Бир нифас аял Рамазан айында жети күн орозосун ачып, экинчи Рамазан келгенге чейин казасын кармаган эмес. Ошондой эле экинчи Рамазанда да баласын эмизген себептен жети күн орозо кармаган эмес жана оору себептүү казасын да кармаган эмес. Үчүнчү Рамазан айы жакындап калган болсо, ал аял эмне кылуусу керек? Бизге жооп бериңиз, Аллах сизди сооп-сыйлык менен сыйласын.
السؤال
1-суроо:
Бир нифас аял Рамазан айында жети күн орозосун ачып, экинчи Рамазан келгенге чейин казасын кармаган эмес. Ошондой эле экинчи Рамазанда да баласын эмизген себептен жети күн орозо кармаган эмес жана оору себептүү казасын да кармаган эмес. Үчүнчү Рамазан айы жакындап калган болсо, ал аял эмне кылуусу керек? Бизге жооп бериңиз, Аллах сизди сооп-сыйлык менен сыйласын.
س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.
الجواب
Жооп:
Эгер бул аял өзү жөнүндө айткандай, ооруп казасын өтөй албаса, анда күчү жеткен кезде казасын өтөп берет. Анткени ал экинчи Рамазан келсе да үзүрлүү болуп эсептелет.
Ал эми эч бир үзүрү жок эле шылтоолорду айтып жана шалаакылык кылса, экинчи Рамазанга чейин Рамазандын казасын кечиктирүүгө болбойт.
Аиша, радыяллаху анха, айтты: Менде орозонун карыздары бар болчу, анын казасын Шаабан айында гана кармай алчумун.
Ушуга таянып, бул аял өзүнө карашы керек. Эгерде үзүрү жок болуп карыз орозосун кармабай жүрө берсе, анда ал күнөөкөр болот. Аллага тообо кылып, мойнундагы орозосун кармоого шашылышы керек. Ал эми үзүрлүү болсо, казасын тутуп берүү бир жылга же эки жылга кечиксе да күнөөкөр болбойт.
ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.
أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:
«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].
[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).
وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.