Trzy fundamentalne zasady i ich dowody
Książka ta omawia podstawowe zasady, które każdy muzułmanin powinien poznać: wiedzę o Allahu, o religii islamu oraz o Proroku Muhammadzie (Niech pokój i błogosławieństwa Allaha będą z Nim ﷺ). Autor podkreśla ich znaczenie dla kształtowania wiary i wykonywania pobożnych uczynków, odwołując się do dowodów z Koranu i Sunny (Tradycji Proroczej).
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
Trzy fundamentalne zasady i ich dowody
Szejh Muhammad At-Tamimi, niech Allah się nad nim zlituje
W Imię Allaha Miłosiernego i Litościwego
Wiedz – niech Allah się nad Tobą zlituje – że naszym obowiązkiem jest nauczyć się czterech kwestii:
Po pierwsze: Wiedza - czyli poznanie Allaha, Jego Proroka oraz religii islamu, na podstawie dowodów.
Po drugie: Wprowadzenie tej wiedzy w czyn.
Po trzecie: Wzywanie innych do niej.
Po czwarte: Cierpliwość wobec wynikających z tego przeciwności.
A dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: W Imię Allaha Miłosiernego i Litościwego Na czas! (Allah ﷻ przysięga na czas) 1 Zaprawdę, człowiek jest zgubiony, 2 z wyjątkiem tych, którzy wierzą i wykonują dobre uczynki, zachęcają się wzajemnie do prawdy i zachęcają się wzajemnie do cierpliwości. 3 (Koran, Sura Al-Asr (rozdział „Czas") numer 103, wersety 1–3).
Powiedział Imam Asz-Szafi’i, niech Allah się nad nim zlituje: „Gdyby Allah nie zesłał Swoim stworzeniom żadnego argumentu poza tą surą, byłaby dla nich wystarczająca."
I rzekł Imam Al-Bukhari, niech Allah Najwyższy się nad nim zlituje: „Rozdział: Wiedza poprzedza słowo i czyn; a dowodem są słowa Allaha Najwyższego: {Wiedz więc, że nie ma innego bóstwa godnego czci, jak tylko Allah i proś o przebaczenie za swój grzech...} [Sura Muhammad, 47:19]" zatem zaczął On od wiedzy przed mową i czynem.
Wiedz — niech Allah obdarzy cię Swoim miłosierdziem — że na każdym muzułmaninie i muzułmance spoczywa obowiązek nauczenia się tych trzech kwestii oraz działania zgodnie z nimi:
Po pierwsze: Allah nas stworzył, obdarzył środkami do życia i nie pozostawił samych sobie bez celu; wręcz przeciwnie - posłał do nas Wysłannika. Zatem ten, kto był mu posłuszny, wejdzie do Raju, a ten, kto się mu sprzeciwił, wejdzie do Piekła.
Dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: Zaprawdę, posłaliśmy do was Wysłannika jako świadka przeciw wam, podobnie jak posłaliśmy Wysłannika do Faraona. 15 Faraon jednak sprzeciwił się Wysłannikowi, zatem dosięgła go Nasza sroga kara. 16 (Koran, Sura Al-Muzzammil (rozdział „Owinięty w szatę"), numer 73, wersety 15 i 16).
Po drugie: Allah nie godzi się na to, by w oddawaniu Mu czci przypisywano Mu jakiegokolwiek współtowarzysza — ani bliskiego Mu anioła, ani posłanego proroka. Dowodem na to są słowa Wszechmogącego: Zaiste, miejsca oddawania czci (meczety, jak również części ciała, na których wykonuje się pokłon) należą wyłącznie do Allaha, więc nie wzywajcie w suplikacji nikogo wraz z Nim (ani nie kierujcie do nikogo poza Nim żadnych innych aktów czci)! 18 (Koran, Sura Al-Dżinn, numer 72, werset 18).
Po trzecie: temu, kto jest posłuszny Wysłannikowi i czci jedynie Allaha, nie wolno okazywać lojalności temu, kto sprzeciwia się Allahowi i Jego Wysłannikowi, nawet gdyby był to jego najbliższy krewny.
Dowodem na to są słowa Najwyższego: Nie znajdziesz ludzi, którzy wierzą w Allaha i w Dzień Ostateczny, a zarazem sprzymierzają się (i wiążą bliską przyjaźnią) z tymi, którzy sprzeciwiają się Allahowi i Jego Wysłannikowi, nawet gdyby byli ich ojcami, synami, braćmi czy krewnymi. Allah wpisał w ich serca wiarę i umocnił ich Duchem od Siebie. On wprowadzi ich do Ogrodów, pod którymi płyną rzeki, gdzie będą przebywać wiecznie. Allah jest z nich zadowolony, a oni z Niego. Oto sprzymierzeńcy Allaha — zaprawdę, sprzymierzeńcy Allaha to ci, którzy osiągną sukces. (Koran, Sura Al-Mudżadila (rozdział „Skarżąca się"), numer 58, werset 22).
