Skip to content

Жена не постела во рамазан седум дена бидејќи била со нифас, и не ги напостила, а веќе настапил друг рамазан, и од овој рамазан исто не постела седум дена затоа што го доела детето, и овие денови не ги напостила оправдувајќи се дека била болна, што треба да прави, а третиот рамазан само што не настапил? Дајте ни појаснение Аллах нека ве награди за тоа.

السؤال

Прашање 1:

Жена не постела во рамазан седум дена бидејќи била со нифас, и не ги напостила, а веќе настапил друг рамазан, и од овој рамазан исто не постела седум дена затоа што го доела детето, и овие денови не ги напостила оправдувајќи се дека била болна, што треба да прави, а третиот рамазан само што не настапил? Дајте ни појаснение Аллах нека ве награди за тоа.

س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.

الجواب

Одговор 1:

Ако таа жена, како што таа кажала за себе дека - е болна, и не може да ги напости на казаа/накнадно пропуштеното - тогаш таа ќе го направи тоа кога ќе може да пости, бидејќи моментално има оправдување, па дури и да е следниот рамазан блиску.

Но ако таа нема оправдување, туку само изнаоѓа причини и ги запоставува обврските, тогаш таа нема оправдување да оддолжува со постењето на казаа до следниот рамазан.

Аиша, радијаллаху анха, кажала: Јас имав обврска да напостам каза/накнадно, и не можев тоа да го направам сѐ до месецот шабан.

Според ова, оваа жена треба да ја согледа сопствената состојба, ако нема оправдување тогаш ќе биде грешна, и должна е да побара прошка кај Аллах, и што побрзо да го напости тоа што ѝ поминало како обврска (а за што имала оправдување), а доколку има оправдување тогаш нема да биде грешна, па дури и да го одложи постот за една или две години.

ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.

أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:

«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].

[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).

وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.