مختصر مفید برای مسلمان
این کتاب اصول دین اسلام را با روش مختصر و جامع بیان میکند، طوریکه برای خوانندگان اساسات عبادت صحیح و معانی ایمان به الله، فرشتگانش، کتابهایش، فرستادگانش، روز قیامت، و قدر را واضح میسازد. این کتاب با بیان نعمت اسلام و اهمیت شناخت الله، صفات و اسمای حسنای او آغاز میگردد، سپس به بحث در بارۀ ارکان پنج گانۀ اسلام و ارکان ایمان میپردازد، همچنان مفهوم احسان و تأثیر آن بر مؤمن را مورد بحث قرار میدهد. این کتاب با استناد به دلیل از دو وحی (کتاب و سنت) متمایز می گردد، که آن را به مرجع مهمی برای تعلیم مبادی دین شان به مسلمانان با روش ساده مبدل می گرداند.
مختصر مفید برای مسلمان
بنام الله بخشاینده و مهربان
پیشگفتار
حمد و ثنا الله را است که پروردگار جهانیان است، و درود و سلام بر اشرف پیامبران و رسولان، پیامبر ما محمد، و بر آل او و همه یارانش.
پس از نعمت های بزرگ الله (متعال) بر انسان اینست که با اسلام، پایداری بر آن و عمل به احکام و قوانین آن بر وی منت نهاده است، و در این کتاب مسلمان اصولی را می آموزد که دینش با آن استوار می گردد، با روش مختصری که ویژه گی های این دین بزرگ را برای او واضح می سازد؛ تا باعث بیشتر شدن معرفت و شناخت او با پروردگار (متعال)، و دین اسلام، و پیامبر او محمد (صلی الله علیه وسلم) گردد؛ تا الله (متعال) را با تمام بینش و دانایی بپرستد.
حکمت آفرینش بندگان
الله متعال ما را برای حکمت بزرگی آفریده است، و آن اینکه او را تنها و بدون شریک بپرستیم، چنانکه الله سبحانه و تعالی می فرماید: (و من جن و انس را نیافریدم مگر برای آنکه مرا عبادت کنند). [الذاريات: 56] یعنی: تا وی را در عبادت یگانه گردانند، تنها و بدون شریک، و این همان مقصد بزرگی است که تمام اعمال و مقاصد ما در این دنیا به دور آن می چرخد، چنانچه الله سبحانه می فرمایند: (آیا پنداشتید که شما را بیهوده آفریدهایم، و این که بهسوی ما بازگردانده نمیشوید؟* پس برتر است الله -از این که جهان را بیهوده خلق کند و او- پادشاه برحق است، هیچ معبودی برحق غير از او نیست، اوست پروردگار عرش بزرگ گرامی). [المؤمنون: 115-116].
پروردگارم الله (متعال) است
• الله (متعال) فرموده است: (ای مردم! پروردگارتان را عبادت کنید که شما و کسانی را که پیش از شما بودند آفریده است، تا پرهیزگار شوید). [البقرة: 21].
• الله (متعال) فرموده است: (اوست الله که هیچ معبودی به حق جز او نیست) [الحشر: 22].
• الله (متعال) فرموده است: (هیچ چیزی مانند او نیست و او شنوای بیناست). [الشورى: 11].
• الله (متعال) پروردگارم و پروردگار همه چیزها است، او مالک، خالق، روزی دهنده و تدبیر کنندهء همه چیز است.
• و او تنها مستحق عبادت است، پروردگاری جز او نیست و نه معبودی جز او وجود دارد.
او نام های نیکو و صفات والایی دارد که برای خود ثابت کرده است، و پیامبر او (صلی الله علیه وسلم) نیز برای او (تعالی) ثابت نموده است، که این نامها و صفات در نهایت به کمال زیبایی رسیده است، و هیچ چیزی مانند او نیست و او شنوا و بینا است.
از نام های نیکوی وی:
الرزاق، الرَّحْمن، القدير، المَلِك، السميع، السَّلَام، البصير، الوكيل، الخَالق، اللطيف، الكافي، الغفور است.
الرزاق: ضامن رزق و روزی بندگان که در آن توانمندی قلب ها و بدن های آنان نهفته است.
الرحمن: صاحب مهربانی بزرگ و گسترده که همه چیز را در بر می گیرد.
القدیر: دارای قدرت کامل که ضعف و ناتوانی بر او غالب نمی آید.
الملک: او با صفات عظمت، توانایی و تدبیر موصوف است، صاحب همه چیزها و تصرف کننده در آنها می باشد.
السمیع: آنکه همهء شنیدنی های پنهان و آشکار را می شنود، و دعا های بندگان خود و تضرع شان را به درگاه خویش می شنود.
السلام: منزه و پاک از هر نقصان، آفت و عیب.
البصیر: آن که بینایی او همه چیز را در بر می گیرد حتی اگر خورد یا کوچک باشد، صاحب بینش در چیزها، آگاه از آنها و با خبر از باطن آنها است.
الوکیل: آن که رزق و روزی مخلوقات خود را ضمانت کرده است، مراقب منافع آنها، و آن که دوستان خود را پشتیبانی کرده و آنها را برای شان آسان نموده و آنان را در امورشان کفالت می کند.
الخالق: آفریدگار چیزها و نو آور آنها بگونۀ که هیچ نمونۀ قبلی نداشته باشد.
اللطیف: آنکه بندگان خود را گرامی می دارد، به آنان مهرباني می کند، و خواست های آنان را بر آورده می سازد.
الکافی: آنکه بندگان خود را از تمام نیازمندی های شان بسنده می شود، و آنکه به کمکش از کمک دیگران بی نیاز می سازد، و انسان با داشتن وی از هر کس دیگر مستغنی می گردد.
الغفور: آنکه بندگان خود را از شر گناهان شان نگه میدارد، و آنها را به سبب آن مجازات نمی کند.
پیامبرم محمد ﷺ
• الله (متعال) فرموده است: (البته برای شما پیامبری از خودتان آمده است. رنج و مصیبتی که به شما برسد بر او دشوار است، به شما حریص است و نسبت به مؤمنان مشفق (و) مهربان است). [التوبة: 128].
• الله (متعال) فرموده است: (و تو را (ای پیامبر) نفرستادیم مگر رحمتی برای جهانیان. [الأنبياء: 107].
محمد ﷺ رحمت و هدیه یی از جانب الله (متعال) است:
او محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب بن هاشم است. هاشم از قریش و قریش از عرب است.
مادرش: آمنه بنت وهب، و دایه اش: حلیمه سعدیه، و پیامبر صلی الله علیه وسلم با یازده (11) همسر ازدواج نمود، او در حالی وفات نمود که از میان آنان نه (9) همسر داشت.
و پیامبر ﷺ هفت فرزند داشتند، سه پسر و چهار دختر، پسران عبارتند از: قاسم، عبدالله و ابراهیم، و دختران عبارتند از: زینب، رقیه، ام کلثوم و فاطمه.
پیروی وی در آنچه امر نموده و تصدیق وی از آنچه خبر داده است واجب می باشد، واجتناب از آنچه نهی و منع نموده است، و الله (متعال) پرستش نشود مگر بگونۀ که شرع نموده است.
پیام محمد (صلی الله علیه وسلم) و پیام تمامی پیامبران قبل از وی دعوت بسوی پرستش الله یگانه که شریکی ندارد می باشد، الله متعال می فرماید: (و پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر اینکه به او وحی میفرستادیم که هیچ معبود برحق غیر از من (الله) نیست، لذا تنها مرا عبادت کنید). سوره الانبیاء آیه ۲۵
و او (صلی الله علیه وسلم) خاتم پیامبران و رسولان است، چنانکه الله متعال می فرمایند: (محمّد پدر هیچ یک از مردان شما نیست بلکه فرستادۀ الله و خاتم پیمبران است و الله به همه چیز داناست). [الأحزاب: 40].
الله متعال او را با دین اسلام بسوی همه مردم فرستاد، چنانکه الله سبحانه و تعالی می فرمایند: (و ما نفرستادیم تو را جز مژده رسان و بیم دهنده برای تمام مردم و لیکن اکثر مردم نمیدانند). [سبأ:28].
