Name: দুআ আৰু কোৰআন-হাদীছৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত জৰাফুঁকাৰ জৰিয়তে চিকিৎসা
Author: ড. ছাঈদ বিন আলী বিন অহাফ আল-কাহতানী

দুআ আৰু কোৰআন-হাদীছৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত জৰাফুঁকাৰ জৰিয়তে চিকিৎসা

লেখকঃ মহান আল্লাহৰ মুখাপেক্ষী "আৰু আল্লাহৰ বাবে আছে সুন্দৰ সুন্দৰ নাম। এতেকে তোমালোকে তেওঁক সেইবোৰ নামেৰেই আহ্বান কৰা; আৰু যিসকলে তেওঁৰ নামসমূহক বিকৃত কৰে সিহঁতক বৰ্জন কৰা; সিহঁতৰ কৃতকৰ্মৰ ফল অনতিপলমে সিহঁতক দিয়া হ’ব।" (ছুৰা আল-আৰাফ: ১৮০) আল্লাহ (তেওঁৰ সত্ত্বাগত নাম) আল-আওৱাল (সৰ্বপ্ৰথম) আল-আখিৰ (সৰ্বশেষ) আজ্জাহিৰ (প্ৰকাশ্য) আল-বাতিন (অপ্ৰকাশ্য) আল-আলী (সুউচ্চ) আল-আ’লা (সৰ্বোচ্চ)

ভাষা: lang_as

প্ৰস্তুতকাৰী: ড. ছাঈদ বিন আলী বিন অহাফ আল-কাহতানী

সংস্কৰণ: 4.0

অনুবাদসমূহ 18

Assamese Azerbaijani Bulgarian English Spanish Persian French Gujrati Hindi Hungarian Indonesian Macedonian Telugu Thai Urdu Uzbek Vietnamese Chinese

Font size

মহান আল্লাহে কৈছেঃ "আৰু তোমালোকৰ প্ৰতিপালকে কৈছে, ‘তোমালোকে কেৱল মোৰ ওচৰতেই দুআ কৰা, মই তোমালোকৰ দুআ কবুল কৰিম। নিশ্চয় যিসকলে অহংকাৰ কৰি মোৰ ইবাদতৰ পৰা বিমুখ হয়, সিহঁত অচিৰেই লাঞ্ছিত হৈ জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰিব’।" (ছুৰা আল-মুমিন: ৬০) সৰ্বশক্তিমান আল্লাহে আৰু কৈছেঃ "আৰু মোৰ বান্দাসকলে যেতিয়া মোৰ বিষয়ে তোমাক সোধে, (তেতিয়া তুমি কৈ দিয়া) নিশ্চয় মই অতি ওচৰত আছোঁ। মই প্ৰাৰ্থনাকাৰীৰ প্ৰাৰ্থনা কবুল কৰোঁ, যেতিয়া সি প্ৰাৰ্থনা কৰে। এতেকে সিহঁতেও যেন মোৰ আহ্বানত সঁহাৰি দিয়ে আৰু মোৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে, যাতে সিহঁত সঠিক পথত পৰিচালিত হ’ব পাৰে।" (ছুৰা আল-বাক্বাৰাহঃ ১৮৬) আৰু নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছেঃ “দুআই হৈছে ইবাদত। তোমালোকৰ প্ৰতিপালকে কৈছে, ‘মোৰ ওচৰত দুআ কৰা, মই তোমালোকৰ দুআ কবূল কৰিম৷”[3] তেখেত চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আৰু কৈছেঃ "নিশ্চয় তোমালোকৰ প্ৰতিপালক হৈছে বৰকতময় আৰু সুমহান, তেওঁ অত্যন্ত লজ্জাশীল, পৰম দানশীল। তেওঁৰ বান্দাই যেতিয়া তেওঁৰ ওচৰত দুয়োখন হাত মেলি কিবা বিচাৰে, তেতিয়া তেওঁ সেই হাত দুখন খালী ঘূৰাই দিয়াত লজ্জাবোধ কৰে।"[4] তেখেত চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আৰু কৈছেঃ "যেতিয়াই কোনো মুছলিমে কোনো দুআ কৰে, যদি সেই দুআটোত কোনো গুনাহ নাথাকে, অথবা সেইটো আত্মীয়তাৰ বন্ধন ছিন্ন কৰাৰ বাবে নহয়, তেন্তে আল্লাহে সেই দুআৰ বিনিময়ত তাক এই তিনিটা বিষয়ৰ যিকোনো এটা প্ৰদান কৰে। ১- হয়তো লগে লগে তাৰ দুআ কবূল কৰে, ২- নাইবা আখিৰাতৰ বাবে সেইটো জমা কৰি ৰাখে, ৩- অথবা সেই পৰিমাণ কোনো বিপদ-আপদ দূৰ কৰি দিয়ে।" চাহাবাসকলে ক'লেঃ তেনেহ'লে আমি আৰু বেছি পৰিমাণে কৰিম। তেতিয়া তেখেতে ক'লেঃ "তেন্তে আল্লাহেও অধিক প্ৰদান কৰিব।"[5] [3] আবু দাউদ (২/৭৮, হাদীছ নং ১৪৮১), তিৰমিজী (৫/২১১, হাদীছ নং ২৯৫৯), ইবনে মাজাহ (২/১২৫৮, হাদীছ নং ৩৮২৮), শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ জামে আছ-ছাগীৰত ছহীহ বুলি কৈছে (৩/১৫০), আৰু চাওক ছহীহ ইবনে মাজাহ (২/৩২৪)। [4] আবু দাউদ (২/৭৮, হাদীছ নং ১৪৮৮), তিৰমিজী (৫/৫৫৭, হাদীছ নং ৩৫৫৬), ইবনে মাজাহ (২/১২৭১, হাদীছ নং ৩৮৬৫), ইবনে হাজাৰে কৈছে, ইয়াৰ ছনদ জাইয়্যিদ, আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ তিৰমিজীত ছহীহ বুলি কৈছে (৩/১৭৯)। [5] তিৰমিজী (৫/৫৬৬, ৫/৪৬২, হাদীছ নং ৩৫৭৩), আহমদ (৩/১৮, হাদীছ নং ১১১৫০), আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে 'ছহীহ জামে ছগীৰত' (৫/১১৬) আৰু 'ছহীহ চুনান তিৰমিজীত ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে (৩/১৪০)।

৫৫- "আল্লাহুম্মা ইন্নী আ'উজু বিকা মিন ফিতনাতিন্না-ৰি ৱা আযাবিন্না-ৰ, অফিতনাতিল-কাবৰি, ৱা আযাবিল-কাব্ৰ, অশ্বাৰ্ৰি ফিতনাতিল-গিনা, অশ্বাৰ্ৰি ফিতনাতিল-ফাক্ৰ, আল্লাহুম্মা ইন্নী আ'উজু বিকা মিন শ্বাৰ্ৰি ফিতনাতিল মাছীহিদ দাজ্জাল, আল্লাহুম্মাগছিল ক্বালবী বিমা-ইছ-ছালজি অল-বাৰাদ, অনাক্কি ক্বলবী মিনাল খাত্বা-য়া কামা নাক্কাইতাছ-ছাওবাল আবয়াদা মিনাদ-দানাছ, অবা-ইদ বাইনী অবাইনা খাত্বায়ায়া কামা বা-আত্তা বাইনাল মাশ্বৰিক্বি অল-মাগৰিব। আল্লাহুম্মা ইন্নী আ'উজু বিকা মিনাল কাছালি অল-মা'ছামি অল-মাগৰাম।[17]" অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰোঁ জাহান্নামৰ ফিতনা আৰু জাহান্নামৰ শাস্তিৰ পৰা, কবৰৰ ফিতনা আৰু কবৰৰ শাস্তিৰ পৰা, ধন-সম্পদৰ ফিতনাৰ অনিষ্টৰ পৰা আৰু দাৰিদ্ৰ্যতাৰ ফিতনাৰ অনিষ্টৰ পৰা। হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰোঁ মাছীহিদ দাজ্জালৰ ফিতনাৰ অনিষ্টৰ পৰা। হে আল্লাহ! মোৰ অন্তৰখন বৰফ আৰু শিলাবৃষ্টিৰ পানীৰে ধুই দিয়া, আৰু মোৰ অন্তৰখনক পাপৰ পৰা সেইদৰে পৰিষ্কাৰ কৰা যিদৰে তুমি বগা কাপোৰক মলিৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰা, আৰু মোৰ আৰু মোৰ পাপসমূহৰ মাজত তেনেকুৱা দূৰত্ব সৃষ্টি কৰি দিয়া যিদৰে তুমি পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজত দূৰত্ব সৃষ্টি কৰিছা। হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত অলসতা, পাপকৰ্ম আৰু ঋণৰ পৰা আশ্ৰয় বিচাৰোঁ। [17] (বুখাৰীঃ ৮৩২, আৰু মুছলিমঃ ৫৮৯)

৬৪- "আল্লা-হুম্মা আকছিৰ মা-লী, অৱালাদী, অবা-ৰিক লী ফীমা আ’তাইতানী।"[26] "[ৱা আতিল হায়াতী আলা ত্বা-আতিকা, ৱা আহছিন আমালী,] অগফিৰ লী।)"[27] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মোৰ ধন-সম্পদ আৰু সন্তান-সন্ততি বৃদ্ধি কৰি দিয়া, আৰু তুমি মোক যি দান কৰিছা তাত বৰকত দিয়া। [আৰু তোমাৰ আনুগত্যত মোৰ জীৱন দীৰ্ঘায়ু কৰা, মোৰ কৰ্মসমূহ উত্তম কৰি দিয়া,] আৰু মোক ক্ষমা কৰি দিয়া। [26] ইয়াৰ দলীল হৈছে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আনাছ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ বাবে কৰা দুআটো, তেখেতে কৈছিলঃ ((হে আল্লাহ! তেওঁৰ ধন-সম্পদ আৰু সন্তান-সন্ততি বৃদ্ধি কৰি দিয়া, আৰু তুমি তেওঁক যি প্ৰদান কৰিছা তাত বৰকত দিয়া।)) (বুখাৰী, ১৯৮২, মুছলিম, ৬৬০)। [27] বুখাৰীয়ে 'আল-আদাবুল মুফৰাদত' (৬৫৩) বৰ্ণনা কৰিছে, আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে 'ছিলছিলাতুল আহাদীছ আছ-ছহীহাত' (২২৪১) আৰু 'ছহীহ আদাবুল মুফৰাদ'ত (পৃষ্ঠা ২৪৪) ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে। বন্ধনীত উল্লেখ কৰা কথাষাৰৰ দলীল হৈছে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এই কথাষাৰ, যেতিয়া তেখেতক সোধা হৈছিলঃ কোনজন মানুহ উত্তম? তেখেতে কৈছিলঃ ((যিজন দীৰ্ঘায়ুৰ অধিকাৰী আৰু যাৰ আমল উত্তম))। এইটো তিৰমিজীয়ে (২৩২৯ নং হাদীছত) আৰু আহমদে (১৭৭১৬ নং হাদীছত) বৰ্ণনা কৰিছে, আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে 'ছহীহ তিৰমিজী'ত (২/২৭১) ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে। আৰু মই আমাৰ সন্মানীয় শ্বাইখ ইবনে বাজ ৰাহিমাহুল্লাহক এই দুআটো পাঠ কৰা ছুন্নত হয়নে নহয় বুলি সোধাত তেখেতে কৈছিল: ((হয়))।