Wiedz – niech Allah poprowadzi cię ku Swemu posłuszeństwu – że Hanifijja (czysty monoteizm) – religia Abrahama – polega na tym, byś oddawał cześć jedynie Allahowi, szczerze wyznając Jego religię. I to właśnie Allah nakazał wszystkim ludziom i do tego ich stworzył, jak powiedział On Sam Najwyższy: I nie stworzyłem dżinnów ani ludzi, jak tylko po to, by Mi oddawali cześć 56 (Koran, Sura Adh-Dhariat (rozdział „Rozwiewające Wiatry"), numer 51, werset 56), a znaczenie „by Mi oddawali cześć”: aby byli szczerzy w swoich aktach czci i wielbili wyłącznie Mnie, bez dodawania Mi partnerów.
Najważniejsza rzeczą, jaką nakazał Allah, jest Tałhid (monoteizm), wierność i szczerość w oddawaniu czci wyłącznie Jemu.
A najważniejszą, jakiej zabronił, jest Szirk (bałwochwalstwo, politeizm, przypisywanie Allahowi współtowarzyszy), czyli czczenie kogoś innego obok Niego.
Dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: Czcijcie Allaha i nie dodawajcie Mu współtowarzyszy ! ... (Koran, Sura An-Nisa'a (rozdział „Kobiety"), numer 4, werset 36).
A zatem, jeśli zostaniesz zapytany: „Jakie są trzy fundamentalne zasady, które każdy człowiek ma obowiązek poznać?"
Odpowiedz: „Znajomość swego Pana, swej religii i swego Proroka, Muhammada ﷺ."
[Zasada pierwsza]
A jeśli cię zapytają: Kto jest twoim Panem?
Odpowiedz: „Moim Panem jest Allah – Ten, który troszczy się o mnie (ukształtował mnie i wychował, otaczając opieką) oraz o wszystkie stworzenia poprzez Swoje łaski. To tylko Jemu oddaję cześć – nie mam żadnego innego bóstwa poza Nim", a dowodem na to są Jego słowa: Wszelka chwała należy się Allahowi, Panu światów, 2 (Koran, Sura Al-Fatiha (rozdział „Otwierająca"), numer 1, werset 2). Wszystko, co istnieje poza Allahem, jest światem, a ja jestem jednym ze stworzeń tego świata.
A kiedy padnie pytanie: „W jaki sposób poznałeś swojego Pana?"
Odpowiedz: „Poprzez Jego znaki i stworzenia."
Wśród Jego znaków są: noc, dzień, słońce i księżyc.
A do Jego stworzeń należą: siedem niebios i siedem ziem i ten, kto w nich jest, oraz to, co jest między nimi.
Dowodem na to są słowa Najwyższego: A pośród Jego znaków są: noc, dzień, słońce i księżyc. Nie oddawajcie wiec pokłonów ani słońcu, ani księżycowi, lecz oddajcie pokłony Allahowi, który je stworzył – jeśli to Jemu naprawdę oddajecie cześć. 37 (Koran, Sura Fussilat (rozdział „Wyjaśnione"), numer 41, werset 37).
A także: Zaprawdę, waszym Panem jest Allah, który stworzył niebiosa i ziemię w ciągu sześciu dni, a potem wzniósł się (ustanowił) ponad Tronem. Sprawia, że noc okrywa dzień, a dzień podążą za nią bez przerwy. Słońce, księżyc i gwiazdy są podporządkowane Jego rozkazowi. Czyż nie do Niego należy stworzenie i władza? Błogosławiony niech będzie Allah, Pan światów! (Koran, Sura Al-A'raf (rozdział „Wzniesienie"), numer 7, werset 54).
A Pan jest Tym, któremu oddaje się cześć; według słów Najwyższego: O ludzie! Czcijcie waszego Pana, który was stworzył i tych, którzy byli przed wami, abyście stali się bogobojni. 21 On to rozpostarł dla was ziemię niczym posłanie, a niebo uczynił sklepieniem i zesłał z nieba wodę, dzięki której wyrosły owoce jako wasze pożywienie. Nie dodawajcie więc Allahowi współtowarzyszy, skoro już o tym wiecie. (Koran, Sura Al-Bakara (rozdział „Krowa"), numer 2, werset 21 i 22).
Powiedział Imam Ibn Kathir, niech Allah Najwyższy się nad nim zlituje: „Stwórca tych rzeczy jest Tym, który zasługuje na oddawanie Mu czci.”
Do rodzajów aktów czci, które nakazał Allah, należą między innymi: Islam (poddanie się Allahowi poprzez monoteizm, tutaj chodzi o uczynki zewnętrzne), Iman (wewnętrzne akty wiary w sercu) i Ihsan (doskonałość w oddawaniu czci, wyjaśnienie w dalszej części książki, In sza Allah); a także: ad-Du'a (suplikacja), al-Khałf (lęk), ar-Radża (nadzieja), at-Tałakkul (poleganie na Allahu), ar-Raghbah (dążenie do zadowolenia Allaha), ar-Rahbah (trwoga), al-Khuszu (pokora), al-Khaszija (bojaźń), al-Inaba (nawrócenie), al-Isti'anah (prośba o pomoc), al-Isti'ada (szukanie schronienia), al-Istighatha (wołanie o ratunek), ad-Debh (składanie ofiar ze zwierząt), an-Nadhr (ślubowanie, zobowiązanie) oraz inne rodzaje aktów czci, które nakazał Allah - wszystkie one należą się Jemu Najwyższemu; a dowodem na to są Jego słowa: Zaiste, miejsca oddawania czci (meczety, jak również części ciała, na których wykonuje się pokłon) należą wyłącznie do Allaha, więc nie wzywajcie w suplikacji nikogo wraz z Nim (ani nie kierujcie do nikogo poza Nim żadnych innych aktów czci)! 18 (Koran, Sura Al-Dżinn, numer 72, werset 18).
