ຄູ່ມືສະບັບຫຍໍ້ທີ່ເປັນປະໂຫຍດສຳຫຼັບມຸສລິມ

ຄູ່ມືສະບັບຫຍໍ້ທີ່ເປັນປະໂຫຍດສຳຫຼັບມຸສລິມ

ດ້ວຍພຣະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງກະລຸນາປຣານີ ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ

ຄຳນຳ

ແທ້ຈິງມວນການສັນລະເສີນທັ້ງມວນເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ເຮົາຂໍສັນລະເສີນຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງປະສົບໃຫ້ມີແກ່ບັນດານະບີ ແລະ ສາສະນະທຸດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ ແລະ ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ຊໍຮາບະຫ໌ຂອງທ່ານທຸກທ່ານ,

ຕໍ່ຈາກນີ້:

ຈາກຄວາມໂປຣດປານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກອັລລໍຫ໌ ຕາອາລາ ໃຫ້ກັບມະນຸດຄົນເຮົາ ນັ້ນກໍ່ຄື່ການໃຫ້ຄວາມປວດໄພ ສະຫງົບສຸກ ກັບການ ເປັນ ອິສລາມ ແລະສັດທາຍືດຫມັ່ນໃນນັ້ນ ແລະ ປະຕິບັດການງານ ຕາມກົດເກນກະຕິກາທີ່ສາສະໜາບັດຍັດເອົາໄວ້. ໃນປື້ມເຫລັ່ມນີ້, ຜູ້ເປັນມຸສລິມຈະຮຽນຮູ້ຫລັກການພື້ນຖານທີ່ເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຂອງພວກເຂົາຖືກຕ້ອງ, ໂດຍວິທີການທີ່ສັ້ນໆ ແລະ ຊັດເຈນ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາ ເຂົ້າໃຈຄຸນຄ່າຂອງສາສະໜາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້; ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ, ສາສະໜາອິດສະລາມ, ແລະນະບີຂອງພວກເຂົາ, ທ່ານ ນາບີ ມູຮຳມັດ ﷺ; ເພື່ອທີ່ພວກເຂົາຈະເຄົາລົບພັກດີພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມຮູ້.

ຫິກມະຮ໌ ໃນການສ້າງ ມະນຸດຊາດ (ບ່າວ)

ພະເຈົ້າຊົງສ້າງເຮົາມາເພື່ອປະສົງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ນັ້ນກໍ່ຄືການບູຊາເຄົາລົບພັກດີ ພະອົງຜູ້ດຽວ ໂດຍບໍ່ນຳສິ່ງອື່ນໃດມາຮ່ວມບູຊາຄູ່ຄຽງກັບພະອົງ(ຕັ້ງພາຄີ) ດັ່ງທີ່ພະອົງຊົງກ່າວວ່າ: (ແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສ້າງຈິນ ແລະ ມະນຸດມາເພື່ອອື່ນໃດ ນອກຈາກເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ ບູຊາຕໍ່ພຣະອົງ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັຊສາຣິຍາຕ : 56]. ຄື່ການ ໃຫ້ເອກະພາບ ຄວາມເປັນຫນື່ງດຽວ ດ້ວຍການເຄົາລົບພັກດີ ບູຊາ ພະອົງພຽງອົງດຽວຫ້າມຕັ້ງພາຄີ ຫຸ້ນສວນອຶ່ນກັບພະອົງທ່ານ, ຈຸດປະສົງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນຊີວິດຂອງພວກເຮົາ ແລະທຸກການກະທຳຂອງພວກເຮົາໃນໂລກນີ້ ກໍ່ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ. ພະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: (ພວກທ່ານຄິດວ່າເຮົາສ້າງພວກທ່ານມາຫລິ້ນໆ ໂດຍພວກທ່ານຈະບໍ່ກັບຄືນມາສູ່ເຮົາບໍ່* ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສູງສົງ, ພຣະມະຫາກະສັດຜູ້ເປັນຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີເວັ້ນແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນລັງອັນສູງສົງ) [ຊູເຣາະ ອັລ-ມູມີນູນ :115-116].

ພະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍຄືອັລລໍຫ໌

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງເຄົາລົບອີບາດະຫ໌ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຈົ້າ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ມາກ່ອນພວກເຈົ້າເຖິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະຍຳເກຼງ (ຢ້ານຕໍ່ອັລລໍຫ໌) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 21].

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ພຣະອົງແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄູ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີນອກຈາກພຣະອົງ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ຫັຊ :22].

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະເໝີເຫມືອນພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງເຫັນ) [ສູເຣາະຫ໌ອັລ-ຊູຣໍ ອາຍະຫ໌ 11].

ອັລລໍຫ໌ແມ່ນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ ແລະພຣະເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງແມ່ນເຈົ້າຂອງ, ພຣະຜູ້ສ້າງ, ພຣະຜູ້ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບ, ແລະພຣະຜູ້ຄຸ້ມຄອງທຸກສິ່ງ.

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີພຽງຜູ້ດຽວ, ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດ ນອກເນື້ອຈາກພຣະອົງ ແລະບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດປ່ຽບທຽບຄື່ກັບພຣະອົງ.

ພຣະອົງມີພຣະນາມທີ່ງົດງາມທີ່ສຸດ ແລະພຣະອົງໄດ້ພິສູດພຣະນາມເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງເອງ ແລະພຣະອົງກໍໄດ້ພິສູດພຣະນາມເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານສາດສະດາ ຣໍຊູລ ﷺ. ບອກປະກາດເຖິງເປົ່າໝາຍ ພຣະນາມເຫຼົ່ານັ້ນມີຄວາມສົມບູນ ແລະຄວາມງາມຢ່າງສູງສຸດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຫມືອນພຣະອົງ ແລະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ ແລະ ເຫັນທຸກສິ່ງ.

ຈາກພຣະນາມ ທີ່ສວຍງາມຂອງພຣະອົງ:

ຜູ້ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບ. ຜູ້ມີຄວາມເມດຕາຢ່າງຫລວງຫລາຍ. ຜູ້ມີອຳນາດສົມບູນ. ຜູ້ເປັນພຣະຣາຊາ ຫລື ເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນທຸກສຽງ. ຜູ້ປະທານຄວາມສັນຕິສຸກ. ຜູ້ທີ່ເຫັນທຸກສິ່ງ. ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ຫລື ຜູ້ທີ່ສາມາດເຊື່ອໄດ້. ຜູ້ສ້າງສັບພະສິ່ງ. ຜູ້ມີຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະ ເມດຕາ. ຜູ້ທີ່ພຽງພໍ ຫລື ຜູ້ທີ່ພຽງພໍສຳລັບສິງຕ່າງໆ. ຜູ້ໃຫ້ອະໄພຍະໂທດ.

“ອັຣ-ຣໍຊາກ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບໃຫ້ແກ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອສະໜອງຄວາມຈຳເປັນຂອງຫົວໃຈ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາ.

“ອັຣ-ເຣາະມານ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເມດຕາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່, ທີ່ຄຸ້ມຄອງທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ.

“ອັລ-ກໍດິຣ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ມີອຳນາດສົມບູນ, ບໍ່ມີຄວາມອ່ອນແອ ຫຼື ຄວາມເຫມື່ອຍລ້າເກີດຂຶ້ນກັບພຣະອົງ.

“ອັລ-ມາລິກ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ມີຄຸນນະສົມບັດຂອງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່, ການຄຸມຄອງ, ແລະການຈັດການ, ເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ ແລະມີອຳນາດໃນການຈັດການພວກມັນ.

“ອັສ-ສະມຼຽຍ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນທຸກສຽງ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄວາມລັບ ຫຼື ຄວາມເປີດເຜີຍ, ແລະໄດ້ຍິນການອ້ອນວອນຂໍຈາກບ່າວຂອງພຣະອົງ.

“ອັສ-ສະລາມ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ສະອາດບໍລິສຸດຈາກທຸກສິ່ງທີ່ສະແດງເຖິງຄວາມບົກພ່ອງ, ປາດສະຈາກຄວາມເສື່ອມເສຍ ແລະ ຕຳຫນິ.

“ອັລ-ບະຊິຣ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ຊົງເຫັນທີ່ຄອບຄຸມທຸກ ໆ ສິ່ງ ບໍ່ວ່າສິ່ງນັ້ນຈະລະອຽດ ແລະ ເລັກນ້ອຍພຽງໃດກໍ່ຕາມ ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ທຸກສິ່ງ ຊົງເຫັນສິ່ງທີ່ເປັນເລື່ອງລັບ ຫຼື ເປິດເຜີຍ.

“ອັລ-ວະກີລ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ຊົງອຸປະກາລະ ເບິ່ງແຍງ ປັດໄຈຍັງຊີບໃຫ້ແກ່ສິ່ງພຣະອົງຊົງສ້າງ ແລະ ຊົງ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຕໍ່​ພວກ​ເຂົາ​ເພື່ອ​ປະໂຫຍດຕ່າງ ໆ ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຜູ້ເຊິ່ງປົກ​ຄອງ​ບ່າວທີ່ຈົງຮັກພັກດີພຣະອົງ ໂດຍໃຫ້ເກິດຄວາມງ່າຍດາຍໃນການງານຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເປັນການງານທີ່ພຽງພໍສຳຫຼັບພວກເຂົາ.

“ອັລ-ຄໍລິກ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ຊົງສ້າງສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ຊົງສ້າງສິ່ງໃຫມ່ໆຂຶ້ນມາໂດຍບໍ່ມີຕົວຢ່າງ ຫລື ແບບຢ່າງມາກ່ອນ.

“ອັລ-ລະຕີຟ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລໍຫ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ຜູ້ຊົງມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ໃຫ້ກຽດຕໍ່ບັນດາບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ປະທານສິ່ງທີ່ບ່າວວິງວອນຂໍ.

“ອັລ-ຄາຟີ” ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລາຮ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ພຣະອົງຄືຊົງໃຫ້ຄວາມພໍພຽງແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງໃນທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ ເຊິ່ງພໍພຽງດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະອົງແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວປາດສະຈາກຜູ້ອື່ນໃດ ແລະ ພຽງພໍກັບພຣະອົງໂດຍບໍ່ຕ້ອງພຶ່ງພາຜູ້ໃດອື່ນຈາກພຣະອົງອີກ.

ອັລ ຄຼໍຟູຣ: ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອັລລາຮ໌ ທີ່ຫມາຍເຖິງ ພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ຊົງປົກປ້ອງບ່າວຂອງພຣະອົງຈາກບາບທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ຊົງລົງໂທດພວກເຂົາຈາກການກະທຳບາບດັ່ງກ່າວ.

ນະບີຂອງຂ້ອບຄື ທ່ານນະບີມູຮຳມັດ ﷺ

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງ ໄດ້ມີຣໍຊູລທ່ານຫນື່ງຈາກພວກທ່ານເອງ ໄດ້ມາຫາພວກທ່ານແລ້ວ, ເປັນທີ່ລຳບາກໃຈແກ່ເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມທຸກຍາກ ເປັນຜູ້ຫ່ວງໃຍໃນພວກທ່ານ ເປັນຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ກະລຸໜາສົງສານ ຕໍ່ບັນດາຜູ້ສັດທາ) [ອັດ ເຕົາບັດ:128].

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະຂ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງເຈົ້າ (ມູຮຳມັດ) ມາເພື່ອອື່ນໃດ ນອກເພື່ອເປັນຄວາມເມດຕາແກ່ຊາວໂລກ) [ອັນ ບີຍາອ໌ :107]

ທ່ານນາບີ ມູຮຳມັດ ﷺ ເປັນຜູ້ມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ຜູ້ຊີ້ນຳທາງ:

ທ່ານນາບີ ມູຮຳມັດ ບິນ ອັບດູລລາຮ໌ ບິນ ອັບດຸລມູຕໍລິບ ບິນ ຮາຊິມ. ແລະ ຮາຊິມ, ເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ເຜົ່າກູຣອຍສ, ແລະ ກູຣອຍສແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຈາກບັນດາເຜົ່າອາຣັບ.

ມາດາຂອງທ່ານແມ່ນ ອາມີນະຮ໌ ບິນ ວາຮັບ, ຜູ້ໃຫ້ນົມແກ່ທ່ານແມ່ນ ຮາລິມະຫ໌ ອັສສະອາດິຍະ, ທ່ານນາບີ ເຄີຍແຕ່ງງານກັບພັນລະຍາ 11 ຄົນ ແລະ ໄດ້ເສຍຊີວິດກ່ອນ 9 ຄົນ ຈາກພັນລະຍາຂອງທ່ານ

ທ່ານນາບີ ﷺ ມີລູກ 7 ຄົນ: ຜູ້ຊາຍ 3 ຄົນ ແລະ ຜູ້ຫຍິງ 4 ຄົນ. ລູກຊາຍ: ກໍຊີມ, ອັບດູລລໍຮ໌, ແລະ ອິບຮາຮີມ, ລູກສາວ: ໄຊນັບ, ຣຸກອຍຍະຮ໌, ອຸມມູ ກັລຊູມ, ແລະ ຟາຕິມະຮ໌.

ຈຳເປັນຕ້ອງ (ຕໍອັດ) ເຊື່ອຟັງປະຕິບັດຕາມທ່ານໃນສິ່ງທີ່ທ່ານສັ່ງໃຊ້ ແລະ ເຊື່ອມັ່ນໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ບອກ, ແລະ ອອກຫ່າງຈາກສິ່ງທີ່ທ່ານສັ່ງຫ້າມ ແລະ ຫ້າມ ແລະ ຫ້າມປະຕິບັດສາສະນາກິດເວັ້ນແຕ່ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານບັນຫຍັດເອົາໄວ້ເທົ່ານັ້ນ.

ຂ່າວສານຂອງມຸຮຳມັດ ແລະ ຂ່າວສານຂອງສາສະນະທູດທັ້ງໝົດກ່ອນໜ້ານີ້ນັ້ນລ້ວນເປັນການເຊີນຊວນສູ່ການຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງພຣະອົງດຽວ ໂດຍບໍ່ຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ດຳລັດວ່າ: (ແລະເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລ ຄົນໃດມາກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຮົາໄດ້ວະຮີໃຫ້ເແກ່ເຂົາວ່າ ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງນອກຈາກຂ້າ ດັງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) [ ອັລ-ອຳບີຍາ:25]

ທ່ານນາບີ ມຸຮຳມັດ ﷺ ເປັນນາບີຄົນສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ (ຊບ) ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ມູຮຳມັດບໍ່ໄດ້ເປັນບິດາຜູ້ໃດໃນຫມູ່ບູລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ແຕ່ເປັນຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະຄົນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດານະບີ) [ ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ : 40]

ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງທ່ານມາພ້ອມກັບສາສະໜາອິສລາມໃຫ້ແກ່ມວນມະນຸດທັງປວງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: (ແລະ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງເຈົ້າ (ມູຮຳໝັດ) ໃຫ້ເປັນອື່ນໃດເວັ້ນແຕ່ເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ເປັນຜູ້ຊີ້ນຳໃຫ້ແກ່ມະນຸດທັງປວງ, ແຕ່ສ່ວນຫລາຍຂອງມະນຸດນັ້ນ ບໍ່ຮູ້) [ຊາບະອ໌:28]

ທ່ານນະບີ ﷺ ມີສິດທິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມີຕໍ່ຊາວມຸສລິມທຸກຄົນ, ໃນນັ້ນມີ:

1- ເຊື່ອໃນຄວາມເປັນສາດສະດາທູດຂອງທ່ານ ແລະຄວາມສັດຈິງຂອງທ່ານ, ແລະວ່າສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ນໍາມາແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະ ຖືກປ້ອງກັນຈາກຄວາມຜິດ, ດັ່ງນັ້ນຈະຕ້ອງເຊື່ອຟັງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມສິ່ງທ່ານນຳມາ ດັງທີ່ອັລລໍຫ໌ຕຣັດວ່າ: (ແລະເຂົາ "ທ່ານນະບີ" ບໍ່ໄດ້ເວົ້າຕາມອາລົມ ສິ່ງ "ທີ່ເຂົາເວົ້າ" ນັ້ນ ບໍ່ເເມ່ນສິ່ງອື່ນໃດນອກຈາກເປັນວະຫ໌ຮີ ທີ່ຖືກປະທານລົງມາ) [ສູເຣາະຫ໌ ນັຈມີ : 3-4].

2- ຈໍາເປັນຈະຕ້ອງມີຄວາມຮັກຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ ແລະໃຫ້ຄວາມຮັກນີ້ຢູ່ເຫນືອຄວາມຮັກທີ່ມີຕໍ່ຕົນເອງ, ລູກໆ ແລະ ບັນດາມະນຸດທັງໝົດ. ຄວາມຮັກນີ້ຄວນປະກົດໃນການປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ ﷺ, ປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ທ່ານສັ່ງໃຊ້, ແລະ ອອກຫ້າງໃນສິ່ງທີ່ຫ້າມປາມ.