৬৮- "আল্লা-হুম্মা ইন্নি আব্দুক, অবনু আব্দিক, অবনু আমাতিক, না-চিয়াতি বিয়াদিক, মা-জিন ফিয়্যা হুকমুক, আদলুন ফিয়্যা কাজা-উক, আছআলুকা বিকুল্লি ইছমিন হুৱা লাক, ছাম্মাইতা বিহি নাফছাক, আও আনঝালতাহু ফী কিতা-বিক, আও আল্লামতাহু আহাদাম মিন খালকিক, আৱিছ তা’ছাৰতা বিহি ফী ইল্মিল গাইবি ইনদাক, আন তাজআলাল কোৰআ-না ৰাবীআ ক্বালবী, ওৱা নূৰা চাদৰী, অজালা-আ হুঝনী, অজাহা-বা হাম্মী৷"[31] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! নিশ্চয় মই হৈছোঁ তোমাৰ দাস, তোমাৰ দাসৰ পুত্ৰ, আৰু তোমাৰ দাসীৰ পুত্ৰ। মোৰ কপাল তোমাৰ হাতত। তোমাৰ আদেশ মোৰ ওপৰত বলৱৎ, আৰু তোমাৰ নিৰ্ণয় ন্যায়সঙ্গত। মই তোমাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, তোমাৰ প্ৰত্যেক সেই নামৰ দ্বাৰা, যিবোৰ নাম তুমি নিজৰ বাবে চয়ন কৰিছা, অথবা যিবোৰ অৱতীৰ্ণ কৰিছা তোমাৰ গ্ৰন্থত, নাইবা তোমাৰ কোনো সৃষ্টিক শিক্ষা দিছা অথবা তুমি তোমাৰ ইল্মে গায়েবত ৰাখি থৈছা। (হে আল্লাহ!) তুমি মহান কোৰআনক মোৰ অন্তৰৰ বাবে প্ৰেৰণা বনাই দিয়া, মোৰ বুকুৰ নূৰ বনাই দিয়া, মোৰ দুশ্চিন্তা আৰু ক্লান্তি দূৰ কৰি দিয়া। [31] আহমদ (১/৩৯১, ৪৫২), হাকিম (১/৫০৯), ‘তাখৰীজুল আজকাৰত’ হাফিজে হাছান বুলি কৈছে, আৰু ‘তাখৰীজুল কালিমুত ত্বাইয়্যিবত’ আলবানীয়ে ছহীহ বুলি কৈছে (পৃষ্ঠা নং ৭৩)।

৭৩- "ৰাব্বী আ‘ঈন্নী অলা তু‘ঈন ‘আলাইয়্যা, অন্চুৰনী অলা তান্চুৰ ‘আলাইয়্যা, অমকুৰ লী, অলা তামকুৰ ‘আলাইয়্যা, অহ্‌দিনী, অয়াচ্ছিৰিল হুদা ইলাইয়্যা, অন্চুৰনী ‘আলা মান বাগা ‘আলাইয়্যা, ৰাব্বিজ‘আলনী লাকা শ্বাক্কাৰান, লাকা যাক্কাৰান, লাকা ৰাহ্‌হাবান, লাকা মিত্বোৱাআন, ইলাইকা মুখবিতান আওৱা-হান মুনীবান, ৰাব্বী তাক্বাব্বাল্ তাওবাতী, অগ্‌ছিল্ হাওবাতী, ৱা-আজিব্ দা‘ৱাতী, অছাব্বিত হুজ্জাতী, অহ্‌দি ক্বাল্‌বী, অছাদ্দিদ লিছানী, অছলুল্‌ ছাখীমাতা ক্বাল্‌বী।[36]" অৰ্থঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক সহায় কৰা, আৰু মোৰ বিৰুদ্ধে সহায় নকৰিবা। মোক জয়যুক্ত কৰিব সহায় কৰা, আৰু মোৰ বিৰুদ্ধে কাকো জয়ী হোৱাত সহায় নকৰিবা। মোৰ বাবে কৌশল অৱলম্বন কৰা, মোৰ বিৰুদ্ধে নকৰিবা। মোক সঠিক পথ দেখুৱা আৰু মোৰ বাবে সৎপথ সহজ কৰি দিয়া। যিয়ে মোৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছে, তাৰ বিৰুদ্ধে মোক সহায় কৰা। হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক এনেকুৱা বনাই দিয়া যাতে মই তোমাৰ অধিক কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশকাৰী, তোমাৰ অধিক জিকিৰকাৰী, তোমাক অধিক ভয়কাৰী, তোমাৰ পৰম বাধ্য, তোমাৰ প্ৰতি বিনয়ী, দয়ালু-বিনম্ৰ আৰু তোমাৰ ফালে প্ৰত্যাৱৰ্তনকাৰী হওঁ। হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোৰ তাওবা কবুল কৰা, মোৰ গুনাহসমূহ ধুই দিয়া, মোৰ দুআ কবুল কৰা, ঈমান আমলৰ প্ৰমাণৰ ক্ষেত্ৰত মোক ফিৰিস্তাসকলৰ প্ৰশ্নত অটল ৰাখিবা, মোৰ অন্তৰক সঠিক পথৰ ফালে পৰিচালিত কৰা, মোৰ জিভাক সদায় সঠিক পথৰ তাওফীক দিয়া, আৰু মোৰ অন্তৰক হিংসা-বিদ্বেষ আৰু যাৱতীয় দোষ-ত্ৰুটিৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিবা। [36] বুখাৰীয়ে 'আল-আদাবুল মুফৰাদ' (৬৬৪, ৬৬৫), আবু দাউদ (১৫১০, ১৫১১), তিৰমিজী (৩৫৫১), ইবনে মাজাহ (৩৮৩০), আৰু আহমদ (১/১২৭)। হাকিমে ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে আৰু যাহাবীয়েও তেওঁৰ সৈতে একমত পোষণ কৰিছে (১/৫১৯), আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে 'ছহীহ আবু দাউদ' (১/৪১৪) আৰু 'ছহীহ তিৰমিজী'ত (৩/১৭৮) ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে।

৭৯- "আল্লা-হুম্মা ইন্নী আছআলুকা ফি'লাল খাইৰাত, অতাৰ্কাল মুনকাৰাত, অহুব্বাল মাছাকীন, ৱা আন্তাগফিৰালী অতার্হামনী, ৱা ইজা আৰাত্তা ফিতনাতা ক্বাওমিন ফাতাওৱাফ্ফানী গাইৰা মাফতুন, ৱা আছআলুকা হুব্বাক, অহুব্বা মান্ য়ুহিব্বুক, অহুব্বা 'আমালিন য়ুকাৰ্ৰিবুনী ইলা হুব্বিক।" [42]. অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত বিচাৰোঁ, তুমি মোক সৎকৰ্ম কৰাৰ তাওফীক দিয়া, অসৎকৰ্মৰ পৰা বিৰত ৰখা, লগতে দৰিদ্ৰক মুহাব্বত কৰাৰ তাওফীক দিয়া। লগতে তুমি মোক ক্ষমা কৰা আৰু মোৰ প্ৰতি ৰহম কৰা। যদি তুমি কোনো জাতিক ফিতনাত পতিত কৰিব বিচৰা, তেন্তে মোক ফিতনাত পতিত নকৰাকৈয়ে মৃত্যু প্ৰদান কৰিবা। মই তোমাৰ মুহাব্বত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, আৰু সেই ব্যক্তিৰ মুহাব্বত বিচাৰোঁ, যিয়ে তোমাক মুহাব্বত কৰে, লগতে এনেকুৱা আমলৰ তাওফীক বিচাৰোঁ, যাৰ ফলত তোমাৰ মুহাব্বতৰ নৈকট্য লাভ হয়। [42] এই শব্দবোৰ আহমদৰ (৫/২৪৩), তিৰমিজী (৩২৩৫) আৰু তেওঁ ইয়াক হাছান বুলি কৈছে, লগতে কৈছে, "মই মুহাম্মদ বিন ইছমাঈল - অৰ্থাৎ বুখাৰীক - সুধিছিলোঁ তেওঁ কৈছে: 'এইটো এটা হাছান ছহীহ হাদীছ', হাকিম (১/৫২১), আৰু 'ছহীহ তিৰমিজীত' শ্বাইখ আলবানীয়ে ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে (৩/৩১৮)।

৮২- "আল্লা-হুম্মাকছিম লানা মিন খাশ্বয়াতিকা মা তাহূলু বিহী বাইনানা অবাইনা মা'আছীক, অমিন ত্বা'আতিকা মা তুবাল্লিগুনা বিহী জান্নাতাক, অমিনাল য়াক্বীনি মা তুহাওৱিনু বিহী আলাইনা মাচা-য়িবাদ-দুনিয়া, আল্লা-হুম্মা মাত্তি‘না বি’আস্মা-‘ঈনা, ৱা আ’বচা-ৰিনা, অকুউৱা-তিনা মা আহয়াইতানা, অজআলহুল ৱা-ৰিছা মিন্না, অজআল ছা‘ৰানা আলা মান-জ্বালামানা, অনচুৰনা আলা মান-আ’-দা-না, অলা তাজআল মুছীবাতানা ফী দ্বীনিনা, অলা তাজআলিদ-দুনিয়া আকবাৰা হাম্মিনা, অলা মাবলাগা ই’ল্মিনা, অলা তুছাল্লিত আলাইনা মান-লা য়াৰহামুনা।" [45] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! তুমি তোমাৰ ভয়-ভীতি আমাৰ মাজত এনেকৈ বণ্টন কৰি দিয়া যাৰ দ্বাৰা তুমি আমাৰ আৰু তোমাৰ অবাধ্যতাৰ মাজত বাধা সৃষ্টি কৰিবা। লগতে আমাৰ মাজত তোমাৰ আনুগত্য ইমান পৰিমাণ প্ৰদান কৰা যাৰ দ্বাৰা তুমি আমাক তোমাৰ জান্নাতত পৌঁচাই দিবা। লগতে তুমি আমাৰ মাজত ইমানখিনি য়াক্বীন দান কৰা, যাৰ দ্বাৰা তুমি আমাৰ বাবে পৃথিৱীৰ সকলো বিপদ-আপদ সহজসাধ্য কৰি দিবা। হে আল্লাহ! তুমি আমাক যিমান দিন জীৱিত ৰাখিবা, সিমান দিনলৈকে আমাক আমাৰ শ্ৰৱণশক্তি, দৃষ্টিশক্তি, লগতে আমাৰ শক্তি-সামৰ্থৰ দ্বাৰা উপকৃত হোৱাৰ তাওফীক দান কৰা। আনকি এইবোৰক আমাৰ উত্তৰাধিকাৰী সম্পদ বনাই দিয়া। যিয়ে আমাৰ প্ৰতি অন্যায় কৰিছে, তাৰ প্ৰতি আমাৰ প্রতিশোধ সুনিৰ্ধাৰিত কৰি দিয়া। যিয়ে আমাৰ প্ৰতি শত্ৰুতা পোষণ কৰে, তাৰ বিৰুদ্ধে আমাক সহায় কৰা। ধৰ্ম পালনত তুমি আমাক বিপদাক্ৰান্ত নকৰিবা। দুনিয়া অৰ্জনক আমাৰ বাবে মূল উদ্দেশ্য নকৰিবা আৰু জ্ঞানৰ শেষ আহিলাও নবনাবা। এইদৰে আমাৰ ওপৰত এনেকুৱা ব্যক্তিকো আধিপত্য নিদিবা, যিয়ে দয়া নকৰে। [45] তিৰমিজী (৩৫০২), হাকেম (১/৫২৮) আৰু হাকিমে ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে আৰু যাহাবীয়ে তেওঁক সমৰ্থন কৰিছে, ইবনুচ্ছুন্নী (৪৪৬), আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ তিৰমিজীত (৩/১৬৮) আৰু ছহীহুল জামেত (১/৪০০) ইয়াক হাছান বুলি কৈছে।

