າງນັ້ນ. ແລະໃຫ້ກ່າວເຊັ່ນນີ້ ສາມ ຄັ້ງ [13].
“ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ພຽງພຣະອົງດຽວ ບໍ່ມີພາຄີໃດໆ ສຳລັບພຣະອົງ, ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ມວນການສັນລະເສີນເປັນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພຣະອົງຊົງມີພະລານຸພາບເໜືອສັບພະສິ່ງທັງປວງ, ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ພຽງພຣະອົງດຽວ, ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະອົງເປັນຈິງ, ແລະ ພຣະອົງຊົງໃຫ້ໄຊຊະນະແກ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພຣະອົງຊົງປາບພາຍເຫຼົ່າພັນທະມິດ (ຂອງສັດຕູ) ດ້ວຍພຣະອົງພຽງອົງດຽວ”
ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ລົງມາຈາກພູເຂົາຊໍຟາ, ແລ້ວຍ່າງໄປທີ່ພູເຂົາມັຣວະຫ໌, ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວ ກໍ່ໃຫ້ຟ້າວຍ່າງ ຫຼື ແລ່ນໄວ, ແລະ ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວອັນທີສອງ ກໍ່ໃຫ້ຍ່າງຕາມປົກກະຕິ, ແລະ ບໍ່ມີບົດບັນຍັດໃຫ້ແມ່ຍິງແລ່ນໄວ.
ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອໄປຮອດພູ ອັລ-ມັຣວະຫ໌ ກໍຖືກບັນຍັດໃຫ້ລາວປະຕິບັດສິ່ງທີ່ໄດ້ປະຕິບັດເທິງພູ ອັລ-ຊໍຟາ (ຂໍ້ທີ 2).
ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ລົງມາຈາກພູເຂົາມັຣວະຫ໌, ແລ້ວຍ່າງໄປທີ່ພູເຂົາຊໍຟາ, ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວ ກໍ່ໃຫ້ຟ້າວຍ່າງ ຫຼື ແລ່ນຢ່າງໄວ, ແລະ ເມື່ອໄປເຖິງຫຼັກໝາຍສີຂຽວອັນທີສອງ ກໍ່ໃຫ້ຍ່າງຕາມປົກກະຕິ.
ແລະ ໃຫ້ປະຕິບັດເຊັ່ນນັ້ນ ຈົນກວ່າຈະຄົບ 7 ຮອບ, ຂາໄປຈາກພູເຂົາຊໍຟາ ຫາ ມັຣວະຫ໌ ນັບເປັນໜຶ່ງຮອບ, ແລະ ຂາກັບຈາກມັຣວະຫ໌ ຫາ ພູເຂົາຊໍຟາ ກໍ່ນັບເປັນອີກໜຶ່ງຮອບ.
ແລະ ໃຫ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ສະແຫວງຫາ ດ້ວຍການລຳລຶກ, ການຂໍດຸອາ ແລະ ການອ່ານ ຕາມຄວາມປະສົງ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການ.
ປະການທີຫ້າ: ວິທີການໂກນຜົມ ແລະ ການຕັດຜົມສັ້ນ:
ເມື່ອຜູ້ທີ່ເຮັດອຸມເຣາະຫ໌ເຮັດການຕໍວາຟ ແລະ ການສະແອສຳເລັດແລ້ວ, ລາວຈຳເປັນຕ້ອງໂກນຫົວ ຫຼື ຕັດຜົມ ຫາກລາວເປັນຜູ້ຊາຍ, ແລະ ຊຸນນະຫ໌ແມ່ນໃຫ້ການໂກນຫົວ ຫຼື ການຕັດຜົມສັ່ນທົ່ວທັງຫົວ.
ແລະ ການໂກນຫົວແມ່ນດີກວ່າການຕັດຜົມ, ຍົກເວັ້ນແຕ່ວ່າຊ່ວງເວລາຂອງການເຮັດຫັຈຍ໌ໃກ້ເຂົ້າມາ ຈົນບໍ່ມີເວລາພຽງພໍໃຫ້ຜົມປົ່ງຂຶ້ນມາໃໝ່; ດັ່ງນັ້ນ, ການເລືອກພຽງແຕ່ການຕັດຜົມກໍຈະເປັນການດີກວ່າ.
ສ່ວນຜູ້ຍິງນັ້ນ, ໃຫ້ນາງຕັດຈາກປາຍຜົມຂອງນາງ ປະມານເທົ່າກັບຂະໜາດປາຍນິ້ວມື.
ບັນດາຂໍ້ຫ້າມໃນການຄອງອິຫ໌ຣອມ
ບັນດາຂໍ້ຫ້າມໃນການຄອງອິຫ໌ຣອມ ມີດັ່ງນີ້:
1. ການໂກນ, ຕັດ ຫຼື ຖອນຜົມ ຈາກທຸກສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍ.
2. ການຕັດເລັບທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນ ຈາກຕີນທັ້ງສອງ ຫຼື ມືທັ້ງສອງ.