و ایشان صلی الله علیه وسلم بر هر مسلمان حقوق بزرگی دارند، از جمله:
1- ایمان به نبوت و صداقت وی، و عصمت آنچه از شرع عظیم آورده است، و پیروی و اتباع وی در آن، الله (متعال) میفرماید: (و از روی هوی و هوس سخن نمیگوید). (نیست این کلام مگر پیام الهی که به او وحی میشود). [النجم: 3-4].
2- وجوب محبت با او صلی الله علیه وسلم و مقدم دانستن محبت او در برابر محبت خود انسان، فرزند و همه مخلوقات، و مقتضای این محبت موافقت با پیامبر صلی الله علیه وسلم در راه و روش او، و اطاعت از او در آنچه امر نموده، و دوری از آنچه نهی کرده و بازداشته است.
3- وجوب احترام نصرت وبزرگ پنداشتن و اجلال وی صلی الله علیه وسلم.
4- درود بر او صلی الله علیه وسلم، و آن عبارت است از: ستایش او صلی الله علیه وسلم و درخواست از الله متعال که نام و یادش را بلند گرداند و بر تعظیم و تشریف او بیفزاید، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: (هر که بر من یک بار درود بفرستد، الله بر او ده بار درود میفرستد) به روایت مسلم.
5- نهی از غلو در حق ایشان صلی الله علیه وسلم و بالا بردن ایشان فراتر از منزلتی که الله به ایشان عطا کرده است؛ چنانکه پیامبر صلی الله علیه وسلم از آن به شدت برحذر داشتهاند، آنجا که صلی الله علیه وسلم فرمودند: (در ستایش من غلو نکنید همانطوری که نصارا در ستایش پسر مریم غلو کردند، چون من فقط بنده او هستم، پس بگویید: بنده الله و رسول او) به روایت بخاری.
از صفات وی ﷺ:
راستی، رحمت، بردباری، صبر، شجاعت، کرم، اخلاق نیکو، انصاف، فروتنی و بخشش می باشد.
قرآن کریم کلام پروردگارم است
• الله (متعال) فرموده است: (ای مردم! یقینا به شما از طرف پروردگارتان برهانی (قاطع) آمده است و (آن برهان این است که) ما بهسوی شما نوری تابناک (کتابی که ظاهر کنندۀ حق از باطل است) نازل کردیم). [النساء: 174].
قرآن کریم کلام الله متعال است که به حقیقت به آن تکلم نموده، و آنرا بر پیامبر خود محمد ﷺ نازل نموده است تا مردم را از تاریکی ها بسوی روشنایی بکشاند و آنان را بسوی راه راست رهنمایی کند، هر کس آن را تلاوت کند او را اجر بزرگی است، و هر آنکه به رهنمایی آن عمل کند بسوی راه درست راهیاب شده است. از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: (کسی که حرفی از کتاب الله را بخواند یک حسنه برایش داده می شود، و یک حسنه ده برابر است، نمی گویم ﴿الم﴾ حرف است، بلکه الف حرف است، لام حرف است، و میم حرف است) به روایت ترمذی.
الله متعال آن را از تبدیل و تحریف حفظ نموده و تا روز قیامت آنرا معجزه جاودان گردانیده است، الله متعال مى فرمايند: (بیگمان ما قرآن را نازل کردهایم وما نگهبان آن هستیم). [الحجر : 9]؛ پس هر که ادعا کند که قرآن ناقص یا تحریف شده است، او الله متعال و رسولش ﷺ را دروغ پنداشته و از ملت اسلام خارج است.
و قرآن کریم شامل تمام آنچه است که کتاب های سابقه شامل آن بوده اند، و افزون بر آن دربردارنده مطالب الهی و اخلاق نفسانی است، و تصدیق کننده حقی است که در آنها آمده است، و در این زمان هیچ کتابی از جانب الله متعال وجود ندارد که پیروی، تقدیس، تعبد به تلاوت آن، و عمل به آن واجب باشد؛ جز قرآن کریم.
دینم اسلام است
مراتب دین سه چیز است: اسلام، ایمان، و احسان.
مرتبه ای اول: اسلام
اسلام عبارت است از: تسلیم شدن برای الله متعال در توحید، و گردن نهادن برای الله متعال در اطاعت، و بیزاری از شرک و اهل آن.
اركان اسلام
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ، شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ، وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ، وَحَجِّ البَيْتِ اسلام بر پنج بنا استوار است، گواهی بر اینکه هیچ معبودی بر حق بجز الله نیست و اینکه محمد فرستاده الله (متعال) است، و برپایی نماز، و پرداخت زکات، و روزه رمضان، و حج خانه کعبه. متفق علیه.
ارکان اسلام عباداتی است که بر هر مسلمان لازم می باشد، و اسلام انسان وقت پزیرفته می شود كه معتقد به وجوب و عمل کردن به آنها باشد، زیرا اسلام بر این ارکان بنا شده است، و به همین علت بنام ارکان اسلام نامیده شده اند.
و این ارکان عبارت اند از:
رکن اول: گواهی دادن لا إله إلا الله وأنَّ محمدًا رسول الله (هیچ معبودی بر حق جز الله نیست و محمد رسول الله (متعال) است).
• الله (متعال) فرموده است: (پس بدان که معبود به حق جز الله نیست) [محمد: 19].
الله متعال میفرماید: (البته برای شما پیامبری از خودتان آمده است، رنج و مصیبتی که به شما برسد بر او دشوار است، به شما حریص است و نسبت به مؤمنان مشفق (و) مهربان است). [التوبة: 128].
معنای گواهی به لا إله إلا الله: نیست معبود بر حق جز الله (متعال).
معنای گواهی این که محمد رسول الله است: پیروی وی در آنچه امر کرده است، تصدیق وی در آنچه خبر داده است، اجتناب از آنچه منع و نهی کرده است، و الله (متعال) عبادت نشود بجز به گونۀ که مشروع نموده است.
رکن دوم: برپایی نماز.
• الله (متعال) فرموده است: (و نماز را بر پا کنید) [البقرة: 110].
برپایی نماز بگونۀ صورت گیرد که الله (متعال) آنرا مشروع گردانیده و رسول او محمد (صلی الله علیه وسلم) آنرا برای ما آموخته است.
رکن سوم: پرداخت زکات.
• الله (متعال) فرموده است: (و زکات را بدهید) [البقرة: 110].
الله (متعال) زکات را آزمایشی برای راستی ایمان مسلمان، و جهت ادای شکر پروردگارش به آنچه از نعمت مال بر وی ارزانی نموده است، و همکاری با فقیران و محتاجان فرض گردانیده است.
و با پرداخت زکات به مستحقان آن ادا می گردد.
و آن عبارت از حق واجب در مال است هنگامی که به یک مقدار معین برسد، به هشت گروه که الله (متعال) آنان را در قرآن کریم بیان نموده است پرداخته می شود، و از آن جمله فقیر و مسکین هست.
و با ادای آن فرد مسلمان متصف به رحمت و نرم دلی می گردد، و باعث پاکی اخلاق مسلمان و اموال او و خرسندی فقیران و مساکین و باعث تقویت محبت و برادری در میان افراد جامعه مسلمان می گردد، بنابرین مسلمان نیکوکار آن را از ته دل در حالی پرداخت می کند که با ادای آن احساس سعادت و خشنودی نماید، زیرا در انجام آن خشنودی مردم نهفته است.
و مقدار زکات اموال 2.5% از مال ذخیره شده مانند طلا، نقره، پول نقد، اموال تجارتی که آمادهء خرید و فروش جهت بدست آوردن فایده بوده باشد؛ مشروط بر اینکه قیمت آن به مقدار معینی برسد و بر آن یکسال کامل بگذرد.
همچنان زکات بر کسی فرض می گردد که تعداد معینی از چار پایانی (شتر، گاو، گوسفند) داشته باشد، که در اکثر سال از علف خودروی زمین بخورند بدون اینکه صاحب ایشان برای شان علف آماده بسازد.
و نیز زکات در آنچه از زمین برون آید، واجب گردد، از جمله رِکاز که همان دفینۀ روزگار جاهلیت است، و نیز دانهها و میوهها و معادن است، هرگاه به نصاب معینی برسد زکات در آن فرض می گردد.
رکن چهارم: روزهء ماه رمضان.
• الله (متعال) فرموده است: (ای کسانی که ایمان آوردهاید، روزه بر شما فرض شده است طوریکه فرض شده بود بر آنانکه پیش از شما بودند، تا پرهیزگار شوید). [البقرة: 110].
