Skip to content

ఒక స్త్రీ పురుటి ముట్టు వలన రమదాను యొక్క ఏడు ఉపవాసాలు ఆచరించలేదు, ఆ పై రాబోయే రమదాను వరకు కూడా ఆమె ఆ ఉపవాసాల ఖజాను పూర్తి చేయలేదు. మళ్ళీ తరువాత రమదానులో కూడా పిల్లకు పాలు పట్టించడం వలన. ఏడు ఉపవాసాలు పాటించలేదు అలా మరో రమదాను కూడా సమీపించింది అప్పుడు ఆ స్త్రీ ఏం చేయాలి ? సమాధాం ఇచ్చి మాకు మార్గదర్శకత్వం చేయగలరు. అల్లాహు తాలా మీకు పుణ్యఫలాలు ప్రసాదించుగాక!

السؤال

1వ ప్రశ్న:

ఒక స్త్రీ పురుటి ముట్టు వలన రమదాను యొక్క ఏడు ఉపవాసాలు ఆచరించలేదు, ఆ పై రాబోయే రమదాను వరకు కూడా ఆమె ఆ ఉపవాసాల ఖజాను పూర్తి చేయలేదు. మళ్ళీ తరువాత రమదానులో కూడా పిల్లకు పాలు పట్టించడం వలన. ఏడు ఉపవాసాలు పాటించలేదు అలా మరో రమదాను కూడా సమీపించింది అప్పుడు ఆ స్త్రీ ఏం చేయాలి ? సమాధాం ఇచ్చి మాకు మార్గదర్శకత్వం చేయగలరు. అల్లాహు తాలా మీకు పుణ్యఫలాలు ప్రసాదించుగాక!

س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.

الجواب

జవాబు:

పురుటి ముట్టులో ఉన్న స్త్రీ, వాస్తవంగా రోగగ్రస్తురాలై ఉపవాసం పాటించే శక్తి లేనట్లయితే, ఎప్పుడు ఆమెకు ఉపవాసాలు పాటించే శక్తిసామర్థ్యం కలుగుతుందో అప్పుడు ఆ తప్పిపోయిన ఉపవాసాలు పూర్తి చేయాలి చివరికి రెండవ రమదాను వచ్చినా సరే ఎందుకంటే ఆమె వద్ద తగిన కారణం ఉంది.

అయితే, కేవలం బద్దకం వలన ఒక రమదానులో మిగిలి పోయిన ఉపవాసాలు మరో రమదాను వరకు ఖజా చేయకుండా వాయిదా వేయడం సమంజసం కాదు.

ఆయిషా రదియల్లాహు అన్హా కథనం: నా పై (రమదాను) ఉపవాసాలు మిగిలి ఉండేవి నేను వాటిని షాబానులో మాత్రమే పూర్తి చేయగలిగే దానిని.

కనుక అలాంటి స్త్రీ తన గురించి ఒకసారి గంభీరంగా ఆలోచించుకోవాలి ఒకవేళ ఆమే వద్ద షరియతు పరమైన కారణం లేనట్లయితే, ఆమె పాపం చేసినట్లు అవుతుంది. ఆమె ముందుగా తప్పిపోయిన ఉపవాసాలను పూర్తిచేయాలి. కానీ ఒకవేళ ఆమె నిజంగా తగిన కారణం వలన తప్పిపోయిన రమదాను ఉపవాసాలు ఖజా చేయడంలో ఒకటి రెండు సంవత్సరాలు ఆలస్యం అయినా అందులో ఎలాంటి దోషమూ లేదు.

ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.

أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:

«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].

[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).

وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.