المختصر في صفة العمرة وأحكامها

المختصر في صفة العمرة وأحكامها

Ümrənin qısa izahı və hökmləri

Language: lang_az
Prepared by: İslami Məzmun Xidmətləri Cəmiyyətinin Müxtəlif Dillər üzrə Elmi Komitəsi
Version: 3.0
Translations 56
Amharic Assamese Azerbaijani Bambara +52
Attachments 7
PDF
Audio
Video
+3

Ümrənin qısa izahı və hökmləri

Həmd aləmlərin Rəbbi olan Allaha məxsusdur! Peyğəmbərimiz Muhəmmədə, onun ailəsinə və bütün səhabələrinə salat və salam olsun!

Daha sonra:

Bu, ümrə ziyarətinin edilmə şəkli (sifəti), hökmləri və ədəb qaydaları haqqında qısa bir risalədir. Biz bu risalədə, ümrə edən şəxsin ehtiyac duyacağı əsas məsələləri izah etməyə çalışdıq.

Uca Allahdan bu risaləni Öz Kərim Üzü xatirinə (razılığı üçün) ixlaslı etməsini və bununla bütün müsəlmanlara fayda verməsini diləyirik.

İslami Məzmun Xidmətləri Cəmiyyətinin Müxtəlif Dillər üzrə Elmi Komitəsi

Ön söz

Birinci: İbadətin qəbul olunmasının şərtləri

İbadət, yalnız iki şərtlə Uca Allah tərəfindən qəbul olunur:

İxlas. Bu, ibadəti yalnız Allahın razılığını və axirət yurdunu qazanmaq məqsədi ilə etməkdir. Uca Allah buyurur: "Halbuki onlara, dini məhz Allaha məxsus edib həniflər kimi ibadət etmələri əmr olunmuşdur". (Bəyyinə 98 surəsi, ayə 5). [1] "Hənif" yəni: Ona və Onun ibadətinə yönələrək, Ondan başqasından üz çevirərək. ("Təfsir Əs-Sədi", s. 538).

Peyğəmbər, sallallahu aleyhi va səlləm, belə buyurmuşdur: "Əməllər niyyətlərə görədir. Hər kəsə yalnız niyyət etdiyi şey vardır". [2] Hədisi Buxari (1) və Müslim (1907) rəvayət etmişdir.

İbadətdə, söz və əməl baxımından peyğəmbərə, sallallahu aleyhi va səlləm, tabe olmaq. Peyğəmbər, sallallahu aleyhi va səlləm, belə buyurmuşdur: "Kim bizim bu işimizdə (dinimizdə) onda olmayan bir yenilik edərsə o, rədd olunar". Müslimin rəvayətində (1718): "Kim (dində) bizim etmədiyimiz (şəriət dəlillərinə əsaslanmayan) bir əməl edərsə, o əməl rədd olunar". [3] Hədisi Buxari (2697) və Müslim (1718) rəvayət etmişdir. [4] Hədisi Müslim (1718) rəvayət etmişdir.

***

İkinci: Ümrənin yerinə yetirilmə şəklini və hökmlərini öyrənməyin hökmü

Uca Allaha ibadət etmək istəyən kəs, əməlinin sünnəyə müvafiq olması üçün peyğəmbərin, sallallahu aleyhi va səlləm, yolunu öyrənməlidir. Peyğəmbər, sallallahu aleyhi va səlləm, insanları ona tabe olmağa və onun yoluna yönəlməyə təşviq edərdi. Malik bin Huveyrisdən, Allah ondan razı olsun, rəvayət edilir ki, rəsulullah, sallallahu aleyhi va səlləm, belə buyurmuşdur: "Mənim necə namaz qıldığımı görürsünüzsə, siz də elə namaz qılın!" [5] Hədisi Buxari (6008) rəvayət etmişdir.

Cabir, Allah ondan razı olsun, belə demişdir: "Mən, peyğəmbərin, sallallahu aleyhi və səlləm, qurbanlıq günü miniyi üzərində olarkən (camarata) daş atdığını gördüm və o, bu cür dedi: “Həcc ayinlərinizi məndən götürün, çünki mən bilmirəm, bəlkə bu həccimdən sonra daha həcc etməyim". [6] Hədisi Müslim (1297) rəvayət etmişdir.

