الأذكار التي تقال صباحًا ومساءً

بسم الله الرحمن الرحيم اذكار صبح وشام

(اللَّهُ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلا يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ) الله که جز او معبود برحقی نيست، زنده و برپادارنده است، نه خواب سبك او را فرو مى‏ گيرد و نه خواب گران، آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است از آن اوست. كيست آن كس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند، آنچه در پيش روى آنان و آنچه در پشت‏ سرشان است مى‏ داند، و به چيزى از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمى‏ يابند. كرسى او آسمانها و زمين را در بر گرفته، و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست و اوست والاى بزرگ. آيت کرسی 255 .البقرة

(آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُون َ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِير* رسول [الله] به آنچه از [سوی] پروردگارش بر او نازل شده ایمان آورده است، و مؤمنان [نیز] همگی به الله و فرشتگان و کتاب‌ها و پیامبرانش ایمان آورده‌اند؛ [و رسول و مؤمنان گفتند]: «میان هیچ‌یک از پیامبرانش فرق نمی‌گذاریم [و به همه شان ایمان داریم]. و گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا، آمرزش تو را [خواهانیم] و بازگشت [تمام امور] به سوی توست». لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْراً كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلا تُحَمِّلْنَا مَا لا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ). الله هیچ‌ کس را جز به اندازۀ توانش مکلّف نمی‌کند. آنچه [از خوبی] به دست آورده است به سودِ اوست و آنچه [بدی] کسب کرده است به زیان اوست. [پیامبران و مؤمنان گفتند:] «پروردگارا، اگر فراموش یا خطا کردیم، ما را بازخواست نکن. پروردگارا، بارِ گران [و تکلیف سنگین] بر [دوش] ما مگذار؛ چنان که آن را [به مجازات گناه و سرکشی،] بر [دوش] کسانی که پیش از ما بودند نهادی. پروردگارا، آنچه که تاب تحملش را نداریم بر [دوش] ما مگذار و از ما درگذر و ما را بیامرز و به ما رحم کن. تو یار [و کارسازِ] ماهستی؛ پس ما را بر گروه کافران پیروز گردان». 285-286 آيت البقرة

(قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) بگو، الله یک است (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ) بگو پناه میبرم به پروردگار سپیده دم (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ). بگو پناه مى برم به پروردگار مردم. خواندن هر سورۀ سه مرتبه.

پناه می برم به کلمه های کامل الله از شر آنچه آفریده است. سه مرتبه

به نام الله که با نام او در زمین و آسمان هیچ چیزی ضرر نمی رساند و او شنوا و داناست. سه مرتبه

من راضی هستم که الله پروردگار(من ) است، اسلام دين (من) است، و محمد صلی الله علیه و آله و سلم پیامبر( الله) است. سه مرتبه

أصبحنا وأصبح الملك لله والحمد لله لا إله إلا الله وحدة لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير، رب أسألك خير ما في هذا اليوم وخير ما بعده، وأعوذ بك من شر ما في هذا اليوم ومن شر ما بعده، ربِّ أعوذ بك من الكسل والهرم وسوء الكِبَر، وأعوذ بك من عذاب النار وعذاب القبر. صبح کردیم و تمام جهان برای الله متعال صبح کرد، و ثنا و صفت بر الله متعال است، معبودی برحق جز الله نیست، او یکی است و شریکی ندارد، تمام سلطنت از آن اوست و حمد از آن اوست و او بر هر چیزی تواناست. پروردگارا من از تو خیر این روز را می خواهم، و خیر آنچه را که در پی آن است، و از شر امروز و بدی های آن به تو پناه میبرم و از شر آنچه در پی آن است. ّپروردگارا من از تنبلی و ضعیفی و کهنسالی به تو پناه می برم و از عذاب آتش و عذاب قبر به تو پناه می برم. و دروقت شام می گوید: أمسينا وأمسى الملك لله، ما بیگاه کردیم و تمام جهان به الله متعال شام کرد. و می گوید: پروردگارا، خیر این شب را از تو می خواهم. تا آخر به جای: (أصبحنا وأصبح)و به جای (هذا الیوم) . یعني در شام به جای (أصبحنا وأصبح) أمسینا و أمسی الملک می گوید، و به جای ( هذا الیوم ) هذه اللیلة می گوید.

اللهم بك أصبحنا وبك أمسينا وبك نحيا وبك نموت واليك النشور. بار الها، به امر تو صبح کرديم، و شام نموديم، و به امر تو زندگی کرده و می ميريم، و بازگشت همه بسوی تو است. و دروقت شام می گوید: اللهم بك أمسينا وبك أصبحنا وبك نموت وبك نحيا وإليك المصير. بار الها، به امر تو شام نموديم، و به امر تو زندگی کرده و می ميريم، و بازگشت بسوی توست.