১০৭- "আল্লা-হুম্মা বিইল্মিকাল-গাইবা, অকুদ্ৰাতিকা 'আলাল-খাল্ক, আহ্‌য়িনি মা 'আলিমতাল-হায়া'তা খাইৰান-লী, অতাৱাফ্‌ফানী ইজা 'আলিমতাল অফাতা খাইৰান-লী, আল্লা-হুম্মা ইন্নী আছআলুকা খাশ্বয়াতাকা ফিল-গাইবি অশ্ব-শ্বাহাদা, ৱা আছআলুকা কালিমাতাল-হাক্কি ফিৰ-ৰিজা অল-গাজাব, ৱা আছআলুকাল-কাচদা ফিল-গিনা অল-ফাক্ৰ, ৱা আছআলুকা নায়ীমান লা য়ানফাদ, ৱা আছআলুকা কুৰ্ৰাতা 'আঈনিল লা তানক্বাতি', ৱা আছআলুকাৰ-ৰিজা বা'দাল-ক্বাজা, ৱা আছআলুকা বাৰ্দাল-'আঈশ্বি বা'দাল-মাওত, ৱা আছআলুকা লাজ্জাতান্-নাজৰি ইলা অজহিক, অশ্ব-শ্বাওক্বা ইলা লিক্বা ইক, ফী গাইৰি জাৰ্ৰা-আ মুজিৰ্ৰাহ, অলা ফিতনাতিন্ মুজিল্লাহ, আল্লা-হুম্মা ঝাইয়্যিন্না বিঝীনাতিল-ঈমান, অজ্আ'লনা হুদা-তাম মুহতাদীন।"[70] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! তোমাৰ অদৃশ্য জ্ঞান আৰু সৃষ্টিৰ ওপৰত থকা তোমাৰ ক্ষমতাৰ অছিলাৰে দুআ কৰোঁ, হে আল্লাহ! যদি জীৱিত থকাটো মোৰ বাবে কল্যাণকৰ হয় তেন্তে মোক জীৱিত ৰাখা, আৰু যদি মৃত্যু হোৱাটো মোৰ বাবে কল্যাণকৰ হয় তেন্তে মোক মৃত্যু দান কৰা। হে আল্লাহ! মই প্ৰকাশ্যে আৰু গোপনে তোমাক ভয় কৰাৰ তাওফীক বিচাৰোঁ, মই সন্তোষত আৰু খঙত সঁচা কথা কোৱাৰ তাওফীক বিচাৰোঁ; আৰু ধনী আৰু দাৰিদ্ৰ্যতাৰ মাজত থকা মধ্যপন্থা অৱলম্বন কৰি জীৱন যাপন কৰিব বিচাৰোঁ; লগতে মই তোমাৰ ওচৰত এনেকুৱা নিআ'মত বিচাৰোঁ যিটো কেতিয়াও শেষ নহয়; আৰু মই তোমাৰ ওচৰত এনেকুৱা চকু শীতলকাৰী বস্তু বিচাৰোঁ যিটো কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহয়; আৰু ফয়চালাৰ পিছত তোমাৰ সন্তুষ্টি বিচাৰোঁ; আৰু মৃত্যুৰ পাছত শান্তিপূৰ্ণ জীৱন বিচাৰোঁ; আৰু মই তোমাৰ মুখমণ্ডলৰ প্ৰতি চাই থকাৰ সুখ বিচাৰোঁ, আৰু তোমাৰ সাক্ষাতৰ এই চাহিদাক কোনো ক্ষতিকৰ বিপদে অথবা কোনো বিভ্ৰান্তকাৰী ফিতনাই যেন বিনষ্ট কৰিব নোৱাৰে। হে আল্লাহ! আমাক ঈমানৰ সৌন্দৰ্য্যৰে সুশোভিত কৰা, আৰু আমাক হিদায়তকাৰী আৰু হিদায়তপ্ৰাপ্ত বনাই দিয়া। [70] নাছাঈ (১৩০৫), আহমদ (৪/২৬৪), ছহীহ নাছাঈত শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ বুলি কৈছে (১/২৮০, ১/২৮১)।

১১৪- "আল্লা-হুম্মা ৰাব্বাচ্ছামাৱাতিছ-ছাবয়ি‘, অৰাব্বাল্-আৰ্‌জ, অৰাব্বাল্-আৰ্‌শ্বিল্-আযীম, ৰাব্বানা অৰাব্বা কুল্লি শ্বাই, ফা-লিকাল্-হাব্বি অন্-নাৱা, অমুন্‌ঝিলাত্-তাওৰাতি অল্-ইঞ্জীলি অল্-ফুৰ্‌ক্বান, আ‘উজু বিকা মিন্ শ্বাৰ্ৰি কুল্লি শ্বাই, আন্তা আ-খিযুম্ বিনাচিয়াতিহ, আল্লা-হুম্মা আন্তাল-আওৱালু ফালাইছা ক্বাবলাকা শ্বাই’, ৱা আন্তাল্-আ-খিৰু ফালাইছা বা'দাকা শ্বাই’, ৱা আন্তাজ-যাহিৰু ফালাইছা ফাওক্বাকা শ্বাই’, ৱা আন্তাল্-বা‌তিনু ফালাইছা দূ-নাকা শ্বাই’, ইক্বজি আন্নাদ্-দাইনা, ৱা আগ‌নি‌না মিনাল্-ফাক্ৰ।"[77] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! হে সাতখন আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতিপালক, মহা আৰছৰ ৰব্ব, আমাৰ ৰব্ব, তথা সকলো বস্তুৰেই ৰব্ব, শস্য-বীজ আৰু গুটি বিদীৰ্ণকাৰী, তাওৰাত, ইঞ্জীল আৰু ফুৰক্বান অৱতীৰ্ণকাৰী! মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ প্ৰত্যেক ক্ষতিকাৰকৰ ক্ষতিৰ পৰা, যাৰ কপালৰ অগ্ৰভাগ তুমিয়েই ধাৰণকাৰী। হে আল্লাহ! তুমিয়েই প্ৰথম, তোমাৰ পূৰ্বে একো নাই। তুমিয়েই অন্ত, তোমাৰ পিছত একো নাই। তুমিয়েই সৰ্বোচ্চ, তোমাৰ ওপৰত একো নাই। তুমিয়েই আটাইতকৈ ওচৰত, তোমাতকৈ ওচৰত আন কোনো নাই। তুমি মোৰ ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ তাওফীক দিয়া, আৰু দৰিদ্ৰতা তথা অভাৱ-অনাটনৰ পৰা অভাৱমুক্ত কৰা। [77] (মুছলিমঃ ২৭১৩, আবু হুৰাইৰা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত হাদীছ।)

১১৫- ((আল্লা-হুম্মা আল্লিফ্ বাইনা কুলূবিনা, ৱা আছলিহ্ যা-তা বাইনিনা, অহ্‌দিনা ছুবুলাচ্ছালাম, অনাজ্জিনা মিনাজ যুলুমা-তি ইলান নূৰ, অজান্‌নিব্‌নাল্ ফাৱাহিশ্বা মা যাহাৰা মিন্‌হা অমা বাতান, অবা-ৰিক্ লানা ফী আছমা-‘ইনা, ৱা আ’বচা-ৰিনা, অকুলূবিনা, ৱা আঝৱাজিনা, অযুৰ্‌ৰিয়্যা-তিনা, অতুব ‘আলাইনা, ইন্নাকা আন্তাত্‌ তাওৱাবুৰ ৰাহীম, অজ‘আলনা শ্বা’কিৰীনা লিনি‘আমিক, মুছ্‌নীনা বিহা ‘আলাইক, কাবিলীনা লাহা, ৱা আতমিমহা ‘আলাইনা))[78]. অৰ্থঃ হে আল্লাহ! আমাৰ হৃদয়সমূহৰ মাজত বন্ধন সৃষ্টি কৰি দিয়া, আমাৰ পৰস্পৰৰ মাজৰ সম্পৰ্কক সংশোধন কৰি দিয়া, আমাক শান্তিৰ পথত পৰিচালিত কৰা, আৰু আমাক অন্ধকাৰৰ পৰা মুক্ত কৰি পোহৰলৈ নিয়া। লগতে আমাক প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰকাশ্য সকলো প্ৰকাৰ অশ্লীলতা আঁতৰাই ৰাখা। আমাৰ শ্ৰৱণশক্তি, দৃষ্টিশক্তি, অন্তৰসমূহ, আমাৰ স্ত্ৰীসকল আৰু সন্তান-সন্ততিসকলৰ মাজত বৰকত দিয়া। লগতে আমাৰ তাওবা কবুল কৰা, নিশ্চয় তুমি অত্যন্ত তাওবা কবুলকাৰী, পৰম দয়ালু। হে আল্লাহ! তুমি আমাক তোমাৰ নিআমতসমূহৰ কৃতজ্ঞতা স্বীকাৰকাৰী আৰু এইবোৰৰ বাবে তোমাৰ প্ৰশংসাকাৰী বনাই দিয়া, লগতে এই নিআমতবোৰ আমাৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ কৰি দিয়া। [78] আবু দাউদ (হাদীছ নং ৯৬৯), হাকিম, আৰু শব্দবোৰ তেওঁৰেই (১/২৬৫), আৰু তেওঁ কৈছে: “মুছলিমৰ চৰ্ত অনুযায়ী ছহীহ”, যাহাবীয়েও একমত (১/২৬), আৰু আলবানীয়ে ছহীহ আদাবুল মুফৰাদত (হাদীছ নং ৬৩০) ছহীহ বুলি কৈছে।