***

Üçüncü: Ümrənin fəziləti

Ümrənin iki fəziləti vardır: ümumi və xüsusi.

Ümumi olan fəzilətə gəlincə:

Əbu Hureyrə, Allah ondan razı olsun, rəvayət edir ki, peyğəmbər, salləllahu aleyhi va səlləm, belə demişdir: "Ümrə ziyarəti, növbəti ümrəyədək arada olan (kiçik) günahlara kəffarədir. Qəbul olunmuş həccin mükafatı isə ancaq Cənnətdir". [7] Hədisi Buxari (1773) və Müslim (1349) rəvayət etmişdir.

Abdullah bin Məsud, Allah ondan razı olsun, rəvayət edir ki, peyğəmbər, sallallahu aleyhi va səlləm, belə demişdir: "Həcc və ümrəni ard-arda davamlı edin! Çünki körük [2], dəmirin, qızılın və gümüşün pasını apardığı kimi, həcc və ümrə də kasıblığı və günahları aparır. Qəbul olunmuş Həccin mükafatı isə yalnız Cənnətdir". [2] Körük: dəmirçinin və zərgərin ocağının (atəşinin) olduğu yer. Bax: İbn Abdulbərrin “ət-Təmhid” əsəri (15/102). [9] Hədisi Tirmizi (810) və Nəsai (2631) rəvayət etmişdir.

Ümrənin xüsusi olan fəziləti isə Ramazan ayındadır. İbn Abbas, Allah ondan razı olsun, rəvayət edir ki, peyğəmbər, sallallahu aleyhi va səlləm, belə buyurmuşdur: "Ramazan ayında edilən ümrə, mənimlə edilən bir Həccə bərabərdir [10]". [10] Əl-Buxari (1863) və Müslim (1256) rəvayət etmişdir.

***

Ümrə ziyarətinin edilmə qaydası (sifəti)

Birincisi: Miqatlarla bağlı hökmlər

Miqatlar: Peyğəmbərin, sallallahu aleyhi va səlləm, həcc və ya ümrə etmək istəyən şəxsin - ihrama girməsi üçün təyin etdiyi məkanlardır.

Beləliklə, hər kim həcc və ya ümrə niyyəti ilə bu məkanların birindən keçərsə, həmin yerdə ihrama girməsi vacibdir və ihrama girmədən oradan keçməsi icazəli deyildir.

Məkkəyə miqat məkanlarından daha yaxın olan şəxs üçün miqat, elə onun mövcud olduğu məkandır. O, həcc və ya ümrə üçün öz məkanında ihrama girir.

Məkkə əhi və orada ihrama girmək istəyənlər, həcc üçün elə Məkkədən ihrama girirlər. Lakin ümrə üçün "Tən'im" və ona bənzər yerlər kimi Haram hüdudlarından kənara çıxaraq, oradan ihrama girməlidirlər.

Təyyarədə olan şəxs, miqat xəttini keçdiyi anda ihrama girməlidir. Buna görə də, miqata çatmazdan əvvəl hazırlaşmalı və ihram paltarını geyinməlidir. Miqatı keçdiyi anda dərhal ihrama niyyət etməlidir. İhram niyyətini hava limanına enənədək gecikdirməsi icazəli deyildir. Təyyarənin sürətli olması səbəbindən miqat yerini tez bir zamanda ötüb keçməkdən qorxaraq, ehtiyatlı davranmaq və miqata çatmazdan əvvəl niyyət edib təlbiyəyə başlamaq olar.

İkinci: İhramın edilmə qaydası (sifəti) və onun hökmləri:

İhrama girmək istəyən şəxsin aşağıdakı əməlləri etməsi şəriətə müvafiqdir:

Qüsl almaq. Bu, həm kişilər, həm də qadınlar, hətta heyz və nifas halında olan qadınlar üçün də gücləndirilmiş sünnədir.

Kişinin (ihrama girməzdən əvvəl) başına və saqqalına tapa bildiyi ən gözəl ətirdən, məsələn: ətirli ud yağı və ya başqalarından istifadə etməsi sünnədir. İhramdan sonra həmin ətirin bədəndə qalması ona zərər verməz. Amma qadına gəlincə, yad kişilərin onun qoxusunu duymaması üçün iyisi olan bir ətirdən istifadə etməsi icazəli deyildir.

