ຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກ

ຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກ

ຂຽນໂດຍ

ທ່ານເຊກຜູ້ຊົງຄຸນນະວຸດ ອັບດຸລອະຊິຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ

ດ້ວຍພຣະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງກະລຸນາປຣາໜີ ຜຸ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ

ບົດນຳ

ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານຜູ້ທີ່ເປັນນະບີສຸດທ້າຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະມາຕໍ່ຫຼັງຈາກທ່ານ ແລະ ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານ.

ຫຼັກຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງຄືພື້ນຖານຂອງສາສະໜາອິສລາມ ດ້ວຍເຫດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈຶງເລືອກມາບັນຍາຍໃນຫົວຂໍ້ນີ້ ຄຳພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ຫະດິຊ ເຊິງເປັນຫຼັກຖານທາງສາສະໜາໄດ້ສອນເຮົາວ່າ: ຄຳເວົ້າ ຫຼື ການກະທຳດີຈະຖືກຕ້ອງ ແລະ ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງກໍ່ຕໍ່ເມື່ອອອກມາຈາກຫຼັກການໃນຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ ດັງນັ້ນຫາກຄວາມເຊື່ອບໍ່ຖືກຕ້ອງທັ້ງຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທໍາອັນເປັນຜົນສືບເນື່ອງຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງກໍ່ຍ່ອມເປັມໂມຂະໄປນຳ ດັງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ມື້​ນີ້​ສິ່ງ​ດີ​ ໆ ທັ້ງຫຼາຍໄດ້​ຖືກ​ອະນຸມັດແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ ແລະ​ ອາຫານ​ຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ປຶ້ມຄຳພີນັ້ນເປັນທີ່ອະນຸມັດແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ ແລະ​ ອາຫານ​ຂອງພວກ​ເຈົ້າກໍ່ເປັນທີ່ອະນຸມັດແກ່ພວກເຂົາ​ ແລະ​ ບັນດາຍິງ​ສາວ​ບໍລິສຸດ​ໃນ​ບັນດາ​ຜູ້​ສັດທາຍິງ ແລະ​ ບັນດາຍິງ​ບໍລິສຸດ​ໃນ​ຫມູ່ບັນດາ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ພຣະຄຳພີ​ກ່ອນ​ຈາກພວກເຈົ້າ​ກໍ່ເປັນອະນຸມັດແກ່ພວກເຈົ້າຄືກັນ ເມື່ອ​ພວກເຈົ້າ​ໄດ້ມອບ​ແກ່ພວກນາງເຊິ່ງມະຫັຣຂອງພວກນາງໃນຖານະເປັນ​ຜູ້ແຕ່ງງານ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເຮັດຊິນາ(ຜິດປະເວນີ)ຢ່າງເປີດເຜີຍ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຍຶດເອົານາງເປັນເພື່ອນໂດຍ​ການ​ເຮັດ​ຊິນາລັບ ໆ ແນ່ນອນ ວຽກງານຂອງເຂົາກໍ່ບໍ່ມີຜົນ ໃນ​ຂະນະດຽວ​ກັນໃນ​ອະຄິເຣາະຫ໌ (ໂລກຫນ້າ) ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຢູ່​ໃນ​ບັນ​ດາ​ຜູ້ທີ່​ຂາດທຶນ) (ໂອງການທີ່ 5 ບົດທີ່ 5). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ແລະໂດຍແນ່ນອນໄດ້ມີວະຫ໌ຮີມາຍັງເຈົ້າ (ມູຮຳມັດ) ແລະ ມາຍັງບັນດານະບີກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຫາກເຈົ້າຕັ້ງພາຄີຮ່ວມ (ກັບອັລລໍຫ໌), ແນ່ນອນການກະທໍາຂອງເຈົ້າກໍ່ບໍ່ມີຜົນ ແລະ ແນ່ນອນເຈົ້າຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຜູ້ຂາດທຶນ) (ໂອງການທີ່ 39 ບົດທີ່ 65). ມີໂອງການໃນຄຳພີອັລ-ກຸຣອານຢູ່ຫຼາຍບົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນແງ່ປະເດັນນີ້, ທັ້ງຄໍາພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ອັລ-ຫາດິຊ ຕ່າງກໍ່ລະບຸເຖິງຫຼັກຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງເຊິ່ງສາມາດສະຫຼຸບສັ້ນ ໆ ເປັນດັງນີ້: ຄືການສັດທາເຊື່ອໃນອັລລໍຫ໌, ມະລາອີກະຫ໌ (ເທວະດາທູດສະຫວັນ), ຄໍາພີ, ສາດສະດາທູດ, ວັນສິ້ນໂລກ, ແລະ ການກຳໜົດເລື່ອງດີ ແລະ ບໍ່ດີ ທັ້ງຫົກປະເດັນນີ້ເປັນຮາກຖານຂອງຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ມີມາໃນຄຳພີອັລ-ກຸຣອານຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ຈາກຫຼັກການທັ້ງຫົກນີ້ເອງ ໄດ້ມີການແຕກແຍກປະເດັນຍ່ອຍເປັນຫຼັກຄວາມເຊື່ອໃນເລື່ອງລີ້ລັບຕ່າງ ໆ ແລະ ຮວມເຖິງທຸກຄຳສອນຂອງທ່ານສາສະດາມຸຮຳມັດ ຫຼັກຖານຈາກຄຳພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ອັລ-ຫາດິຊ ຕໍ່ຫຼັກຄວາມເຊື່ອທັ້ງຫົກນີ້ມີຢ່າງຫຼາຍ ຄືດັງຈາກຄໍາເວົ້າຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ບອກວ່າ: (ບໍ່ໄດ້ແມ່ນຄຸນນະທຳຄວາມດີ ການທີ່ພວກເຈົ້າຫັນໜ້າຂອງພວກເຈົ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກ ແຕ່ຄຸນນະທຳຄວາມດີຄື ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນສຸດທ້າຍ(ວັນລ້າງໂລກ), ແລະ ສັດທາຕໍ່ບັນດາເທວະດາ, ບັນດາພຣະຄໍາພີ, ແລະ ບັນດາສາດສະດາທັງຫມົດ) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 177). ໃນອາຍະຫ໌, ທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດກ່າວວ່າ: (ຣໍຊູລນັ້ນ (ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ) ໄດ້ສັດທາໃນສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາແກ່ລາວ ຈາກພຣະເຈົ້າຂອງລາວ ແລະ ມຸມິນຜູ້ສັດທາທັງຫມົດກໍ່ສັດທາດ້ວຍ ທຸກຄົນເຊື່ອໃນອັລລໍຫ໌ ແລະ ມະລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ແລະ ສັດທາຕໍ່ບັນດາພຣະຄໍາພີຂອງພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 285). ແລະດຳລັດຂອງພຣະອົງ: (ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັ່ງຫລາຍ ຈົ່ງສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະຄໍາພີທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານລົງມາຍັງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະຄໍາພີທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານມາກ່ອນນັ້ນ ແລະ ຜູ້ໃດປະຕິເສດສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ມາລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຄຳພີຂອງພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະມື້ໂລກຫນ້າແລ້ວນັ້ນ ແນ່ນອນເຂົາກໍໄດ້ຫລົງທາງໄປແລ້ວໄກເຕິບ) (ໂອງການທີ່ 4 ບົດທີ່ 136). ແລະດຳລັດຂອງພຣະອົງ: (ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ? ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງຮອບຮູ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ແທ້ຈິງສິ່ງນັ້ນຢູ່ໃນບັນທຶກແລ້ວ ແທ້ຈິງໃນການນັ້ນເປັນການງ່າຍດາຍສໍາລັບອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 22 ບົດທີ່ 70). ອັລ-ຫາດິຊທີ່ໄດ້ລະບຸເຖິງຫຼັກການທັ້ງຫົກນັ້ນມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ ເຊັ່ນຫາດິຊຊໍຮິຫ໌ອັນໂດ່ງດັງທີ່ລາຍງານໂດຍທ່ານອິຫມ່າມມຸສລິມໃນບັນທຶກຂອງທ່ານວ່າ : ທ່ານຜູ້ນຳແຫ່ງສັດທາຊົນ ກໍ່ຄືທ່ານ ອູມັຣ ບິນ ຄອດຕ໋ອບ ໄດ້ເລົ່າວ່າ: ເທວະທູດຈິບຣີລໄດ້ຖາມທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ -ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ- ເຖິງຫຼັກສັດທາ ທ່ານຈຶ່ງຕອບວ່າ: "ການອີມານ(ສັດທາ) ໝາຍເຖິງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າກໍ່ຄືອັລລໍຫ໌, ບັນດາມະລາອີກະຫ໌(ເທວະດາທູດສະຫວັນ), ຄຳພີ, ສະສານະທູດ(ບັນດາສາດສະດາ), ແລະວັນສິ້ນໂລກ, ແລະ ການກຳໜົດຄວາມດີຄວາມຊົ່ວ [1]ຫະດິຊ, ຈາກການບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມາມທັ້ງສອງ ຄືທ່ານອີ່ຫມ່ຳບຸກຄໍຣີ ແລະ ທ່ານອີຫມ່ຳມຸສລິມ ຈາກການລາຍງານຂອງທ່ານອະບີຮຸຣອຍເຣາະຫ໌. ຫຼັກການທັ້ງ ຫົກ ປະການນີ້: ເປັນສິ່ງຈຳເປັນເໜື່ອມຸສລິມທຸກຄົນທີ່ຈະຕ້ອງເຊື່ອສັດທາໃນສິດການເປັນພຣະເຈົ້າຂອງອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງອຳນາດ ໃນເລື່ອງການຟື້ນຄືນຊີບ ແລະ ເລື່ອງອື່ນ ໆ ທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ(ເລັ້ນລັບ) [1] ມຸສລິມ ອັລ-ອີມານ (8), ອັດຕິຣມີຊີ ອັລ-ອີມານ (2610), ອັນນິສາອີ ອັລ-ອີມານ ວັສຊຸອາຣໍ່ອິອະຫ໌ (4990), ອະບູດາວູດ ອັສສຸນນະຫ໌ (4695), ອິບນຸມາຈະຫ໌ ອັລ-ມຸກ໋ອດດາມະຫ໌ (63), ອະຫ໌ມັດ (1/27).

ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌

ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໝາຍເຖິງ ການເຊື່ອວ່າພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ ຜູ້ມີສິດໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊາພຽງຜູ້ດຽວ ປາດສະຈາກສິ່ງອື່ນໃດ

ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຄືການສັດທາວ່າພຣະອົງນັ້ນເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ ທີ່ສົມຄວນທີ່ຮັບການເຄົາລົບພັກດີ ທຸກສິ່ງທຸກປະການອື່ນນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບກາບໄຫວ້ ທັ້ງນີ້ກໍ່ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງບັງເກີດປວງບ່າວ ຜູ້ຊົງປະທານຄວາມງາມຄວາມດີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຜູ້ຊົງປະທານປັດໃຈຢັງຊີບ ຊົງຮອບຮູ້ທັ້ງໃນທີ່ລັບ ແລະ ເປີດເຜີີຍ ຜູ້ທີ່ສາມາດປະທານຜົນລະບຸນແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມ ແລະ ຊົງລົງໂທດແກ່ຜູ້ທີ່ຝ່າຝືນ ທັ້ງນີ້ກໍ່ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ອີບາດະຫ໌) ນີ້ແຫລະທີ່ເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງໃນການສ້າງມະນຸດ ແລະ ຢິນຂຶ້ນມາ ຊົງບັນຊາໃຫ້ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນເຄົາລົບພັກດີ ດັງທີ່ພຣະອົງມີດຳລັດວ່າ: (ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຢິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ການກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) (ໂອງການທີ່ 51 ບົດທີ່ 56). (ຂ້າບໍ່ຕ້ອງການປັດໃຈຍັງຊີບນຳພວກເຂົາ ແລະ ຂ້າກໍ່ບໍ່ຕ້ອງການໃຫ້ພວກເຂົາໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້າ) (ໂອງການທີ່ 51 ບົດທີ່ 57). (ແທ້ຈິງແລ້ວອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ປະທານປັດໃຈຍັງຊີບອັນຫລາກຫຼາຍ ຜູ້ຊົງມີພະລັງທີ່ເຂັມແຂງຍິ່ງ) (ໂອງການທີ່ 51 ບົດທີ່ 58). ແລະ ພຣະອົງຫຍັງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ມະນຸດເອີ່ຍ ຈົ່ງເຄົາລົບອີບາດະຮ໌ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຈົ້າ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ມາກ່ອນພວກທ່ານເຖິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະຍຳເກຼງ (ຢ້ານຕໍ່ອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 21). (ຄືຜູ້ຊົງໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນບ່ອນນອນ ແລະ ຟາກຟ້າເປັນອາຄານແກ່ພວກເຈົ້າ ແລະ ຊົງໃຫ້ນ້ໍາຫລັ່ງລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າ ແລະ ໄດ້ຊົງໃຫ້ບັນດາໝາກໄມ້ອອກມາ ເນື່ອງດ້ວຍນໍ້ານັ້ນ ທັ້ງນີ້ເພື່ອເປັນປັດໃຈຍັງຊີບແກ່ພວກເຈົ້າ ດັງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົງຢ່າໃຫ້ມີຜູ້ເທົ່າທຽມໃດ ໆ ຂຶ້ນ ສໍາລັບອັລລໍກ໌ ໂດຍທີ່ພວກເຈົ້າຮູ້ກັນຢູ່) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 22). ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລ ແລະ ປະທານບັນດາຄຳພີລົງມາ ກໍ່ເພື່ອມາອະທິບາຍຊີ້ແຈ້ງ ແລະ ເຊີນຊວນຕໍ່ສັດຈະທັມອັນນີ້, ຮຽກຮ້ອງ ແລະ ຕັກເຕື່ອນໃຫ້ຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບສັດຈະທັມ ດັງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແລະໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລມາໃນທຸກປະຊາຊາດ (ໂດຍໃຫ້ເຂົາປະກາດວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອົລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີອອກຫ່າງ (ການສັກກາລະ) ຈາກພວກຕໍກູດ (ໄຊຕອນ ຫຼື ຈະເວັດຮູບປັ້ນ) (ໂອງການທີ່ 16 ບົດທີ່ 36). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ແລະເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລຄົນໃດມາກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ (ໝາຍເຖິງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ) ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຮົາໄດ້ວະຫ໌ຍູໃຫ້ເແກ່ເຂົາວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງນອກຈາກຂ້າ ດ້ວຍເຫດນີ້ພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) (ໂອງການທີ່ 21 ບົດທີ່ 25). ແລະພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ: ("ອະລີຟ ລາມ ຣໍ" ນີ້ຄືຄຳພີທີ່ໂອງການຕ່າງ ໆ ຂອງຄຳພີນັ້ນໄດ້ຖືກວ່າງໄວ້ຢ່າງຮັດກຸມມີລະບຽບ ແລະ ຖືກຈຳແນກເລື່ອງຕ່າງ ໆ ຢ່າງຊັດແຈ້ງ ຈາກພຣະຜູ້ຊົງສະຫຼາດຫຼັກແຫລມ ແລະ ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ຊ່ຽວຊານ) (ໂດຍໄດ້ສອນໄວ້ໃນຄຳພີວ່າ) ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄປເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຜູ້ໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງຂ້ອຍ(ມຸຮຳມັດ) ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຈາກພຣະອົງ ມາຍັງພວກທ່ານເພື່ອເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ) (ໂອງການທີ່ 11 ບົດທີ່ 1-2). ແລະຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງການອີບາດະຫ໌ນີ້ກໍ່ຄື ການສະແດງເຖິງເອກະພາບຂອງອັລລໍຫ໌ ໃນທຸກເລື່ອງທີ່ປວງບ່າວຖະວາຍຄວາມພັກດີ ເປັນຕົ້ນກໍ່ຄື ການວິງວອນຂໍ ຄວາມຢ້ານກົວ ຄວາມຫວັງ ການລະຫມາດ ການຖືສິນອົດ ການເຊືອດ ການບົນບານ ແລະ ອື່ນ ໆ ຈາກສິ່ງທີ່ກ່າວມາຂ້າງຕົ້ນແລ້ວ ເຊິ່ງເປັນການອີບາດະຫ໌ຕ່າງ ໆ ໃນຮູບແບບຂອງການນອບນ້ອມຖ້ອມຕົນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ມີຄວາມປາດຖະນາປະກອບກັບຄວາມຢ້ານ ພ້ອມກັບຄວາມກະຕັນຍູ ສຳນຶກໃນບຸນຄຸນຂອງອັລລໍຫ໌ຢ່າງເຕັມປ່ຽມ ແລະ ມີຄວາມຮູ້ສຶກຕໍ່າຕ້ອຍຕໍ່ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງອັລ-ກຸຣອານໄດ້ລົງມາໃນຫຼັກພື້ນຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ດັງພຣະດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ວ່າ: (ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບຢ່າງບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ (ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ) ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ສຳຫຼັບອັລລໍຫ໌ແລ້ວ (ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ອີກນອກຈາກ) ການເຄົາລົບພັກດີທີ່ຜ່ອງແຜ້ວບໍລິສຸດ) (ໂອງການທີ່ 39 ບົດທີ່ 2-3). ແລະໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ມີບັນຊາວ່າ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ເຄົາລົບພັກດີຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງເທ່ານັ້ນ) (ໂອງການທີ່ 17 ບົດທີ່ 23). ແລະ ໂອງການທີ່ວ່າ (ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົງວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງບໍລີສຸດໃຈແດ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ເຖິງແມ້ວ່າພວກປະຕິເສດສັດທາຈະກຽດຊັງກໍຕາມ) (ໂອງການທີ່ 40 ບົດທີ່ 14). ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ຈາກລາຍງານຂອງທ່ານມຸອາຊ -ຣໍດີຍັລລໍຮຸອັນຮຸ- ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ -ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລໍາ- ກ່າວວ່າ: ''ສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ອັນພຶ່ງມີຕໍ່ປວງບ່າວກໍ່ຄື ການທີ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ນຳສິ່ງໃດຂຶ້ນມາເປັນພາຄິ (ກາບໄຫວ້) ຮ່ວມກັບພຣະອົງ'' [2]. [2] ອັລ-ບຸກຄໍຣີ ອັລ-ຈິຮາດ ວັສໄສຣຸ (2701), ມຸສລິມ ອັລ-ອີມານ (30), ອັດຕັຣມີຊີ ອັລ-ອີມານ (2643), ອິບນຸມາຈະຫ໌ ອັຊຊະຫ໌ດິ (4296), ອະຫ໌ມັດ (5/328).

ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຄືການສັດທາຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງມີໂອງການບັງຄັບໃຫ້ປວງບ່າວປະພຶດປະຕິບັດ ຫຼັກອິສລາມທັ້ງຫ້າປະການ ທີ່ປະກົດຊັດເຈນ

ສິ່ງໜຶ່ງຈາກການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຄືການສັດທາຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງມີໂອງການບັງຄັບໃຫ້ປວງບ່າວປະພຶດປະຕິບັດ ຫຼັກອິສລາມທັ້ງຫ້າປະການທີ່ປະກົດ ເຊິ່ງໄດ້ແກ່ການປະຕິຍານວ່າ “ລາອີລາຫະ ອິລລັລລໍຫ໌ ມຸຮຳມັດ ຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌ (ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌” ການດຳລົງການລະຫມາດ ການຈ່າຍຊະກາດ ການຖືສິນອົດໃນເດືອນຣໍມະດອນ ການເຮັດຫັຈ ນະ ເມືອງມັກກະຫ໌ສຳຫຼັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດເດິນທາງໄປໄດ້ ແລະ ອື່ນ ໆ ອີກທີ່ເປັນຟັຣດູ(ສາສະໜາບັງຄັບ) ຕາມບັນຫຍັດທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້

ຫຼັກອິສລາມທີ່ສຳຄັນ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດກໍ່ຄື ການປະຕິຍານວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ເພາະການປະຕິຍານວ່າບໍ່ມີບໍ່ມີຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມອິກລາສ (ບໍລິສຸດໃຈ) ມອບການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ອົງດຽວ ແລະ ປະຕິເສດການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ພຣະເຈົ້າອື່ນຈາກພຣະອົງ ເຊິ່ງນີ້ກໍ່ຄື ຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ “ລາອິລາຫະ ອິລລັລລໍຫ໌” (ບໍ່ມີຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌) ສະນັ້ນ ທຸກສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບພັກດີນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ບໍ່ວ່າຈະເປັນມະນຸດ ມະລາອີກະຫ໌ ຍິນ ຫຼືອື່ນຈາກນັ້ນ ທັ້ງໝົດທີ່ກ່າວມານີ້ຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຄົາລົບພັກດີໂດຍບໍ່ຖືກຕ້ອງ ເປັນສິ່ງຫຼວງຕາ ເພາະສິ່ງທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ຖືກຕ້ອງນັ້ນຄືອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽງເທົ່ານັ້ນ ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດໄວ້ວ່າ: (ນັ້ນກໍ່ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ຊົງສັດຈະ ແລະ ແທ້ຈິ່ງ ສິງທີ່ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນວິງວອນອື່ນຈາກພຣະອົງນັ້ນມັນເປັນເລື່ອງເທັດ) (ໂອງການທີ່ 22 ບົດທີ່ 62). ໄດ້ເຄີຍຊີ້ແຈ້ງມາກ່ອນແລ້ວວ່າອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສ້າງມະນຸດ ແລະ ຍິນ ມາເພື່ອຫຼັກພື້ນຖານອັນເດິມອັນນີ້ ນັ່ນກໍ່ຄືເພື່ອອິບາດະຫ໌ຕໍ່ພຣະອົງ ຊົງແຕ່ຕັ້ງຣໍຊູລມາ ແລະ ປະທານຄຳພີຂອງພຣະອົງມາກໍ່ເພື່ອການນີ້ ສະນັ້ນຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາຢ່າງຖ່ອງແທ້ ແລະ ຄິດທົບທວນໃຫ້ຫຼາຍ ໆ ເພື່ອທີ່ຈະໄດ້ປະຈັກຊັດແກ່ທ່ານໃນສິ່ງທີ່ເກິດຂຶ້ນແກ່ມຸສລິມເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ທີ່ບໍ່ຮູ້ບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນຫຼັກພື້ນຖານດັ້ງເດິມອັນນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ໄປສັກກາລະສິ່ງອື່ນຄວບຄູ່ກັບອັລລໍຫ໌ ຫັນເຫ ຫຼື ແບ່ງປັນສິດ ເຊິ່ງເປັນຂອງພຣະອົງພຽງອົງດຽວໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຊ່ວຍເຫຼືອດ້ວຍທອນ)

ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ແກ່ການສັດທາວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງສ້າງໂລກ ຜູ້ບໍລິຫານກິດຈະການຕ່າງ ໆ ຂອງມະນຸດ ຊົງຄວບຄຸມມະນຸດດ້ວຍຄວາມສາມາດ ດ້ວຍເດສານຸພາບຂອງພຣະອົງ

ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ແກ່ການສັດທາວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງສ້າງໂລກ ຜູ້ບໍລິຫານກິດຈະການຕ່າງ ໆ ຂອງມະນຸດ ຊົງຄວບຄຸມມະນຸດດ້ວຍຄວາມສາມາດ ດ້ວຍເດສານຸພາບຂອງພຣະອົງ ມະຫາບໍລິສຸດ ພຣະອົງຊົງຄອບຄອງໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ ຊົງເປັນຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກວານ ບໍ່ມີຜູ້ສ້າງອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ, ຊົງສົ່ງຣໍຊູລມາ ຊົງປະທານຄຳພີລົງມາ ກໍ່ເພື່ອຟື້ນຟູປັບປຸງສະພາບວິຖີຊີວິດຂອງປວງບ່າວ ເຊີນຊວນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໄປສູ່ຄວາມປອດໄພ ສູ່ການເຮັດຄວາມດີທີ່ຢັ້ງຍືນໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີຫູ້ນສ່ວນ ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ຮ່ວມກັບພຣະອົງ ໃນເລື່ອງທີ່ກ່າວມາທັ້ງໝົດ ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ຊົງສ້າງທຸກສິ່ງ ແລະ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ຄຸ້ມຄອງ ຮັກສາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ) (ໂອງການທີ່ 39 ບົດທີ່ 62). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ແທ້ຈິງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນ ຄື ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສ້າງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ພາຍໃນຫົກມື້ ແລະ ສະຖິດຢູ່ເທິງບັນລັງ ພຣະອົງຊົງໃຫ້ກາງຄືນຄອງຄຸມກາງເວັນໃນສະພາບທີ່ກາງຄືນໄລ່ຕາມກາງເວັນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງດອງອາທິດ ແລະ ດວງຈັນ ແລະ ບັນດາດວງດາວຂຶ້ນຖືກກໍຳໜົດໃຫ້ກຳໜົດເຮັດໜ້າທີ່ບໍລິການ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຈົ່ງຮັບຮູ້ວ່າ ການສ້າງ ແລະ ກິດຈະການທັ່ງຫຼາຍເປັນສິດທິຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ) (ໂອງການທີ່ 7 ບົດທີ່ 54).

ການສັດທາຕໍ່ພຣະນາມອັນປະເສິດພ້ອມທັ້ງຄຸນນະລັກສະນະອັນສູງສົ່ງຂອງອັລລໍຫ໌ ໂດຍບໍ່ມີການບິດເບືອນ ບໍ່ມີການສ້າງຖ້ອຍຄຳໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນແນວໃດ ບໍ່ມີການປຽບເປີຍວ່າຄືກັບສິ່ງໃດ

ແລະສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ໄດ້ແກ່ການສັດທາໃນພຣະນາມອັນປະເສິດ ພ້ອມທັ້ງຄຸນນະລັກສະນະອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ ດັງທີ່ໄດ້ປະກົດໃນຄຳພີອັລ-ກຸຣອານອັນສົງກຽດ ແລະ ທີ່ລະບຸແນ່ຊັດຈາກທ່ານຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍບໍ່ມີການບິດເບືອນ ບໍ່ມີການສ້າງຖ້ອຍຄຳໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນແນວໃດ ບໍ່ມີການປຽບເປີຍວ່າຄືກັບສິ່ງໃດ ຫາກແຕ່ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຊື່ອຖືຕາມທີ່ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ບອກມາ ໂດຍບໍ່ສົນໃຈວ່າເປັນຈັງໃດ (ໃນຮູບແບບໃດ) ພ້ອມທັ້ງສັດທາຕໍ່ພຣະນາມອັນປະເສິດ ແລະ ຄຸນນະລັກສະນະອັນສູງສົ່ງ ສະແດງເຖິງຄວາມໝາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຊິ່ງກໍ່ເປັນຄຸນນະລັກສະນະຕ່າງ ໆ ຂອງອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງກຽງໄກ ຈຳຕ້ອງບັນຍາຍຄຸນນະລັກສະນະໃຫ້ເຫມາະສົມກັບພຣະອົງ ໂດຍ ບໍ່ມີການປຽບເປີຍຄຸນນະລັກສະນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະເໝີເຫມືອນກັບສິ່ງຖືກສ້າງໃດ ໆ ຂອງພຣະອົງ ດັງທີ່ຊົງມີດຳລັດໄວ້ວ່າ: (ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະເໝີເຫມືອນພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງເຫັນ) (ໂອງການທີ່ 42 ບົດທີ່ 11). ແລະພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: (ດັງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ຢົກອຸທາຫອນທັ້ງຫລາຍກັບອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ຊົງຮອບຮູ້ ແລະ ພວກເຈົ້າຕ່າງຫາກທີ່ບໍ່ຮູ້) (ໂອງການທີ່ 16 ບົດທີ່ 74). ນີ້ຄືຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌ (ບັນດາຜູ້ທີ່ຕິດຕາມແບບຢ່າງຂອງທ່ານຣໍຊູລ ແລະ ເຫຼົ່າບັນດາຊໍຮາບະຫ໌) ທີ່ເປັນສາວົກຂອງທ່ານຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ແລະ ຜູ້ດຳເນິນຕາມເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍດີຕະຫຼອດມາ ເປັນຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ອິຫມ່ຳ ອະບຸລ ຮາຊັນ ອັລ-ອັຊອາຣີ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ໄດ້ຖ່າຍທອດມາໄວ້ໃນໜັງສືຂອງທ່ານທີ່ມີຊື່ວ່າ "ອັລ-ມະກໍລາຕ" ຈາກເຫຼົ່ານັກບັນທຶກຫະດິຊ ກຸ່ມອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ແລະ ຄົນອື່ນ ໆ ໃນບັນດາອຸລະມຼາ (ນັກປາດ) ອິສລາມ ເຊັ່ນດຽວກັບຜູ້ສັດທາທີ່ເຊື່ອມັ່ນກໍ່ໄດ້ຄັດລອກ ແລະ ຖ່າຍທອດຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນນີ້ເຊັ່ນກັນ

ອັລ-ເອົາຊາອີຍ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ໄດ້ກ່າວວ່າ ອັຊ-ຊູຫຣີ ແລະ ມັ້ກຫູລ (ສອງນັກປາດລຸ່ນຕາບິອີນຫຼັງຈາກຊໍຮາບະຫ໌) ໄດ້ຖືກຖາມເຖິງໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ກ່ຽວກັບສິຟາຕ (ຄຸນນະລັກສະນະ) ຂອງອັລລໍຫ໌ ທ່ານທັ້ງສອງຕອບວ່າ "ຈົງເຮັດໃຫ້ຜ່ານໄປຕາມທີ່ມີປະກົດໃນຕົວບົດ" ອັລ-ວະລີດ ອິບນຸ ມຸສລິມ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ກ່າວວ່າ ທ່ານອິຫມ່ຳມາລິກ, ອັລ-ເອົາຊາອີຍ໌, ອັລ-ໄລສ ອິບນຸ ສະອັດ ແລະ ຊຸຟຢານ ອັສ-ເສົາຣີຍ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາພວກທ່ານດ້ວຍ) ໄດ້ຖືກຖາມເຖິງຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີປະກົດກ່ຽວກັບເລື່ອງສິຟາຕ (ຂອງອັລລໍຫ໌) ບຸກຄົນທັ້ງໝົດນັ້ນຕອບເປັນສຽງດຽວກັນວ່າ "ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຜ່ານໄປ ຢ່າງທີ່ມັນມີມາໂດຍບໍ່ມີການລະບຸວິທີການວ່າເປັນແນວໃດ" ອັລ-ເອົາຊາຣີຍ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ກ່າວວ່າ "ເຮົາ ແລະ ກຸ່ມຕາບິອີນຈຳນວນຫຼາຍກ່າວວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງສະຖິດຢູ່ບົນບັນລັງຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຮົາສັດທາເລື່ອງສິຟາຕທີ່ມີມາໃນສຸນນະຫ໌" ເມື່ອທ່ານຣໍບີອະຫ໌ ອິບນຸ ອັບດຸຣເຣາະມານ ອາຈານຂອງທ່ານອີຫມ່ຳມາລິກ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ຖືກຖາມກ່ຽງກັບຄຸນນະລັກສະນະ ອັລ-ອິສຕິວຼາ (ການສະຖິດຢູ່) ທ່ານກ່າວວ່າ "(ຄວາມໝາຍຂອງ) ອັລ-ອິສຕິວຼາ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ນອກເໜືອຄວາມເຂົ້າໃຈ ຫາກແຕ່ວິທີການນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນການເຂົ້າເຖິງຂອງສະຕິປັນຍາເຮົາ ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ສົ່ງສານນີ້ ທ່ານຣໍຊູລມີໜ້າທີ່ຊີ້ແຈງເຜີຍແຜ່ ແລະ ເຮົາມີໜ້າທີ່ຕ້ອງເຊື່ອ" "ແລະເມື່ອທ່ານອິຫມ່ຳມາລິກຖືກຖາມກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ທ່ານຕອບວ່າ "(ຄວາມໝາຍຂອງ) ອັລ-ອິສຕິວຼາ ນັ້ນເປັນເລື່ອງທີ່ຮູ້ກັນດີ ແຕ່ທະວ່າ (ຂໍ້ເທັດຈິງ) ເປັນແນວໃດນັ້ນ ເປັນເລື່ອງທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ ແລະ ການສັດທາຕໍ່ເລື່ອງນີ້ເປັນສິ່ງຈຳເປັນ (ດ້ວຍເຫດນີ້) ການຖາມເຖິງເລື່ອງນີ້ (ວ່າເປັນແນວໃດ) ຈຶ່ງເປັນບິດອະຫ໌" ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ຖາມອີກວ່າ "ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນທ່ານອີ່ຫຍັງ ນອກຈາກເສຍຈາກຕ້ອງເປັນຄົນທີ່ຊົ່ວຊ້າ" ແລະ ທ່ານກໍ່ສັ່ງໃຫ້ລາວອອກໄປ.