১১৬- ((আল্লা-হুম্মা ইন্নী আছআলুকা খাইৰাল মাছআলাহ, অখাইৰাদ্ দুআ', অখাইৰান্ নাজাহ, অখাইৰাল আমাল, অখাইৰাছ ছাৱাব, অখাইৰাল হায়াত, অখাইৰাল মামাত, অছাব্বিতনী, অছাক্কিল্ মাৱাঝীনি, অহাক্কিক্ব ঈমানী, অৰফা' দাৰাজা-তী, অতাক্বাব্বাল্‌ চালাতী, অগ্ফিৰ খাতী-আতী, ৱা আছআলুকাদ্ দাৰাজা-তিল উ’লা মিনাল জান্নাহ। আল্লাহুম্মা ইন্নী আছআলুকা ফাতা-তিহাল খাইৰ, অখাৱা-তিমাহু, অজাৱা-মিআহু, অআওৱালাহু, অজা-হিৰাহু, অবা-তিনাহু, অদ্দাৰাজা-তিল উলা মিনাল জান্নাতি আমীন। আল্লাহুম্মা ইন্নী আছআলুকা খায়ৰা মা আ-তী, অখায়ৰা মা আফ‘আল, অখায়ৰা মা আ‘মাল, অখায়ৰা মা বাতান, অখায়ৰা মা জাহাৰ, অদ্দাৰাজা-তিল উলা মিনাল জান্নাতি আমীন। আল্লাহুম্মা ইন্নী আছআলুকা আন তাৰফাআ জিকৰী, অতাযাআ ৱিঝৰী, অতুচলিহা আমৰী, অতুত্বাহ্‌হিৰা ক্বালবী, অতুহাচ্ছিনা ফাৰজী, অতুনাওৱিৰা ক্বালবী, অতাগফিৰা লী জাম্বী, ৱা আছআলুকাদ্ দাৰাজা-তিল উলা মিনাল জান্নাতি আমীন। আল্লাহুম্মা ইন্নী আছআলুকা আন তুবাৰিকা ফী নাফ্‌ছী, অফী ছাম‘য়ী, অফী বাচাৰী, অফী ৰূহী, অফী খালকী, অফী খুলুকী, অফী আহ্‌লী, অফী মাহ্‌ইয়া-ইয়া, অফী মামাতী, অফী আমালী, ফাতাকাব্বাল হাছানা-তী, ৱা আছআলুকাদ্ দাৰাজা-তিল উলা মিনাল জান্নাহ, আমীন।))[79] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত তাওফীক কামনা কৰোঁ, উত্তম প্ৰাৰ্থনাৰ, উত্তম দুআৰ, উত্তম সফলতাৰ, উত্তম কৰ্মৰ, উত্তম প্ৰতিদানৰ, উত্তম জীৱন আৰু উত্তম মৃত্যুৰ। মোক (ঈমানৰ ওপৰত) দৃঢ়তা প্ৰদান কৰা, মোৰ নেকীসমূহৰ ওজন বৃদ্ধি কৰা, মোৰ ঈমান বাস্তৱায়িত কৰা, মোৰ মৰ্যাদা উন্নীত কৰি দিয়া, মোৰ নামাজ কবুল কৰা, মোৰ ভুল-ত্ৰুটিসমূহ ক্ষমা কৰা। লগতে মই তোমাৰ ওচৰত জান্নাতৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা বিচাৰিছোঁ। হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত কল্যাণৰ আৰম্ভণি, ইয়াৰ পৰিসমাপ্তি, ইয়াৰ সামগ্ৰিকতা, ইয়াৰ প্ৰথম, ইয়াৰ প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰকাশ্য দিশৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, আৰু জান্নাতৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা কামনা কৰোঁ। আমীন। হে আল্লাহ! মই যি লাভ কৰিছোঁ তোমাৰ ওচৰত সেইবোৰৰ কল্যাণ প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, লগতে কৰ্মৰ কল্যাণ, আচৰণৰ কল্যাণ, লগতে মোৰ প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰকাশ্য দিশৰ কল্যাণ প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, আৰু জান্নাতৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা কামনা কৰোঁ। আমীন। হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ যে, তুমি মোৰ সন্মান বৃদ্ধি কৰা, মোৰ পাপৰ বোজা আঁতৰাই দিয়া, মোৰ সকলো কাম সংস্কাৰ কৰি দিয়া, মোৰ অন্তৰ পৱিত্ৰ কৰি দিয়া, মোৰ লজ্জাস্থানৰ হেফাজত কৰা, মোৰ অন্তৰ আলোকিত কৰি দিয়া, আৰু মোৰ গুনাহ ক্ষমা কৰি দিয়া। লগতে মই তোমাৰ ওচৰত জান্নাতৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা বিচাৰোঁ। আমীন। হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ যে, তুমি মোৰ আত্মাত, মোৰ শ্ৰৱণশক্তিত, মোৰ দৃষ্টি শক্তিত, মোৰ প্ৰাণত, মোৰ গঠনত, মোৰ আচৰণত, মোৰ পৰিয়ালত, মোৰ জীৱনত, মোৰ মৃত্যুত আৰু মোৰ কৰ্মৰাজীত বৰকত দিয়া। (হে আল্লাহ) তুমি মোৰ সৎকৰ্মবোৰ কবূল কৰা। (হে আল্লাহ) মই তোমাৰ ওচৰত জান্নাতৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা বিচাৰোঁ। আমীন। [79] হাকিম, উম্মে ছালামাৰ পৰা মাৰফু হিচাপে বৰ্ণিত (১/৫২০), তেওঁ ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে আৰু যাহাবীয়েও তেওঁৰ লগত একমত পোষণ কৰিছে (১/৫২০); বাইহাকী, আদ-দা'ৱাত (হাদীছ নং ২২৫); তাবৰানী, আল-কাবীৰ (২৩/৩২৬, হাদীছ নং ৭১৭)।

১২৭- আল্লা-হুম্মা লাকাল হামদু কুল্লুহু, আল্লাহুম্মা লা ক্বা-বিদা লিমা বাছাত্তা, অলা বা-ছিতা লিমা ক্বাবাজতা, অলা হা-দিয়া লিমান আজলালতা, অলা মুজিল্লা লিমান হাদাইতা, অলা মু'ত্বিয়া লিমা মানা'তা, অলা মানি'আ লিমা আ'ত্বাইতা, অলা মুক্বাৰ্‌ৰিবা লিমা বা'আদতা, অলা মুবা'ইদা লিমা ক্বাৰ্‌ৰাবতা। আল্লা-হুম্মাব্‌ছুত্ব আলাইনা মিন বাৰাকা-তিকা, অৰাহমাতিকা, অফাজলিকা, অৰিঝক্বিকা। আল্লাহুম্মা ইন্নী আছআলুকান নাঈমাল মুক্বীমাল্লাযী লা য়াহূলু অলা য়াঝূল। আল্লা-হুম্মা ইন্নী আছআলুকান নাঈমা ইয়াওমাল আইলাতি, অল আমনা ইয়াওমাল খাওফ। আল্লা-হুম্মা ইন্নী আয়িযুবিকা মিন শ্বাৰ্‌ৰি মা আ'ত্বাইতানা অশ্বাৰ্‌ৰি মা মানা'তানা। আল্লা-হুম্মা হাব্বিব ইলাইনাল ঈমানা অঝায়্যিনহু ফী ক্বুলূবিনা, অকাৰ্‌ৰিহ ইলাইনাল কুফ্‌ৰা অলফুছূক্বা অলইছ’ইয়ান, অজআ'লনা মিনাৰ্‌ৰা-শ্বিদ্বীন। আল্লাহুম্মা তাওয়াফ্‌ফানা মুছলিমীন, অআহয়িনা মুছলিমীন, অআলহিক্বনা বিছ্‌ছ্বা-লিহীন, গাইৰা খাযা-য়া অলা মাফতুনীন। আল্লা-হুম্মা ক্বা-তিলিল কাফাৰাতাল্লাযীনা ইউকাযযিযবূনা ৰুছুলাকা, অইয়াছুদ্দূনা আন ছাবীলিকা, অজআ'ল আলাইহিম ৰিজঝাকা অআযা-বাকা। আল্লা-হুম্মা ক্বা-তিল কাফাৰাতাল্লাযীনা ঊতুল কিতাবা, ইলাহাল হাক্ক, [আমীন]। [90] অৰ্থঃ হে আল্লাহ, সকলো প্ৰশংসা তোমাৰ বাবেই। হে আল্লাহ, তুমি যিটো প্ৰসাৰিত কৰা তাক কোনেও সংকুচিত কৰিব নোৱাৰে আৰু তুমি যিটো সংকুচিত কৰা তাক কোনেও প্ৰসাৰিত কৰিব নোৱাৰে। তুমি যাক পথভ্ৰষ্ট কৰা তাক কোনেও হিদায়ত দিব নোৱাৰে আৰু তুমি যাক হিদায়ত দিয়া তাক কোনেও পথভ্ৰষ্ট কৰিব নোৱাৰে। তুমি যিটোক বাধা দিয়া সেইটো কোনেও প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে আৰু তুমি যিটো দিব বিচৰা সেইটো কোনেও ৰোধ কৰিব নোৱাৰে। তুমি যিটোক দূৰত ৰাখা তাক কোনেও ওচৰ চপাব নোৱাৰে আৰু তুমি যাক ওচৰ চপাই লোৱা তাক কোনেও দূৰ কৰিব নোৱাৰে। হে আল্লাহ, আমাৰ ওপৰত তোমাৰ বৰকত, ৰহমত, অনুগ্ৰহ আৰু ৰিযিক প্ৰসাৰিত কৰি দিয়া। হে আল্লাহ, মই তোমাৰ ওচৰত এনে স্থায়ী নিয়ামত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ যি কেতিয়াও পৰিৱৰ্তিত নহয় আৰু কেতিয়াও ধ্বংস নহয়। হে আল্লাহ, মই তোমাৰ ওচৰত অভাৱৰ দিনা নিয়ামত আৰু ভয়ৰ দিনা নিৰাপত্তা প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ। হে আল্লাহ, তুমি আমাক যি প্ৰদান কৰিছা তাৰ অনিষ্টৰ পৰা আৰু যি প্ৰদান কৰা নাই তাৰ অনিষ্টৰ পৰা মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰোঁ। হে আল্লাহ, ঈমানক আমাৰ ওচৰত প্ৰিয় কৰি দিয়া আৰু ইয়াক আমাৰ অন্তৰত সুশোভিত কৰি দিয়া, আৰু কুফৰ, পাপাছাৰ আৰু অবাধ্যতাক আমাৰ ওচৰত ঘৃণনীয় কৰি দিয়া, আৰু আমাক সৎপথপ্ৰাপ্তসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা। হে আল্লাহ, আমাক মুছলিম অৱস্থাত মৃত্যু দিয়া আৰু মুছলিম অৱস্থাত জীয়াই ৰাখা। লগতে আমাক কোনো অপমান আৰু পৰীক্ষা অবিহনে সৎকৰ্মশীল লোকসকলৰ লগত মিলিত কৰা। হে আল্লাহ, সেইসকল কাফিৰক ধ্বংস কৰা যিসকলে তোমাৰ ৰাছুলসকলক মিছলীয়া বুলি কয় আৰু তোমাৰ পথৰ পৰা (মানুহক) বাধা দিয়ে, আৰু সিহঁতৰ ওপৰত তোমাৰ শাস্তি আৰু আজাব অৱতীৰ্ণ কৰা। হে আল্লাহ, কিতাবপ্ৰাপ্ত কাফিৰসকলক ধ্বংস কৰা, হে সত্য ইলাহ [আমীন]। [90] আহমদৰ একেই শব্দত, ৩/৪২৪, আৰু ২৪/২৪৬, নং ১৫৪৯২, বন্ধনীৰ মাজত থকা অংশখিনি হাকিমৰ, ১/৫০৭, ৩/২৩-২৪, ইয়াক বুখাৰীয়ে 'আল-আদাবুল মুফৰাদত' বৰ্ণনা কৰিছে, নং ৬৯৯, আৰু শ্বাইখ আলবানীয়ে 'তাখৰীজ ফিকহুছ ছীৰাত' (পৃষ্ঠা ২৮৪), আৰু বুখাৰীৰ 'ছহীহ আদাবুল মুফৰাদত' (নং ৫৩৮, পৃষ্ঠা ২৫৯) ইয়াক ছহীহ বুলি কৈছে।