3. ການປົກປິດຫົວດ້ວຍສິ່ງທີ່ຕິດກັບຫົວ, ເຊັ່ນ: ໝວກລະຫມາດ, ຜ້າໂພກຫົວ, ແລະ ຜ້າສະຣະບັນ, ແລະ ການວາງຜ້າຄຸມເທິງຫົວ, ຫຼື ການວາງຜ້າເຊັດໜ້າ, ຫຼື ຜ້າຫົ່ມ, ຫຼື ກ່ອງເຈ້ຍ, ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ມີຈຸດປະສົງເພື່ອການປົກປິດ. ແລະ ສິ່ງນີ້ແມ່ນສະເພາະສຳລັບຜູ້ຊາຍ ໂດຍບໍ່ລວມເຖິງແມ່ຫຍິງ.
4. ການສວມໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງປົກກະຕິທີ່ຕັດຫຍິບຕາມຮູບຮ່າງຂອງຮ່າງກາຍ ໃນຮູບແບບປົກກະຕິຂອງມັນ, ເຊັ່ນ: ເສື້ອຜ້າທີ່ຕັດຫຍິບ, ສະໂລ້ງ, ເສື້ອ, ຖົງຕີນ ແລະ ຖົງມື. ແລະ ສິ່ງນີ້ແມ່ນສະເພາະສຳລັບຜູ້ຊາຍ ບໍ່ລວມເຖິງແມ່ຫຍິງ; ເນື່ອງຈາກວ່າພວກນາງຖືກຫ້າມພຽງແຕ່:
ກ. ການສວມໃສ່ນິກອບ ຫຼື ບຸຣເກາະອ໌ ຫຼື ຜ້າປິດໜ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັບນິກອບ, ແລະ ນາງຈຳເປັນຕ້ອງປົກປິດໃບໜ້າຂອງນາງ ເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຄົນພາຍນອກ ດ້ວຍຜ້າປົກປິດໃບໜ້າຕາມປົກກະຕິ; ເຖິງແມ່ນວ່າຜ້າປົກປິດນັ້ນຈະສຳຜັດກັບໃບໜ້າຂອງນາງກໍຕາມ, ແລະ ບໍ່ມີບັນຍັດໃຫ້ນາງໃຊ້ຜ້າພັນ – ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆທີ່ຄ້າຍຄືກັນ – ໄວ້ເທິງຫົວຂອງນາງ ເພື່ອຈຸດປະສົງບໍ່ໃຫ້ຜ້າປົກປິດສຳຜັດກັບໃບໜ້າ; ເພາະບໍ່ມີສິ່ງທີ່ບົ່ງບອກເຖິງບັນຍັດໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ.
ຂ. ການໃສ່ຖົງມືໃນມືຂອງນາງ, ແລະ ນາງຈຳເປັນຕ້ອງປົກປິດມືຂອງນາງ ເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຄົນພາຍນອກ ດ້ວຍການເອົາມືໄວ້ພາຍໃນຊຸດອາບາຍະຫ໌ຂອງນາງ.
5. ການປະພົມນ້ຳຫອມໃສ່ຮ່າງກາຍ, ຫຼື ເສື້ອຜ້າອິຫ໌ຣອມ.
6. ການຂ້າສັດປ່າເທິງບົກ, ຫຼື ການລ່າມັນ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ໄດ້ຂ້າມັນກໍຕາມ.
7. ການສູ່ຂໍ, ໃຫ້ກັບຕົນເອງ ຫຼື ໃຫ້ກັບຄົນອື່ນ.
8. ການຮັບການນິກະຫ໌ (ແຕ່ງດອງ).
9. ການສຳພັດຮ່າງກາຍໂດຍກົງໃນສ່ວນອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ແມ່ນອະໄວຍະວະເພດ, ເຊັ່ນ: ການຈູບ ແລະ ການສຳພັດດ້ວຍອາລົມທາງເພດ.
10. ການມີເພດສຳພັນ, ເຊິ່ງກໍຄືການສອດໃສ່ໃນອະໄວຍະວະເພດ.
ສະຫຼຸບການປະຕິບັດອຸມເຣາະຫ໌:
1. ການອາບນ້ຳລ້າງຕົວໃຫ້ສະອາດ.
3. ໃຫ້ສ້ວມໃສ່ເສື້ອຜ້າອິຫ໌ຣອມ.
4. ການສວມໃສ່ຜ້າຂາວເພື່ອຄອງອິຫ໌ຣອມ, ເຊິ່ງແມ່ນການຕັ້ງເຈດຕະນາ (ນຽດ) ເຂົ້າສູ່ພິທີກຳ.
7. ລະຫມາດສອງຣໍກະອັດທາງຫຼັງມະກອມ.
8. ການຢາງສະເເອ ລະຫວາງພູເຂົາ ຊໍວາ ແລະ ມັຣວະຫ໌.
9. ການໂກນ ຫຼື ການຕັດໃຫ້ສັ້ນ. ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ຍິ່ງ ແລະ ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນ ແດ່ທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ຂອງພວກເຮົາ.