رمضان: ماه نهم سال هجری است، و آن ماه بزرگیست نزد مسلمانان و از بقیه ماه های سال از جایگاه ویژه یی برخوردار است، و روزهء کامل آن از ارکان پنجگانهء اسلام می باشد.
روزه رمضان عبارت از پرستش الله (متعال) با اجتناب از خوردن، نوشیدن، همبستری با خانم، و سایر شکننده های روزه از طلوع فجر تا غروب آفتاب در همهء روزهای ماه مبارک رمضان می باشد.
رکن پنجم: حج بیت الله الحرام.
• الله (متعال) فرموده است: (و بخاطر الله حج خانۀ کعبه بر مردمانی که توانایی رفتن به آنجا را دارند واجب گردانیده شده است) [آل عمران : 97].
حج برای کسانی که توانایی ادای آن را دارند یکبار در زندگی فرض است، و آن رفتن به بیت الله الحرام و اماکن مقدسه در مکه مکرمه برای انجام عبادات خاص در زمان معین می باشد. رسول الله (صلی الله علیه وسلم) و سایر انبیاء (علیهم السلام) قبل از وی حج نموده اند و الله (متعال) ابراهیم (علیه السلام) را امر نمود تا مردم را برای حج فرا بخواند، چنانچه الله (متعال) از آن در قرآن کریم خبر داده و فرموده است: (و -به ابراهیم گفتیم که- در میان مردم برای حج اعلان کن، تا پیاده و -سوار- بر هر شتر لاغری که از هر راه دور میآیند، بهسوی تو بیایند). [الحج : 27].
مرتبه ای دوم: ایمان
ایمان: اقرار، و تصدیق قاطع، و اعتراف کامل به تمام آنچه که الله و رسول او به ایمان آوردن به آن امر نموده، و انقیاد در ظاهر و باطن می باشد، پس ایمان تصدیق قلب، و اعتقادیست که دربرگیرنده اعمال قلب ها، و اعمال بدن می باشد، و این شامل برپا داشتن تمام دین می شود، که با اطاعت زیاد شده، و با معصیت کاهش می یابد.
ارکان ایمان
پیامبر ﷺ دربارهء ایمان پرسیده شد، در پاسخ فرمودند: اینکه به الله، فرشتگان وی، کتاب های وی، پیامبران وی، روز آخرت و تقدیر خیر و شر آن ایمان بیاوری.
ارکان ایمان عبادت های قلبی اند که بر هر مسلمان لازم می باشد، و اسلام انسان بجز اینکه به آنها اعتقاد داشته باشد و به مقتضای آنها عمل کند درست نمی شود، به همین دلیل آنها ارکان ایمان نامیده شده اند. و فرق بین اركان ايمان و ارکان اسلام در این است که ارکان اسلام اعمال ظاهری اند که انسان آنرا با اعضای بدن خود مانند تلفظ به شهادتین، نماز و زکات انجام می دهد، و ارکان ایمان اعمال قلبی اند که انسان آنرا به قلب خود مانند ایمان به الله، فرشتگان، کتابها و پیامبران وی انجام می دهد.
رکن اول: ایمان به الله (متعال)
• الله (متعال) فرموده است: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ﴾ ترجمه: مؤمنان [واقعی] کسانی هستند که به الله ایمان آوردهاند. [النور: 62].
به وجود الله (متعال) ایمان داریم، و به یگانگی او در ربوبیت ، الوهیت ، اسماء و صفات او تعالی اعتقاد داریم، پس ایمان به الله (متعال) شامل موارد ذیل می باشد:
- ایمان به وجود او (سبحانه و تعالی).
- ایمان به ربوبیت (پروردگار بودن) او، و اینکه او (تعالی) مالک، خالق، رازق و مدبر امر خود است.
- ایمان به اولوهیت او (سبحانه و تعالی) و اینکه او شایستهء عبادت به یگانگی و بدون شریک ساختن با وی در هیچ چیز مانند نماز، دعا، نذر، ذبح، طلب کمک، طلب پناه و همه عبادات دیگر است.
- ایمان به نام های نیکو و صفات والای الله (متعال)، که او و پیامبرش (صلی الله علیه وسلم) برای وی ثابت ساخته اند و نفی آنچه را او تعالی در مورد خود نفی کرده است و یا پیامبر (صلی الله علیه وسلم) از وی نفی کرده است می باشد، و اینکه نامها و صفات او تعالی در کمال و نیکویی به بالاترین منزلت رسیده است و اینکه مانند او تعالی چیزی نیست و او تعالی خوب شنوا و خوب بیناست.
رکن دوم: ایمان به فرشتگان
• الله (متعال) فرموده است: (همۀ ستایشها سزاوار پروردگاری است که آفرینندۀ آسمانها و زمین است (ذاتی که) فرشتگان را پیام آوران قرار داده است که دارای بالهای دوگانه و سه گانه و چهارگانهاند، هرچه بخواهد در آفرینش میافزاید، چون الله بر هر چیز قادر است). [فاطر: 1].
ایمان می آوریم به اینکه فرشتگان مخلوقات غیبی هستند، و آنان بندگان الله (متعال) هستند و آنها را از نور آفرید، و آنها را مطیع و فرمانبردار او (تعالی) گردانیده است. اما بعد:
و آنها خلق بزرگی هستند که فقط الله (متعال) به نیرو و تعداد آنها آگاهی دارد، و هر یک از آنها دارای ویژگی ها، نامها و مسئولیت هایی هستند که الله (متعال) برای آنها مشخص نموده است، و از جملۀ آنها جبرئیل (علیه السلام) است که مکلف به وحی می باشد، که آنرا از سوی الله (متعال) بر پیامبرانش نازل می کند.
رکن سوم: ایمان به کتابهای الهی
• الله (متعال) فرموده است: (شما بگویید که ما ایمان آوردیم به الله و به آنچه نازل شده به ما، و به آنچه نازل شده به ابراهیم و اسماعیل و اسحق و يعقوب، و به نوادگان يعقوب، و ایمان آوردیم به آنچه که به موسی و عیسی داده شده، و به آنچه پیامبران از جانب پروردگارشان دریافت کردهاند، و (در ایمان آوردن) میان هیچ یک از آنان فرق نمیگذاریم و ما تنها به او تعالی منقاديم و بس). [البقرة: 136].
ما ایمان داریم به این که الله متعال کتاب های را بر پیامبرانش نازل نموده است، تا حجتی بر جهانیان و راه روشنی برای عمل کنندگان باشد. به وسیله آن به آنان حکمت آموزش مى دهند و آنان را تزکیه مى کنند.
و الله (متعال) با فرستادن پیامبرش محمد (صلی الله علیه و سلم) برای همه مردم، و به شریعت که تمام شریعت های قبلی را نسخ کرده است، و قرآن کریم را بر همه کتاب های آسمانی برتر و ناسخ گردانیده است، و الله (متعال) حفظ ونگهبانی قرآن کریم را از هر نوع تغییر و تحریف تضمین نموده است، الله (متعال) می فرمایند: (بیگمان ما خود قرآن را نازل کردهایم لذا ما خود نگهبان آن هستیم) [الحجر : 9]؛ زیرا که قرآن کریم آخرین کتاب های الله (متعال) بسوی بشر است، و پیامبر وی محمد (صلی الله علیه وسلم) آخرین پیامبران است و دین اسلام دینی است که الله (متعال) آنرا برای بشر تا برپایی قیامت برگزيده است، الله (متعال) می فرمایند: (بیگمان دین (برگزیده) نزد الله اسلام است) [ال عمران: 19].
و کتاب های آسمانی یی که الله (متعال) آنرا در کتاب خود ذکر نموده است عبارت اند از:
قرآن کریم: الله (متعال) آنرا بر پیامبرش محمد (صلی الله علیه وسلم) نازل نموده است.
تورات: الله (متعال) آنرا بر پیامبرش موسی (علیه السلام) نازل نموده است.
انجیل: الله (متعال) آنرا بر پیامبرش عیسی (علیه السلام) نازل نموده است.
زبور: الله (متعال) آنرا بر پیامبرش داوود (علیه السلام) نازل نموده است.
صحیفه های ابراهیم: الله (متعال) آنرا بر پیامبرش ابراهیم (علیه السلام) نازل نموده است.