Zatem każdy, kto skieruje którykolwiek z tych aktów czci do kogoś lub czegoś innego niż Allah, jest politeistą i niewiernym. Dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: Kto wzywa (w suplikacji), obok Allaha, inne bóstwo – nie mając na to żadnego dowodu – odpowie za to przed swoim Panem. Zaprawdę, niewierni nie osiągną powodzenia. 117 (Koran, Sura Al-Muminun (rozdział „Wierni"), numer 23, werset 117).
A także narracja prorocza: „Suplikacja jest istotą oddawania czci.”
Dowodem są słowa Najwyższego: I powiedział wasz Pan: „Wzywajcie Mnie, a Ja wam odpowiem. Zaprawdę, ci, którzy są zbyt dumni, by oddawać Mi cześć, wejdą do Piekła upokorzeni." (Koran, Sura Ghafur (rozdział „Przebaczający"), numer 40, werset 60).
A dowodem na to, że al-Khałf (lęk przed gniewem i karą Allaha) jest aktem czci, są słowa Najwyższego: ...ale nie bójcie się ich. Bójcie się Mnie, jeśli jesteście wierzącymi. (Koran, Sura Al Imran (rozdział „Rodzina Imrana"), numer 3, werset 175).
A dowodem na ar-Radża (nadzieję — pragnienie nagrody od Allaha, któremu towarzyszy poddanie się Mu oraz dobre uczynki) są słowa Najwyższego: ...A więc kto ma nadzieję na spotkanie ze swoim Panem, niech dokonuje czynów pobożnych i niech nie przypisuje Mu żadnego współtowarzysza w oddawaniu czci. (Koran, Sura Al-Kahf (rozdział „Grota"), numer 18, werset 110).
A dowodem na to, że at-Tałakkul (zaufanie — szczere powierzenie sprawy Allahowi wraz z podejmowaniem dozwolonych środków) jest formą oddawania czci, są słowa Najwyższego: ...A więc pokładajcie swe zaufanie w Allahu, jeśli jesteście wierzącymi. (Koran, Sura Al-Maida (rozdział „Stół zastawiony"), numer 5, werset 23). A także: ...A kto polega na Allahu, temu On wystarczy... (Koran, Sura Al-Talak (rozdział „Rozwód"), numer 65, werset 3).
Dowodem na ar-Raghbah (gorliwe dążenie do zadowolenia Allaha), ar-Rahbah (trwoga przed Allahem powodująca unikanie grzechu) oraz al-Khuszu (pokora w poddaniu się rozkazom Allaha) są słowa Najwyższego: ...zaprawdę, oni prześcigali się w dobrych uczynkach i wzywali Nas - z pragnieniem i trwogą - i byli wobec Nas pokorni. (Koran, Sura Al-Anbija (rozdział „Prorocy"), numer 21, werset 90).
Dowodem na al-Khaszija (bojaźń, lęk oparty na wiedzy i świadomości wielkości Allaha) są słowa Najwyższego: ...toteż nie lękajcie się ich, lecz lękajcie się Mnie... (Koran, Sura Al-Maida (rozdział „Stół zastawiony"), numer 5, werset 3).
A dowodem na to, że al-Inaba (nawrócenie, powrót do Allaha w posłuszeństwie i ze skruchą) należy do aktów czci, są słowa Najwyższego: Powróćcie do swego Pana, pełni skruchy i poddajcie Mu się całkowicie... (Koran, Sura Az-Zumar (rozdział „Grupy"), numer 39, werset 54).
A dowodem na al-Isti'anah (prośba do Allaha o pomoc i wsparcie) są słowa Najwyższego: Tylko Ciebie czcimy i tylko Ciebie prosimy o pomoc 5 (Koran, Sura Al-Fatiha (rozdział „Otwierająca"), numer 1, werset 5). A także słowa Proroka ﷺ : „Jeśli szukasz pomocy, to szukaj jej u Allaha.",
A dowodem na al-Isti'ada (szukanie u Allaha schronienia przed złem) są słowa Najwyższego: Powiedz: „Szukam schronienia u Pana świtu...” (Koran, Sura Al-Falak (rozdział „Świt"), numer 113, werset 1) i Powiedz: „Szukam schronienia u Pana ludzkości..." (Koran, Sura An-Nas (rozdział „Ludzkość"), numer 114, werset 1).
A dowodem na al-Istighatha (wołanie o pomoc, błaganie Allaha o wybawienie z nieszczęścia) są słowa Najwyższego: Kiedy błagaliście waszego Pana o ratunek, On odpowiedział wam... (Koran, Sura Al-Anfal (rozdział „Zdobycze wojenne") numer 8, werset 9).