১৩২- "আল্লা-হুম্মা ইন্নী আছআলুকাছ-ছাবা-তা ফিল-আম্‌ৰ, অল-আঝীমাতা আলাৰ-ৰুশ্বদ, ৱা আছআলুকা মূজিবা-তি ৰাহ্‌মাতিক, ৱা আঝা-ইমা মাগ্‌ফিৰাতিক, ৱা আছআলুকা শ্বুক্‌ৰা নি'মাতিক, ৱা হুছনা ইবাদাতিক, ৱা আছআলুকা ক্বলবান ছালীমা, ৱা লিছা-নান চাদিক্বা, ৱা আছআলুকা মিন খাইৰি মা তা'লাম, ৱা আ'ঊযু বিকা মিন শ্বাৰ্ৰি মা তা'লাম, ৱা আছতাগফিৰুকা লিমা তা'লাম, ইন্নাকা আন্তা আল্লা-মুল-গুয়ূব।" [96] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত (ধৰ্মৰ) কামত দৃঢ়তা আৰু সৎ পথত চলাৰ দৃঢ় সংকল্প বিচাৰোঁ। লগতে তোমাৰ ওচৰত সেইবোৰ বস্তু প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ যিবোৰৰ দ্বাৰা তোমাৰ ৰহমত লাভ কৰাটো অনিবাৰ্য্য হৈ পৰে, তোমাৰ মাগফিৰাতমূলক সিদ্ধান্ত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, তোমাৰ নিআমতৰ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰাৰ তাওফীক বিচাৰোঁ, আৰু উত্তমৰূপে তোমাৰ ইবাদত কৰাৰ তাওফীক বিচাৰোঁ। মই তোমাৰ ওচৰত এক সুস্থ অন্তৰ আৰু এক সত্যবাদী জিভা বিচাৰোঁ। মই তোমাৰ ওচৰত তুমি জনা সকলো কল্যাণ বিচাৰোঁ, তুমি জনা সকলো অনিষ্টৰ পৰা তোমাৰ আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, আৰু তুমি জনা মোৰ (পাপ)সমূহৰ বাবে ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ। নিশ্চয় তুমি গায়েবৰ বিষয়ে সৰ্বজ্ঞানী। [96] আহমদ (২৮/ ৩৩৮, ১৭১১৪, আৰু ২৮/ ৩৫৬, ১৭১৩৩), তিৰমিজী (৩৪০৭), তাবৰাণী (আল-মুজামুল কাবীৰত একে শব্দৰে, ৭১৩৫, ৭১৫৭, ৭১৭৫, ৭১৭৬, ৭১৭৭, ৭১৭৮, ৭১৭৯, ৭১৮০), ইবনে হিব্বান (তেওঁৰ ছহীহত, ৩/ ২১৫, ৯৩৫, আৰু ৫/ ৩১০, ১৯৭৪)৷ শুআইব আৰনাউতে ছহীহ ইবনে হিব্বানত (৫/ ৩১২) হাছান বুলি কৈছে, মুছনাদৰ মুহাক্কিকসকলে ইয়াৰ বিভিন্ন সূত্ৰৰ ভিত্তিত হাছান বুলি কৈছে (২৮/ ৩৩৮), আলবানীয়ে ছিলছিলাতুল আহাদীছ আছ-ছহীহাৰ সপ্তম খণ্ডত (৩২২৮), আৰু ছহীহ মাৱাৰিদুজ জামআনত উল্লেখ কৰিছে (২৪১৬, ২৪১৮), আৰু কৈছে: ((ছহীহ লিগাইৰিহী))।

১৩৫- ((আল্লা-হুম্মা ইন্নী আ’উজু বিকা মিন চলা-তিল্লা তানফা’))[99]. অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰোঁ এনেকুৱা ছালাতৰ পৰা, যিটো কোনো উপকাৰ নকৰে। ১৩৬- "আল্লা-হুম্মা ইন্নী আ'উজু বিকা মিন জা-ৰিছ-ছূ', অমিন জাওজিন তুশ্বায়্যিবুনী ক্বাবলাল মাশ্বীব, অমিন অলাদিন য়াকূনু আলাইয়্যা ৰাব্বান, অমিন মা-লিন য়াকূনু আলাইয়্যা আজা-বান, অমিন খলীলিন মা-কিৰিন আইনুহু তাৰা-নী, অক্বালবুহু য়াৰ'আ-নী; ইন ৰা'আ হাছানাতান দাফানাহা, ৱা ইজা ৰা'আ ছাইয়্যি'আতান আজা-আহা।[100]" অৰ্থঃ হে আল্লাহ! মই তোমাৰ আশ্ৰয় বিচাৰোঁ বেয়া প্ৰতিবেশীৰ পৰা, আৰু এনেকুৱা জীৱনসংগীৰ পৰা যিয়ে মোক বাৰ্ধক্য অহাৰ পূৰ্বেই বৃদ্ধ কৰি তোলে, আৰু এনেকুৱা সন্তানৰ পৰা যি মোৰ ওপৰত শাসক হৈ পৰে, আৰু এনেকুৱা সম্পদৰ পৰা যি মোৰ বাবে শাস্তিৰ কাৰণ হয়, আৰু এনেকুৱা প্ৰতাৰক বন্ধুৰ পৰা যাৰ চকুৱে মোক দেখে কিন্তু অন্তৰে মোৰ অনিষ্ট চিন্তা কৰে; যদি সি মোৰ কোনো ভাল গুণ দেখে তেন্তে সেয়া গোপন কৰে, আৰু যদি কোনো বেয়া কাম দেখে তেন্তে সেয়া প্ৰচাৰ কৰি দিয়ে। [99] আবু দাউদ (১৫৪৯), শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ ছুনান আবু দাউদত ছহীহ বুলি কৈছে, ১/৪২৪। [100] তাবৰানীয়ে "আদ্-দুআ"ত বৰ্ণনা কৰিছে, ৩/১৪২৫, নং ১৩৩৯, আৰু আলবানীয়ে "ছিলছিলাতুল আহাদীছ আচ্-ছহীহা"ত কৈছে, ৭/৩৭৭, নং ৩১৩৭: ((মই কওঁ: এই চনদটো উত্তম, ইয়াৰ সকলো বৰ্ণনাকাৰীয়েই 'আত-তাহযীব'ৰ বৰ্ণনাকাৰী...))।

১৪৭- "আল্লা-হুম্মাগফিৰলী যাম্বী, ৱা আযহিব গইজা ক্বলবী, ৱা আ‘ইযনী মিন মুদ্বিল্লাতিল ফিতান।"[111] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! তুমি মোৰ গুনাহ ক্ষমা কৰি দিয়া, মোৰ অন্তৰৰ ক্ৰোধ দূৰ কৰি দিয়া আৰু মোক বিভ্ৰান্তকাৰী ফিতনাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা। [111] এই দুআটো নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আঈশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাৰ বাবে কৰা দুআৰ পৰা লোৱা হৈছে: ((আল্লা-হুম্মাগফিৰ লাহা যাম্বাহা, ওৱা আযহিব গাইযা ক্বালবিহা, ওৱা আ‘ইযহা মিন মুদ্বিল্লাতিল ফিতান।)) (হে আল্লাহ! তেওঁৰ গুনাহ ক্ষমা কৰি দিয়া, তেওঁৰ অন্তৰৰ ক্ৰোধ দূৰ কৰি দিয়া আৰু তেওঁক পথভ্ৰষ্টকাৰী ফিতনাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।) ইবনে আছাকিৰে তেওঁৰ চনদৰ সৈতে ((আল-আৰবা‘ঈন ফী মানাকিবি উম্মাহাতিল মু’মিনীন)) নামৰ গ্ৰন্থত (পৃষ্ঠা ৮৫) আঈশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাৰ পৰা এইটো বৰ্ণনা কৰিছে, আৰু তেওঁ কৈছে: ((এইটো বাক্বিয়্যাহ ইবনে অলীদৰ পৰা বৰ্ণিত এটা ছহীহ হাছান হাদীছ।)) আৰু ইবনে ছুন্নীয়ে তেওঁৰ ‘আমালুল ইয়াওমি অল-লাইলাহ’ গ্ৰন্থত (হাদীছ নং ৪৫৭) ইয়াৰ সমাৰ্থক হাদীছ বৰ্ণনা কৰিছে। ইবনে ছুন্নীৰ আন এটা সংস্কৰণত ((من مضلات الفتن)) (পথভ্ৰষ্টকাৰী ফিতনাৰ পৰা) ৰ পৰিৱৰ্তে ((وأجرني من الشيطان)) (আৰু মোক চয়তানৰ পৰা ৰক্ষা কৰা) বুলি উল্লেখ আছে। আল-আলবানীৰ আদ্-দ্বা‘ঈফাহ গ্ৰন্থত (হাদীছ নং ৪২০৭) ইয়াৰ তাখৰীজ চাওক। আহমদত (হাদীছ নং ২৬৫৭৬, ৪৪/২) উম্মে ছালামা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাৰ পৰা ইয়াৰ এটা শ্বাহিদ (সমৰ্থক) বৰ্ণনা আছে, যাৰ শব্দবোৰ হ'ল: ((তুমি কোৱা: হে আল্লাহ! নবী মুহাম্মাদৰ প্ৰতিপালক, মোৰ গুনাহ ক্ষমা কৰি দিয়া, মোৰ অন্তৰৰ ক্ৰোধ দূৰ কৰি দিয়া, আৰু যেতিয়ালৈকে আমাক জীয়াই ৰাখা, তেতিয়ালৈকে আমাক পথভ্ৰষ্টকাৰী ফিতনাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।)) আল-হাইছামীয়ে ‘মাজমাউয যাৱাইদ’ গ্ৰন্থত (১০/২৭) ইয়াক হাছান বুলি কৈছে। আৰু এইটো আত-ত্বাবাৰানীৰ ‘আল-মু’জামুল কবীৰ’ গ্ৰন্থত (২৩/৩৩৮, হাদীছ নং ৭৮৫) ((ما أحييتنا)) (যেতিয়ালৈকে আমাক জীয়াই ৰাখা) এই শব্দখিনি অবিহনে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াৰ আন এটা শ্বাহিদ উম্মে হানী ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাৰ পৰা বৰ্ণিত আছে, তেওঁ কৈছিল: “হে আল্লাহৰ ৰাছুল! মোক এটা দুআ শিকাই দিয়ক যাৰ দ্বাৰা মই দুআ কৰিব পাৰিম।” তেওঁ ক’লে: ((তুমি কোৱা: হে আল্লাহ! মোৰ গুনাহ ক্ষমা কৰি দিয়া...)) হাদীছৰ বাকী অংশ। এইটো আল-খাৰাইতিয়ে তেওঁৰ ‘ই’তিলালুল কুলূব’ (হাদীছ নং ৫২) আৰু ‘মাছাৱিউল আখলাক’ (হাদীছ নং ৩২৩) গ্ৰন্থত বৰ্ণনা কৰিছে।