رکن چهارم: ایمان به پیامبران علیهم السلام
• الله (متعال) فرموده است: (و به یقین ما در میان هر امتی پیامبری را فرستادیم (تا به مردم بگویند:) الله را بپرستید و از طاغوت اجتناب ورزید) [النحل: 36].
ایمان داریم به این که الله متعال به سوی مخلوقات خود پیامبرانی فرستاده است که آنها را بسوی عبادت الله یکتا دعوت نمایند، ذاتی که اورا شریکی نیست، و کفر ورزیدن به هر آنچه که غیر از او تعالی پرستش می گردد.
واین حقیقت است که همه پيامبران بشر، مردان و بندگان الله (متعال)، راستگویان، تصديق شوندگان، پرهیزکاران، امینان، راهنمایان وهدایت شده گان هستند، الله (متعال) آنان را با نشانه هایی که دلالت بر صدق و راستی ایشان می کند حمایت نموده است، و اینکه آنان همه آنچه را که الله (متعال) آنان را به تبلیغ آن مکلف نموده، ابلاغ نموده اند، و اینکه همه آنان بر حق آشکار و هدایت روشن بودند.
و دعوت همۀ آنان از اول تا آخر در اصل دین که همانا توحید الله (عزوجل) در عبادت و عدم شریک ساختن با وی است یکسان می باشد.
رکن پنجم: ایمان به روز آخرت
• الله (متعال) فرموده است: (الله ذاتی است که هیچ معبودی (برحق) جز او نیست، البته در روز قیامت که هیچ شکی در آن نیست، شما را جمع میکند، و صادقتر از الله در سخن کیست). [النساء: 87].
به روز آخرت ایمان داریم و آن روز قیامت است که بعد از آن روزی نیست، و به هر آنچه که به آن تعلق می گیرد ایمان داریم، که پروردگار ما (عزوجل) در کتاب کریم خود از آن به ما خبر داده است و یا پیامبر ما محمد - صلی الله علیه وسلم - به ما گفته است، مانند مرگ انسان ، دوباره زنده شدن، بيرون آمدن از قبر، شفاعت ، میزان ، حساب ، بهشت، جهنم ، و سایر اموری که به آخرت تعلق می گیرد.
رکن ششم: ایمان به تقدير خیر و شر
• الله (متعال) فرموده است: (ما هر چیز را به اندازۀ معین آفریدهایم) [القمر : 49].
به تقدیر خیر و شر ایمان داریم، و آن تقدیر الله متعال برای کائنات است، بر اساس آنچه علم او بر آن پیشی گرفته و حکمت او مقتضی آن بوده است، و اینکه هر آنچه که بر مخلوقات از حوادث در این جهان اتفاق می افتد، با علم و تقدیر و تدبیر الله (سبحانه و تعالی) که یگانه است و او را شریکی نیست می باشد، و این مقدرات قبل از پیدایش انسان نوشته شده است، و اینکه انسان دارای اراده و خواست است، و اینکه او انجام دهندهء اعمال خود بر اساس حقیقت است، مگر این همه از علم، اراده و خواست الله (متعال) خارج نمی شود.
پس ایمان بر قدر به چهار مرتبۀ ذیل بنا شده:
اول: ایمان به علم الله (متعال) که شامل و در برگیرندهء هر چیز است.
دوم: ایمان بر اینکه الله (متعال) هر آنچه را که تا روز قیامت رخ می دهد نوشته است.
سوم: ایمان به ارادۀ نافذ و قدرت کامل الله (متعال)، پس هر آنچه را اراده نماید می شود و آنچه را که اراده ننماید نمی شود.
چهارم: ایمان بر اینکه الله (متعال) پیدا کنندهء هر چیز است، او را در خلقش شریکی نیست.
مرتبه ای سوم: احسان
احسان، این است که الله متعال را چنان عبادت کنی که گویا او را می بینی، و اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند، الله متعال می فرمایند: (بیتردید، الله با پرهیزگاران است و با کسانی که آنها نیکوکاراند). [النحل: 128].
طهارت
• الله (متعال) فرموده است: (بدون شک الله توبه کنندگان و پاکیزگان را دوست دارد). سوره البقره آیه ۲۲
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: (هر كسى مانند اين وضوى من وضو گرفت، سپس دو ركعت نماز خواند و در آن با خود سخن نگفت، گناهان گذشته اش بخشوده خواهد شد) به روایت بخاری.
از اهمیت زیاد نماز اینست که الله (متعال) طهارت و پاکی را قبل از آن مشروع گردانیده است، و آن را شرط صحت آن قرار داده است، و آن کلید نماز است، و دانستن فضیلت آن قلب را مشتاق به ادای نماز می گرداند، پیامبر ﷺ میفرمایند: (طهارت جز ایمان است، و الحمدلله میزان را پر میکند، و سبحان الله و الحمدلله پر میکنند -یا پر میکند- آنچه میان آسمانها و زمین است، ونماز روشنایی است، و صدقه برهان است، و صبر نور است، و قرآن حجتی به سود تو، یا به زیان تو است، همه مردم صبح میکنند پس فروشندۀ نفس خویشاند، که آن را آزاد میسازند، یا هلاک میکنند). به روایت مسلم.
و او صلی الله علیه وسلم فرمودند: (کسی که درست وضوء نماید، گناهان وی از بدنش خارج می گردد، تا این که از زیر ناخن هایش بیرون می شود). به روایت مسلم.
پس بنده با طهارت حسی با گرفتن وضو و معنویت ادای این عبادت با اخلاص برای الله (متعال)، به پیروی از راهنمایی پیامبر ﷺ به حضور پروردگار خود می ایستد.
آنچه که وضو برایش واجب می شود:
1- مطلق نماز است ، اگر فرض باشد یا نفل.
2- طواف کعبه.
3- دست زدن به قرآن کریم.
با آب پاک وضو و غسل می کنم.
آب پاک کننده: هر آن آب است که از آسمان پائین آمده باشد و یا از زمین بیرون آمده باشد و بر اصل خلقتش باقی مانده باشد، و یکی از اوصاف سه گانه آن به چیزی که پاکی آب را از بين ميبرد تغییر نکرده باشد، و آنها عبارت اند از: رنگ، مزه و بوی.
وضوء
اول: نیت و جای آن قلب است، و معنای نیت اینست که کسی در قلب خویش بر انجام عبادت بخاطر تقرب بسوی الله (متعال) قصد کند.
دوم: میگویم: بسم الله.
سوم: سه بار شستن دست ها تا بندها.
چهارم: مضمضه یا شستن دهن، سه بار.
مضمضه اینست که آب در دهن انداخته شود و آنرا در داخل دهن حركت دهد، سپس آنرا از دهن بيرون پرتاب كند.
پنجم: استنشاق، سپس سه بار استنثار، استنشاق: کشیدن آب تا نهایت بینی با نفس عميق.
و استنثار: بیرون کردن آنچه از کثافت و غیره در بینی می باشد توسط نفس.
ششم: شستن رو، سه بار.
اندازۀ رو:
رو آنست که توسط آن مواجهت (رویارویی یا رودرو شدن) صورت می گیرد.
و اندازه آن از نگاه عرض : از يک گوش تا گوش ديگر.
و اندازه آن از نگاه طول : از جای بر آمدن معتاد موی سر تا آخر چانه است.
موی خفیف موجود بر روی شامل شستن می گردد، و همچنان سفیدی میان روی و گوش و (عذار) بر آمدگی گوش در مقابل سوراخ گوش نیز شامل شستن می گردند.
بیاض و یا سفیدی : بین بر آمدگی مقابل سوراخ گوش و نرمی گوش است.
و عذار: مویی که بر برآمدگی مقابل سوراخ گوش بسوی سر و آنچه بسوی بیرون گوش مایل شده است را می گویند.
و همچنان شستن رو شامل ریش انبوه و آنچه از آن دراز شده است می باشد.
هفتم: شستن دست ها ابتداء از سر انگشتان دست تا به آرنج ها، سه بار.
و آرنج ها در فرض بودن شستن دست ها شامل است.
هشتم: یکبار مسح همه سر با دو دست همراه با گوشها.
از پیشروی سر آغاز می کند و آنرا بسوی پشت سر خود می برد و سپس بر می گرداند.
و انگشتان شهادت خود را داخل گوش های خود می کند، و انگشتان بزرگ (شصت ) دست خود را بر بیرون گوش خود می گرداند و به این شکل درون و بیرون گوش را مسح می کند.