ຫຍັງປະກົດມີລາຍງານເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍເຊັ່ນດຽວກັນນີ້ ຈາກອຸມມຸລ ມຸອ໌ມິນີນ ອຸມມຸ ສະລາມະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍ ອັນຮາ ແລະ ທ່ານອິຫມາມ ອະບູ ອັບດຸຣເຣາະມານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ອິບນຸ ມຸບາຣ໊ອກ ໄດ້ກ່າວວ່າ (ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາພວກທ່ານ) : (ເຮົາຮູ້ຈັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາວ່າ ພຣະອົງຊົງປະທັບຢູ່ບົນຊັ້ນຟ້າທັ້ງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ ບົນບັນລັງຂອງພຣະອົງ ໂດຍແຍກໄປຈາກສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ). ຄຳເວົ້າຂອງບັນດາອິຫມ່ຳໃນບົດນີ້ມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຮົາບໍ່ສາມາດຈະຄັດລອກມາໄວ້ໃນການບັນຍາຍຄັ້ງນີ້ໄດ້ໝົດ ຜູ້ໃດຕ້ອງການຈະຮູ້ໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານີ້ ກໍ່ຂໍໃຫ້ທົບທວນຂໍ້ຂຽນທີ່ອຸລະມຼາ ຂຽນໄວ້ໃນບົດນີ້ ເຊັ່ນໃນ ໜັງສື "ອັສ-ສຸນນະຫ໌" ຂອງທ່ານອັບດຸລລໍຫ໌ ລູກຂອງທ່ານອິຫມ່ຳອະຫ໌ມັດ, ໜັງສື "ອັດ-ເຕົາຮີດ" ຂອງທ່ານອິຫມ່ຳມຸຮຳມັດ ອິບນຸ ຄຸໄຊມະຫ໌ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໜັງສື "ອັສ-ສຸນນະຫ໌" ຂອງທ່ານອະບຸກໍຊີມ ອັລ-ລາລະກາອີຍ໌ ອັດ-ຕໍບາຣີ, ໜັງສື "ອັສ-ສູນນະຫ໌" ຂອງອະບຸ ບັກຣ ອິບນຸ ອະບີ ອາສີມ ແລະ ຄຳຕອບຂອງທ່ານເຊກຄຸລ ອິສລາມ ອິບນຸ ໄຕມິຍະຫ໌ ແກ່ຊາວເມືອງຫຸມາຫ໌ ເຊິ່ງເປັນຄຳຕອບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ມີປະໂຫຍດລ້ຳຄ່າ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃນຄຳຕອບນັ້ນ ກ່ຽວກັບຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນ (ອາກີດະຫ໌) ຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ພ້ອມຫຼັກຖານຈາກບັນຍັດສາສະໜາ ແລະ ຈາກສະຕິປັນຍາ ທີ່ຊີ້ເເຈງເຖິງຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຄຳເວົ້າຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ແລະ ຄວາມເທັດໃນວາຈາຂອງຝ່າຍກົງກັນຂ້າມ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ສານຂອງທ່ານທີ່ມີຊື່ວ່າ "ອັດ-ຕັດມູຣີຍະຫ໌" ກໍ່ໄດ້ຂະຍາຍຄວາມເລື່ອງນີ້ໄວ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ ໄດ້ຊີ້ແຈງເຖິງຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ດ້ວຍຫຼັກຖານຕາມທີ່ຖ່າຍທອດກັນມາ (ຄືຫຼັກຖານຈາກອັລກຸຣອານ ແລະ ອັລຫາດິຊ) ແລະ ຫຼັກຖານທາງສະຕິປັນຍາ ທ່ານໄດ້ຕອບຜູ້ທີ່ໂຕ້ແຍ້ງ ດ້ວຍສິ່ງທີ່ສະແດງເຖິງສັດຈະທຳ ແລະ ທຳລາຍລ້າງສິ່ງທີ່ເປັນເທັດ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເປັນນັກວິຊາການທີ່ມີວັດຖຸປະສົງດີ ແລະ ມີຄວາມປາດຖະນາທີ່ຈະຮູ້ຈັກສັດຈະທຳໄດ້ພິຈາລະນາໃນເລື່ອງນີ້, ໂດຍໃຜກໍ່ຕາມທີ່ຂັດແຍ້ງກັບອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ໃນເລື່ອງທີ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນເຊື່ອມັ່ນກ່ຽວກັບບົດວ່າດ້ວຍພຣະນາມ ແລະ ຄຸນນະລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌ ແນ່ນອນເຂົາຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຂັດແຍ້ງກັບຫຼັກຖານແຫ່ງຄຄຳພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ສຸນນະຫ໌ ຫຼື ແມ້ແຕ່ຫຼັກຖານແຫ່ງສະຕິປັນຍາ ອີກທັ້ງຢັງຂັດແຍ້ງຢ່າງຊັດແຈ້ງກັບທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາຢືນຍັນ ແລະ ປະຕິເສດ.

ສ່ວນອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຢືນຍັນໃຫ້ກັບອັລລໍຫ໌ ໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຢືນຢັນແກ່ຕົວຂອງພຣະອົງເອງ ໃນຄຳພີອັນມີກຽດຂອງພຣະອົງ ຫຼື ທີ່ທ່ານຣໍຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ຢືນຢັນໃຫ້ກັບພຣະອົງໄວ້ໃນສຸນນະຫ໌ທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງທ່ານ ອັນເປັນການຢືນຢັນທີ່ບໍ່ມີການລະບຸຕົວຢ່າງ (ຫຼືປຽບທຽບ) ແລະ ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືວ່າພຣະອົງຊົງບໍລິສຸດ ປາດສະຈາກຄວາມສະເຫມືອນ ຫຼື ຄວາມຄ້າຍຄືກັບສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ ທັ້ງນີ້ໂດຍບໍ່ຖືວ່າ ຄຸນນະລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ເປັນໂມຂະສຳຫຼັບພຣະອົງ ດັງນັ້ນບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ໂດຍປອດໄພຈາກຄວາມຂັດແຍ້ງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຫຼັກຖານທັ້ງມວນ ນີ້ກໍ່ຄືກົດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ຍຶດມັ່ນຕໍ່ສັດຈະທຳເຊິ່ງພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງມາ ເຂົາຜູ້ນັ້ນຈະໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່ເພື່ອບັນລຸສັດຈະທຳດັງກ່າວ ແລະ ມີຄວາມບໍລິສຸດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ດ້ວຍການຂໍວິງວອນຕໍ່ພຣະອົງໃຫ້ຊ່ວຍເຫຼືອປະຄັບປະຄອງ ຈົນເຂົາໄດ້ພົບກັບສັດຈະທຳນັ້ນ ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະແດງຂໍ້ພິສູດຂອງພຣະອົງໃຫ້ເດັ່ນແຈ້ງ ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນທີ່ພຣະອົງມີດຳລັດວ່າ : (ແຕ່ທະວ່າເຮົາຈະຂວ້າງສັດຈະທຳລົງບົນຄວາມເທັດ ແລ້ວມັນກໍ່ຈະລົບລ້າງຄວາມເທັດ ເຊີ່ງເມື່ອນັ້ນແຫລະ ມັນຈະສູນສະລາຍໄປ) (ໂອງການທີ່ 21 ບົດທີ່ 18). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ນຳຂໍ້ປຽບທຽບ (ໃນເຊິງຄັດຄ້ານທີ່ເຫລວໄຫລໃດ ໆ) ມາສະເໜີຕໍ່ເຈົ້າ(ມຸຮຳມັດ) ເວັ້ນແຕ່ເຮົາຈະໄດ້ນຳຄວາມຈິງມາໃຫ້ເຈົ່າ ແລະ ການອະທິບາຍຢ່າງດີຍິ່ງແກ່ເຈົ້າ (ເພື່ອຕອບໂຕ້) (ໂອງການທີ່ 25 ບົດທີ່ 33). ອັລ-ຫາຟິຊ ອິບນຸ ກະຊີຣ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນໜັງສືຕັຟຊີຣຂອງທ່ານ ເຊິ່ງເປັນໜັງສືທີ່ແຜ່ຫຼາຍ ເມື່ອທ່ານອະທິບາຍພຣະດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ຕະອາລາທີ່ວ່າ (ຄວາມວ່າ "ເເທ້ຈິງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນ ຄືອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງສ້າງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນພາຍໃນຫົກມື້ ແລ້ວຊົງສະຖິດຢູ່ບົນບັນລັງ" (ໂອງການທີ່ 7 ບົດທີ່ 54). ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງບົດນີ້ ດ້ວຍຄຳອະທິບາຍອັນສົມຄວນທີ່ຈະຄັດລອກມາກ່າວໄວ້ ນະ ທີ່ນີ້. ທ່ານອິບນຸ ກະຊີຣ (ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ຕາມຕົວບົດ "ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ຄົນທັ້ງຫຼາຍເວົ້າກັນຫຼວງຫຼາຍເຫລືອເກິນ ນະ ທີ່ນີ້ ບໍ່ແມ່ນບ່ອນທີ່ຈະມາຕີແຜ່ຄວາມເຫັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຫາກແຕ່ໃນເລື່ອງນີ້ ເຮົາຂໍດຳເນິນຕາມແນວທາງສະລັຟຊໍລິຫ໌ (ບັນພະຊົນທີ່ດີລຸ່ນທຳອິດ) ເຊັ່ນ ທ່ານອິຫມ່ຳມາລິກ, ອັລ-ເອົາຊາຣີ, ອັຊ-ເຊົາຣີ, ອັລ-ໄລສ໌ ອິບນຸ ສະອັດ, ອິຫມ່ຳ ອັຊ-ຊາຟີອີ, ອີຫມ່ຳອະຫ໌ມັດ, ອິສຮາກ ອິບນຸ ຣໍຮາໄວ ແລະ ອື່ນ​ໆ ທີ່ເປັນຜູ້ນຳຂອງມຸສລິມໃນອະດີດ ແລະ ປັດຈຸບັນ. ແລະ ການດຳເນິນຕາມແນວທາງຂອງສະລັຟຊໍລິຫ໌ກໍ່ຄືການເຮັດໃຫ້ເລື່ອງນີ້ຜ່ານໄປຕາມທີ່ປະກົດໃນຕົວບົດໂດຍບໍ່ມີການຕັ້ງຄຳຖາມວ່າເປັນຢ່າງໃດ ບໍ່ມີການປຽບທຽບວ່າເຫມືອນກັບສິ່ງໃດ ແລະ ບໍ່ປະຕິເສດຄຸນນະລັກສະນະແຫ່ງການເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງທີ່ແຜ້ວຜ່ານເຂົ້າມາໃນສະມອງຂອງຜູ້ປຽບທຽບວ່າສະເຫມືອນກັບພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທຽບເທົ່າກັບພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງນັ້ນສະດັບຟັງ ຊົງເບິ່ງເຫັນເລື່ອງຕ່າງ​ ໆ ເປັນເຫມືອນເຊັ່ນບັນດາອິຫມ່ຳຕ່າງ ໆ ເຊັ່ນ ທ່ານອິຫມ່ຳນະອີມ ອິບນຸ ຫັມມາດ ອັລ-ຄຸຊາອີ ອາຈານຂອງອີຫມ່ຳອັລ-ບຸກຄໍຣີ ໄດ້ກ່າວຍ້ຳໄວ້ວ່າ "ຜູ້ໃດທີ່ປຽບທຽບອັລລໍຫ໌ກັບສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ ເຂົາຜູ້ນັ້ນໄດ້ຕົກສາສະໜາແລ້ວ (ເປັນກາຟິຣ) ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິເສດສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງແຈ້ງຄຸນນະລັກສະນະຂອງພຣະອົງເອງແລ້ວ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ເປັນຜູ້ປະເສດການສັດທາ ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລໄດ້ບັນຍາຍຄຸນນະລັກສະນະຂອງພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີການປຽບທຽບໄດ້ວ່າຄືກັບສິ່ງໃດ ຜູ້ໃດຢືນຍັນເຫມາະສົມກັບຄວາມກຽງໄກຂອງພຣະອົງແລ້ວ ແລະ ໄດ້ປະຕິເສດຕໍ່ຄຸນນະລັກສະນະແຫ່ງຄວາມບົກພ່ອງຕ່າງ ໆ ຈາກພຣະອົງ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ດຳເນິນຢູ່ໃນແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ".

ການສັດທາເຊື່ອຕໍ່ເທວະດາ ມະລາອິກະຫ໌

ສ່ວນການສັດທາ (ອີມານ) ຕໍ່ມະລາອີກະຫ໌ນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍການອີມານຢ່າງສັ້ນໆ ດັງນີ້ຄື ມຸສລິມຕ້ອງສັດທາວ່າ ອັລລໍຫ໌ຊົງບັງເກິດມະລາອິກະຫ໌ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີ ແລະ ເປັນບ່າວຮັບຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຊົງບັນຍາຍຄຸນນະລັກສະນະຂອງພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ ພວກເຂົາເປັນບ່າວທີ່ໄດ້ຮັບການຢົກຍ່ອງ ພວກເຂົາບໍ່ລ່ວງເກິນພຣະອົງບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍວາຈາ ຫຼື ການກະທຳ ພວກເຂົາປະຕິບັດຕາມຄຳບັນຊາຂອງອັລລໍຫ໌ໂດຍບໍ່ມີການປະຕິເສດ ດັງມີພຣະດຳລັດທີ່ວ່າ : (ພຣະອົງຊົງຮອບຮູ້ ສິ່ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫນ້າພວກເຂົາ ແລະ ສິ່ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫລັງພວກເຂົາ (ມະລາອີກະຫ໌) ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ໃດ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງພໍໃຈ (ອະນຸຍາດໃຫ້ຂໍ) ແລະ ຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງເນື້ອຕົວສັ່ນ) (ໂອງການທີ່ 21 ບົດທີ່ 28). ມະລາອິກະຫ໌ນັ້ນແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍພວກ ບາງພວກໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ແບກຫາມບັນລັງ ບາງພວກເປັນຜູ້ດູແລຮັກສາສວນສະຫວັນ ແລະ ຂຸມນະຣົກ ບາງພວກໄດ້ຮັບມອບໃຫ້ທຳໜ້າທີ່ເກັບຮັກສາບັນຊີກຳ (ດີແລະຊົ່ວ) ຂອງປວງມະນຸດ ເຮົາຕ້ອງສັດທາທຸກຢ່າງທີ່ຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌ໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ເຮົາ ເຊັ່ນມະລາອິກະຫ໌ ຍິບຣີລ ເປັນຜູ້ຮັບໂອງການຈາກອັລລໍຫ໌ ມາຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ບັນດາຣໍຊູລ, ມີກາອີລ ເປັນຍາມຮັກສາການນະຣົກ, ອິສຣໍຟິລ ເປັນຜູ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປົ່າສັງ ນະ ວັນໂລກໜ້າ ເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົ້ນ ທັ້ງນີ້ເພາະມີການລະບຸໄວ້ໃນຫາດິຊຊໍຮິຫ໌ຫຼາຍຫາດິຊ ຊີ້ແຈ້ງໄວ້ໃນຕຳລາຫາດິຊຊໍຮິຫ໌ ເຊິ່ງລາຍງານໂດຍທ່ານຍິງອາອີຊະຫ໌ -ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ- ມີຄວາມວ່າ ທ່ານນະບີໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ: " ມະລາອິກະຫ໌ນັ້ນຖືກບັງເກິດມາຈາກລັດສະໝີ ແລະ ຍິນນັ້ນຖືກບັງເກິດມາຈາກເປວໄຟ ສ່ວນອາດຳນັ້ນໄດ້ຖືກບັງເກິດຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ບັນຍາຍໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານໄດ້ຮັບຮູ້ແລ້ວ" [3] ບັນທຶກໂດຍທ່ານມຸສລິມ ໃນຊໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານ. [3] ມຸສລິມ ຫນັງສື ອັຊຊະດີ ວັຣຣໍກໍອິກ (2996), ອະມັດ (6/153)

ການສັດທາຕໍ່ຄຳພີຕ່າງ ໆ

ໃນທຳນອງດຽວກັນການສັດທາຕໍ່ບັນດາຄຳພີ ກໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສັດທາພໍເປັນສັງເຂບດັງນີ້, ອັລລໍຫ໌ຕະອາລາໄດ້ປະທານຄຳພີໃຫ້ແກ່ບັນດານະບີ ແລະ ຣໍຊູລເພື່ອມາຊີ້ແຈ້ງເຖິງສິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຊີນຊວນສູ່ພຣະອົງ ດັງທີ່ໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລຂອງເຮົາພ້ອມດ້ວຍຫລັກຖານທັ່ງຫລາຍອັນຊັດແຈ້ງ ແລະ ເຮົາໄດ້ປະທານລົງມາພ້ອມກັບພວກເຂົາເຊິ່ງຄຳພີ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍ ເພື່ອມະນຸດຈະໄດ້ດຳລົງຢູ່ບົນຄວາມທຽງທຳ) (ໂອງການທີ່ 57 ບົດທີ່ 25). ແລະພຣະຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ມະນຸດນັ້ນເຄີຍເປັນປະຊາຊາດດຽວກັນ ພາຍຫລັງອັລລໍຫ໌ໄດ້ສົ່ງບັນດານະບີມາໃນຖານະເປັນຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ ແລະ ຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານຄຳພີອັນປະກອບໄປດ້ວຍຄວາມຈິງລົງມາກັບພວກເຂົາດ້ວຍ ເພື່ອວ່າຄໍາພີນັ້ນຈະໄດ້ຕັດສິນລະຫວ່າງມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງກັນ ແລະ ບໍ່ມີໃຜຂັດແຍ້ງໃນຄຳພີນັ້ນ) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 213).