İhram paltarını geyinmək. Bu, (beldən aşağı sarınan) "izar" və (çiyin üzərinə atılan) "rida" adlı iki parçadan ibarətdir. Sünnə olan isə bu iki parçanın ağ, təmiz və yeni olmasıdır. Qadın isə istədiyi paltarda ihrama girə bilər. Amma bu geyim, qadının zinətini, bədən cizgilərini göstərən və diqqət çəkən bir geyim olmamalıdır. Lakin qadın ihrama girdikdə niqab (üz örtüyü) və əlcək geyinməkdən çəkinməli, üzünü və əllərini başqa bir şeylə örtməlidir.

İhrama, fərz və ya nafilə namazından sonra daxil olmaq [lakin bu vacib deyi].

İhrama niyyət edərək: (لَـبَّيْـكَ ٱللَّهُمَّ عُمْرَةً): [Ləbbeykə-Llahummə umratən]: (Ey Allahım! Mən ümrə ziyarəti üçün Sənin hüzurunda­yam) – deyir. Əgər başqasının yerinə ümrə edirsə: (لَـبَّيْـكَ ٱللَّهُمَّ عُمْرَةً عَنْ فُلَانٍ) [Ləbbeykə-Llahummə umratən an fulən]: (Ey Allahım! Mən filankəsin - (burada həmin adamın adını çəkir) - adından ümrə ziyarəti üçün Sənin hüzurunda­yam) – deyir.

İhrama girmək istəyən şəxs, ibadətini tamamlamasına mane olacaq bir çətinliyin baş verməsindən qorxarsa, ihrama girərkən belə şərt qoyması yaxşıdır: (لَـبَّيْـكَ ٱللَّهُمَّ عُمْرَةً، وَإِنْ حَبَسَنِي حَابِسٌ فَمَحَلِّي حَيْثُ حَبَسْتَنِي): [Ləbbeykə-Llahummə umratən. Və in həbəsəni həbisun fə-məhilli həysu həbəstəni]: (Ey Allahım! Mən ümrə ziyarəti üçün Sənin hüzurunda­yam. Əgər bir maneə məni saxlayarsa, o zaman ihramdan çıxdığım yer məni saxladığın yerdir). Şərt qoyduqdan sonra əgər ona ibadətini tamamlamasına mane olan bir hal baş verərsə, o halda ihramdan çıxmış olar və onun üzərinə heç bir şey düşməz.

Sonra çoxlu təlbiyə deyir: (لَبَّيْكَ ٱللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ ٱلْحَمْدَ وَٱلنِّعْمَةَ لَكَ وَٱلْمُلْكُ لَا شَرِيكَ لَكَ) [Ləbbeykə-Llahummə ləbbeyk, ləb­beykə lə şərikə ləkə ləbbeyk, innəl-həm­də vən-ni'mətə ləkə vəl-mulkə, lə şərikə lək] [11]: "Hüzurundayam, Allahım hüzurunda­yam! Hüzurundayam, Sənin şərikin yoxdur, hüzurundayam! Həmd, nemət və mülk yalnız Sənə məxsusdur. Sənin şərikin yoxdur!". Kişi bu təlbiyəni yüksək səslə söyləyir. Qadın da yanında naməhrəm kişilər olmadığı müddətcə eyni şəkildə yüksək səslə söyləyir. İhramda olan şəxs, xüsusilə hal və zaman dəyişdikdə, məsələn: yüksək yerə qalxdıqda, aşağı endikdə, gecə və ya gündüz girdikdə, təlbiyəni çox etməlidir. [4] Bir insanın: (لَبَّيْكَ) [Ləbbeykə] - "Hüzurundayam" - sözünün manası, yəni: "Ey Rəbbim! Təkrar-təkrar çağırışına cavab verirəm" - deməkdir. Bunun mənası: insanın Rəbbinə cavab verməsi və Onun itaətində sabit qalmasıdır. (إِنَّ ٱلْحَمْدَ وَٱلنِّعْمَةَ لَكَ وَٱلْمُلْكُ) - [İnnəl-həm­də vən-ni'mətə ləkə vəl-mulkə] - "Həmd, nemət və mülk tək Sənə məxsusdur". Həmd: bu, tərif olunanın (yəni: Allahın) sevgi və təzimlə birlikdə kamilliklə vəsf edilməsidir. Əgər bu tərif təkrar edilərsə, o zaman "səna" adlanar. Nemət: Uca Allahın qullarına istədiklərini verərək və sevilməyən şeyləri onlardan uzaqlaşdıraraq bəxş etdiyi lütfüdür. Mülk: sözünün mənası, Mülk Sənindir - deməkdir. Yəni: Hər şeyin sahibi təkcə Allahdır. (لَا شَرِيكَ لَكَ) - [Lə şərikə lək] - "Sənin şərikin yoxdur!". Yəni: Uca Allaha aid olan kamil sifətlərində, mülkündə, yaratmaqda, idarə etməkdə və ilahlıqda Ona şərik ola biləcək heç kimsə yoxdur. İbn Useymin, “Məcmu Fətəvə va Rasəil” (22/96). Mətn müxtəsər (xülasə) şəkildə verilmişdir.