3- ຈໍາເປັນຈະຕ້ອງໃຫ້ການເຄົາລົບ, ຊ່ວຍເຫລືອ, ຍົກຍ້ອງ ແລະ ຂອບໃຈຕໍ່ທ່ານນາບີ ﷺ.

4- ການຊໍລະວາດ ສັນລະເຊີນຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ ແມ່ນການຊື່ນຊົມ ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຍົກສູງຊື່ສຽງກຽດຂອງທ່ານ, ເພິ່ມພູນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ປະເສີດຂອງທ່ານ, ທ່ານນາບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ຜູ້ໃດທີ່ຊໍລະວາດ ໃຫ້ຂ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງ, ພຣະອົງຈະຊໍລະວາດ ສັນລະເຊີນໃຫ້ລາວສິບຄັ້ງ) ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ.

5- ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມີການເລີຍເຖິດໃນການຍົກຍ້ອງທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ຍົກສູງທ່ານໃຫ້ເຫນືອກວ່າຂອບເຂດທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ທ່ານນະບີມູຮຳມັດ ﷺ ໄດ້ເຕືອນຢ່າງເຂັ້ມງວດບໍ່ໃຫ້ຊາວມຸດສະລິມເກີນຂອບເຂດໃນການສັນລະເສີນໃນຕົວທ່ານ, ດັ່ງທີ່ທ່ານ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ຢ່າໄດ້ສັນລະເສີນຂ້ອຍຄື່ ທີ່ຊາວຄຣິດສະຕຽນໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຢຊູ ບຸດຂອງພຣະນາງມັຣຍຳ, ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍເປັນບ່າວຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເອີ້ນຂ້ອຍວ່າ ບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເປັນສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ) ບັນທຶກໂດຍ ອັລ-ບຸກຄໍຣີ.

ສ່ວນໜຶ່ງຈາກຄຸນລັກສະນະຂອງທ່ານນະບີມູຮຳມັດ ﷺ

ຊື່ສັດ,ມີຄວາມເມດຕາ,ອ່ອນໂຍນ,ອົດທົນ, ກ້າຫານ ໃຈບຸນ,ມາລະຍາດງາມ,ຍຸດຕິທຳ,ຖອມຕົນ,ແລະ ໃຫ້ອະໄພ.

ອັລກຣຸອານເປັນຄຳດຳລັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ (ມະນຸດຊາດທັ້ງຫຼາຍ ແນ່ນອນໄດ້ມີຫຼັກຖານຈາກພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານມາຢັງພວກທ່ານແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແສງສະວ່າງອັນຊັດເຈນແຈ່ມແຈ້ງແກ່ລົງມາພວກທ່ານ (ຄືອັລກຸຣອານ). [ອັນນິຊາອ໌ :174]

ອັລກຣຸອານ ເປັນຄຳກ່າວເວົ້າຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ປະທານລົງມາໃຫ້ທ່ານນາບີ ມູຮຳມັດ ﷺ ເພື່ອນຳພາມະນຸດອອກຈາກຄວາມມືດສູ່ແສງສະຫວ່າງ ລັດສະຫມີ ແລະນຳພາສູ່ຫົນທາງທີ່ທຽງກົງ. ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານກຸຣອານຈະໄດ້ຮັບຜົນລະບຸນອັນໃຫຍ່ລວງ ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງອັລກຣຸອານເຂົາຈະຢາງບົນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ທ່ານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ອິບນູ ມັສອູດ ຂໍພຣະອົງຈົງພໍໃຈໃຫ້ລາວ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານນາບີ ﷺ ກ່າວວ່າ: (ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານຕົວອັກສອນໜຶ່ງຈາກຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌ ລາວຈະໄດ້ຮັບຜົນລະບຸນ1 ຜົນລະບຸນ, ແລະ ຜົນລະບຸນນັ້ນຈະເພິ່ມຂຶ້ນເປັນສິບເທົ່າ, ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ບອກວ່າ (ອະລິຟ ລາມ ມີມ) ເປັນຕົວອັກສອນດຽງ, ແຕ່ (ອະລິຟ) ຄືໂຕອັກສອນໜຶ່ງ, (ລາມ) ຄືໂຕອັກສອນໜຶ່ງ, (ມີມ) ຄືໂຕອັກສອນໜຶ່ງ) ບັນທຶກໂດຍຕິຣມີຊີ.

ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສົງໄດ້ປົກປ້ອງມັນ (ອັລກຣຸອານ) ຈາກການປ່ຽນແປງ ແລະການບິດເບືອນ, ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນເຄື່ອງໝາຍອັນຄົງຢູ່ຕະຫຼອດການ ຈົນເຖິງວັນສິ້ນໂລກ, ພຣະອົງກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງເຮົາ (ອັລລໍຫ໌) ໄດ້ປະທານຂໍຕັກເຕື່ອນລົງມາ (ອັລກຣຸອານ) ແລະແທ້ຈິງເຮົາເປັນຜູ້ຮັກສາມັນຢ່າງແນ່ນອນ. [ອັລ-ຫັຈຣ໌:9] ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ອ້າງວ່າພຣະຄຳພີອັລກູຣອານຂາດຫາຍບໍ່ຄົບຖ້ວນ ຫລືຖືກບິດເບືອນ, ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຕົວະຕໍ່ພຣະເຈົ້າອັນສູ່ງສຸດ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ﷺ ແລະໄດ້ອອກຈາກສາສະໜາອິສລາມ.

ພຣະຄຳພີອັລກູຣອານໄດ້ລວບລວມເນື້ອຫາທີ່ຢູ່ໃນຄຳພີກ່ອນໜ້ານີ້ ແລະ ເພີ່ມເຕີມໃນເລື່ອງເຄົາລົບພັກດີ ການວິງວອນຂໍ ແລະສິນລະທຳຂອງມະນຸດ, ມັນເປັນຄຳຢືນຢັນສິ່ງທີ່ເປັນຄວາມຈິງໃນຄຳພີກ່ອນໜ້ານີ້, ເຊັ່ນດຽວກັນ, ບໍ່ມີຄຳພີໃດທີ່ມາກ່ອນໜ້ານີ້ຈາກພຣະເຈົ້າ ທີ່ຄູ່ຄວນແກ່ການປະຕິບັດ, ເຄົາລົບນັບຖື, ທັ້ງໃນການອ່ານ , ແລະ ການນຳໃຊ້ໃນຊີວິດ ຫຼາຍໄປກວ່າພຣະຄຳພີອັລກູຣອານ.

ສາສະໜາຂອງຂ້ອຍຄື ອິສລາມ

ລຳດັບຂັ້ນຂອງສາສະໜາ ມີສາມລຳດັບ: ອິສລາມ, ອີມານ, ແລະ ອິຫ໌ຊານ.

ລຳດັບຂັ້ນທີ່ໜຶ່ງ: ອັລ-ອິສລາມ

ອິສລາມ ແມ່ນ: ການຍອມຈຳນົນຕໍ່ພຣະເຈົ້າດ້ວຍການໃຫ້ເອກະພາບຕໍ່ພຣະເຈົ້າດ້ວຍ (ເຕົາຮີດ), ການນໍາພາຕົນເອງໄປສູ່ຄວາມເຊື່ອຟັງ ແລະປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງ, ແລະ ການອອກຫາງຈາກການຕັ້ງພາຄີ (ຊິຣິກ) ແລະ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງພາຄີ.

ຫລັກການ ອິສລາມ

ທ່ານນາບີມຸຮຳມັດ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ຮາກຖານຂອງອິສລາມຢູ່ເທິງ ຫ້າ ປະການ, ຄືການປະຕິຍານວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌, ດຳລົງໄວ້ເຊິ່ງການລະຫມາດ, ການຈ່າຍສະກາດ, ການຖືສິນອົດໃນເດືອນຣໍມະດອນ, ການປະກອບພິທິຮັຈຫ໌) ມຸດຕະຟັກ ກຸລອະໄລ.

ຫຼັກການຂອງສາສະໜາອິສລາມຄື ການປະຕິບັດສາສະນະກິດທີ່ມຸສລິມທຸກຄົນຈະຕ້ອງປະຕິບັດ ແລະ ຄວາມເປັນອິສລາມຂອງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຈະບໍ່ຖືກຕ້ອງ ນອກຈາກດ້ວຍການເຊື່ອມັ່ນວ່າ ຫຼັກການເຫຼົ່ານັ້ນຖືກວ່າງຢູ່ເທິງຫຼັກການດັງກ່າວ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ຫຼັກການຂອງອິສລາມ.

ແລະ ຫຼັັກການຫ້າປະການ ມີດັງນີ້:

ຫຼັກຂໍ້ທີ່ໜຶ່ງ: ການປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ນະບີມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌.

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ: ສະນັ້ນ ຈົ່ງຮັບຮູ້ເຖິດວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດ (ທີ່ຖືກກາບໄຫວ້ໂດຍທຽງແທ້) ນອກຈາກອັລລໍຫ໌. [ສຸເຣາະຫ໌ ມຸຮຳມັດ : 19].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແທ້ຈິງ ໄດ້ມີຣໍຊູລທ່ານຫນື່ງຈາກພວກທ່ານເອງ ໄດ້ມາຫາພວກທ່ານແລ້ວ, ເປັນທີ່ລຳບາກໃຈແກ່ເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມທຸກຍາກ ເປັນຜູ້ຫ່ວງໃຍໃນພວກທ່ານ ເປັນຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ກະລຸໜາສົງສານ ຕໍ່ບັນດາຜູ້ສັດທາ) [ອັດ ເຕົາບັດ:128].

ຄວາມໝາຍຂອງການປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ຄື: ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ຄູ່ຄວນແກ່ການອີບາດະຫ໌ (ການເຄົາລົບສັກກາລະຕາມສາສະນະບັນຍັດ) ເວັ້ນແຕ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ເທົ່ານັ້ນ.

ຄວາມໝາຍຂອງການປະຕິຍານຕົນວ່າ ມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຄື: ການປະຕິບັດຕາມໃນສິ່ງທີ່ທ່ານສັ່ງໃຊ້ ເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ທ່ານເຫຼົ່າບອກ ອອກຫ່າງຈາກສິ່ງທີ່ທ່ານສັ່ງຫ້າມ ແລະ ບໍ່ມີການເຄົາລົບສັກກາລະຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ນອກຈາກສິ່ງທີ່ທ່ານບັນຍັດໄວ້ເທົ່ານັ້ນ.

ຫຼັກຂໍ້ທີ່ສອງ: ດຳລົງເຊິ່ງການລະຫມາດ.

ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຕຣັດວ່າ: ຄວາມວ່າ: (ແລະພວກເຈົ້າຈົ່ງດຳລົງໄວ້ເຊິ່ງການລະຫມາດ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 110].

ການດຳລົງໄວ້ເຊິ່ງການລະຫມາດນັ້ນ ຈະຕ້ອງເຮັດຕາມທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດ ແລະ ຕາມທີ່ທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງໄດ້ສອນເອົາໄວ້.

ຫຼັກຂໍ້ທີ່ສາມ: ການຈ່າຍຊະກາດ (ບໍລິຈາກທານພາກບັງຄັບ)

ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຕຣັດວ່າ: ຄວາມວ່າ: (ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຈ່າຍຊະກາດ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 110].

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳໜົດໃຫ້ຈ່າຍຊະກາດເພື່ອທົດສອບເຖິງຄວາມຊືສັດຕໍ່ການສັດທາຂອງມຸສລິມ ເພື່ອເປັນການສະແດງການຂອບໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ທີ່ພຣະອົງຊົງປະທານປັດໄຈທີ່ເປັນສັບສິນໃຫ້ມາ, ແລະ ເພື່ອເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຄົນຍາກຈົນ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີປັນຫາທາງການເງິນ.

ແລະການຈ່າຍພາສີ (ຊະກາດ) ແມ່ນການມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ສົມຄວນ ມີສິດໄດ້ຮັບ.

ແລະ ຊະກາດນັ້ນແມ່ນສິດທິທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຈ່າຍໃນຊັບສົມບັດ ເມື່ອສັບສິນໄດ້ບັນລຸຄົບຈຳນວນທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ເຊິ່ງຈະຕ້ອງໃຫ້ແກ່ຄົນ 8 ປະເພດ ທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີອັລກຸຣອານ, ໃນນັ້ນມີຄົນທີ່ຍາກຈົນ ແລະ ຄົນຂັດຂາດເຂີນທຸກຍາກ.

ໃນການປະຕິບັດການອອກຊາກາດໝາຍເຖິງການມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ຄວາມກະຕັນຍູ, ມັນເປັນການຊຳລະຈິດໃຈ ແລະ ຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ທີ່ໃຫ້, ຊ່ວຍຮັກສານຳໃຈຂອງຄົນຍາກຈົນ ແລະ ຜູ້ຂັດສົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ, ແລະເພີ່ມຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມສາມັກຄີລະຫວ່າງຄົນໃນສັງຄົມອິດສະລາມ ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ເປັນມຸດສະລິມທີ່ດີ ຈະປະຕິບັດຊາກາດດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ລັງເລ, ຮູ້ສຶກມີຄວາມສຸກຈາກການໄດ້ຊ່ວຍເຫລື່ອ.

ຈຳນວນຊະກາດຂອງຊັບສົມບັດແມ່ນ 2.5% ຂອງເງິນທີ່ເກັບອອມໄວ້, ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ທອງຄຳ, ເງິນ, ເງິນສົດ, ຫຸ້ນ, ຫຼື ສິນຄ້າການຄ້າ ທີ່ຈັດກຽມໄວ້ເພື່ອການຊື້ຂາຍ ແລະ ການກຳໄລ ຖ້າຫາກຄົບຈຳນວນທີ່ກຳຫນົດໄວ້ ໃນໄລຍະຫນືງປີເຕັ່ມ.

ຊາກາດຍັງຖືກກຳນົດໃຫ້ຈ່າຍຊຳລະສຳລັບຜູ້ທີ່ມີສັດລ້ຽງທີ່ກິນຫຍ້າ ເຊັ່ນ (ອູດ, ງົວ, ແລະ ແບ້), ຖ້າຫາກວ່າມັນກິນຫຍ້າຕາມທຳມະຊາດເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າປີ ໂດຍທີ່ເຈົ້າຂອງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ອາຫານເປັນຫລັກ.

ຊາກາດຍັງຖືກກຳນົດໃຫ້ຈ່າຍສຳລັບ ຜົນຜະລິດທີ່ອອກຈາກດິນ ເຊັ່ນ: ຊາກາດ (ແຫຼງຊັບສົມບັດໃຕ້ດິນ) - ຄືຂອງທີ່ຖືກຝັງໄວ້ຈາກສະໄໝເກົ່າ (ກ່ອນອິດສະລາມ) ທີ່ຖືກຄົ້ນພົບ, ທັນຍາພືດ ແລະ ຜົນລະໄມ້ (ທີ່ສາມາດເກັບໄວ້ໄດ້) - ຢູ່ໃນເງື່ອນໄຂວ່າ ບັນລຸຂັ້ນຕ່ຳ (ນິຊອບ)

ຫລັກການຂໍ້ທີ່ສີ :ການຖືສິນອົດໃນເດືອນຣໍມາດອນ.

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ໂອ້ບັນຜູ້ທີ່ສັດທາທັ້ງຫລາຍ ການຖືສິນອົດໄດ້ຖືກກຳຫນົດໄວ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ ດັ່ງເຊັ່ນ ທີ່ໄດ້ຖືກກຳຫນົດໄວ້ ກ່ອນຫນ້າພວກເຈົ້າ ເພື່ອຫວັງວ່າພວກເຈົ້າຈະມີຄວາມຍຳເກຣງ ຍ້ານ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 110].

ເດືອນຣໍມາດອນ ແມ່ນເດືອນທີ 9 ຂອງປະຕິທິນຮິຈຣີ (ປະຕິທິນອິດສະລາມ, ຣໍມະດອນເປັນເດືອນທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງ ແລະມີຄວາມສຳຄັນພິເສດສຳລັບຊາວມຸດສະລິມ, ການຖືສິນອົດໃນເດືອນນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແມ່ນໜຶ່ງໃນ 5 ປະການທີ່ຊາວມຸດສະລິມຕ້ອງປະຕິບັດ (ເປັນຫຼັກການທີ່ຍິງໃຫຍ່ຂອງສາດສະໜາອິດສະລາມ).

ການຖືບວດໃນເດືອນຣໍມາດອນ ແມ່ນ ການນົບນ້ອມເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍການຫງົດເວັ້ນອອກຈາກການກິນ, ດື່ມ, ການມີເພດສຳພັນ, ແລະສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ບວດເສຍ(ບວດແຕກ),ເລີມຕົ້ນຕັ້ງແຕ່ ຕອນເຊົ້າ ກ່ອນຕາເວັນຈະຂື້ນຈົນຮອດແສງຕາເວັນຕົກດິນ ຕະຫຼອດທັ້ງເດືອນອັນປະເສີດ.

