Сураи Залзаларо бихонед ва тафсир кунед.
- الباب / الفصل
- قسم التفسير
السؤال
س2: اقرأ سورة الزلزلة وفسرها.
С 2: Сураи Залзаларо бихонед ва тафсир кунед.
الجواب
ج:سورة الزلزلة وتفسيرها:
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
﴿إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا 1
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا 2
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا 3
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا 4
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا 5
يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ 6
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ 7
وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ 8﴾
[الزلزلة: 1-8].
التفسير:
- ﴿إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا1﴾:
إذا حُرِّكت الأرض التحريك الشديد الَّذي يحدث لها يوم القيامة.
- ﴿وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا2﴾:
وأخرجت الأرض ما في بطنها من الموتى وغيرهم.
- ﴿وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا3﴾:
وقال الإنسان متحيِّرًا: ما شأن الأرض تتحرك وتضطرب؟!
- ﴿يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا4﴾:
في ذلك اليوم العظيم تخبر الأرض بما عمل عليها من خير وشرّ.
- ﴿بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا5﴾:
لأن الله أعلمها وأمرها بذلك.
- ﴿يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ6﴾:
في ذلك اليوم العظيم، الَّذي تتزلزل فيه الأرض، يخرج الناس من موقف الحساب فِرَقًا؛ ليشاهدوا أعمالهم التي عملوها في الدنيا.
- ﴿فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ7﴾:
فمن يعمل وزن نملةٍ صغيرة من أعمال الخير والبرّ؛ يره أمامه.
- ﴿وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ8﴾:
ومن يعمل وزنها من الأعمال الشرّيرة؛ يره أمامه.
Ҷ: Сураи Залзала ва тафсири он:
(Бисмиллаҳир-раҳмонир-раҳим 1
(Ҳангоме ки замин бо шадидтарин таконҳояш ба ларза дарояд 1
Ва замин борҳои сангинашро берун резад 2
Ва инсон мегӯяд: "Он [замин]-ро чӣ шудааст?" 3
Дар он рӯз [замин] тамоми хабарҳояшро бозгӯ мекунад 4
Зеро Парвардигорат ба ӯ [чунин] ваҳй [ва ҳукм] кардааст 5
Дар он рӯз мардум гурӯҳ-гурӯҳ бозмегарданд, то [натиҷаи] аъмолашон ба онон нишон дода шавад 6
Пас, ҳар кас ба андозаи заррае кори нек анҷом дода бошад, [подоши] онро мебинад 7
Ва ҳар кас ба андозаи заррае кори бад карда бошад, [кайфари] онро мебинад 8)
(Сураи Залзала, оятҳои 1-8)
Тафсир:
Ҳаргоҳ замин ба шиддат биҷунбад, ҷунбидане, ки дар рӯзи қиёмат рух медиҳад.
Ва замин ончиро, ки дар шиками худ дорад, аз мурдагон ва ғайри онро берун андохт.
Ва инсон дар ҳайрат афтода гӯяд: Заминро чи шуда бошад, ки чунин меҷунбад ва меларзад?!
Дар он рӯзи бузург замин аз ҳарчи некӣ ва бадӣ бар он карда шудааст, хабар медиҳад.
Зеро Аллоҳ Таъоло онро аз ин огоҳ сохтааст ва ба он амр кардааст.
Дар он рӯзи бузург, ки замин ба ларза медарояд, мардум гурӯҳ-гурӯҳ аз макони ҳисобу китоб берун меоянд, то ин ки амалҳои дар дунё кардаашонро мушоҳида намоянд.
Пас ҳар ки ба андозаи мурчае амали нек карда бошад, онро дар назди худ хоҳад ёфт.
Ва ҳар ки ба андозаи мурчае амали бад карда бошад, онро дар назди худ хоҳад ёфт.