Ümrə ziyarətində ihrama girilən andan tavafa başlayıncaya qədər təlbiyə demək şəriətə müvafiqdir.

İhramda olan şəxsə, ihramdan çıxana qədər ihramda qadağan olunan şeylərdən çəkinməsi vacibdir.

Üçüncü: Tavafın edilmə şəkli (sifəti)

İhramda olan şəxs, Məscidul-Harama daxil olarkən, sağ ayağını birinci atması və məscidə daxil olarkən edilən duanı oxuması sünnədir. Bu barədə varid olan ən səhih dua isə belədir:" (اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ): [Allahummə iftəh li əbuəbə rahmətikə] - "Allahım! Öz mərhəmət qapılarını mənim üçün aç!". Bu dua yalnız Məscidul-Harama məxsus deyil, əksinə istənilən məscidə daxil olarkən deyilir.

Tavafa başlamaq istədikdə, təlbiyəni dayandırır və "idtiba" edir. İdtibanın edilmə qaydası belədir: ihramın (üst geyimin) ortasını sağ qoltuğunun altından keçirir, uclarını isə sol çiyninin üstünə qoyur. Təvafı bitirdikdən sonra ihram paltarını təvafdan əvvəlki vəziyyətinə qaytarır. Çünki "idtiba" yalnız təvaf əsnasında edilir.

Sonra Həcərul-Əsvadə (qara daşa) tərəf irəliləyir, ona sağ əli ilə toxunur və onu öpür. Əgər onu öpmək mümkün olmazsa, sağ əli ilə ona toxunur və əlini öpür. Əgər əli ilə toxunmaq da mümkün olmazsa, əlindəki əsa və ya buna bənzər bir şeylə ona toxunur və o əşyanı öpər. Əgər bu da mümkün olmazsa, bu zaman Həcərul-Əsvadə tərəf dönüb əli ilə ona tərəf işarə edir, lakin əlini öpmür. Ən əfzəl olanı isə insanlara zərər verməmək və həmçinin insanların da ona zərər verməsinin qarşısını almaq məqsədi ilə Həcərul-Əsvədin yanında izdiham yaratmamaqdır.

Həcərul-Əsvədə toxunarkən və ya ona tərəf işarə edərkən (اللهُ أَكْبَرُ) [Allahu Əkbər] - “Allah ən böyükdür” – deyir.

Sonra sağ tərəfə dönüb, Kəbəni sol tərəfinə alaraq təvafa başlayır. Yəmən küncünə çatdıqda ona toxunur, lakin öpmür. Əgər toxunmaq mümkün olmazsa, bu zaman ona toxunmaq üçün orada izdiham yaratmır və əli ilə ona işarə də etmir.

Yəmən küncü ilə Həcərul-əsvəd arasında: (رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ) [Rabbənə atinə fid-dunyə həsənə­tən və fil-axirati həsənətən və qinə azə­bən-nər] - "Ey Rəbbimiz! Bizə dünya­da da yaxşı­lıq [gözəl nemətlər] ver, axirətdə də yaxşılıq [Cənnət] ver və bizi Odun [Cəhənnəmin] əza­bından qoru" – deyərək dua edir.

Hər dəfə Həcərul-Əsvədin yanından keçərkən əli ilə ona tərəf işarə edir və (اللهُ أَكْبَرُ) [Allahu Əkbər] - “Allah ən böyükdür” – deyir.