ຫລັກການທີ່ 5:ການປະກອບພິທີຮັຈທີ່ບ້ານຂອງພຣະອົງອັລລໍຫ໌.

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ (ແລະເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌ທີມີໃຫ້ກັບມະນຸດນັ້ນ ຄືການມຸ່ງສູ່ບ້ານຂອງອັລລໍຫ໌ປະກອບພິທີຮັຈ ຈະຢູ່ໄບຕຸລລໍຫ໌ ສຳລັບຜູ້ທີ່ສາມາດໄປຮອດມັນໄດ້) [ສູເຣາະຫ໌ ອາລະ ອິມຣອນ : 97]

ພິທີ ຮັຈເປັນຂໍ້ບັງຄັບສຳລັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດເດີນທາງໄປປະກອບພິທີໄດ້ ເຮັດພຽງໜຶ່ງຄັ້ງໃນຊີວິດກໍ່ພໍແລ້ວ. ຮັຈຈະໝາຍເຖິງ ການມຸ່ງໜ້າໄປບັຍຕຸລລໍຫ໌ (ກະບະ) ແລະສະຖານທີ່ອັນສັກສິດໃນນະຄອນມັກກະຮ໌ເພື່ອປະກອບພິທີ ອະມານອິບາດະຮ໌ໃນເວລາທີ່ກຳນົດ. ທ່ານນະບີ ມູຮຳມັດ ﷺ ໄດ້ປະກອບພິທີຮັຈ ແລະ ບັນດານະບີກ່ອນຫນ້າທ່ານກໍໄດ້ປະກອບພິທີຮັຈຄືກັນ, ອັລລໍຮ໌ ໄດ້ມີຄຳສັ່ງໃຫ້ທ່ານນະບີອິບຣໍຮີມ ອາໄລຮິສສາລາມ ປະກາດໃຫ້ຜູ້ຄົນມາປະກອບພິທີຮັຈ ດັ່ງທີ່ ອັລລໍຮ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນ ອັລກຸຣອານວ່າ: ຄວາມວ່າ (ແລະ ຈົ່ງປະກາດແກ່ມະນຸດທັ່ວໄປເພື່ອການເຮັດຮັຈ ພວກເຂົາຈະມາຫາເຈົ້າໂດຍທາງເທົ້າຕີນ ແລະ ໂດຍທາງອູດທີ່ແຂງແຮງທຸກໂຕ ຈະມາຈາກທາງໄກທຸກທິດທາງ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ຮັຈ : 27]

ລຳດັບຂັ້ນທີ່ສອງ : ອັລ-ອີມານ (ຫຼັກການສັດທາ)

"ອີມານ" (الإيمان) ໝາຍເຖິງ ການຍອມຮັບ ແລະ ການເຊື່ອຢ່າງແນ່ວແນ່ ແລະ ການຮັບຮອງຢ່າງສົມບູນໃນທຸກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງບັນຊາໃຫ້ສັດທາ ລວມເຖິງການຍອມຈຳນົນທັ້ງພາຍນອກ ແລະ ພາຍໃນ ດັງນັ້ນ ອີມານຈຶ່ງເປັນການເຊື່ອມັ່ນຂອງຫົວໃຈ ແລະ ຄວາມສັດທາທີ່ປະກອບດ້ວຍການງານຂອງຫົວໃຈ ແລະ ການກະທຳຂອງຮ່າງກາຍ ເຊິ່ງຄອບຄຸມການປະຕິບັດຕາມສາສະໜາໂດຍສົມບູນ ອີມານຈະເພິ່ມຂຶ້ນໂດຍການເຊື່ອຟັງ (ອັລລໍຫ໌) ແລະ ຈະລົດລົງດ້ວຍການກະທຳຄວາມຜິດ (ການຝ່າຝືນບັນຍັດ).

ຫຼັກການສັດທາ

ທ່ານນະບີ ﷺ ຖືກຖາມເລື່ອງການສັດທາ ທ່ານຈຶ່ງຕອບວ່າ: (ການອີມານ ສັດທາ ໝາຍເຖິງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າກໍ່ຄືອັລລໍຫ໌, ບັນດາມະລາອີກະຫ໌ (ເທວະດາທູດສະຫວັນ), ບັນດາຄຳພີ, ບັນດາສະສານະທູດ, ແລະວັນສິ້ນໂລກ, ແລະ ການກຳໜົດຄວາມດີ ຄວາມຊົ່ວ).

ຫຼັກການສັດທາ ແມ່ນ ການປະຕິບັດສາສະນະກິດທາງສາດສະໜາດ້ວຍໃຈ ທີ່ມຸສລິມທຸກຄົນຕ້ອງປະຕິບັດ ແລະ ການນັບຖືສາດສະໜາອິສລາມຂອງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຈະບໍ່ຖືກຕ້ອງ ນອກຈາກດ້ວຍການຍຶດຫມັ້ນຕໍ່ຫຼັກການນີ້ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ຫຼັກການສັດທາ, ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຫຼັກການສັດທາກັບຫຼັກການອິສລາມ ຄື ຫຼັກການອິສລາມ ແມ່ນ ການປະຕິບັດດ້ວຍກາຍພາຍນອກຂອງຮ່າງກາຍມະນຸດ ເຊັ່ນ ການປະຕິຍານຕົນ, ການລະໝາດ, ການຈ່າຍຊະກາດ, ສ່ວນຫຼັກການສັດທາ ແມ່ນ ການປະຕິບັດດ້ວຍໃຈພາຍໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ເຊັ່ນ ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ສັດທາຕໍ່ຄຳພີຂອງພຣະອົງ, ສັດທາຕໍ່ບັນດາສາສະນະທຸດຂອງພຣະອົງ.

ຫຼັກຂໍ້ທີ່ໜຶ່ງ : ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ (ແທ້ຈິງບັນດາຜູ້ທີ່ສັດທາທີ່ແທ້ຈິງ ນັ້ນຄື ຜູ້ທີ່ສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັນນູຣ: 62].

ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ວ່າພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວທີ່ມີກຳມະສິດໃນດ້ານການສ້າງ ມີກຳມະສິດທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊາ ແລະ ສັດທາໃນພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ໂດຍມີລາຍລະອຽດດັງນີ້:

- ສັດທາຕໍ່ການມີຢູ່ຈິງຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົງ.

- ສັດທາຕໍ່ ຣູບູບິຢະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ຄື ພຣະອົງເປັນເຈົ້າກຳມະສິດເຫນືອທຸກສິ່ງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ມອບປັດໃຈຍັງຊີບ ແລະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ບໍລິຫານທຸກສັບພະສິ່ງ.

- ສັດທາຕໍ່ອຸລູຮິຢະຂອງພຣະອົງ ຄື ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າພຽງພຣະອົງດຽວ ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບສັກກາລະບູຊາເທົ່ານັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີການຕັ້ງພາຄີໃດໆ ຕໍ່ພຣະອົງ ເຊັ່ນ ການລະໝາດ, ການຂໍວິງວອນ, ການບົນບານ, ການເຊືອດຂ້າສັດ, ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ, ການຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນການປະຕິບັດພາລະກິດທາງສາດສະໜາ.

- ສັດທາຕໍ່ພຣະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ງົດງາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງທີ່ສູງສົງ ເຊິ່ງເປັນພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະທີ່ພຣະອົງໄດ້ຢືນຢັນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະ ຢືນຢັນໂດຍທ່ານນະບີມຸຮຳໝັດ ﷺ ລວມທັງປະຕິເສດພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະຕິເສດຕໍ່ພຣະອົງເອງ ຫຼື ທີ່ນະບີຂອງພຣະອົງໄດ້ປະຕິເສດ, ພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ມີຄວາມສົມບູນ ແລະ ງົດງາມທີ່ສຸດ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນເຫມືອນພຣະອົງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ທີ່ຊົງໄດ້ຍິນ ແລະ ຊົງເຫັນ.

ຫຼັກຂໍ້ທີ່ສອງ : ສັດທາຕໍ່ມະລາອີກະຫ໌ (ເທວະທູດ)

ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຕຣັດວ່າ: ຄວາມວ່າ (ມວນການສັນລະເສີນເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສ້າງຊັ້ນຟ້າທັ້ງຫຼາຍ ແລະ ແຜ່ນດິນ ຜູ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງມະລາອິກະຮ໌ໃຫ້ເປັນຜູ້ນຳຂ່າວ ຜູ້ທີ່ມີປີກສອງ ສາມ ແລະ ສີ່ ພຣະອົງຊົງເພີ່ມໃນການສ້າງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງອານຸພາບເຫນືອທຸກສິ່ງ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລຟາຕິຣ : 1].

ເຮົາສັດທາວ່າ ໂລກຂອງມະລາອິກະຮ໌ ເປັນໂລກທີ່ເລັ້ນລັບ ພວກເຂົາຄືບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກລັດສະໝີ ແລະ ພຣະອົງຊົງສ້າງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນບ່າວທີ່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ.

ມະລາອິກະຮ໌ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ບໍ່ສາມາດທີ່ຈະຮັບຮູ້ຈຳນວນ ແລະ ພະລັງຂອງພວກເຂົາໄດ້ ຍົກເວັ້ນພຣະອົງອັລລໍຫ໌ເທົ່ານັ້ນ, ຄຸນລັກສະນະ, ພຣະນາມ ແລະ ພາລະກິດຂອງອັລລໍຫ໌ ຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກ ເຊິ່ງມະລາອິກະຮ໌ແຕ່ລະອົງຈະມີຄຸນລັກສະນະ ຊື່ ແລະ ຫນ້າທີ່ສະເພາະ, ໃນຈຳນວນນັ້ນ ຄື (ຍິບຣີລ) ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບຫມາຍໃຫ້ນຳວະຫ໌ຍູ (ສານ) ຈາກອັລລໍຫ໌ ນຳໄປສົ່ງໃຫ້ບັນດານະບີຂອງພຣະອົງ.

ຫຼັກຂໍ້ທີ່ສາມ: ສັດທາຕໍ່ບັນດາຄຳພີ

ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຕຣັດວ່າ: ຄວາມວ່າ (ພວກເຈົ້າຈົງກ່າວເຖິງວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາໃຫ້ແກ່ອິບຣໍຮີມ, ແລະ ອິສມາອີນ ແລະ ອິສຮາກ ແລະ ຢະກູບ ແລະບັນດາວົງວານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ສິ່ງທີ່ມູຊາ ແລະ ອີຊາໄດ້ຮັບ ແລະສິ່ງທີ່ບັນດານະບີໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ແບ່ງແຍກລະຫວ່າງທ່ານໜື່ງທ່ານໃດຈາກພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຮົາຈະເປັນຜູ້ສະວາມີພັກຕໍ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 136].

ເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຄຳພີທຸກເຫລັ່ມເປັນຄຳເວົ້າ ຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະຄຳພີດັ່ງກ່າວເປັນຄຳພີທີຖືກປະທານຈາກອັລລໍຫ໌ ໄປສູ່ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອນຳສັດຈະທຳອັນຖືກຕ້ອງ ໄປຍັງມະນຸດຊາດທັ້ງຫລາຍ.

ພວກເຂົາສອນໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ຈັກດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ເຖິງ ເຫດຜົນສະຕິປັນຍາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາບໍລິສຸດ (ຈາກສິ່ງບໍ່ດີ)

ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ສົ່ງນະບີມູຮຳໝັດ ﷺ ຂອງພຣະອົງໄປຫາມວນມະນຸດທັງຫລາຍ, ຊື່ງບົດບັນຍັດທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີມູຮຳມັດໄດ້ຍົກເລີກບົດບັນຍັດທີ່ຜ່ານມາກ່ອນຫນ້ານີ້, ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳພີອັລກຸຣອານ ມີອຳນາດເຫນືອຄຳພີທັງຫມົດທີ່ມາກ່ອນ, ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນໃຊ້ການບໍ່ໄດ້ອີກ. ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຮັບປະກັນໃນການປົກປ້ອງຄຳພີອັລກຸຣອານໃຫ້ພົ້ນຈາກການປ່ຽນແປງ ຫລື ການບິດເບືອນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: ແທ້ຈິງເຮົາ (ອັລລໍຫ໌) ໄດ້ໃຫ້ຂໍຕັກເຕື່ອນ (ອັລກຣຸອານ) ລົງມາ ແລະ ແທ້ຈິງເຮົາເປັນຜູ້ຮັກສາມັນຢ່າງແນ່ນອນ. [ສຸເຣາະຫ໌ອັລ-ຫິຈຣ໌ : 9] ເນື່ອງຈາກວ່າອັລກຸຣອານແມ່ນຄຳພີເລັ່ມສຸດທ້າຍທີ່ອັລລໍຮ໌ໄດ້ປະທານລົງມາໃຫ້ແກ່ມວນມະນຸດ, ແລະ ນະບີມູຮຳມັດ ﷺ ແມ່ນນະບີສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ, ສາດສະໜາອິສລາມແມ່ນສາດສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ພຶງພໍໃຈໃຫ້ແກ່ມວນມະນຸດຈົນກວ່າຈະເຖິງວັນສິ້ນໂລກ. ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງ ສາສະໜາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນຄື ອັລ-ອິສລາມ) [ອະລາ-ອິມຣອນ :19]

ແລະ ຄຳພີແຫ່ງຟາກຟ້າທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີຂອງພຣະອົງ ມີດັ່ງນີ້:

ອັລ-ກຸຣອານ (القرآن) – ປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີມູຮຳໝັດ ﷺ.

ອັດ-ເຕົາຣອດຕ໌ (التوراة) – ປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີມູຊາ (ໂມເຊສ) ອາໄລຮິສສາລາມ.

ອັລ-ອິນຍີລ (الإنجيل) – ປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີອີຊາ (ພຣະເຢຊູ) ອາໄລຮິສສາລາມ.

ອັສ-ຊາບູຣ (الزبور) – ປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີດາວູດ (ດາວິດ) ອາໄລຮິສສາລາມ.

ຊຸຮຸຟ ອິບຣໍຮີມ (صحف) : ປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີ ອິບຣໍຮີມ (ອັບຣໍຮຳ) ອາໄລຮິສສາລາມ.

ຫລັກການທີ 4: ການສັດທາຕໍ່ບັນດານະບີ.

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ແຕ່ຕັ້ງຣໍຊູລມາໄປຍັງແຕ່ລະປະຊາຊາດ (ໂດຍຣໍຊູລຈະກ່າວແກ່ປະຊາຊາດນັ້ນ ໆ ວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີ ອອກຫ່າງຈາກພວກຕໍກຼູດຮູບປັ້ນ(ຈະເວັດ) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັນນະຫ໌ລຸ : 36].

ເຊື່ອຢ່າງໝັ້ນຄົງວ່າ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ສົ່ງບັນດາສາດສະທູດຂອງພຣະອົງ ໄປຫາປະຊາຊົນໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ເພື່ອຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນໃຫ້ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ອັລລໍຮ໌, ບໍ່ຕັ້ງພາຄີຮ່ວມກັບພຣະອົງ ແລະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຕິເສດສິ່ງທີ່ຖືກບູຊານອກເໜືອຈາກພຣະອົງ.

ແລະບັນດາສາດສະນາທູດຂອງພຣະອົງ ລ້ວນແມ່ນມະນຸດ ທີ່ເປັນຜູ້ຊາຍ ແລະເປັນບ່າວຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາເຊື່ອຖືຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ມີຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດ, ແລະມີຄວາມຊື່ສັດ, ພວກເຂົາເປັນຜູ້ນຳທາງສູ່ອັລລໍຫ໌, ອັລລໍຮ໌ໄດ້ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນບັນດາສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍສິ່ງມະຫັດສະຈັນເຫນືອທຳມະຊາດ (ມຸອຼຈິຊາດ) ເພື່ອໃຫ້ເປັນເຄື່ອງຢືນຢັນເຖິງຄວາມຈິງຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ເຜີຍແຜ່ທຸກປະການທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຊາມາໃຫ້ພວກເຂົາ, ພວກເຂົາທັງໝົດຢູ່ໃນຫົນທາງຂອງຄວາມຈິງທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ທາງນຳທີ່ຊັດເຈນ.

ການເຜີຍແຜ່ຂອງບັນດາສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ຕັ້ງແຕ່ຄົນທຳອິດຈົນຮອດຄົນສຸດທ້າຍ ລ້ວນແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງສາດສະໜາ, ນັ້ນຄື ຄວາມເຊື່ອຖືໃນເອກະພາບຂອງອັລລໍຫ໌ໃນການປະຕິບັດສາດສະໜາກິດ (ອີບາດະຮ໌) ແລະ ບໍ່ຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງ.

