الدعاء ويليه العلاج بالرقى من الكتاب والسنة

Дуо ҳамда Қуръони карим ва суннатда келган руқя орқали муолажалар

Қуръон ва суннатда ворид бўлган дуолар

Муаллиф

Аллоҳга муҳтож Др. Саид ибн Али ибн Ваҳф Қаҳтоний

«Аллоҳнинг гўзал исмлари бордир. Унга ўша (исм)лар ила дуо қилингиз ва Унинг исмлари борасида ҳақдан оғадиганларни тарк қилингиз. Яқинда қилган амалларига яраша жазоланурлар» [Аъроф сураси: 180].

Аллоҳ, Ал-Аввал, Ал-Аахир, Аз-Зооҳир, Ал-Баатин, Ал-Ъалийй, Ал-Аълаа,

Ал-Мутаъаал, Ал-Ъазийм, Ал-Мажийд, Ал-Кабийр, Ас-Самийъ, Ал-Басийр, Ал-Ъалийм,

Ал-Хобийр, Ал-Ҳамийд, Ал-Ъазийз, Ал-Қодийр, Ал-Қоодир, Ал-Муқтадир, Ал-Қовийй,

Ал-Матийн, Ал-Ғонийй, Ал-Ҳакийм, Ал-Ҳалийм, Ал-Ъафувв, Ал-Ғофуур, Ал-Ғоффаар,

Ат-Таввааб, Ар-Роқийб, Аш-Шаҳийд, Ал-Ҳафийз, Ал-Латийф, Ал-Қорийб, Ал-Мужийб,

Ал-Вадуд, Аш-Шаакир, Аш-Шакуур, Ас-Саййид, Ас-Сомад, Ал-Қооҳир, Ал-Қаҳҳаар,

Ал-Жаббаар, Ал-Ҳасийб, Ал-Ҳаадий, Ал-Ҳакам, Ал-Қуддуус, Ас-Салаам, Ал-Барр,

Ал-Ваҳҳааб, Ар-Роҳмаан, Ар-Роҳийм, Ал-Карим, Ал-Акрам, Ар-Роуф, Ал-Фаттааҳ,

Ар-Роозиқ, Ар-Роззаақ, Ал-Ҳайй, Ал-Қайюум, Ар-Робб, Ал-Малик, Ал-Малийк,

Ал-Вааҳид, Ал-Аҳад, Ал-Мутакаббир, Ал-Хоолиқ, Ал-Холлаақ, Ал-Баарий, Ал-Мусаввир,

Ал-Муъмин, Ал-Муҳаймин, Ал-Муҳийт, Ал-Муқийт, Ал-Вакийл, Ал-Каафий, Ал-Ваасиъ,

Ал-Ҳаққ, Ал-Жамил, Ар-Рофийқ, Ал-Ҳайийй, Ас-Ситтийр, Ал-Илааҳ, Ал-Қообиз,

Ал-Баасит, Ал-Муътий, Ал-Муқаддим, Ал-Муаххир, Ал-Мубийн, Ал-Маннаан, Ал-Валийй,

Ал-Мавлаа, Ан-Насийр, Аш-Шаафий, Мааликул-Мулк, Жаамиъун-Наас

Нуурус-Самаваати вал-Арз, Зул-Жалаали вал-Икроом, Бадийъус-Самааваати вал-Арз. [1] [1] Бу исмларни Қуръон ва суннатдаги далиллари билан муаллифнинг «Қуръон ва суннат нури остида Аллоҳнинг асмо сифатларининг шарҳи» номли китобидан қаранг.

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм

Муқаддима

Аллоҳга ҳамд бўлсин! Унга ҳамд айтамиз, Ундан ёрдам сўраймиз ва У Зотга истиғфор айтамиз. Нафсларимизнинг ёмонликларидан ва амалларимизнинг ёмон оқибатларидан Аллоҳдан паноҳ тилаймиз. Аллоҳ кимни тўғри йўлга солса, уни ҳеч ким адаштира олмайди. Кимни адаштирса, уни ҳеч ким ҳидоятга сола олмайди. Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз, Унинг шериги йўқ. Ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад У Зотнинг бандаси ва элчисидир. Аллоҳ таоло У зотга, оилаларига ва саҳобаларига ҳамда қиёмат кунигача уларга гўзал тарзда эргашганларга кўп салавоту саломлар йўлласин.

Бу менинг «Қуръон ва суннатда ворид бўлган зикр, дуо ва руқя билан даволаш» [2] номли китобимнинг мухтасари ҳисобланади. Манфаат олиш енгил бўлиши учун ундан дуо қисмини қисқартириб олдим ва янги дуоларни ҳамда манфаатли фойдаларни қўшдим иншааллоҳ. Аллоҳ таолонинг гўзал исмлари ва олий сифатларини ўртага қўйиб бу амалимни Ўзининг юзи учун холис қилишини сўрайман. Албатта, У Зот бу нарсага Қодир ва унинг мавлосидир. [2] Аллоҳга ҳамд бўлсин, мазкур асарнинг асли, ундаги ҳадислар кенг равишда таҳқиқ қилиниб, тўрт жилдда нашр этилган: биринчи ва иккинчиси — «Зикрлар (Мусулмон қўрғони)» ҳақида, учинчиси — дуолар ҳақида, тўртинчиси эса — руқя билан даволаниш ҳақида.

Аллоҳ таъоло пайғамбаримизга, У кишининг оиласи, саҳобалари ва қиёмат кунига қадар яхшилик билан эргашганларга салавот ва саломлар йўлласин.

Муаллиф Саид ибн Али ибн Ваҳф Қаҳтоний

1408-ҳижрий йилнинг Шаъбон ойида таҳрир қилинган

Дуонинг фазилати

Аллоҳ таоло айтади: «Раббингиз: «Менга дуо қилинг, сизга ижобат қилурман. Албатта, Менинг ибодатимдан кибр қилганлар жаҳаннамга хору зор ҳолларида кирурлар», деди» [Ғофир: 60]. «Агар бандаларим сиздан Мен ҳақимда сўрасалар, Мен, албатта, яқинман. Дуо қилгувчи дуо қилганда ижобат қиламан. Бас, Менга ҳам ижобат қилсинлар ва иймон келтирсинлар. Шоядки тўғри йўлни топсалар» [Бақара: 186]. Расулуллох соллалоҳу алайҳи ва саллам айтадилар: «Дуо бу ибодаттир, Раббингиз айтган: «Менга дуо қилинг ижобат қиламан». [3] Расулуллох соллалоҳу алайҳи ва салам яна айтадилар: «Албатта, сизларнинг Раббингиз ҳаёли ва карим Зотдир. Қачонки бандаси Унга қўлларини кўтариб дуо қилса, Аллоҳ у қўлларни қуруқ ҳолда қайтаришдан ҳаё қилади». [4] Яна айтганлар-ки: «Қачонки бир мусулмон гуноҳ ёки қариндошлик алоқаларини узишни ўз ичига олмаган дуо қилса, Аллоҳ унга бу дуо орқали уч нарсадан бирини, албатта, беради: — ёки дуосини тезда ижобат қилади, — ёки уни охиратга захира қилиб қўяди, — ёки ўша дуо миқдорида ундан бирор мусибатни қайтариб қўяди». Саҳобалар: «Унда (биз) кўп дуо қиламиз!» дейишди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Аллоҳ кўпроқ (берувчидир)» дедилар». [5] [3] Абу Довуд, Термизий, Ибн Можа ривояи. Албоний раҳимаҳуллоҳ «Саҳиҳ ал-Жомеъ ас-Сағир»да саҳиҳ деган; «Саҳиҳ Ибн Можа»да ҳам келтирган. [4] Абу Довуд, Термизий ва Ибн Можа, Ибн Ҳажар: «Санади яхши» деган; Албоний эса «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ деган. [5] Термизий, Аҳмад. Албоний «Саҳиҳ ал-Жомеъ ас-Сағир»да ва «Саҳиҳ Сунан ат-Термизий»да саҳиҳ деган.

Дуо қилиш одоблари ва ижобат сабаблари: [6] [6] Ушбу одоб ва дуонинг ижобат бўлиш сабабларини далиллари билан китоб аслининг 3-мужаллади, 927–975-бетларидан қаранг.

1. Аллоҳ таолога ихлос.

2. Аллоҳга хамду сано ва Набиййимизга салавоту саломлар айтиш билан бошлаб, яна ҳудди шундай тамомлаш.

3. Дуода қатъийлик ва дуони ижобат бўлишига ишонч.

4. Дуода қатъиятли бўлиш ва тезкор натижани кутмаслик.

5. Дуо вақтида қалбнинг ҳозир бўлиши.

6. Роҳат-фароғатда ҳам, қийинчиликда ҳам дуо қилиш.

7. Фақат Аллоҳ таолога дуо қилиш.

8. Ўзи, боласи, моли ва аҳлини дуойи бад қилмаслик.

9. Дуо қилишда овозни пасайтиб, уни жуда паст ҳам, жуда баланд ҳам қилмаслик.

10. Гуноҳларни тан олиш ва истиғфор айтиш, неъматларни эътироф этиш ва Аллоҳга шукр қилиш.

11. Дуода сажъ (қийин қофияли иборалар)ни қийналиб ишлатмаслик.

12. Ёлвориш, хушуъ, умид ва қўрқув билан дуо қилиш.

13. Тавба вақтида одамларнинг ҳаққини ҳам ўташ.

14. Уч маротаба дуо қилиш.

15. Қиблага юзланиш.

16. Дуода икки қўлни кўтариш.

17. Агар имкон бўлса, дуо қилишдан олдин таҳорат олиш.

18. Дуо қилишда чегарадан ошмаслик.

19. Бошқа учун дуо қилганда, аввал ўзига дуо қилиш. [7] [7] Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламдан ривоят қилинганки, У зот баъзи дуоларда аввал ўзларини ёдга олганлар. Лекин баъзи дуоларида эса ўзларини эмас, бошқаларни аввал дуо қилганлар. Масалан, Анас, Ибн Аббос, Умму Исмоил ва бошқаларнинг хаққига қилган дуоларида шундай бўлган. Бу масалада батафсил маълумотни қуйидаги манбаларда кўришингиз мумкин: — Имом Нававийнинг «Саҳиҳи Муслим» шарҳи, — «Туҳфатул-Аҳвазий» — Сунани Термизий шарҳи, — «Фатҳул Борий» — Саҳиҳ Бухорий шарҳи.

20. Аллоҳнинг гўзал исмлари ва олий сифатларини ҳамда солиҳ амалларини васила қилиш ёки ҳозирда тирик ва солиҳ бир кишидан дуо сўраш.

21. Овқат, ичимлик ва кийим ҳалол бўлиши.

22. Гуноҳ ёки қариндошлик алоқаларини узишни сўраб дуо қилмаслик.

23. Яхши ишларга буюриш ва ёмон ишлардан қайтариш.

24. Барча гуноҳлардан йироқ бўлиш.

Дуо қабул бўладиган вақтлар, ҳолатлар ва жойлар: [8] [8] Бу вақтлар, аҳволлар, маконларни далиллари билан китобнинг аслидан қаранг.

1. Қадр кечаси.

2. Туннинг охирги қисми.

3. Фарз намозлардан кейинги вақт.

4. Азон ва қомат орасидаги вақт.

5. Ҳар бир туннинг бир қисми.

6. Фарз намозларга азон айтилган вақтда.

7. Ёмғир ёғаётган вақтда.

8. Аллоҳ йўлидаги жангда сафлар тўқнашган вақтда.

9. Жума куни бир вақт борки, у пайтда дуо рад этилмайди.

Ушбу (Жума кунидаги қабул бўладиган) вақт ҳақидаги энг кучли фикр: Жума куни аср вақтининг охирги вақти деган фикр. Шунингдек, хутба ва жума намози вақти ҳам бўлиши мумкин.

10. Сидқидилдан ният қилиб Замзам сувини ичган вақтда.

11. Сажда қилган вақтда.

12. Тунда уйғониб кетиб, хадисда келган дуони қилган вақтда.

13. Таҳорат билан ухлаб, тунда уйғониб дуо қилиш вақти.

14. «Ла илааҳа иллаа анта субҳанак инний кўнтў мина-з-золимийн» дуоси билан дуо қилиш.

15. Марҳум вафот этганидан кейин одамларнинг у учун қилган дуолари.

16. Намозда охирги ташаҳҳудда, Аллоҳга ҳамд ва Пайғамбарга салавот айтилгандан кейинги дуо.

17. Аллоҳнинг Ал-Ъазийм исми билан дуо қилган пайтда — У Зот унга жавоб беради ва сўралган нарсани беради.[9] [9] Ушбу китобдаги Аллоҳнинг энг улуғ исми ҳақидаги ҳадисларга қаранг.

18. Мусулмон мусулмон биродарига ғайбдан дуо қилган пайтида.

19. Арафа куни Арафотда қилинган дуо.

20. Рамазон ойида қилинган дуо.

21. Мусулмонлар зикр мажлислари учун йиғилган вақтдаги дуо.

22. Балога учраганда: «Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъуун. Аллоҳ, бу мусибатда менга ажр бер ва менга бундан яхшироқ нарсани бер», деб айтган вақтдаги дуо.

23. Қалб Аллоҳга юзланиб, кучли ихлос билан қилинган дуо.

24. Зулм кўрган кишининг зулм қилган одамга қарши қилган дуоси.

25. Отанинг фарзандига дуоси ёки дуойи бати.

26. Мусофирнинг дуоси.

27. Рўзадор рўза вақтида қилган дуоси.

28. Рўзадорнинг ифторлик вақтидаги дуоси.

29. Музтар-ночор одамнинг дуоси.

30. Адолатли имомнинг дуоси.

31. Ота-онасига яхшилик қилувчи фарзанднинг дуоси.

32. Таҳоратдан сўнг ҳадисда келган дуони ўқиш.

33. Ҳажда Жамратус-суғрони отгандан кейинги дуо.

34. Ўрта Жамра (жамратул-вусто)да тош отгандан кейинги дуо.

35. Каабани ичидаги дуо. Ким Ҳижрнинг ичида намоз ўқиса, у Каабанинг ички қисмига киради.

36. Сафо тепалигидаги дуо.

37. Марва тепалигидаги дуо.

38. Машъарул ҳаромдаги дуо.

Мўмин доим, қаерда бўлмасин, Раббига дуо қилади. Аллоҳ таоло айтади: «Агар бандаларим сиздан Мени сўрасалар, Мен, албатта, яқинман. Дуо қилгувчи дуо қилганда ижобат қиламан. Бас, Менга ҳам ижобат қилсинлар ва иймон келтирсинлар. Шоядки тўғри йўлни топсалар» [Бақара: 186]. Аммо шу вақтлар, ҳолатлар ва жойлар – алоҳида эътиборга лойиқ саналади.

Қуръон ва суннатда ворид бўлган дуолар

Ёлғиз Аллоҳга ҳамд ва Ўзидан кейин пайғамбар бўлмаган зотга салавот ва саломлар бўлсин.

1. «Меҳрибон ва Раҳмли Аллоҳ номи билан бошлайман. * Ҳамд оламларнинг Рабби — Аллоҳгадир. * У Раҳмон ва Раҳиймдир. * (Барчага-кофирга ҳам, мўминга ҳам меҳрибон ва неъмат берувчи. «Раҳмон» сифати фақат Аллоҳга хос бўлиб, ундан бошқа ҳеч кимга нисбатан бу сифатни ишлатиб бўлмайди. «Раҳийм» сифати, хосроқ бўлиб, фақат мўминларга қиёмат куни раҳм қилувчи маъносини англатади ва Аллоҳдан ўзгаларга, жумладан, Пайғамбар алайҳиссаломга нисбатан ҳам ишлатилади.) Жазо-мукофот кунининг Эгасидир.* Сенгагина ибодат қиламиз ва Сендангина ёрдам сўраймиз. * Бизни тўғри йўлга ҳидоят қилгин. * Ўзинг неъмат берганларнинг йўлига. Ғазабга қолганларникига ҳам эмас, адашганларникига ҳам эмас» [Фотиҳа: 1-7].

2. «Эй Раббимиз, биздан қабул айла, албатта, Сенинг Ўзинг эшитувчи, билувчи Зотсан» [Бақара: 127].

3. «Тавбамизни қабул эт. Албатта, Сенинг Ўзинг тавбаларни кўплаб қабул этувчи, раҳмли Зотсан» [Бақара: 128].

4. «Раббимиз, бизга бу дунёда ҳам яхшиликни, охиратда ҳам яхшиликни бергин ва бизни дўзах олови азобидан сақлагин» [Бақара: 201].

5. «Эшитдик ва итоат қилдик, (эй Раббимиз), мағфиратингни сўраймиз ва қайтиб бориш Сенгадир» [Бақара: 285].

6. «Эй Раббимиз, агар унутсак ёки хато қилсак, (иқобга) тутмагин. Эй Раббимиз, биздан олдингиларга юклаганга ўхшаш оғирликни бизга юкламагин. Эй Раббимиз, бизга тоқатимз етмайдиган нарсани юкламагин. Бизни афв эт, мағфират қил ва раҳм эт. Сен ҳожамизсан. Бас, кофир қавмларга бизни ғолиб қил» [Бақара: 286].

7. «Эй Раббимиз, бизни ҳидоят қилганингдан сўнг қалбларимизни оғдирмагин ва бизга Ўз ҳузурингдан раҳмат ато қилгин. Албатта Сенинг Ўзинг кўплаб ато қилувчисан» [Оли Имрон: 8].

8. «Раббимиз, албатта, биз иймон келтирдик, бизнинг гуноҳларимизни мағфират қилгин ва дўзах азобидан сақлагин» [Оли Имрон: 16].

9. «Эй Раббим, менга Ўз ҳузурингдан яхши зурриёт бергин. Албатта, сен дуони эшитувчисан» [Оли Имрон: 38].

10. «Эй Раббимиз! Сен туширган нарсага иймон келтирдик ва Пайғамбарга эргашдик. Бас, бизни гувоҳлик берувчилар қаторига ёзгин» [Оли Имрон: 53].

11. «Эй Раббимиз! Бизнинг гуноҳларимиз ва ишимиздаги исрофимизни Ўзинг кечиргин, собитқадам қилгин ва кофир қавмлар устидан бизга нусрат бергин» [Оли Имрон: 147].

12. «Раббимиз, буни бекорга яратганинг йўқ, Ўзинг поксан, бизни ўт азобидан сақлагин. * Раббимиз, албатта, сен кимни дўзахга киритсанг, батаҳқиқ, уни шарманда қилибсан. Ва золимларга ёрдам берувчилар йўқ. * Раббимиз биз нидо қилувчининг, Раббингизга иймон келтиринг, деб нидо қилаётганини эшитдик ва иймон келтирдик. Раббимиз, бизнинг гуноҳларимизни кечиргин ва ёмонликларимизни ўчиргин ҳамда яхшилар билан бирга жонимизни олгин. * Раббимиз, бизга Пайғамбарларингга ваъда қилган нарсаларингни бергин ва бизни қиёмат куни шарманда қилмагин. Албатта, Сен ваъдага хилоф қилмайсан» [Оли Имрон: 191-194].

13. «Эй Раббимиз, биз иймон келтирдик, бас, бизни шоҳидлар қаторига ёзгин» [Моида: 83].

14. «Эй Раббимиз, биз ўзимизга зулм қилдик. Агар Сен бизни мағфират қилмасанг ва бизга раҳм қилмасанг, албатта, зиён кўрганлардан бўламиз» [Аъроф: 23].

15. «Раббимиз, бизни золим қавмлар билан бирга қилмагин» [Аъроф: 47].

16. Аллоҳ «Сен валиймизсан, бас, бизни мағфират қил ва раҳм эт. Сенинг Ўзинг мағфират қилувчиларнинг энг яхшисисан. * Ва бизга бу дунёда ҳам, охиратда ҳам яхшиликни ёзиб қўй» [Аъроф: 155, 156].

17. «Менга Аллоҳнинг Ўзи етарли. Ундан ўзга ибодатга сазовор Зот йўқ, Унга таваккал қилдим, У улуғ аршнинг Раббидир» [Тавба: 129].

18. «Раббимиз, бизни золим қавмларга фитна қилиб қўйма. Ва Ўз раҳматинг ила бизга кофир қавмлардан нажот бергин» [Юнус: 85, 86].

19. «Раббим, мен ўзимнинг илмим бўлмаган нарсани сендан сўрамоқдан паноҳ тилайман. Агар мени мағфират қилмасанг ва менга раҳм кўрсатмасанг, зиён кўргувчилардан бўламан» [Ҳуд: 47].

20. «Аллоҳ «Эй осмонлару ерни яратган Зот! Сен дунёю охиратда менинг валиййимсан. Мени мусулмон ҳолимда вафот этдиргин ва солиҳларга қўшгин» [Юсуф: 101]. [10] [10] Қўшимча фойда учун: Ибн Қаййимнинг «Ал-Фавоид» (Фойдалар) номли китоби, 436 ва 437-бетларга қаранг.

21. «Эй Раббим, бу юртни омонлик юрти қилгин, мени ва болаларимни санамларга ибодат қилишимиздан четда қилгин» [Иброҳим: 35].

22. «Эй Раббим, мени ва зурриётларимни намозни тўкис адо этадиганлардан қилгин. Эй Раббимиз, дуони қабул этгин» [Иброҳим: 40].

23. «Эй Раббимиз, мени, ота-онамни ва мўминларни ҳисоб қилинадиган куни мағфират айлагин» [Иброҳим: 41].

24. «Эй Раббимиз, бизга Ўз ҳузурингдан раҳмат бергин ва ишимизни ўзинг тўғрилагин» [Каҳф: 10].

25. «Эй Раббим, менинг қалбимни кенг қил.* Менинг ишимни осон қил.* Тилимдан тугунни ечгин, сўзимни тушунишсинлар» [Тоҳа: 25-28].

26. «Раббим, илмимни зиёда қилгин» [Тоҳа: 114].

27. «Сендан ўзга илоҳ йўқ, Сен поксан, албатта, мен золимлардан бўлдим» [Анбиё: 87].

28. «Эй Раббим, мени ёлғиз ташлаб қўйма, Сен, Ўзинг ворисларнинг энг яхшисисан» [Анбиё: 89].

29. «Эй Раббим, Сендан шайтонларнинг васвасасидан паноҳ сўрайман! * Сендан, эй Раббим, уларнинг менга ҳозир бўлишларидан паноҳ сўрайман» [Муъминун: 97, 98].

30. «Эй Раббимиз, Биз иймон келтирдик. Бизни мағфират қилгин. Бизга раҳм қилгин. Сенинг Ўзинг раҳм қилгувчиларнинг яхшисисан» [Муъминун: 109].

31. «Эй Раббим, мағфират қил, раҳм қил. Ўзинг раҳм қилгувчиларнинг яхшисисан» [Муъминун: 118].

32. «Эй Раббимиз, Ўзинг биздан жаҳаннам азобини бургин, албатта, жаҳаннам азоби доимийдир. * Албатта, у энг ёмон қароргоҳ ва турар жойдир» [Фурқон: 65, 66].