اللهم ما أصبح بي من نعمة أو بأحد من خلقك فمنك وحدك لا شريك لك فلك الحمد ولك الشكر. پروردگارا !هر نعمتی که به من روی کرد و هر نعمت دیگری که به هر یک از مخلوقات روی می کند از توست، تو شریکی در نداری، پس حمد و سپاس مخصوص تو است. و دروقت شام می گوید: ما أمسى بي.

سه بار خوانده شود

اللهم إني أسألك العافية في الدنيا والآخرة، اللهم إني أسألك العفو والعافية في ديني ودنياي وأهلي ومالي، اللهم استر عوراتي وآمن روعاتي، اللهم احفظني مِن بين يديَّ ومِن خلفي وعن يميني وعن شمالي ومن فوقي، وأعوذ بعظمتك أن أُغتال من تحتي. الهى! عفـو و عافيت دنـيا و آخرت را از تـو مى‏خواهم. بار الها! عفو و عافيت دين، دنيا، خانواده و مالم را از تو مسألت مى‏نمايم. بار الها! عيوب مرا بپوشان، و ترس مرا به امان مبدّل ساز. الهى! مرا از پيشرو، وپشت سر، وسمت راست و سمت چپ و از سمت بالايم ، محافظت بفرما، و به بزرگى و عظمت تو پناه مى‏برم از اينكه بطور ناگهانى از طرف پايين ترور شوم.

اللهم أنت ربي لا إله إلا أنت، خلقتني وأنا عبدك وأنا على عهدك ووعدك ما استطعت، أعوذ بك من شر ما صنعت، أبوء لك بنعمتك عليّ، وأبوء بذنبي، فاغفر لي فإنه لا يغفر الذنوب إلا أنت. الهی، تو پروردگار من هستی، ونيست معبود برحق جز تو، تو مرا آفریده‌ای و من بنده تو هستم، و من بر عهد و پیمان تو به قدر توان پای بندم، از شرّ آنچه که انجام داده‌ام به تو پناه می‌برم، و هم بر لطف و نعمتی که تو در حق من داشته‌ای، و هم بر گناه خودم اعتراف دارم، پس مرا بیامرز؛ زیرا گناهان را جز توكسي نمی‌آمرزد.

اللهم فاطر السماوات والأرض، عالم الغيب والشهادة، ربَّ كل شيء ومَلِيكه، أشهد أن لا إله إلا أنت، أعوذ بك من شر نفسي ومن شر الشيطان وشركه وأن أقترف على نفسي سوءاً أو أجُرَّه إلى مسلم. الهی، ‌ای آفریدگار آسمان‌ها و زمین، داننده‌ نهان و آشکار، پروردگار و مالک همه‌چیز، گواهی می‌دهم که هیچ معبود راستینی جز تو نیست و از شرّ نفس خودم، و از شرّ شیطان، و از این‌که شیطان مرا به شرک اندازد، به تو پناه می‌آورم، و از این‌که در حق خودم مرتکب بدی شوم یا به مسلمان دیگری بدی برسانم به تو پناه می‌آورم.

اللهم إني أصبحت أُشهدُك وأشهد حملة عرشك وملائكتك وأنبياءك وجميع خلقك بأنك أنت الله لا إله إلا أنت وأن محمدًا عبدك ورسولك. الهى! من در اين صبح‏گاه، تو را و حاملان عرش تو را، و تمام فرشتگان تو را، وپيامبران تو را ، و همهء مخلوقات تو را گواه مي‏گيرم بر اين كه تو الله هستى، نيست معبود برحق جز تو، و محمد بنده و فرستاده‏ء تو است. و در شامگاه اللهم إني أمسيت...پروردگارا من بیگاه کردم تا آخر ( چهار مرتبه بخواند)

لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير. نیست معبود برحق جز الله یکتا، او شریکی ندارد، سلطنت از آن اوست و ستایش از آن اوست و او بر هر چیزی تواناست. ( صد بار بخواند) صبح و شام

حسبي الله لا إله إلا هو عليه توكلت وهو رب العرش العظيم. الله برای من کافی است، و هیچ معبودی [راستین] جز او نیست، من تنها بر او توکل نمودم، و او پروردگار [و صاحب] عرش بزرگ است. ( هفت بار بخواند)

سبحان الله وبحمده ( صد بار خوانده شود) در صبح و شامگاه، و یا در هر دو اوقات.

أستغفر الله وأتوب إليه. آمرزش می‌خواهم از الله و به او باز می‌گردم. ( صد بار خوانده شود)

این همان چیزی است که نوشتن اش میسر گردید، از الله متعال بهره مندی آن را مى خواهم.

نوشتۀ محمد الصالح العثیمین به تاریخ 20/1/1418 هـ ق.