نهم: شستن پاها از سر انگشتان پاه تا بجلک ها ( قوزک ها) ، سه بار، و بجلک ها ( قوزک ها) در فرض شستن پاها داخل می باشد.
بجلک ها، دو استخوان های بیرون بر آمده در پایان ساق پا است.
دهم: برای مسلمان سنت است که بعد از وضو بگوید: "أشهَدُ أن لا إلهَ إلَّا اللهُ وحدَه لا شريكَ له، وأشهَدُ أنَّ مُحمَّدًا عبدُه ورسولُه، اللَّهمَّ اجعَلْني مِن التَّوَّابِينَ، واجعَلْني مِن المُتطهِّرِينَ" گواهی می دهم که هیچ معبودی بر حق جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد، و گواهی می دهم که محمد بنده و فرستادۀ اوست، یا الله مرا از توبه کنندگان بگردان، و مرا از پاکیزگان قرار ده. به دلیل فرموده پیامبر ﷺ:(کسی که وضو بگیرد و وضوی خود را به نیکی انجام دهد، سپس بگوید: گواهی می دهم که هیچ معبودی بر حق جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد، و گواهی می دهم که محمد بنده و فرستادۀ اوست، یا الله مرا از توبه کنندگان بگردان، و مرا از پاکیزگان قرار ده، هشت دروازه بهشت برای او باز می شود که از هر کدام بخواهد وارد می شود). ترمذی آن را روایت کرده است.
وضوء با این موارد باطل می گردد:
1- هر آنچه از سبیلین یا دو شرم خارج می شود، مانند ادرار، غائط، باد، منی و مذی.
2. زوال عقل توسط خواب عمیق، یا بی هوشی، یا نشه شدن و یا دیوانگی.
3- هر آنچه باعث وجوب غسل می گردد مانند جنابت، حیض و نفاس.
اگر انسان حاجت خود را برطرف کرد ، باید ناپاکی را با آب پاک کننده (و این بهتر است) و یا بدون آب پاک کننده که با آن ناپاکی از بین می رود مانند سنگ، برگ، پارچه و همانند آن، مشروط به اینکه انجام این کار سه بار و یا بیشتر از آن با چیزی پاک کننده و مباح دور کند.
مسح بر موزه و جراب
در صورت پوشیدن موزه ها و یا جراب ها می شود که بر آنها بدون اینکه نیازی برای شستن پاها باشد مسح شود ، البته به شروط ذیل بايد مسح کرد:
1- پوشیدن آنها بعد از طهارت کامل از ناپاکی خورد و بزرگ صورت گرفته باشد.
2- موزه ها و جراب ها بايد از نجاست پاک باشند.
3- مسح در مدت محدود آن صورت گرفته باشد.
4- بايد حلال باشد، دزدی و یا غصب شده نباشند.
موزه ها عبارتند: آنچه از پوست نازک و مانند آن در پا پوشیده می شود و مانند آن پاپوش هایی که قدم های انسان را می پوشاند. جراب ها عبارت اند از: پارچه و مانند آن كه انسان در پا می کند، و مانند آن چیزی که جوراب نامیده می شود.
حکمت مشروعیت مسح بر موزه ها: حکمت مسح بر موزه ها آسانی و تخفیف بر مسلمانان است که کشیدن موزه و یا جراب و شستن پاها بخصوص در فصل زمستان و سرمای شدید و هنگام مسافرت بر آنها دشوار می باشد.
مدت مسح: برای مقیم: یک شبانه روز (24 ساعت)، برای مسافر: سه شبانه روز (72 ساعت).
حساب نمودن وقت مسح از اولین مسح بر موزه ها و یا جراب ها بعد از بی وضویی آغاز می گردد.
چگونگی مسح بر موزه ها و جراب ها:
1- دست ها باید تر - خیس- شود.
2- کشیدن دست بر سر پا (از سوی انگشتان پا بسوی ساق پا).
3- پای راست با دست راست و پای چپ با دست چپ مسح گردد.
نواقض (شكنندهای) های مسح: 1- آنچه غسل را واجب میسازد. 2- به پایان رسیدن مدت زمان مسح.
غسل
اگر مرد یا زنی رابطۀ جنسی برقراركردند، اگرچه منی خارج نشود، ویا منی در هنگام بیداری با شهوت از آنها بیرون شود، یا در خواب بیرون شود؛ بر آنها غسل واجب می گردد تا بتوانند نماز خود را ادا نمایند و یا عبادتی را انجام دهند که برای آن طهارت لازم است، همین گونه اگر زنی از عادت ماهوار (حیض) یا نفاس پاک گردد بر وی غسل لازم می گردد تا بتواند نماز بخواند و یا عبادتی را انجام دهد که برای آن طهارت لازم است.
چگونگی غسل بشکل ذیل است:
شخص مسلمان آب را به تمام بدن خود به هر نحوی که باشد برساند وبريزاند ، كه از آن جمله مضمضه و استنشاق است، و اگر آب به تمام بدن وی رسید ناپاکی بزرگ از وی رفع شده، و طهارت او کامل می گردد.
و صفت کاملتر دیگری نیز وجود دارد، و آن چیزی است که پیامبر صلی الله علیه وسلم به آن عمل میکردند، و آن به شرح زیر است:
۱- نیت رفع ناپاکی.
۲- بسم الله گفتن، و شستن دست ها سه بار، سپس شستن شرمگاه.
۳- وضوء کامل همانگونه که مسلمان برای نماز وضوء می گیرد.
۴- ریختن آب بر سر سه مرتبه، به گونه ای که با آن زیر وبیخ مویش را تر کند.
۵- رساندن آب به تمامی بدن، نخست شستن طرف راست بدن و سپس طرف چپ، همراه با مالیدن با دست ها تا آب به تمامی قسمت های بدن برسد.
شخص جنب تا که غسل نکند نمی تواند امور ذیل را انجام دهد:
1- نماز.
2- طواف خانۀ کعبه.
3- ماندن در مسجد، و عبور از مسجد بدون ماندن جواز دارد.
4- دست زدن به قرآن کریم.
5- تلاوت قرآن کریم.
تیمم
اگر شخص مسلمان آب را دریافت ننمود که با آن طهارت کند، و یا به علت بیماری وغیره نتوانست آب را استعمال کند، ويا ترس آن را داشت که وقت نماز از وی فوت ميشود ميتواند با خاک (پاک) تیمم نماید.
و چگونگی انجام تیمم این است که یک بار با دستان خود ضربه بزند، سپس صورت و دستان خود را فقط یک بار مسح کند، مشروط بر این که خاک پاک باشد.
تیمم به موارد ذیل باطل ميگردد:
1- آنچه وضو را باطل ميسازد تیمم را نیز باطل ميسازد.
2- اگر آب دریافت شد قبل از اینکه به عبادتی که برای آن تیمیم نموده است آغاز کند.
نماز
الله متعال بر مسلمان در هر شبانه روز پنج بار نماز را واجب کرده است که آنها: صبح، پیشین، دیگر، شام، و خفتن است.
آمادگی برای نماز
هرگاه وقت نماز داخل شد، مسلمان از ناپاکی خورد و بزرگ خود را پاک می کند، اگر ناپاکی بزرگ داشته باشد.
ناپاکی بزرگ: آنچه که بر مسلمان غسل را واجب می گرداند.
ناپاکی کوچک : آنچه که بالای مسلمان وضو را فرض می گرداند.
مسلمان با لباس های پاک و در مکان پاک و دور از نجاست ها و بعد از پوشانیدن عورت خود نماز ادا می کند.
مسلمان هنگام نماز به لباس های شایسته خود را آراسته ساخته و بدن خود را به آن می پوشاند، و برای مرد جایز نیست که هنگام نماز از بدنش میان ناف و زانو چیزی ظاهر شود.
بر زن فرض است که تمامی بدن خود را بپوشاند بجز رو و دو کف دست اش.
مسلمان در نماز حرف نمی زند بجز اقوال ویژۀ نماز، و به امام گوش می دهد، و در نماز خود بی توجهی نمی کند، و اگر نتوانست اقوال ویژۀ نماز را حفظ کند پس او ذکر و تسبیح الله (متعال) را بجا می آورد تا اینکه از نماز فارغ شود، و بر وی یاد گرفتن نماز و اقوال آن لازم می باشد.