33. «Эй Раббимиз, Ўзинг бизга жуфти ҳалолларимиздан ва зурриётларимиздан кўзимиз қувонадиган ҳадя эт ҳамда бизларни тақводорларга йўлбошчи эт» [Фурқон: 74].

34. «Эй Раббим, менга ҳикмат- илм ҳадя эт ва мени солиҳларга қўшгин.* Ва менга кейин келгувчилар ичида содиқ мақтовлар бўладиган қилгин. (Яъни, ўтиб кетганимдан кейин ҳам одамлар мени қиёматгача яхшилик билан эслаб юрадиган қилгин.)* Ва мени наъийм жаннати ворисларидан қилгин» [Шуъаро: 83-85].

35. «Ва қайта тирилтириладиган кунда мени шарманда қилмагин.* У кунда на мол манфаат берар ва на болалар.* Магар, ким Аллоҳ ҳузурига тоза қалб ила келса, (манфаат топар)» [Шуъаро: 87-89].

36. «Раббим, мени Ўзинг менга ва ота-онамга берган неъматларингга шукр этишимга ва Сен рози бўладиган солиҳ амаллар қилишимга муяссар этгин. Ўз раҳматинг ила мени солиҳ бандаларингга қўшгин» [Намл: 19].

37. «Эй Раббим, албатта, мен ўзимга зулм қилдим. Бас, мени мағфират қил» [Қосос: 16].

38. «Эй Раббим, менга золим қавмлардан нажот бергин» [Қосос: 21].

39. «Шоядки Раббим мени тўғри йўлга ҳидоят қилса» [Қосос: 22].

40. «Эй Раббим, албатта, менга туширажагинг ҳар бир яхшиликка муҳтожман» [Қосос: 24].

«Эй Раббим, менга бузғунчи қавмларга қарши Ўзинг нусрат бер» [Анкабут: 30].

42. «Раббим, менга солиҳлардан ато эт» [Соффот: 100].

43. «Раббим Ўзинг менга ва ота-онамга берган неъматларингга шукр қилишимга ва Сен рози бўлган солиҳ ишларни қилишимга илҳом бергин. Ва менинг зурриётларимни ҳам солиҳлардан қилгин. Албатта, мен тавба қилдим ва албатта, мен мусулмонларданман» [Аҳқоф: 15].

44. «Эй Раббимиз, бизни ва биздан аввал иймон билан ўтган биродарларимизни мағфират қилгин, қалбимизда иймон келтирганларга нафрат солмагин. Эй Раббимиз, албатта, сен шафқатли ва меҳрибонсан» [Ҳашр: 10].

45. «Эй Раббимиз, фақат Сенга таваккал қилдик, фақат Сенгагина қайтдик ва қайтиб борадиган жой ҳам фақат Сенгинадир» [Мумтаҳана: 4].

46. «Эй Раббимиз, бизни кофирларга фитна қилиб қўймагин ва бизни кечиргин. Эй Раббимиз, албатта Сен, Ўзинг ғолибсан ва Ҳакиймсан» [Мумтаҳана: 5].

47. «Раббим, мени мағфират қилгин, менинг ота-онамни ҳам ва уйимга мўмин бўлиб кирганларни ва мўминлару мўминаларни ҳам» [Нуҳ: 28].

48. «Раббимиз, бизга нуримизни батамом қилиб бер, гуноҳларимизни кечир, албатта, Сен барча нарсага қодирсан» [Таҳрим: 8].

49. «Аллоҳуммаҳдиний лимахтулифа фийҳи минал-ҳаққи би изник. Иннака таҳдий ман ташаау илаа сироотим мустақийм».[11] Маъноси: «Аллоҳ, Ўз изнинг билан ихтилоф қилинган (ишлардаги) ҳаққа мени бошла. Албатта, Сен хоҳлаган кишингни тўғри йўлга йўлловчисан». [11] Бақара сурасининг 213-оятидан иқтибос қилиб олинган.

50. «Аллоҳумма аатинийл-ҳикматаллатий ман ўўтийаҳа фақод ўўтия хойрон касийро. Маъноси: «Аллоҳ, менга ҳикмат ато этгин, зеро кимга у берилган бўлса, унга катта яхшилик берилгандир». [12] [12] Бақара сурасининг 269-оятидан иқтибос қилиб олинган.

51. «Аллоҳумма саббитни билқавлис-саабити филҳаятид дуняа ва филаахироҳ». Маъноси: «Аллоҳ, мени дунё ҳаётида ҳам, охиратда ҳам собит сўз билан собит қил». [13] [13] Иброҳим сурасининг 27-оятидан иқтибос қилиб олинган.

52. «Аллоҳумма ҳаббиб илайнал иймаана ва заййинҳу фий қулуубина, ва карриҳ илайналкуфро валфусуқо валъисйаан, важъалнаа минар-роошидийн». Маъноси: «Аллоҳ, иймонни бизга севимли қилгин ва уни қалбимизда зийнатла. Куфрни, фисқни ва исённи бизга ёмон кўрсатгин ва бизни тўғриликда юргазгин». [14] [14] Ҳужурот сурасининг 7-оятидан иқтибос қилиб олинган.

53. «Аллоҳумма қиний шуҳҳа нафсий важъалний минал-мўфлиҳийн».[15] Маъноси: «Аллоҳ, нафсимнинг бахиллигидан мени асрагин ва мени нажот топганлардан қилгин». [15] Тағобун сурасининг 16-оятидан иқтибос қилиб олинган.

54. «Аллоҳумма аатинаа фид-дуня ҳасанаҳ ва фил аахироти ҳасанаҳ ва қинаа азаабан-наар».[16] Маъноси: «Раббимиз, бизга бу дунёда ҳам яхшиликни, охиратда ҳам яхшиликни бергин ва бизни дўзах азобидан сақлагин». [16] Бухорий ва Муслим ривояти.

55. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин фитнатин-наар ва азаабин-наар ва фитнатил-қобр, ва азаабил-қобр ва шарри фитнатил-ғинаа ва шарри фитнатил-фақр. Аллоҳумма инний аъузу бика мин шарри фитнатил-масийҳид-дажжаал. Аллоҳумма-ғсил қолбий бимааиссалж вал-барод ва наққи қолбий минал-хотояа кама наққайтас-савбал-абйад минад-данас, ва баъид байний ва байна хатояаяа кама баъадта байнал-машриқи вал-мағриб. Аллоҳумма инний аъузу бика мин ал-касал вал-маъсам вал-мағром».[17] Маъноси: «Эй Аллоҳ! мен Сендан дўзах фитнаси ва дўзах азобидан, қабр фитнаси ва қабр азобидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан ва камбағаллик фитнасининг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ, мен Сендан Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ, қалбимни қор ва дўл суви билан ювгин, оқ кийимни кирдан тозалаганинг каби қалбимни гуноҳлардан оқлаб тозалагин. Мен билан гуноҳларим орасидаги масофани шарқ билан ғарб орасидаги масофадек узоқ қилгин. Эй Аллоҳ, мен Сендан дангасаликдан, гуноҳга ботишдан ва қарздор бўлиб қолишдан паноҳ сўрайман». [17] Бухорий ва Муслим ривояти.

56. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-ъажзи, вал-касали, вал-жубни, вал-ҳароми, вал-бухли, ва аъузу бика мин азабил-қобр, ва мин фитнатил-маҳйа вал-мамаат». [18] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, ёмон қаришдан ва бахилликдан паноҳ сўрайман, ҳамда Сендан қабр азобидан ва ҳаёт ҳамда ўлим фитнасидан паноҳ сўрайман». [18] Бухорий ва имом ривояти.

57. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин жаҳдил-балааъ, ва дарокиш-шақооъ, ва сууъил-қодооъ ва шамаататил-аъдааъ». [19] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Балонинг машаққатидан, бахтсизлик етишидан, ёмон қисматдан ва ғанимларнинг шодланишидан паноҳ беришингни сўрайман». [19] Бухорий ва Муслим ривояти. Лафзи: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам балонинг машаққатидан, бахтсизлик етишидан, ёмон қисматдан ва ғанимларнинг шодланишидан паноҳ тилар эдилар».

58. «Аллоҳумма аслиҳ лий дийний ал-лазий ҳува исмату амри ва аслиҳли дунйаайаа ал-лати фийҳаа маъааший, ва аслиҳ лий аахиротий, ал-латий фийҳаа маъаадий. Важъалил-ҳаяаата зиядатан лий фий кулли хойр, важъалил-мавта рооҳатан лий мин кулли шарр».[20] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Борлиғимнинг асоси бўлган динимни ислоҳ қилгин. Тирикчилигим бўлган дунёимни ислоҳ қилгин. Қайтар жойим бўлган охиратимни ислоҳ қилгин. Ҳаётни мен учун барча яхшиликларнинг зиёда бўлишига сабаб қилгин, ўлимни эса мен учун барча ёмонликлардан халос қилувчи роҳат қилгин». [20] Муслим ривояти.

59. «Аллоҳумма инний ас'алукал-ҳудаа ват-туқоо вал-ъафаафа вал-ғинаа».[21] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен сендан ҳидоят, тақво, офият ва бойлик беришингни сўрайман». [21] Муслим ривояти.

60. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-ъажзи, вал-касали, вал-жубни, вал-бухли, вал-ҳароми, ва ъазаабил-қобр. Аллоҳумма аати нафсий тақвааҳаа, ва заккиҳаа анта хойру ман заккааҳаа, анта валиййуҳаа ва мавлааҳаа. Аллоҳумма инний аъузу бика мин ъилмин лаа йанфаъ, ва мин қолбин лаа йахшаъ, ва мин нафсин лаа ташбаъ, ва мин даъватин лаа йустажаабу лаҳаа».[22] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, ёмон қаришдан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ! Нафсимга тақво бер. Уни поклагин, Сен энг яхши Покловчисан. Сен унинг валийси ва мавлосисан. Эй Аллоҳ, мен Сендан фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва ижобат қилинмайдиган дуодан паноҳ сўрайман». [22] Муслим ривояти.

61. «Аллоҳуммаҳдиний ва саддидний, Аллоҳумма инний ас'алукал-ҳудаа вас-садаад». [23] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени ҳидоят қилгин ва тўғри йўлга йўллагин. Эй Аллоҳ! Мен Сендан ҳидоят ва тўғри йўл сўрайман». [23] Муслим ривояти.

62. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин заваали неъматика, ва таҳаввули ъаафиятика, ва фужъати ниқматика, ва жамийъи сахотика».[24] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан неъматинг завол топишидан, офиятинг ўзгариб қолишидан, тўсатдан келадиган азобингдан ва барча ғазабларингдан паноҳ сўрайман». [24] Муслим ривояти.

63. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин шарри маа ъамилту, ва мин шарри маа лам аъмал». [25] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан қилган амалларимнинг ёмонлигидан ва қилмаган амалларимнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман». [25] Муслим ривояти.

64. «Аллоҳумма аксир маалий ва валадий, ва баарик лий фиймаа аътойтаний ва атил ҳаяаатий ъалаа тоъатик, ва аҳсин ъамалий вағфир лий».[26,27] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Молу дунёмни ва фарзандларимни кўпайтиргин, менга ато этган нарсаларингга барака бергин. Ҳаётимни Ўз тоатингда узун қилгин, амалимни гўзал қилгин ва гуноҳларимни мағфират қилгин». [26] Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг Анасга қилган дуоси бунга далилдир: «Эй Аллоҳ, унинг молини, бола-чақасини кўпайтир ва унга берган нарсангга барака бер». Бухорий ва Муслим ривояти. [27] Бухорий «Адабул муфрод»да ривоят қилган, Албоний уни «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да ва «Соҳийҳул адабул муфрод»да саҳиҳ деб атаган. Қавс ичидаги жумлага Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан: «Одамларнинг энг яхшиси ким?» деб сўралганда, у зотнинг: «Умри узун ва амали гўзал бўлган киши», деган сўзлари далил бўлади. Буни Термизий ва Аҳмад ривоят қилган, Албоний эса «Соҳийҳут Термизий»да саҳиҳ деб атаган. Шайхимиз Ибн Боздан (раҳимаҳуллоҳ) ушбу дуо ва унинг суннат эканлиги ҳақида сўраганимда, у зот: «Ҳа», деб жавоб берганлар.

65. «Лаа илааҳа иллаллоҳул-ъазиймул-ҳалийм, лаа илааҳа иллаллоҳу роббул-ършил-ъазийм, лаа илааҳа иллаллоҳу роббус-самааваати ва роббул-арзи ва роббул-ършил-карийм». [28] Маъноси: «Улуғ ва Ҳалим Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ. Улуғ аршнинг Рабби Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ. Осмонлар Рабби, ер Рабби ва Карим аршнинг Рабби бўлган Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ». [28] Бухорий ва Муслим ривояти.

66. «Аллоҳумма роҳматакa аржу, фа-ла такилни илаа нафсий торфата ‘айн, ва аслиҳ лий шаъний куллаҳ, ла илааҳа иллаа Ант». [29] Маъноси: «Эй Аллоҳ, Сенинг раҳматингни умид қиламан, мени бир зумга ҳам ўз ҳолимга ташлаб қўйма ва барча ишларимни ислоҳ этгин. Сендан ўзга илоҳ йўқ». [29] Абу Довуд ва Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳи Абу Довуд»да ва «Саҳиҳ ал-Адаб ал-Муфрад»да (260) ҳасан деган; шунингдек, аллома Ибн Боз ҳам «Туҳфат ал-Ахёр» китобида санадини ҳасан деган.

67. «Лаа илааҳа илла анта субҳаанака инни кунту миназ-золимийн». [30] Маъноси: «Сендан ўзга илоҳ йўқ, сени (айбу нуқсонлардан) поклайман. Дарҳақиқат, мен золимлардан бўлдим». [30] Термизий ва Ҳоким ривоят қилиб, саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам бунга қўшилган. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган. Ҳадиснинг лафзи қуйидагича: «Зуннуннинг балиқ қорнидалигида қилган дуоси: «Сендан ўзга илоҳ йўқ, сени (айбу нуқсонлардан) поклайман. Дарҳақиқат, мен золимлардан бўлдим» (Анбиё сураси, 87-оят), эди. Қайси бир мусулмон киши бирор нарса сўраб, ушбу дуони қилса, Аллоҳ унинг дуосини, албатта, ижобат қилади».

68. «Аллооҳумма, инний ъабдук, ибну ъабдик, ибну аматик, наасиятий би ядик, маадин фийя ҳукмук, ъадлун фийя қодооук. ас'алука би-куллисмин ҳува лака саммайта биҳи нафсака, ав анзалтаҳуу фий китаабика, ав ъалламтаҳуу аҳадан мин холқика, ав истаъсарта биҳий фий ъилмил-ғойби ъиндака, ан тажъалал-қуръаана робийъа қолбий ва нууро содрий ва жалааъа ҳузний ва заҳааба ҳаммий». [31] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Дарҳақиқат, мен Сенинг қулингман, қулингни ўғлиман, чўрингни ўғлиман. Пешонам қўлингда (яъни, мен Сенинг салтанатинг-ҳукминг остидаман). Ҳукминг менинг устимда жорийдир. Менинг устимдаги қазо (амр-ҳукминг) адолатдир. Сенга тегишли бўлган ҳар бир исм билан Сендан сўрайман: у исм билан Ўзингни номлаган ёки бирон китобингда нозил қилган ёки уни бирон бандангга билдирган ёки Ўз ҳузурингдаги ғайб илмида сақлаб қўйган эдинг. Шу исмларнинг ҳаммаси билан сўрайман – Қуръонни қалбимнинг баҳори, кўксимнинг нури, қайғумнинг жилоси ва ғам-ташвишимнинг кетиши қилгин». [31] Аҳмад ва Ҳоким ривояти. Ҳофиз «Тахриж ал-Азкор»да ҳасан деган; Албоний «Тахриж ал-Калим ат-Таййиб»да саҳиҳ деган.

69. «Аллоҳумма мусоррифал-қулўўби, сорриф қулўўбанаа ъалаа тооъатик». [32] Маъноси: «Эй қалбларни буриб қўювчи Эй Аллоҳ, қалбларимизни Ўз тоатингга бургин». [32] Муслим ривояти.

70. «Йа муқоллибал-қулўўб, саббит қолбий ъалаа дийник». [33] Маъноси: «Эй қалбларни айлантирувчи, қалбимни Ўз динингда собит қил». [33] Термизий, Аҳмад ва Ҳоким ривоят қилиб саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган. Албоний «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да ва «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ деган. Умму Салама разиялоҳу анҳо айтганлар: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг энг кўп қиладиган дуолари...».

71. «Аллоҳумма инний ас'алукал-ъаафията фид-дунйаа вал-аахироҳ». [34] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен сендан дунё ва охиратда офият сўрайман». [34] Термизий ва Бухорийнинг «Адабул-муфрад» асари . Термизий ривоятида: «Аллоҳдан дунё ва охиратда офият сўранглар». Бошқа бир ривоятда эса: «Аллоҳдан авф ва офият сўранглар. Чунки бирор кишига яқийндан кейин офиятдан кўра яхшироқ нарса берилмаган». Албоний буни «Саҳиҳи Ибн Можа»да саҳиҳ санаган. Унинг шоҳидлари бор. Аҳмад Шокир тартибидаги «Имом Аҳмад муснади».

72. «Аллоҳумма аҳсин ъаақибатанаа фил-умуури куллиҳаа ва ажирнаа мин хизйид-дуня ва ъазаабил-аахироҳ». [35] Маъноси: «Эй Аллоҳ, барча ишларимизда оқибатимизни гўзал қилгин ва бизни дунё хорлигидан ҳамда охират азобидан асрагин». [35] Имом Аҳмад, Имом Табароний «Кабир»да ва «Дуо»да, Ибн Ҳиббон, Ҳофиз Ҳайсамий Мажмуъз Завоидда: «Аҳмаднинг ва Табаронийнинг бир санадининг рижоллари сиқот», деган.

73. Роббий аъинний ва лаа туъин ъалайя, вансурний ва лаа тансур ъалайя, вамкур лий ва лаа тамкур ъалайя, ваҳдиний ва яссирил-ҳудаа илайя, вансурний ъалаа ман бағо ъалайя. Роббижъалний лака шаккаарон, лака заккаарон, лака раҳҳаабан, лака митвааъан, илайка мухбитан авааҳан мунийбан. Роббий тақоббал тавбатий, вағсил ҳавбатий, ва ажиб даъватий, ва саббит ҳужжатий, ваҳди қолбий, ва саддид лисаний, васлул сахиймата қолбий.[36] Маъноси: «Раббим, менга ёрдам бер, зиёнимга ёрдам берма. Менга нусрат бер, зиёнимга нусрат берма. Менинг фойдамга тадбир қил, зиёнимга тадбир қилма. Мени ҳидоят қил ва ҳидоятни менга осон эт. Менга зулм қилганга қарши ғалаба бер. Раббим, мени Сенга кўп шукр қилувчи, Сени кўп зикр қилувчи, Сендан қўрқувчи, Сенга итоатли, тавозеъли, сертавба ва доим Ўзингга қайтувчи банданг қил. Раббим, тавбамни қабул эт, гуноҳларимни юв, дуоимни ижобат қил, ҳужжатимни мустаҳкамла, қалбимни ҳидоятга йўлла, тилимни тўғрила ва қалбимдан ғилли-ғашликни суғуриб ол». [36] Бухорий «Адабул муфрод» китоби, Абу Довуд, Термизий, Ибн Можа ва Аҳмад ривоят қилган; Ҳоким ривоят қилиб саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам унга мувофиқ келган. Албоний «Саҳиҳ Абу Довуд»да ва «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ деган.

74. «Аллоҳумма иннаа нас'алука мин хойри маа саъалака минҳу набиййука Муҳаммадун соллаллоҳу алайҳи ва саллам, ва наъуузу бика мин шарри мастаъааза минҳу набиййука Муҳаммадун соллаллоҳу алайҳи ва саллам. Ва антал-мустаъаан, ва ъалайкал-балаағ, ва лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллаҳ». [37] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Биз Сендан Пайғамбаринг Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам сўраган нарсаларнинг энг яхшисини сўраймиз ва У зот паноҳ сўраган ёмонликлардан паноҳ тилаймиз. Ёрдам сўралувчи Зот ҳам Ўзингсан, муродга етказувчи ҳам Ўзингсан. Аллоҳдан ўзгада на куч ва на қувват йўқ». [37] Термизий ва Ибн Можа шу маънода ривоят қилишган. Термизий: «Бу ҳадис ҳасан ғариб», деган. Албоний эса, «Заиф Термизий»да заиф деб атаган.

75. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин шарри самъий, ва мин шарри басорий, ва мин шарри лисааний, ва мин шарри қолбий, ва мин шарри маниййий».[38] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан қулоғимнинг ёмонлигидан, кўзимнинг ёмонлигидан, тилимнинг ёмонлигидан, қалбимнинг ёмонлигидан ва маниййимнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман». [38] Абу Довуд, Термизий, Насоий ва бошқалар ривояти. Албоний «Саҳиҳ Термизий»да ва «Саҳиҳ Насоий»да саҳиҳ деган.

76. «Аллоҳумма инни аъуузу бика минал-барос, вал-жунуун, вал-жузаам ва мин саййиъил-асқоом».[39] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мохов, жиннилик, жузам ва бошқа ёмон касалликлардан паноҳ беришингни сўрайман». [39] Абу Довуд, Насоий ва Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳ Насоий»да ва «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ деган.

77. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин мункароотил-ахлаақи вал-аъмаали вал-аҳваа».[40] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мункар ахлоқлар, амаллар ва ҳаваслардан паноҳ беришингни сўрайман». [40] Термизий, Ибн Ҳиббон, Ҳоким ва Табароний «ал-Кабир»да ривоят қилган. Албоний эса «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ деган.

78. Аллоҳумма иннака ъафуввун каримун, туҳиббул ъафва, фаъфу ъанний.[41] Маъноси: «Эй Аллоҳ, албатта, Сен Афуввсан, Кариймсан, афв этишни яхши кўрасан. Бас, мени афв эт». [41] Тирмизий ва Насоий «Сунани Кубро»да. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган.

79. «Аллоҳумма инний ас'алука фиълал-хойроот ва таркал-мункароот ва ҳуббал-масаакийн ва ан тағфиро лий ва тарҳаманий ва изаа ародта фитната қовмин фатаваффаний ғойро мафтуун. Ва ас'алука ҳуббак, ва ҳубба ман йуҳиббук, ва ҳубба ъамалин йуқоррибуний илаа ҳуббик».[42] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сендан яхши амалларни қилишни, мункар ишларни тарк этишни, мискинларга муҳаббатли бўлишни сўрайман. Мени мағфират этишингни ва менга раҳм қилишингни сўрайман. Агар бир қавмни фитнага дучор қилишни истасанг, мени фитналанмаган ҳолда вафот эттир. Сендан муҳаббатингни, Сени севган кишининг муҳаббатини ва Сенинг муҳаббатингга яқинлаштирувчи амалнинг муҳаббатини сўрайман». [42] Аҳмад айни лафз билан ривоят қилган; Термизий эса рақам билан шунга ўхшаш ривоят қилиб, уни ҳасан деган ва айтган: «Муҳаммад ибн Исмоилдан, яъни Бухорийдан, сўрадим, у: «Бу ҳасан, саҳиҳ ҳадисдир«, деди». Ҳадиснинг охирида Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам: «У ҳақдир, бас, уни ўрганинглар ва таълим олинглар», деганлар. Ҳоким ҳам ривоят қилган. Албоний «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ деган.