১৪৮- "আল্লা-হুম্মা আহ্‌য়িনী ‘আলা ছুন্নাতি নাবিয়্যিকা চাল্লাল্লাহু ‘আলাইহি অছাল্লাম, অতাৱাফ্‌ফানী ‘আলা মিল্লাতিহি, ৱা আ‘ইজ্‌নী মিন মুদিল্লাতিল্ ফিতান।"[112] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! তুমি মোক তোমাৰ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ছুন্নতৰ ওপৰত জীৱিত ৰাখা, তেওঁৰ মিল্লতৰ ওপৰত মৃত্যু দান কৰা আৰু মোক পথভ্ৰষ্টকাৰী ফিতনাসমূহৰ পৰা ৰক্ষা কৰা। [112] ইয়াক বাইহাক্বীয়ে তেওঁৰ 'আল-কুবৰা'ত (৫/৯৫) ইবনে ওমৰ (ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুমা)ৰ পৰা মওকূফ হিচাপে বৰ্ণিত এটা দুআ সংকলন কৰিছে। ইবনে আল-মুলাক্কিনে তেওঁৰ 'আল-বদৰ আল-মুনিৰ'ত (৬/৩০৯) ইয়াক উল্লেখ কৰিছে আৰু আদ-দিয়াৰ উদ্ধৃতিৰে কৈছে: "ইয়াৰ ইছনাদ (বৰ্ণনাৰ সূত্ৰ) উত্তম।" ইবনে মাছউদ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৱে কৈছে: "তোমালোকৰ কোনেও যেন এইদৰে নকয়: ‘হে আল্লাহ, মই তোমাৰ ওচৰত ফিতনাৰ পৰা আশ্ৰয় বিচাৰোঁ’, কাৰণ এনে কোনো ব্যক্তি নাই যি কোনো ফিতনাত জড়িত নহয়; কিয়নো আল্লাহ তাআলাই কৈছে: ‘নিশ্চয় তোমালোকৰ ধন-সম্পদ আৰু সন্তান-সন্ততি এক ফিতনা (পৰীক্ষা) স্বৰূপ’ [ছুৰা আত-তাগাবুন: ১৫]। গতিকে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়েই আশ্ৰয় বিচাৰিব, তেওঁ যেন বিপথগামী কৰা ফিতনাবোৰৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰে।" ইয়াক ইবনে জৰীৰে তেওঁৰ তাফছীৰত (১৩/৪৭৫, বৰ্ণনা নং ১৫৯১২) সংকলন কৰিছে, আৰু ইবনে বাত্তালেও তেওঁৰ 'ছহীহ বুখাৰী'ৰ ব্যাখ্যা গ্ৰন্থত (৪/১৩) ইয়াৰ উল্লেখ কৰিছে।

এইদৰে, নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা প্ৰমাণিত ৰুকিয়াৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰাটো হৈছে আটাইতকৈ উপকাৰী ঔষধসমূহৰ অন্যতম। এইদৰে দুআ, যদি সেয়া গ্ৰহণযোগ্য হোৱাত কোনো বাধা নাথাকে, তেন্তে ই হৈছে অনিষ্ট দূৰ কৰাৰ আৰু আকাংক্ষিত বস্তু লাভ কৰাৰ আটাইতকৈ উপকাৰী উপায়। সেয়েহে এইটো আটাইতকৈ উপকাৰী ঔষধসমূহৰ অন্যতম, বিশেষকৈ যেতিয়া ইয়াক একনিষ্ঠভাৱে বাৰে বাৰে কৰা হয়। এইটো হৈছে বিপদ-আপদৰ শত্ৰু, ই বিপদক প্ৰতিৰোধ কৰে আৰু তাৰ চিকিৎসা কৰে, লগতে বিপদ অৱতীৰ্ণ হোৱাত বাধা দিয়ে, নাইবা অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তাক লাঘৱ কৰে[6]; কিয়নো নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছেঃ «যি অৱতীৰ্ণ হৈছে আৰু যি এতিয়াও অৱতীৰ্ণ হোৱা নাই, দুআই উভয় ক্ষেত্ৰতে উপকাৰ দিয়ে। এতেকে হে আল্লাহৰ বান্দাসকল! তোমালোকে দুআক অৱশ্যেই পালন কৰিবা।»[7]؛ লগতে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এই কথাও কৈছেঃ "কেৱল দুআৰ দ্বাৰাহে ভাগ্য পৰিবৰ্তন হয়, আৰু কেৱল সৎকৰ্মইহে আয়ুস বৃদ্ধি কৰে।"[8], কিন্তু ইয়াত এটা বিষয় লক্ষ্যণীয় যে, যিবোৰ আয়াত, যিকৰ, দুআ আৰু আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনাৰ জৰিয়তে আৰোগ্য বিচৰা হয় আৰু ৰুকিয়া কৰা হয়, সেইবোৰ নিজে নিজেই উপকাৰী আৰু আৰোগ্যকাৰী। কিন্তু এইবোৰৰ বাবে ৰোগীৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ লগতে ৰুকিয়া কৰাজনৰ শক্তি আৰু প্ৰভাৱৰো প্ৰয়োজন হয়। এতেকে যেতিয়া আৰোগ্য লাভ নহয়, তেতিয়া ইয়াৰ কাৰণ হয় ৰুকিয়া কৰাজনৰ প্ৰভাৱৰ দুৰ্বলতা, অথবা ৰোগীৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ অভাৱ, অথবা তাৰ মাজত থকা কোনো শক্তিশালী প্ৰতিবন্ধক, যিয়ে ঔষধক কাৰ্যকৰী হোৱাত বাধা দিয়ে। কিয়নো ৰুকিয়াৰ দ্বাৰা কৰা চিকিৎসা দুটা বিষয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰেঃ [6] আল-জাৱাব আল-কাফী (২২-২৫) [7] (তিৰমিজীঃ ৩৫৪৮, হাকিমঃ ১/৬৭০, আহমদঃ ২২০৪৪, আৰু আলবানীয়ে ইয়াক হাছান বুলি কৈছে। চাওক: ছহীহ আল-জামে, ৩/১৫১, হাদীছ নং ৩৪০৩।) [8] হাকিম (১/৬৭০), তিৰমিজী (২১৩৯), আৰু আলবানীয়ে ছিলছিলাতুল আহাদীছ আছ-ছহীহাত হাদীছটোক হাছান বুলি কৈছে, ১/৭৬, হাদীছ নং ১৫৪।

৩- চৰীয়ত সন্মত দুআ, জিকৰ-আজকাৰ পাঠ কৰা আৰু আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰা। উদাহৰণস্বৰূপেঃ পুৱা গধূলি তিনিবাৰকৈ এই দুআটো পাঠ কৰা- “বিছমিল্লা-হিল্লাযী লা য়াজুৰ্ৰু মা‘আছমিহী শ্বাইউন ফিল আৰদি অলা ফিছ ছামা-য়ি অহুৱাছ ছামী‘উল ‘আলীম।”[12] তদুপৰি প্ৰত্যেক নামাজৰ পিছত, টোপনিত যোৱাৰ আগত আৰু পুৱা গধূলি আয়াতুল কুৰ্ছী পাঠ কৰা[13]। লগতে পাঠ কৰিব লাগে: (ছুৰা ইখলাচ) ক্বুল হুৱাল্লাহু আহাদ। (কোৱা, ‘তেওঁ আল্লাহ, একক-অদ্বিতীয়,) পুৱা-গধূলি আৰু শোৱাৰ সময়ত তিনিবাৰকৈ মাওউজাতাইন (ছুৰা ফালাক্ব আৰু ছুৰা নাছ) পাঠ কৰা, আৰু দৈনিক এশবাৰ “লা ইলাহা ইল্লাল্লাহু অহদাহু লা শ্বাৰীকা লাহু, লাহুল মুলকু অলাহুল হাম্দু অহুৱা আলা কুল্লি শ্বাইয়িন কাদীৰ” পাঠ কৰা। লগতে পুৱা-গধূলিৰ আজকাৰ, নামাজৰ পিছৰ আজকাৰ, শোৱাৰ সময়ৰ আৰু টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱাৰ আজকাৰ, ঘৰত প্ৰৱেশ কৰা আৰু ওলোৱাৰ আজকাৰ, যান-বাহনত উঠাৰ আজকাৰ, মছজিদত প্ৰৱেশ কৰা আৰু ওলোৱাৰ আজকাৰ, শৌচালয়ত প্ৰৱেশ কৰা আৰু ওলোৱাৰ দুআ, কোনো বিপদগ্ৰস্ত ব্যক্তিক দেখি পঢ়া দুআ ইত্যাদি নিয়মিতভাৱে পালন কৰা। মই এইবোৰৰ বহুতো দুআ বিভিন্ন অৱস্থা, পৰিৱেশ, স্থান আৰু সময় অনুসৰি ((হিছনুল মুছলিম)) নামৰ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছোঁ। নিঃসন্দেহে, এইবোৰ দুআ নিয়মিত পাঠ কৰাটো হৈছে আল্লাহ তাআলাৰ অনুমতি সাপেক্ষে যাদু, কুদৃষ্টি (বদ নজৰ) আৰু জ্বিনৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ অন্যতম উপায়। লগতে এইবোৰ তথা অন্যান্য বিপদ-আপদৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছত এই দুআসমূহ হৈছে ইয়াৰ আটাইতকৈ উত্তম চিকিৎসা।[15] [12] তিৰমিজী (৩৩৩৮), আবু দাউদ (৫০৮৮), ইবনে মাজাহ (৩৮৬৯), আৰু ছহীহ ইবনে মাজাত শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ বুলি কৈছে (২/৩৩২)। [13] হাকিমে ছহীহ বুলি কৈছে আৰু জাহাবীয়ে তেওঁক সমৰ্থন কৰিছে, ১/৫৬২, আৰু আলবানীয়ে ছহীহ আত-তাৰগীব অত-তাৰহীবত ছহীহ বুলি কৈছে, ১/২৭৩, (৬৫৮)। [14] ছহীহ বুখাৰী (৪/৯৫, ৩২৯৩); ছহীহ মুছলিম (৪/২০৭১, ২৬৯১)। [15] দ্ৰষ্টব্যঃ যাদুল মাআদ, ৪/১২৬, আৰু মজমু ফাতাৱা আল্লামা ইবনে বাজ, ৩/২৭৭, তথা হিংসুক আৰু যাদুকৰৰ অনিষ্ট দূৰ কৰাৰ দহটা উপায়ৰ বাবে এই কিতাপখনৰ ‘বদ্ নজৰৰ চিকিৎসা’ৰ তৃতীয় খণ্ডটো চাওক।