و برای اینکه به خواست الله نماز را بصورت صحیح ادا نماییم، باید این مراحل را انجام دهیم و بر آنها محافظت نماییم:
قدم اول: نیت نماز فرضی که اراده ادای آن را دارم و محل نیت قلب است.
بعد از وضو كردن، بسوی قبله ایستاده می شوم، و اگر به ایستادن قادر بودم ایستاده نماز می خوانم.
قدم دوم: دستان را برابر شانه های خود بلند نموده و نیت نموده داخل نماز ميشوم ومی گویم (الله اکبر) .
قدم سوم: دعای آغاز نماز را چنانچه وارد شده است می خوانم، و از جمله این دعا است: (سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ، وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَ). بار الها! ما تو را منزه می دانیم، و تو را حمد و سپاس می گوئیم، و نام تو را برتر می دانیم و هیچ معبـود بر حقی غیر از تو وجود ندارد.
قدم چهارم: از شیطان رانده شده به الله (متعال) پناه برده و می گویم: (أعوذُ باللهِ من الشيطان الرجيم). پناه میبرم به الله از شر شیطان رانده شده.
قدم پنجم: سوره فاتحه را در هر رکعت می خوانم و آن عبارت است از: ﴿ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ * (تمامی سپاس و ستایش نیک مخصوص ذاتی است که پروردگار تمام جهانیان است* الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * بسیار بخشنده (و) بسیار مهربان است. مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ * مالک (و اختیار دار) روز جزا (قیامت) است. إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ * (پس ای الله!) تنها تو را عبادت میکنیم و (در کارهای خود) تنها از تو کمک میخواهیم. اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * ما را به راهِ راست هدایت کن (و ثابت قدم دار). صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ﴾ راه آنانِ که بر آنها نعمتها بخشیدهای، نه (راه) آنانِ که بر آنها خشم کرده ای، و نه راه گمراهان).
سپس می گویم: (آمین)، و معنای آن: الهی اجابت کن.
بعد از خواندن فاتحه آنچه از قرآن کریم میسر گردید تنها در رکعت اول و دوم هر نماز می خوانم، و این فرض نیست مگر در خواندن آن اجر بزرگی است.
قدم ششم : (الله اکبر) می گویم سپس به رکوع می روم تا آنکه كمرم راست شود و دستانم در حالیکه انگشتانم گشاده است بر زانویم ميگزارم، سپس در رکوع سه بار (سبحان ربی العظیم) - پاک است پروردگار بزرگ من- می گویم.
قدم هفتم: از رکوع با گفتن (سمع الله لمن حمده) - الله شنید ستایش کسیکه او را ستایش نماید)، بلند می شوم و دستانم را برابر با شانه هایم بالا می کنم، وقتی بدنم در حال ایستاده آرام گرفت (ربنا ولک الحمد) - ای پروردگار ما! ستایش حقیقی ویژهء تو است- می گویم.
قدم هشتم: (الله اکبر) می گویم و بر دو دست، وزانوها، وپاها، وپیشانی و بینی سجده می کنم و در سجده خود سه مرتبه (سبحان ربی الاعلی) - پاک است پروردگار بزرگ من- می گویم.
قدم نهم: (الله اکبر) می گویم و از سجده بلند می شوم تا کمرم در حال نشسته بر پای چپ و ایستادن پای راستم مستقیم شود و سه بار (ربی اغفر لی) می گویم.
قدم دهم: (الله اکبر) می گویم و مانند سجدهء اول دوباره سجده می کنم.
قدم یازدهم: از سجده با گفتن (الله اکبر) بالا می شوم تا اینکه راست ایستاده شوم، و در رکعات باقیمانده نماز آنچه در رکعت اول انجام دادم انجام می دهم.
بعد از رکعت دوم در نماز ظهر، عصر، مغرب و خفتن برای خواندن تشهد اول می نشینم و آن عبارت است از: (التحيات لله والصلوات والطيبات، السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته، السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، أشهد أن لا إله إلا الله، وأشهد أن محمدًا عبده ورسوله). (تمام تعظیم ها و نمازها و سایر پاکیها فقط از آن الله است، سلام و رحمت و برکات الله بر تو باد ای پیامبر، و سلام بر ما باد و بر بندگان نیکوکار الله، گواهی می دهم که جز الله معبودی بر حـق نیست، و گواهی می دهم که محمد رسول و فرستاده اوست). بعد از آن برای رکعت سوم بلند می شوم.
بعد از رکعت اخیر هر نماز برای خواندن تشهد اخیر می نشینم و آن عبارت است از: (التحيات لله والصلوات والطيبات، السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته، السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، أشهد أن لا إله إلا الله، وأشهد أن محمدًا عبده ورسوله، اللهم صلِّ على محمد وعلى آل محمد، كما صليت على إبراهيم وعلى آل إبراهيم، إنك حميد مجيد. اللهم بارك على محمد وعلى آل محمد، كما باركت على إبراهيم وعلى آل إبراهيم، إنك حميد مجيد). (تمام تعظیم ها و نمازها و سایر پاکیها فقط از آن الله است، سلام و رحمت و برکات الله بر تو باد ای پیامبر، و سلام بر ما باد و بر بندگان نیکوکار الله، گواهی می دهم که جز الله بر حـق معبودی نیست، و گواهی می دهم که محمد رسول و فرستاده اوست، بار الها! درود و رحمت نازل فرما بر محمد و آل محمد، چنانکه بر إبراهیم و آل إبراهیـم رحمت فرستادی، تو ستایش شده و بزرگوار هستی). (پروردگارا! برکت نازل فرما بر محمد و آل محمد، چنانکه بر إبراهیم و آل إبراهیـم برکت نازل فرمودی، تو ستایش شده و بزرگواری).
قدم دوازدهم: بعد از آن به نیت خارج شدن از نماز بسوي راستم سلام می دهم و می گویم: (السلام علیکم ورحمة الله) و بسوی چپم سلام می دهم و می گویم: (السلام علیکم ورحمة الله)، و به این ترتیب نماز خود را ادا کرده ام.
حجاب زن مسلمان
• الله (متعال) فرموده است: (ای پیامبر! به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: چادرهایشان را بر خود بیاندازند، این (انداختن چادر) نزدیکتر است به آنکه (به پاکدامنی) شناخته شوند و آزار نبینند و الله آمرزندۀ مهربان است). [الأحزاب: 59].
الله (متعال) بر زن مسلمان حجاب، ستر عورت و پوشانیدن تمام بدن او را از مردهای بیگانه با لباس مروج در کشورش واجب گردانیده است، و برداشتن حجاب برای او بجز در مقابل شوهرش و یا کسانی که برای وی محرم هستند جایز نیست، و آنها (محارم) عبارتند از: کسانی که برای زن مسلمان ازدواج برای ابد با آنها جایز نیست، و آنها عبارتند از: (پدر و هرچه بالا رود، پسر و هرچه پایین رود، کاکاها، ماماها، برادر، پسر برادر، پسر خواهر، شوهر مادر، پدر شوهر و هرچه بالا رود، پسر شوهر و هرچه پایین رود، برادر رضاعی و شوهر زن شیرده، و آنچه از طریق نسب حرام میشود از طریق رضاعت نیز حرام میگردد).
زن مسلمان در لباس خود شماری از ضوابط را باید مراعات کند:
اول: باید تمام بدن را بپوشاند.
دوم: آنچه را که زن برای زینت می پوشد نباید در حضور مردان نامحرم بپوشد.
سوم: نباید شفاف باشد که بدن وی از آن نمایان گردد.
چهارم: باید گشاده باشد، و تنگ نباشد که جسمش را وصف کند.
پنجم: خوشبو نباشد در صورتی که از کنار مردان نامحرمی میگذرد که بوی عطر آن را احساس میکنند.
ششم: مشابه با لباس مردان نباشد.
هفتم: مشابهت با لباس زنان غیر مسلمان نداشته باشد كه برای عبادت ها و عیدهایشان ميپوشند.
هشتم: لباس شهرت نباشد.
از ویژه گی های مومن
• الله (متعال) فرموده است: (جز این نیست که مؤمنان کامل آنانیاند که هرگاه نام الله (نزد آنها) یاد شود، دلهایشان هراسان گردد، و چون آیات الله بر آنها تلاوت شود، ایمانشان افزون گردد و بر پروردگارشان توکل میکنند). [الأنفال: 2]
- در سخن خود راستگو بوده و دروغ نمی گوید.