80. «Аллоҳумма инни ас'алука минал-хойри куллиҳ, ъаажилиҳи ва аажилиҳ, маа ъалимту минҳу ва маа лам аълам, ва аъуузу бика минаш-шарри куллиҳ, ъаажилиҳи ва аажилиҳ маа ъалимту минҳу ва маа лам аълам. Аллоҳумма инний ас'алука мин хойри маа саъалака ъабдука ва набиййук, ва аъуузу бика мин шарри мастаъааза бика минҳу ъабдука ва набиййук. Аллоҳумма инний ас'алукал-жанната ва маа қорроба илайҳаа мин қовлин ав ъамал. Ва аъуузу бика минан-наари ва маа қорроба илайҳаа мин қовлин ав ъамал. Ва ас'алука ан тажъала кулла қодооин қодойтаҳуу лий хойрон».[43] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан ҳозир ва кейин келадиган, мен билган ва билмаган барча яхшиликларни сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан ҳозир ва келажакдаги мен билган ва билмаган ҳар қандай ёмонликлардан паноҳ беришинг сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан банданг ва Пайғамбаринг сўраган нарсанинг энг яхшисини сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан банданг ва Пайғамбаринг паноҳ сўраган ёмонликлардан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан жаннатни ва унга яқинлаштирадиган ҳар қандай сўз ёки амални сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан дўзахдан ва унга яқинлаштирадиган ҳар қандай сўз ёки амалдан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен учун қандай тақдир ёзган бўлсанг, унинг оқибатини мен учун яхши қилгин». [43] Ибн Можа, Аҳмад ва Ҳоким уни саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам унга қўшилган, биринчи зиёданинг лафзи ундан. Албоний «Саҳиҳ Ибн Можа»да саҳиҳ деган.

81. «Аллоҳуммаҳфазний бил-Ислаами қооиман, ваҳфазний бил-Ислаами қооъидан, ваҳфазний бил-Ислаами рооқидан, ва лаа тушмит бий ъадувван ва лаа ҳаасидан. Аллоҳумма инний ас'алука мин кулли хойрин хозааинуҳу биядик, ва аъуузу бика мин кулли шаррин хозааинуҳу биядик».[44] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени турган ҳолимда ҳам Исломда сақла, ўтирган ҳолимда ҳам Исломда сақла, ётган ҳолимда ҳам Исломда сақла! Душман ва ҳасадгўйни мен сабабли шодлантирмагин. Эй Аллоҳ! Мен Сендан хазиналари Ўз қўлингда бўлган ҳар қандай яхшиликни сўрайман ва хазиналари Ўз қўлингда бўлган ҳар қандай ёмонликдан паноҳ сўрайман». [44] Ҳоким саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган. Албоний: «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да ва «Силсилатул-аҳодис ас-саҳиҳа»да ҳасан деган.

82. «Аллоҳуммақсим ланаа мин хошятика маа таҳуулу биҳи байнанаа ва байна маъаасийк, ва мин тоъатика маа тубаллиғунаа биҳи жаннатак, ва минал-йақийни маа туҳаввину биҳи ъалайнаа масооибад-дуня. Аллоҳумма маттиънаа би асмааъинаа ва абсооринаа ва қувваатинаа маа аҳйайтанаа, важъалҳул-ваариса миннаа, важъал саъронаа ъалаа ман золаманаа, вансурнаа ъалаа ман ъаадаанаа, ва лаа тажъал мусийбатанаа фий дийнинаа, ва лаа тажъалид-дуня акбаро ҳамминаа ва лаа маблағо ъилминаа, ва лаа тусаллит ъалайнаа ман лаа ярҳамунаа».[45] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Бизга Сендан қўрқишдан шундай улуш бергинки, у биз билан гуноҳларимиз ўртасини тўссин. Тоатингдан шундай насиба бергинки, у билан бизни жаннатингга етказгин. Ишончдан шундай улуш бергинки, у билан дунё мусибатларини бизга енгил қилгин. Эй Аллоҳ! Бизни тирик қолдирганинг муддатча қулоқларимиз, кўзларимиз ва қувватимиздан фойдалантиргин ва уни ўлгунимизча боқий қолдир. Бизга зулм қилганлардан (Ўз адолатинг ила) ҳаққимизни олиб бергин, душманларимиз устидан бизга нусрат бергин. Мусибатимизни динимизда қилмагин. Дунёни энг катта ғамимиз ва илмимиз чегараси қилиб қўймагин. Устимиздан бизга раҳм қилмайдиганларни ҳукмрон қилмагин». [45] Термизий, Ҳоким саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган. Албоний «Саҳиҳ Термизий»да ва «Саҳиҳ ал-Жомиъ»да ҳасан деган.

83. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-жубни ва аъузу бика минал-бухли ва аъузу бика мин ан уродда илаа арзалил-ъумур ва аъузу бика мин фитнатид-дуня ва ъазабил-қобр». [46] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан қўрқоқликдан, бахилликдан, умрнинг энг тубан палласига қайтиб қолишдан, дунё фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман». [46] Бухорий ривояти.

84. «Аллоҳуммағфирлий хотийъатий ва жаҳлий ва исрофий фий амрий ва маа анта аъламу биҳий минний. Аллоҳуммағфирлий ҳазлий ва жиддий ва хотоий ва ъамдий ва куллу заалика ъиндий». [47] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Менинг хатоимни, жоҳиллигимни, ишларимдаги исрофимни ва Сен мендан кўра яхшироқ биладиган гуноҳларимни мағфират қил. Эй Аллоҳ! Ҳазил ва жиддий қилиб қилганларимни, хато ва қасддан қилганларимни мағфират қилгин — буларнинг ҳаммаси менда бор». [47] Муттафақун алайҳ. Бухорий ва Муслим ривояти.

85. «Аллоҳумма инний золамту нафсий зулман касийрон, ва лaa яғфируз-зунууба иллаа анта, фағфир лий мағфиротан мин ъиндика, варҳамний, иннака антал-ғофуурур-роҳийм».[48] Маъноси: Эй Аллоҳ! Албатта мен ўз нафсимга кўп зулм қилдим. Гуноҳларни ёлғиз Сенгина кечирувчисан. Мени Ўз марҳаматинг – Ўз томонингдан бўладиган мағфират билан кечир, раҳм эт! Албатта, Сен кечирувчи ва раҳмли Зотдирсан. [48] Муттафақун алайҳ. Бухорий ва Муслим ривояти.

86. «Аллоҳумма лака асламту ва бика ааманту ва ъалайка таваккалту ва илайка анабту ва бика хоосомту. Аллоҳумма инний аъуузу биъиззатика лаа илааҳа иллаа анта ан тузилланий, антал-ҳаййул-лазий лаа ямуут, вал-жинну вал-инсу ямуутуун».[49] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сенга таслим бўлдим, сенга иймон келтирдим, сенга таваккул қилдим, сенга инобат қилдим, сен учун баҳслашдим. Эй Аллоҳ! Сендан ўзга илоҳ йўқ, азизлигинг ила сўрайман, адашишдан менга паноҳ бергин. Сен ўлмайдиган тирик Зотсан. Инсу жинлар эса ўладилар». [49] Муттафақун алайҳ. Бухорий ва Муслим ривояти.

87. «Аллоҳумма иннаа нас'алука муужибаати роҳматика, ва ъазааима мағфиротика, вас-салаамата мин кулли исмин, вал-ғониймата мин кулли биррин, вал-фавза бил-жаннати, ван-нажаата минан-наар».[50] Маъноси: Эй Аллоҳ! Биз Сендан раҳматингга эриштирувчи сабабларни, мағфиратингни жалб қилувчи амалларни, ҳар қандай гуноҳдан саломат бўлишни, ҳар бир яхшиликдан насибадор бўлишни, жаннатга эришишни ва дўзахдан нажот топишни сўраймиз. [50] Ҳоким саҳиҳ деган ва унга Заҳабий мувофиқ келган. Байҳақий «Ад-Даъавот». Имом Нававий, «Ал-Азкор».

88. «Эй Аллоҳ, мўмину мўминаларни мағфират айлагин». [51] [51] Убада разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, у киши дедилар: «Мен Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким мўминлар ва мўминалар учун истиғфор айтса, Аллоҳ унга ҳар бир мўмин ва мўмина эвазига битта ҳасана ёзади». Табароний «Ал-Кабир»да ривоят қилган. Ҳайсамий «Мажмауз завоид»да «санади яхши», деган. Албоний «Саҳиҳул жомеъ»да уни ҳасан деган.

89. «Аллоҳуммағфир лий занбий вавассиъ лий фий даарий ва баарик лий фиймаа розақтаний».[52] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Гуноҳимни мағфират қилгин, хонадонимни кенг қилгин ва ризқимга барака бергин». [52] Аҳмад, Термизий. Муснад муҳаққиқлари: «ҳасан лиғойриҳи», деганлар.

90. «Аллоҳумма инний ас'алука мин фадлика ва роҳматика, фа-иннаҳу лаа ямликуҳаа иллаа анта».[53] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сендан фазлинг ва раҳматингни сўрайман. Зеро, уларга фақат Ўзинггина эгасан». [53] Табароний ривоят қилган. Ҳайсамий «Мажмауз завоид» асарида: «Ровийлари саҳиҳ ҳадис ровийларидир, Муҳаммад ибн Зиёддан ташқари, у эса ишончлидир», деган, Албоний эса «Саҳиҳул жомиъ»да саҳиҳ деган.

91. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-ҳароми, ват-тароддий, вал-ҳадми, вал-ғомми, вал-ғороқи, вал-ҳароқи, ва аъузу бика ан ятахоббатонийаш-шайтону ъиндал-мавт, ва аъузу бика ан амута фий сабийлика мудбирон, ва аъузу бика ан амута ладийғон».[54] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан ёмон қаришдан, (баландликдан) йиқилишдан, (бино) босиб қолишидан, ғамга ботишдан, сувга ғарқ бўлишдан ва ўтда куйишдан паноҳ сўрайман. Ҳамда ўлим чоғида шайтон мени йўлдан уришидан, Сенинг йўлингдан юз ўгирган ҳолимда ўлишдан ва (заҳарли) жонивор чақиб ўлишдан паноҳ сўрайман». [54] Абу Довуд ва Насоий ривояти. Албоний эса «Саҳиҳ Насоий»да ва «Саҳиҳ сунани Абу Довуд»да саҳиҳ деган.

92. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-жуъи, фа-иннаҳу биъсад-дожийъ, ва аъузу бика минал-хийаанати, фа-иннаҳаа биъсатил-битоонаҳ».[55] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан очликдан паноҳ сўрайман, чунки у энг ёмон ҳамроҳдир. Ва Сендан хиёнатдан паноҳ сўрайман, чунки у энг ёмон сирдошдир». [55] Абу Довуд ва Насоий. Албоний «Саҳиҳ Насоий»да ҳасан деган.

93. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-ъажзи, вал-касали, вал-жубни, вал-бухли, вал-ҳароми, вал-қосвати, вал-ғофлати, вал-ъайлати, ваз-зиллати, вал-масканати. Ва аъузу бика минал-фақри, вал-куфри, вал-фусууқи, ваш-шиқооқи, ван-нифаақи, вас-сумъати, вар-рийааи. Ва аъузу бика минас-сомами, вал-баками, вал-жунууни, вал-жузами, вал-бароси, ва саййиъил-асқоом».[56] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, ёмон қаришдан, қаттиқ қалбдан, ғафлатдан, муҳтожликдан, хорликдан ва мискинликдан паноҳ сўрайман. Ҳамда Сендан камбағалликдан, куфрдан, фосиқликдан, ихтилофдан, нифоқдан, сумъадан ва риёдан паноҳ сўрайман. Ҳамда Сендан карликдан, соқовликдан, жинниликдан, моховдан, песликдан ва ёмон касалликлардан паноҳ сўрайман». [56] Насоий ва Ҳоким ривояти. Албоний «Саҳиҳул жомеъ»да ва «Ирвааул ғолийл»да рақами билан саҳиҳ деб атаган.

94. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-фақри, вал-қиллати, ваз-зиллати, ва аъузу бика мин ан азлима ав узлам».[57] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан камбағалликдан, камчиликдан ва хорликдан паноҳ сўрайман, ҳамда Сендан зулм қилишдан ёки зулм кўришдан паноҳ сўрайман». [57] Абу Довуд ва Насоий ривояти. Албоний «Саҳиҳ ан-Насоий»да ва «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да саҳиҳ деган; қавс ичидаги қисми Ибн Ҳиббоннинг («Маворид») ривояти бўлиб, уни Албоний «Саҳиҳ Маворид аз-Замъон»да саҳиҳ деган.

95. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин жаарис-сууъ фий даарил-муқоомаҳ; фаинна жаарол-баадияти йатаҳаввал».[58] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Муқимлик диёридаги ёмон қўшнидан паноҳ беришингни сўрайман, зеро саҳродаги қўшни ўзгариб туради». [58] Бухорий «Адабул муфрод»да, Ҳоким ривоят қилиб, саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган, Насоий ривоят қилган ва Албоний «Саҳийҳул жомеъ»да ҳамда «Саҳийҳун Насоий»да саҳиҳ деб атаган.

96. «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин қолбин лаа яхшаъ ва мин дуъааин лаа йусмаъ ва мин нафсин лаа ташбаъ ва мин ъилмин лаа янфаъ, аъуузу бика мин ҳааулааил-арбаъ».[59] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Қўрқмайдиган қалбдан, эшитилмайдиган дуодан, тўймайдиган нафсдан ва фойда бермайдиган илмдан, ушбу тўрт нарсадан Сендан паноҳ сўрайман». [59] Термизий ва Абу Довуд ривоят қилган. Аллома Албоний «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да ва «Саҳиҳи Насоий»да саҳиҳ деган.

97. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин явмис-сууъ ва мин лайлатис-сууъ ва мин сааъатис-сууъ ва мин соҳибис-сууъ, ва мин жаарис-сууъ фий даарил-муқомаҳ».[60] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан ёмон кундан, ёмон тундан, ёмон соатдан, ёмон дўстдан ва муқим турадиган жойимдаги ёмон қўшнидан паноҳ сўрайман». [60] Табароний ривоят қилган. Ҳайсамий «Аз-Завоид» китобида: «Ровийлари саҳиҳ китобларнинг ровийларидир», деган. Албоний эса «Саҳиҳул-жомеъ»да ҳасан деган.

98- «Аллоҳумма инний ас'алукал-жанната ва астажийру бика минан-наар» (уч марта)[61] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан жаннатни сўрайман ва дўзахдан паноҳ беришингни сўрайман». [61] Термизий, Ибн Можа ва Насоий ривояти: «Ким Аллоҳдан уч марта жаннатни сўраса, жаннат: «Эй Аллоҳ, уни жаннатга кирит», дейди. Ким уч марта дўзахдан паноҳ сўраса, дўзах: «Эй Аллоҳ, уни дўзахдан асра», дейди». Албоний «Саҳиҳ Темизий»да ва «Саҳиҳ Насоийда» рақам билан ривоят қилиб, саҳиҳ деб атаган.

99. «Аллоҳумма фаққиҳний фид-дийн».[62] Маъноси: «Эй Аллоҳ! мени динда фақиҳ қилгин». [62] Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг Ибн Аббос разияллоҳу анҳумо ҳақларига қилган дуолари ҳақидаги ривоят. Бухорий ва Муслим ривояти.

100. «Аллоҳумма инний аъуузу бика ан ушрика бика ва ана аълам, ва астағфирука лимаа лаа аълам».[63] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Билиб туриб Сенга ширк келтиришдан паноҳ беришингни сўрайман ва билмаганларим учун мағфират қилишингни сўрайман». [63] Имом Аҳмад, Ибн Абу Шайба, Табароний «Муъжам ал-Авсат». Албоний «Саҳиҳ ат-Тарғиб ват-Тарҳиб»да ҳасан деган.

101. «Аллоҳумма-нфаъний бимаа ъалламтаний ва ъаллимний маа йанфаъуний ва зидний ъилмаа».[64] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Ўргатганингни менга фойдали қил, менга фойдали бўлган нарсани ўргат ва илмимни зиёда қилгин». [64] Термизий ва Ибн Можа ривояти. Албоний эса «Саҳиҳ Ибн Можа»да саҳиҳ деб бахолаган.

102. «Аллоҳумма инний ас'алука ъилман наафиъан ва ризқон тоййибан ва ъамалан мутақоббалан».[65] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан фойдали илм, пок ризқ ва қабул бўладиган амал сўрайман». [65] Ибн Можа, Насоий «Амал ул-явм ва-л-лайла»да ва Аҳмад ривоят қилган. Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да саҳиҳ деган.

103. «Аллоҳумма инний ас'алука яа Аллоҳ, бианнакал-Вааҳидул-Аҳадус-Сомад, аллазий лам ялид ва лам йуулад, ва лам якун лаҳуу куфуван аҳад, ан тағфиро лий зунуубий, иннака антал-Ғофуурур-Роҳийм».[66] Маъноси: Эй Аллоҳ! Сен Ёлғиз, Ягона, Сомад, туғмаган ва туғилмаган ҳамда Унга ҳеч ким тенг бўлмаган Зотсан! Гуноҳларимни мағфират қилишингни сўрайман. Албатта, Сен ўта мағфиратли ва ўта раҳмли Зотсан. [66] Насоий, «Кубро» асарида ва Абу Довуд ривояти. Албоний «Саҳиҳ сунани Насоий»да саҳиҳ деган.

104. «Аллоҳумма инний ас'алука бианна лакал-ҳамд, лаа илааҳа иллаа анта ваҳдака лаа шарийка лак, ал-Маннаан, яа Бадийъас-самааваати вал-ард, яа Зал-жалаали вал-икром, яа Ҳаййу яа Қоййуум, инний ас'алукал-жанната ва аъуузу бика минан-наар».[67] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Барча мақтовлар Сенга хос бўлгани учун Сендан сўрайман. Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен ёлғизсан, шеригинг йўқ. Эй Маннон! Эй осмонлару ерни йўқдан бор қилувчи! Эй улуғлик ва карам соҳиби! Эй Ҳай, эй Қаййум! Албатта, мен Сендан жаннатни сўрайман ва дўзахдан паноҳ тилайман». [67] Абу Довуд, Ибн Можа ва Насоий ва Термизий ривояти. Албоний «Саҳиҳ Насоий»да ва «Саҳиҳ Ибн Можа»да ҳам саҳиҳ деган.

105. «Аллоҳумма инний ас'алука бианний ашҳаду аннака анталлоҳу, лаа илааҳа иллаа ант, ал-аҳад, ас-сомад, аллазий лам ялид ва лам юулад, ва лам якуллаҳу куфуван аҳад».[68] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан сўрайман. Зеро, мен гувоҳлик бераманки, албатта, Сен – Аллоҳсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен Аҳад, Сомад, туғмаган ва туғилмаган, ҳеч ким тенг бўлмаган Зотсан». [68] Абу Довуд, Термизий, Ибн Можа ва Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳ Сунани Термизий»да саҳиҳ деган.

106. «Роббиғфир лий, ва туб ъалайя, иннака антат-тавваабул ғофуур». [69] Маъноси: «Эй Раббим, мени мағфират қил, тавбамни қабул қил. Албатта, Сен Ўзинг тавбаларни қабул қилгувчи, ўта мағфиратлисан». [69] Абу Довуд, Термизий, Насоий «Кубро»да ва Ибн Можа ривояти. Албоний «Саҳиҳ Ибн Можа»да ва «Саҳиҳ Термизий»да саҳиҳ санаган.

107. «Аллоҳумма биъилмикал ғойб, ва қудротика ъалал-холқ, аҳйиний маа ъалимтал-ҳаяата хойрон лий, ва таваффаний изаа ъалимтал-вафаата хойрон лий. Аллоҳумма инний ас'алука хошйатака фил-ғойби ваш-шаҳаадаҳ, ва ас'алука калиматал-ҳаққи фир-ридоо вал-ғодоб, ва ас'алукал-қосда фил-ғинаа вал-фақр. Ва ас'алука наъийман лаа йанфад, ва ас'алука қуррота ъайнин лаа танқотиъ. Ва ас'алукар-ридоо баъдал-қодоо, ва ас'алука бардал-ъайши баъдал-мавт. Ва ас'алука лаззатан-назори илаа важҳик, ваш-шавқо илаа лиқооик, фий ғойри доррооъ мудирроҳ, ва лаа фитнатин мудиллаҳ. Аллоҳумма заййиннаа бизийнатил-иймаан, важъалнаа ҳудаатан муҳтадийн».[70] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Ғайбни билувчи илминг ва махлуқотлар устидаги қудратинг билан (сўрайман): модомики ҳаётни мен учун яхши деб билсанг, мени яшатгин, агар ўлимни мен учун яхши деб билсанг, мени вафот эттиргин. Эй Аллоҳ! Сендан ғайбда ҳам, ошкорада ҳам Ўзингдан қўрқишни сўрайман. Сендан розилик ва ғазаб ҳолатида ҳам ҳақ сўзни айтишга (тавфиқ беришингни) сўрайман. Сендан мени бойликда ҳам, фақирликда ҳам мўътадил қилишингни сўрайман. Сендан тугамайдиган неъматни ва узилмайдиган кўз қувончини сўрайман. Сендан тақдир(инг)дан кейинги розиликни сўрайман. Сендан ўлимдан сўнг роҳатли ҳаётни сўрайман. Сендан зарарли мусибатларсиз ва адаштирувчи фитналарсиз Юзингга қараш лаззатини ва Сенга йўлиқиш шавқини сўрайман. Эй Аллоҳ, бизни иймон зийнати билан зийнатлагин ва бизни ҳидоят топган ва (бошқаларни ҳам) ҳидоятга бошловчилардан қилгин». [70] Насоий ва Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳ ан-Насоий»да саҳиҳ деган.

108. «Аллоҳуммарзуқний ҳуббак, ва ҳубба ман йанфаъуний ҳуббуҳу ъиндак, Аллоҳумма маа розақтаний миммаа уҳиббу фажъалҳу қувватан лий фиймаа туҳиббу, Аллоҳумма маа завайта ъанний миммаа уҳиббу фажъалҳу фарооғон лий фиймаа туҳиббу».[71] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Менга Ўз муҳаббатингни ҳамда ҳузурингда севгиси менга фойда берадиган кишининг муҳаббатини насиб этгин. Эй Аллоҳ, менга ўзим яхши кўрган нарсалардан ризқ қилиб берганларингни Ўзинг яхши кўрган нарсалар учун менга қувват қилгин. Эй Аллоҳ! Мен яхши кўрган нарсаларимдан мендан олиб қўйганларингни эса Ўзинг яхши кўрган нарсалар учун фориғлик қилгин». [71] Термизий рақам билан ривоят қилиб, уни ҳасан деган. Шайх Абдулқодир Арноут эса «Жомеълу усул»га қилган таҳқиқида: «У айтганидек», деган.