ຫຼັກການທີ 5: ການສັດທາຕໍ່ວັນສິ້ນໂລກ (ວັນສຸດທ້າຍ)

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ເປັນເຈົ້າຫນືງດຽວທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊາຢ່າງແທ້ຈິງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊານອກຈາກພຣະອົງ ແທ້ຈິງ ພຣະອົງຈະຮວບຮວມພວກເຈົ້າທັງຫມົດໄປສູ່ວັນກິຢາມະຮ໌ ທີ່ບໍ່ມີຄວາມສົງໃສໃດໆໃນວັນນັ້ນ ແລະ ໃຜເລົ່າທີ່ຈະມີຄໍາກ່າວທີ່ຈິງໄປກວ່າອັລລໍຫ໌) (ສຸເຣາະຫ໌ອັນ-ນິຊາອ໌ : 87)

ພວກເຮົາສັດທາຕໍ່ວັນອາຄີເຣາະຫ໌ (ວັນສິ້ນໂລກ) ກໍ່ຄື ວັນກິຍາມະຫ໌, ວັນທີ່ຈະບໍ່ມີວັນໃດຕາມມາອີກ ແລະ ເຮົາສັດທາຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ກ່ຽງຂ້ອງກັບມັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີ ອັລ-ກຸຣອານ ຫລືໃນຄຳສອນຂອງ ທ່ານນະບີມູຮຳໝັດ ﷺ ລ້ວນແມ່ນຄວາມຈິງ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນປະກອບມີ : ການຕາຍຂອງມະນຸດ ການຟື້ນຄືນຊີວິດ (ການຟື້ນຄືນຈາກຄວາມຕາຍ) ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອດ້ວຍສິດທິພິເສດ (ຊາຟາອະຮ໌) ການຕວງຊັ່ງ (ມິຊານ) ເພື່ອຄິດຄຳນວນຄິດບັນຊີຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຊົ່ວ,ນະລົກ ແລະ ສະຫວັນ ທີ່ເປັນສະຖານທີ່ສຸດທ້າຍຂອງປວງຊີວິດ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວັນສິ້ນໂລກ.

ຫຼັກການທີ 6: ການສັດທາຕໍ່ພຣະປະສົງ (ກຳຫນົດສະພາວະ) ທັງຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຊົ້ວ

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງມັນຕາມສັດສ່ວນ (ທີ່ກໍານົດໄວ້) (ສຸເຣາະຫ໌ອັລ-ເກາະມັຣ : 49)

ເຊື່ອຢ່າງໝັ້ນຄົງວ່າ ທຸກ ໆ ເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະສັບພະສິ່ງທັງຫມົດໃນໂລກນີ້, ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ຊົງຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະ ຊົງມີພຣະປັນຍາໃນການຄຸ້ມຄອງຈັດການເພື່ອພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ, ບໍ່ມີພາຄີຫຸ້ນສວນໃດ ໆ ຮ່ວມດ້ວຍ, ກົດສະພາວະການທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຖືກກໍານົດໄວ້ກ່ອນການສ້າງມະນຸດ, ມະນຸດມີຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ຄວາມປະສົງ, ມະນຸດເປັນຜູ້ລົງມືກະທໍາໃຫ້ສິ່ງຕ່າງ ໆ ເກີດຂຶ້ນຈິງ, ແຕ່ທຸກສິ່ງນັ້ນ ບໍ່ພົ້ນຈາກຄວາມຮູ້ຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ.

ການສັດທາຕໍ່ກົດກຳຫນົດສະພາວະປະກອບມີ 4 ປະການຄື:

ປະການທີ່ໜຶ່ງ: ເຊື່ອວ່າອັລລໍຫ໌ຊົງຮອບຮູ້ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ.

ປະການທີ່ສອງ: ເຊື່ອຕໍ່ກົດການກໍານົດຂອງອັລລໍຫ໌ທຸກປະການ ວ່າມັນຈະຄົງຢູ່ ແລະ ດໍາເນີນໄປ ຈົນກະທັ່ງວັນສິ້ນໂລກ.

ປະການທີ່ສາມ: ສັດທາຕໍ່ພຣະປະສົງຂອງອັລລໍຮ໌ ແລະ ພຣະປັນຍາທີ່ສົມບູນ ເຊື່ອຢ່າງໝັ້ນຄົງວ່າ ສິ່ງໃດທີ່ອັລລໍຮ໌ຊົງປະສົງ ສິ່ງນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຊົງປະສົງ ສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ມີໃຜສາມາດຝືນພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງໄດ້.

ປະການທີ່ສີ່: ເຊື່ອວ່າອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ສ້າງທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ໂດຍບໍ່ມີພາຄີຫຸ້ນສວນໃດໆ ທີ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການສ້າງຂອງພຣະອົງ.

ລຳດັບຂັ້ນທີ່ 3 : ລັກການຄຸນງາມຄວາມດີ.

ອິຫ໌ຊານ ແມ່ນ ການນະມັດສະການຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກວ່າເຮົາເບີງເຫັນພຣະອົງ ຖ້າເຮົາບໍ່ສາມາດເຫັນພຣະອົງ ກໍ່ໃຫ້ນຶກຄິດວ່າ ພຣະອົງກໍ່ກຳລັງເບິ່ງເຮົາຢູ່. ອັລລໍຫ໌ກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຊົງຢູ່ຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ຍ້ານກົວ ແລະ ບັນດາຜູ້ເຮັດຄຸນງາມຄວາມດີ) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັນ ນະຫ໌ລຸ :128]

ຄວາມສະອາດໃນອິສລາມ

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ຊົງມັກຜູ້ທີ່ສຳນຶກຜິດ ແລະ ກັບເນື້ອກັບຕົວ, ພຣະອົງຊົງມັກຜູ້ທີ່ຮັກສາຄວາມສະອາດ) [ສູເຣາະຫ໌ອັລ-ບາກໍຣໍ : 22]

ທ່ານນາບີ ﷺ ກ່າວວ່າ: (ໃຜທີ່ເຮັດນ້ຳລະຫມາດຕາມວິທີເຮັດນ້ຳລະຫມາດຂອງຂ້ອຍອັນນີ້​ ແລ້ວລະຫມາດສອງຣໍກະອັດ ໂດຍບໍ່ຄິດສິ່ງໃດໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງອະໄຜລົບລ້າງບາບຂອງລາວທີ່ຜ່ານມາ) ບັນທຶກໂດຍອັລ-ບຸກຄໍຣີ.

ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການລະຫມາດ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ມີຄວາມສະອາດກ່ອນການລະຫມາດ ແລະ ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ ຄວາມສະອາດເປັນເງື່ອນໄຂສຳລັບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການລະຫມາດ, ເປັນກະແຈຂອງການເລີ່ມຕົ້ນການລະຫມາດ, ຊື່ງສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນເຖິງ ຄວາມປະເສີດຂອງການລະຫມາດ, ແລະຊ່ວຍໃຫ້ໃຈຂອງພວກເຮົາ ມີຄວາມສະຫງົບນິ່ງ ໃນຂະນະລະຫມາດ ທ່ານນາບີກ່າວວ່າ: (ຄວາມສະອາດນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາ ແລະ ການກ່າວວ່າ “ອັລຫຳດຸລິລລະຫ໌” ຜົນລະບູນຂອງມັນຈະເຕັ່ມຕາຊັ່ງໃນວັນກີຍາມະຫ໌ ແລະ ການກ່າວວ່າ “ສຸບຫານັລລໍຫ໌” ແລະ “ອັລຫຳດຸລິລລາຫ໌” ຜົນລະບຸນທັ້ງສອງປະໂຫຍກນັ້ນຈະເຕັມລະຫວ່າງທ້ອງຟ້າແລະແຜ່ນດິນ ການລະຫມາດນັ້ນຄືຣັດສະໝີ ການຈ່າຍຊະກາດນັ້ນຄືຫຼັກຖານ ການອົດທົນນັ້ນຄືແສງສະວ່າງ ແລະ ອັລກຸຣອານຄືຫຼັກຖານສະນັນສະນຸນທ່ານ (ຫາກທ່ານເຮັດຄວາມດີ) ຫຼື ວ່າກໍ່ຄືຫຼັກຖານມັດຕົວທ່ານ (ຫາກທ່ານເຮັດຄວາມຊົ່ວ) ມະນຸດທຸກຄົນນັ້ນຢ່ອມກະວົນກະວາຍ (ເພື່ອຕົວເອງ) ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ທີ່ຂາຍຕົວເອງ (ໃຫ້ອັລລໍຫ໌) ດັງນັ້ນລາວຄືຄົນທີ່ປັດປ່ອຍຕົວເອງ(ຈາກການຖຶກລົງໂທດໃນໄຟນະຣົກ) ແລະ ຜູ້ທີ່ຂາຍຕົວເອງ (ໃຫ້ກັບໄຊຕອນ ແລະ ຕັນຫາຂອງຕັວເອງ) ດັງນັ້ນລາວຄືຜູ້ທຳລາຍຕົວລາວເອງໃຫ້ພິນາດ) ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ.

ແລະ ທ່ານນາບີ ﷺ ກ່າວວ່າ: (ຜູ້ໃດທີ່ອາບນ້ຳລະຫມາດຢ່າງສົມບູນ, ຄວາມຜິດຂອງເຂົາຈະຫລຸດອອກຈາກຮ່າງກາຍຂອງເຂົາ, ຈົນກະທັ່ງຫລຸດອອກຈາກໃຕ້ເລັບຂອງເຂົາ) ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ.

ບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ຄວນຊຳລະລ້າງຮ່າງກາຍຂອງຕົນດ້ວຍການອາບນ້ຳລະຫມາດ (ວຸດູ) ເພື່ອປະຕິບັດສາສະໜາກິດດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດໃຈຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ໂດຍປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງທ່ານນະບີມູຮຳມັດ ﷺ .

ການປະບັດທີ່ຈຳເປັນ (ວາຍີບ) ທີ່ຈະຕ້ອງມີການອາບນ້ຳລະມາດມີດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

1- ການລະມາດທົ່ວໄປ ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ລະມາດຟັດດູ ຫຼື ການລະມາດຊຸນນະຮ໌

2- ການຕໍວາຟ ຢາງອ້ອມຮອບກະບະຮ໌.

3- ຈັບ ສຳພັດ ກຣຸອານ.

ຂ້ອຍໄດ້ອາບນ້ຳລະຫມາດ ແລະ ຊຳລະລ້າງຮ່າງກາຍດ້ວຍນ້ຳທີ່ສະອາດ.

ນ້ຳ (ນ້ຳທີ່ສະອາດ) ແມ່ນນ້ຳທີ່ຕົກລົງມາຈາກຟ້າ ຫຼື ໄຫຼອອກມາຈາກພື້ນດິນ ແລະ ຍັງຄົງຄຸນລັກສະນະເດີມຂອງມັນໄວ້ ໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງຂອງອົງປະກອບທັ້ງສາມ ຄື ສີ, ລົດຊາດ, ແລະ ກິ່ນ ໂດຍຈະຕ້ອງບໍ່ມີສິ່ງປົນເປື້ອນທີ່ມາເຮັດໃຫ້ຄຸນລັກສະນະຂອງນ້ຳປຽນແປງໄປຈາກນ້ຳສະອາດ.

ການອາບນ້ຳລະມາດ.

ຂັ້ນຕອນທີ່ 1: ການຕັ້ງໃຈ (ນຽດ) ຢູ່ໃນໃຈ, ຄຳວ່າ “ນຽດ” ໝາຍເຖິງການຕັ້ງເຈດຕະນາຢ່າງແນ່ວແນ່ທີ່ເຮັດການອິບາດະຫ໌ (ປະຕິບັດສາສະນະກິດ) ເພື່ອໃກ້ຊິດອັລລໍຫ໌.

ຂັ້ນຕອນທີ່ 2 : ກ່າວ (ບິສມີລລາ) ດ້ວຍນາມຂອງອັລລໍຫ໌.

ຂັ້ນຕອນທີ່ 3 : ລ້າງມືທັ້ງສອງຂ້າງ, ສາມເທື່ອ.

ຂັ້ນຕອນທີ່ 4: ບ້ວນປາກ, ສາມເທື່ອ.

ການບ້ວນປາກ ແມ່ນ ການນໍານ້ຳເຂົ້າປາກ, ແລ້ວກວນນ້ຳໃຫ້ທົ່ວປາກ, ແລະບ້ວນນ້ຳອອກມາ.

ຂັ້ນຕອນທີ 5: ການສູດນ້ຳເຂົ້າຫູດັງຫລັງຈາກນັ້ນສັ່ງອອກມາ 3 ເທື່ອ, ການສູດນ້ຳເຂົ້າດັງ ແມ່ນການດຶງນ້ຳເຂົ້າໄປໃນໂພ່ງຫູດັງໃຫ້ລຶກທີ່ສຸດໂດຍໃຊ້ລົມຫາຍໃຈ.

ການສັ່ງນ້ຳອອກຈາກດັງ ແມ່ນການຂັບນ້ຳທີ່ໄດ້ສູດເຂົ້າໄປໃນໂພ່ງຫູດັງ ໃຫ້ອອກມາໃຫ້ຫມົດ.

ຂັ້ນຕອນທີ 6 : ລ້າງໜ້າ 3 ເທື່ອ.

ຂອບເຂດຂອງໃບໜ້າ:

ຄຳວ່າ “ໜ້າ” ໝາຍເຖິງ ດ້ານໜ້າຂອງໃບໜ້າ.

ຂອບເຂດຂອງໃບໜ້າທາງຄວາມກວ້າງ ແມ່ນ ຈາກຫູຂ້າງໜຶ່ງໄປເຖິງຫູອີກຂ້າງໜຶ່ງ.

ຈອນຜົມ ໝາຍເຖິງ ບໍລິເວນທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງຈອນຜົມໄປຫາຕິ່ງຫູ.

ແລະ ຄືກັນ, ການລ້າງໃບໜ້າ ຈະປະກອບຮວມໄປຮອດ ໜວດ ແລະ ຂົນທີ່ງອກຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນດ້ວຍ.

ຄວາມໝາຍຂອງ “ຄວາມສີຂາວ” ແມ່ນ ບໍລິເວນທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງ ຂົນຈອນຜົມ (ບ່ອນຂົນຢູ່ຄຽງຫນ້າ) ແລະ ຕິ່ງຫູ.

ຈອນຜົມ (العِذَار) ແມ່ນ ເສັ້ນຜົມທີ່ຂຶ້ນຢູ່ເທິງກະດູກທີ່ຍື່ນອອກມາ, ເຊິ່ງຢູ່ໃນແນວດຽວກັບຕິ່ງຫູ ແລະ ທອດລຶກເຂົ້າໄປໃນສ່ວນໃນຂອງໃບຫນ້າ ລວມທັ້ງຜົມທີ່ຢູ່ຕ່ຳລົງມາຈົນຮອດໂຄນຂອງຫູ .

ແລະ ຄືກັນ, ການລ້າງໜ້າ ຈະລວມໄປຮອດ ຂົນໜ້າທີ່ຫນາ ທັງໝົດ, ລວມທັງ ຂົນໜວດ ແລະ ຂົນທີ່ຍາວ ຫຼື ຫລຸຍອອກມາ.

ຂັ້ນຕອນທີ 7: ລ້າງແຂນທັ້ງສອງ ຕ້ອງເລີ່ມຈາກ ປາຍນິ້ວມື ຂອງມືທັງສອງຂ້າງ ຈົນເຖິງ ຂໍ້ສອກ 3 ເທື່ອ.

ແລະ ຕ້ອງລ້າງ ຂໍ້ສອກທັງສອງຂ້າງ ຄວບຄູ່ກັບການລ້າງມື.

ຂັ້ນຕອນທີ 8: ລູບຫົວ ໃຊ້ມືທັງສອງຂ້າງ ລູບຫົວ ພ້ອມເຊັດໃບຫູ ຫນຶ່ງຄັ້ງ.

ໂດຍເລີ່ມຈາກສ່ວນຫນ້າຂອງດ້ານຫນ້າຫົວ ຈົນເຖິງດ້ານຫຼັງ, ແລ້ວດືງມືກັບມາທີ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

ແລະຂະນະທີ່ລ້າງຫູ, ໃຫ້ໃສ່ນິ້ວຊີ້ (ສອງຂ້າງ) ແຫຍ່ເຂົ້າໄປໃນຊ່ອງຫູ ແລະ ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ລູບສ່ວນດ້ານຫຼັງຂອງຫູ ແລ້ວເຮັດການລູບດ້ານໜ້າ ແລະ ດ້ານຫຼັງໃບຫູ.

ຂັ້ນຕອນທີ 9 : ລ້າງຕີນສອງຂ້າງ ຕ້ອງ ໂດຍລ້າງຕີນສາມເທື່ອ, ໂດຍເລີ່ມຈາກ ນິ້ວຕີນ ໄປຫາ ຂໍ້ຕີນ (ຕາຕຸມ), ຕ້ອງໃຫ້ນ້ຳເຂົ້າຮອດບ່ອນທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງນິ້ວຕີນ, ແລະ ຂໍ້ຕີນທັງສອງ ຕ້ອງຖືກລ້າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

ຂໍ້ຕີນ ຕາຕຸມ (الكعبان) ແມ່ນ ກະດູກທີ່ຍື້ນອອກມາທີ່ດ້ານລຸ່ມຂອງນ້ອງຂາ (ແຂງຂາ).

