السؤال
س1: اقرأ الفاتحة وفسرها.
С 1: Сураи Фотиҳаро бихонед ва тафсир кунед.
الجواب
ج:سورة الفاتحة وتفسيرها:
﴿بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 1
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ 2
ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 3
مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ 4
إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ 5
ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ 6
صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ 7﴾
[الفاتحة: 1 - 7].
التفسير:
سُمِّيت سورة الفاتحة؛ لافتتاح كتاب الله بها.
- ﴿بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ1﴾
باسم الله أبدأ قراءة القرآن، مستعينًا به تَعَالَى متبركًا بذكر اسمه.
- ﴿الله﴾ أي:
المعبود بحق، ولا يسمى به غيره سُبْحَانَهُ.
- ﴿ٱلرَّحۡمَٰنُ﴾ أي:
ذو الرحمة الواسعة، التي وسعت رحمته كل شيء.
- ﴿ٱلرَّحِيمِ﴾ أي:
ذو الرحمة بالمؤمنين.
- ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ2﴾
أي: جميع أنواع المحامد والكمال لله وحده.
- ﴿ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ3﴾ أي:
ذو الرحمة الواسعة التي وسعت كل شيء، وذو الرحمة الواصلة للمؤمنين.
- ﴿مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ4﴾:
هو يوم القيامة.
- ﴿إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ5﴾
أي: نعبدك وحدك ونستعين بك وحدك.
- ﴿ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ6﴾:
وهو الهداية إلى الإسلام والسُّنَّة.
- ﴿صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ7﴾
أي: طريق عباد الله الصالحين من الأنبياء ومن تبعهم، غير طريق النصارى واليهود.
- ويسن أن يقول بعد قراءتها: "آمين" أي: استجب لنا.
Ҷ: Сураи Фотиҳа ва тафсири он:
(Бисмиллаҳир-раҳмонир-раҳим 1
(Сипос махсуси Аллоҳ Таъоло–Парвардигори ҷаҳониён аст)
Арраҳмони-р-раҳим 3
Молики явмиддин 4
Ийёка наъбуду ва ийёка настаъин 5
Иҳдина-с-сиротал мустақим 6
Сирота-л-лазина анъамта ъалайҳим ғайри-л-мағзуби ъалайҳим ва лаззолӣн 7)
(Сураи Фотиҳа, ояти 2)
Тафсир:
Ин сура бинобар он ки китоби Аллоҳ Таъоло бо он оғоз ёфтааст, "Фотиҳа" номгузорӣ шудааст.
Ба номи Аллоҳ тиловати Қуръонро оғоз мекунам. Бо ёрии Ӯ Таъоло ва табаррук ҷустан ба зикри номи Ӯ.
- (Аллоҳ) яъне:
Маъбуди барҳақ, касе ҷуз Ӯ Субҳонаҳу ва Таъоло ба ин исм номида намешавад.
- (Бахшанда) яъне:
Дорои раҳмати густарда, Он ки раҳматаш ҳама чизро фаро гирифтааст.
- (Меҳрубон) яъне:
Он ки барои муъминон меҳрубон ва дорои раҳмат аст.
Яъне: Ҳама гуна ситоиш ва камол танҳо аз они Аллоҳ аст.
3. (Бахшандаи Меҳрубон аст 3) яъне:
Дорои раҳмати густардае, ки ҳама чизро фаро гирифтааст ва дорои раҳмати хоссе, ки барои муъминон аст.
рӯзи қиёмат.
Яъне: Танҳо Туро ибодат мекунем ва танҳо аз Ту ёрӣ мехоҳем.
ки он ҳидоят ба сӯи Ислом ва суннати Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) аст.
Яъне: Роҳи бандагони солеҳи Аллоҳ, паёмбарон ва пайравонашон, на роҳи насрониён ва яҳудиён.
- Ва суннат аст, ки баъд аз тиловати он "Омин" бигӯед. Яъне: дуои моро истиҷобат бикун.