109- «Аллоҳумма тоҳҳирний миназ-зунууби вал-хотояа, Аллоҳумма наққиний минҳаа камаа юнаққос-савбул-абяду минад-данас, Аллоҳумма тоҳҳирний биссалжи вал-бароди вал-мааил-баарид».[72] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени гуноҳлар ва хатолардан поклагин. Эй Аллоҳ! Мени улардан худди оппоқ либос кирлардан поклангандек пок қилгин. Эй Аллоҳ! Мени қор, дўл ва совуқ сув билан поклагин». [72] Муслим ва Насоий ривояти.

110. «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-бухли, вал-жубни, ва сууил-ъумури, ва фитнатис-содри, ва азаабил-қобр».[73] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мен Сендан бахилликдан, қўрқоқликдан, ёмон қариликдан, қалб фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман». [73] Насоий ва Абу Довуд ривояти. Насоийнинг лафзи: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам беш нарсадан: бахилликдан, қўрқоқликдан, ёмон қаришдан, қалб фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрардилар». Шайх Арноут «Жомеъ Усул»да ҳасан санаган.

111. «Аллоҳумма, Робба Жиброийла ва Мийкааийла, ва Робба Исрофийла, аъузу бика мин ҳаррин-наар ва мин ъазабил-қобр».[74] Маъноси: «Эй Жаброил ва Микоилнинг Рабби ҳамда Исрофилнинг Рабби Эй Аллоҳ! Сендан дўзах оловидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман». [74] Насоий, Аҳмад ва Байҳақий «Даъват». Албоний «Саҳиҳ Насоий»да ва «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган.

112. «Аллоҳумма алҳимний рушдий, ва аъизний мин шарри нафсий».[75] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени тўғри йўлга илҳомлантир ва нафсим ёмонлигидан сақла». [75] Термизий ривоят қилган; имом Аҳмад ривояти ҳам шунга ўхшаш ва Ҳоким ҳам ривоят қилиб, уни саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам унга қўшилган. Муснад муҳаққиқлари Аҳмад ривояти ҳақида: «Санади Шайхайн шартига кўра саҳиҳ», деганлар. Албоний эса Термизий лафзини «Заиф Термизий» китобида заиф деган.

113. «Аллоҳумма инний ас'алука ъилман наафиъан, ва аъуузу бика мин ъилмин лаа янфаъ».[76] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сендан манфаатли илм сўрайман ва фойда бермайдиган илмдан паноҳ тилайман». [76] Насоий ва Ибн Можа ривояти. Албоний «Саҳиҳу сунани Ибн Можа»да ҳасан деган. Лафзи: «Аллоҳдан фойдали илм сўранглар ва фойдасиз илмдан Аллоҳдан паноҳ сўранглар».

114- «Аллоҳумма, Роббас-самааваатис-сабъи ва Роббал-арди, ва Роббал-Аршил-ъазим, Роббанаа ва Робба кулли шай, Фаалиқул-ҳабби ван-наваа, ва Мунзилат-Таврооти вал-Инжили вал-Фурқон! Аъуузу бика мин шарри кулли шай'ин анта аахизун бинаасиятиҳи. Аллоҳумма антал-Аввалу фа лайса қоблака шай', ва Антал-Аахиру фа лайса баъдака шай'. Ва антаз-Зооҳиру фа лайса фавқока шай', ва антал-Баатину фа лайса дуунака шай'! Иқди ъаннад-дайна ва ағнинаа минал-фақр».[77] Маъноси: «Эй Аллоҳ, эй етти осмоннинг Рабби, ернинг Рабби ва улуғ Аршнинг Рабби! Эй бизнинг Раббимиз ва барча нарсанинг Рабби! Эй донни ҳам, данакни ҳам ёрувчи! Эй Таврот, Инжил ва Фурқонни нозил қилган Зот! Мен Сендан Ўзинг пешонасидан тутувчи ҳар нарсанинг ёмонлигидан паноҳ тилайман. Эй Аллоҳ! Сен Аввалдирсан, сендан аввал ҳеч нарса йўқ! Сен Охирдирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ! Сен Зоҳирдирсан, Сенинг тепангда ҳеч нарса йўқ! Сен Ботиндирсан, (яқиндирсан) Сендан яқин ҳам ҳеч нарса йўқ! Бизни қарзларимиздан халос қилиб фақирликдан қутқар!». [77] Муслим ривояти.

115- «Аллоҳумма аллиф байна қўлўўбинаа, ва аслиҳ заата байнинаа, ваҳдинаа субулас-салаам, ва нажжинаа миназ-зулумаати илан-нуур, ва жаннибнал-фавааҳиша маа зоҳаро минҳаа ва маа батона, ва баарик ланаа фий асмааъинаа, ва абсооринаа, ва қўлўўбинаа, ва азваажинаа, ва зурриййаатинаа, ва туб ъалайнаа, иннака антат-тавваабур-роҳийм. Важъалнаа шаакирийна линиъамика, муснийна биҳаа ъалайка, қообилийна лаҳаа, ва атмимҳаа ъалайнаа».[78] Маъноси: «Эй Аллоҳ, қалбларимизни улфат қилгин, орамизни ислоҳ этгин. Бизни тинчлик-саломатлик йўлларига ҳидоят қилгин ва зулматлардан нурга чиқаргин. Бизни бузуқликларнинг ошкорасию яширинидан йироқ қилгин. Қулоқларимизга, кўзларимизга, қалбларимизга, жуфтларимизга ва зурриётларимизга барака бергин. Тавбаларимизни қабул эт, албатта, Сен тавбаларни қабул қилувчи, ўта меҳрибон зотсан. Бизни неъматларингга шукр қилувчи, улар билан Сенга сано айтувчи, уларни қабул қилувчилардан қилгин ва у (неъмат)ларни бизга мукаммал қилиб бергин». [78] Абу Довуд ва Ҳоким ривоят қилган; Ҳоким: «Муслим шартига кўра саҳиҳ» деган ва унга Заҳабий қўшилган. Албоний эса «Саҳиҳул Адабил Муфрад»да саҳиҳ деган.

116- «Аллоҳумма инни ас'алука хойрол-мас'алаҳ, ва хойрод-дуъаа, ва хойрон-нажааҳ, ва хойрол-ъамал ва хойрос-савааб, ва хойрол-ҳаяати, ва хойрол-мамаат. Ва саббитний, ва саққил маваазийний, ва ҳаққиқ иймааний, варфаъ дарожаатий, ва тақоббал солаатий, вағфир хотийъатий. Ва ас'алукад-дарожаатил-ъулаа минал-жаннаҳ. Аллоҳумма инний ас'алука фаваатиҳал-хойр, ва ховаатимаҳу, ва жаваамиъаҳу, ва аввалаҳу, ва зооҳироҳу, ва баатинаҳу вад-дарожаатил-ъулаа минал-жаннати, аамийн. Аллоҳумма инний ас'алука хойро маа аатий, ва хойро маа афъал, ва хойро маа аъмал, ва хойро маа батона, ва хойро маа зоҳаро, вад-дарожаатил-ъулаа минал-жаннати, аамийн. Аллоҳумма инний ас'алука ан тарфаъа зикрий, ва тазоъа визрий, ва туслиҳа амрий, ва тутоҳҳиро қолбий, ва туҳассина фаржий, ва тунаввиро қолбий, ва тағфиро лий занбий. Ва ас'алукад-дарожаатил-ъулаа минал-жаннати, аамийн. Аллоҳумма инний ас'алука ан тубаарика фий нафсий, ва фий самъий, ва фий басорий, ва фий рууҳий, ва фий холқий, ва фий хулуқий, ва фий аҳлий, ва фий маҳйаайа, ва фий мамаатий, ва фий ъамалий, фатақоббал ҳасанаатий. Ва ас'алукад-дарожаатил-ъулаа минал-жаннати, аамийн».[79] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сендан сўровнинг яхшисини, дуонинг яхшисини, муваффақиятнинг яхшисини, амалнинг яхшисини, савобнинг яхшисини, ҳаётнинг яхшисини ва ўлимнинг яхшисини сўрайман. Мени (динда) собитқадам қил, тарозимни оғир қил, иймонимни мустаҳкам қил, даражаларимни юксалтир, намозимни қабул эт ва хатоларимни кечир. Ва Сендан жаннатдаги олий даражаларни сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан яхшиликларнинг бошланишини, охирини, ҳаммасини ўзида жамлаганини, аввалини, зоҳири ва ботинини ҳамда жаннатдаги олий даражаларни сўрайман, омин. Эй Аллоҳ! Мен Сендан қиладиган ишларимнинг яхшисини, бажарадиган амалларимнинг яхшисини, яширин ва ошкор нарсаларнинг яхшисини ҳамда жаннатдаги олий даражаларни сўрайман, омин. Эй Аллоҳ! Сендан зикримни юксалтиришингни, гуноҳларимни енгиллатишингни, ишларимни ислоҳ қилишингни, қалбимни поклашингни, фаржимни (зинодан) сақлашингни, қалбимни нурли қилишингни ва гуноҳимни мағфират қилишингни сўрайман. Ва Сендан жаннатдаги олий даражаларни сўрайман, омин. Эй Аллоҳ! Сендан нафсимга, қулоғимга, кўзимга, руҳимга, хилқатимга, хулқимга, аҳлимга, ҳаётимга, ўлимимга ва амалимга барака беришингни сўрайман. Яхшиликларимни қабул айла, ва Сендан жаннатдаги олий даражаларни сўрайман, омин». [79] Ҳоким Умму Саламадан марфуъ ҳолда ривоят қилган, Байҳақий «Даъват»да, Табароний «Кабир»да; Ҳоким саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам унга мувофиқ келган.

117. «Аллоҳумма жаннибний мункароотил-ахлаақ, вал-аҳваа, вал-аъмаал, вал-адваа».[80] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мункар ахлоқлар, ҳаваслар, амаллар ва касалликлардан паноҳ бергин». [80] Ҳоким ва: «Муслим шартига кўра саҳиҳ», деган, бунга Заҳабий ҳам қўшилган; Табароний «Мўъжам ал-Кабир»да. Албоний эса «Зилол ал-Жанна»да саҳиҳ деган.

118. «Аллоҳумма қонниъний бимаа розақтаний, ва баарик лий фийҳи, вахлуф ъалаййа кулла ғооибатин лий бихойр».[81] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мени Ўзинг ризқ қилиб берган нарсангга қаноатли қилгин, унга барака бергин ва мендан ғойиб бўлган ҳар бир нарсанинг ўрнини яхшиси билан тўлдиргин». [81] Ҳоким ривоят қилиб, саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган; Байҳақий «Ал-Адаб»да ҳамда «Ад-Даъватул кабир»да ривоят қилган; Ибн Ҳажар эса «Ал-Футуҳатур Раббония»да ҳасан деган.

119. «Аллоҳумма ҳаасибний ҳисаабан ясийро».[82] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мени енгил ҳисоб қилгин». [82] Аҳмад ва Ҳоким ривоят қилган. Ҳоким: «Муслим шартига кўра саҳиҳ», деган ва Заҳабий ҳам бунга қўшилган. Оиша разияллоҳу анҳо дедилар: «У зот қайтиб келганларидан сўнг:«Эй Аллоҳнинг Набийси, енгил ҳисоб нима?» деб сўрадим. У зот: «Китобига назар солиниб, (гуноҳларидан) ўтиб юборилишидир. Эй Оиша, ўша куни ким муноқаша қилинса, у ҳалок бўлади. Мўминга етадиган ҳар қандай нарса, ҳатто унга кирган тикон ҳам Аллоҳ азза ва жалла томонидан унинг гуноҳларига каффорат бўлади», дедилар». Аллома Албоний «Мишкотул масобиҳ»да: «Санади яхши», деган.

120. «Аллоҳумма аъиннаа ъалаа зикрика, ва шукрика, ва ҳусни ъибаадатик».[82] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сени зикр қилишимизга, Сенга шукр қилишимизга ва чиройли ибодат қилишимизга ёрдам бер». [83] Имом Аҳмад, Ҳоким, Абу Довуд ва Насоий «Ал-Кубро»да ривоят қилган; Ҳоким уни саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам уларга мувофиқ келган. Албоний эса «Саҳиҳ ал-Адаб ал-Муфрад»да саҳиҳ деган.

121. «Аллоҳумма инний ас'алука иймаанан лаа яртадд, ва наъийман лаа янфад, ва муроофақота Муҳаммадин соллаллоҳу алайҳи ва саллам фи аълаа жаннатил-хулд».[84] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан ҳеч қачон сўнмайдиган иймон, туганмас неъмат ва энг олий, мангу жаннатда Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламга ҳамроҳ бўлишни сўрайман». [84] Ибн Ҳиббон «Маворид»да Ибн Масъуд разияллоҳу анҳудан мавқуф ҳолда ривоят қилган. Уни Имом Аҳмад бошқа тариқдан ва Насоий «Амалул-явм вал-лайла»да ривоят қилган. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да ҳасан деган.

122. «Аллоҳумма қиний шарро нафсий, ваъзим лий ъалаа аршади амрий. Аллоҳумма иғфирлий маа асрорту, ва маа аъланту, ва маа ахтоъту, ва маа ъамадту, ва маа ъалимту, ва маа жаҳилту».[85] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени нафсимнинг ёмонлигидан сақлагин ва ишларимнинг энг тўғрисида собитқадам қилгин. Эй Аллоҳ! Яширин ва ошкора, хато ва қасддан, билиб ва билмай қилган гуноҳларимни мағфират қилгин». [85] Насоий «Кубро»да ва Аҳмад ривоят қилган. Ҳоким ҳам ривоят қилиб, саҳиҳ деган ва Заҳабий унга қўшилган. Бу ҳадис «Муснад ал-муҳаққақ»да ҳам келган; Ҳофиз «Исоба»да: «Санади саҳиҳ», деган. Албоний эса «Тахриж Риёз ас-солиҳийн»да, саҳиҳ деган.

123. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин ғолабатид-дайни, ва ғолабатил-ъадувви, ва шамаататил-аъдааъ».[86] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Қарзлар ғолиб келишидан, душман ғолиб келишидан ва ғанимларнинг шодланишидан паноҳ беришингни сўрайман». [86] Насоий, Аҳмад, Албоний «Саҳиҳ Насоий»да саҳиҳ деган.

124. «Аллоҳуммағфирлий, ваҳдиний, варзуқний, ва ъаафиний, аъуузу биллааҳи мин дийқил мақооми явмал қийаамаҳ».[87] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мени мағфират эт, мени ҳидоят қил, менга ризқ бер ва менга офият ато эт. Қиёмат кунидаги мақом танглигидан Аллоҳдан паноҳ сўрайман». [87] Насоий ва Ибн Можа рақам билан ривоят қилган. Албоний «Саҳиҳ Сунан Насоий»да ва «Саҳиҳ Ибн Можа»да саҳиҳ деган.

125. «Аллоҳумма маттиъний бисамъий ва басорий, важъалҳума-л-ваариса минний, вансурний ъалаа ман язлимуний ва хуз минҳу бисаърий».[88] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени қулоғим ва кўзим билан фойдалантиргин ва уларни менга меросхўр қилгин. Менга зулм қилган кимсага қарши менга нусрат бергин ва ундан интиқомимни олгин». [88] Термизий, Бухорий «Адабул муфрод»да ва Ҳоким ривояти. Ҳоким уни саҳиҳ деган, Заҳабий ҳам унга қўшилган. Албоний эса «Саҳиҳ Термизий»да ҳасан деган.

126. «Аллоҳумма инний ас'алука ъийшатан нақийятан ва мийтатан савийятан ва мароддан ғойри махзин ва лаа фаадиҳ».[89] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен сендан покиза ҳаёт, мукаммал ўлим ҳамда шарманда қилмайдиган ва расво этмайдиган қайтишни сўрайман». [89] Ҳоким, «Завоиди Муснади Баззор», Табароний «Дуо»да, Ҳайсамий эса «Мажмуъ аз-Завоид»: «Табаронийнинг санади яхши», деган.

127. «Аллоҳумма лакал-ҳамду куллуҳ, Аллоҳумма лаа қообидо лимаа басатта, ва лаа баасито лимаа қобадта, ва лаа ҳаадия лиман адлолта, ва лаа мудилла лиман ҳадайта, ва лаа муътия лимаа манаъта, ва лаа мааниъа лимаа аътойта, ва лаа муқорриба лимаа бааъадта, ва лаа мубааъида лимаа қорробта. Аллоҳуммаб-сут ъалайнаа мин барокаатика ва роҳматика ва фадлика ва ризқик. Аллоҳумма инний ас'алукан-наъиймал-муқиймал-лазий лаа яҳуулу ва лаа язуул. Аллоҳумма инний ас'алукан-наъийма явмал-ъайлати, вал-амна явмал-ховф. Аллоҳумма инний ъааизун бика мин шарри маа аътойтанаа ва шарри маа манаътанаа. Аллоҳумма ҳаббиб илайнал-иймаана ва заййинҳу фий қулуубинаа, ва карриҳ илайнал-куфро вал-фусууқо вал-ъисяан, важъалнаа минар-роошидийн. Аллоҳумма таваффанаа муслимийн, ва аҳйинаа муслимийн, ва алҳиқнаа бис-соолиҳийн ғойро хозааяа валаа мафтуунийн. Аллоҳумма қоотилил-кафаротал-лазийна юказзибууна русулака ва ясуддууна ъан сабийлика важъал ъалайҳим рижзака ва ъазаабак. Аллоҳумма қоотил кафаротал-лазийна уутул-китааба, илааҳал-ҳаққ. (Амийн)».[90] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Барча ҳамду сано ёлғиз Сенгадир. Эй Аллоҳ! Сен ёйган нарсани тутгувчи йўқ, Сен тутган нарсани ёйгувчи йўқдир. Сен адаштирган кимсани ҳидоят қилгувчи йўқ, Сен ҳидоят қилган кимсани адаштиргувчи йўқдир. Сен манъ қилган нарсани берувчи йўқ, Сен берган нарсани манъ қилгувчи йўқдир. Сен узоқлаштирган нарсани яқинлаштиргувчи йўқ, Сен яқинлаштирган нарсани узоқлаштиргувчи йўқдир. Эй Аллоҳ! Устимизга баракотларинг, раҳматинг, фазлинг ва ризқингни ёйгин. Эй Аллоҳ! Мен Сендан ўзгармас ва йўқ бўлмас, доимий неъматни сўрайман. Эй Аллоҳ! Мен Сендан муҳтожлик кунида неъматни ва хавф-хатар кунида омонликни сўрайман. Эй Аллоҳ! Бизга берган ва бермаган нарсаларингнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ! Иймонни бизга севимли қил ва уни қалбларимизда зийнатлагин. Куфрни, фисқу фужур ва гуноҳ ишларни бизга ёмон кўрсатгин ва бизни тўғри йўлда юрувчилардан қилгин. Эй Аллоҳ! Бизни мусулмон ҳолимизда вафот эттир ва мусулмон ҳолимизда яшатгин. Ҳамда бизни шарманда қилмаган ва фитнага учрамаган ҳолимизда солиҳлар қаторига қўшгин. Эй Аллоҳ! Сенинг пайғамбарларингни ёлғончига чиқарадиган ва Сенинг йўлингдан тўсадиган кофирларни ҳалок қил. Уларнинг устига азобинг ва ғазабингни ёғдиргин. Эй Аллоҳ! Китоб берилган кофирларни ҳалок қил, эй Ҳақ илоҳ! (Омин)». [90] Аҳмад ушбу лафз билан ривоят қилган, қавс ичидаги матн эса Ҳокимдан; Бухорий ҳам «Адабул муфрод»да ривоят қилган. Албоний «Тахрижу фиқҳис-сийра»да ва «Саҳиҳул адабил муфрод»да саҳиҳ деган.

128. «Аллоҳуммағфирлий, варҳамний, ваҳдиний, ва ъаафиний, варзуқний».[91] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мени мағфират эт, менга раҳм қил, мени ҳидоят қил, менга офият (соғлик) ато эт ва менга ризқ бер!». [91] Имом Муслим. Унинг бир ривоятида: «Булар сен учун дунё ва охиратингни жамлайди», дейилган. Абу Довуд ривоятида эса: «Аъробий ортига ўгирилиб кетгач, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «У икки қўлини яхшиликка тўлдириб олди», дедилар», дейилган.

«...Важбурний, варфаъний».[92] Маъноси: «...Мени ўнгла ва мени юксалтир!». [92] Ибн Можа, Тирмизий, «Саҳиҳ Ибн Можа» ва «Саҳиҳ Тирмизий».

129. «Аллоҳумма зидна ва лаа танқусна, ва акримна ва лаа туҳинна, ва аътина ва лаа таҳримна, ва аасирна ва лаа туъсир ъалайна, ва ардина варда ъаннаа».[93] Маъноси: «Эй Аллоҳ, бизни зиёда қилгин ва камайтирмагин, бизни мукаррам айлагин ва хор қилмагин, бизга ато этгин ва маҳрум қилмагин, бизни устун қўйгин ва бошқаларни биздан афзал кўрмагин, бизни рози қилгин ва биздан рози бўлгин». [9 [93] Термизий; Ҳоким саҳиҳ деган. Шайх Абдулқодир Арноут эса «Жомеъ ал-усул» асарига қилган таҳқиқида ҳасан деган.

130. «Аллоҳумма аҳсанта холқий фаъаҳсин хулуқий».[94] Маъноси: «Эй Аллоҳ, хилқатимни гўзал қилдинг, бас, хулқимни ҳам гўзал қилгин». [94] Аҳмад, Ибн Ҳиббон, Тоялисий ва Абу Яъло «Муснад»ида ривоят қилган. Албоний «Ирвааул ғолийл"да рақам билан саҳиҳ деб атаган.

131. «Аллоҳумма саббитни важъалний ҳаадиян маҳдийяа».[95] Маъноси: «Эй Аллоҳ, мени собит, ҳидоят қилувчи ва ҳидоят топган қилгин». [95] Бунга Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг Жарир разияллоҳу анҳу ҳақларига қилган дуолари далолат қилади. Бухорий ривояти.

132. «Аллоҳумма инни ас'алукас-саббата фил-амр, вал-ъазиймата фир-рушд, ва ас'алука муужибаати роҳматик, ва ъазааима мағфиротик. Ва ас'алука шукро ниъматик, ва ҳусна ъибаадатик. Ва ас'алука қолбан салийман, ва лисаанан содиқоо. Ва ас'алука хойро ма таълам, ва аъуузу бика мин шарри маа таълам. Ва астағфирука лимаа таълам. Иннака анта ъалламул-ғуйууб».[96] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Сендан ишда собитқадамлик ва тўғри йўлда қатъият сўрайман. Сендан раҳматингга сабаб бўлувчи нарсаларни ва мағфиратинга етказувчи амалларни сўрайман. Сенинг неъматларинг учун шукр қилиш ва Сенга гўзал ибодат қилишни сўрайман. Соғлом қалб ва ростгўй тил сўрайман. Сен билган ҳар қандай яхшиликдан сўрайман. Ва Сен билган ёмонликлардан паноҳ тилайман. Сен билган гуноҳларим учун Сендан мағфират сўрайман. Албатта, Сен ғайибларни билувчи Зотсан». [96] Аҳмад, Термизий, Табароний «Ал-Мўъжам Ал-Кабир»да айни шу лафзлар билан; Ибн Ҳиббон ўзининг «Саҳиҳ»ида ривоят қилган. Шуайб Арноут «Саҳиҳ Ибн Ҳиббон»да ҳадисни ҳасан деган. «Муснад» муҳаққиқлари унинг барча ривоятларини ҳасан дейишган. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»нинг еттинчи жилдида ва «Саҳиҳ маворид аз-Замъон»да зикр қилган ва: «Саҳиҳ лиғойриҳи», деган.