ແລະ ເຮົາສັດທາຕໍ່ຄຳພີຕ່າງ ໆ ທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຂະນານນາມໄວ້ເຊັ່ນ ຄຳພີເຕົາຣໍຫ໌ (ໄບເບິນເກົ່າ) ອິນຈີລ (ໄບເບິນໃຫມ່) ອັຊ-ຊະບູຣ ແລະ ອັລ-ກຸຣອານເປັນຕົ້ນ ເຊິ່ງອັລ-ກຸຣອານນັ້ນເປັນຄຳພີທີ່ສົມບູນແບບທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຄຳພີສຸດທ້າຍທີ່ມີໃຈຄວາມຄອບຄຸມຄຳພີກ່ອນ ໆ ມີໃຈຄວາມຍືນຍັນເນື້ອຫາທີ່ລະບຸໄວ້ໃນຄຳພີກ່ອນ ໆ ແລະ ເປັນຄຳພີທີ່ທຸກປະຊາຊາດຈຳເປັນຕ້ອງດຳເນີນຕາມ ແລະ ນຳມາປະຕິບັດໃຊ້ໃນຖານະເປັນຂໍ້ບັງຄັບສູງສຸດໃນການຕັດສິນຄວາມ ຫຼື ຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃນທຸກສັງຄົມມະນຸດ ລວມທັ້ງຫະດິຊທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງທ່ານນະບີດ້ວຍ ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ເປັນທູດຂອງອັລລໍຫ໌ມາສູ່ມະນຸດ ແລະ ຍິນ(ຜີ) ທັ້ງມວນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະທານອັລກຸຣອານ ໃຫ້ແກ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ເພື່ອວ່າທ່ານຈະໄດ້ໃຊ້ເປັນກົດໝາຍຕັດສິນຂໍ້ພິພາດລະຫວ່າງປວງມະນຸດ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະທານອັລກຸຣອານເພື່ອໃຊ້ບຳບັດສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ ທີ່ສຸມຢູ່ໃນເອິກ ແລະ ຊີ້ແຈ້ງໃຫ້ຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງແກ່ທຸກສິ່ງ ຊີ້ນຳມະນຸດໄປສູ່ທາງທີ່ທ່ຽງທຳ ແລະ ເປັນການປະທານຄວາມເມດຕາໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ສັດທາ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະນີ້ແມ່ນຄໍາພີທີ່ເຮົາປະທານລົງມາ ເປັນຄຳພີທີ່ມີຄວາມຈຳເລີນປະເສິດ ດັງນັ້ນຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຄຳພີນີ້ເຖີດ ແລະ ຈົ່ງຢຳເກຼງ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາ) (ໂອງການທີ່ 6 ບົດທີ່ 155). ແລະອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແລະ ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີແກ່ເຈົ້າ ເພື່ອຊີ້ແຈງແກ່ທຸກສິ່ງ ແລະ ເພື່ອເປັນຂໍ້ຊີ້ນຳສູ່ທາງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມເມດຕາ ແລະ ເປັນຂ່າວດີແກ່ບັນດາມຸສລິມ) (ໂອງການທີ່ 16 ບົດທີ່ 89). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ຈົ່ງກ່າວເຖີດ (ມູຮໍາມັດ) ວ່າໂອ້ມະນຸດທັ່ງຫລາຍ ແທ້ຈິງຂ້ອຍຄືຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ມາຍັງພວກທ່ານທັ່ງມວນ ຊຶ່ງພຣະອົງນັ້ນອຳນາດແຫ່ງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນເປັນຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບສັກກະລະຍົກເວັ້ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊົງໃຫ້ຊີວິດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕາຍ ດັງນັ້ນພວກທ່ານຈົ່ງສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດຕາມເຂົາເທິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳ (ສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ) (ໂອງການທີ່ 7 ບົດທີ່ 158). ໂອງການຕ່າງ ໆ ໃນຄວາມໝາຍເຊັ່ນນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.

ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຣໍຊູລ (ສາດສະດາ)

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ກ່ຽວກັບບັນດາຣໍຊູລນັ້ນຈຳເປັນທີ່ເຮົາຈະຕ້ອງສັດທາໂດຍສັງເຂບ ແລະ ໂດຍລະອຽດ ສະນັ້ນເຮົາຕ້ອງສັດທາວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງບັນດາຣໍຊູລມາຍັງປວງບ່າວຂອງ ພຣະອົງ ໃນຖານະເປັນຜູ້ບອກຂ່າວດີ ຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ເຊີນຊວນໄປສູ່ສັດຈະທຳ ດັງນັ້ນຜູ້ໃດທີ່ຝ່າຝືນບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜິດຫວັງ ແລະ ຄວາມເສົ້າໂສກເສຍໃຈ ຜູ້ເປັນຣໍຊູລຄົນສູດທ້າຍ ແລະ ເປັນຣໍຊູລທີ່ປະເສິດທີ່ສຸດ ກໍ່ຄືນະບີຂອງເຮົາ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ດັງໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ວ່າ: (ແລະໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ແຕ່ຕັ້ງຣໍຊູລມາໄປຍັງແຕ່ລະປະຊາຊາດ (ໂດຍຣໍຊູລຈະກ່າວແກ່ປະຊາຊາດນັ້ນ ໆ ວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອົລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີ ອອກຫ່າງຈາກພວກຕໍກຼູດຮູບປັ້ນ(ຈະເວັດ) (ໂອງການທີ່ 16 ບົດທີ່ 36). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ຄືບັນດາຣໍຊູລໃນຖານະຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ ແລະ ໃນຖານະຜູ້ຕັກເຕືອນ ເພື່ອວ່າມະນຸດຈະບໍ່ໄດ້ມີຂໍ້ອ້າງໃດ ໆ ທີ່ຈະແກ້ຕົວກັບອັລລໍຫ໌ໄດ້ອີກ ຫລັງຈາກບັນດາຣໍຊູລເຫຼົ່ານັ້ນ (ໄດ້ປະກາດສັດຈະທຳແລ້ວ) (ໂອງການທີ່ 4 ບົດທີ່165). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ມູຮຳມັດ ບໍ່ໄດ້ເປັນພໍ່ຂອງຜູ້ໃດຈາກບັນດາບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ແຕ່ເປັນຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເປັນນະບີຄົນສຸດທ້າຍ) (ໂອງການທີ່ 33 ບົດທີ່ 40). ຜູ້ໃດໃນບັນດານະບີທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງລະບຸຊື່ ໂດຍການບອກເລົ່າຂອງທ່ານຣໍຊູລ ເຮົາກໍ່ສັດທາຕໍ່ພວກທ່ານຢ່າງເຈາະຈົງແນ່ນອນ ດັງເຊັ່ນທ່ານນະບີນູຫ໌ ຮູດ ຊໍລິຫ໌ ອິບຣໍຫີມ ແລະ ທ່ານອື່ນ ໆ (ຂໍພອນອັນປະເສິດ ແລະ ຄວາມສັນຕິຈົງມີແດ່ນະບີຂອງເຮົາ ແລະ ແດ່ບັນດານະບີທັ້ງຫຼາຍ.

ການສັດທາຕໍ່ວັນອາຄິເຣາະຫ໌ (ໂລກໜ້າ)

ສ່ວນຄວາມເຊື່ອຕໍ່ວັນສຸດທ້າຍ(ວັນສິ້ນໂລກ) ຄື:

ສ່ວນການສັດທາຕໍ່ວັນໂລກໜ້ານັ້ນ ຄືການສັດທາຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລໄດ້ບອກໄວ້ ກໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະເກິດຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຕາຍ ເຊັ່ນ ການຖືກທໍລະມານ ຫຼື ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກໃນລະຫວ່າງຢູ່ໃນຫລຸມຝັງສົບ ຕະຫຼອດຈົນສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນກີຍາມະຫ໌ ເຊິ່ງເປັນມື້ຂອງການຟື້ນຊີວິດຂຶ້ນມາໃຫມ່ ຈະເກິດຄວາມໂກລາຫົນ ຄວາມຄັບຂັນ ຂົ່ວຂ້າມ ຊິງຊັ່ງນ້ຳໜັກ ການສອບສວນ ການຕອບແທນ ແລະ ການປະກາດກຳຄວາມດີ ແລະ ຊົ່ວຂອງມວນມະນຸດ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລວມຢູ່ໃນການສັດທາຕໍ່ວັນໂລກຫນ້າ ດ້ວຍເຫດນີ້ຈຶ່ງມີຜູ້ຮັບສະມຸດບັນທຶກຄວາມກຳຂອງຕົນດ້ວຍມືຂວາ ບ້າງຄົນກໍ່ຮັບດ້ວຍມືຊ້າຍ ບ້າງຄົນກໍ່ຮັບທາງຂ້າງຫຼັງ, ການສັດທາໃນເລື່ອງສະນ້ຳຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ເຊິ່ງຈະມີຜູ້ຄົນມາດື່ມນ້ຳທີ່ບໍນ້ຳນີ້ ການສັດທາຕໍ່ສະຫວັນ ນະຣົກ ການພົບກັບອັລລໍຫ໌ຂອງບັນດາຜູ້ສັດທາ ການໂອລົມຂອງພຣະອົງກັບພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ອື່ນ ໆ ອີກນອກເໜືອຈາກສິ່ງທີ່ກ່າວມານັ້ນ ກໍ່ຢູ່ໃນການສັດທາຕໍ່ວັນໂລກຫນ້າເຊັ່ນກັນ ສະນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງສັດທາ ເຊື່ອມັ່ນຕໍ່ເລື່ອງດັງກ່າວທັ້ງໝົດຕາມທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລໄດ້ແຈ້ງໄວ້.

ການສັດທາຕໍ່ກົດກຳໜົດສະພາວະ (ກໍດັຣ)

ສ່ວນການສັດທາຕໍ່ກົດກຳໜົດສະພາວະນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍການເຊື່ອຕໍ່ສີ່ປະການ ດັງນີ້ຄື:

ປະການທຳອິດ: ສັດທາວ່າອັລລໍຫ໌ນັ້ນຊົງຮັບຮູ້ເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ມີມາໃນອາດີດ ແລະ ທີ່ຈະເກິດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ ພຣະອົງຊົງຮູ້ເຖິງປັດໄຈຢັງຊີບ ຫຼື ໂຊກລາບຕ່າງ ໆ (ຣິສກີ) ກຳໜົດອາຍຸຂອງບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ມື້ຕາຍ ມື້ເກິດ ແລະ ອື່ນ ໆ ເຊິ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນສິ່ງຊ່ອນເລັ້ນແກ່ພຣະອົງ ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: (ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນຊົງຮອບຮູ້ໃນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 231). ແລະພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ: (ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນເປັນຜູ້ຊົງອານຸພາບຫລາຍກວ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ແລະ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນຊົງຫ້ອມລ້ອມທຸກສິ່ງຢ່າງໄວ້ດ້ວຍຄວາມຮອບຮູ້ (ຂອງພຣະອົງ) (ໂອງການທີ່ 65 ບົດທີ່ 12).

ປະການທີ່ສອງ: ສັດທາວ່າພຣະອົງຊົງບັນທຶກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງກຳຫນົດເປັນກົດສະພາວະການ (ເຫດການທີ່ຈະເປັນໄປຕາມທຳມະຊາດ) ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: (ແນ່ນອນ ເຮົາຮູ້ດີເຖີງສິ່ງທີ່ແຜ່ນດິນກັດກິນຈາກ(ຮ່າງຂອງ) ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ (ຈົນສະລາຍ) ແລະ ນະທີ່ເຮົານັ້ນມີບັນທຶກທີ່ຖືກຮັກສາໄວ້) (ໂອງການທີ່ 50 ບົດທີ່ 4). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ແລະຮ່ອງຮອຍຂອງພວກເຂົາ ແລະ ທຸກສິ່ງນັ້ນ ເຮົາໄດ້ລວບລວມໄວ້ຢ່າງຄົບຖວ້ນໃນບັນທຶກອັນຊັດແຈ້ງ) (ໂອງການທີ່ 36 ບົດທີ່ 12). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ? ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງຮອບຮູ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ (ຖືກເກັບຮັກສາ) ຢູ່ໃນບັນທຶກ ແທ້ຈິງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນເລື່ອງງ່າຍດາຍສໍາລັບອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 22 ບົດທີ່ 70).

ປະການທີ່ສາມ: ສັດທາຕໍ່ພຣະປະສົງຂອງອັລລໍຫ໌ ສະນັ້ນສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງກໍ່ຈະໃຫ້ບັງເກິດຂຶ້ນ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຊົງປະສົງ ສິ່ງນັ້ນກໍ່ຈະບໍ່ເກິດຂຶ້ນ ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ: (ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງກະທຳໃນສິງທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ) (ໂອງການທີ່ 22 ບົດທີ່ 18). ແລະພຣະຜູ້ຊົງກຽງໄກໄດ້ກ່າວວ່າ: (ອັນແທ້ຈິງ ພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງນັ້ນເມື່ອພຣະອົງຊົງຕ້ອງການສິ່ງໃດ ພຣະອົງກໍຈະເວົ້າກັບມັນວ່າ ຈົງເປັນ ແລ້ວມັນກໍຈະເປັນຂື້ນມາ) (ໂອງການທີ່ 36 ບົດທີ່ 82). ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແລະພວກເຈົ້າຈະບໍ່ປະສົງ (ບໍ່ສຳເລັດສິ່ງໃດ ໆ) ເວັ້ນແຕ່ອັລລໍຫ໌ຈະມີພຣະປະສົງ (ໃຫ້ມັນເກິດຂຶ້ນ) ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ ຜູ້ຊົງສະຕິປັນຍາຫຼັກແຫລມ) (ໂອງການທີ່ 76 ບົດທີ່ 30).

ປະການທີ່ສີ່ : ສັດທາວ່າການສ້າງສັນທຸກສັບພະສິ່ງໃນຈັກກະວານເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສ້າງນອກຈາກພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງທີ່ດີຍິ່ງນອກຈາກພຣະອົງ ດັງທີ່ມີພຣະດຳລັດວ່າ: (ອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ຊົງສ້າງທຸກສິ່ງ ແລະ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຊົງດູແລ ແລະ ຄຸ້ມຄອງທຸກສັບພະສິ່ງ) (ໂອງການທີ່ 39 ບົດທີ່ 62). ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ໂອ້ມະນຸດທັງຫລາຍເອີ່ຍ! ພວກເຈົ້າຈົງລຳລຶກເຖິງຄວາມໂປດປານຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ມີຕໍ່ພວກເຈົ້າ ຈະມີຜູ້ສ້າງອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ແນວນັ້ນບໍ ທີ່ປະທານປັດໃຈຍັງຊີບຈາກຟາກຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງ ດັ່ງນັ້ນເປັນຫຍັງລະ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຫລອກລວງໃຫ້ຫັນຫນີຫ່າງອອກໄປ (ຈາກຄວາມເປັນຈິງ) (ໂອງການທີ່ 35 ບົດທີ່ 3). ສະນັ້ນ ການສັດທາຕໍ່ອັລ-ກໍດັຣ ຈຶ່ງຄອບຄຸມການສັດທາຕໍ່ສີ່ປະການທີ່ກ່າວມາແລ້ວຂ້າງຕົ້ນ ແລະ ນີ້ຄືການສັດທາຂອງອະຫ໌ລຸສສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌ ເຊິ່ງແຕກຕ່າງໄປຈາກຜູ້ບໍ່ຍອມຮັບໃນບາງປະການຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈາກກຸ່ມພວກອະຫ໌ລຸລບິດອະຫ໌.