ຂັ້ນຕອນທີ 10 : ການອ່ານດູອາຫຼັງອາບນ້ຳລະມາດ ຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງການເຮັດ ນ້ຳລະມາດ (ວູດູ) ແມ່ນ ອ່ານຄຳປະຕິຍານຕົນ ດັ່ງນີ້: “ຂ້ອຍຂໍເປັນພະຍານວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌ພຽງຜູ້ດຽວ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮ່ວມໃນອຳນາດກັບພຣະອົງ, ແລະຂ້ອຍຂໍເປັນພະຍານວ່າ ທ່ານມູຮຳມັດ ແມ່ນບ່າວ ແລະ ເປັນສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ກັບໂຕກັບໃຈມາສູ່ພຣະອົງ ແລະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດສະອາດ” ເພາະວ່າ ທ່ານນາບີ ມູຮຳມັດ ﷺ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດນ້ຳລະມາດ (ວູດູ) ໃຫ້ດີ ແລ້ວກ່າວ (ດູອາບົດນີ້), ປະຕູສະຫວັນທັ້ງ 8 ປະຕູຈະເປີດສຳລັບເຂົາ, ແລະເຂົາສາມາດເຂົ້າທາງໃດກໍໄດ້”. (ລາຍງານໂດຍ: ຕິຣມີຊີ)

ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ນ້ຳລະຫມາດເສຍ ມີດັ່ງນີ້:

1. ສິ່ງທີ່ອອກຈາກຊ່ອງຂັບຖ່າຍທັງສອງ ຄື ປັດສະວະ, ຂີ້, ລົມ (ຕົດ) ນ້ຳອະສຸຈິ, ແລະ ນ້ຳມະຊີ (ນ້ຳໜຽວໆ) ເປັນຕົ້ນ.

2. ສູນເສຍສະຕິ ໂດຍການຫຼັບຢ່າງລຶກ, ເປັນລົມ, ເມົາ, ຫຼື ເປັນບ້າ.

3. ທຸກສິ່ງທີ່ບັງຄັບໃຫ້ອາບນ້ຳ (ກຸສູລ) ເຊັ່ນ: ການມີເພດສຳພັນ, ເລືອດປະຈຳເດືອນ, ແລະ ເລືອດຫລັງການເກີດລູກ.

ເມື່ອມະນຸດໄດ້ຂັບຖ່າຍແລ້ວ, ຈຳເປັນຈະຕ້ອງຊຳລະລ້າງສິ່ງສົກປົກ ວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ ແມ່ນ ຊຳລະດ້ວຍນ້ຳສະອາດ, ຫຼື ສາມາດໃຊ້ສິ່ງອື່ນທີ່ບໍ່ແມ່ນນ້ຳ ເຊັ່ນ ຫີນ, ເຈ້ຍ, ຫຼື ຜ້າ. ຈຳເປັນຕ້ອງເຊັດຄວາມສະອາດຢ່າງໜ້ອຍ 3 ຄັ້ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ ໂດຍໃຊ້ສິ່ງທີ່ສະອາດ ແລະ ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ໃນການຊຳລະລ້າງ.

ການລູບນ້ຳເທິງຖົງຕີນ (ຄຸຟ) ແລະ ເກີບ

ໃນກໍລະນີທີ່ໃສ່ເກີບຫຼືຖົງຕີນທີ່ປົກຄຸມເຖິງຂໍ້ຕີນ,(ຕາຕຸ່ມ) ສາມາດລູບນ້ຳເທິງຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບໄດ້ ໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລ້າງຕີນ, ແຕ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມເງື່ອນໄຂຕໍ່ໄປນີ້:

1. ການໃສ່ຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບ ຫຼັງຈາກໄດ້ຊຳລະລ້າງຄວາມສະອາດຢ່າງສົມບູນ ຈາກຫາດັສນ້ອຍ ແລະ ຫາດັສໃຫຍ່, ແລະໄດ້ລ້າງຕີນແລ້ວ.

2. ຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບ ຕ້ອງສະອາດ ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງສົກປົກ (ນາຍິສ)

3. ການລູບນ້ຳເທິງຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບ ຕ້ອງຢູ່ໃນໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດ.

4. ຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບຕ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ຮາລາລ ເຊັ່ນ ບໍ່ໃຊ້ຂອງລັກຂະໂມຍ ຫຼື ຂອງທີ່ແຍ່ງຊິງມາ.

ຖົງຕີນຄຸຟ (الخف) ໝາຍເຖິງ ສິ່ງທີ່ໃຊ້ສວມໃສ່ທີ່ຕີນ, ຜະລິດຈາກນັງ ຫຼື ວັດຖຸອື່ນໆ, ເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍເຖິງ ຖົງຕີນ ປົກປິດຕີນທັງໝົດ. ຖົງຕີນທົ່ວໄປ (الجورب) ໝາຍເຖິງ ສິ່ງທີ່ໃຊ້ສວມໃສ່ທີ່ຕີນ ຜະລິດຈາກຜ້າ ຫຼື ວັດຖຸອື່ນໆ, ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ຖົງຕີນ ທີ່ຄົນທົ່ວໄປຮູ້ຈັກ.

ວິທະປັນຍາ (الحكمة) ໃນການກຳນົດໃຫ້ມີການລູບນ້ຳເທິງຖົງເທົ້າ: ວິທະປັນຍາຂອງການລູບນ້ຳເທິງ ຖົງເທົ້າ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ເກີດ ຄວາມສະດວກ ແລະ ຄວາມຜ່ອນພັນ ສຳລັບຊາວມຸດສະລິມທີ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຖອດ ຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບ ເພື່ອລ້າງໃນຂະນະເຮັດ ນ້ຳລະມາດ (ວູດູ,) ໂດຍສະເພາະໃນລະດູໜາວ, ເວລາອາກາດໜາວຫຼາຍ ແລະ ລະຫວ່າງການເດີນທາງ.

ໄລຍະເວລາສຳລັບການລູບນ້ຳເທິງຖົງຕີນ: ສຳລັບຜູ້ທີ່ພັກຢູ່ປະຈຳທີ່ (ບໍ່ໄດ້ເດີນທາງ) ມີໄລຍະເວລາ 1 ມື້ 1 ຄືນ (24 ຊົ່ວໂມງ) ສຳລັບຜູ້ທີ່ເດີນທາງ ມີໄລຍະເວລາ 3 ມື້ 3 ຄືນ (72 ຊົ່ວໂມງ).

ເລີ່ມນັບໄລຍະເວລາ ຈາກການລູບນ້ຳເທິງຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບ ເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຊຳລະຄວາມສະອາດຈາກ ຫາດັສ ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ.

ຮູບແບບລັກສະນະຂອງການລູບນ້ຳເທີງຖົງຕີນ ຫຼື ເກີບ ມີດັ່ງນີ້:

1. ໃຫ້ມື ທັ້ງສອງປຽກນ້ຳ.

2. ນຳມືລູບເທິງຕີນ (ຈາກນິ້ວເທົ້າຂຶ້ນໄປຫາຂາແຂງ)

3. ລູບເທິງຕີນຂວາດ້ວຍມືຂວາ ແລະ ລູບເທິງຕີນຊ້າຍດ້ວຍມືຊ້າຍ.

ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ການລູບນ້ຳເປັນໂມຄະ ມີດັ່ງນີ້: 1: ມີສິ່ງ ທີ່ຈຳເປັນຈະຕ້ອງອາບນ້ຳ. 2: ສິ້ນສຸດລະຍະເວລາຂອງການລູບບົນຖົງເທົ້າ.

ການອາບນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍ

ຖ້າຊາຍ ຫຼື ຍິງມີເພດສຳພັນ ແມ້ວ່າຈະບໍ່ມີການຫຼັ່ງນ້ຳອະສຸຈິ, ຫຼື ຫາກນ້ຳອະສຸຈິຖືກຫຼັ່ງອອກມາດ້ວຍຄວາມກະຫາຍ ໃນຂະນະທີ່ມີສະຕິ, ຫຼື ຖືກຫຼັ່ງອອກມາໃນເວລານອນຫຼັບ, ຈຳເປັນ (ວາຈິບ) ທີ່ຈະຕ້ອງອາບນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍ ກ່ອນທີ່ຈະປະຕິບັດການທາງສາສະໜາ ເຊັ່ນ ການລະມາດ, ຫຼື ກະທຳສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສ່ຄວາມສະອາດ ສຳລັບຜູ້ຍິງ ຫາກນາງຫມົດໄລຍະ ເລືອດປະຈຳເດືອນ ຫຼື ເລືອດຫຼັງຈາກເກີດລູກ, ຈຳເປັນ (ວາຈິບ) ທີ່ຈະຕ້ອງອາບນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍ ກ່ອນທີ່ຈະສາມາດປະຕິບັດການລະມາດ ຫຼື ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາໃສຄວາມສະອາດ.

ລັກສະນະຂອງການອາບນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍ ມີດັ່ງນີ້:

ຜູ້ທີ່ຈະຊຳລະລ້າງຮ່າງກາຍ ຈຳເປັນຕ້ອງລ້າງນ້ຳໃຫ້ທົ່ວຮ່າງກາຍ ບໍ່ວ່າຈະໃນຮູບແບບໃດກໍ່ຕາມ ໂດຍລວມໄປເຖິງ ການບ້ວນປາກ ແລະ ການສູດນ້ຳເຂົ້າຫູດັງ ເມື່ອອາບນ້ຳທົ່ວຮ່າງກາຍກັບນ້ຳສະອາດແລ້ວ ກໍ່ເປັນການຍົກຮະດັຊໃຫຍ່ ແລະ ຖືວ່າໄດ້ຊຳລະເຮັດຄວາມສະອາດຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ.

ຍັງມີວິທີການອາບນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍອີກຮູບແບບໜຶ່ງ ທີ່ສົມບູນຂື້ນ, ເຊິ່ງເປັນວິທີທີ່ ນາບີ ﷺ ປະຕິບັດ, ມີຂັ້ນຕອນດັ່ງນີ້:

1. ຕັ້ງໃຈ (ນຽດ) ທີ່ຈະຊຳລະລ້າງຄວາມບໍ່ສະອາດ.

2. ກ່າວ “ບິສມິລລາ”, ລ້າງມື ສາມຄັ້ງ, ແລ້ວລ້າງອະໄວຍະວະເພດ.

3. ອາບນ້ຳລະມາດ (ວູດູ) ຢ່າງສົມບູນ, ຄືກັບທີ່ມຸສສະລິມເຮັດນ້ຳລະມາດເພື່ອລະມາດ.

4. ລາດນ້ຳລົງເທີງຫົວ ສາມຄັ້ງ, ໃຫ້ນ້ຳເຂົ້າຮອດທຸກເສັ້ນຜົມ.

5. ຊຳລະລາດນ້ຳໃຫ້ທົ່ວຮ່າງກາຍ, ເລີ່ມຈາກຂ້າງຂວາ ແລ້ວຄ່ອຍຊຳລະຂ້າງຊ້າຍ, ພ້ອມຮຸກໂຕຄິງເພື່ອໃຫ້ນ້ຳເຂົ້າເຖິງທຸກສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍ.

ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມສຳລັບຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະພາບຫະດັສໃຫຍ່ ຈົນກວ່າຈະອາບນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍ ມີດັ່ງນີ້:

1. ການລະຫມາດ.

2. ການຕໍວາຟ (ຍາງອ້ອມຮອບກະບະຮ໌).

3. ການຢູ່ໃນ ມັສຍິດ , ສາມາດຜ່ານໄປມາໄດ້, ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປພັກຢູ່ຂ້າງໃນ.

4. ການແຕະຕ້ອງສຳພັດ ອັລກຣຸອານ.

5. ການອ່ານ ອັລກຣຸອານ.

ການເຮັດຕະຢຳມຸມ

ຖ້າຫາກບໍ່ມີນ້ຳສຳລັບຊຳລະຮ່າງກາຍ ຫຼື ບໍ່ສາມາດໃຊ້ນ້ຳໄດ້ ເນື່ອງຈາກການເຈັບປ່ວຍ ເປັນຕົ້ນ ແລະກັງວົນວ່າຈະບໍ່ທັນນມາດ, ສາມາດ ຕະຢັມມູມ ດ້ວຍຝຸ່ນດິນສະອາດໄດ້.

ວິທີການ ຕະຢຳມຸມ ແມ່ນ: ໃຊ້ມືທັງສອງຕົບລົງໃສ່ຝຸ່ນດິນສະອາດ ໜຶ່ງຄັ້ງ, ແລ້ວໃຊ້ມືທັງສອງລູບລົງໃບໜ້າ ແລ້ວລູບແຂນທັງສອງເທົ່ານັ້ນ. ມີເງື່ອນໄຂວ່າ ຝຸ່ນດິນຕ້ອງສະອາດ.

ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ ຕະຢຳມຸມ ເປັນໂມຂະ ມີດັ່ງນີ້:

1. ຕະຢຳມຸມ ຈະເສຍ ເຊັ່ນດຽວກັບສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ ນ້ຳລະມາດເສຍ.

2. ເມື່ອມີການພົບເຫັນນ້ຳກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມປະຕິບັດພິທີກ່ຽວກັບສາສະໜາ ທີ່ໄດ້ກຽມຕົວໂດຍ ການເຮັດຕະຍຳມຸມ.

ການລະຫມາດ

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳໜົດໃຫ້ມຸສລິມປະຕິບັດການລະມາດ 5 ເທື່ອໃນແຕ່ລະມື້ໜຶ່ງ ແລະ ຄືນໜຶ່ງຄື: ຟາຈັຣ, ຊູຫ໌ຣີ, ອັສຣີ, ມັກຣິບ, ແລະ ອິຊາ.

ການກະກ້ຽມສຳລັບການລະຫມາດ

ເມື່ອເຂົ້າເວລາລະຫມາດ, ຊາວມຸສະລິມຈະເຮັດຄວາມສະອາດຈາກຫະດັສນ້ອຍ ແລະ ຫະດັສໃຫຍ່. ຖ້າຢູ່ສະພາບໃນຫະດັສໃຫຍ່,

ຫາດັສໃຫຍ່ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມຸສະລິມຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດຄວາມສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ.

ຫາດັສນ້ອຍ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມຸສະລິມຈຳເປັນຕ້ອງ ອາບນ້ຳລະມາດ (ວູດູ).

ມຸສະລິມຈະຕ້ອງປະຕິບັດການລະມາດດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ສະອາດ, ສະຖານທີ່ ທີ່ສະອາດ ແລະ ປາດຈາກສິ່ງສົກປົກ, ແລະ ຕ້ອງປົກປິດຮ່າງກາຍ (ຕາມທີ່ສາສະໜາໄດ້ກຳນົດໄວ້).

ມຸສລິມຈຳເປັນຕ້ອງສວມໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບການລະມາດ ແລະ ປົກປິດຮ່າງກາຍ. ສໍາລັບຜູ້ຊາຍ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດລະຫມາດໂດຍທີ່ບໍ່ປົກປິດລະຫວ່າງ ສະດື ຮອດ ຫົວເຂົ່າ.

ສໍາລັບຜູ້ຍິງ, ຈຳເປັນຕ້ອງປົກປິດຮ່າງກາຍທັງໝົດ ຍົກເວັ້ນໃບໜ້າ ແລະຝາມື ໃນເວລາລະມາດ.

ໃນລະຫວ່າງການປະກອບພິທີລະຫມາດ, ຫ້າມເວົ້າຍົກເວັ້ນຄຳທີ່ກຳນົດໄວ້ສໍາລັບການລະຫມາດເທົ່ານັ້ນ, ຕັ້ງໃຈຟັງ ອິມາມ ໃນການນຳລະຫມາດ, ຫ້າມຫັນໄປມາ ໃນລະຫວ່າງການລະຫມາດ, ຫາກບໍ່ສາມາດທ່ອງຈຳຄຳກ່າວສໍາລັບການລະຫມາດໄດ້, ຄວນລຳລຶກຫາອັລລໍຫ໌ ແລະ ສັນເສີນພຣະອົງ ຈົນຈົບການລະຫມາດ ຕ້ອງຮີບຮຽນການລະຫມາດ ແລະ ຄຳກ່າວຕ່າງໆ ສໍາລັບການເຮັດລະຫມາດ.

ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາລະຫມາດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໂດຍພຣະປະສົງຂອງອັລລໍຫ໌, ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຮັກສາມັນໄວ້.

ຂັ້ນຕອນທີ 1: ນຽດ (ການຕັ້ງເຈດຕະນາ) ດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ມຸ່ງໝັ້ນທີ່ຈະປະຕິບັດສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບັນຍັດ ຕາມທີ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈໄວ້.

ຫຼັງຈາກທີ່ຂ້ອຍເຮັດນ້ຳລະຫມາດສຳເລັດຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ, ຂ້ອຍກໍ່ຫັນໜ້າໄປທາງ ກິບລະຮ໌ ແລະ ຂ້ອຍເຮັດການລະຫມາດໂດຍການຍືນ, ຫາກສາມາດຍືນລະຫມາດໄດ້.