133. «Аллоҳумма инний ас'алукал-фирдавса аълал-жаннаҳ».[97] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан жаннатнинг энг олийси – Фирдавсни сўрайман». [97] Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг сўзларидан олинган: «...Агар Аллоҳдан сўрасангиз, Ундан Фирдавсни сўранглар. Чунки у жаннатнинг ўртаси ва энг олийидир. Унинг тепасида Раҳмоннинг Арши бордир. Жаннат анҳорлари ўша ердан отилиб чиқади». Бухорий ривояти.

134. «Аллоҳумма жаддидил-иймана фий қолбий».[98] Маъноси: «Эй Аллоҳ, иймонни қалбимда янгилагин». [98] Абдуллоҳ ибн Умар разияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади, у зот дедилар: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Шубҳасиз, иймон ҳар бирингиз қалбида худди кийим эскиргани каби эскиради. Аллоҳдан қалбларингиздаги иймонни янгилаб туришини сўранглар!», дедилар». Ҳоким саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган. Ҳайсамий «Мажмауз завоид»да айтади: «Табароний «Кабир»да ривоят қилиб санади ҳасан», деган. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да ҳасан санаган.

135. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин солаатин лаа танфаъ».[99] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Фойда бермайдиган намоздан паноҳ беришингни сўрайман». 136. «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин жаарис-сууъи, ва мин завжин тушаййибуний қоблал-машийб, ва мин валадин якууну ъалаййа роббан, ва мин маалин якууну ъалаййа ъазаабан, ва мин холийлин маакирин ъайнуҳу тарооний, ва қолбуҳу яр-ъааний; ин роъаа ҳасанатан дафанаҳаа, ва изаа роъаа саййиъатан азаа-ъаҳаа».[100] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан ёмон қўшнидан, қарилик келмасдан туриб сочимни оқартирадиган жуфти ҳалолдан, менга хўжайинлик қилувчи фарзанддан, ўзимга азоб бўладиган мол-мулкдан ҳамда шундай маккор дўстдан паноҳ сўрайманки, унинг кўзи мени кузатиб, қалби эса пойлаб туради. Агар у мендаги яхшиликни кўрса, уни яширади, борди-ю ёмонликни кўрса, уни ҳаммага ёяди». [99] Абу Довуд ривояти. Албоний «Саҳиҳ сунани Абу Довуд»да саҳиҳ санаган. [100] Табароний «Дуо»да келтирган. Албоний эса «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да: «Бу санад яхши, ровийларининг барчаси «Таҳзиб» ровийларидандир...», деган.

137. «Аллоҳумма лаа тухзиний явмал-қийаамаҳ».[101] Маъноси: «Эй Аллоҳ, Қиёмат кунида мени шарманда қилма». [101] Аҳмад Муснади, санади саҳиҳ. Уни Табароний «Муъжамул кабир»да қуйидаги лафз билан ривоят қилган: «Эй Аллоҳ, мени Қиёмат куни шарманда қилма, шиддат кунида ҳам шарманда этма».

138. «Аллоҳумма инний ас'алукал-муъаафаата фид-дунйаа вал-аахироҳ».[102] Маъноси: «Эй Аллоҳ! мен Сендан дунё ва охиратда офият сўрайман». [102] Ибн Можа. Албоний «Саҳиҳ Ибн Можа»да ва «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган.

139. «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин ъилмин лаа янфаъ, ва ъамалин лаа юрфаъ, ва қолбин лаа яхшаъ, ва қовлин лаа юсмаъ».[103] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Фойда бермайдиган илмдан, кўтарилмайдиган (қабул бўлмайдиган) амалдан, қўрқмайдиган қалбдан ва эшитилмайдиган сўздан паноҳ беришингни сўрайман». [103] Ибн Ҳиббон ривояти. Албоний эса «Саҳиҳ Маворид аз-Замъон»да саҳиҳ деган.

140. «Аллоҳумма инний аъуузу бика минал-ҳамми вал-ҳазан, вал-ъажзи вал-касал, вал-бухли вал-жубни, ва долаъид-дайни ва ғолабатир-рижаал».[104] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Ғам-ғусса, маҳзунлик, ожизлик, дангасалик, бахиллик, қўрқоқлик, қарз юки ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ беришингни сўрайман». [104] Бухорий. Анас разияллоҳу анҳу дедилар: «Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга ҳар сафар бир манзилга тушганларида хизмат қилар эдим. Ва У зотнинг кўпинча: «Эй Аллоҳ! мен Сендан паноҳ тилайман...», деб айтишларини эшитардим».

141. «Аллоҳумма инний аъузу бика мин ъазабин-наар, ва аъузу бика мин ъазабил-қобр, ва аъузу бика минал-фитани маа зоҳаро минҳа ва маа батона, ва аъузу бика мин фитнатид-дажжаал». [105] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан дўзах азобидан, қабр азобидан, фитналарнинг ошкорасию яширинидан ва Дажжол фитнасидан паноҳ сўрайман». [105] Муслим, унда: «Дўзах азобидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар»..., [Аллоҳдан қабр азобидан паноҳ сўранглар...] дейилган.

142. «Аллоҳумма инний ас'алука шаҳаадатан фий сабийлика».[106] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мен Сендан Ўз йўлингдаги шаҳодатни сўрайман». [106] Муслим ривояти. Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг сўзларидан олинган: «Ким Аллоҳдан сидқидилдан шаҳидликни сўраса, Аллоҳ уни шаҳидлар манзилига етказади, гарчи ўз тўшагида вафот этса ҳам».

143. «Аллоҳуммағфирлий, Аллоҳуммажъалний явмал-қийаамати фавқо касийрим-мин холқика минан-наас, Аллоҳуммағфирлий занбий, ва адхилний явмал-қийаамати мудхолан кариймаа». [107] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени мағфират қилгин. Эй Аллоҳ! Қиёмат куни мени кўпчилик инсон бандаларингдан устун қилгин. Эй Аллоҳ! Гуноҳимни мағфират қилгин ва қиёмат куни мени шарафли бир манзилга киритгин». [107] Бухорий ва Муслим ривояти. Бу, Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Убайд Абу Омир ва Абу Бурда разияллоҳу анҳумога қилган дуоларидан иқтибос.

144. «Аллоҳуммаҳдиний фийман ҳадайт, ва ъаафиний фийман ъаафайт, ва тавалланий фийман таваллайт, ва баарик лий фиймаа аътойт, ва қиний шарро маа қодойт, иннаҳу лаа язиллу ман ваалайт, табаарокта Роббанаа ва таъаалайт».[108] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени ҳидоят этган кишиларинг қаторида ҳидоят эт. Офият (соғлик ва балолардан саломатлик) берганларинг қаторида офият бер. Ишларини бошқариб ислоҳ қилганларинг қаторида менинг ишларимни ҳам бошқариб, ислоҳ қил. Ато этган нарсаларингни мен учун баракотли қил. Қазо-ҳукм этган нарсаларинг ёмонлигидан мени асра. Албатта, Сен ҳукм қиласан, Сенга (қарши) ҳукм қилинмас. Сен дўст тутган киши хор бўлмас [ва Сен душман тутган киши азиз бўлмас]. Эй Раббимиз, Сен баракотли-буюк ва олий Зотдирсан!». [108] Аҳмад Муснади. «Муснад» муҳаққиқлари: «Санади саҳиҳ», деганлар. Бу ривоят бошқа ривоятдан фарқли ўлароқ витр билан қайдланмаган, мутлақдир. Зеро, унда Анас разияллоҳу анҳу: «Бизга бу дуони ўргатар эдилар...», деган.

145. Роббиғфир ли хотийъатий явмад-дийн.[109] Маъноси: «Эй Раббим, жазо куни хатоимни мағфират қилгин». [109] Муслим ривояти. Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламга: «Ё, Расулуллоҳ! Ибн Жудъон жоҳилият пайтида қариндошлари билан борди-келди қилар, мискинларнинг қорнини тўйдирар эди. Ўша ишлари унга фойда берадими?», дейилганида, У зот: «Унга фойда бермайди. Чунки у ҳеч қачон: «Раббим! Менинг хатоларимни Қиёмат кунида мағфират қил!» демаган», деб жавоб бердилар.

146. Астагфируллоҳал ъазийм аллазий ла илааҳа иллаа ҳува, ал ҳаййул қоййум, ва атубу илайҳ.[110] Маъноси: «Ундан ўзга ҳақ илоҳ бўлмаган, мангу тирик ва бутун борлиқни бошқариб турувчи улуғ Аллоҳга истиғфор айтаман ва тавба қиламан». [110] Термизий ривояти. Албоний: «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деб баҳолаган: «Ким уни айтса, жангдан қочган бўлса ҳам, Аллоҳ уни мағфират қилади».

147. «Аллоҳуммағфирлий занбий, ва азҳиб ғойзо қолбий, ва аъизний мин музиллаатил-фитан».[111] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Гуноҳимни кечир, қалбимдаги ғазабни кетказ ва залолатга олиб борувчи фитналардан сақлагин!». [111] Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг Оиша разияллоҳу анҳо ҳақларига қилган дуоларидан олинган: «Эй Аллоҳ! Унинг гуноҳини кечиргин, қалбидаги ғазабни кетказгин ва уни залолатга олиб борувчи фитналардан асрагин». Бу дуони Ибн Асокир ўз санади билан «Ал-арбаъийн фи манаақиби уммаҳаатил-мўминийн» асарида Оиша разияллоҳу анҳодан ривоят қилган ва: «Бу Бақия ибн Валиддан ривоят қилинган саҳиҳ, ҳасан ҳадисдир», деган. Ибн Сунний ҳам шунга ўхшашини «Амалул-явм вал-лайла»да ривоят қилган. Ибн Суннийнинг бошқа бир нусхасида «мин музиллаатил-фитан» (залолатга олиб борувчи фитналардан) ўрнига «ва ажирний минаш-шайтоон» (ва мени шайтондан сақлагин) дейилган. Унинг тахрижига Албонийнинг «Заифа»ида қаранг. Бу ҳадиснинг Умму Салама разияллоҳу анҳодан Имом Аҳмад ривоят қилган шунга ўхшаш шоҳиди бор. Унинг лафзи: «Эй Аллоҳ! Набий Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг Рабби! Гуноҳимни кечир, қалбимдаги ғазабни кетказ! Тирик эканман, залолатга олиб борувчи фитналардан сақлагин!» деб айт». Уни Ҳайсамий «Мажмауз-завоид»да ҳасан деган. Бу ривоят Табаронийнинг «Муъжамул кабир»ида ҳам бор, аммо унда «маа аҳяйтанаа» (тирик эканмиз) лафзи йўқ. Шунингдек, Умму Ҳониъ разияллоҳу анҳодан ҳам шоҳид ривоят бор. У киши айтганлар: «Эй, Аллоҳнинг Расули, менга бир дуо ўргатинг, у билан дуо қилиб юрай». Шунда У зот: «Эй Аллоҳ, гуноҳимни кечиргин...» деб айт», дедилар. Ҳадиснинг давоми бор. Буни Хароитий «Иътилалул-қулуб»да ва «Масавиул-ахлоқ»да келтирган.

148. «Аллоҳумма аҳйиний ъалаа суннати набиййика соллаллоҳу ъалайҳи ва саллам ва таваффаний ъалаа миллатиҳи, ва аъизний мин музиллаатил-фитан».[112] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Мени Пайғамбаринг соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатларида яшатгин, У зотнинг динларида вафот эттиргин ва залолатга олиб борувчи фитналардан сақлагин». [112] Байҳақий «Кубро»да Ибн Умардан мавқуф ўлароқ ривоят қилган. Буни Ибн Мулаққин «Бадр ал-Мунир»да нақл қилиб, Зиёдан қуйидаги сўзларни келтирган: «Унинг исноди жаййид (яхши)». Ибн Масъуд разияллоҳу анҳу айтганлар: «Бирортангиз: «Эй Аллоҳ, Сендан фитнадан паноҳ сўрайман», демасин. Зеро, фитнага учрамайдиган бирор кимса йўқдир. Чунки Аллоҳ таоло: «Албатта, мол-мулкларингиз ва фарзандларингиз (сизлар учун) бир фитна-синовдир» [Тағобун: 15], деган. Сизлардан ким паноҳ сўраса, адаштирувчи фитналардан Аллоҳнинг Ўзидан паноҳ сўрасин». Буни Ибн Жарир ўз тафсирида келтирган ва Ибн Баттол «Саҳиҳул Бухорий»га ёзган шарҳида зикр қилган.

149. «Аллоҳумма солли ъалаа Муҳаммад ва ъалаа аали Муҳаммад, камаа соллайта ъалаа Иброҳийм ва ъалаа аали Иброҳийм, иннака ҳамийдун-мажийд. Ва баарик ъалаа Муҳаммадин ва ъалаа аали Муҳаммад, камаа баарокта ъалаа Иброҳийма ва ъалаа аали Иброҳийма [фил-ъааламийн], иннака ҳамийдун-мажийд».[113] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Иброҳимга ва унинг оиласи-умматига раҳмат этганинг каби Муҳаммадга ва унинг оиласи-умматига ҳам раҳм қил. Албатта Сен мақтовли ва улуғ Зотсан. Иброҳимга ва унинг оиласи-умматига [оламлар ичра] баракот-хайр ато этганингдек Муҳаммадга ва унинг оиласи-умматига ҳам баракот-хайр ато эт. Албатта Сен мақтовли ва улуғ Зотсан». [113] Бухорий ва қавс ичидаги қисми Муслим ривояти.

Оламлар Рабби Аллоҳга Ўзининг жалоли ва буюк салтанатига яраша ҳамду санолар бўлсин! Набиййимиз Муҳаммадга, У зотнинг аҳли-оиласи, асҳоблари ва қиёмат кунигача яхшиликда уларга эргашувчиларга салавот ва саломлар бўлсин.

Руқялар билан даволаш

Қуръон ва суннатдан

Аллоҳга муҳтож

Др. Саид ибн Али ибн Ваҳф Қаҳтоний

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм

Муқаддима: Қуръон ва суннат билан даволанишнинг аҳамияти

Барча ҳамду санолар Аллоҳ таолога бўлсин. Аллоҳга ҳамд айтамиз, У Зотдан ёрдам, мағфират, нафсимиз ва амалларимизнинг ёмонлигидан паноҳ сўраймиз. Аллоҳ кимга ҳидоят берса, уни адаштирувчи ва кимни адаштирса, уни тўғри йўлга солувчи йўқдир. Шериксиз, ягона Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад У Зотнинг бандаси ва пайғамбари деб гувоҳлик бераман. Аллоҳ таоло У зотга, оилаларига ва саҳобаларига ҳамда қиёмат кунигача уларга гўзал тарзда эргашганларга кўп салавоту саломлар йўлласин. Аммо баъд:

Шак-шубҳа йўқки, Қуръони карим ҳамда Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламдан собит бўлган руқялар билан даволаниш фойдали даво ва комил шифодир. Аллоҳ таоло айтади: «У иймон келтирганлар учун ҳидоят ва шифодир» [Фуссилат: 44]. Яна Аллоҳ таоло айтадики: «Биз Қуръонни мўминлар учун шифо ва раҳмат ўлароқ нозил қилурмиз. У золимларга зиёндан бошқани зиёда қилмас» [Исро: 82]. Бу ердаги «мин» жинсни билдириш учун келган; зеро, юқорида ўтган оятда айтилганидек, Қуръоннинг барчаси даводир. [1] Аллоҳ таоло айтади: «Эй одамлар! Сизга ўз Раббингиздан мавъиза, кўксингиздаги нарсага шифо, мўминларга ҳидоят ва раҳмат келди» [Юнус: 57]. [1] Ибн Қаййимнинг «Ал-Жавобул Кофий лиман саъала ъан ад-Даво аш-Шофий» асари.

Қуръон қалбий ва баданий, дунё ва охиратдаги барча дардларга мукаммал шифодир. Лекин ҳар ким ҳам Қуръон ила шифо топишга муяссар бўлавермайди. Агар бемор уни даво ўрнида яхшилаб қўллаб, ўз дардини сидқу иймон, тўлиқ таслим бўлиш, қатъий эътиқод ила шартларига риоя қилган ҳолда даволаса, дард унга асло бас кела олмайди. Ахир, агар тоғларга нозил қилинса, уларни парча-парча қилиб юборадиган, ерга туширилса, уни бўлак-бўлак қилиб ташлайдиган еру осмонлар Раббининг каломига дардлар қандай қилиб бас кела олсин?! Аллоҳ Ўз китобини фаҳмлашни насиб этган кишилар учун ҳар бир қалб ва тана касалликлари учун Қуръонда унинг давоси, сабаби ва ундан сақланиш йўлига далолат бор. Аллоҳ азза ва жалла Қуръонда қалб ва тана касалликларини ҳамда қалб ва тана тиббиётини зикр қилган:

Қалб касалликлари икки турлидир: шак-шубҳа касаллиги ҳамда шаҳват касаллиги. Аллоҳ таоло қалб касалликлари, унинг сабаблари ва давосини батафсил зикр қилган[2]. Аллоҳ таоло айтади: «Уларга Бизнинг сенга ўзлари учун тиловат қилинаётган ушбу китобни нозил этганимиз кифоя қилмайдими?! Албатта, бунда иймон келтирадиган қавмлар учун раҳмат ва эслатма бордир» [Анкабут: 51]. Аллома Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтадилар: «Кимга Қуръон шифо бўлмаса, Аллоҳ унга шифо бермас. Кимга кифоя қилмаса, Аллоҳ унга кифоя қилмас». [3] [2] Ибн Қаййимнинг «Зодул маъод» китоби. [3] Зодул маъод.

Тана касалликларига келсак, Қуръон уларни даволашнинг асослари, умумий тамойиллари ва қоидаларига йўл кўрсатган. Зеро, жисмоний тиббиётнинг барча қоидалари Қуръони каримда мавжуд бўлиб, улар учтадир: саломатликни сақлаш, зарарли нарсалардан четланиш ва зарарли, бузуқ моддалардан халос бўлиш. Ушбу асослар орқали мазкур турдаги бошқа барча ҳолатларга ҳам хулоса чиқарилади. [4] [4] Зодул маъод.

Агар банда Қуръон ила даволанишни пухта ўрганса, унинг тез шифо беришдаги ажойиб таъсирига гувоҳ бўларди.

Имом Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтадилар: «Маккадалигимда бир муддат бетоб бўлиб қолдим, у ерда на шифокор ва на дори топа олмадим. Шунда ўзимни Фотиҳа сураси билан даволай бошладим ва унинг ажойиб таъсирини кўрдим: зам-зам сувидан бир қултум олиб, унга бир неча бор Фотиҳани ўқиб, сўнг ичардим. Шу орқали бутунлай шифо топдим. Кейинчалик, кўплаб оғриқларга дучор бўлганимда ҳам шунга амал қиладиган бўлдим ва ундан жуда катта фойда кўрдим. Шу боис, ким бирор оғриқдан шикоят қилса, унга шуни тавсия қилардим ва уларнинг кўпчилиги тезда шифо топарди». [5] [5] Зодул маъод ва Ал-Жавобул Кофий.

Шунингдек, Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламдан собит бўлган руқялар билан даволаниш энг фойдали даволардандир. Дуо, агар монеликлардан холи бўлса, ёмонликни даф қилиш ва исталган нарсага эришишда энг фойдали сабаблардандир. Айниқса, қайта-қайта ёлвориб сўралганда, энг фойдали даво ва балонинг душманидир: уни даф қилади, муолажа қилади, тушишининг олдини олади, агар тушган бўлса, енгиллаштиради. [6] Зеро, Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай деганлар: «Дуо тушган балога ҳам, ҳали тушмаган балога ҳам манфаат беради, бас, эй Аллоҳнинг бандалари, дуони маҳкам тутинглар!» [7] Яна Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Қазони фақат дуо қайтаради, умрни эса фақат яхшилик зиёда қилади», деганлар. [8] Лекин бу ерда яна бир жиҳатга эътибор бериш лозим: Оятлар, зикрлар, дуолар ва паноҳ тиланадиган сўзлар — улар билан шифо изланганда ва дам солинганда — ўз-ўзидан фойдали ва шифобахшдир. Бироқ улар руқя қилувчининг қабули ва таъсир қувватини талаб қилади. Агар шифо кечикса, бу ё руқя қилувчининг таъсири заифлигидан, ёки беморнинг қабул қилмаслигидан, ёхуд унда дорининг таъсир қилишига тўсқинлик қилувчи кучли бир тўсиқ борлигидан бўлади. Зеро, руқя орқали даволаниш икки нарса билан амалга ошади: [6] Ал-Жавобул Кофий. [7] Термизий, Ҳоким ва Аҳмад. Албоний «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да ҳасан деган. [8] Ҳоким ва Термизий. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да ҳасан деган.

Биринчи: Бемор томонидан бўлиб, нафсининг қуввати, Аллоҳ таолога сидқидилдан юзланиши, Қуръон мўминлар учун шифо ва раҳмат эканига қатъий эътиқод қилиши ҳамда қалби ва тили бир-бирига мувофиқ келган ҳолда тўғри паноҳ сўраши билан амалга ошади. Зеро, бу курашнинг бир тури бўлиб, курашувчи ўз душмани устидан фақат икки нарса билангина ғалаба қозонади:

Соғлом ва мукаммал қурол ва уни тутган қувватли билак. Агар бу иккисидан бири бўлмаса, қуролдан унча катта фойда бўлмайди. Энди иккаласи ҳам йўқ бўлса, унинг ҳоли не кечади. Яъни қалб тавҳид, таваккул, тақво ва Аллоҳга юзланишдан холи харобага айланган ва бирор қуроли ҳам йўқ бўлса, ҳоли не кечади деб ўйлайсиз?!

Иккинчи: Қуръон ва суннат билан муолажа қилувчида ҳам ушбу икки сифат бўлиши лозим. [9] Шунинг учун Ибн Тийн раҳимаҳуллоҳ деган: «Муъаввизат ва Аллоҳнинг бошқа исмлари билан руқя қилиш – руҳоний тиббиётдир. Агар у солиҳ бандалар тилидан жорий бўлса, Аллоҳ таолонинг изни ила шифо ҳосил бўлади». [10] [9] Зодул маъод ва Ал-Жавобул Кофий. [10] Ибн Ҳажарнинг «Фатҳул Борий» асари.

Уламолар учта шарт жамланганда дам солишнинг жоиз бўлишига ижмо қилганлар:

Биринчи шарт: Аллоҳ таолонинг каломи, исм-сифатлари ёки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг каломи билан бўлиши.