ການເຊື່ອວ່າອີມານ (ຄວາມສັດທາ) ເປັນທັ້ງຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ ຈະເພິ່ມຂຶ້ນດ້ວຍການເຊື່ອຟັງ ແລະ ຈະລົດລົງດ້ວຍການເຮັດສິ່ງບໍ່ດີ

ໃນຈຳນວນສິ່ງທີ່ລວມຢູ່ໃນການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຄືການເຊື່ອວ່າອີມານ (ຄວາມສັດທາ) ເປັນທັ້ງຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ ຈະເພິ່ມຂຶ້ນດ້ວຍການເຊື່ອຟັງ ແລະ ຈະລົດລົງດ້ວຍການເຮັດມະອຼຊີຍັດ (ສິ່ງບໍ່ດີ ຫຼື ຝ່າຝືນ) ແລະ ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸມັດໃຫ້ບຸກຄົນໃດກ່າວກັບມຸສລິມໃດມຸສລິມໜຶ່ງວ່າເປັນກາຟິຣ ດ້ວຍເຫດທີ່ລາວເຮັດມະສິຍັດຄວາມຊົ່ວແຕ່ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນການເຮັດຊິຣິກ(ການຕັ້ງພາຄີ) ແລະ ການປະຕິເສດສັດທາ (ກຸຟຣ) ເປັນຕົ້ນວ່າ ການຊິນາ (ລວມປະເວນີກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນສາມີພັນລະຍາ), ການລັກຂະໂມຍ, ການກິນດອກເບ່ຍ, ດື່ມສິ່ງຂອງມຶນເມົາ, ການອັກກະຕັນຍູຕໍ່ບິດາມານດາ ແລະ ອື່ນ ໆ ອີກຢັງເປັນບາບໃຫຍ່ ຕາບໃດທີ່ລາວຜູ້ກະທຳນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າເລື່ອງດັງກ່າວເປັນການອະນຸມັດ ທັ້ງນີ້ເນື່ອງຈາກພຣະດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ວ່າ: (ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະບໍ່ຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ການທີ່ສິ່ງຫນຶ່ງຈະຖືກໃຫ້ມີຕັ້ງພາຄີຂື້ນແກ່ພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ສິ່ງອື່ນຈາກນັ້ນສຳຮັບຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ) (ໂອງການທີ່ 4 ບົດທີ່ 48). ແລະ ເນື່ອງຈາກປະກົດໃນຫະດິຊຊໍຮິຫ໌ມຸຕະວາຕິຣເຊິ່ງມີຫຼາຍຫະດິຊຈາກທ່ານນະບີວ່າ ອັລລໍຫ໌ຈະນຳຜູ້ທີ່ມີສັດທາຢູ່ໃນຈິດສຳນຶກຂອງລາວ ແມ້ພຽງເທົ່າມະເລັດພຶດຜັກກາດໃຫ້ອອກຈາກໄຟນະຣົກ.

ການມີຄວາມຮັກຄວາມມັກເພື່ອອັລລໍຫ໌ ມີຄວາມກຽດຊັງເພື່ອອັລລໍຫ໌ ມີການຜູກສຳພັນ ການອອກຫ່າງ ບົນພື້ນຖານຂອງບົດບັນຍັດແຫ່ງອັລລໍຫ໌

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ກໍ່ໄດ້ແກ່ ການມີຄວາມຮັກຄວາມມັກເພື່ອອັລລໍຫ໌ ມີຄວາມກຽດຊັງເພື່ອອັລລໍຫ໌ ມີການມຸວາລາຫ໌ (ການຜູກສຳພັນ) ແລະ ມຸອາດະຫ໌(ການອອກຫ່າງ) ບົນພື້ນຖານຂອງບົດບັນຍັດແຫ່ງອັລລໍຫ໌, ສະນັ້ນມຸມິນຈະຕ້ອງຮັກບັນດາມຸມິນຜູ້ສັດທາດ້ວຍກັນ ຜູກສຳພັນລະຫວ່າງກັນ ຕ້ອງບໍ່ພຶ່ງໃຈກັບບັນດາຜູ້ປະຕິເສດ ແລະ ອອກຫ່າງຈາກພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ບຸກຄົນລະດັບທຳອິດໃນກຸ່ມມຸມິນຈາກປະຊາຊາດນີ້ ກໍ່ໄດ້ແກ່ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ. ສະນັ້ນ ອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ວັນຈະມາອະຫ໌ ຈຶ່ງຮັກບັນດາສາວົກເຫຼົ່ານີ້ ມອບຄວາມພຶງໃຈແກ່ພວກເຂົາ ເຊື່ອມັ່ນວ່າພວກເຂົາເຫລົ່ານີ້ ຄືບຸກຄົນທີ່ເປັນກຸ່ມຊົນທີ່ດີທີ່ສຸດຫຼັງຈາກບັນດາສາສະນະທູດ ທັ້ງນີ້ອະໄສຫຼັກຖານຈາກຄຳເວົ້າຂອງທ່ານນະບີ ທີ່ວ່າ: ຄວາມວ່າ "ສັດຕະວັດທີ່ດີທີ່ສຸດນັ້ນ ຄືສັດຕະວັດຂອງຂ້ອຍ ຈາກນັ້ນກໍ່ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ມາຕໍ່ຈາກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈາກນັ້ນກໍ່ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ມາຫຼັງຈາກພວກເຂົາ" ລາຍງານໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ແລະ ທ່ານມຸສລິມ. ຜູ້ສັດທາມີຄວາມເຊື່ອວ່າ ຜູ້ທີ່ປະເສິດສຸດໃນບັນດາສາວົກຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຄືທ່ານອະບູບັກຣ ອັສ-ສິດດີກ ຖັດມາກໍ່ຄືທ່ານ ອຸມັຣ ອັລ-ຟາຣູກ ຖັດມາກໍ່ຄືທ່ານ ອຸສມານ ຊຸນນູຣອນ ຖັດມາກໍ່ຄືທ່ານ ອະລີ ອັລ-ມຸຣຕະດໍ -ຣໍດີຍັລລໍຮຸອັນຮູມ- ແລະ ຖັດຈາກທ່ານເຫລົ່ານັ້ນ ກໍ່ເປັນບຸກຄົນທີ່ເຫລືອໃນສໍຮາບະຫ໌ທັ້ງສິບທ່ານ (ທີ່ໄດ້ຮັບການແຈ້ງຂ່າວດີວ່າພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຊາວສະຫວັນ) ຖັດມາກໍ່ເປັນບັນດາສາວົກອື່ນ ໆ ທັ້ງໝົດ, ຜູ້ສັດທາຈະບໍ່ເຂົ້າໄປກ່ຽວຂ້ອງ ຫຼື ວິຈານການໂຕ້ແຍ້ງກັນລະຫວ່າງຊໍຮາບະຫ໌ ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າສິ່ງທີ່ເກິດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງສາວົກນັ້ນ ໄດ້ຜ່ານການກັ່ນກອງ ວິນິດໄສ ແລະ ຜ່ານຄວາມຄິດເຫັນຈາກພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນແລ້ວ ຜູ້ໃດທີ່ວິນິດໄສໄດ້ກົງກັບຂໍ້ເທັດຈິງອັນຖືກຕ້ອງ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ຮັບຜົນລະບຸນເປັນສອງເທົ່າ ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ວິນິດໄສຜິດພາດ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕອບແທນພຽງສ່ວນດຽວ. ບັນດາມຸມິນຜູ້ສັດທາມີຄວາມຮັກຕໍ່ຄອບຄົວວົງຕະກູນ (ອະຫ໌ລຸລໄບຕ) ຂອງທ່ານນະບີ ມອບຄວາມຮັກຂອງພວກເຂົາຕໍ່ບັນດາພັນລະຍາຂອງທ່ານນະບີ ເຊິ່ງປຽບສະເຫມືອນເປັນເເມ່ຂອງບັນດາຜູ້ສັດທາ ພວກເຂົາຈະກ່າວຂໍພອນໃຫ້ອັລລໍຫ໌ໂປດປານພວກນາງທຸກຄົນ ພວກເຂົາຈະອອກຫ່າງຈາກແນວທາງຂອງພວກຣໍຟີເດາະ ທີ່ບໍ່ມັກ ດ່າວ່າ ແລະ ປະນາມເຫລົ່າສາວົກຂອງທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ແຕ່ກັບເກິນເລີຍຕໍ່ອະລຸລໄບຕ ໂດຍຢົກຖານະຂອງອະລຸລໄບຕເກິນກວ່າເຫດເກີນກວ່າຕຳແຫນ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຈັດໃຫ້ພວກເຂົາ ຜູ້ສັດທາຫຍັງອອກຫ່າງຈາກແນວທາງຂອງພວກນະວາຊິບ ເຊິ່ງພວກນີ້ໄດ້ກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍແກ່ອະລຸລໄບຕ ທັ້ງດ້ວຍວ່າຈາ ແລະ ການກະທຳ. [4] ທ່ານບຸກຄໍຣີ ໜັງສືອັຊຊະຫາດາຕ (2509), ທ່ານມຸສລິມ ໜັງສືຟະດໍອິລ ອັຊສໍຮາບະຫ໌ (2533), ທ່ານຕິຣມີຊີ ໜັງສືອັລມະນາກຸບ (3859), ທ່ານອິບນຸມາຈະຫ໌ ໜັງສືອະຫ໌ກາມ (2362), ທ່ານອະຫ໌ມັດ (1/434).

ທັ້ງໝົດທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວຢ່າງຍໍ່ ໆ ນັ້ນເຂົ້າຢູ່ພາຍໃຕ້ຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ເຊິ່ງເປັນຫຼັກການທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງທ່ານນະບີມາເພື່ອເຜີຍແຜ່ສິ່ງນັ້ນ ແລະ ເປັນຫຼັກການເຊື່ອໝັ່ນຂອງກຸ່ມຊົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພ ນັ້ນຄືອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ວະຈາມາອະຫ໌ ທີ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເລື່ອງຂອງກຸ່ມຊົນນີ້ວ່າ ຄວາມໝາຍຄື "ຊົນກຸ່ມໜຶ່ງຈາກປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍ ຢັງຄົງຍືນຫຍັດຢູ່ບົນຄວາມທ່ຽງທຳ ເປັນກຸ່ມຊົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ຜູ້ທີ່ຫຍຽດຍາມພວກເຂົາບໍ່ສາມາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍແກ່ພວກເຂົາໄດ້ ຈວບຈົນຮອດມື້ແຫ່ງຄຳບັນຊາຂອງອັລລໍຫ໌ມາເຖິງ (ຄືວັນສິ້ນໂລກ ແລ້ວເກິດໂລກໜ້າ) [5] ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຢັງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: ຄວາມໝາຍວ່າ "ພວກຍະຮຸດີ (ຍິວ) ໄດ້ແຕກແຍກອອກເປັນ 71 ກຸ່ມ ແລະ ຊາວນະສໍຣໍ (ຄຣິສ) ໄດ້ແຕກແຍກເປັນ 72 ກຸ່ມ ແລະ ປະຊາຊາດນີ້ (ມຸສລິມ) ຈະແຕກແຍກເປັນ 73 ກຸ່ມ ທັ້ງໝົດນັ້ນລົງນະຣົກ ນອກຈາກກຸ່ມດຽວເທົ່ານັ້ນ". ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ໄດ້ຖາມວ່າ "ໂອ້ທ່ານຣໍຊຸລແຫ່ງອັລລໍຫ໌ ກຸ່ມນັ້ນເປັນໃຜນໍ່?" ທ່ານຕອບວ່າ " ກຸ່ມນັ້ນຄືຜູ້ທີ່ມີການດຳເນິນບົນເສັ້ນທາງທີ່ຄືກັບເສັ້ນທາງຂອງຂ້ອຍ ແລະ ສາວົກຂອງຂ້ອຍ" [6] ນີ້ຄື ຫຼັກການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງສັດທາ ຍຶດໝັ່ນດຳເນິນຕາມຕະຫຼອດໄປ ແລະ ລະມັດລະວັງຈາກສິ່ງທີ່ຂັດກັບຫຼັກການນີ້. [5] ທ່ານມຸສລິມ ໜັງສືອັລອິມາເຣາະຫ໌ (1920), ທ່ານຕິຣມີຊີ ອັລຟິຕັນ (2229), ທ່ານອະບູດາວູດ ອັລຟິຕັນ ວັລມຸລາຮາມະ (4252), ອິບນຸມາຈະຫ໌ ອັລຟິຕັນ (3952), ອະຫ໌ມັດ (5/279). [6] ອິບນຸມາຈະຫ໌ ອັລຟິຕັນ (3992).

ກຸ່ມຄົນທີ່ດຳເນິນຢູ່ບົນເສັ້ນທາງທີ່ຂັດກັບຄວາມຖືກຕ້ອງ

ກຸ່ມຜູ້ເຄົາລົບສັກກາລະຮູບປັ້ນ

ສ່ວນບັນດາຜູ້ທີ່ຫັນເຫອອກນອກທາງຂອງຫຼັກການນີ້ ແລະ ດຳເນິນໄປຕາມສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມນັ້ນ ມີຢູ່ຫຼາຍກຸ່ມຫຼາຍປະເພດດ້ວຍກັນ ອະທິເຊັ່ນ ກຸ່ມເຄົາລົບບູຊາທັ້ງຫຼາຍ ຈະເວັດ, ມະລາອິກະຫ໌, ບັນດາວະລີຍ໌, ຍິນ, ກົກໄມ້, ຫິນ, ແລະ ອື່ນ​ ໆ ອີກ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ຕອບສະນອງການເຊີນຊວນຂອງບັນດາຣໍຊູລ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນຢັງຂັດແຍ້ງ ແລະ ດື້ດຶງຕໍ່ບັນດາຣໍຊູລ ເຊັ່ນດັງກັບພວກກຸເຣໍຊ ແລະ ອາຣັບກົ໊ກອື່ນ ໆ ເຮັດກັບນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຂອງເຮົາ ພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນເຄີຍຂໍຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບສັກກາລະ ໃຫ້ເຮັດທຸລະໃຫ້ ຂໍໃຫ້ຫາຍປ່ວຍ ແລະ ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອເອົາຊະນະສັດຕູ ພວກເຂົາເຄີຍຂ້າສັດບູຊາ ແລະ ບົນບານຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບສັກກາລະດັງກ່າວ ແລະ ເມື່ອທ່ານຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຄັດຄ້ານການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາຖະວາຍການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ແຕ່ພຽງອົງດຽວດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດໃຈ ພວກເຂົາກັບເຫັນວ່າເປັນສິ່ງແປກປະຫລາດ ແລະ ບໍ່ຍອມປະຕິບັດຕາມທ່ານຣໍຊູລ ແລະ ອັລລໍຫ໌ກ່າວວ່າ: (ຄົນປະຕິເສດເຫລົ່ານັ້ນກ່າວວ່າ) ເຂົາ (ມຸຮຳມັດ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຫຼາຍອົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງດຽວແນວນັ້ນບໍ່? ແທ້ຈິງນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ແປກປະຫຼາດແທ້ ໆ ) (ໂອງການທີ່ 38 ບົດທີ່ 5). ແຕ່ທ່ານຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ກໍ່ຢັງຄົງດຳເນິນການຮຽກຮ້ອງ ເຊີນຊວນພວກເຂົາສູ່ອັລລໍຫ໌ຕໍ່ໄປ ທ່ານໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ຕັ້ງພາຄີ ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງຂອງສິ່ງທີ່ທ່ານຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນໄປສູ່ ຈົນກະທັ່ງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຊີ້ທາງແກ່ບາງຄົນໃນຫມູ່ພວກເຂົາ ຈົນຕໍ່ມາກໍ່ໄດ້ມີການຍອມຮັບ ແລະ ເຂົ້າຮັບສາສະໜາຂອງອັລລໍຫ໌ຢ່າງຫຼວງຫລາຍ ສາສະໜາຂອງພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ປະກົດເດັ່ນຊັດຂຶ້ນເຫນືອສາສະໜາອື່ນ ທັ້ງນີ້ຫຼັງຈາກການເຊີນຊວນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ຢ່າງອົດທົນເປັນເວລາຍາວນານຂອງທ່ານນະບີ ແລະ ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານ ຮວມທັ້ງຜູ້ດຳເນິນຕາມທ່ານເຫລົ່ານັ້ນດ້ວຍດີ ຕໍ່ມາສະພາບສະຖານະການໄດ້ປ່ຽນແປງໄປ ຄວາມບໍ່ຮູ້ໄດ້ແຜ່ກະຈາຍໃນຫມູ່ຊົນສ່ວນໃຫຍ່ ຈົນກະທັ່ງຄົນສ່ວນຫຼາຍກັບໄປສູ່ສາສະໜາຂອງພວກຈາຮີລິຍະຫ໌ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ທັ້ງນີ້ກໍ່ດ້ວຍການນັບຖືຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດຕໍ່ບັນດານະບີ ແລະ ວະລິຍ໌ ໂດຍການຂໍດຸອາ ວອນຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຕໍ່ທ່ານເຫລົ່ານັ້ນ ຮວມທັ້ງການກະທຳຊີຣິກອື່ນ ໆ ອີກ, ຄົນເຫລົ່ານີ້ບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ "ລາອີລາຮະ ອິລລັລລໍຫ໌" ຢ່າງທີ່ພວກກຸຟຟາຣຊາວອາຣັບຮູ້ຈັກຄວາມໝາຍຂໍ້ຄວາມນີ້ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຊ່ວຍເຫລືອດ້ວຍເຖິດ).

ການຊີຣິກເຊັ່ນນີ້ ຢັງຄົງມີລະບາດຢູ່ຈົນກະທັ່ງເຖິງຍຸກປັດຈຸບັນຂອງເຮົາ ເນື່ອງຈາກການແຜ່ກະຈາຍຂອງຄວາມບໍ່ຮູ້ ແລະ ຍຸກທີ່ຫ່າງໄກຈາກຍຸກຂອງທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ.