Təvafının qalan hissəsində isə istədiyi zikri, duanı edə bilər və Quran oxuya bilər.

Təvafın ilk üç dövrəsində "raməl" etmək sünnədir. Raməl: Qısa addımlarla sürətli yeriməkdir. Təvafın qalan dörd dövrəsində isə raməl edilmir, sadəcə olaraq adi gəzişi ilə yeriyir.

Təvafı tamamladıqdan sonra İbrahim məqamına yaxınlaşır və bu ayəni oxuyur: (وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلّىً): [Vəttəxizu min məqami İbrahimə musallə] - “İbrahimin durduğu yeri namazgah (namaz qılınacaq yer) edin”. (Bəqərə 2 surəsi, ayə 125). Sonra, əgər mümkün olarsa, İbrahim məqamının arxasında iki rükət namaz qılır. Əgər orada namaz qılmaq mümkün olmazsa, o zaman bu namazı Məscidul-Haramın istənilən yerində qıla bilər. Birinci rükətdə Fatihədən sonra bu surəni oxuyur: (قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ) - [Qul yə əyyuhəl kəfirun] “De: Ey kafirlər!”. (Kəfirun 109 surəsi, ayə 1). İkinci rükətdə isə Fatihədən sonra bu surəni oxuyur: (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) - [Qul huvəllahu əhəd] “De: “O Allah Təkdir!”. (İxlas 112 surəsi, ayə 1).

Dördüncü: Səyin edilmə şəkli (sifəti)

Təvafı və (İbrahim məqamının arxasında) iki rükət namazı tamamladıqdan sonra (səy etmək üçün) səy yerinə (Səfa ilə Mərvə təpələri arasındakı yerə) gedir. Səfa təpəsinə yaxınlaşanda bu ayəni oxuyur: (إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّه): [İnnəs-safə vəl-marvətə min şəəirilləh] - (Həqiqətən, Səfa və Mərvə Allahın əlamətlərindəndir (ibadət nişanələrindəndir). (Bəqərə 2 surəsi, ayə 158). Sonra belə deyir: «أَبْدَأُ ‌بِمَا ‌بَدَأَ اللهُ بِهِ» - [Əbdəu bimə bədə Allahu bihi] “Mən, Allahın başladığı ilə başlayıram!” [12]. [12] Hədisi Müslim (1218) rəvayət etmişdir.

Sonra Kəbəni və ya Kəbənin istiqamətini görə biləcəyi qədər Səfa təpəsinə qalxır, qibləyə tərəf yönəlir, Allahın tək olduğunu təsdiq edir və təkbir gətirərək belə deyir: (لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ ٱلْمُلْكُ وَلَهُ ٱلْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ ٱلْأَحْزَابَ وَحْدَهُ): [Lə iləhə illəllahu vəhdəhu lə şərikə lə­hu, ləhul-mulku və ləhul-həmdu və huvə alə kulli şeyin qadir. Lə iləhə illəllahu vəhdəhu, əncəzə və'dəhu və nəsara əbdə­hu və həzə­məl-əhzəbə vəhdəhu] - "Allahdan başqa haqq məbud yoxdur, O təkdir, Onun şəri­ki yoxdur. Mülk Onundur və həmd Onadır! O hər şeyə Qadirdir. Allahdan başqa haqq məbud yoxdur, O təkdir. Allah vədini yerinə yetirdi, quluna kömək etdi və (düşmənlərdən olan) dəstələri tək Özü məğlub etdi!". Sonra bu sözlər arasında dua edər və bu sözləri üç dəfə təkrar oxuyar [13]. [13] Hədisi Müslim (1218) rəvayət etmişdir.

Sonra Səfa təpəsindən enərək Mərvaya doğru yeriyir. Yaşıl işarəyə (işığa) çatdıqda sürətli addımlarla səy edir. İkinci yaşıl işarəyə çatdıqda isə yenidən adi yerişi ilə yeriməyə davam edir. Qadınların sürətli addımlarla yeriməsi isə şəriətə uyğun deyildir.

Mərva təpəsinə çatdıqda, Səfa təpəsində etdiyi əməllərin eynisini Mərva təpəsində təkrar edir. (Paraqraf: 2).