Иккинчи шарт: Араб тилида ёки ундан бошқа, маъноси маълум бўлган тилда бўлиши.

Учинчи шарт: Дам солиш ўз-ўзидан таъсир қилмайди, аксинча у фақатгина сабаблардан бири бўлиб Аллоҳ таолонинг қудрати билангина таъсир қилади деб эътиқод қилиш. [11] [11] Фатҳул борий ва Ибн Боз фатволарининг мажмуаси.

Руқянинг ушбу улкан аҳамияти сабабли «Зикр ва дуо ҳамда Қуръон ва суннатда келган рўқя билан даволаш» номли китобимдан рўқя қисмини қисқартириб олдим ва унга манфаатли фойдаларни қўшдим, иншааллоҳ. Аллоҳ Азза ва Жалладан Унинг гўзал исмлари ва олий сифатлари билан буни Ўзининг Карим юзи учун холис қилишини, у билан мени, уни ўқиган, нашр этган ёки тарқалишига сабабчи бўлганларни ҳамда барча мусулмонларни манфаатлантиришини сўрайман. Албатта, Аллоҳ таоло бунга Валий ва Қодир Зотдир. Эй Аллоҳ, Пайғамбаримиз Муҳаммадга, У зотнинг аҳли оилаларига, асҳобларига ва қиёмат кунигача уларга яхшилик ила эргашганларга салавоту саломлар ва баракалар ёғдиргин.

Аллоҳга муҳтож

Др. Саид ибн Али ибн Ваҳф Қаҳтоний

Ҳижрий 1414-йил 6-ойининг 18-кунида таҳрир қилинди.

1. Сеҳрни даволаш

Сеҳрга қарши илоҳий муолажа икки қисмдан иборат:

Биринчи қисм: Сеҳрга йўлиқишдан олдин ундан сақланиш йўллари:

1. Барча вожиб амалларни бажариш, барча ҳаром ишлардан тийилиш ва барча гуноҳлардан тавба қилиш.

2. Қуръони каримни ўқишни кўпайтириш, яъни ҳар куни ўзига вирд белгилаб олиш.

3. Шаръий зикр ва дуолар билан ҳимояланиш. Улардан: «Бисмиллаҳиллазий лаа ядурру маъасмиҳи шай’ун фил арди ва лаа фис самаи ва ҳувас-самийъул-ъалийм»ни эрталаб ва кеч уч мартадан ўқиш. [12] Оятал курсини ҳар бир фарз номоздан кейин, уйқу олдидан ҳамда эрталаб ва кеч ўқиш. [13] «Қул ҳуваллоҳу аҳад», Фалақ ва Нос сураларини эрталаб-кеч ҳамда уйқудан олдин уч мартадан ўқиш, ҳар куни юз марта «лаа илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу лаа шарика лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува аъла кулли шай’ин қодир», деб айтиш, эрталабки ва кечки, намозлардан кейинги, ухлаш ва уйғониш, уйга кириш ва чиқиш, уловга миниш, масжидга кириш ва чиқиш, ҳожатхонага кириш ва чиқиш, балога учраган кишини кўрганда ва шу каби доимий айтиб юриладиган дуо-зикрларга маҳкам бўлиш. Буларнинг аксариятини «Ҳиснул муслим» китобида турли ҳолат, муносабат, ўрин ва вақтларга қараб зикр қилиб ўтганман. Шубҳасиз, ушбу зикр ва дуоларни доимий айтиб юриш Аллоҳ таолонинг изни билан сеҳрга, кўз тегишига ва жинлар зарарига йўлиқишнинг олдини оладиган сабаблардандир. Шунингдек, улар бу ва бошқа офатларга йўлиққандан кейинги энг самарали даволардан биридир[15]. [12] Термизий, Абу Довуд ва Ибн Можа. Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да саҳиҳ деган. [13] Ҳоким саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган. Албоний эса «Саҳиҳ ат-тарғиб ват-тарҳиб»да саҳиҳ деган. [14] Бухорий ва Муслим ривояти. [15] Зодул маъод, Аллома Ибн Боз фатволарининг мажмуаси асарларига, ҳамда ушбу китобнинг «Кўз тегишини даволаш» бўлимининг учинчи қисмидаги ҳасадгўй ва сеҳргарнинг ёмонлигини даф қилувчи ўнта сабабга қаранг.

4. Агар имкони бўлса, эрталаб наҳорга еттита ажва хурмосини ейиш, чунки Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай деганлар: «Ким тонг саҳарда етти дона ажва хурмосини еса, ўша куни унга заҳар ҳам, сеҳр ҳам зарар қилмайди». [16] Энг мукаммали, Муслим ривоятида келганидек, Мадинанинг икки Ҳарраси оралиғидаги хурмодан бўлишидир. Фазилатли шайхимиз, аллома Абдулазиз ибн Абдуллоҳ ибн Боз раҳимаҳуллоҳ эса, Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг сўзларига кўра, Мадинанинг барча хурмоларида ушбу сифат мавжуд, деб ҳисоблайдилар: «Ким тонг отганда икки ҳарраси[17] орасидаги хурмодан етти дона еса...» [18] [16] Бухорий, «Фатҳул Борий», ва Муслим ривояти. [17] «Ҳадиснинг арабчасидаги «Лаабатайҳа»: «Лааба» сўзининг иккилик шаклидир. «Лааба» «ҳарра» дегани бўлиб, у гўё оловда куйгандек ғовак, қора тошлардан иборат ердир. Яъни ҳадисдан Мадинани икки томондан ўраб турувчи иккита «ҳарра» назарда тутилган». Муновийнинг «Файзул Қодир» китоби (2/514). [18] Муслим ривояти.

Шунингдек, у зот раҳимаҳуллоҳ, Мадина хурмосидан бўлмаса ҳам еттита ҳурмо еган кишига шундай башорат умид қилинади деб ҳисоблайдилар.

Иккинчи қисм: Сеҳрга йўлиққандан кейин муолажа қилиш. Бу бир неча турдан иборат:

Биринчи: Агар шаръан рухсат этилган йўллар билан сеҳрнинг жойи билинса, уни чиқариб олиб, ботил қилиш. Бу сеҳрланган кишини даволашнинг энг етук услубларидан. [19] [19] «Зодул маъод», Бухорий, Муслим ва «Мажмуъу фатово Ибн Боз».

Иккинчи : Шаръий руқя. Унга қуйидагилар киради: [20] [20] Фатҳул-Ҳаққил-Мубин.

Биринчи: яшил сидрнинг еттита баргини иккита тош ёки шу каби нарса билан майдалайди. Сўнгра унга ғусл қилишга етарли миқдорда сув қуйиб, қуйидагиларни ўқийди:

Аъузу биллаҳи минаш шайтонир рожийм, «Аллоҳ Ундан ўзга илоҳ йўқ зотдир. У тирик ва қаййумдир. Уни мудроқ ҳам, уйқу ҳам олмас. Осмонлару ердаги нарсалар Уникидир. Унинг ҳузурида Ўзининг изнисиз ҳеч ким шафоат қила олмас. У уларнинг олдиларидаги нарсани ҳам, ортларидаги нарсани ҳам билур. Унинг илмидан ҳеч нарсани иҳота қила олмаслар, магар Ўзи хоҳлаганини, халос. Унинг курсиси осмонлару ерни қамраган. Уларни муҳофаза қилиш Уни чарчатмас. Ва У Олий ва Азим Зотдир» [Бақара: 255].

Мусога: «Асойингни ташла!» — деб ваҳий юбордик. У ёлғонларини ютиб юборарди. Бас, ҳақ қарор топди ва уларнинг қилаётганлари ботил бўлди. Ўша ерда енгилдилар ва беобрў бўлдилар. Шунда сеҳргарлар саждага йиқилиб: «Оламларнинг Раббига. Мусо ва Ҳоруннинг Раббига иймон келтирдик», дедилар» [Аъроф: 117-122].

«Фиръавн: «Менга барча билимдон сеҳргарни келтиринглар», деди. Сеҳргарлар келганида, Мусо уларга: «Сизлар ташламоқчи бўлган нарсангизни ташлангиз», деди. Улар ташлаганларида, Мусо: «Сиз келтирган нарса сеҳрдир. Албатта, Аллоҳ уни ботил қилур. Зеро, Аллоҳ бузғунчиларнинг ишини ўнгламас. Ва Аллоҳ Ўз калимаси ила, гарчи жиноятчилар ёқтирмаса ҳам, ҳақни рўёбга чиқарур», деди» [Юнус: 79-82].

«Улар: «Эй Мусо, сен ташлайсанми ёки биз аввал ташловчи бўлайликми?» дедилар. У: «Йўқ. Сизлар ташланг», деди. Бирдан уларнинг арқонлари ва асолари унга сеҳрларидан худди ҳаракатланаётгандек бўлиб кўринди. Бас, Мусо ичида хавф ҳис этди. Биз: «Қўрқма, албатта, сен устунсан. Қўлингдаги нарсани ташлагин, уларнинг қилган ҳунарини ютиб юборур. Уларнинг қилган ҳунари сеҳргарнинг ҳийласи, холос. Сеҳргар қаерда бўлса ҳам, зафар топмас», дедик. Бас, сеҳргарлар: «Ҳорун ва Мусонинг Раббига иймон келтирдик», деб саждага йиқилдилар» [Тоҳа: 65-70].

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм «Айтинг: «Эй кофирлар! Мен сиз ибодат қилган нарсаларга ибодат қилмасман. Ва сизлар ҳам мен ибодат қиладиган (Аллоҳ)га ибодат қилгувчи эмасдирсизлар. Ва мен сиз ибодат қилган нарсага ибодат қилувчимасман. Ва сизлар ҳам мен ибодат қиладиган (Аллоҳ)га ибодат қилгувчи эмасдирсизлар. Сизга ўз динингиз, менга ўз диним».

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм «Айтинг: «У Аллоҳ ягонадир». Аллоҳ сомаддир. (Ҳожатларни ва рағбатларни қондирувчидир.) У туғмаган ва туғилмаган. Ва ҳеч ким У Зотга тенг бўлмаган».

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм «Тонг Раббисидан паноҳ сўрайман. У яратган нарсалар ёмонлигидан. Ва кириб келган қоронғулик ёмонлигидан. Ва тугунларга дам солувчилар ёмонлигидан. Ва ҳасад қилган ҳасадчининг ёмонлигидан, деб айтинг».

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм «Одамлар Раббидан. Одамлар Подшоҳидан. Одамлар Илоҳидан паноҳ сўрайман. Беркиниб, кўриниб турувчи васвоснинг. Одамлар қалбига васваса соладиганнинг. Жинлардан ва одамлардан бўлганнинг ёмонлигидан, деб айтинг».

Зикр қилинган (оят ва дуо)лар сувга ўқилганидан сўнг, ундан уч марта ичилади ва қолгани билан ғусл қилинади. Шу билан Аллоҳ таолонинг изни ила дард арийди. Агар бу амални икки ёки ундан кўп марта такрорлашга эҳтиёж туғилса, касаллик йўқолгунича давом эттиришнинг зарари йўқ. Бу кўп бор тажрибадан ўтган ва Аллоҳ унинг сабабидан фойда етказган. Бу, шунингдек, ўз аёлидан тўсилиб қолган киши учун ҳам яхши (даво)дир.[21] [21] Ибн Боз фатволари, «Фатҳул-Мажид», Ваҳид Абдуссаломнинг «Ас-сорим ал-баттор фит-тасадди лис-саҳарати вал-ашрор» китоби, унда, иншааллоҳ, фойдали, муфассал ва манфаатли руқя мавжуд. Абдурраззоқнинг «Мусаннаф» асари ва Ибн Ҳажарнинг «Фатҳул Борий» асари .

Иккинчи: Ўнг қўл билан оғриётган жойни силаб пуфлаб Фотиҳа сураси, Оятал курсий, Бақара сурасининг охирги икки ояти, Ихлос, Фалақ ва Нос сураларини уч маротаба ёки ундан кўпроқ ўқиб дам солади. [22] [22] Бухорий, «Фатҳул Борий» ва Муслим ривояти.

Учинчи: Таъаввузот, руқя ва жоме дуолар:

1. «Ас’алуллоҳал ъазийм Роббал ъаршил ъазийм ан яшфияк» (Етти маротаба). [23] Маъноси: «Улуғ Арш Рабби Буюк Аллоҳдан сизга шифо беришини сўрайман». [23] Абу Довуд ва Термизий ривояти. Албоний «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да ва «Саҳиҳи Сунани Абу Довуд»да саҳиҳ деган.

2. Бемор қўлини жасадининг оғриётган ерига қўйиб, уч маротаба «Бисмиллаҳ» деб айтади ва «Аъузу биллаҳи ва қудратиҳи мин шарри ма ажиду ва уҳазир» деб етти маротаба айтади. [24] Маъноси: «Аллоҳнинг Ўзи ва қудурати ила тортаётган аламимдан паноҳ беришини сўрайман». [24] Муслим ривояти.

3. «Аллоҳумма Роббан-наас азҳибил-ба’с. Вашфи анташ-шаафий, лаа шифаа’а иллаа шифаук, шифаа’ан лаа юғоодиру сақоман». [25] Маъноси: «Эй Аллоҳ, Одамлар Рабби, қийинчиликни кетказ, шифо бергин, албатта, сен шифо берувчисан. Сени шифоингдан ўзга шифо йўқ. Шундай шифо берки, бирор касаллик қолмасин». [25] Бухорий ва Муслим ривояти.

4. «Аъузу би калимаатиллааҳит-тааммаати мин кулли шайтонин ва ҳаамматин, ва мин кулли ъайнин ламмаҳ. [26] Маъноси:«Аллоҳнинг том-мукаммал калималари билан ҳар бир шайтондан, зараркунандадан ва ҳар бир ёмон кўздан паноҳ сўрайман». [26] Бухорий, «Фатҳул Борий» ривояти.

5. «Аъузу би калимаатиллааҳит-тааммаати мин шарри ма холақ». [27] Маъноси: «Аллоҳнинг том-мукаммал калималари билан У яратган нарсаларнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман». [27] Муслим ривояти.

6. «Аъузу би калимаатиллааҳит-тааммаати: мин ғодобиҳи, ва ъиқобиҳи, ва шарри ъибадиҳи, ва мин ҳамазатиш-шайаатийн, ва ан яҳдурун». [28] Маъноси: «Аллоҳнинг том-мукаммал калималари билан Унинг ғазабидан, иқобидан, бандаларининг ёмонлигидан, шайтонларнинг васвасасидан ва уларнинг ҳузуримга келишларидан паноҳ сўрайман». [28] Абу Довуд ва Термизий ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да ҳасан деган.

7. «Аъузу бикалиматиллаҳит-таммати-ллати лаа южавизуҳунна баррун валаа фаажир, мин шарри ма холақ, ва бароа, ва зароа, ва мин шарри ма янзилу минас-сама’и, ва мин шарри ма яъружу фийҳа, ва мин шарри ма зароа фил-ард, ва мин шарри ма яхружу минҳа, ва мин шарри фитани-ллайли ван-наҳаар, ва мин шарри кулли ториқин илла ториқан ятруқу бихойрин яа Роҳман». [29] Маъноси: «Аллоҳнинг бирорта яхши ҳам, ёмон ҳам ҳукмидан чиқиб кета олмайдиган мукаммал калималари билан паноҳ сўрайман: У яратган, йўқдан бор қилган ва тарқатган нарсаларнинг ёмонлигидан; осмондан тушадиган нарсаларнинг ёмонлигидан ва унга кўтариладиган нарсаларнинг ёмонлигидан; ерда тарқалган нарсаларнинг ёмонлигидан ва ундан чиқадиган нарсаларнинг ёмонлигидан; кеча ва кундуз фитналарининг ёмонлигидан; эй Раҳмон, яхшилик билан келадиганидан бошқа ҳар бир (кечаси) келувчининг ёмонлигидан». [29] Аҳмад Муснади, санади саҳиҳ; Ибн Сунний ва «Мажмаъ аз-Завоид». Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган.

8. «Аллоҳумма, Роббас-самааваатис-сабъи, ва Роббал-арди, ва Роббал-Ъаршил-ъазим, Роббанаа ва Робба кулли шай’, Фаалиқул-ҳабби ван-наваа, ва Мунзилат-Таврооти вал-Инжили вал-Қуръаан! Аъуузу бика мин шарри кулли шай’ин анта аахизун бинаасиятиҳи. Антал-Аввалу фа лайса қоблака шай’, ва Антал-Аахиру фа лайса баъдака шай’. Ва антаз-Зооҳиру фа лайса фавқока шай’, ва антал-Баатину фа лайса дуунака шай’...».[30] Маъноси: «Эй Аллоҳ, эй етти осмоннинг Рабби, ернинг Рабби ва улуғ Аршнинг Рабби! Эй бизнинг Раббимиз ва барча нарсанинг Рабби! Эй донни ҳам, данакни ҳам ёрувчи! Эй Таврот, Инжил ва Қуръонни нозил қилган Зот! Мен Сендан Ўзинг пешонасидан тутувчи ҳар нарсанинг ёмонлигидан паноҳ тилайман. Сен Аввалдирсан, сендан аввал ҳеч нарса йўқ! Сен Охирдирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ! Сен Зоҳирдирсан, Сенинг тепангда ҳеч нарса йўқ! Сен Ботиндирсан, (яқиндирсан) Сендан яқин ҳам ҳеч нарса йўқ! ...». [30] Муслим ривояти.

9. «Бисмиллаҳи арқийка, мин кулли шай’ин йу’зийка, ва мин шарри кулли нафсин ав ъайнин ҳаасидин Аллоҳу яшфийка, бисмиллаҳи арқийка». [31] Маъноси: «Бисмиллаҳ» деб сизга руқя ўқийман, сизга озор берувчи ҳар қандай нарсадан, ҳар бир нафс ёки ҳасадгўй кўзнинг ёмонлигидан Аллоҳ сизни даволасин. «Бисмиллаҳ» деб руқя ўқийман. [31] Муслим ривояти.

10. «Бисмиллаҳи юбрийка, ва мин кулли дааин яшфийка, ва мин шарри ҳасидин иза ҳасад, ва мин шарри кулли зий ъайнин» .[32]  Маъноси: «Бисмиллаҳ». Аллоҳ сизга соғлиқ ато этсин. У ҳар бир дарддан, ҳасад қилган пайтдаги ҳасадгўйнинг ёмонлигидан ва ҳар бир кўз тегувчининг ёмонлигидан сизга шифо берсин». [32] Муслим ривояти.

11. «Бисмиллаҳи арқийка, мин кулли шай’ин йў’зийка, мин ҳасади ҳаасидин, ва мин кулли зий ъайнин Аллоҳу яшфийка».[33] Маъноси: «Бисмиллаҳ» деб сизга руқя ўқийман, сизга озор берувчи ҳар қандай нарсадан, ҳасадгўйнинг ҳасадидан ва ҳар бир кўздан Аллоҳ сизни даволасин». [33] «Сунани Ибн Можа», Убода ибн Сомит разияллоҳу анҳудан. Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да уни саҳиҳ санаган.

Ушбу дуолар ва руқялар билан сеҳр, кўз тегиши, жин тегиши ва барча касалликлардан даволанилади. Зеро, улар Аллоҳ таолонинг изни ила кенг қамровли ва манфаатли руқялардир.

Учинчи: Имкони бўлса, сеҳр асари зоҳир бўлган жойга ёки аъзога ҳижома қилдириш. Агар бунга имкон бўлмаса, Аллоҳга ҳамд бўлсин юқорида зикр қилинган муолажанинг ўзи кифоя қилади. [34] [34] «Зодул маъод». Сеҳрга йўлиққандан кейин уни даволашнинг тажрибада фойдаси теккан ва жоиз бўлган турлари ҳам бор. Уларни бажаришда муаммо йўқ. «Мусаннаф Ибн Абу Шайба», «Фатҳул Борий», «Мусаннаф Абдурраззоқ», «Ас-сорим ал-баттор». Др, Мусфир ад-Думайнийнинг «Ас-сеҳр ҳақиқатуҳу ва ҳукмуҳу» асари.

Тўртинчи: Табий дорилар. Қуръони карим ва суннати мутоҳҳарада кўрсатилган фойдали табий дорилар бор. Агар инсон уларни, фойда фақат Аллоҳдан деб эътиқод қилиб, аниқ ишонч ва сидқидилдан қабул қилса, Аллоҳ таоло улар билан манфаат беради, иншааллоҳ. Шунингдек, гиёҳлар ва шу каби нарсалардан таркиб топган ва тажрибага асосланган дорилар ҳам бор. Модомики улар ҳаром бўлмаса, улардан фойдаланиш шаръан жоиздир. [35] [35] Фатҳул-ҳаққил-мубин.

Аллоҳ таолонинг изни билан манфаатли бўлган табий даволардан: асал[36], қора седана[37], Замзам суви[38] ва осмон суви. Чунки Аллоҳ таоло айтади: «Ва осмондан барака сувини туширдик» [Қоф: 9]. Зайтун ёғи; Чунки Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Зайтун ёғини енглар ва уни танангларга суртинглар, зеро, у муборак дарахтдандир». [39] Тажриба, амалда қўллаш ва ўқиш натижасида у энг яхши ёғ экани исбот бўлган[40]. Шунингдек, ғусл қилиш, тозаланиш ва хушбўйланиш ҳам табий даволардандир[41]. [36] «Фатҳул-ҳаққил-мубин». [37] «Фатҳул-ҳаққил-мубин». Седана билан даволаш ҳам ушбу китобда келтирилади. [38] «Фатҳул-ҳаққил-мубин» китоби. Замзам суви билан даволанишнинг баёни ушбу китобда келган. [39] Аҳмад Муснади, Термизий ва Ибн Можа ривоят қилган. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган. [40] «Фатҳул-ҳаққил-мубин фи илажис-соръи вас-сиҳри вал-айн». [41] Олдинги манба.

2. Кўзни даволаш.

Кўз тегишини даволашнинг турлари:

Биринчи қисм: Мусибат етишидан олдин. У бир неча турдан иборат:

1. Сеҳрни даволашнинг биринчи қисмида келганидек, шаръий зикрлар, дуолар ва паноҳ тилашлар билан ўзини ва ҳимояга муҳтож кишиларни ҳимоя қилиш. [42] [42] Сеҳрдан қутулиш чорасига оид юқоридаги баҳс.

2. Ўз кўзи тегиб қолишидан қўрққан киши ўзида, молида, фарзандида, биродарида ёки бошқа бирор ўзига ёққан нарсани кўрса, унга барака тилаб: «Фақат Аллоҳ хоҳлагани бўлур. Аллоҳнинг мададисиз ҳеч бир куч-қувват йўқдир. Эй Аллоҳ, унга барака бергин», деб айтади. Бу Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ушбу ҳадисларида собит бўлган: «Агар киши ўз биродарида бир яхши нарсани кўрса, унга барака тилаб дуо қилсин». [43] [43] Имом Моликнинг «Муватто»си, Ибн Можа ва Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да саҳиҳ деган. «Зодул маод» ва Шайх Ваҳид Абдуссаломнинг «Ас-сорим ал-баттор фит-тасадди лис-саҳарати вал-ашрор» китоби.