ຂັ້ນຕອນທີ 2: ຂ້ອຍຍົກມືທັງສອງຂຶ້ນໃນລະດັບໄຫຼ່ ແລະກ່າວວ່າ “ອັລລາຮຸ ອັກບັຣ” ພ້ອມທັງຕັ້ງໃຈທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ການລະຫມາດ.

ຂັ້ນຕອນທີ 3: ຂ້ອຍອ່ານ ອິສຕິຟ ຕາຮ໌ (ຄຳກ່າວເປີດລະຫມາດ) ຕາມທີ່ມີການລາຍງານຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ດ້ວຍຄຳກ່າວທີ່ວ່າ: ຄຳອ່ານ: (ຊູບຮານະ ກັລລໍຮຸມມະ ວະບິຮຳດິກະ ວະຕະບາຣໍ ກັສມຸກາ ວະຕະອາລາ ຈັດດຸກະ ວະລາອີລາຮະ ກ໋ອຍຣູກະ) ຄຳແປ: ມະຫາຄວາມບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ, ໂອ້ອັລລໍຫ໌ ແລະ ການສັນເສີນທັງຫມົດເປັນຂອງພຣະອົງ, ຄວາມປະເສີດຢູ່ໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ກຽດຂອງພຣະອົງນັ້ນສູງສົງ, ແລະ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງ”

ຂັ້ນຕອນທີ 4: ຂ້ອຍຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ເພື່ອໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກໄຊຕອນຜູ້ທີ່ຖືກສາບແຊ່ງ ໂດຍການກ່າວວ່າ: (ອະອູຊູ ບິລລາຮິ ມິນັຊ ໄຊຕອນ ນິຣຣໍຈີມ) ຄວາມຫມາຍ: “ຂ້ອຍຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ຮອດພົ້ນຈາກໄຊຕອນມານຮ້າຍຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງ”

ລຳດັບທີ 5: ຂ້ອຍອ່ານຊູເຣາະອັລ-ຟາຕິຮະ ທຸກຣໍກະອັດຂອງການລະໝາດ, ນັ້ນຄື: ຄຳອ່ານ: . "ບິສມິລລາ ຮິຣເຣາະຫ໌ມານ ນິຣ ເຣາະຮີມ. ອັລຮຳດູລິລລາ ຮີຣອບ ບິລ ອາລະມີນ" (ການສັນລະເສິນທັ້ງໝົດທັ້ງມວນ ເປັນສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານໂລກ) ຄຳອ່ານ : "ອັຣເຣາະຫ໌ມານ ນິຣເຣາະຮີມ" (ຜູ້ມີເມດຕາ ແລະກະລຸນາສະເໝີ) ຄຳອ່ານ: "ມາລີກິ ເຍົາມິດດີນ" (ພຣະອົງເປັນເຈົ້າຂອງແຫ່ງວັນຕອບແທນ) ູຄຳອ່ານ: "ອີຍາກະ ນະບຸດຸ ວະອີຍາກະ ນັສຕະອີນ" (ມີພຽງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຮົາສັກກາລະ, ແລະພຽງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຮົາຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ) ຄຳອ່ານ: "ອິຮ໌ດິນັສ ສິຣໍຕອລ ມຸສຕະກີມ" (ຂໍພຣະອົງຊີ້ນຳພວກເຮົາໃຫ້ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ) ຄຳອ່ານ: "ສິຣໍຕອລ ລະຊີນະ ອັນອັມຕະ ອະລັຍຮິມ ຄັອຍລິລ ມັຄດູບິ ອະລັຍຮິມ ວະລັດດອລລີນ ອາມີນ" (ເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານຄວາມເມດຕາ, ບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ທີ່ຖືກພຣະອົງກຽດຊັງ, ແລະບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ທີ່ຫລົງຜິດ).

ຫຼັງຈາກອ່ານແລ້ວໃຫ້ກ່າວ "ອາມີນ" ຂໍພຣະອົງຮັບຄຳອະທິຖານຂອງພວກເຮົາດ້ວຍເຖິງເທີດ.

“ຫຼັງຈາກອ່ານຊູເຣາະອັລຟາຕິຮະຮ໌ແລ້ວ ຈະອ່ານອາຍະຮ໌ໃນອັລກຸຣອານຕາມທີ່ສະດວກ ໃນຣໍອັດທຳອິດ ແລະ ຣໍອັດທີສອງ ຂອງການລະໝາດທຸກເວລາ. ການປະຕິບັດແບບນີ້ບໍ່ແມ່ນເປັນວາຍິບ(ບັງຄັບ), ແຕ່ການປະຕິບັດແບບນີ້ໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

ຂັ້ນຕອນທີ 6: ຂ້ອຍກ່າວວ່າ “ອັລລໍອັກບັຣ” ຊຶ່ງມີຄວາມຫມາຍວ່າ ”(ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່)” ແລ້ວກົມຣູກົວະ (ການກົມໂຄ້ງ) ຈົນກະທັ່ງລັງຂອງເຈົ້າຕັ້ງສາກ ມືຈັບຫົວເຂົ່າ ໂດຍການແຍກນິ້ວອອກຈາກກັນ ແລະກ່າວໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນສະພາບຕອນຣູກົວະວ່າ: “ຊູບຫາ ນາຣອບບີຍັລ ອາຊີມ” ຊຶ່ງມີຄວາມຫມາຍວ່າ: (ມະຫາບໍລິສຸດ ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງຂ້ອຍ, ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່) ໃຫ້ອ່ານວົນໄປສາມຄັ້ງ.

ຂັ້ນຕອນທີ 7: ຂ້ອຍເງີ່ຍໜ້າຂຶ້ນຈາກການຣູກົວະ, ພ້ອມກ່າວວ່າ: "ຊາມີອັລລໍຮຸ ລິມັນ ຫາມີດະຮ໌ " ຊຶ່ງມີຄວາມຫມາຍວ່າ: (ອັລລໍຫ໌ສົງໄດ້ຍິນສຳລັບຜູ້ທີ່ສັນເສີນພຣະອົງ) ພ້ອມກັບຍົກມືຂຶ້ນໃນລະດັບໄຫລ່. ເມື່ອຮ່າງກາຍຂອງຂ້ອຍຍືນຕົງແລ້ວ, ຂ້ອຍຈະກ່າວວ່າ "ຣອບບານາ ວາລາກັລຮຳ" ຊຶ່ງມີຄວາມຫມາຍວ່າ : ໂອ້ ພຣະຜູ້ອະພິບານແຫ່ງພວກເຮົາ, ມວນການສັນເສີນແມ່ນເປັນກຳມະສິດຂອງພຣະອົງ.

ຂັ້ນຕອນທີ 8: ຂ້ອຍກ່າວວ່າ “ອັລລໍຫູ ອັກບັຣ” ຊຶ່ງມີຄວາມຫມາຍວ່າ: (ອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່) ແລ້ວກົມລົງສຸຍູດໂດຍໃຫ້ ສອງມື, ສອງຫົວເຂົ່າ, ສອງຕີນ, ໜ້າຜາກ ແລະດັງ ຕິດກັບພື້ນ. ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນສຸຍູດ, ຂ້ອຍຈະກ່າວ “ຊູບຫານາຣອບ ບິຍັລ ອາລາ" 3 ເທື່ອ ຄວາມໝາຍ (ມະຫາບໍລິສຸດ ແດ່ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງຂ້ອຍ, ຜູ້ທີ່ຊົງສູງສົງ).

ຂັ້ນຕອນທີ່ 9: ຂ້ອຍກ່າວວ່າ “ອັລລໍຫູ ອັກບັຣ” ຊຶ່ງມີຄວາມຫມາຍວ່າ ”(ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່)” ຂ້ອຍຈະເງີ່ຍຫົວຂຶ້ນຈາກຊູຍູດ ແລະ ນັ່ງລົງໂດຍ ວາງຕີນຊ້າຍພັບຢູ່ພື້ນ ແລະ ໃຫ້ຕີນຂວາຢັນຢູ່ພື້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍຈະກ່າວວ່າ “ຣອບບິກຟິຣລີ” 3 ຄັ້ງ ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ: "ໂອ້ ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງຂ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍດ້ວຍເຖິງ".

ຂັ້ນຕອນທີ 10: ຂ້ອຍຈະກ່າວວ່າ “ອັລລາຫູ ອັກບັຣ” (ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່)” ແລະ ປະຕິບັດສູຍູດອີກຄັ້ງ, ເຊິ່ງມີວິທີການຄືກັບການຊູຍູດໃນຄັ້ງທຳອິດ.

ຂັ້ນຕອນທີ 11: ຂ້ອຍລຸກຂຶ້ນຈາກຊູຍູດ ພ້ອມກ່າວວ່າ “ອັລລໍຮູ ອັກບັຣ” (ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່) ຈົນກະທັ່ງຍືນນິ່ງ ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດໃນ ຣໍອັດທີ່ເຫຼືອ ຄືກັບການປະຕິບັດໃນ ຣໍອັດທຳອິດ.

ຫຼັງຈາກ ຣໍອັດທີ່ສອງ ຂອງການລະໝາດ ຊຸຮຣິ, ອັສຣິ, ມັກຣິບ ແລະ ອິຊາ ຈະຕ້ອງ ນັ່ງຕະຊາຮຸດທຳອິດ, ໂດຍກ່າວວ່າ: ຄຳອ່ານ: ອັດຕະຮີຢາຕຸ ລິລລາຮິ , ວັສ ສໍລາວາຕຸ ວັດ ຕອຍຢີບາຕຸ, ອັສ ສະລາມຸ ອະໄລກາ ໄອຢູຮັນ ນະບີຍຸ ວະເຣາະມາ ຕຸລລໍຮິ ວະບະເຣາະກາຕຸ, ອັສສະລາມມຸ ອະໄລນາ ວະອະລາ ອິບາດີລລາຮິ ຊໍລີຮີນ ອັຊຮະດຸອັລລາ ອິລາຮະ ອິລລັລລໍຮ໌ , ວະອັຊຮະດຸ ອັນນະ ມຸຮຳມະດັນ ອັບດຸຮູ ວະເຣາະຊູລຸຮ໌. ຄຳແປ: (ຄວາມເຄົາລົບ, ຄວາມພັກດີ ແລະຄຸນນະທຳສິລະທັມທັ້ງຫລາຍ ເປັນສິດຂອງອັລລໍຮ໌ (ຫຼືຄວາມພັກດີ ຄືການເຮັດຄວາມດີທາງຄຳເວົ້າ ທາງກິລິຍາມາລະຍາດ ແລະທາງຊັບສິນທັ້ງຫລາຍເປັນສິດທິຂອງອັລລໍຮ໌ທັ້ງຫມົດ) ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ຄວາມເມດຕາແຫ່ງອັລລໍຮ໌ ແລະຄວາມຈະເລີນແຫ່ງພຣະອົງຈົງມີແດ່ທ່ານ ໂອ້ທ່ານນາບີ ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ຈົ່ງມີແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ແກ່ບັນດາບ່າວຜູ້ທີ່ມີຄຸນນະທຳແຫ່ງອັລລໍຮ໌, ຂ້ອຍຂໍປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຮ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດນັ້ນ ເປັນບ່າວ ແລະ ສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ). ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍກໍ່ຈະລຸກຂຶ້ນ ພ້ອມກ່າວວ່າ “ອັລລໍຮຸ ອັກບັຣ” (ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່) ແລະປະຕິບັດການລະໝາດຕໍ່ໄປໃນ ຣໍອັດທີ່ສາມ.

ຫຼັງຈາກຣໍອັດສຸດທ້າຍ ຂອງການລະໝາດທຸກເວລາ, ຂ້ອຍຈະນັ່ງ ແລະ ອ່ານຕະຊາຮຸດສຸດທ້າຍ ຄື: ຄວາມເຄົາລົບ, ຄວາມພັກດີ ແລະຄຸນນະທຳສິລະທັມທັ້ງຫລາຍ ເປັນສິດຂອງອັລລໍຮ໌ (ຫຼື ຄວາມພັກດີ ຄືການເຮັດຄວາມດີທາງຄຳເວົ້າ ທາງກິລິຍາມາລະຍາດ ແລະທາງຊັບສິນທັ້ງຫລາຍເປັນສິດທິຂອງອັລລໍຮ໌ທັ້ງຫມົດ) ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ຄວາມເມດຕາແຫ່ງອັລລໍຮ໌ ແລະຄວາມຈະເລີນແຫ່ງພຣະອົງຈົງມີແດ່ທ່ານ ໂອ້ທ່ານນາບີ ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ຈົ່ງມີແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ແກ່ບັນດາບ່າວຜູ້ທີ່ມີຄຸນນະທຳແຫ່ງອັລລໍຮ໌, ຂ້ອຍຂໍປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຮ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດນັ້ນ ເປັນບ່າວ ແລະ ສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ ໂອ້ອັລລໍຫ໌, ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມເມຕາແກ່ນະບີມູຮຳມັດ ແລະ ແກ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານນະບີມູຮຳມັດ, ດັ່ງຄວາມເມດຕາທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີອິບຣໍຮິມ ແລະຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແທ້ຈິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກສັນລະເສີນ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງກຽດທີ່ສູງສົງ. ແລະຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມບາຣໍກະຮ໌ທານແກ່ນະບີມູຮຳມັດ ແລະຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ດັ່ງຄວາມບາຣໍກະຮ໌ທີ່ພຣະອົງປະທານໃຫ້ແກ່ນະບີອິບຣໍຮິມ ແລະຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແທ້ຈິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກສັນເສີນ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງກຽດທີ່ສູງສົງ.

ຂັ້ນຕອນທີ 12: ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ ສະລາມ ໂດຍຫັນຫົວໄປຂວາ ແລະ ກ່າວວ່າ “ອັສສະລາມຸອະລັຍກຸມ ວະເຣາະມາຕຸລລໍຫ໌” ຄວາມຫມາຍວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມເມດຕາຈາກອັລລໍຫ໌ ຢູ່ກັບພວກເຈົ້າທັງຫລາຍ” ແລະຫັນໄປທາງຊ້າຍພ້ອມກ່າວຄື່ກັນ ນີ້ເປັນການຕັ້ງໃຈທີ່ຈະອອກ (ສິ້ນສຸດ) ຈາກການລະຫມາດ ແລະຈາກການປະຕິບັດນີ້ ຈຶ່ງເປັນການສິ້ນສຸດຂອງການລະຫມາດ.

ການສວມໃສ່ຮິຍາບຂອງແມ່ຍິງມຸສລິມ.

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ: "ໂອ້ ທ່ານນະບີເອີຍ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກ່າວແກ່ພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ແລະ ລູກສາວຂອງເຈົ້າ, ແລະບັນດາສະຕີຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມສັດທາ ໃຫ້ພວກນາງປົກຄຸມຮ່າງກາຍຂອງພວກນາງດ້ວຍຜ້າຄຸມ ນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ເຫມາະສົມກວ່າ ທີ່ພວກນາງຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ເພື່ອທີ່ພວກນາງຈະບໍ່ຖືກລົບກວນ ແລະ ອັລລໍຫ໌ ຊົງເປັນຜູ້ອະໄພ ແລະ ຜູ້ມີຄວາມເມດຕາສະເຫມີ". [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລອະຫ໌ຊາບ : 59].

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ແມ່ຍິງມຸສລິມທຸກຄົນຕ້ອງຄຸມຮິຍາບ ປົກປິດອະໄວຍະວະພຶງສະຫງວນ ແລະປົກປິດຮ່າງກາຍທຸກສ່ວນຈາກຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຄົນພາຍນອກ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງແຕ່ງກາຍທີ່ເປັນທີ່ນິຍົມໃນປະເທດຂອງຕົນ. ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຖອດຮິຍາບ ຍົກເວັ້ນຕໍ່ຫນ້າສາມີ ຫລື ມະຫ໌ຣອມ ເທົ່ານັ້ນ. ຄືບຸກຄົນທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ນາງແຕ່ງງານກັບຜູ້ຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນຕະຫຼອດການ (ມະຫ໌ຣອມຄື: ພໍ່ ແລະ ຖັດຈາກລາວຂຶ້ນໄປ ລູກຊາຍ ແລະ ຖັດຈາກລາວລົງມາ ລຸງ ນ້າຊາຍ ອ້າຍນ້ອງຄິງ ຫຼານຊາຍຂອງເອື້ອຍ ຂອງນ້ອງສາວ ຫຼານຊາຍຂອງອ້າຍຂອງນ້ອງ ສາມີຂອງແມ່ ພໍ່ຂອງສາມີ ແລະ ຖັດຈາກລາວຂຶ້ນໄປ ລູກຊາຍຂອງສາມີ ແລະ ຖັດຈາກລາວລົງມາ ພີ່ນ້ອງຮ່ວມແມ່ນົມ ສາມີແມ່ນົມ ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມສຳຫຼັບການຮ່ວມແມ່ນົມ ຄື ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມສຳຫຼັບຜູ້ຮ່ວມສາຍເລືອດເຊັ່ນດຽວກັນ).