ຂໍ້ສົງໄສຄຸມເຄືອຂອງຄົນລຸ່ນຫຼັງເຫລົ່ານີ້ກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ່ສົງໄສຄຸມເຄືອຂອງຄົນລຸ່ນທຳອິດ ໃນອະດີດ ນັ້ນກໍ່ຄືຄຳເວົ້າຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຂົາເຄົາລົບບູຊາ

ຂໍ້ສົງໄສຄຸມເຄືອຂອງຄົນລຸ່ນຫຼັງເຫລົ່ານີ້ກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ່ສົງໄສຄຸມເຄືອຂອງຄົນລຸ່ນທຳອິດ ໃນອະດີດ ນັ້ນກໍ່ຄືຄຳເວົ້າຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ທີ່ເວົ້າວ່າ "ພວກເຫລົ່ານີ້ (ຜູ້ຄົນທີ່ພວກເຂົາເຄົາລົບບູຊາ) ຄືຜູ້ຂໍໄຖ່ບາບແທນພວກເຮົາ ນະ ອັລລໍຫ໌ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນນອກຈາກເພື່ອພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ຢ່າງແທ້ຈິງ, ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງລົບລ້າງຂໍ້ສົງໄສຄຸມເຄືອອັນນີ້ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າໃຜເຄົາລົບພັກດີອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ ບໍ່ວ່າເປັນອີ່ຫຍັງກໍ່ຕາມ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ປະຕິເສດສັດທາ ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ເຄົາລົບພັກດີສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂທດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພວກເຫຼົ່ານີ້ແຫລະ ຄືຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອເຮົາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 10 ບົດທີ່ 18). ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໂຕ້ພວກເຂົາວ່າ: ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກເຈົ້າຈະບອກອັລເລາະຮ໌ເຖິງສິ່ງທີ່(ພວກເຂົ້າໃຈວ່າ) ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮັບຮູ້ໃນບັນດາຊັ້ນຟ້າ ເເລະ ເເຜ່ນດິນເເນວນັ້ນບໍ່? ພຣະອົງຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ເເລະ ຊົງສູງສົ່ງ ເໜື່ອສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີຂື້ນ) (ໂອງການທີ່ 10 ບົດທີ່ 18). ດັງນັ້ນອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຈ້ງໄວ້ໃນອາຍະຫ໌ນີ້ວ່າ ການເຄົາລົບພັກດີອື່ນຈາກພຣະອົງບໍ່ວ່າຈະເປັນນະບີ ບັນດາວະລີຍ໌ ຫຼື ຄົນອື່ນ ໆ ກໍ່ຕາມ ຍ່ອມຖືວ່າການເຄົາລົບພັກດີນັ້ນ ເປັນຊີຣິກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ກະທຳຈະຕັ້ງຊື່ເປັນອື່ນຈາກນັ້ນກໍ່ຕາມ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີຍ໌(ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 39 ບົດທີ່ 3). ອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໂຕ້ພວກເຂົາ ດ້ວຍພຣະດຳລັດວ່າ: (ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ(ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) (ໂອງການທີ່ 39 ບົດທີ່ 3). ພຣະອົງໄດ້ຊີແຈງໃຫ້ເຮົາໄດ້ຊາບໃນອາຍະຫ໌ນີ້ວ່າ ການເຄົາລົບພັກດີຂອງພວກເຂົາ ທີ່ມີຕໍ່ສິ່ງອື່ນຈາກພຣະອົງ ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍການວອນຂໍ ຄວາມຢ້ານກົວ ຄວາມຫວັງ ແລະ ສິ່ງອື່ນ ໆ ນັ້ນ ຍ່ອມຖືວ່າເປັນການກຸຟຣ (ປະຕິເສດ) ຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງປະກາດວ່າຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າພຣະເຈົ້າຫຼາຍອົງຂອງພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນນັ້ນເປັນຄຳກ່າວທີ່ຂີ້ຕົວະໂກຫົກມົດເທັດ.

ສ່ວນໜຶ່ງຈາກການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ເຮັດໃຫ້ຕົກເປັນກາຟິຣ (ຕົກສາສະໜາ) ອັນເປັນການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຫຼັກການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຂັດແຍ້ງກັບສິ່ງທີ່ບັນດາຣໍຊູລໄດ້ນຳມານັ້ນ ກໍ່ໄດ້ແກ່ການເຊື່ອໝັ່ນຂອງກຸ່ມຜູ້ປະຕິເສດພຣະເຈົ້າໃນຍຸກປັດຈຸບັນນີ້ ເຊິ່ງນັ່ນກໍ່ຄື ກຸ່ມຜູ້ດຳເນີນຕາມຄຳສອນຂອງມາຣກຊ໌ ເລນິນ ແລະ ບຸກຄົນອື່ນ ໆ ບໍ່ວ່າເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເອິ້ນຊື່ວ່າສັງຄົມນິຍົມ ຄອມມິວນິສ ຫຼື ອີ່ຫຍັງກໍ່ຕາມ ແຕ່ທະວ່າຮາກຖານລ່ວມຂອງຄົນເຫລົ່ານີ້ຈຳນວນໜຶ່ງກໍ່ຄືການປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ແລະ ຊີວິດເປັນພຽງວັດຖຸ, ອີກທັ່ງຢັງລວມເຖິງການປະຕິເສດວັນສິ້ນໂລກ ປະຕິເສດນະຣົກ ສະຫວັນ ແລະ ປະຕິເສດສາສະໜາທັ້ງໝົດ ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາເບິ່ງຕຳລາ ແລະ ສຶກສາສະພາບຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ຈະຮູ້ຢ່າງແນ່ນອນໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ການເຊື່ອໝັ່ນຢ່າງນີ້ເປັນການເຊື່ອທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບສາສະໜາແຫ່ງຟາກຟ້າ ແລະ ເປັນການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຊື່ອເຊັ່ນນັ້ນເດິນໄປສູ່ບັ້ນປາຍທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກການເຊື່ອມັ່ນ ທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຫຼັກສັດຈະທຳ ນັ້ນກໍ່ໄດ້ແກ່ການເຊື່ອມັ່ນຂອງບາງຄົນໃນກຸ່ມບາຕີນີຍະຫ໌ ແລະ ກຸ່ມຊູຟີເວົ້າວ່າ ຄົນບາງກຸ່ມທີ່ພວກເຂົາເອິ້ນວ່າ "ວະລີຍ໌" ນັ້ນ ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມກັບອັລລໍຫ໌ໃນການຈັດການ ແລະ ບໍລິຫານກິດຈະການໂລກ ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ຊື່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນວ່າ ອັລ-ອັກຕອບ ອັລ-ອັກຕ໋າດ ອັລ-ອັກວາສ ແລະ ຊື່ອື່ນ ໆ ອີກ ລ້ວນຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຮ້ອງຂໍຄວາມເຊື່ອເຫລືອ ແລ້ວແຕ່ຜູ້ເຊື່ອຖືຈະປະດິດຄິດຂຶ້ນມາຕັ້ງໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ, ແລະ ນີ້ຍ່ອມເປັນການຕັ້ງພາຄີທີ່ນ່າກຽດຊັງທີ່ສຸດໃນດ້ານຣູບູບີຍະຫ໌ (ການເຊື່ອຖືເລື່ອງເອກະພາບຂອງອັລລໍຫ໌ໃນການສ້າງ ແລະ ການບໍລິຫານຈັດການຂອງພຣະອົງ) ເຊິ່ງນີ້ເປັນເລື່ອງຊົ່ວຮ້າຍຍິ່ງໄປກ່າວການຊີຣິກໃນສະໄໝຈາຮິລີຍະຫ໌ ເພາະພວກກາຟິຣອາຣັບໃນສະໄໝຈາຮິລີຍະຫ໌ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງໃນດ້ານເຕົາຮີດຣູບູບີຍະຫ໌ ຫາກແຕ່ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງໃນເລື່ອງການອິບາດະຫ໌ ແລະ ການຊີຣິກຂອງພວກເຂົາກໍ່ເປັນໃນຍາມປົກຕິສຸກ ສ່ວນໃນພາວະຄັບຂັນແລ້ວ ພວກເຂົາຈະຖະວາຍການອີບາດະຫ໌ແກ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ ດັງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ດັງນັ້ນເມື່ອພວກເຂົາໂດຍສານເຮືອ ພວກເຂົາຈະຂໍວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນຖານະຜູ້ບໍລິສຸດໃຈ ມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ຂື້ນເທິງບົກປອດໄພເເລ້ວ ເມື່ອນັ້ນພວກເຂົາກໍ່ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ພຣະອົງ) (ໂອງການທີ່ 29 ບົດທີ່ 65). ສ່ວນທາງດ້ານເຕົາຮີດຣູບູບີຍະຫ໌ນັ້ນພວກເຂົາກໍ່ຍອມຮັບວ່າເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແລະຖ້າເຈົ້າ (ມຸຮຳມັດ) ຖາມພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງພວກເຂົາ ເເນ່ນ່ອນພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 43 ບົດທີ່ 87). ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ໃຜເປັນຜູ້ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບທີ່ມາຈາກຟາກຟ້າເເລະເເຜ່ນດິນເເກ່ພວກທ່ານ ຫຼື ໃຜເປັນເຈົ້າຂອງການໄດ້ຍິນ ການເບິ່ງເຫັນ ເເລະ ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ມີຊີວິດຫຼັງຈາກການຕາຍ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ຕາຍຫຼັງຈາກມີຊີວິດມາ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ບໍລິຫານກິດຈະການ ເເລ້ວພວກເຈົ້າຈະກ່າວກັນວ່າ “ອັລລໍຫ໌” ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກທ່ານບໍ່ຢຳເກຼງບໍ່!) (ໂອງການທີ່ 10 ບົດທີ່ 31). ແລະໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ສິ່ງທີ່ພວກມຸຊຣີກີນ (ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ) ໃນສະໄໝຫຼັງ ໆ ນີ້ໄດ້ເພິ່ມຕືມໄປຈາກມຸຊຣີກີນຍຸກຕົ້ນ ໆ

ສ່ວນພວກມຸຊຣີກີນ (ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ) ໃນສະໄໝຫຼັງ ໆ ນີ້ໄດ້ເພິ່ມຕືມໄປຈາກມຸຊຣີກີນຍຸກຕົ້ນ ໆ ອີກສອງດ້ານຄື : ດ້ານທີ່ໜຶ່ງ ບາງຄົນໃນພວກຍຸກຫຼັງນັ້ນໄດ້ເພິ່ມການຕັ້ງພາຄີໃນເລື່ອງເຕົາຮີດຣູບູບີຍະຫ໌, ດ້ານທີ່ສອງ ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີທັ້ງໃນຍາມປົກຕິສຸກ ແລະ ໃນຍາມຄັບຂັບ ດັງທີ່ຜູ້ຄົບຄ້າສະມາຄົມກັບພວກເຂົາເຫລົ່ານີ້ຍ່ອມຈະເຫັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາກະທຳກັນ ນະ ຫລຸມຝັງສົບຂອງທ່ານຮຸເຊັນ ແລະ ອັລ-ບັດວີຍ໌ ແລະ ຄົນອື່ນ ໆ ໃນປະເທດອີຍິບ ນອກຈາກນີ້ກໍ່ມີ ນະ ຫລຸມຝັງສົບຂອງອັລ-ໄອດະລຸສ ໃນເອເດນ ອັລ-ຮາດີໃນປະເທດເຍເມນ ອິບນຸ ອະເຣາະບີຍ໌ ທີ່ປະເທດຊີເຣຍ ເຊັກ ອັບດຸລກໍເດຣ ອັລ-ຈິລານີຍ໌ປະເທດອິຣັກ ແລະ ຫລຸມຝັງສົບຂອງຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງໂດ່ງດັງອື່ນ ໆ ອີກ ເຊິ່ງສາມັນຊົນທົ່ວໄປໃຫ້ຄວາມນັບຖືຢ່າງລົ້ນເຫລືອ ອີກທັ້ງຫຍັງຫັນເຫສິດທິສະເພາະຂອງອັລລໍຫ໌ຫຼາຍ ໆ ຢ່າງໄປໃຫ້ແກ່ຫລຸມຝັງສົບຂອງບຸກຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ນ້ອຍຄົນທີ່ຄັດຄ້ານການກະທຳຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ແລະແຈ້ງບອກໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ເຖິງຄວາມຈິງຂອງເຕົາຮີດ (ການໃຫ້ເອກະພາບ) ທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລໍລຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ແລະ ບັນດາຣໍຊູລກ່ອນຫນ້າທ່ານໃຫ້ມາເຜີຍແຜ່ ດັງນັ້ນເຮົາຈຶງຂໍກ່າວວ່າ "ອິນນາລິລລາຮິ ວະອີນນາ ອິໄລຮິ ຣໍຈິອູນ" ແທ້ຈິງເຮົາເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ແທ້ຈິງເຮົານັ້ນຕ້ອງກັບໄປສູ່ພຣະອົງ. ແລະ ເຮົາຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ໂປດໃຫ້ຄົນເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ກັບໄປສູ່ທາງອັນທຽ່ງກົງ ຂໍໃຫ້ມີຜູ້ຮຽກຮ້ອງໃນລະຫວ່າງພວກເຂົາໄປສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງເພິ່ມທະວີຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດອຳນວຍຄວາມສຳເລັດໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ນຳ ແລະ ອຸລາມາອຼ (ນັກວິຊາການ) ຂອງມຸສລີມີນໃນການຕໍ່ຕ້ານການຊີຣິກເຊັ່ນນີ້ ຂະຈັດມັນ ແລະ ຫົນທາງຂອງມັນໃຫ້ສູນສິ້ນໄປ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ຊົງໄດ້ຍິນ ແລະ ໃກ້ຊິດຍິ່ງ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການເຊື່ອມັ່ນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃນເລື່ອງຂອງບັນດາພຣະນາມ ແລະ ຄຸນນະລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ແກ່ຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນຂອງອະຫ໌ລຸລບິດອະຫ໌ ເຊັ່ນ ພວກຈະຫ໌ມີຍະຫ໌ ພວກມຸອຼຕະຊີລະຫ໌ ແລະຜູ້ດຳເນິນຕາມແນວທາງຂອງພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ໃນການປະຕິເສດຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະ ລົບລ້າງຄຸນລັກສະນະທີ່ສົມບູນຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະໄດ້ໃຫ້ຄຸນລັກສະນະອແກ່ພຣະອົງດ້ວຍຄຸນລັກສະນະຂອງສິ່ງທີ່ບໍ່ມີ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເປັນວັດຖຸ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຊົງສູງສົ່ງເຫນືອຄຳກ່າວຫາໃດ ໆ ທັ້ງສິ້ນ. ລວມເຖິງບາງຄົນທີ່ຕິດເຂົ້າໄປຢູ່ໃນກຸ່ມບຸກຄົນດັງກ່າວ ເຊິ່ງໄດ້ແກ່ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບາງຢ່າງໃນຄຸນລັກສະນະ ແລະ ຍືນຍັນໃນບາງຄຸນລັກສະນະ ເຊັ່ນ ພວກອາຊາອີເຣາະຫ໌ເປັນຕົ້ນ ດັງນັ້ນໃນການທີ່ພວກເຂົາຍືນຍັນໃນບາງຄຸນລັກສະນະ ພວກເຂົາກໍຈຳຕ້ອງເຮັດຄືກັບທີ່ພວກເຂົາພະຍາຍາມຫຼີກຫນີໃນເລື່ອງຄຸນລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາປະຕິເສດ ແລະ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຕີຄວາມຫຼັກຖານຕ່າງ ໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໂດຍທີ່ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງກັບຫຼັກຖານທີ່ຮັບມາໂດຍການຖ່າຍທອດ (ຈາກອັລກຸຣອານ ແລະ ສຸນນະຫ໌) ແລະ ຫຼັກຖານທາງສະຕິປັນຍາ ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງຢ່າງຊັດເຈນໃນເລື່ອງເຊັ່ນນີ້. ສ່ວນອະຫ໌ລຸສສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌ນັ້ນ ພວກເຂົາຍືນຍັນໃຫ້ກັບ ອັລລໍຫ໌ໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງຍືນຍັນໃຫ້ແກ່ຕົວຂອງພຣະອົງເອງ ຫຼື ຍືນຍັນຕາມທີ່ທ່ານນະບີຂອງພຣະອົງຍືນຍັນໃຫ້ກັບພຣະອົງ ໃນຮູບຂອງການໃຫ້ຄວາມສົມບູນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນເລື່ອງພຣະນາມ ຫຼື ຄຸນລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌ກໍ່ຕາມ ພວກເຂົາເຊື່ອມັ່ນໃນເຊິງທີ່ຂະຈັດໃຫ້ພຣະອົງຊົງປອດຈາກຄວາມຄ້າຍຄຶງກັບມວນສັບພະສິ່ງ ດ້ວຍການເຊື່ອມັ່ນທີ່ປອດຈາກວິທີທາງການປະຕິເສດ ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດຕາມຫຼັກຖານທັ້ງໝົດ ພວກເຂົາບໍ່ບິດເບືອນ ບໍ່ປ່ຽນແປງ ແລະ ບໍ່ຖືຕາມທີ່ບາງກຸ່ມຖືວ່າພຣະອົງບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ ໃນທີ່ສຸດພວກເຂົາກໍ່ປອດຈາກການຂັດແຍ້ງ ເຊຶ່ງຄົນອື່ນ ໆ ຕົກຢູ່ໃນການຂັດແຍ້ງນີ້ (ດັງທີ່ໄດ້ເຄີຍຊີ້ແຈງໄວ້ແລ້ວ), ນີ້ຄືຫົນທາງແຫ່ງຄວາມປອດໄພ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກໃນດຸນຍາ ແລະ ອາຄິເຣາະຫ໌ ເປັນຫົນທາງທີ່ທ່ຽງກົງຕາມຊາວສະລັຟ (ບັນພະຊົນອິສລາມຍຸກເຮິ່ມຕົ້ນ) ຂອງປະຊາຊາດນີ້ ແລະ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາໄດ້ດຳເນິນໄປແລ້ວ ແລະ ຊົນລຸ່ນຫຼັງຂອງປະຊາຊາດຈະບໍ່ຢູ່ໃນຄວາມຖືກຕ້ອງ ເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍສິ່ງທີ່ຊົນລຸ່ນທຳອິດໄດ້ດຳເນິນຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງມາກ່ອນແລ້ວ ນັ່ນກໍ່ຄືການດຳເນິນຕາມອັລກຸຣອານ ແລະ ສຸນນະຫ໌ ແລະ ລະຖິ້ມສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບສອງສິ່ງທີ່ກ່າວມານີ້.