3. Кўз тегиб қолмаслиги учун яхши томонларини ошкора қилмаслик. [44] [44] Бағавийнинг «Шарҳус-сунна» китоби ва «Зодул маъод».

Иккинчи қисм: Кўз текканидан кейинги ҳолат ва унинг турлари:

1. Агар кўзи теккан киши маълум бўлса, унга таҳорат олиш буюрилади, сўнгра кўз теккан (зарар кўрган) киши ўша сув билан ғусл қилади.[45] [45] Абу Довуд; Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»; «Зодул-маъод», «Ал-Виқоя вал-илаж мин ал-китоб ва ас-сунна».

2. Тиловатни кўпайтириш: «Айтинг: «У Аллоҳ ягонадир», «Фалақ» ва «Нос» сураларини, «Фотиҳа» сурасини, «Оятал курси»ни, «Бақара» сурасининг охирги оятларини ва руқя учун шариатда келган дуоларни, сеҳрни даволашнинг иккинчи турида келгани каби, оғриқ ўрнига ўнг қўл билан масҳ қилиб, дам уриб ўқиш. [46] [46] Юқорида, сеҳрни даволашнинг иккинчи турида айтиб ўтилди.

3. «Сувга дам солиб ўқилади, сўнгра бемор ундан ичади ва қолганини баданига қуяди[47], ёки ёғга ўқиб, у билан баданини ёғлайди». [48]Агар замзам[49] ёки ёмғир[50] сувига Қуръон ўқиб пуфлашни иложи бўлса, яхшироқ ва комилроқ бўлади. [47] Сунани Абу Довуд. Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам бу ишни Собит ибн Қайс учун қилганлар. Албоний «Заифу Абу Довуд»да уни заиф санаган. [48] Аҳмад Муснади. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган. [49] Ушбу китобдаги сеҳрдан қутулиш чорасининг тўртинчи турига қаранг. [50] Ушбу китобда сеҳрни даволашнинг тўртинчи турига қаранг.

4. Беморга Қуръон оятлари ёзиб берилиб, сўнгра ювилиб, уни ичишида ҳеч қандай зарар йўқ. [51] У оятлар жумласидан: Фотиҳа сураси, Оятал курсий, Бақара сурасининг охирги икки ояти, ва «Ихлос», «Муаввизатайн» ва сеҳрни даволашнинг иккинчи туридаги келган руқя дуолари. [52] [51] Ибн Қаййимнинг «Зодул-маъод» китоби ва Ибн Таймия фатволари. [52] Ушбу китобдаги сеҳр муолажасининг иккинчи тури.

Учинчи қисм: Ҳасадчининг кўзини даф қиладиган сабаблар. Улар қуйидагилардан иборат:

1. Унинг ёмонлигидан Аллоҳ таолодан паноҳ сўраш.

2. Аллоҳ субҳанаҳу ва таолодан тақво қилиш ва Унинг буйруқлари ва қайтариқларини ҳифзу ҳимоя қилиш. Чунки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам:«Аллоҳнинг ҳақларини муҳофаза қилгин, У Зот сени сақлайди», деганлар. [53] [53] Тирмизий ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган.

3. Ҳасадчига сабр қилиб, уни авф этиш – у билан уришмаслик, ундан шикоят қилмаслик ва хаёлида ҳам унга озор беришни ўйламаслик.

4. Аллоҳга таваккул, зеро ким Аллоҳга таваккал қилса, бас, унга У Зотнинг Ўзи кифоядир.

5. Ҳасадгўйдан қўрқмаслик ва қалбни у ҳақдаги ўй-фикрлар билан тўлдирмаслик. Бу энг фойдали даволардандир.

6. Аллоҳ таолога юзланиш, Унга ихлос қилиш ва розилигини излаш.

7. Гуноҳлардан тавба қилиш. Зеро гуноҳ, инсонга душманларини ҳукмрон қилиб қўяди: «Сизга қайси бир мусибат етса, бас, ўз қўлингиз қилган касбдандир ва У зот кўпини афв қилур» (Инсоннинг ўзидан ўтмаса, унга бирор мусибат етмайди. Лекин ўта меҳрибон бўлган Аллоҳ бандасини ҳар бир гуноҳи учун мусибатга дучор қилавермайди, фақат баъзиси учунгина мусибатга дучор қилади, кўпини кечириб юборади. Агар Аллоҳ таоло инсонни ҳар бир айби учун мусибатга учратадиган бўлса, инсон дарҳол ҳалокатга юз тутар эди.) [Шўро: 30].

8. Имкон қадар садақа ва эҳсон қилиш, чунки садақада балони, кўзни ва ҳасадчининг ёмонлигини даф қилишда ажойиб таъсири бор.

9. Ҳасадгўй, зулм қилувчи ва озор берувчига яхшилик қилиш билан унинг ёмонлик оловини сўндириш. У сизга нисбатан озор, ёмонлик, зулм ва ҳасадни қанча зиёда қилса, сиз ҳам унга яхшиликни, насиҳатни ва шафқатни шунча зиёда қилинг. Бунга фақат Аллоҳ ҳузурида насибаси улуғ бўлган кишиларгина муваффақ бўладилар.

10. Тавҳидни поклаш ва уни Азиз ҳамда Ҳаким бўлган, Унинг изнисиз бирор нарса на зарар ва на фойда бера олмайдиган Аллоҳ учун холис қилиш — мана шу (нажот сабабларининг) барчасини ўзида жамловчидир ва бутун сабаблар Унинг атрофида айланади. Тавҳид Аллоҳнинг шундай буюк қўрғонидирки, ким унга кирса, омонлик топгувчилардан бўлади.

Мана шулар ҳасад, кўз ва сеҳрнинг ёмонлигини даф қилувчи ўнта сабабдир. [54] [54] Ибн Қаййимнинг «Бадоиъул-фавоид» китоби.

3. Жиннинг инсонга илашиши (ёки ичига кириб олиши)ни даволаш

Жин кириб, тутқаноқ (жин чалиш) ҳолатига тушган кишини даволаш икки қисмга бўлинади:

Биринчи қисм: Мусибат етишидан олдин:

Барча фарз ва вожиб амалларга риоя қилиш, барча ҳаром ишлардан узоқлашиш, барча гуноҳлардан тавба қилиш ҳамда шариатда келган зикрлар, дуолар ва паноҳ сўрашлар билан ҳимояланиш.

Иккинчи қисм: Жин кирганидан кейин муолажа қилиш:

Бу даволаш қалби тилига мувофиқ бўлган мусулмон кишининг қироат қилиши ва жин чалинган кишига дам солиши билан бўлади. Даволашнинг энг буюги «Фотиҳа» сураси, «Оятал Курсий» ва «Бақара» сурасининг охирги икки ояти, Ихлос, Фалақ ва Нас суралари билан жин чалган кишига дам солиб, уч ёки ундан кўпроқ такрорланади. Бошқа Қуръон оятларини ҳам ўқиса бўлади. Зеро, Қуръоннинг барчаси қалблардаги нарсаларга шифодир. Мўминлар учун эса шифо, ҳидоят ва раҳматдир. [56] Дам солиш дуолари эса сеҳрни даволашнинг иккинчи туридаги келгани кабидир. Бу муолажада икки шарт топилиши лозим: [57] [55] Абу Довуд ва Аҳмад ривояти. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган. [56] Имом Аҳмад Муснадининг «Ал-Фатҳур-Раббоний» тартибидаги ривоят. [57] Ушбу китобнинг сеҳрни даволашнинг иккинчи навига қаранг.

Биринчи: жин чалган кишининг нафси қувватли бўлиши, Аллоҳга сидқидилдан юзланиши ҳамда қалби тилига мувофиқ келган равишда саҳиҳ паноҳ сўрашидир.

Иккинчи: Даволовчи ҳам шундай бўлиши. Зеро, қурол соҳиби билан кучлидир. [58] [58] Шайх Ваҳид Абдуссаломнинг «Ас-сорим ал-баттор» асари, шунингдек «Зодул маъод». Аллома Абдулазиз ибн Абдуллоҳ ибн Бознинг «Ийзоҳул ҳақ фи духулил жинни бил инси вар-радду ала ман анкара залик» асари, «Фатово Ибн Таймия», Муҳаммад ибн Шойиънинг «ал-Виқоя вал-илаж минал китаб вас-сунна» асари; шунингдек, Муҳаммад ибн Шойиънинг «ал-Виқоя вал-илаж» асаридан «Уйдан жинларни ҳайдаш кайфияти» боби ва Ашқарнинг «Оламул жинни ваш-шаётийн» асарини қаранг.

Жин чалган кишининг қулоғига азон айтилиши ҳам яхши. Чунки шайтон азондан қочади. [59] [59] «Фатҳул-ҳаққил-мубин» китоби ва Имом Бухорий ривояти.

4. Нафсий касалликларнинг давоси

Руҳий касалликлар ва қалб сиқилишини даволашнинг энг самарали йўллари қуйидагилардан иборат: [60] [60] «Зодул маъод» китобидаги «Асбабу шарҳис-садр» ва аллома Абдураҳмон ибн Носир ас-Саъдий раҳимаҳуллоҳнинг «Бахтли ҳаёт учун фойдали воситалар» китоби.

1. Ҳидоят ва тавҳид. Зеро, залолат ва ширк қалб сиқилишининг энг катта сабабларидандир.

2. Аллоҳ таоло бандасининг қалбига илоҳий тарзда жойлайдиган ҳақиқий иймон нури ҳамда солиҳ амал.

3. Манфаатли илм. Банданинг илми қанчалик кўпайса, кўкси ҳам шунчалик очилиб, кенгайиб бораверади.

4. Аллоҳ таолога тавба қилиш ва қайтиш, Уни бутун қалб билан севиш. Шунингдек, Унга чин дилдан юзланиб, ибодатидан роҳат олиш.

5. Ҳар қандай ҳолатда ва ҳар қандай жойда Аллоҳнинг зикрида бардавом бўлиш. Зеро зикрнинг кўкрак кенглиги, қалб роҳати ва ғам-ташвишларнинг аришида ажиб таъсири бор.

6. Мавжудотларга (хоссатан инсонларга) ҳар хил йўллар билан яхшилик қилиш, уларга имкон қадар манфаат етказиш. Саховатли, эҳсон қилувчи киши одамларнинг энг қалби кенги, нафси энг хотиржами ва қалби энг осудасидир.

7. Шижоат, зеро шижоатли кишининг дили равшан, қалби кенг бўлади.

8. Қалбнинг торайиши ва азобланишига сабаб бўладиган ҳасад, адоват, ич-ичидан ёмон кўриш, душманлик, нафрат ва зулм каби ёмон сифатлардан қалбни поклаш. Дарҳақиқат Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам одамларнинг энг афзали ҳақида сўралганларида: «Ҳар бир махмумул-қалб, тили ростгўй киши», деганлар. Шунда улар: «Тили ростгўйни биламиз, аммо «махмумул-қалб» нима?» дейишди. У зот: «Гуноҳ, зулм, ғилла ғашлик ва ҳасад йўқ бўлган тақводор, пок қалбдир», дедилар. [62] [62] Ибн Можа ва Шайх Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да саҳиҳ деган.

9. Ошиқча назар солиш, гапириш, эшитиш, аралашиш, ейиш ва ухлашни тарк қилиш; зеро буларни тарк қилиш кўнгил очилишига, қалб роҳатига ва унинг ғам-қайғусининг йўқолишига сабаб бўлади.

10. Фойдали амаллар билан машғул бўлиш ёки фойдали илмларни ўрганиш, чунки бу ишлар қалбни уни ташвишга солган нарсадан чалғитади.

11. Бугунги кун ишига аҳамият бериш, келажак ҳақида қайғуришдан ва ўтган ишларга ғам чекишдан тийилиш. Банда дини ва дунёси учун фойдали ишларга ҳаракат қилади, Раббидан мақсадини рўёбга чиқаришини ва Унга ёрдам беришини сўрайди. Зеро, мана шу нарса инсонни ташвиш ва маҳзунликдан чалғитиб, унга таскинлик беради.

12. Офият, ризқ ва уларга тегишли масалаларда ўзидан юқоридагиларга эмас, ўзидан пастдагиларга қараш.

13. Ортга қайтариб бўлмайдиган ўтмишдаги нохушликларни унутиш, улар ҳақида мутлақо фикр юритмаслик.

14. Бирор мусибат етса, уни енгиллатишга саъй-ҳаракат қилиш ва бунданда ёмон оқибатларини тахмин қилиб, имкон қадар уни даф этиш.

15. Қалбнинг кучли бўлиши ҳамда ёмон фикрлар келтириб чиқарадиган ваҳима ва хаёлларга берилиб, безовта бўлмаслиги. Шунингдек, ғазаб қилмаслик, яхши кўрган нарсаларининг йўқолишини ёки ёқимсиз нарсалар содир бўлишини кутиб яшамаслик. Аксинча, фойдали сабабларни қилиш билан бирга, ишни Аллоҳ азза ва жаллага топшириш ва Ундан афву офият сўраш.

16. Қалб билан Аллоҳга суяниш, Унга таваккул қилиш ва У Зот субҳанаҳу ва таоло ҳақида яхши гумонда бўлиш. Чунки Аллоҳга таваккал қилган инсонга ваҳималар таъсир қилмайди.

17. Ақлли инсон ҳақиқий ҳаёт – бу саодат ва хотиржамликка тўла эканини ва у жуда қисқа эканини билади. Ғам-ташвиш ва аламлар соғлом ҳаётга зид бўлгани учун уларга берилиб ҳаётини янада қисқартирмайди.

18. Агар инсонга бирор мусибат етса, у ўзидаги мавжуд бўлган бошқа диний ва дунёвий неъматлар билан ўзига етган мусабат орасирини ўзаро таққосласин. Таққослаб кўргач, ундаги неъматларнинг нақадар кўплиги ойдинлашади. Шунингдек, ўзига етишидан қўрқаётган зарар билан саломат қолишнинг кўплаб эҳтимолларини ҳам таққосласин. Заиф (кам) эҳтимол кучли ва кўп эҳтимоллардан устун келишига йўл қўймасин. Шунда унинг ташвиши ва қўрқуви йўқолади.

19. Одамларнинг зарари, хоссатан қабиҳ сўзлари, унга эмас, балки ўзларига зарар. У сўзлардан унга ҳам зарар етмаслиги учун уларга эътибор ҳам бермайди ва фикр ҳам юритмайди.

20. Фикрини дини ва дунёсига фойда келтирадиган ишларга қаратади.

21. Банда ўзи кўрсатган яхшилиги учун миннатдорчиликни фақат Аллоҳдан кутади ва бу ўзининг Аллоҳ билан бўлган муомаласи эканини билади. Шу боис, яхшилик қилган кишидан миннатдорчилик кутмайди. «Албатта, Биз сизларни фақат Аллоҳнинг розилиги учун овқатлантирамиз. Бунинг эвазига сизлардан мукофот ёки ташуккур хоҳласмиз», (дерлар)» [Инсон: 9].

22. Фойдали ишларни доимо кўз олдида тутиш, уларни амалга оширишга интилиш, зарар келтирувчи ишларга эътибор қаратмаслик, зеҳн ва фикрни улар билан машғул қилмаслик.

23. Келгуси ишларга кучли фикр ва амал билан ёндашиш учун ишларни вақтида тугатиш ва келажак учун вақт ажратиш.

24. Фойдали амаллар ва илмлардан энг муҳимларини, хусусан, ўзида кучли рағбат бўлганларини танлайди. Бу ишда аввало Аллоҳдан, сўнгра маслаҳат орқали инсонлардан ёрдам сўрайди. Агар ишнинг манфаатли эканига ишонч ҳосил қилса ва қатъий қарорга келса, Аллоҳ азза ва жаллага таваккал қилади.

25. Аллоҳнинг зоҳирий ва ботиний неъматлари ҳақида сўзлаш, чунки уларни англаш ва улар ҳақида сўзлаш ғам-қайғуни кетказиб, бандани шукр қилишга ундайди.

26. Хотин, қариндош, шерик ва ўзаро алоқада бўлган ҳар қандай кишида бирор айб кўрсангиз, унинг яхши томонларини ҳам эътиборга олиб, иккисини қиёсланг. Шунда ўзаро алоқа мустаҳкамланади ва кўнгил хотиржам бўлади. Шунинг учун Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «Мўмин мўминага (хотинига) нисбатан нафрат қилмасин. Агар унинг бир хулқи ёқмаса, бошқа бир хулқи унга маъқул бўлади». [63] [63] Муслим ривояти.

27. Барча ишларнинг ислоҳи учун дуо қилиш. Дуоларнинг энг улуғи: «Аллоҳумма аслиҳ лий дийниял-лазий ҳува ъисмату амри ва аслиҳли дунйааял-латий фийҳаа маъааший, ва аслиҳ лий аахиротиял-латий фийҳаа маъаадий. Важъалил-ҳаяаата зиядатан лий фий кулли хойр вал-мавта рооҳатан лий мин кулли шарр». Маъноси: «Эй Аллоҳ! Борлиғимнинг асоси бўлган динимни ислоҳ қилгин. Тирикчилигим бўлган дунёимни ислоҳ қилгин. Қайтар жойим бўлган охиратимни ислоҳ қилгин. Ҳаётни мен учун барча яхшиликларнинг зиёда бўлишига сабаб қилгин, ўлимни эса мен учун барча ёмонликлардан халос қилувчи роҳат қилгин». [64] Яна: «Эй Аллоҳ, Сенинг раҳматингни умид қиламан, мени бир зумга ҳам ўз ҳолимга ташлаб қўйма ва барча ишларимни ислоҳ этгин. Сендан ўзга илоҳ йўқ». [65] [64] Муслим ривояти. [65] Абу Довуд ва Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да саҳиҳ деган ва «Саҳиҳи сунани Абу Довуд»да ҳасан деган.

28. Аллоҳ йўлидаги жиҳод. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Аллоҳ йўлида жиҳод қилингиз; зеро Аллоҳ йўлидаги жиҳод жаннат эшикларидан бир эшикдир, у сабабли Аллоҳ ғам-қайғудан нажот беради», деганлар. [66] [66] Аҳмад ривояти. Ҳоким саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам уни тасдиқлаган. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган.

Ушбу сабаб ва воситалар руҳий касалликлар учун фойдали даводир. Улар ҳақида тафаккур қилиб, сидқидилдан ва ихлос билан амал қилганлар учун эса руҳий безовталикка қарши энг катта даволардан бири ҳисобланади. Баъзи уламолар ушбу воситалар ёрдамида кўплаб руҳий ҳолатлар ва касалликларни даволаганлар ва Аллоҳ улар сабабли улкан манфаат ато этган. [67] [67] «Бахтли ҳаёт учун фойдали воситалар» китобининг бешинчи нашрининг муқаддимаси.

5. Яра ва жароҳатни муолажа қилиш

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бирор инсон шикоят қилса ёки унда яра ёхуд жароҳат бўлса, бармоқлари билан мана бундай қилардилар. Суфён кўрсаткич бармоғини ерга қўйди, сўнг уни кўтариб деди: «Бисмиллаҳи, турбату ардина, бирийқоти баъдина, юшфа биҳи сақиймуна, би-изни Роббина». Маъноси: «Аллоҳнинг номи билан. Бу еримиз тупроғи ва баъзимизнинг сўлагидир. У билан Раббимизнинг изни ила касалимиз шифо топади». [68] [68] Бухорий ва Муслим ривояти.

Ҳадиснинг маъноси: Киши кўрсаткич бармоғига ўз сўлагидан олиб, сўнгра уни тупроққа қўяди, натижада бармоғига бир оз тупроқ илашади. Сўнг у билан жароҳатланган ёки касал ўринга суртади ва суртиш асносида ушбу сўзларни айтади. [69] [69] Нававийнинг «Шарҳу Муслим» китоби, Фатҳул-борий ва «Зодул маъод» китоби.

6. Мусибатни даволаш

«Бирор мусибатни пайдо қилмасимиздан олдин у Китобда битилган бўлур, акс ҳолда ер юзида ва ўз шахсларингизда сизга бирор мусибат етмас. Албатта, бу иш Аллоҳ учун осондир. Токи, кетган нарсага қайғуриб, келган нарсадан хурсанд бўлмаслигингиз учун, Аллоҳ барча димоғдор ва мақтанчоқларни суймайдир» [Ҳадид: 22, 23].

2. «Сизга Аллоҳнинг изнисиз ҳеч бир мусибат етмас. Ким Аллоҳга иймон келтирса, У Зот унинг қалбини ҳидоятга солур. Аллоҳ ҳар бир нарсани билувчидир» [Тағобун: 11].

3. «Қайси бир бандага мусибат етса-ю, у: «Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъуун. Эй Аллоҳ, бу мусибатда менга ажр бер ва менга бундан яхшироқ нарсани бер», деса, албатта, Аллоҳ таоло унга мусибатида ажр беради ва унга бундан яхшироғини беради». [70] [70] Муслим ривояти.

4. «Банданинг фарзанди вафот этса, Аллоҳ таоло фаришталарига: «Бандамнинг фарзандини олдингларми?» дейди. Улар: «Ҳа», дейдилар. (Аллоҳ яна): «Унинг қалби мевасини олдингларми?» дейди. Улар: «Ҳа», дейдилар. (Аллоҳ яна): «Бандам нима деди?» дейди. Улар: «Сенга ҳамд айтди ва истиржоъ[71] келтирди», дейдилар. Шунда Аллоҳ таоло: «Бандам учун жаннатда бир уй қуринглар ва уни «Ҳамд уйи» деб номланглар!» дейди». [72] [71] Яъни: «Алҳамдулиллаҳ, Иннаа лиллаҳи ва иннаа илайҳи рожиъуун», деди. Маъноси: «Аллоҳга ҳамд бўлсин. Албатта, биз Аллоҳнинг (бандаларимиз) ва албатта, биз У Зотга қайтгувчилармиз». [72] Тирмизий ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да ҳасан деган.

5. «Аллоҳ таоло айтади: Мўмин бандамнинг дунё аҳлидан бўлган суюкли кишисини қабз қилганимда, у савоб умидида сабр қилса, унинг учун Менинг ҳузуримда фақат жаннат бўлади». [73] [73] Бухорий ривояти.

6. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам ўғли вафот этган бир кишига: «Жаннатнинг қайси эшигига борсангиз, у сизни кутиб туришини истамайсизми?» дедилар. [74] [74] Аҳмад ва Насоий ривояти. Санади «Саҳиҳ» шартига кўра саҳиҳ. Ибн Ҳиббон саҳиҳ деган. Албоний ҳам «Саҳиҳ ат-тарғиб ват-тарҳиб»да саҳиҳ деб тасдиқлаган. «Фатҳул Борий».

7. «Аллоҳ азза ва жалла айтади: «Қачонки бандамни икки суюклиси билан синасам-у, у сабр қилса, [ва савоб умид қилса] у иккисининг эвазига жаннатни бераман». Бунда унинг икки кўзи назарда тутилган». [75] [75] Бухорий ривояти. Қавс ичидагиси Имом Термизийнинг Сунанидан олинган. «Саҳиҳи Термизий»да ҳам ворид бўлган.