A dowodem na to, że ad-Debh (ubój, rytualne składanie Allahowi ofiar ze zwierząt) jest rodzajem oddawania czci, są słowa Najwyższego: Powiedz: „Zaprawdę, moja modlitwa i ofiary (ze zwierząt), moje życie i śmierć należą do Allaha, Pana światów 162 On nie ma żadnego współtowarzysza... (Koran, Sura Al-An'am (rozdział „Zwierzęta hodowlane"), numer 6, wersety 162 i 163). A także cytat z tradycji proroczej, Sunny: „Niech Allah przeklnie tego, kto składa ofiarę innemu niż On.”
A dowodem na to, że an-Nadhr (ślubowanie — zobowiązanie się wobec Allaha do wykonania aktu posłuszeństwa) jest aktem czci, są słowa Najwyższego: Oni wypełniają swe ślubowania i obawiają się Dnia, w którym zło rozprzestrzeni się wszędzie. 7 (Koran, Sura Al-Insan (rozdział „Człowiek"), numer 76, werset 7).
[Zasada druga]
Poznanie religii islamu w oparciu o dowody, a polega ona na: poddaniu się Allahowi poprzez Tałhid (monoteizm), podporządkowaniu się Mu poprzez posłuszeństwo oraz wyrzeczeniu się Szirk (bałwochwalstwa, politeizmu) i jego wyznawców.
Ma ona trzy stopnie: Islam, Iman i Ihsan (Autor wyjaśnia, że religia ma trzy stopnie: Islam, Iman i Ihsan — w tej kolejności. Islam odnosi się głównie do zewnętrznych uczynków, Iman — do wewnętrznych aktów wiary w sercu, a Ihsan — do doskonałości w oddawaniu czci. Gdy Islam i Iman są wymienione razem, podkreślają dwa różne aspekty (zewnętrzny i wewnętrzny), a gdy są wymienione osobno, jedno pojęcie może obejmować drugie).
Każdy stopień ma swoje filary.
Islam opiera się na pięciu filarach: wyznaniu, że nie ma bóstwa godnego czci oprócz Allaha i że Muhammad jest Jego Posłańcem, odprawianiu (obowiązkowej) modlitwy, dawaniu (obowiązkowej) jałmużny (zakat), poście w miesiącu Ramadan oraz odbyciu pielgrzymki (Hadżdż) do Świętego Domu (Kaaby).
Dowodem na wyznanie wiary (Szahada, świadectwo - La ilaha illaLlah) są słowa Najwyższego: Allah zaświadcza – a także aniołowie oraz ludzie wiedzy – że nie ma bóstwa godnego czci poza Nim. On jest Tym, który ustanawia sprawiedliwość. Nie ma bóstwa godnego czci oprócz Niego, Wszechpotężnego i Wszechmądrego. 18 (Koran, Sura Al Imran (rozdział „Rodzina Imrana"), numer 3, werset 18).
A jej znaczenie to: Nie ma żadnego innego prawdziwego bóstwa godnego czci poza Allahem.
„Nie ma bóstwa godnego czci…” (la ilaha) oznacza odrzucenie prawa do czci wszystkiemu, co jest czczone poza Allahem.
„...poza Allahem” - (illaLlah) potwierdza oddawanie czci jedynie Allahowi.
Nie ma On żadnego współtowarzysza w oddawaniu Mu czci, tak jak nie ma współtowarzysza w Swoim panowaniu.
A wyjaśnieniem, które najlepiej tłumaczy wyznanie wiary, są słowa Allaha Najwyższego: (Wspomnij) gdy Abraham powiedział do swego ojca i swojego ludu: „Całkowicie wyrzekam się tych bóstw, które czcicie... 26 …z wyjątkiem Tego, który mnie stworzył…" (Koran, Sura Az-Zukhruf (rozdział „Ozdoby"), numer 43, wersety 26 i 27). A także: Powiedz: „O ludzie Księgi! Zgódźmy się co do wspólnego słowa pomiędzy nami a wami: Nie będziemy czcili nikogo oprócz Allaha, nie przypisując Mu żadnych współtowarzyszy ani uznawać się nawzajem za panów poza Allahem.” A jeżeli się odwrócą, powiedzcie: „Zaświadczcie, iż my jesteśmy muzułmanami (poddanymi Allahowi)” 64 (Koran, Sura Al Imran (rozdział „Rodzina Imrana"), numer 3, werset 64).
A dowodem na świadectwo, że Muhammad jest Posłańcem Allaha, są słowa Allaha Najwyższego: Zaiste, przyszedł do was Wysłannik wywodzący się spośród was, boleje nad waszym cierpieniem, troszczy się o was a wobec wiernych jest pełen współczucia i miłosierny 128 (Koran, Sura At-Tauba (rozdział „Skrucha"), numer 9, werset 128).
Znaczenie świadectwa, że Muhammad jest Posłańcem Allaha (Muhammadan rasuluLlah), to: posłuszeństwo mu w tym, co nakazał, wiara w to, co przekazał, unikanie tego, czego zabronił i przed czym przestrzegał, oraz oddawanie czci Allahowi wyłącznie w sposób, który on ustanowił.