ແມ່ຍິງມຸສລິມຕ້ອງຄຳນຶງໃນການແຕ່ງໂຕ ດັງເງື່ອນໄຂຕໍ່ໄປນີ້:

ຫນຶ່ງ: ປົກປິດມິດຊິດທົ່ວເຮືອນຮ່າງ

ສອງ: ເສື້ອຜ້າທີ່ສວມໃຊ້ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະດັບປະດາ

ສາມ: ເສື້ອຜ້າທີ່ສວມໃຊ້ຕ້ອງບໍ່ບາງເຫັນຮ່າງກາຍ

ສີ່: ເສື້ອຜ້າທີ່ສວມໃຊ້ຕ້ອງບໍ່ຮັດຮູບເຫັນຮູບສົງຂອງຮ່າງກາຍ

ຫ້າ: ຕ້ອງບໍ່ໃຊ້ເຄື່ອງຫອມ (ນ້ຳຫອມ)

ຫົກ: ການແຕ່ງຕົວຕ້ອງບໍ່ຄືກັບການແຕ່ງຕົວຂອງຜູ້ຊາຍ

ເຈັດ: ຕ້ອງບໍ່ສວມໃສ່ເສື້ອຜ້າທີ່ຄືກັບການແຕ່ງຕົວຂອງຕ່າງສາສະນິກໃຊ້ໃນພິທີການທາງສາສະໜາ ຫຼືວັນສະເຫຼີມສະລອງຂອງພວກເຂົາ

ແປດ: ບໍ່ຄວນສວມໃຊ້ເສື້ອຜ້າທີ່ເປັນທີ່ນິຍົມ ມີແບຣນ

ຄຸນລັກສະນະຂອງຜູ້ເຊື່ອ ສັດທາ (ມຸມິນ)

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ: (ແທ້ຈິງບັນດາຜູ້ສັດທານັ້ນ ຄື ຜູ້ທີ່ເມື່ອອັລລໍຫ໌ຖືກກ່າວຂຶ້ນແລ້ວ ຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາກໍ່ຫວັ່ນເກຼງ ແລະ ເມື່ອບັນດາໂອງການຂອງພຣະອົງຖືກອ່ານແກ່ພວກເຂົາ ໂອງການເຫຼົ່ານັ້ນກໍ່ເພິ່ມພູນຄວາມສັດທາແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ສຳຫຼັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົານັ້ນ ຄືບ່ອນທີ່ພວກເຂົາມອບໝາຍກັນ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັນຟານ : 2].

ມີຄວາມສັດຈິງໃນຄຳເວົ້າ ແລະ ບໍ່ຂີ້ຕົວະ.

ປະຕິບັດຕາມຄຳມັ່ນສັນຍາ ແລະ ພັນທະສັນຍາ.

ບໍ່ເຮັດຮ້າຍຕໍ່ຄູ່ກໍລະນີ.

ມີຄວາມຊື່ສັດ

ຮັກພີ່ນ້ອງມຸສລິມປຽບສະເຫມືອນຮັກຕົວເອງ.

ເປັນຄົນໃຈກວ້າງ.

ເຮັດດີຕໍ່ເພື່ອນມະນຸດ.

ເຊື່ອມສາຍສຳພັນກັບຍາດຕິພີ່ນ້ອງ

ພືງພໍໃຈໃນກົດການກຳຫນົດແຫ່ງອັລລໍຫ໌ ສະແດງຄວາມຂອບໃຈ ແລະ ອົດທົນໃນຄວາມທຸກຍາກ.

ມີຄວາມລະອາຍ.

ມີຄວາມເມດຕາ.

ຈິດໃຈບໍ່ມີຄວາມອິດສາ ແລະ ຮ່າຍກາຍປອດໄພບໍ່ເຮັດຮ້າຍຜູ້ອື່ນ.

ໃຫ້ອະໄພຕໍ່ຜູ້ຄົນສະເຫມີ.

ບໍ່ຍຸ່ງກຽວກັບດອກເບ້ຍ.

ບໍ່ເຮັດຜິດປະເວນີ.

ບໍ່ກິນເຫລົ້າກິນເບ່ຍ.

ປະພຶດເຮັດດີຕໍ່ເພື່ອນບ້ານ.

ບໍ່ອະທັມ ແລະ ບໍ່ຄົດໂກງ.

ບໍ່ຂີ້ລັກມັກຈົກ.

ເຮັດດີຕໍ່ພໍ່ແມ່ ເຖີງແມ່ນພໍ່ແມ່ບໍ່ແມ່ນມຸສລິມກໍ່ຕາມ ແລະ ເຊື່ອຟັງທ່ານທັງສອງໃນເລື່ອງທີ່ດີງາມ.

ອົບຮົມ ແລະ ໃຫ້ຄຳສັ່ງສອນແກ່ລູກຫລານ ໃຫ້ຢູ່ໃນສິນລະທຳ ແລະ ແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ສັ່ງໃຫ້ເຮັດປະຕິບັດສາດສະນາກິດ ແລະ ຫ້າມພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມ ແລະ ອະບາຢະມຸກ.

ຢ່າໄປຮຽນແບບການປະຕິບັດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ ໃນເລື່ອງການປະຕິບັດສາສະໜາ ຫລື ຂະນົບທຳນຽມປະເພນີທີ່ເປັນເອກະລັກທາງສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ.

ກັບເນື້ອກັບຕົວຂໍອະໄພໂທດຈາກອັລລໍຫ໌ ຈາກຄວາມຜິດບາບຕ່າງໆ.

ຫຼັກການທີ່ສຳຄັນໃນຫຼັກຄວາມເຊື່ອຂອງມຸສລິມ

1. ອັລລໍຫ໌ແມ່ນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃດອື່ນນອກເຫນືອຈາກພຣະອົງ, ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃດຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີນອກນອກເຫນືອຈາກພຣະອົງ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດຄືພຣະອົງ, ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ສາມາດຂັດຂວາງພຣະອົງໄດ້, ພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງທີ່ໄດ້ຍິນ ແລະ ຊົງເຫັນທຸກສິ່ງ.

2. ອັລລໍຫ໌ (ຊູບຫານະ ຮູຕາອາລາ) ຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າ, ສູງເຫນືອບັນດາສັບພະສິ່ງຖືກສ້າງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງຢູ່ແຍກອອກຈາກສິ່ງຖຶກສ້າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ຄວາມສູງສົງຂອງພຣະອົງນັ້ນເປັນຄວາມສູງສົ່ງໂດຍສົມບູນໃນທຸກແງ່ມຸມ, ຄື ຄວາມສູງສົງໃນສະຖານະ, ຄວາມສູງສົ່ງທາງກຽດຕິຍົດ ແລະ ຄວາມສູງສົ່ງໃນການປົກຄອງ ພຣະອົງຊົງໂອບລ້ອມທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ.

3. ເຮົາຢື່ນຢັນ (ສັດທາ) ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຊົງຢືນຢັນໄວ້ສຳຫຼັບພຣະອົງເອງ ຫຼື ທີ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊລ, ໄດ້ຢືນຢັນໄວ້ແກ່ພຣະອົງ ຈາກພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະທັ້ງຫຼາຍ ແລະ ເຮົາປະຕິເສດສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງປະຕິເສດຈາກພຣະອົງເອງ ຫຼື ທ່ານນະບີ ໄດ້ປະຕິເສດໄວ້ຈາກພຣະອົງ.

4. ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຊົງຕອບຮັບຄຳວິງວອນ ຊົງບັນດານຄວາມຕ້ອງການທັ້ງຫຼາຍ ຊົງເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດໃຫ້ໂທດ ຫຼື ໃຫ້ຄຸນໄດ້ ນອກຈາກອັລລໍຫ໌, ແລະ ມະນຸດບໍ່ສາມາດຢູ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາພຣະອົງແມ້ພຽງຫຼັບຕາດຽວ ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມຸສລິມມຸ່ງຫວັງສິ່ງອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ, ໃນການອີບາດະຫ໌ທຸກຮູບແບບ ເຊັ່ນ ການຂໍດຸອາ ການລະຫມາດ ການບົນບານ ການເຊືອດສັດ (ເພື່ອອິບາດະຫ໌) ຄວາມຢ້ານ ຄວາມຫວັງ ການມອບໝາຍ ຯລຯ ,ບໍ່ວ່າຈະເປັນອິບາດະຫ໌ທີ່ປະກົດພາຍນອກ ຫຼື ເຊື່ອງຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ອຸທິດການອິບາດະຫ໌ໃດ ໆ ໃຫ້ກັບສິ່ງອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ລາວຄືຜູ້ທີ່ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ອັລລໍຫ໌.

5. ບາບທີ່ໃຫຍ່ ແລະ ເປັນຄວາມຜິດທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ຄື ການຕັ້ງພາຄີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ (ການມີຫຸ້ນສ່ວນກັບພຣະອົງ) ແລະຜູ້ໃດທີ່ເສຍຊີວິດໃນສະພາບທີ່ຫຍັງຕັ້ງພາຄີກັບອັລລໍຫ໌ ພຣະອົງຈະຫ້າມສະຫວັນສຳຫຼັບເຂົາ ແລະ ບ່ອນພັກຂອງເຂົາແມ່ນໄຟນະລົກ ແລະ ນີ້ຄືບາບທີ່ອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງໃຫ້ອະໄພ ຖ້າບ່າວບໍ່ໄດ້ກັບເນື້ອກັບໂຕຈາກບາບນັ້ນກ່ອນຕາຍ.

6. ສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ລິຂິດໃຫ້ເກິດຂຶ້ນກັບບ່າວ ມັນກໍ່ອາດທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນກັບລາວໄດ້, ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ເກິດຂຶ້ນກັບລາວ ກໍ່ບໍ່ອາດຈະຫັກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມັນບໍ່ເກິດໄປຈາກລາວໄດ້, ແລະ ມຸສລິມຕ້ອງສັດທາໃນກົດສະຕາຊີວິດ ແລະ ການກຳໜົດຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ພຶ່ງພໍໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງກຳໜົດໄວ້ ລວມທັ້ງກ່າວສັນລະເສີນ ແລະ ຂອບໃຈພຣະເຈົ້າຂອງລາວໃນທຸກສະຖານະການ.

7. ທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ ຄືສາດສະດາຂອງເຮົາ ເປັນມະນຸດທີ່ປະເສິດທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນສາສະດາທ່ານສຸດທ້າຍ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຈະເປັນຜູ້ຂໍຄວາມເມດຕາ (ຊະຟາອະຫ໌) ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມກະລຸນາເມດຕາຈາກພຣະອົງໃນວັນກີຍາມະຫ໌, ອັລລໍຫ໌ຊົງເລືອກທ່ານນະບີມູຮຳມັດເປັນຜູ້ໃກ້ຊິດຂອງພຣະອົງ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກທ່ານນະບີອິບຣໍຫີມ ເປັນຜູ້ໃກ້ຊິດຂອງພຣະອົງ .

8. ຄຳພີຂອງເຮົາຄື ອັລກຸຣອານອັນສົງກຽດ ເປັນປາຕິຫານ, ແນ່ນອນໃນຄວາມຖືກຕ້ອງ ,ເປັນຄຳພີທີ່ຖືກໃຊ້ໃນການອິບາດະຫ໌ ດ້ວຍການອ່ານ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຊົງປະທານລົງມາຍັງທ່ານສາດສະດາມຸຮຳມັດ ﷺ ໂດຍຜ່ານມະລາອິກະຫ໌ຈິບຣີລ ອະໄລຮິສສະລາມ ເຊິ່ງເປັນທູດສະຫວັນທີ່ປະເສິດທີ່ສຸດ ແລະ ອັລລໍຫ໌ຊົງຄຸ້ມຄອງຄຳພີນີ້ຈາກການບິດເບືອນ ແລະ ການດັດປ່ຽນ ດັງທີ່ພຣະອົງຕຣັດໄວ້ວ່າ: ແທ້ຈິງເຮົາ (ອັລລໍຫ໌) ໄດ້ໃຫ້ຂໍຕັກເຕື່ອນ (ອັລກຣຸອານ) ລົງມາ ແລະ ແທ້ຈິງເຮົາເປັນຜູ້ຮັກສາມັນຢ່າງແນ່ນອນ. [ສູເຣາະຫ໌ອັລ-ຫິຈຣ : 9]

11. ຜູ້ທີ່ໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ຫຼາຍທີ່ສຸດ ຄືຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງພຣະອົງຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສອນຂອງສາສະໜາຫຼາຍທີ່ສຸດ ບໍ່ມີຄວາມເໜືອກວ່າກັນລະຫວ່າງຊາວອາຣັບກັບຊາວຕ່າງຊາດ ຫຼື ຊາວຕ່າງຊາດກັບຊາວອາຣັບ ບໍ່ມີຄວາມເໜືອກວ່າກັນລະຫວ່າງຄົນຜິວຂາວກັບຄົນຜິວດຳ ຫຼື ຄົນຜິວດຳກັບຄົນຜິວຂາວ ເວັ້າແຕ່ດ້ວຍຄວາມຍຳເກຼງ (ຢ້ານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ) ມະນຸດທຸກຄົນມາຈາກອາດຳ ແລະ ອາດຳກໍ່ມາຈາກດິນ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຕະອາລາໄວ້ວ່າ: (ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ມີກຽດ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ທີ່ມີຄວາມຍຳເກຼງຫຼາຍທີ່ສຸດໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າ) [ສູເຣາະຫ໌ອັລ ຮຸຈຣອດ : 13]

12. ຊາວມຸສລິມມີຄວາມເຊື່ອໃນມະລາອິກະຫ໌ຜູ້ຊົງກຽດ ເຊິ່ງເຮັດໜ້າທີ່ບັນທຶກ (ການກະທຳຂອງມະນຸດ) ແລະ ສັດທາໃນການມີຢູ່ຂອງພວກເພິ່ນ ໂດຍເຊື່ອວ່າພວກເຂົາເປັນບ່າວທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ໂດຍອັລລໍຫ໌ຊົງສ້າງພວກເພິ່ນຈາກແສງ ພວກເຂົາເປັນສິ່ງຖືກສ້າງຢ່າງໜຶ່ງຈາກສິ່ງຖືກສ້າງທັ້ງຫຼາຍຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ໃນໝູ່ພວກເພິ້ນມີທ່ານຈິບຣີລ ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ນຳວະຫ໌ຍູ (ສານຈາກພຣະເຈົ້າ) ມີທ່ານຄາອີລ ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍດູແລຝົນ, ທ່ານອິສຣໍຟີລ ຜູ້ໄດ້ຮັບມອຍໝາຍເປົ່າສັງ ແລະ ທ່ານມະລັກກຸລເມົາຕ໌ (ມະລິກະຫ໌ແຫ່ງຄວາມຕາຍ) ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ເອົາຊີວິດຂອງມະນຸດ.

13. ຊາວມຸສລິມມີຄວາມເຊື່ອໃນສັນຍານແຫ່ງວັນສິ້ນໂລກ (ອັສ-ສາອະຫ໌) ເຊັ່ນ ການປະກົດໂຕຂອງອັລ-ມະຫ໌ຊີ ຮຸດດັຈຍານ, (ຜູ້ຫລອກລວງ) ການທີ່ທ່ານອີຊາ ບຸດຂອງມັຣຍຳ (ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ) ຈະລົງມາຈາກຟາກຟ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະ ການທີ່ດວງອາທິດຈະຂຶ້ນຈາກທາງທິດຕະເວັນຕົກ.

14. ມຸສລິມເຊື່ອໃນບົດລົງໂທດໃນຫຼຸມຝັງສົບສໍາລັບຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບ ແລະ ເຊື່ອໃນຄວາມສຸກໃນຫຼຸມຝັງສົບ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບ ແລະ ການຖືກສອບຖາມ ຈາກມາລາອີກະຮ໌ມຸນກັຣ ແລະ ນາກີຣ ຖາມເລື່ອງກ່ຽວກັບ : ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ, ສາດສະໜາຂອງເຂົາ, ແລະ ນາບີຂອງເຂົາ, ແລະເຊື່ອວ່າ ຫຼຸມຝັງສົບແມ່ນສວນໜຶ່ງຈາກສວນສະຫວັນ ຫຼື ເປັນຫຼຸມໜຶ່ງຈາກຫຼຸມໄຟນະລົກ.

15.ມຸສະລິມເຊື່ອໃນການຟື້ນຄືນຊີວິດ ແລະ ການຕອບແທນຕາມການກະທຳໃນວັນກິຍາມະຮ໌ (ວັນສິ້ນໂລກ) ແລະ ເຊື່ອວ່າ ສະຫວັນ ແລະ ນະລົກ ເປັນສິ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນແລ້ວ ແລະ ຈະບໍ່ມີວັນສູນສະສາຍຕະຫຼອດໄປ.