৭- "আ‘ঊজু বিকালিমা-তিল্লাহিত্ তা-ম্মা-তিল্লাতী লা ইউজাৱিঝুহুন্না বাৰ্ৰুন অলা ফা-জিৰুন, মিন শ্বাৰ্ৰি মা খালাক্ব, অবাৰাআ, অজাৰাআ, অমিন শ্বাৰ্ৰি মা ইয়ানযিলু মিনাছ্ ছামা, অমিন শ্বাৰ্ৰি মা ইয়া'ৰুজু ফীহা, অমিন শ্বাৰ্ৰি মা জাৰাআ ফিল্ আৰ্‌দ্বি, অমিন শ্বাৰ্ৰি মা ইয়াখ্‌ৰুজু মিনহা, অমিন শ্বাৰ্ৰি ফিতানিল্ লাইলি অন্ নাহাৰ, অমিন শ্বাৰ্ৰি কুল্লি ত্ব-ৰিক্বিন ইল্লা ত্ব-ৰিক্বান য়াত্‌ৰুক্বু বিখাইৰিন ইয়া ৰাহ্‌মান।" অৰ্থঃ মই আল্লাহৰ পূৰ্ণ বাক্যসমূহৰ জৰিয়তে আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, যাক কোনো সৎ অথবা অসৎ লোকে অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰে, তেওঁ যি সৃষ্টি কৰিছে, বনাইছে আৰু বিস্তাৰ কৰিছে তাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু আকাশৰ পৰা যি নামি আহে তাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু যি ওপৰলৈ উঠি যায় তাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু পৃথিৱীত যি সৃষ্টি কৰিছে তাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু ইয়াৰ পৰা যি ওলাই আহে তাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু দিন আৰু ৰাতিৰ ফিতনাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু ৰাতি অহা প্ৰত্যেক সত্তাৰ অনিষ্টৰ পৰা, কেৱল সেইজনৰ বাহিৰে যি কল্যাণ লৈ আহে, হে পৰম কৰুণাময়।[29] [29] মুছনাদে আহমদ ৩/১১৯, হাঃ ১৫৪৬১ (ছনদ ছহীহ), ইবনুছ ছুন্নীঃ ৬৩৭, আৰু চাওক মাজমাউয যাৱাইদ ১০/১২৭, আৰু ছিলছিলা ছহীহাত শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ বুলি কৈছে (৭/১৯৬)

আল্লাহ তাআলাৰ আদেশত উপকাৰী হোৱা কিছুমান প্ৰাকৃতিক চিকিৎসা হৈছেঃ মৌ[36], ক'লা জিৰা[37], জমজমৰ পানী[38], আৰু বৰষুণৰ পানী; কাৰণ মহান আল্লাহে কৈছেঃ "আৰু আকাশৰ পৰা বৰ্ষণ কৰোঁ আমি কল্যাণময় পানী।" [ছুৰা ক্বাফ: ৯] আৰু জাইতুনৰ তেল; কিয়নো নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছেঃ "তোমালোকে যাইতুন তেল খোৱা আৰু এই তেল শৰীৰত আৰু মূৰত সানিবা; কাৰণ এইটো হৈছে এডাল বৰকতময় গছৰ পৰা উৎপন্ন তেল।"[39] বাস্তৱিক অভিজ্ঞতা, ব্যৱহাৰ আৰু পাঠৰ জৰিয়তে এইটো প্ৰমাণিত হৈছে যে, এইটো হৈছে আটাইতকৈ উত্তম তেল।[40] এইদৰে আন কিছুমান প্ৰাকৃতিক চিকিৎসা হৈছে: গোছল কৰা, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা অৱলম্বন কৰা, আৰু সুগন্ধি ব্যৱহাৰ কৰা।[41] [36] দ্ৰষ্টব্য: ফাতহুল হক আল-মুবীন, পৃ. ১৪০, আৰু এই গ্ৰন্থত মৌ-জোলৰ দ্বাৰা চিকিৎসাৰ বিষয়ে আলোচনা আহিব। (37) দৃষ্টব্য: ফাতহুল হাক্কিল মুবীন, পৃষ্ঠা ১৪১। এই গ্রন্থত ক’লাজিৰাৰ দ্বাৰা চিকিৎসাৰ বিষয়েও আলোচনা কৰা হ’ব। (38) দৃষ্টব্যঃ ফাৎহুল হাক্কিল মুবীন, পৃষ্ঠা ১৪৪, আৰু এই গ্ৰন্থত জমজম পানীৰ দ্বাৰা চিকিৎসাৰ বিষয়ে আলোচনা আহি আছে। [39] মুছনাদে আহমদ (৩/৪৯৭, ১৬০৫৫), তিৰমিজী (১৮৫১), ইবনে মাজাহ (৩৩১৯), ছহীহ তিৰমিজীত শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ বুলি কৈছে (২/১৬৬) [40] দ্ৰষ্টব্যঃ ফাতহুল হক আল-মুবীন ফী ইলাজ আছ-ছাৰা অছ-ছিহৰ অল-আইন, পৃ. ১৪২। [41] চাওক: পূৰ্বৱৰ্তী উৎস, পৃ. ১৪৫।

আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ ওপৰত সেইজন মুছলিমে জৰাফুঁকা কৰিব লাগে, যিয়ে মুখেৰে যি কয় সেই কথা অন্তৰেৰে বিশ্বাস কৰে, আৰু ইয়াৰ সৰ্বোত্তম চিকিৎসা হৈছে ছুৰা আল-ফাতিহা, [55] আয়াতুল কুৰ্ছী, আৰু ছুৰা আল-বাক্বাৰাৰ শেষৰ দুই আয়াতৰ দ্বাৰা জৰাফুঁকা কৰা, এইদৰে ছুৰা ইখলাচ। (ক্বুল হুৱাল্লাহু আহাদ) আৰু ছুৰা ফালাক্ব। (ক্বুল আঊজু বিৰাব্বিল ফালাক্ব) আৰু ছুৰা নাছ। (ক্বুল আঊজু বিৰাব্বিন না-ছ) ৰোগীৰ ওপৰত ফুঁ দিয়াৰ লগতে উক্ত আয়াতসমূহ তিনিবাৰ অথবা তাতোধিকবাৰ পাঠ কৰা, আৰু কোৰআনৰ অন্যান্য আয়াতসমূহো পাঠ কৰা; কিয়নো সমগ্ৰ কোৰআনতেই অন্তৰত থকা ৰোগৰ বাবে আৰোগ্য নিহিত আছে, লগতে ই মুমিনসকলৰ বাবে আৰোগ্য, হিদায়ত আৰু ৰহমতস্বৰূপ।[56] আৰু ৰুকিয়াৰ দুআসমূহ হৈছে সেইবোৰ, যিবোৰ যাদুৰ চিকিৎসাৰ দ্বিতীয় প্ৰকাৰৰ দফা ((খ)) আৰু ((গ))ত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।[57] আৰু এই চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত দুটা বিষয় অপৰিহাৰ্যঃ (55) চাওক: ছুনান আবু দাউদ, ৪/১৩-১৪, হাদীছ নং ৩৮৯৬, আহমদ, ৫/২১০, হাদীছ নং ২১৮৩৫। শ্বাইখ আলবানীয়ে ছিলছিলাতুল আহাদীছ আছ-ছহীহা গ্ৰন্থত ছহীহ বুলি কৈছে, হাদীছ নং ২০২৮। [56] (আল-ফাতহ্ আৰ-ৰাব্বানী তাৰতীব মুছনাদ আল-ইমাম আহমদ, ১৭/১৮৩) [57] দ্ৰষ্টব্যঃ এই গ্ৰন্থৰ যাদুৰ চিকিৎসাৰ দ্বিতীয় প্ৰকাৰ।

২৭- সকলো বিষয়ৰ কল্যাণৰ বাবে দুআ কৰা, আৰু তাৰ মাজত আটাইতকৈ মহান হৈছে: "আল্লাহুম্মা আচলিহ লী দ্বীনি আল্লাজী হুৱা ইচমাতু আম্ৰী, ওৱা আচলিহ লী দুনিয়ায়া আল্লাতী ফীহা মাআ-শ্বী, ওৱা আচলিহ লী আ-খিৰাতী আল্লাতী ফীহা মাআ-দী, অজআলিল হায়াতা ঝিয়া-দাতান লী ফী কুল্লি খাইৰ, অজআলিল মাওতা ৰা-হাতান লী মিন কুল্লি শ্বাৰ্ৰ।"[64] অৰ্থঃ “হে আল্লাহ! তুমি মোৰ দ্বীনক সংশোধন কৰি দিয়া, এই দ্বীনেই হৈছে মোৰ নিৰাপত্তা; তুমি মোৰ দুনিয়া সংশোধন কৰি দিয়া, য'ত আছে মোৰ জীৱন-জীৱিকা, আৰু মোৰ পৰকালক সংশোধন কৰি দিয়া, য’ত মই উভতি যাব লাগিব। তুমি প্ৰতিটো কল্যাণৰ বাবে মোৰ আয়ু বঢ়াই দিয়া আৰু প্ৰতিটো পাপ বা অকল্যাণৰ পৰা ৰক্ষা কৰি তুমি মোৰ মৃত্যুক আনন্দদায়ক বনাই দিয়া।” এইদৰে- "আল্লা-হুম্মা ৰাহ্‌মাতাকা আৰজূ, ফালা তাকিল্‌নী ইলা নাফ্‌ছী তাৰ্ফাতা ‘আইন, ৱা আচলিহ্‌ লী শ্বা’নী কুল্লাহ, লা ইলা-হা ইল্লা আন্তা।"[65] অৰ্থঃ "হে আল্লাহ! মই কেৱল তোমাৰ কৰুণাৰ প্ৰত্যাশী, এতেকে তুমি মোক এক পলৰ বাবেও মোৰ দায়িত্বত এৰি নিদিবা। তুমি মোৰ সকলো বিষয় সংশোধন কৰি দিয়া; তোমাৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ (উপাস্য) নাই।" [64] (মুছলিমঃ ২৭২০) [65] আবু দাউদ, ৪/৩২৪ (৫০৯০), আহমদ, ৫/৪২ (০৪৩০), শ্বাইখ আলবানীয়ে ছহীহ আল-জামেত ছহীহ বুলি কৈছে (৩৩৮৮), আৰু ছহীহ ছুনান আবু দাউদত হাছান বুলি কৈছে (৩/২৫১)।

১১- “বিপদ যিমান ডাঙৰ হ’ব, প্ৰতিদানও সিমানেই মহান হ’ব। মহান আল্লাহে যেতিয়া কোনো জাতিক ভাল পায়, তেতিয়া তেওঁলোকক (বিপদত পেলাই) পৰীক্ষা কৰে। যিয়ে সেই বিপদত সন্তুষ্ট থাকিব, তাৰ বাবে আছে (আল্লাহ তা'আলাৰ) সন্তুষ্টি। আনহাতে যিয়ে ইয়াত অসন্তুষ্ট হ’ব তাৰ বাবে আছে (আল্লাহ তা'আলাৰ) অসন্তুষ্টি।”[82] [83] [82] তিৰমিজী (২৩৯৬), ইবনে মাজাহ (৪০৩১), ছহীহ তিৰমিজীত শ্বাইখ আলবানীয়ে হাছান বুলি কৈছে, ২/২৮৬। [83] কোৱা হয়: আছ-ছুখত (السُّخْط) আৰু আছ-ছাখাত (السَّخَط) হৈছে (الرضا) আৰ-ৰিজা অৰ্থাৎ সন্তুষ্টিৰ বিপৰীত। আৰু ছাখিতা (سَخِطَ) মানে ক্ৰোধান্বিত হোৱা, গতিকে যিজন ক্ৰোধান্বিত তেওঁ ছাখিত (ساخِطٌ)। আৰু আছখাতাহু (أَسْخَطَهُ) মানে হৈছে আনক ক্ৰোধান্বিত কৰা। আৰু কোৱা হয়: তাছাখ্খাতা আত্বাআহু (تَسَخَّطَ عطاءه), অৰ্থাৎ তেওঁৰ উপহাৰক তুচ্ছ জ্ঞান কৰা আৰু তাত সন্তুষ্ট নোহোৱা। ছাখিতা ছাখাতান (سَخِط سَخَطًا) শব্দটো তা'ইবা (تعب) ৰ باب ৰ অন্তৰ্গত আৰু ইয়াৰ বিশেষ্য পদটো হৈছে দাম্মাহেৰে সৈতে আছ-ছুখত (السُّخْطُ)...আৰু ছাখিততুহু (سَخِطْتُهُ), ছাখিততু আলাইহি (سخطت عليه) আৰু আছখাততুহু ফাছাখিতা (أَسْخَطْتُهُ فَسَخِطَ) এইবোৰ ওজন আৰু অৰ্থত আগদ্বাবতুহু ফাগাদ্বিবা (أغضبته فغضب) ৰ সমতুল্য। চাওক: আছ-ছিহাহ, মূলশব্দ: ছাখাত (سخط), আৰু আল-মিছবাহুল মুনিৰ, মূলশব্দ: ছীন খা ত্ব (سخط)।