ຈຳເປັນຕ້ອງອິບາດະຫ໌ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ອົງດຽວ ແລະ ຊີ້ແຈງສາເຫດແຫ້ງໄຊຊະນະເຫນືອສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌

ສິ່ງຈຳເປັນສຳຄັນທີ່ສຸດເຫນືອມຸກັລລັຟ (ຜູ້ບັນລຸສາສະໜາພາວະ) ແລະ ເປັນຂໍ້ບັນຫຍັດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ກໍ່ຄື ການທີ່ລາວເຄົາລົບພັກດີພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງບັນລັງຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຕຣັດໄວ້ໃນຄັມພີອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງວ່າ: (ແທ້ຈິງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນ ຄື ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສ້າງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ພາຍໃນຫົກມື້ ແລະ ສະຖິດຢູ່ເທິງບັນລັງ ພຣະອົງຊົງໃຫ້ກາງຄືນຄອງຄຸມກາງເວັນໃນສະພາບທີ່ກາງຄືນໄລ່ຕາມກາງເວັນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງດອງອາທິດ ແລະ ດວງຈັນ ແລະ ບັນດາດວງດາວຂຶ້ນຖືກກຳໜົດໃຫ້ກຳໜົດເຮັດໜ້າທີ່ບໍລິການ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຈົ່ງຮັບຮູ້ວ່າ ການສ້າງ ແລະ ກິດຈະການທັ່ງຫຼາຍເປັນສິດທິຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ) (ໂອງການທີ່ 7 ບົດທີ່ 54). ແລະ ການອິບາດະຫ໌ເຊິ່ງເປັນພຣະປະສົງຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ສົງສ້າງ ຍິນ ແລະ ມະນຸດຂຶ້ນມານັ້ນ ກໍ່ຄືການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຢິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ການກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) (ໂອງການທີ່ 51 ບົດທີ່ 56). ແລະ ການອິບາດະຫ໌ເຊິ່ງເປັນພຣະປະສົງຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ສົງສ້າງ ຍິນ ແລະ ມະນຸດຂຶ້ນມານັ້ນ ກໍ່ຄືການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ໂດຍການອິບາດະຫ໌ປະເພດຕ່າງ ໆ ອັນໄດ້ແກ່ ການລະຫມາດ ການຖືສິນອົດ ການຈ່າຍຊະກາດ ການເຮັດຫັຈ ການກົ້ມຣຸກົວະ ການກາບສຸຍຸດ ການຕໍວາຟ ການເຊືອດສັດ ການບົນບານ ມອບຄວາມເກຼງກົວ ຄວາມຫວັງ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ ການຂໍຄວາມຄຸ້ມກັນ ແລະ ທຸກປະເພດຂອງການຂໍວິງວອນ ແລະ ນັບເຂົ້າຢູ່ໃນການນີ້ເຊັ່ນກັນ ກໍ່ໄດ້ແກ່ການເຊື່ອຟັງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ລະຖິ້ມທຸກຢ່າງທີ່ພຣະອົງຊົງຫ້າມຕາມທີ່ຄັມພີອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງ ແລະ ສຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານຣໍຊູລຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຮະອົງໄດ້ຊີ້ແຈງເອົາໄວ້. ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງມີພຣະບັນຊາໃຫ້ຍິນ ແລະ ມະນຸດ ເຮັດການເຄົາລົບພັກດີທີ່ເວົ້າມາແລ້ວນັ້ນ ເຊິ່ງຈຸດນີ້ຄືຈຸດປະສົງຫຼັກຂອງພຣະອົງໃນການສ້າງຍິນ ແລະ ມະນຸດຂຶ້ນມາ ຊົງປະທານບັນດາຣໍຊູລ ແລະ ຄຳພີມາ ເພື່ອຊີ້ແຈ້ງລາຍລະອຽດ ພ້ອມທັ້ງສະແດງການປະຕິບັດການອິບາດະຫ໌ເຫລົ່ານັ້ນ ໃນທຸກຮູບແບບທີ່ຖືກຕ້ອງ ຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງໂດຍກ່າວວ່າ: (ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງເຄົາລົບອີບາດະຫ໌ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຈົ້າ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ມາກ່ອນພວກທ່ານເຖິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະຍຳເກຼງ (ຢ້ານຕໍ່ອັລລໍຫ໌) (ໂອງການທີ່ 2 ບົດທີ່ 21). ແລະພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ: (ເເລະພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າບັນຊາວ່າ ພວກເຈົ້າຢ່າເຄົາລົບພັກດີຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ເເລະ ຈົ່ງເຮັດດີດີຕໍ່ພໍ່ເເມ່) (ໂອງການທີ່ 17 ບົດທີ່ 23). ຄວາມໝາຍໃນຄຳວ່າ "ກໍດໍ່" ໃນອາຍະຫ໌ທີ່ນີ້ຄື ການສັ່ງໃຊ້ ການແນະນຳ. ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ເເລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກະທຳອື່ນໃດ ນອກຈາກເພື່ອເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເປັນຜູ້ມີເຈດຕະນາບໍລິສຸດໃນການພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນເເນວທາງທີ່ທ່ຽງກົງ ເເລະດຳລົງການລະຫມາດ ແລະ ຈ່າຍຊະກາດ ເເລະ ນັ້ນຄື່ສາສະໜາອັນທ່ຽງທຳ) (ໂອງການທີ່ 98 ບົດທີ່ 5). ໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕໍ່ອີກວ່າ (ເເລະອັນໃດທີ່ຣໍຊູຣໄດ້ນຳມາຍັງພວກເຈົ້າກໍ່ຈົ່ງຍຶດເອົາໄວ້ ເເລະ ອັນໃດທີ່ທ່ານໄດ້ຫ້າມກໍ່ຈົ່ງລະເວັ້ນເສຍ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຳເກຼງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ເຖິດ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງເຂັ້ມງວດໃນການລົງໂທດ) (ໂອງການທີ່ 59 ບົດທີ່ 7). ແລະອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ຜູ້ສັດທາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງປະຕິບັດຕາມອັລລໍຫ໌ ເເລະ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງປະຕິບັດຕາມຣໍຊູລເຖິດ ເເລະ ຜູ້ປົກຄອງໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ເເລະ ຖ້າພວກເຈົ້າຂັດເເຍ້ງກັນໃນສິ່ງໃດ ກໍຈົ່ງນໍາສິ່ງນັ້ນກັບໄປຫາອັລລໍຫ໌(ອັລກຸຣອານ) ເເລະ ຣໍຊູລ (ສຸນນະຫ໌) ຫາກພວກເຈົ້າສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເເລະ ວັນສິ້ນໂລກ ນັ້ນເເຫລະເປັນສິ່ງທີ່ດີຍິ່ງ ເເລະ ເປັນການກັບໄປທີ່ສວຍງາມຍິ່ງ) (ໂອງການທີ່ 4 ບົດທີ່ 59). ແລະພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ: (ຜູ້ໃດ້ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລ ເເນ່ນອນລາວກໍເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ເເລ້ວ) (ໂອງການທີ່ 4 ບົດທີ່ 80).

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແລະໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ສົ່ງຣໍຊູູລມາໃນທຸກປະຊາຊາດ (ໂດຍບັນຊາວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອົລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີອອກຫ່າງຈາກພວກຮູບປັ້ນ(ຈະເວັດ) (ໂອງການທີ່ 16 ບົດທີ່ 36), ແລະອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ແລະເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລຄົນໃດມາກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຮົາໄດ້ວະຮີໃຫ້ເແກ່ເຂົາວ່າ ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງນອກຈາກຂ້າ ດັງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) (ໂອງການທີ່ 21 ບົດທີ່ 25), ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ອະລີຟ ລາມ ຣໍ (ນີ້ຄື) ຄຳພີທີ່ໂອງການທັ້ງຫລາຍຂອງມັນຖືກວາງໄວ້ຢ່າງຮັດກຸມຊັດແຈ້ງ ແລະ ຖືກຈຳແນກແຍກແຍະ (ຂໍ້ບັນຊາຕ່າງ ໆ) ຢ່າງຊັດແຈ້ງ ຈາກພຣະຜູ້ຊົງສະຫຼາດຫຼັກແຫລມ ແລະ ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ຊ່ຽວຊານ) ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄປເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຜູ້ອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງຂ້ອຍໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຈາກພຣະອົງ ມາຍັງພວກທ່ານເພື່ອເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ) (ໂອງການທີ່ 11 ບົດທີ່ 1-2).