16. ເວດມົນໄສຍະສາດນັ້ນເປັນການປະຕິເສດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ (ເປັນການປະຕິເສດສັດທາ) ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຮຽນຮູ້ມັນ ແລະ ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ໄປຫາຫມໍຜີ ຫຼື ພວກຫລອກລວງ ແລະ ມຸສລິມຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຊື່ອຫມໍດູ ຫຼື ຜູ້ທຳນາຍດວງສະຕາ ຜູ້ໃດເຊື່ອພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເຂົາຜູ້ນັ້ນໄດ້ປະຕິເສດສິ່ງທີ່ຖືກປະທານທາຍັງມຸຮຳມັດ ﷺ ແລ້ວ.

17. ມຸສລິມຮັກບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ ສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ແລ້ວລາວຈະຮັກຜູ້ທີ່ຮັກພວກທ່ານ ແລະ ຈະກຽດຊັງຜູ້ກຽດຊັງພວກທ່ານ ເພາະການຮັກພວກເຂົາຄືສາສະໜາ ແລະ ຄວາມດີ ສ່ວນການກຽດຊັງພວກເຂົາຄືການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ໜ້າໄຫວ້ຫຼັງຫລອກ ທ່ານນະບີ ກ່າວວ່າ: (ພວກທ່ານຢ່າດ່າທໍສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ) ລາຍງານໂດຍມຸສລິມ. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ດູຖູກ ລົດຄຸນຄ່າຂອງຊໍຮາບະຫ໌ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທພວກເຂົາ) ລາວຄົນນັ້ນຄືຜູ້ຫລົງທາງ ແລະ ເປັນຜູ້ນຳສິ່ງໃຫມ່ເຂົ້າສູ່ສາສະໜາ (ບິດອະຫ໌).

16. ຊາວມຸສລິມໄດ້ຮັບຮອງການເປັນຄໍລີຟະຫ໌ (ຜູ້ນໍາສູງສຸດ) ຫຼັງຈາກທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ صلى الله عليه وعلى آله وسلم ໂດຍມີການລຽງລຳດັບດັ່ງນີ້: ຄົນທຳອິດແມ່ນ ທ່ານອະບູບັກຣ ອັສ-ຊິດດີກ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ເນື່ອງຈາກຄວາມປະເສີດ ແລະ ຄວາມເປັນຜູ້ນໍາເຫນືອປວງປະຊາຊົນທັງຫມົດ ຈາກນັ້ນແມ່ນ ທ່ານອຸມັຣ ອິບນຸລ-ຄ໊ອດຕອບ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ຕໍ່ມາແມ່ນ ທ່ານອຸສມານ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ແລະ ສຸດທ້າຍແມ່ນ ທ່ານອາລີ ອິບນຸ ອາບີຕໍາລິບ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ. ທຸກທ່ານແມ່ນຄໍລີຟະຫ໌ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ເປັນອິມາມຜູ້ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

17. ການອິບາດະຫ໌ (ການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌) ຈະຕ້ອງມີຫຼັກຖານອ້າງອິງທີ່ຊັດເຈນ ສະນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດການອິບາດະຫ໌ໃດ ໆ ເພື່ອເຂົ້າໃກ້ອັລລໍຫ໌ ເວັ້ນແຕ່ຈະມີຫຼັກຖານຈາກຄຳພີອັລກຸຣອ່ານ ຫຼື ສຸນນະຮ໌ຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ເທົ່ານັ້ນ. ແລະ ການອິບາດະຫ໌ໃດ ໆ ທີ່ຖືກປະດິດຂື້ນໂດຍມະນຸດ ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານນະບີ صلى الله عليه وسلم , ແລະ ມັນບໍ່ສອດຄ້ອງກັບແນວທາງຂອງທ່ານ ການງານນັ້ນຖືວ່າແມ່ນບິດອະຫ໌ (ສິ່ງແປກໃໝ່ໃນສາສະໜາ) ທ່ານນະບີ ﷺ ກ່າວວ່າ: "ຜູ້ໃດທີ່ປະດິດສິ່ງແປກໃໝ່ໃນສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ່ນບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຈາກມັນ ສິ່ງນັ້ນຈະຖືກປະຕິເສດ" ລາຍງານໂດຍອັລບຸຄໍຣີ.

18. ການທີ່ອິບາດະຫ໌ຈະຖືກຮັບນັ້ນ ຂຶ້ນກັບເງື່ອນໄຂຫຼັກສອງປະການ ກໍ່ຄື: ໜຶ່ງ, ຄວາມບໍລິສຸດໃຈຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນການປະກອບອິບາດະຫ໌; ແລະ ສອງ, ການປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ດັ່ງນັ້ນ ການອິບາດະຫ໌ຈະບໍ່ຖືກຮັບ ຫາກບໍ່ໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດໃຈຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະຈະບໍ່ຖືກຮັບ ຫາກບໍ່ເປັນໄປຕາມແນວທາງຂອງທ່ານຣ໋ຊູລຸລລໍຫ໌ ﷺ.

ຄວາມສຸກຂອງຂ້ອຍໃນສາສະໜາອິສລາມ

ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ : (ຜູ້ໃດປະຕິບັດຄວາມດີງາມທັ້ງຫຼາຍ ບໍ່ວ່າຈະເປັນເພດຊາຍ ຫຼື ເພດຍິງກໍ່ຕາມ ໂດຍທີ່ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ສັດທາ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຊີວິດທີ່ດີ ແລະ ແນ່ນອນເຮົາຈະຕອບແທນເຂົາເຈົ້າເຊິ່ງລາງວັນຂອງພວກເຂົາ ທີ່ດີຍິ່ງກວ່າທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຄີຍເຮັດໄວ້). [ສູເຣາະຫ໌ ອັລນັມລຸ: 97].

ໜຶ່ງໃນສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກ ຄວາມປິຕິ ແລະ ຄວາມສະບາຍໃຈ ແມ່ນ ການທີ່ຫົວໃຈຂອງຊາວມຸສລິມຜູກພັນກັບພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຜ່ານຄົນກາງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສິ່ງທີ່ຍັງມີຊີວິດ ຫຼື ເສັຍຊີວິດໄປແລ້ວ ຫຼື ແມ່ນພວກຣູບປັ້ນ (ຈະເວັດ) ເພາະອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດໃນຄຳພີອັລກຸຣອ່ານວ່າ ພຣະອົງຢູ່ໃກ້ກັບບ່າວຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດເວລາ ໄດ້ຍິນຄໍາຂໍຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຕອບຮັບຄໍາວິງວອນຂອງພວກເຂົາ ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ: (ແລະ ເມື່ອບ່າວຂອງຂ້າຖາມເຈົ້າຮອດຂ້ອຍແລ້ວ (ຈົ່ງຕອບເຖີດວ່າ) ແທ້ຈິງຂ້ານັ້ນຢູ່ໃກ້ ຂ້າຈະຕອບຮັບຄຳວິງວອນຂອງຜູ້ທີ່ວິງວອນ ເມື່ອເຂົາວິງວອນຕໍ່ຂ້າ ດັງນັ້ນ ພວກເຂົາຈົ່ງຕອບຮັບຂ້າເຖີດ ແລະ ຈົ່ງສັດທາຕໍ່ຂ້າ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຢູ່ໃນຫົນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 186]. ອັລລໍຫ໌ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮົາດຸອາ (ຂໍພອນ) ຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການດຸອານັ້ນເປັນການອີບາດະຫ໌ (ສະວາມິພັກ) ທີ່ດີຍິ່ງ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ມຸສລິມຄົນໜຶ່ງນັ້ນໄດ້ໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ : (ແລະ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕຣັດວ່າ ຈົ່ງວິງວອນຂໍຕໍ່ຂ້າ ຂ້າຈະຕອບຮັບແກ່ພວກເຈົ້າ ສ່ວນບັນດາຜູ້ໂອຫັງຕໍ່ການເຄົາລົບພັກດີແກ່ຂ້ານັ້ນ ຈະເຂົ້າໄປຢູ່ໃນນະລົກຢ່າງຕ່ຳຕ້ອຍ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ກໍຟິຣ: 60]. ດັງນັ້ນການເປັນມຸສລິມທີ່ດີຂຶ້ນ ລາວຈະມີຄວາມຕ້ອງການຈາກພຣະອົງຜູ້ອະພິບານຂອງລາວຢູ່ສະເໝີ, ລາວຈະຂໍພອນວິງວອນຕໍ່ພຣະອົງສະເໝີ, ແລະເຂົ້າໃກ້ພຣະອົງດ້ວຍການເຮັດອີບາດະຫ໌ທີ່ດີ (ປະຕິບັດສາສະນະກິດ ແລະ ຄວາມດີງາມ).

ອັລລໍຫ໌ໄດ້ສ້າງເຮົາຂື້ນມາໃນຈັກກະວານນີ້ດ້ວຍສະຕິປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສ້າງເຮົາຂຶ້ນມາໂດຍບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ, ຈຸດປະສົງຂອງການສ້າງຄື ການຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ໂດຍບໍ່ມີການຕັ້ງພາຄີຄຽງຄູ່ໃດ ໆ. ພຣະອົງໄດ້ບັນຍັດສາສະໜາຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ເຮົາ ເຊິ່ງເປັນສາສະໜາທີ່ຄົບຖ້ວນສໍາລັບການດໍາລົງຊີວິດຂອງເຮົາ ທັ້ງໃນດ້ານສ່ວນຕົວ ແລະ ສ່ວນລວມ ແລະ ສາສະນະບັນຍັດທີ່ຍຸດຕິທໍານີ້ໄດ້ປົກປ້ອງໄວ້ເຊິ່ງຄວາມຈໍາເປັນໃນຊີວິດຂອງມະນຸດ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍ: ສາສະໜາຂອງເຮົາ, ຊີວິດຂອງເຮົາ, ສິດທິຂອງເຮົາ, ສະຕິປັນຍາຂອງເຮົາ ແລະ ຊັບສົມບັດຂອງເຮົາ. ຜູ້ໃດທີ່ດໍາລົງຊີວິດຕາມບັນຍັດນີ້ ໂດຍຫ່າງໄກຈາກສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ, ຜູ້ນັ້ນໄດ້ປົກປັກຮັກາໄວ້ເຊິ່ງຄວາມຈໍາເປັນໃນຊີວິດ ແລະ ຈະດໍາລົງຊີວິດຢ່າງມີຄວາມສຸກ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດ ໆ.

ແລະ ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງມຸສລິມກັບພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງຕົນເອງນັ້ນ ມີຄວາມສຳພັນທີ່ເລິກຊຶ້ງຫຼາຍ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສະງົບ ແລະ ຄວາມສະບາຍໃຈ ຄວາມຮູ້ສຶກສະງົບ ປອດໄພ ມີຄວາມສຸກ ແລະ ຮູ້ສຶກວ່າຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕະຫຼອດເວລາ ຜູ້ຄ່ອຍຊ່ວຍເຫຼືອ ປົກປ້ອງ ແລະ ດູແລບ່າວຂອງພຣະອົງຜູ້ສັດທາ. ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: ຄວາມວ່າ : (ແລະ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນຄືຜູ້ຊົງຊ່ວຍເຫຼືອບັນດາຜູ້ສັດທາ ໂດຍຊົງນຳທາງພວກເຂົາອອກຈາກບັນດາຄວາມມືດສູ່ແສງສະວ່າງ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 257].

ຄວາມສຳພັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ເປັນສະພາວະທາງອາລົມ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກ ທີ່ນຳໄປສູ່ການມີຄວາມສຸກໃນການປະກອບອິບາດະຫ໌ຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ມີຄວາມປາດຖະນາທີ່ຈະໄດ້ພົບເຈີກັບພຣະອົງ ຫົວໃຈຂອງລາວທະຍານໄປສູ່ທ້ອງຟ້າແຫ່ງຄວາມສຸກ ດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຫອມຫວານແຫ່ງອີມານ (ຄວາມສັດທາ).

ຄວາມຫອມຫວານນັ້ນ ບໍ່ສາມາດອະທິບາຍເຖິງຄວາມສຸກໄດ້ ຍົກເວັ້ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ລິ້ມລອງມັນ ດ້ວຍການຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ຫ່າງໄກຈາກສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ​ຊໍລລັລລໍຮູ ອະໄລຮິ ວະຊັລລັມ ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ຄວາມຫອມຫວານແຫ່ງອີມານ (ຄວາມສັດທາ) ຈະເກີດຂຶ້ນກັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມພໍໃຈໃນການທີ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ, ອິສລາມເປັນສາສະໜາ ແລະ ມຸຮັມມັດເປັນສາສະນະທູດ). ບັນທຶກໂດຍມຸສລິມ.

ແມ່ນແລ້ວ ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຄົນໆ ໜຶ່ງໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າ ລາວຢູ່ຕົງໜ້າຂອງຜູ້ສ້າງລາວ ແລະ ລາວຮູ້ຈັກພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ຄຸນລັກສະນະທີ່ງົດງາມຂອງພຣະອົງ ແລະ ລາວຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະອົງສະເຫມືອນກັບວ່າໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ມີຄວາມບໍລິສຸດໃຈໃນການປະຕິບັດສາສະນະກິດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ຫວັງສິ່ງໃດ ໆ ຈາກການປະຕິບັດສາສະນະກິດນັ້ນ ເວັ້ນແຕ່ນອກຈາກອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ ລາວຜູ້ນັ້ນຈະດຳລົງຊີວິດໄດ້ຢ່າງດີ ແລະ ມີຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະຈະໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນທີ່ດີໃນໂລກຫນ້າ.

ແມ້ກະທັ້ງອຸປະສັກຕ່າງໆ ທີ່ປະສົບກັບຜູ້ສັດທາໃນໂລກນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວາມເຈັບປວດຈາກອຸປະສັກເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະຫາຍໄປດ້ວຍຄວາມມັ່ນໃຈທີ່ໜັກແນ່ນ ແລະ ພໍໃຈໃນກົດກຳນົດແຫ່ງສະພາວະເຫດການຂອງອັລລໍຫ໌ຜູ້ສູງສົງ ແລະ ການສັນລະເສີນພຣະອົງໃນທຸກການກຳນົດ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄວາມດີ ຫຼື ຄວາມຊົ່ວ ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ.

ແລະ ສິ່ງທີ່ຜູ້ສັດທາຄວນໃຫ້ຄວາມສຳຄັນເພື່ອເພີ່ມຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມສະງົບສຸກຂອງລາວ ແມ່ນ ການລຳລຶກເຖິງອັລລໍຫ໌ຜູ້ສູງສົງ ແລະ ການອ່ານອັລກູຣອານໃຫ້ຫຼາຍໆ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ : (ບັນດາຜູ້ສັດທາ ແລະ ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາສະງົບດ້ວຍການລຳລຶກເຖິງອັລລໍຫ໌ ຈົ່ງຮູ້ເຖິດ ດ້ວຍການລຳລຶກເຖິງອັລລໍຫ໌ເທົ່ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈສະງົບ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຣ-ຣໍ່ດຸ: 28]. ຍິ່ງຜູ້ສັດທາລຳລຶກເຖິງອັລລໍຫ໌ ແລະ ອ່ານອັລກຸຣອານຫຼາຍເທົ່າໃດ ຄວາມສຳພັນຂອງລາວກັບອັລລໍຫ໌ຈະຍິ່ງເພີ່ມຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງລາວໄດ້ຮັບການຂັດເກົ່າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງລາວແຂງແຮງຂຶ້ນ.

ແລະ ທັງໃດທັງນັ້ນຜູ້ສັດທາຄວນມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນໃນການຮຽນຮູ້ສາສະນາຈາກແຫຼ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ເພື່ອທີ່ຈະໄດ້ປະຕິບັດສາສະນະກິດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຊັດເຈນ. ທ່ານນະບີມຸຮັມມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: (ການສຶກສາສະແວງຫາຄວາມຮູ້ ເປັນພາກບັງຄັບສຳຫຼັບມຸສລິມທຸກຄົນ) ບັນທຶກໂດຍ : ອິບນຸມາຈະຫ໌. ແລະ ຕ້ອງເປັນຜູ້ທີ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງສູງສົງ ຜູ້ຊົງສ້າງ ບໍ່ວ່າເຂົາຈະເຂົ້າໃຈເຖິງວິທະຍະປັນຍານັ້ນ ຫຼື ບໍ່ເຂົ້າໃຈກໍ່ຕາມ ເຊິ່ງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດໄວ້ໃນຄຳພີອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງວ່າ: ຄວາມວ່າ : ບໍ່ບັງຄວນແກ່ຜູ້ສັດທາຊາຍ ແລະ ຜູ້ສັດທາຍິງ ເມື່ອອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ກຳໜົດກິດຈະການໃດແລ້ວ ສຳຫຼັບພວກເຂົາບໍ່ມີທາງເລືອກໃນເລື່ອງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຜູ້ໃດບໍ່ເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງແລ້ວ ແນ່ນອນເຂົາໄດ້ຫລົງຜິດຢ່າງຊັດແຈ້ງ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ : 36].

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນແດ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ ແດ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.