১- যেতিয়া কোনো বান্দা চিন্তা অথবা দুখত আক্ৰান্ত হয়, আৰু তেওঁ কয়ঃ "আল্লা-হুম্মা ইন্নি আব্দুক, অবনু আব্দিক, অবনু আমাতিক, না-চিয়াতি বিয়াদিক, মা-জিন ফিয়্যা হুকমুক, আদলুন ফিয়্যা কাজা-উক, আছআলুকা বিকুল্লি ইছমিন হুৱা লাক, ছাম্মাইতা বিহি নাফছাক, আও আনঝালতাহু ফী কিতা-বিক, আও আল্লামতাহু আহাদাম মিন খালকিক, আৱিছ তা’ছাৰতা বিহি ফী ইল্মিল গাইবি ইনদাক, আন তাজআলাল কোৰআ-না ৰাবীআ ক্বালবী, ওৱা নূৰা চাদৰী, অজালা-আ হুঝনী, অজাহা-বা হাম্মী৷" [86] অৰ্থঃ হে আল্লাহ! নিশ্চয় মই হৈছোঁ তোমাৰ দাস, তোমাৰ দাসৰ পুত্ৰ, আৰু তোমাৰ দাসীৰ পুত্ৰ। মোৰ কপাল তোমাৰ হাতত। তোমাৰ আদেশ মোৰ ওপৰত বলৱৎ আৰু তোমাৰ নিৰ্ণয় ন্যায়সঙ্গত। মই তোমাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, তোমাৰ প্ৰত্যেক সেই নামৰ দ্বাৰা যিবোৰ নাম তুমি নিজৰ বাবে চয়ন কৰিছা। অথবা যিবোৰ অৱতীৰ্ণ কৰিছা তোমাৰ পুথিত নাইবা তোমাৰ কোনো সৃষ্টিক শিক্ষা দিছা অথবা তুমি তোমাৰ ইল্মে গায়েবত ৰাখি থৈছা। (হে আল্লাহ!) তুমি মহান কোৰআনক মোৰ অন্তৰৰ বাবে প্ৰেৰণা বনাই দিয়া। মোৰ বুকুৰ নূৰ বনাই দিয়া, মোৰ দুশ্চিন্তা আৰু ক্লান্তি দূৰ কৰি দিয়া। যিয়ে এইদৰে কয়, আল্লাহে তেওঁৰ দুশ্চিন্তা আৰু ক্লান্তি দূৰ কৰে, আৰু তাৰ ঠাইত আনন্দ দান কৰে। [86] আহমদ (১/৩৯১, ৩৭১২), আলবানীয়ে ছহীহ আত-তাৰগীব অত-তাৰহীবত ছহীহ বুলি কৈছেঃ (১৮২)

সামগ্ৰিকভাৱে, বিশুদ্ধ আৰু সুস্থ অন্তৰ হৈছে সেইটো, য'ত আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ বাবে কোনো প্ৰকাৰৰ শ্বিৰ্কে স্থান নাপায়। বৰঞ্চ তেওঁৰ দাসত্ব একনিষ্ঠভাৱে কেৱল আল্লাহৰ বাবে হৈ পৰে— যেনে ইচ্ছা, মুহাব্বত, তাৱাক্কুল, আল্লাহৰ প্ৰতি প্ৰত্যাৱৰ্তন, বিনম্ৰতা, আল্লাহভীতি আৰু আশা আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে। তেওঁৰ কৰ্মও কেৱল আল্লাহৰ বাবেই একনিষ্ঠ হয়। সেয়েহে, তেওঁ যদি কাৰোবাক ভাল পায়, তেন্তে কেৱল আল্লাহৰ বাবেই ভাল পায়, আৰু যদি কাৰোবাক ঘৃণা কৰে, সেয়াও কেৱল আল্লাহৰ বাবেই কৰে। যদি কিবা দান কৰে, তেন্তে আল্লাহৰ বাবেই কৰে, আৰু যদি কিবা দিয়াৰ পৰা বিৰত থাকে, সেয়াও আল্লাহৰ বাবেই কৰে। গতিকে তেওঁৰ সকলো চিন্তা-ভাৱনা আল্লাহৰ বাবে, তেওঁৰ সকলো ভালপোৱা আল্লাহৰ বাবে, তেওঁৰ উদ্দেশ্য আল্লাহৰ বাবে, তেওঁৰ শৰীৰ আল্লাহৰ বাবে, তেওঁৰ আমলসমূহ আল্লাহৰ বাবে, তেওঁৰ টোপনি আল্লাহৰ বাবে, আৰু তেওঁৰ জাগৰণো আল্লাহৰ বাবেই হয়। তেওঁৰ কথা-বতৰা, আনকি আল্লাহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাটোৱেই তেওঁৰ ওচৰত আন সকলো কথা-বতৰাতকৈ অধিক প্ৰিয়। তেওঁৰ চিন্তা-চৰ্চাই কেৱল আল্লাহৰ সন্তুষ্টি আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় বিষয়বোৰক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই ঘূৰি থাকে। আমি সৰ্বশক্তিমান আল্লাহৰ ওচৰত এনেকুৱা এখন অন্তৰেই কামনা কৰোঁ। [108] চাওক (ইগাছাতুল লাহফান মিন মাছায়িদিচ চয়তান, ইবনুল কাইয়িম ৰাহিমাহুল্লাহ, ১/৭, ৭৩)

চয়তান হৈছে মানুহৰ শত্ৰু, আৰু তাৰ পৰা মুক্তিৰ উপায় হৈছে আল্লাহৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা। নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নফছৰ অনিষ্ট আৰু চয়তানৰ অনিষ্টৰ পৰা আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰা বিষয়টোক একত্ৰিত কৰিছে। তেখেত চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আবু বকৰক কৈছিল: “কুল আল্লা-হুম্মা ফা-তিৰাছ ছামা-ৱাতি অল আৰ্জি, আ-লিমাল গাইবি অশ্ব শ্বাহাদাতি, ৰাব্বা কুল্লি শ্বাইয়িন অমালী-কাহ ৷ আশ্বহাদু আল লা ইলা-হা ইল্লা আনতা। আউজুবিকা মিন শ্বাৰ্ৰি নাফছি অমিন শ্বাৰ্ৰিশ্ব শ্বাইতানি অশ্বিৰকিহ। ৱা আনিক তাৰিফা আলা নাফছি ছূ-আন আউ আজুৰ্ৰাহু ইলা মুছলিম”। অৰ্থ: “কোৱা, হে আল্লাহ! আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা, দৃশ্য - অদৃশ্যৰ জ্ঞাতা, প্ৰত্যেক বস্তুৰ প্ৰতিপালক আৰু গৰাকী। মই সাক্ষ্য দিওঁ যে, তুমি বিনে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। হে আল্লাহ! মই তোমাৰ আশ্ৰয় বিচাৰোঁ মোৰ নফছৰ অনিষ্টৰ পৰা আৰু চয়তানৰ অনিষ্ট আৰু তাৰ শ্বিৰ্কৰ পৰা আৰু মই নিজে কোনো পাপ কৰাৰ পৰা আৰু কোনো মুছলিমৰ অনিষ্ট কৰাৰ পৰা। তুমি এইটো ৰাতিপুৱা, গধূলি আৰু শুবলৈ যোৱাৰ সময়ত পাঠ কৰিবা।” [113] [113] তিৰমিজী (৩৩৩২), আবু দাউদ (৫০৫৮), আলবানীয়ে ছহীহ তিৰমিজীত ছহীহ বুলি কৈছে, ৩/১৪২।

দুআ আৰু কোৰআন-হাদীছৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত জৰাফুঁকাৰ জৰিয়তে চিকিৎসা

দুআ আৰু কোৰআন-হাদীছৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত জৰাফুঁকাৰ জৰিয়তে চিকিৎসা

কোৰআন আৰু হাদীছৰ পৰা সংগৃহীত দুআ

ভূমিকা

দুআৰ গুৰুত্ব

কোৰআন আৰু ছুন্নাহৰ পৰা প্ৰমাণিত দুআসমূহ

জৰাফুঁকাৰ দ্বাৰা চিকিৎসা

কোৰআন আৰু হাদীছৰ পৰা সংগৃহীত

ভূমিকা: কোৰআন আৰু হাদীছৰ আলোকত চিকিৎসাৰ গুৰুত্ব৷

1- যাদুৰ চিকিৎসা।

২- কুঃদৃষ্টি বা বদ নজৰৰ প্ৰতিকাৰ।

৩- জিনে মানুহক আছৰ কৰাৰ চিকিৎসা।

৪- মানসিক বেমাৰৰ চিকিৎসাঃ

৫- ঘা আৰু জখমৰ চিকিৎসা কৰা।

৬- মুছিবতৰ প্ৰতিকাৰ

৭- দুখ আৰু দুশ্চিন্তাৰ চিকিৎসা

৮- বিপদৰ প্রতিকাৰ

৯- ৰোগীয়ে নিজেই নিজৰ চিকিৎসা কৰা

১০- বেমাৰীৰ শুশ্ৰূষাকালীন চিকিৎসা

১১- টোপনিত অস্থিৰতা আৰু ভয়-ভীত তথা আতংকিত হোৱাৰ চিকিৎসা

১২- জ্বৰৰ চিকিৎসা

১৩- কিবা বিন্ধিলে বা দংশন কৰিলে তাৰ চিকিৎসা

১৪- ক্ৰোধৰ চিকিৎসা

১৫- ক’লাজিৰাৰ দ্বাৰা চিকিৎসা

১৬- মৌৰ দ্বাৰা চিকিৎসা

১৭- জমজম পানীৰে চিকিৎসা

১৮- অন্তৰৰ ব্যাধিসমূহৰ চিকিৎসা

Related books

কোৰআন আৰু হাদীছৰ পৰা সংগৃহীত কিছুমান দুআ

ৰাছুলৰ ছুন্নত মুতাবিক আমল কৰা বাধ্যতামূলক (যিয়ে ইয়াক অস্বীকাৰ কৰিব সি কাফিৰ হিচাপে বিবেচিত)

পৱিত্ৰ কোৰআন আৰু হাদীছৰ আলোকত ইছলাম সম্পৰ্কে সংক্ষিপ্ত আলোচনা

পৱিত্ৰ কোৰআন আৰু হাদীছৰ আলোকত ইছলাম সম্পৰ্কে সংক্ষিপ্ত বাৰ্তা

শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ স্কেন কৰক