ດັງນັ້ນ ອາຍາຕທີ່ຊັດແຈ້ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງດຽວກັນ ເຊິ່ງລະບຸໄວ້ໃນຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ ເຊິ່ງນີ້ຄືຮາກຖານຂອງອິສລາມ ແລະ ເປັນທີ່ມາຂອງຫຼັກປະຕິບັດ ໃນທຳນອງດຽວກັນນີ້ ກໍ່ເນັ້ນເຖິງຈຸດນີ້ວ່າເປັນເຫດຜົນສູງສຸດຂອງການສ້າງຍິນ ແລະ ມະນຸດ ການປະທານບັນດາຣໍຊູລ ແລະ ຄຳພີຕ່າງ ໆ ສະນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນແກ່ບັນດາມຸກັລລັຟ (ຜູ້ບັນລຸສາສະນາພາວະ) ຈະຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ໃນເລື່ອງນີ້ ສຶກສາເຮັດຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ລະມັດລະວັງບໍ່ໃຫ້ເປັນຄືຄົນຈຳນວນຫຼາຍ ທີ່ສັງກັດຢູ່ໃນອິສລາມແລ້ວກະທຳເຮັດເກິນຢ່າງຂອບເຂດ ໃນການຍົກຍ່ອງບັນດານະບີ ຄົນສໍລິຫ໌ ການກໍ່ສ້າງມັສຍິດ ແລະ ໂດມບົນຫລຸ່ມຝັງສົບຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂໍວິງວອນຕໍ່ພວກເຂົາ ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ ຫັນໄປພຶ່ງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ວອນຂໍໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເຮັດທຸລະໃຫ້ ຂໍໃຫ້ປົດເປື້ອງພາວະຄັບຂັນ ຂໍໃຫ້ຫາຍປ່ວຍ ຂໍໃຫ້ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ແລະ ອື່ນ​ ໆ ອີກຢັງເປັນປະເພດຕ່າງ ໆ ຂອງການຊິຣິກ (ການຕັ້ງພາຄີ) ທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ, ໃນລາຍງານຫະດິຊສໍຮິຫ໌ ຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ປະກົດວ່າມີສິ່ງພ້ອງກັບຂໍ້ບົ່ງຊີ້ທີ່ມີຢູ່ໃນຄັມພີຂອງອັລລໍຫ໌ ເພາະໃນສໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານອີຫມ່ຳອັລ-ບຸກຄໍຣີ ແລະ ມຸສລິມ ໄດ້ລະບຸດັງນີ້. "ຄວາມໝາຍ" ລາຍງານຈາກທ່ານມຸອາຊ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ວ່າທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ກ່າວແກ່ລາວວ່າ "ທ່ານຮູ້ ຫຼືບໍ່ວ່າອີ່ຫຍັງຄືສິດຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ມີຕໍ່ປວງບ່າວ ແລະ ອີ່ຫຍັງຄືສິດຂອງປວງບ່າວທີ່ມີຕໍ່ອັລລໍຫ໌?" ຂ້ອຍຕອບວ່າ "ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ດີ" ທ່ານນະບີຈຶ່ງກ່າວວ່າ "ສິດຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ມີຕໍ່ປວງບ່າວກໍ່ຄື ການທີ່ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ເອົາສິ່ງໃດມາຮ່ວມເປັນພາຄີກັບພຣະອົງ ແລະ ສິດຂອງປວງບ່າວທີ່ມີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ກໍ່ຄື ການທີ່ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງລົງໂທດຜູ້ທີ່ບໍ່ເອົາສິ່ງໃດມາຮ່ວມເປັນພາຄີກັບພຣະອົງ" [7] ໃນຕຳລາຫະດິຊ ສໍຮິຫ໌ຂອງອັລ-ບຸກຄໍຣີເຊິ່ງເປັນລາຍງານຈາກອິບນຸມັສອູດ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ມີວ່າ ທ່ານນະບີກ່າວວ່າ: ຄວາມວ່າ "ຜູ້ໃດຕາຍໃນສະພາບທີ່ເຂົາວິງວອນຕໍ່ຜູ້ອື່ນເທົ່າທຽມກັບອັລລໍຫ໌ ເຂົາຕ້ອງຕົກນະຣົກ" [8] ແລະອິຫມ່ຳມຸສລິມໄດ້ນຳສະເຫນີໄວ້ໃນຕຳລາຫະດິຊສໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານ ເຊິ່ງເປັນລາຍງານຈາກທ່ານຈາບິຣ ເຣາະດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ວ່າທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ກ່າວວ່າ : ຄວາມໝາຍວ່າ "ຜູ້ໃດພົບອັລລໍຫ໌ໂດຍທີ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງ ລາວຈະໄດ້ເຂົ້າສະຫວັນ ແລະ ຜູ້ໃດພົບພຣະອົງໂດຍທີ່ເຂົາຕັ້ງພາຄີຮ່ວມກັບພຣະອົງ ລາວກໍ່ຕົກນະຣົກ" [9] ຫະດິຊທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງດຽວກັນນີ້ມີມາກໝາຍ ແລະ ສິ່ງນີ້ຄືປັນຫາທີ່ສຳຄັນ ແລະ ໃຫຍ່ຫຼວງຍິ່ງ ອັລລໍຫ໌ຊົງແຕ່ງຕັ້ງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຊີນຊວນເຜີຍແຜ່ໄປສູ່ເຕົາຮີດ ແລະ ຫ້າມປາມບໍ່ໃຫ້ເຮັດການຊີຣິກ ທ່ານຣໍຊູລ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຈຶ່ງເຮັດໜ້າທີ່ປ່າວປະກາດ ເຜີຍເເຜ່ ສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງບັນຊາມາໃຫ້ແກ່ທ່ານຢ່າງສົມບູນຍິ່ງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຖືກຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງຮຸນແຮງທີ່ສຸດໃນການເຮັດວຽກງານເພື່ອອັລລໍຫ໌ ແຕ່ທ່ານກໍ່ອົດທົນຕໍ່ວຽກນັ້ນ ແລະ ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານກໍ່ອົດທົນຢ່າງທີ່ສຸດ ຄຽງຂ້າງກັບທ່ານໃນການເຜີຍແຜ່ ແລະ ຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນຈົນກະທັ່ງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຂະຈັດຮູບປັ້ນ ແລະ ຈະເວັດຈົນໝົດສິ້ນໄປຈາກຄາບສະມຸດອາຣັບ ຜູ້ຄົນທັ້ງຫຼາຍໄດ້ພາກັບຮັບອິສລາມ ຮູບປັ້ນທີ່ຮຽງລາຍຮອບ ໆ ແລະ ໃນກະບະຫ໌ກໍ່ຖືກຂະຈັດໝົດສິ້ນ ຮູບປັ້ນທີ່ມີຊື່ຕົວຢ່າງ ອັລ-ລາຕ, ອັລ-ອຸຊຊາ ແລະ ມະນາຕ ຖືກທຳລາຍຈົນໝົດ ລວມທັ້ງຮູບປັ້ນທີ່ມີຢູ່ຕາມເຜົ່າ ແລະ ກົ໊ກຕ່າງ ໆ ໃນຊົນຊາວອາຣັບ ບັນຍັດຂອງອັລລໍຫ໌ປະກົດຂຶ້ນເດັ່ນຊັດ ສາສະໜາອິສລາມໄດ້ກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຢ່າງຊັດເຈນໃນຄາບສະມຸດອາຣັບ, ຫຼັງຈາກນັ້ນບັນດາມຸສລິມກໍ່ໄດ້ມຸ່ງໜ້າຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນ ແລະ ຈີຮາດ ເພື່ອຂະຫຍາຍອິສລາມໃຫ້ເປັນທີ່ແຜ່ຫຼາຍອອກໄປນອກຄາບສະມຸດອາຣັບ ແລະດ້ວຍຄວາມແຮງມືຂອງພວກເຂົານີ້ເອງທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ອັລລໍຫ໌ຊົງ ຮິດາຍະຫ໌ປວງບ່າວຜູ້ເຊິ່ງຖືກບັນທຶກວ່າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແລະ ດ້ວຍເຫດແຫ່ງພວກເຂົານີ່ເອງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຜີຍແຜ່ສັດຈະທັມ ແລະ ຄວາມເປັນທັມອອກສູ່ພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ທັ່ວໂລກ ແລະ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍ່ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳແຫ່ງການແນະນຳ ຊີ້ແຈ້ງສູ້ແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ເປັນຜູ້ນຳແຫ່ງສັດຈະທັມ ເປັນຜູ້ຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນສູ່ຄວາມເປັນທັມ ແລະ ການຟື້ນຟູພັດທະນາ ພວກເຂົາໄດ້ເປັນຕົວຢ່າງແຫ່ງການຈະເລີນຮອຍຕາມແກ່ຊົນຮຸ່ນ "ຕາບິອີນ" (ບັນພະຊົນມຸສລິມຖັດຈາກສໍຮາບະຫ໌) ແລະ ຊົນຮຸ່ນຕໍ່ ໆ ມາທີ່ໄດ້ດຳເນິນຕາມແນວທາງນັ້ນດ້ວຍດີ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ທັ້ງໝົດເປັນຜູ້ນຳແຫ່ງການບອກທາງ ແລະ ຜູ້ຮຽກຮ້ອງແຫ່ງສັດຈະທັມ ທີ່ໄດ້ເຜີຍເເຜ່ສາສະໜາຂອງອັລລໍຫ໌ ຮຽກຮ້ອງເຊິນຊວນມະນຸດທັ້ງຫຼາຍ ໄປສູ່ການໃຫ້ເອກະພາບແດ່ອັລລໍຫ໌ ຕໍ່ສູ້ໃນຫົນທາງຂອງອັລລໍຫ໌ທັ້ງດ້ວຍແຮງກາຍ ແລະ ສັບສິນຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະບໍ່ເກຼງກົວຄຳຕຳນິໃດ ໆ ທີ່ກ່ຽວກັບການເຮັດເພື່ອອັລລໍຫ໌ ດ້ວຍເຫດນີ້ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສະໜັບສະນຸນຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາ ແລະ ຊົງປະທານແກ່ພວກເຂົາໄຊຊະນະເຫນືອຜູ້ທີ່ມາຮຸກຮານ ແລະ ຊົງຕອບແທນພວກເຂົາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດັງທີ່ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ວ່າ : (ໂອ້ບັນດາຜູ້ສັດທາທັ້ງຫຼາຍ ຫາກພວກເຈົ້າສະໜັບສະໜຸນຊ່ວຍເຫຼືອ (ສາສະໜາຂອງອັລລໍຫ໌) ພຣະອົງກໍຈະຊົງຊ່ວຍເຫລືອພວກເຈົ້າ ເເລະ ຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຕີນຂອງພວກເຈົ້າໜັ້ນຄົງ) (ໂອງການທີ່ 47 ບົດທີ່ 7). ແລະ ພຣະອົງຊົງ ຕຣັດວ່າ (ແລະແນ່ນອນອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຊ່ວຍເຫລືອຜູ້ທີ່ຊ່ວຍເຫຼືອພຣະອົງ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງພະລັງ ຜູ້ຊົງເດສານຸພາບຢ່າງແທ້ຈິງ) (ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຄື ບັນດາຜູ້ທີ່ຫາກເຮົາໃຫ້ພວກເຂົາມີອຳນາດໃນເເຜ່ນດິນ ພວກເຂົາກໍ່ຈະດໍາລົງລະຫມາດ ເເລະ ບໍລິຈາກຊະກາດ ເເລະ ໃຊ້ກັນໃຫ້ເຮັດຄວາມດີ ເເລະ ຫ້າມປາມກັນໃຫ້ລະເວັ້ນຄວາມຊົ່ວ ເເລະ ບັ້ນປາຍຂອງກິດຈະການທັງຫຼາຍນັ້ນ ເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌ອັລລໍຫ໌ອົງດຽວ) (ໂອງການທີ່ 22 ບົດທີ່ 40-41). ຕໍ່ມາ ມະນຸດໄດ້ປ່ຽນແປງໄປ ເກິດຄວາມແຕກແຍກກັນ ເມິນເສີຍຕໍ່ການຕໍ່ສູ້ໃນຫົນທາງອິສລາມ ຮັກຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະ ຕາມອາລົມໃຝ່ຕ່ຳ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຕ່າງ ໆ ກໍ່ປະກົດຫຼາຍຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງມະນຸດ ເວັ້ນແຕ່ວ່າຈະມີບາງຄົນທີ່ອັລລໍຫ໌ຮັກສາຄຸ້ມຄອວລາວ ດ້ວຍເຫດດັງກ່າວພຣະອົງຈຶ່ງຊົງໃຫ້ຄວາມປ່ຽນແປງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ພຣະອົງໃຫ້ສັດຕູຂອງພວກເຂົາມີອຳນາດເຫນືອພວກເຂົາ ທັ້ງນີ້ເປັນຜົນຕອບແທນຈາກການທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດປະຕິບັດມາ ໂດຍທີ່ພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງເຈົ້ານັ້ນບໍ່ໄດ້ອະທັມຕໍ່ປວງບ່າວເລີຍ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ : (ນັ້ນກໍ່ຍ້ອນວ່າ ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງເປັນຜູ້ປ່ຽນແປງຄວາມກະລຸນາໃດ ໆ ທີ່ພຣະອົງປະທານມັນແກ່ກຸ່ມຊົນໃດ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ປ່ຽນແປງສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ) (ໂອງການທີ່ 8 ບົດທີ່ 53). ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ ທີ່ຈຳເປັນຂອງມຸສລິມທຸກຄົນບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ປົກຄອງປະເທດ ຫຼື ປະຊາຊົນ ທີ່ຈະຕ້ອງກັບໄປສູ່ອັລລໍຫ໌ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດໃຈແດ່ອັລລໍຫ໌ອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ ແລະ ສຳນຶກຜິດຂໍອະໄພຍະໂທດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນສິ່ງທີ່ຜ່ານມາແລ້ວ ອັນໄດ້ແກ່ຄວາມບົກພ່ອງ ແລະ ບາບຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວຝ້າວປະຕິບັດສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງມີບັນຊາໃຫ້ເຮັດ ແລະ ອອກຫ່າງຈາກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງຫ້າມປາມ ອີກທັ້ງຢັງຕ້ອງສັ່ງເສຍເຊິ່ງກັນແລະກັນ ແລະ ໃຫ້ຄວາມຮ່ວມມື ປະສານງານຮ່ວມກັນໃນເລື່ອງດັງກ່າວ. [7] ບັນທຶກໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ຫນັງສືອິສຕະຊານ (5912), ທ່ານມຸສລິມ ອັລ-ອີມານ (30), ອັດຕິຣມີຊີ ອັລອີມານ (2643), ອິບນຸມາຈະຫ໌ ອັຊຊະຫ໌ດິ (4296), ອະຫ໌ມັດ (3/157). [8] ບັນທຶກໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ຫນັງສືຕັຟຊິຣອັລກຸຣອານ (4227), ທ່ານມຸສລິມ ອັລ-ອີມານ (92), ອະຫ໌ມັດ (1/374). [9] ບັນທຶກໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ຫນັງສືອັລ-ອິລ (129), ທ່ານມຸສລິມ ອັລ-ອີມານ (32), ອະຫ໌ມັດ (3/157).

ແລະອີກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍໃນເລື່ອງດັງກ່າວນັ້ນກໍ່ຄື ການສະທາປະນາບົດລົງໂທດຕາມບັນຍັດສາສະໜາ ເອົາບົດບັນຍັດສາສະໜາມາເປັນຂໍ້ຕັດສິນເມື່ອມີຄວາມຂັດແຍ້ງເກິດຂຶ້ນໃນທຸກແງ່ມຸມຂອງຊີວິດມະນຸດ ການຕັດສິນຄວາມກັນຕາມບົດບັນຍັດຂອງອັລລໍຫ໌ ບໍ່ຖືປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍທີ່ຫມູ່ມະນຸດໂຫວດຂຶ້ນມາ ແລະ ຂັບແຍ້ງກັບບົດບັນຫຍັດຂອງອັລລໍຫ໌ ບໍ່ຫັນໄປໃຊ້ບົດບັນຫຍັດເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ປະຊາກອນມຸສລິມທຸກຊາດໃຊ້ບັນຫຍັດສາສະໜາເປັນຂໍ້ຕັດສິນ ອີກທັ້ງບັນດາອຸລາມາກໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ຄວາມຮູ້ ຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ປວງຊົນໃນເລື່ອງຂອງສາສະໜາ ເຜີຍເເຜ່ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກິດຄວາມຕື່ນໂຕ ໃນການນຳບົດບັນຫຍັດຂອງອັລລໍຫ໌ມາຖືປະຕິບັດ ໃນທຸກແງ່ມຸມຂອງຊີວິດປະຈຳວັນ ສັ່ງເສຍເຊິ່ງກັນແລະກັນ ເພື່ອຄວາມກົມກຽວ ອົດທົນ ກຳຊັບກັນໃນເລື່ອງຄຸນງາມຄວາມດີ ຫ້າມປາມການເຮັດຊົ່ວທຸກຮູບແບບ ແລະ ສົ່ງເສິມບັນດາຜູ້ປົກຄອງໃຫ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ນອກຈາກນັ້ນແລ້ວ ຈຳເປັນຕ້ອງປາບປາມ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານອຸດົມການທີ່ບ່ອນທຳລາຍ ເຊັ່ນ ສັງຄົມນິຍົມ ຊາດນິຍົມ ການຖືເຜົ່າພັນດີກວ່າເຜົ່າອື່ນ ການດູຫມິ່ນຜິວ ແລະ ອື່ນ ໆ ທີ່ເປັນອຸດົມການ ຫຼື ຄວາມຄິດຕ່າງ ໆ ທີ່ຂັດແຍ້ງກັບບົດບັນຫຍັດຂອງອັລລໍຫ໌, ດ້ວຍເຫດຕ່າງ ໆ ທີ່ກ່າວມາແລ້ວທັ້ງໝົດ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສິ່ງທີ່ເສື່ອມເສຍໃຫ້ເປັນສິ່ງດີແກ່ບັນດາມຸສລິມ ຈະຊົງເຮັດໃຫ້ກຽດທີ່ຫາຍໄປຈາກພວກເຂົາກັບສູ່ພວກເຂົາອີກ ຈະຊົງຊ່ວຍເຫລືອພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໃຫ້ມີໄຊເຫນືອສັດຕູ ແລະ ຈະຊົງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມມັ່ນຄົງບົນພື້ນແຜ່ນດິນໂລກນີ້ ດັງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ : (ເເລະໜ້າທີ່ຂອງເຮົາຄື່ການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ສັດທາ) (ໂອງການທີ່ 30 ບົດທີ່ 47). ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: (ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງສັນຍາກັບບັນດາຜູ້ສັດທາ ເເລະ ບັນດາຜູ້ກະທຳຄວາມດີທັງຫຼາຍວ່າ ເເນ່ນ່ອນພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຕົວເເທນ ນະ ໂລກນີ້ ດັງທີ່ໄດ້ໃຫ້ແກ່ບັນດາຊົນກ່ອນພວກເຂົາເປັນຕົວເເທນມາກ່ອນເເລ້ວ ເເລະ ແນ່ນອນພະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ ເຊິ່ງພຣະອົງຊົງໂປດປານເປັນທີ່ໜັ້ນຄົງເປັນກຽດເເກ່ພວກເຂົາ ເເລະ ເເນ່ນອນພຣະອົງຈະຊົງປ່ຽນເເປງໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພ ຫຼັງຈາກຄວາມຍ້ານກົ່ວຂອງພວກເຂົາ ໂດຍທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ ບໍ່ຕັ້ງພາຄີອື່ນໃດຕໍ່ຂ້າ ເເລະ ຜູ້ໃດປະຕິເສດສັດທາຫຼັງຈາກນັ້ນ ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນພວກເຂົາຄື່ຜູ້ຝ່າຝືນ) (ໂອງການທີ່ 24 ບົດທີ່ 55). ແລະອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ: (ເເທ້ຈິງເຮົາຈະຊ່ວຍເຫຼືອບັນດາຣໍຊູລຂອງເຮົາ ເເລະ ບັນດາຜູ້ສັດທາຢ່າງເເນ່ນອນ ທັງໃນຊິວິດຂອງໂລກນີ້ ເເລະ ມື້ທີ່ເຊີ່ງປວງພະຍານຈະຢືນຂື້ນເປັນພະຍານ) (ໂອງການທີ່ 40 ບົດທີ່ 51). (ມື້ທີ່ການເເກ້ຕົວຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ອຳນວຍຜົນເເກ່ບັນດາຜູ້ອະທຳ ເເລະ ສຳລັບພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການສາບເເຊ່ງ ເເລະ ສຳລັບພວກເຂົາຈະມີທີ່ພຳນັກອັນຊົ່ວຊ້າ) (ໂອງການທີ່ 40 ບົດທີ່ 52).

ແລ້ວອັລລໍຫ໌ນັ້ນຄື ຜູ້ທີ່ເຮົາວິງວອນຂໍໃຫ້ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂບັນດາຜູ້ນຳຂອງຊາວມຸສລິມ ແລະ ປະຊາຊົນທົ່ວໄປ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດປະທານແກ່ພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເຊິ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈຖ່ອງເເທ້ໃນສາສະໜາ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດຊົງລວມພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໃຫ້ເປັນປຶກແຜ່ນ ດຳລົງມັ່ນຢູ່ບົນຕັກວາ (ຄວາມຍຳເກຼງ) ຕໍ່ພຣະອົງ ຂໍໄດ້ໂປດຊົງຊີ້ນຳພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນສູ່ເເນວທາງຂອງພຣະອົງທີ່ທ່ຽງຕົງ ໄດ້ໂປດຊ່ວຍເຫລືອສະນັບສະນູນສັດຈະທັມ ແລະ ຂະຈັດສິ່ງທີ່ເປັນເທັດ ຂໍໄດ້ໂປດຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໃນຄວາມຮ່ວມມືກັນໃນເລື່ອງທີ່ເປັນຄຸນນະທັມ ຄວາມຍຳເກຼງ ການສັ່ງເສຍເຊິ່ງກັນແລະກັນໃຫ້ມີສັດຈະທັມ ແລະ ມີຄວາມມານະອົດທົນ ເເທ້ຈິງ ພຣະອົງນັ້ນຊົງເປັນຜູ້ມີສິດ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງອະນຸພາບໃນເລື່ອງດັງກ່າວ, ຂໍອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງປະທານພອນ ແລະ ຄວາມສັນຕິແດ່ບ່າວ ແລະ ຣໍຊູລຜູ້ທີ່ດີຍິ່ງຂອງພຣະອົງ ຄືທ່ານນະບີຜູ້ເປັນອິຫມ່ຳ ແລະ ຜູ້ນຳຂອງເຮົາ ມຸຮຳມັດ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ແລະ ແດ່ວົງວານລວມທັ້ງສາວົກຂອງທ່ານ ຕະຫຼອດຈົນຜູ້ຈະເລິນຮອຍຕາມແນວທາງຂອງທ່ານທັ້ງມວນ , ຂໍຄວາມສັນຕິ ຄວາມເມດຕາ ແລະ ຄວາມຈຳເລິນຮຸ່ງເຮືອງຈາກອັລລໍຫ໌ຈົງປະສົບແດ່ທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.