A dowodem na odprawianie modlitwy (As-Salat), dawanie jałmużny (Az-Zakat) i wyjaśnienie monoteizmu (At-Tałhid) są słowa Najwyższego: A nakazano im jedynie oddawać cześć Allahowi, szczerze wyznając Jego religię, ustanawiać modlitwę i dawać jałmużnę. I to jest prawdziwa religia 5 (Koran, Sura Al-Bejjina (rozdział „Wyraźny dowód"), numer 98, werset 5).
A dowodem na post (w miesiącu Ramadan) są słowa Najwyższego: O wy, którzy wierzycie! Nakazano wam post, tak jak nakazano go tym, którzy byli przed wami, abyście stali się bogobojni 183 (Koran, Sura Al-Bakara (rozdział „Krowa"), numer 2, werset 183).
Dowodem na pielgrzymkę (Al-Hadżdż) są słowa Najwyższego: A na ludziach spoczywa obowiązek wobec Allaha, aby odbyć pielgrzymkę do Domu (Meczet Haram w Mekce) jeżeli mają taką możliwość, a kto odmówi, niech wie, że Allah jest samowystarczalny względem całego stworzenia. (Koran, Sura Al Imran (rozdział „Rodzina Imrana"), numer 3, werset 97).
Drugi stopień: Iman - Wiara (językowo oznacza „potwierdzenie” (tasdik), a w terminologii religijnej obejmuje: słowa wypowiadane językiem, przekonanie w sercu oraz uczynki wykonywane członkami ciała. Wiara rośnie dzięki posłuszeństwu wobec Allaha i maleje przez popełnianie grzechów) składa się z siedemdziesięciu kilku gałęzi. Najwyższą z nich jest wypowiedzenie: „La ilaha illa-Llah” („Nie ma bóstwa godnego czci poza Allahem”), a najniższą – usunięcie przeszkody z drogi. Wstydliwość jest jedną z gałęzi wiary.
Wiara opiera się na sześciu filarach: wierze w Allaha, Jego aniołów, Jego księgi, Jego posłańców, w Dzień Ostateczny oraz w przeznaczenie — zarówno jego dobrą, jak i złą stronę.
A dowód na te sześć filarów znajduje się w słowach Allaha Najwyższego: Prawdziwa pobożność nie polega na tym, że zwracacie swoje twarze ku wschodowi i zachodowi, lecz prawdziwie pobożny jest ten, kto wierzy w Allaha, w Dzień Ostateczny, w aniołów, w Księgę i w proroków… (Koran, Sura Al-Bakara (rozdział „Krowa"), numer 2, werset 177).
A dowód na wiarę w przeznaczenie (Al-Kadar) stanowią słowa Allaha Najwyższego: Zaiste, wszystko stworzyliśmy zgodnie z ustalonym przeznaczeniem. 49 (Koran, Sura Al-Kamar (rozdział „Księżyc"), numer 54, werset 49).
Trzeci stopień: Ihsan (doskonałość w oddawaniu czci) – mający jeden filar – polega na tym, by oddawać cześć Allahowi tak, jakbyś Go widział. A choć ty Go nie widzisz (to wiedz że) On z pewnością widzi ciebie.
Dowodem tego są słowa Allaha Najwyższego: Zaprawdę, Allah jest z tymi, którzy są bogobojni i z tymi, którzy czynią dobro (świadomi, że On ich widzi). 128 (Koran, Sura An-Nahl (rozdział „Pszczoły"), numer 16, werset 128).
A także: I zaufaj Potężnemu, Litościwemu, 217 Temu, który widzi cię, gdy stajesz (do modlitwy), 218 i twe pokłony wraz z tymi, którzy się Mu kłaniają. 219 (Koran, Sura Asz-Szu'ara (rozdział „Poeci"), numer 26, wersety 217-219).
Allah Najwyższy powiedział również: Cokolwiek byś nie czynił i jakiegokolwiek fragmentu Koranu byś nie recytował, ani jakiegokolwiek czynu byście nie dokonali – My jesteśmy nad wami Świadkami, gdy się temu oddajecie… (Koran, Sura Junus (rozdział „Jonasz"), numer 10, werset 61). aż do końca tego wersetu.
A dowodem z sunny jest słynny hadith Dżibrila (narracja o aniele Gabrielu), przekazany od Umara – niech Allah będzie z niego zadowolony – który powiedział: „Pewnego dnia, gdy siedzieliśmy w towarzystwie Wysłannika Allaha ﷺ, pojawił się przed nami mężczyzna w śnieżnobiałych szatach i o kruczoczarnych włosach. Nie było po nim widać śladów podróży, ale nikt z nas go nie znał. Usiadł naprzeciwko Proroka ﷺ, zbliżając swoje kolana do jego kolan, następnie położył swe dłonie na jego udach i powiedział: „O Muhammad,
powiedz mi o islamie”.
Wysłannik Allaha (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha), odpowiedział: „Islam oznacza, że zaświadczasz, iż nie ma innego bóstwa godnego czci oprócz Allaha, a Muhammad jest Jego posłańcem, odprawiasz (obowiązkową) modlitwę, dajesz (obowiązkową) jałmużnę (zakat), pościsz w miesiącu Ramadan oraz odbywasz pielgrzymkę (hadżdż) do Świętego Domu (Kaaby), jeżeli masz taką możliwość”. Mężczyzna odparł: „Powiedziałeś prawdę”. Zdziwiliśmy się więc: pyta go, a zarazem potwierdza prawdziwość jego słów.