8. «Бирор мусулмонга касаллик ёки бошқа нарса сабабли азият етса, Аллоҳ шу сабабдан унинг гуноҳларини ҳудди дарахт ўз баргларини тўкканидек тўкиб юборади». [76] [76] Бухорий ва Муслим ривояти.

9. «Бирор мусулмонга тикан кирса ёки ундан каттароғи етса ҳам, унга шу сабабли бир даража ёзилиб, бир хатоси ўчирилади». [77] [77] Муслим ривояти.

10. «Мўминга етадиган касаллик, қийинчилик, дард, ғам-андуҳ, ҳатто уни қийнаб қўядиган ташвиш ҳам унинг баъзи гуноҳларига каффорат бўлади». [81] [81] Муслим ривояти.

11. «Катта савоблар катта мусибатлар билан биргадир. Аллоҳ таоло Ўзи севган қавмни мусибатлар билан синайди. Ким бунга рози бўлиб, сабр қилса, унга Аллоҳнинг ризоси бўлур, ким жиззакилик қилиб, тақдирдан ғазабланса, унга Аллоҳнинг ғазаби бўлур». [82] [82] Термизий ва Ибн Можа ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да ҳасан деган.

12. «...Бало-қазо бандани [84] қўймайди, охир-оқибат у ерда юрар экан, зиммасида бирор гуноҳ қолмайди». [85] [84] Яъни: мусулмон киши. [85] Термизий ва Ибн Можа ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да ҳасан деган.

7. Ғам-ғусса давоси

1. Бандага ташвиш ва маҳзунлик етган вақтда, ушбу сўзларни айтса: Аллоҳумма инний ъабдука ибну ъабдика ибну аматика, наасиятий биядика, маадин фийя ҳукмука, ъадлун фийя қазоука. Ас'алука бикуллисмин ҳува лак, саммайта бихий нафсака, ав анзалтаҳу фий китабика, ав ъалламтаҳу аҳадан мин холқика, ави-ста'сарта биҳи фий ъилмил-ғойби ъиндак, ан тажъалал-қур'аана робиъа қолбий, ва нууро содрий, ва жалаа'а ҳузний, ва заҳааба ҳаммий. [86] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Дарҳақиқат, мен Сенинг қулингман, қулингни ўғлиман, чўрингни ўғлиман. Пешонам қўлингда (яъни, мен Сенинг салтанатинг-ҳукминг остидаман). Ҳукминг менинг устимда жорийдир. Менинг устимдаги қазо (амр-ҳукминг) адолатдир. Сенга тегишли бўлган ҳар бир исм билан Сендан сўрайман: у исм билан Ўзингни номлаган ёки бирон китобингда нозил қилган ёки уни бирон бандангга билдирган ёки Ўз ҳузурингдаги ғайб илмида сақлаб қўйгансан. Қуръонни қалбимнинг баҳори, кўксимнинг нури, маҳзунлигимни аритувчи ва ғамимни кетказувчи қилгин». — Шунда Аллоҳ унинг ғам-қайғусини кетказиб, ўрнига қувонч ато этади». [86] Аҳмад ривояти. Албоний «Саҳиҳ ат-тарғиб ват-тарҳиб»да саҳиҳ деган.

2. «Аллоҳумма инний аъуузу бика миналҳамми валҳазан, валъажзи валкасал, валбухли валжубни, ва долаъид-дайни ва ғолабатир-рижаал». [87] Маъноси: «Эй Аллоҳ! Ғам-ғусса, маҳзунлик, ожизлик, дангасалик, бахиллик, қўрқоқлик, қарз юки босиши ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ беришингни сўрайман». [87] Имом Бухорий ривояти. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ушбу дуони кўп қилар эдилар. «Фатҳул Борий».

8. Ғам-қайғуни даволаш

1. «Лаа илааҳа иллаллоҳул ъазиймул ҳалийм, лаа илааҳа иллаллоҳу Роббул ъаршил ъазийм, лаа илааҳа иллаллоҳу Роббус самааваати ва Роббул арди ва Роббул ъаршил карийм». [88] Маъноси: «Улуғ, Ҳалим Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ. Улуғ Аршнинг Рабби Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ. Осмонларнинг Рабби, Ернинг Рабби ва Карим Аршнинг Рабби Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ». [88] Бухорий ва Муслим ривояти.

2. «Аллоҳумма роҳматакa аржу, фалаа такилний илаа нафсий торфата ъайн, ва аслиҳ лий ша’ний куллаҳу, лаа илааҳа иллаа анта». [89] Маъноси: «Эй Аллоҳ, Сенинг раҳматингни умид қиламан, мени бир зумга ҳам ўз ҳолимга ташлаб қўйма ва барча ишларимни ислоҳ этгин. Сендан ўзга илоҳ йўқ». [89] Абу Довуд ва Аҳмад ривояти. Албоний «Ирваул Ғалил»да ҳасан деган. Арнаут «Муснад»нинг таҳқиқида келтирган.

3. «Лаа илааҳа иллаа анта субҳаанака инний кунту миназ-золимийн». [90] Маъноси: «Сендан ўзга илоҳ йўқ, Сени (айбу нуқсонлардан) поклайман. Дарҳақиқат, мен золимлардан бўлдим». [90] Термизий ривояти. Ҳоким саҳиҳ деган ва Заҳабий ҳам унга қўшилган. Албоний эса «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган.

4. «Аллоҳу, Аллоҳу Роббий, лаа ушрику биҳи шай’ан». [91] Маъноси: «Аллоҳ, Аллоҳ менинг Раббимдир, Унга ҳеч нарсани шерик қилмайман». [91] Абу Довуд ривояти. Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да ва «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган.

9. Бемор ўзини ўзи даволаши

«Қўлингизни жасадингизнинг оғриётган жойига қўйиб, уч маротаба «Бисмиллаҳ» денг ва «Аллоҳнинг Ўзи ва қудрати ила тортаётган аламимдан паноҳ беришини сўрайман», деб етти маротаба айтинг». [92] [92] Муслим ривояти.

10. Касални зиёрат қилганда айтиладиган дуо

«Қайси бир мусулмон ажали етмаган беморнинг ҳолидан хабар олиб, етти марта «Ас'алуллоҳал ъазийм роббал ъаршил ъазийм ан яшфияк» деса, албатта, унга шифо берилади». [93] [93] Термизий ва Абу Довуд ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да ва «Саҳиҳ ал-Жомеъ»да саҳиҳ деган.

11. Уйқудаги безовталик ва чўчишнинг давоси

«Аъузу бикалимаатиллааҳит-тааммаати: мин ғодобиҳий, ва ъиқобиҳий, ва шарри ъибадиҳи, ва мин ҳамазаатиш-шайаатийн, ва ан яҳдуруун». [94] Маъноси: «Аллоҳнинг том-мукаммал калималари билан Унинг ғазабидан, жазосидан, бандаларининг ёмонлигидан, шайтонларнинг васвасаларидан ҳамда уларнинг менга ҳозир бўлишларидан паноҳ сўрайман». [94] [94] Абу Довуд ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да ҳасан деган.

12. Иситма давоси

Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтадилар: «Иситма жаҳаннам тафтидандир. Уни сув билан совутинглар». [95] [95] Бухорий ва Муслим ривояти.

13. Санчиш ва чақишнинг давоси

1. Фотиҳа сураси ўқилиб, оғизда жамланган тупук чаққан жойга туфланади. [96] [96] Бухорий ривояти.

2. Унга сув ва туз билан масҳ тортилиб, қуйидагилар ўқилади: «Кофирун», «ал-Фалақ» ва «ан-Нос» суралари. [97] [97] Табароний «ал-Мўъжам ас-Сағир»; Ҳайсамий «Мажмаъ аз-Завоид»да санадини ҳасан деган. Албоний «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да саҳиҳ деган.

14. Ғазабнинг муолажаси

Ғазабни муолажа қилишнинг икки услуби бор:

Биринчи: Сақланиш.

Ғазабга сабаб бўладиган кибр, ўзига бино қўйиш, фахрланиш, ёмонланган ҳирс, ўринсиз ҳазил, енгилтаклик ва шу кабилардан четланиш орқали сақланилади.

Иккинчи: ғазаб келган вақтдаги муолажа.

Тўрт турдан иборат:

— Аллоҳ таолодан қувилган шайтон ёмонлигидан паноҳ сўраш.

— Таҳорат.

— Ҳолатни ўзгартириш: ўтириб олиш, ётиб олиш, чиқиб кетиш, сукут қилиш ёки шу кабилар.

— Ғазабни ютишда ваъда қилинган савобларни ҳамда ғазабнинг оқибати хорлик эканини ёдга олиш. [98] [98] Муаллифнинг «Офотул-лисон» ва «Ал-ҳикма фид-даъва илаллоҳ» китоблари.

15. Қора седана билан даволаниш.

Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтадилар: «Қора седанада ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифо бор». Қора седананинг манфаатлари жуда кўп. «Ҳар бир дарддан шифо» деган сўз эса Аллоҳ таолонинг ушбу сўзи кабидир: «Раббининг амри ила ҳамма нарсани вайрон қилур» [Аҳқоф: 25]. Яъни, вайрон бўлиши мумкин бўлган ҳамма нарсани.[100] [99] Бухорий ва Муслим ривояти. [100] «Зодул маъод» ва аллома Муваффақуддин Абдуллатиф Бағдодийнинг «Ат-тибб минал-китаб вас-сунна» асари.

16. Асал билан даволаш

1. Аллоҳ азза ва жалла асаларини зикр қилиб айтади: «Уларнинг қоринларидан турли рангдаги шароб чиқар. Унда одамлар учун шифо бордир. Албатта, бунда тафаккур қилувчилар учун оят-белги бордир» [Наҳл: 69].

2. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтадилар: «Шифо уч нарсададир: қон олдиришда, асал ичишда ёки олов билан куйдиришда. Мен эса умматимни куйдиришдан қайтараман». [101] [101] Имом Бухорий, «Фатҳул Борий», «Зодул маъод» ва аллома Муваффақуддин Абдуллатиф Бағдодийнинг «Ат-тибб минал-китаб вас-сунна» асари.

17. Замзам суви билан даволаниш

1. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам Замзам суви ҳақида: «Албатта, у баракотлидир, албатта, у овқат хоҳлаганнинг овқати [ва касалнинг шифоси]», деганлар. [102] [102] Муслим ривояти; қавс ичидаги қисмини Баззор ривоят қилган, Байҳақий «Сунани Кубро» ва Табароний «Муъжам ал-Авсат»да ривоят қилган. Санади саҳиҳ, «Мажмаъ аз-Завоид»га қаранг.

2. Ва Жобир разияллоҳу анҳудан марфуъ ҳолда ривоят қилинади: «Замзам суви ичилган нарсаси учундир». [103] [103] Ибн Можа ва бошқалар ривояти. Албоний «Саҳиҳи Ибн Можа»да ва «Ирвааул ғолийл»да саҳиҳ деган.

3. У зот соллаллоҳу алайҳи ва салламдан собит бўлганки: «У зот Замзам сувини мешлар ва сабаларда олиб юрар, беморларнинг устига қуяр ва уларга ичирар эдилар». [105] Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтадилар: «Дарҳақиқат, мен ҳам, бошқалар ҳам Замзам суви билан шифо топишда ажойиб ҳолатларни тажрибамиздан ўтказганмиз. Мен у билан бир неча касалликдан шифо топиб, Аллоҳнинг изни билан тузалдим. [106][107] [105] Термизий ва Байҳақий ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да «Силсилатул аҳодисус соҳийҳа»да ва «Зодул маъод»да саҳиҳ деган. [106] Ҳижоз аҳлидан бошқалар эса «فَبَرِئْتُ» дейдилар. «Ан-Ниҳоя фи ғариб ал-ҳадис». [107] Зодул маъод.

18. Қалб касалликларини даволаш

Қалблар уч хилдир:

1. Саломат қалб: Қиёмат куни ким ушбу қалб билан келган бўлсагина нажот топади. Аллоҳ таоло айтади: «У кунда на мол ва на болалар манфаат бермас. Магар ким Аллоҳ ҳузурига тоза қалб ила келар, (ўша манфаат топар)» [Шуъаро: 88, 89].

Тоза қалб – Аллоҳнинг амри ва қайтариғига хилоф бўлган ҳар бир шаҳватдан ҳамда Унинг хабарига зид келадиган ҳар бир шубҳадан саломат бўлган қалбдир. Шунингдек, Аллоҳдан ўзгага қуллик қилишдан ва Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан бошқага эргашишдан саломат қалбдир.

Хулоса қилиб айтганда, саломат ва соғлом қалб – ичида заррача ҳам ширк бўлмаган қалбдир. У Аллоҳга муҳаббат, таваккул, тавба, итоат, қўрқув ва умид каби ибодат турлари билан тўлган ва бошқа нарсалардан холи қалбдир. У амалларини Аллоҳга боғлаган. Яхши кўрса, Аллоҳ учун яхши кўради; ёмон кўрса, Аллоҳ учун ёмон кўради; берса, Аллоҳ учун беради; ман қилса, Аллоҳ учун ман қилади. Ғами фақат Аллоҳ. Муҳаббати, мақсади, танаси, амаллари, уйқуси, уйғоқлиги ва сўзлаши фақат Аллоҳ учун. Аллоҳ ҳақидаги сўз, у учун барча сўзлардан ёқимлироқ. Унинг фикрлари Уни рози қиладиган ишлар ва У яхши кўрадиган амаллари атрофида айланади. [108] Аллоҳ таолодан саломат қалб сўраймиз. [108] Ибн Қаййимнинг «Иғосатул-лаҳфон мин масоидиш-шайтон» китоби.

2. Ўлик қалб: У биринчисининг акси бўлиб, Раббини танимайди, Унга буюрганидек ва рози бўлганидек ибодат қилмайди. Балки у ўзининг шаҳват ва лаззатларига берилган, гарчи уларда Раббининг норозилиги ва ғазаби бўлса ҳам. Шу боис у Аллоҳдан бошқасига муҳаббат, қўрқув, умид, розилик, норозилик, улуғлаш ва хорланиш билан ибодат қилади. Агар ёмон кўрса, ҳавойи нафси учун ёмон кўради; агар яхши кўрса, ҳавойи нафси учун яхши кўради; агар берса, ҳавойи нафси учун беради; агар ман қилса, ҳавойи нафси учун ман қилади. Бас, ҳавои нафс унинг имоми, шаҳват унинг йўлбошчиси, жаҳолат унинг ҳайдовчиси ва ғафлат унинг уловидир. [109] Бундай қалбдан Аллоҳнинг Ўзи асрасин. [109] Ибн Қаййимнинг «Иғосатул-лаҳфон мин масойидиш-шайтон» китоби.

3. Касал қалб – тирик, аммо касаллиги бор. Унда гоҳ бири, гоҳ иккинчиси ғолиб келадиган икки модда бор. Қайси бири ғолиб келса, қалб ўшанга тобе бўлади. Унда ҳаётининг моддаси бўлган Аллоҳ таолога муҳаббат, Унга иймон, ихлос ва таваккул бор. Шунингдек, унда ҳалокати ва барбод бўлишининг моддаси бўлган шаҳватларга муҳаббат, уларга эришишга ҳирс қўйиш, ҳасад, кибр, ўзига бино қўйиш, мансабпарастлик, раҳбарлик орқали ер юзида фасод тарқатиш, нифоқ, риё, очкўзлик ва бахиллик ҳам бор[110]. Бундай қалбдан Аллоҳ паноҳ берсин. [110] Ибн Қаййимнинг «Иғосатул-лаҳфон» китоби.

Қуръони карим Қалбнинг барча дардларининг давосини ўз ичига олган.

Аллоҳ таоло айтади: «Эй одамлар, сизларга Раббингиздан бир насиҳат, дилларингиздаги нарсаларга шифо ҳамда мўминларга ҳидоят ва раҳмат келди» [Юнус: 57]. Яна У Зот айтади: «Қуръондан мўминлар учун шифо ва раҳмат бўладиган нарсаларни нозил қилурмиз. У золимларга зиёндан бошқа нарсани зиёда қилмас» [Исро: 82].

Қалб касалликлари икки хилдир:

Бир тури борки, эгаси ўша вақтда азобланмайди. У — жаҳолат, шубҳа ва гумонлар касаллигидир. Аслида, бу икки турнинг энг аламлиси, лекин қалб бузилгани сабабли уни ҳис этмайди.

Яна бир тури – ташвиш, қайғу, ғам ва ғазаб каби ҳозирда оғриқ берадиган касаллик. У унга сабабчи бўлган нарсаларни йўқотиш ва табий даволар билан бартараф бўлади. [111] [111] Ибн Қаййимнинг «Иғосатул-лаҳфон» китоби.

Қалбни даволаш тўрт масалани ўз ичига олади:

Биринчи: Қуръони карим. Зеро, у қалблардаги шак-шубҳага шифо ва ундаги ширкни, куфр ифлослигини ҳамда шубҳа ва шаҳват дардларини кетказади. У ҳақни билиб, унга амал қилганлар учун ҳидоят, мўминларга эса у сабабли ҳосил бўладиган бу дунё ва охират савоблари ила раҳматдир. Аллоҳ азза ва жалла айтади: «Аввал ўлик бўлган одамни тирилтириб, унга одамлар орасида юрадиган нурни бериб қўйган бўлсак, у билан зулматлар ичида ундан чиқа олмай юрувчи одам ўхшаш бўладими? Шундай қилиб, кофирларга қилаётган амаллари зийнатлаб кўрсатилди» [Анъом: 122].

Иккинчи: Қалб уч нарсага муҳтож:

1. Қувватни сақлаш — бу эса иймон, солиҳ амал ва тоат-ибодат вирдларини адо этиш билан бўлади.

2. Зарарлардан сақланиш — бу эса барча гуноҳу маъсиятлардан четланиш билан бўлади.

3. Ҳар қандай озор берувчи нарсалардан ҳоли бўлиш. Бу эса тавба қилиш ва истиғфор айтиш орқали амалга ошади.

Учинчи: Қалб касаллигини нафснинг унга ҳукмрон бўлиб олишидан даволаш.

Унинг икки давоси бор: уни ҳисоб-китоб қилиш ва унга мухолиф бўлиш. Ҳисоб-китобнинг эса икки тури бор:

Биринчи тур: Амалдан олдин бўлиб, тўрт мақомдан иборатдир:

1. Бу амални қилишга қодирми?

2. Бу амални бажариш уни тарк қилишдан яхшироқми?

3. Бу амал билан Аллоҳнинг розилиги кўзланганми?

4. Бу амалга мадад бериладими? Агар у ёрдамчиларга муҳтож бўлса, унга ёрдам берадиган, қўллаб-қувватлайдиган кишилар борми? Агар жавоби ижобий бўлса, бу ишга киришади, акс ҳолда эса ҳеч қачон киришмайди.

Иккинчи тур: Амалдан кейин бўлади ва у уч хилдир:

1. Аллоҳ таолонинг банда устидаги ҳаққи бўлган тоат-ибодатда йўл қўйган камчилиги учун ўзини ўзи ҳисоб-китоб қилиши. Сўнгра талаб қилингандай бажариши. Аллоҳ таолонинг банда зиммасидаги ҳақлари эса қуйидагилардир: ихлос, насиҳат, Пайғамбар алайҳиссаломга эргашиш, эҳсон мақомини ҳис этиш, ибодатга муваффақ қилгани учун Аллоҳнинг фазлу марҳаматини тан олиш. Шунингдек, буларнинг барчасидан сўнг яна ўз камчилигини эътироф этиш.

2. Бажаришдан кўра тарк этиш яхшироқ бўлган ҳар бир амали учун ўзини ўзи ҳисоб-китоб қилиш.

3. Мубоҳ ёки одатий иши борасида ўзини ҳисоб-китоб қилиш: агар бу иш билан Аллоҳ ва охират диёрини кўзлаган бўлса, фойда топади, агар дунёни кўзлаган бўлса, зиён кўради.

Бунинг хулосаси шуки, банда аввало фарзлар борасида ўзини ҳисоб-китоб қилади, агар унда камчилик бўлса, уни тўлдиради. Сўнгра қайтариқлар борасида ҳисоб-китоб қилади, агар улардан бирортасини содир этганини билса, тавба ва истиғфор билан уни ислоҳ қилади. Шундан сўнг аъзолари билан қилган амаллари ва ғафлати учун ҳам ўзини ҳисоб-китоб қилади.[112] [112] Ибн Қаййимнинг «Иғосатул-лаҳфон» китоби.

Тўртинчи: Шайтон эгаллаб олган қалбнинг давоси:

Шайтон инсоннинг душманидир. Ундан қутулиш Аллоҳ жорий қилган паноҳ сўраш билан бўлади. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам нафс ва шайтоннинг ёмонлигидан паноҳ сўрашни жамлаб Абу Бакрга шундай деганлар: «Аллоҳумма, Фаатирос-самааваати вал’ард, Ъаалимал ғойби ваш-шаҳаадаҳ, Робба кулли шай'ин ва малийкаҳу, ашҳаду ал-лаа илааҳа иллаа анта, аъуузу бика мин шарри нафсий, ва мин шарриш-шайтоони ва ширкиҳи, ва ан ақтарифа ъалаа нафсий су'ан, ав ажурроҳу илаа муслим».[113] Маъноси: «Эй Аллоҳ, эй осмонлару ерни йўқдан бор қилган Зот! Эй ғайб ва ошкорни билгувчи! Эй барча нарсанинг Рабби ва Подшоҳи! Гувоҳлик бераманки, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Нафсимнинг ёмонлигидан, шайтоннинг ёмонлиги ва ширкидан, ўзимга бирор ёмонлик қилиб қўйишдан ёки бир мусулмонга зарар етказишдан Сендан паноҳ сўрайман», деб айт. Буни тонг отганда, кеч кирганда ва тўшагингга ётганингда айт». [113] Термизий ва Абу Довуд ривояти. Албоний «Саҳиҳи Термизий»да саҳиҳ деган.

Паноҳ сўраш, таваккул ва ихлос шайтоннинг ҳукмронлигидан тўсади. [114] [114] Ибн Қаййимнинг «Иғосатул-лаҳфон» китоби.

Аллоҳнинг бандаси ва расули Муҳаммадга, у кишининг оила аъзолари ва барча саҳобаларига ҳамда қиёмат кунигача уларга яхшилик билан эргашганларга салавоту саломлар бўлсин.

Дуо ҳамда Қуръони карим ва суннатда келган руқя орқали муолажалар

Саид ибн Али ибн Ваҳф Қаҳтоний

Доктор Саид ибн Али ибн Ваҳф Қаҳтонийнинг «Дуо ҳамда Қуръони карим ва суннатда келган руқя орқали муолажалар» номли китоби дуо ва шаръий руқя орқали касалликларни даволаш мавзусидаги илмий, мўътабар манба ҳисобланади; унда Қуръони карим ва Набавий суннатдан олинган дуолар тақдим этилиб, улардан руҳий ва жисмоний касалликларга шифо топиш учун қандай фойдаланиш йўллари баён қилинган. Шу билан бирга, рўқя билан даволаш ҳам ёритилиб, шифо сўрашда Аллоҳ таолога чуқур иймон ва сидқидилдан юзланиш заруратига урғу берилган. Шунингдек, азият ва касалликлардан сақланиш ва даволанишнинг самарали воситаларини кўрсатиб берган.