- به پيمان و وعده وفا می کند.
- هنگام خصومت دشنام نمی دهد.
- امانت را ادا می کند.
- آنچه را برای خود مي پسندد برای برادر مسلمان خود نیز می پسندد.
- سخاوتمند می باشد.
- به مردم نیکی می کند.
- صله رحمی را بجا می آرد.
- به قضا و قدر الله (متعال) راضی می باشد و در حال آسایش شکر او (تعالی) را ادا کرده و در حال مصيبت صبر و شکیبایی می نماید.
- آراسته به صفت حیا می باشد.
- بر مخلوق رحم می کند.
- دل او از کینه و اعضای بدنش از تجاوز بر دیگران سالم می باشد.
- مردم را می بخشد.
- سود نمی خورد و به آن تعامل نمی کند.
- زنا نمی کند.
- شراب نمی نوشد.
- با همسایه های خود نیکی می کند.
- ستم و خیانت نمی کند.
- دزدی نمی کند و فریب نمی دهد.
- با والدین خود اگر غیر مسلمان هم باشند نیک رفتار می کند و در نیکویی از آنها اطاعت می کند.
فرزندان خود را با فضیلت تربیت می کند، آنها را به فرایض شرعی امر می کند و از بدی و چیزهای حرام منع می کند.
- همانند اعمال غیر مسلمانان در آنچه ویژه یی دین و یا عادات آنها می باشد که خصوصیت و یا شعار آنان گردیده است انجام نمی دهد.
- به سوی الله متعال توبه می کند و از کوتاهی و گناهانش از او آمرزش می خواهد.
قواعد مهم در عقیدۀ مسلمان
۱- الله پروردگار ماست، هیچ معبودی جز او نیست، هیچ پروردگاری غیر از او نیست و هیچ معبودی جز او نیست، و هیچ چیزی مانند او نیست، و هیچ چیزی او را عاجز کرده نمی تواند، و او شنوا و بیناست.
۲- الله سبحانه و تعالی در آسمان است، بر همه مخلوقات خود بلند است، از آنان جدا و مستقل است، و بلندی وی از هر جهت مطلق است، بلندی ذات، و بلندی قدر، و بلندی قهر، و وی منزه است و به همه چیز احاطه دارد.
۳- آنچه را الله تعالی برای خویش یا پیامبرش محمد صلی الله علیه وسلم برای وی از نامها و صفات ثابت کرده است، ثابت میکنیم و آنچه را الله در مورد خود یا پیامبر صلی الله علیه وسلم از وی نفی کرده است، نفی میکنیم.
۴- الله متعال دعاها را پاسخ می دهد، و نیازمندی ها را برآورده می سازد، و مالک همه چیز است، و بجز او کسی ضرر و نفعی رسانده نمی تواند، و بنده به اندازه چشم برهم زدن از او بی نیاز نیست، و برای مسلمان جایز نیست که در هیچ نوعی از انواع عبادت مانند دعا، نماز، نذر، ذبح، ترس، امید، توکل و غیر آن از عبادات ظاهری یا باطنی، غیر از الله متعال را قصد نماید، و هر کسی که هر نوع عبادت را برای غیر از الله متعال انجام دهد، پس او به الله مشرک شده است.
۵- بزرگترین گناهان و بزرگترین گناهان کبیره، شریک قرار دادن با الله متعال می باشد، و هر کس بر شرک بمیرد، بدون شک الله متعال بهشت را بر او حرام گردانیده و جایگاهش جهنم می باشد، و این گناهی است که الله متعال آن را نمی آمرزد، اگر بنده بر آن بمیرد و از آن توبه نکند.
۶- آنچه به بنده نرسیده است، ممکن نبود به او برسد، و آنچه به او رسیده است، ممکن نبود از او خطا برود، و مسلمان باید به قضا و قدر الله ایمان داشته، و به تقدیرات الله متعال رضایت داشته باشد، و پروردگارش را در هر حال ستایش و شکر نماید.
۷- محمد - صلی الله علیه وسلم - پیامبر ما، بهترین بشر و خاتم الانبیاء است، و او در روز قیامت شفاعت کنندهای است که شفاعتش پذیرفته میشود، الله متعال وی را خلیل گرفت چنانکه ابراهیم علیه السلام را خلیل گرفت.
۸- کتاب ما قرآن کریم است، معجزه است، صحت آن قطعی است، و تلاوت آن عبادت می باشد، الله متعال آن را بر پیامبر ما محمد ﷺ به واسطۀ جبرئیل علیه السلام بهترین فرشتگان نازل کرده است، و الله متعال آن را از تحریف و تبدیل محفوظ داشته است، چنانکه الله سبحانه و تعالی فرموده است: (بیگمان ما قرآن را نازل کردهایم و ما نگهبان وحافظ او هستیم) [الحجر : 9]؛
۹- نزدیکترین مردم به الله (متعال) مطیعترین شان به او، و پیروترین شان از شریعت او است، و هیچ عربی را بر عجمی، و هیچ عجمی را بر عربی، و هیچ سفیدی را بر سیاه، و هیچ سیاه را بر سفید برتری نیست مگر بر اساس تقوا، مردم از آدم (علیه السلام) اند، و آدم از خاک است، الله متعال میفرمایند: (بیگمان گرامیترین شما نزد الله باتقواترین شماست) [الحجرات: 13].
١٠- مسلمان به فرشتگان کرام کاتبین عقیده دارد، و به وجود آنها ایمان دارد، و اینکه آنها بندگان آفریده شده هستند، الله متعال آنها را از نور آفریده است، و آنها مخلوقات از مخلوقات الله متعال هستند، و از جمله آنها جبرئیل که فرشته وحی است، میکائیل که فرشته باران است، اسرافیل که فرشته دمیدن در صور است، و ملک الموت که فرشته قبض ارواح بندگان است.
١١- مسلمان به نشانههای قیامت، ظهور مسیح دجال، فرود آمدن عیسی بن مریم علیه السلام از آسمان در آخرالزمان، و طلوع خورشید از مغرب آن ایمان دارد.
١٢- مسلمان عقیده دارد به عذاب قبر برای کسی که سزاوار آن باشد، و نعمت قبر برای کسی که سزاوار آن باشد، و سوال منکر و نکیر در قبر از او در مورد پروردگارش، دینش و پیامبرش، و اینکه قبر باغى از باغ های بهشت، و یا گودالى از گودال های جهنم می باشد.
١٣- و عقیده دارد به زنده شدن بعد از مرگ و جزای اعمال در روز قیامت، و اینکه بهشت و دوزخ آفریده شدهاند و هرگز فنا ناپذیرند.
۱۴- جادوگری کفر به الله است، آموختن آن و رفتن نزد جادوگران و دجالان جایز نیست، و مسلمان نباید فالگیر و پیشگویی را تصدیق کند، پس هر کس آن دو را تصدیق کند؛ همانا به آنچه که بر محمد ﷺ نازل شده کافر شده است.
۱۵- مسلمان اصحاب رسول الله ﷺ را دوست دارد، و کسانی را که آنان را دوست دارند دوست دارد، و کسانی را که آنان را بد می پندارند بد می پندارد، زیرا دوست داشتن آنان دین و احسان است، و دوست نداشتن آنان کفر و نفاق است، پیامبر ﷺ فرموده است: "به اصحابم دشنام ندهید". به روایت مسلم. و هر کس بر یکی از صحابه رضوان الله علیهم طعن زند یا از وی عیب جویی کند، او گمراه و بدعتگر است.
۱۶- مسلمان خلافت را بعد از رسول الله صلی الله علیه و علی آله وسلم ثابت میکند: اول برای ابوبکر صدیق رضی الله عنه، به دلیل افضلیت و مقدم بودنش بر تمام امت، سپس برای عمر بن خطاب رضی الله عنه، سپس برای عثمان رضی الله عنه، سپس برای علی بن ابی طالب رضی الله عنه، و آنان خلفای راشدین و امامان هدایت یافته میباشند.