Następnie zapytał ponownie: „Poinformuj mnie zatem o wierze (Iman)”.
Prorok ﷺ odpowiedział: „To, abyś wierzył w Allaha, Jego aniołów, Jego Księgi, Jego posłańców, Dzień Ostateczny oraz przeznaczenie – zarówno jego dobrą, jak i złą stronę”. Mężczyzna znowu odparł: „Powiedziałeś prawdę”
i znowu zapytał: „Zatem powiedz mi o doskonałości w oddawaniu czci (Ihsan)”
Po czym mężczyzna zapytał: „Poinformuj mnie o Godzinie (Końcu Świata, Dniu Zmartwychwstania — kiedy ona nadejdzie?)”.
Więc on powiedział: „Opowiedz mi o jej znakach”.
Na co Prorok ﷺ odpowiedział: „(Wśród jej znaków będzie to, że) niewolnica urodzi swoją właścicielkę oraz że zobaczysz bosych, ubogo odzianych, biednych pasterzy owiec, prześcigających się we wznoszeniu wysokich budowli”.
Następnie nieznajomy odszedł, a ja pozostałem jeszcze przez jakiś czas, aż Prorok ﷺ zapytał mnie: „O Umar! Czy wiesz, kim był pytający?” Odpowiedziałem: „Allah i Jego Wysłannik wiedzą najlepiej”. Więc on ﷺ na to odrzekł: „To był Dżibril, przybył do was, aby nauczyć was waszej religii”.
[Zasada trzecia]
Poznanie waszego Proroka, Muhammada (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), syna Abd Allaha, syna Abd al-Muttaliba, syna Haszima. Haszim pochodził z plemienia Kurajszytów, a Kurajszyci należeli do Arabów, którzy wywodzili się z potomstwa Ismaila, syna Ibrahima Khalil (Proroka Abrahama, umiłowanego przyjaciela Allaha) – niech będą z nim i z naszym Prorokiem najlepsze błogosławieństwa i pokój.
Żył sześćdziesiąt trzy lata – czterdzieści lat przed otrzymaniem proroctwa, a dwadzieścia trzy lata jako Prorok i Wysłannik.
Został obdarzony proroctwem poprzez objawienie wersetu „Czytaj...” (sura Al-Alak, 96), a Wysłannikiem został poprzez zesłanie początku sury Al-Muddaththir (Okryty płaszczem, 74). Pochodził z Mekki.
Allah powierzył mu zadanie ostrzegania przed Szirk (politeizmem, bałwochwalstwem) i wzywania do Tałhid (monoteizmu); potwierdzają to słowa Najwyższego: O ty, okryty płaszczem! 1 Powstań i ostrzegaj! 2 I głoś wielkość twojego Pana! 3 I oczyść swoje szaty! 4 I odrzuć obrzydliwość! 5 I nie obdarzaj innych, oczekując więcej w zamian! 6 I dla twego Pana pozostań wytrwały! 7 (Koran, Sura Al-Muddaththir (rozdzial „Okryty płaszczem”), numer 74, wersety 1–7).
A znaczenie tych wersetów jest następujące: „Powstań i ostrzegaj!”: Ostrzegaj przed politeizmem i wzywaj do oddawania czci jedynie Allahowi, poprzez monoteizm.
„I głoś wielkość twojego Pana!”: Innymi słowy: wysławiaj Go poprzez Tałhid.
„I oczyść swoje szaty!”: Czyli: oczyść swoje czyny (akty czci) z politeizmu.
„I odrzuć obrzydliwość!”: Obrzydliwość: ar-rudżz (bożki). Ich odrzucenie polega na porzuceniu i wyrzeczeniu się zarówno bożków, jak i ich czcicieli.
Prorok Muhammad ﷺ przez dziesięć lat wzywał do monoteizmu, po czym został wzniesiony do nieba i nakazano mu odprawianie pięciu modlitw dziennie. Odprawiał je w Mekce przez trzy lata, a następnie otrzymał polecenie emigracji do Medyny.
Emigracja (Hidżra) polega na opuszczeniu kraju szirku i udaniu się do kraju islamu.
Hidżra jest obowiązkiem dla tej wspólnoty i obowiązek ten trwa aż do nadejścia Godziny.
Dowodem na to są słowa Najwyższego: Zaprawdę, gdy aniołowie odbiorą dusze tym, którzy sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość (poprzez zaniechanie emigracji), zapytają: „W jakiej sytuacji byliście?”. Odpowiedzą oni: „Byliśmy bezsilni i uciskani tam, gdzie mieszkaliśmy”. (Aniołowie) zapytają: „Czyż ziemia Allaha nie była wystarczająco rozległa, abyście mogli wyemigrować?”. Ich ostatecznym miejscem pobytu będzie Piekło — jakże złe to przeznaczenie! 97 Z wyjątkiem bezsilnych spośród mężczyzn, kobiet i dzieci, którzy nie są w stanie znaleźć żadnego wyjścia ani żadnej drogi. 98 (Koran, Sura An-Nisa'a (rozdział „Kobiety"), numer 4, wersety 97 i 98).