Sonra Mərva təpəsindən enərək Səfaya doğru yeriyir. Yaşıl işarəyə (işığa) çatdıqda sürətli addımlarla səy edir. İkinci yaşıl işarəyə çatdıqda isə yenidən adi yerişi ilə yeriməyə davam edir.

Beləcə, yeddi dövrəni tamamlayana qədər davam edir. Səfadan Mərvayə getməsi bir dövrə, Mərvadan Səfaya qayıtması isə başqa bir dövrə sayılır.

Səy əsnasında istədiyi zikri, duanı edə bilər və Quran oxuya bilər.

Beşinci: Saçları qırxmaq və qısaltmaq şəkli (sifəti)

Ümrə edən şəxs təvafını və səyini tamamladıqda, əgər kişidirsə, ona saçını tamamilə (keçəl) qırxması və ya qısaltması vacibdir. Sünnə olan odur ki, saçın qırxılması və ya qısaldılması başın bütün hissələrini əhatə etməlidir.

Saçın tam qırxılması, qısaltmaqdan daha əfzəldir. Lakin həcc vaxtı yaxındırsa və saçın yenidən uzanmasına kifayət qədər vaxt yoxdursa, bu halda saçı qısaltmaq daha əfzəl sayılır.

Qadına gəlincə isə o, saçının uclarından bir barmaq ucu (bir falanq) qədər qısaldır.

İhramda olarkan edilməsi qadağan olan əməllər

İhramda olarkan edilməsi qadağan olan əməllər aşağıdakılardır:

Bədənin hər hansı bir yerindəki tükü qırxmaq, kəsmək və ya yolmaq.

Əl və ya ayaq dırnaqlarının bir qismini və ya hamısını kəsmək.

Başı, ona yapışan bir şeylə örtmək. Məsələn: başa: papaq, baş örtüyü, əmmamə, ihram geyiminin (ridanın) bir hissəsini, dəsmal, yorğan, yaxud karton və ya başı örtmək məqsədilə istifadə olunan başqa bir şey qoymaq. Bunlar yalnız kişilərə aiddir, qadınlara şamil olunmur.

Bədənə uyğun biçimdə tikilmiş - şalvar, köynək, corab və əlcək kimi - gündəlik həyatda geyindiyimiz paltarları geyinmək. Bunlar kişilərə aiddir, qadınlara deyil. Qadınlara aid olan qadağalar isə aşağıdakılardır:

Qadının ihramda ikən (üzünü örtmək üçün) niqab, burqu və niqaba bənzər şeylər geyinməsi. Lakin qadının, naməhrəm kişilərin yanında, hətta örtük üzünə toxunsa belə, üzünü adətən örtdüyü örtüklə örtməsi vacibdir. Örtüyün üzə toxunmaması üçün başına bir bağ (sarğı) və ya buna bənzər bir şey qoyması şəriətdə icazəli sayılmır. Çünki bunu icazəli edən heç bir dəlil yoxdur.

Qadının əllərinə əlcək geyinməsi. Lakin ona, naməhrəm kişilərin yanında əllərini əbasının (çadranın) içinə qoyaraq örtməsi vacibdir.

Bədənə və ya ihram geyiminə ətir vurmaq.

Quruda yaşayan ov heyvanını öldürmək və ya onu öldürməsə də belə ovlamaq.

Özü və ya başqası üçün elçi düşmək (evlilik üçün qız istəmək).

Nikah əqdi bağlamaq.

Cinsi əlaqədə olmadan öpüşmək və şəhvətlə toxunmaq kimi qadınla yaxınlıq etmək.

Cima etmək. Yəni: Övrət yerindən yaxınlıq etmək.

Ümrə əməllərinin qısa xülasəsi.

1- Qüsl almaq.

2- Ətirlənmək.

3- İhram paltarlarını geyinmək.

İhram-həcc və ümrə ibadətinə daxil olmaq üçün niyyət etmək.

4- Təlbiyə demək.

5- Kəbənin ətrafında təvaf etmək.

6- İbrahim məqamının arxasında iki rükət namaz qılmaq.

7- Səfa və Mərva arasında səy etmək.

8- Saçları tamamilə qırxmaq və ya qısaltmaq. Ən doğrusunu Uca Allah bilir. Allahın salatı və salamı peyğəmbərimiz Muhammədin üzərinə olsun.