۱۷- عبادات توقیفی است، پس جایز نیست الله متعال به عبادتی عبادت شود مگر این که در کتاب الله متعال یا سنت فرستاده اش صلی الله علیه وسلم ثابت شده باشد، و هر عبادتی که مردم پس از وفات پیامبر صلی الله علیه وسلم ایجاد کنند که بر راه و روش ایشان نباشد، آن بدعتی مردود است، پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: (هرکس در امر ما چیزی را ایجاد کند که از آن نیست، پس آن مردود است). به روایت بخاری.
۱۸- پذیرش عبادت وابسته به دو رکن اساسی است که عبارتند از: اخلاص در عبادت برای الله متعال، و دوم پیروی از پیامبر صلی الله علیه وسلم در آن؛ پس عبادت پذیرفته نمی شود اگر خالص برای الله نباشد، و پذیرفته نمی شود اگر بر روش رسول الله صلی الله علیه وسلم نباشد.
خشنودی من در دین اسلام است
• الله (متعال) فرموده است: (هر کس خواه زن و خواه مرد، کار نیک انجام دهد و او مؤمن باشد، البته به زندگی پاک و خوشایند زنده اش میکنیم، و حتما (نظر) به نیکوترین آنچه عمل میکردند، ثوابشان خواهیم داد). [النحل: 97].
یکی از بزرگترین چیزهایی که خشنودی، فراخی و سعادت را در قلب مسلمان وارد می کند، ارتباط مستقیم او با پروردگارش مي باشد، بدون اينكه زنده ها ، مرده ها و بت ها را واسطه قرار دهند . الله (متعال) در قرآن کریم فرموده که او همیشه نزدیک بندگانش می باشد، صداي آنها را می شنود و دعاهای آنها را می پزيرد، چنانچه او (تعالی) می فرماید: (و چون بندگانم درباره من از تو سوال کنند، پس (به ایشان بگو) من به آنها نزدیک ام و دعای دعاکننده را هرگاه مرا بخواند قبول میکنم، پس باید آنها (نیز) فرمان مرا قبول کنند، و باید به (وحدانیت) من یقین داشته باشند تا راه یابند (و کامیاب شوند). [البقرة: 186]، و الله (سبحانه وتعالی) ما را امر کرده است تا او را به دعا بخوانیم، و این موضوع یکی از بزرگترین عباداتی است که به وسیله آن مسلمان به پروردگارش نزدیک می شود ، چنانچه الله (متعال) می فرماید: (و پروردگارتان میفرمایند: مرا به دعا بخوانید تا (دعای) شما را اجابت کنم، بیگمان آنانکه از عبادت من تكبر میورزند، به زودی با خواری و ذلت وارد دوزخ میشوند). [غافر: 60 ] پس مسلمان صالح همیشه به پروردگار خود محتاج است، همیشه در برابر او دعا می کند و همیشه با عبادات نیک بسوی او تقرب می جوید.
الله (متعال) ما را در این جهان برای حکمت بزرگی آفریده و ما را بی هوده نیافریده است؛ و آن تنها عبادت او است بدون همتا با او، و او برای ما دین جامع را وضع کرد که همه امور زندگی خصوصی و عمومی ما را سازماندهی و تنظیم می کند، وبا این شریعت عادلانه ضروریات زندگی را که دین، زندگی، عزت، عقل ها ومال های مان می باشد حفظ کرده است. و هرکسی که مطابق این اوامر شرعی زندگی نماید و از امور حرام پرهيز کند، در واقع این امور و ضرورت ها را حفظ کرده است و بدون شک زندگی خوشبخت و مطمئن را سپری نموده است.
و پیوند مسلمان با پروردگارش عمیق است، که باعث آرامش و راحت روانی، احساس به سکون، امن، خوشبختی و احساس همراه بودن پروردگار عزوجل، عنایت و ولایت او برای بنده مومن می باشد. الله (متعال) می فرماید: (-البته- الله کارساز مؤمنان است که بیرون میآورد آنها را از تاریکیهای (گناهان) به نور (اطاعت)) [البقرة: 257 ].
این پیوند بزرگ حالت عاطفی یی است که انسان را به لذت بردن از عبادت الله (متعال) و اشتیاق بسوی ملاقات با او جلب می کند و او با قلب خود در آسمان خوشبختی ها و با احساس شیرینی ایمان پرواز می کند.
شیرینی که لذت آن را فقط کسی می تواند توصیف کند که آن را با انجام طاعات و اجتناب از گناهان چشیده است، به همین دلیل رسول الله (صلی الله علیه وسلم) می فرمایند: (ذاق طعم الإيمان من رضي بالله ربًا وبالإسلام دينًا وبمحمد رسولًا). ترجمه: آنکه به پرودرگاری الله و به دین اسلام و پیامبری محمد (صلی الله علیه وسلم) راضی گردید لذت ایمان را چشید. به روایت مسلم.
آری! هرگاه شخصی حضور دائمی خود را در پیشروی خالق خود احساس کند، و او را با نامها و صفات زیبایش بشناسد، او را طوری عبادت کند گویا او را می بیند، و در عبادت خود با الله (متعال) صادق باشد، و به آن بجز خشنودی الله (متعال) را نخواهد، او در دنیا زندگی خوب و پر سعادت و در آخرت عاقبت نیکی خواهد داشت.
حتی مصیبت هایی كه در دنيا بر مومن واقع می شود، مشکلات آن با آسانی های یقین، و رضایت به مقدرات الهی، و ستايش او بر تمام تقديرات خیر و شر و رضايت كامل از آن از بین می رود.
از جمله مواردی که مسلمان برای افزایش سعادت و آرامش باید به آن توجه داشته باشد، ذکر زیاد الله (متعال) و تلاوت قرآن کریم است، چنانکه الله (متعال) می فرماید: (آنانی که ایمان آوردند و دلهایشان به یاد الله آرام میگیرد، آگاه باشید که دلها با یاد الله آرام میگیرند). [الرعد: 28]. وبه هر اندازه که مسلمان بیشتر ذکر الله (تعالی) و تلاوت قرآن کریم را بجا می آورد، ارتباط او با الله (متعال) افزایش می یابد و نفس او پاک شده و ایمان او قوی می شود.
همچنان بر مسلمان لازم است تا بر آموختن امور دین خود از منابع درست تلاش کند، تا الله (متعال) را با بصیرت عبادت نماید، رسول الله ﷺ می فرمایند: (طلب العلم فريضة على كل مسلم)، ترجمه: آموختن علم بر هر مسلمان فرض است. به روایت ابن ماجه، و باید به اوامر الله (متعال) که او را آفریده است مطیع و فرمانبردار باشد، حتی اگر حکمت آنرا بداند و یا نداند، الله (متعال) در قرآن کریم می فرماید: (و هیچ مرد مؤمن و زن مؤمنه در کاری که الله و پیامبرش (در آن) فیصله کرده باشند اختیاری از خود ندارند و کسی که از الله و پیامبرش نافرمانی کند در حقیقت به گمراهی آشکار گرفتار شده است) [الأحزاب : 36].
وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين.
Related books
All books
پناهگاه مسلمان از اذکار کتاب و سنت57 زبانپناهگاه مسلمان از اذکار کتاب و سنت
این کتاب اذکاری از کتاب و سنت را گردآوری نموده است تا خواندن آنها در اوقات و شرایط مختلف آسان گردد، و شامل دعاهایی برای بیدار شدن، وضو، نماز، سفر و غیره میباشد، که مسلمان را کمک میکند تا خود را محفوظ نگه داشته و در حفظ و مراقبت الله قرار گیرد.
آنچه مسلمان نباید از آن غافل باشد78 زبانآنچه مسلمان نباید از آن غافل باشد
کتاب (آنچه مسلمان نباید از آن غافل باشد) کتاب است گرانقدر، که حروف آن با رنگ علم و بیان نگاشته شده، و آنچه را که مسلمان نباید از آن غافل باشد از اصول عقیده، شرایع اسلام، و زیبائی های آداب، با اسلوبی استوار جمع آوری نموده است؛ که به وسیله آن بصیرت ها روشن گردیده و قلب ها به آن آرامش می یابد، فهم را تهذیب نموده و عمل را اصلاح می کند، پس به حق که کلید نجات، و رهنمای سالک در راه های اطاعت و معرفت می باشد.
أنا مسلم
مختصر مفيد برای مسلمان جدید32 زبانمختصر مفيد برای مسلمان جدید
ترتیب محمد الشهري 1441 – 2020 بنام الله بخشاینده و مهربان پیشگفتار