Allah Najwyższy powiedział również: O Moi słudzy, którzy uwierzyliście (a ciężko jest wam praktykować wiarę)! Moja ziemia jest rozległa, dlatego oddawajcie cześć wyłącznie Mnie. (Koran, Sura Al-Ankabut (rozdział „Pająk"), numer 29, werset 56).
Powiedział Imam al-Baghałi, niech Allah się nad nim zlituje: „Powodem objawienia tego wersetu była sytuacja muzułmanów w Mekce, którzy nie wyemigrowali, Allah zwrócił się do nich jako do wierzących.”
Dowodem z Sunny na emigrację (Hidżrę) są słowa Proroka ﷺ: „Emigracja trwa tak długo, jak długo skrucha jest przyjmowana (przez Allaha), a skrucha przestanie być przyjmowana dopiero wtedy, gdy słońce wzejdzie z zachodu”.
Kiedy Prorok Muhammad ﷺ osiadł w Medynie, wprowadzono obowiązek przestrzegania pozostałych przepisów islamu, takich jak jałmużna (zakat), post (saum), pielgrzymka (hadżdż), wezwanie do modlitwy (adhan), przepisy dotyczące walki zbrojnej (dżihad) oraz nakazywanie dobra i zakazywanie zła. Okres ten trwał dziesięć lat.
Zmarł (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), lecz jego religia trwa. Taka jest jego religia: nie ma dobra, którego by wspólnocie nie wskazał, ani zła, przed którym jej nie ostrzegł.
A dobro, które jej wskazał, to monoteizm (tałhid) i wszystko, co Allah miłuje i w czym ma upodobanie.
Złem zaś, przed którym ją ostrzegł, jest politeizm (szirk) oraz wszystko to, czego Allah nienawidzi i co odrzuca.
Allah wysłał go do całej ludzkości i zobowiązał wszystkich — zarówno dżinów, jak i ludzi — do posłuszeństwa wobec niego. A dowodem na to są słowa Najwyższego: Powiedz: „O ludzie! Jestem Wysłannikiem Allaha do was wszystkich..." (Koran, Sura Al-A'raf (rozdział „Wzniesienia"), numer 7, werset 158).
I Allah udoskonalił przez niego religię; a dowodem na to są Jego ﷻ słowa: Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię... (Koran, Sura Al-Maida (rozdział „Stół zastawiony"), numer 5, werset 3).
A dowodem potwierdzającym śmierć Proroka ﷺ są słowa Allaha Najwyższego: Zaprawdę, ty umrzesz i oni również umrą. 30 Później, w Dniu Zmartwychwstania, przed obliczem waszego Pana będziecie toczyć spór między sobą. 31 (Koran, Sura Az-Zumar (rozdział „Grupy"), numer 39, wersety 30 i 31).
A także ludzie po śmierci zostaną wskrzeszeni i dowodem na to są słowa Najwyższego: Z niej (ziemi) was stworzyliśmy, do niej was przywrócimy i z niej wyprowadzimy was ponownie. 55 (Koran, Sura Ta Ha, numer 20, werset 55). On, Najwyższy, powiedział również: I Allah sprawił, że wyrośliście z ziemi jak rośliny, 17 następnie przywróci was do niej i wyprowadzi was z niej ponownie. 18 (Koran, Sura Nuh (rozdział „Noe"), numer 71, wersety 17 i 18).
A po Zmartwychwstaniu zostaną rozliczeni i otrzymają zapłatę wedle swoich czynów. Dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: …aby odpłacił tym, którzy dopuszczali się zła, za ich uczynki, a tych, którzy postępowali dobrze, obdarzył najlepszą nagrodą. (Koran, Sura An-Nadżm (rozdział „Gwiazda"), numer 53, werset 31).
A kto zaprzeczył Zmartwychwstaniu, ten dopuścił się aktu niewiary, zgodnie ze słowami Allaha Najwyższego: Ci, którzy nie wierzą, utrzymują, że nie zostaną wskrzeszeni. Powiedz: „Przeciwnie! (Przysięgam) Na mego Pana! Z pewnością zostaniecie wskrzeszeni, a następnie poinformowani o tym, co uczyniliście. To Allahowi nie sprawi żadnej trudności”. 7 (Koran, Sura At-Taghabun (rozdział „Strata"), numer 64, werset 7).
Allah posłał wszystkich wysłanników jako zwiastunów dobrej nowiny i ostrzegających; a dowodem na to są słowa Najwyższego: (Wysłaliśmy) Posłańców jako zwiastunów dobrej nowiny i ostrzegających, aby ludzie nie mieli wobec Allaha żadnego usprawiedliwienia po (przyjściu) posłańców… (Koran, Sura An-Nisa'a (rozdział "Kobiety"), numer 4, werset 165).
Pierwszym spośród nich był Noe (Nuh), pokój niech będzie z nim.
A ostatnim spośród nich jest Muhammad ﷺ, Pieczęć Proroków, nie ma proroka po nim, zgodnie ze słowami Allaha Najwyższego: Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz Posłańcem Allaha i pieczęcią proroków... (Koran, Sura Al-Ahzab (rozdział „Sojusznicy"), numer 33, werset 40).
Dowodem na to, że pierwszym z nich był Noe, są słowa Allaha Najwyższego: Zaprawdę, zesłaliśmy ci objawienie, podobnie jak zesłaliśmy je Noemu oraz prorokom, którzy przyszli po nim… (Koran, Sura An-Nisa'a (rozdział „Kobiety"), numer 4, werset 163).
Nie było wspólnoty, do której Allah nie posłałby wysłannika — od Noego (pokój z nim) do Muhammada ﷺ — aby nakazał im wielbić jedynie Allaha i zakazał im oddawania czci Taghut, czyli fałszywym bóstwom. Dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: I zaiste, do każdego narodu posłaliśmy wysłannika, który głosił: „Oddawajcie cześć Allahowi i wystrzegajcie się Taghut (fałszywych bóstw)”… (Koran, Sura An-Nahl (rozdział „Pszczoły"), numer 16, werset 36).
Allah nakazał wszystkim Swoim sługom, aby wyrzekli się Taghut i uwierzyli w Niego samego.
Powiedział Ibn al-Kajjim, niech Allah Najwyższy się nad nim zlituje: „Taghut oznacza wszystko to, wobec czego sługa przekracza wyznaczone mu granice — niezależnie od tego, czy chodzi o obiekt czci, kogoś, za kim się podąża, czy kogoś, komu okazuje się posłuszeństwo”.
Jest wiele tałaghit (liczba mnoga od taghut), ale najważniejszych spośród nich jest pięciu: 1. Iblis — niech Allah go przeklnie, 2. Ten, kto jest czczony i się na to zgadza, 3. Ten, kto wzywa ludzi do oddawania czci samemu sobie, 4. Ten, kto udaje, że posiada choćby część wiedzy o tym, co niewidzialne (al-ghajb), 5. Ten, kto sądzi według prawa innego niż to, które zesłał Allah.
Dowodem na to są słowa Allaha Najwyższego: Nie ma przymusu w (przyjęciu) religii. Droga prawości została jasno ukazana i odróżniona od zbłądzenia. Kto więc wyrzeka się taghut i wierzy w Allaha, ten trzyma się najmocniejszego uchwytu, który nigdy nie ulegnie zerwaniu. Allah jest Wszechsłyszący i Wszechwiedzący 256. (Koran, Sura Al-Bakara (rozdział „Krowa"), numer 2, werset 256). I to właśnie oznaczają słowa: „Nie ma bóstwa godnego czci poza Allahem” (La ilaha illaLlah). W narracji Proroka ﷺ czytamy: „Istotą sprawy jest islam, jego filarem jest modlitwa, a jego kulminacją jest walka na drodze Allaha”.
A Allah wie najlepiej.
Related books
All books
Islam - religia zgodna z naszą naturą5 językówIslam - religia zgodna z naszą naturą
Język polski Każdy człowiek rodzi się z zapisaną w jego duszy i sercu wiedzą o Bogu i Jego Jedności - Monoteizmowi. Podczas dorastania, może pozostać przy tej pierwotnej naturze lub odwrócić się od niej na rzecz innej religii niż islam, pod wpływem rodziców lub innych czynników. Wysłannik Allaha (pokój i Boże błogosławieństwo niech będą z nim) powiedział: Każde dziecko rodzi się z instynktem poddania się woli Boga (fitra), jednak później rodzice czynią z niego chrześcijanina, żyda lub poganina. Wspaniały islam jest zgodny z naturą, z jaką człowiek został stworzony. Jest słusznie nazywany…
Islam religią wszystkich Proroków85 językówIslam religią wszystkich Proroków
Islam to poddanie się Allahowi, Stwórcy wszechświata i Jego Zarządcy. To podporządkowanie się Mu z miłością i głębokim szacunkiem. Podstawą islamu jest wiara w Boga, że On jest Stwórcą, a wszystko inne jest stworzeniem, oraz że tylko On jest godny czci, bez żadnych współtowarzyszy. Nie ma żadnego innego boga poza Nim. Posiada najpiękniejsze imiona i najwyższe atrybuty, i tylko Jemu można przyporządkować doskonałość, bez żadnych braków. Nie zrodził nikogo, ani sam nie został zrodzony. Nie ma żadnego równego ani podobnego Mu. Nie przenika ani nie wciela się w żadne ze swoich stworzeń. Islam…
الدروس المهمة لعامة الأمة78 językówالمهمةالدروس المهمة لعامة الأمة
يهدف الكتاب إلى تعليم المسلمين أساسيات دينهم بطريقة مبسطة وشاملة. يتناول مجموعة من الدروس المهمة مثل قراءة الفاتحة وقصار السور، وأركان الإسلام والإيمان، وأقسام التوحيد والشرك، وشروط وأركان وواجبات الصلاة، بالإضافة إلى مبطلاتها، مع بيان مختصر لشروط الوضوء وفروضه ونواقضه. كما يسلط الضوء على التحلي بالأخلاق الإسلامية والآداب الشرعية، ويقدم إرشادات لطيفة حول تجهيز الميت والصلاة عليه ودفنه.
العقيدة الصحيحة وما يضادها