Skip to content

Lohusa bir kadın ramazan ayında yedi gün oruç tutmayıp, diğer ramazana kadar da kaza etmemiştir, ikinci ramazanda emzirmeye devam ederken hastalık nedeniyle kaza oruçlarını tutmayıp yedi gün daha kazasına eklenmiştir ve üçüncü ramazan da yaklaşmıştır, bu durumda ne yapmalıdır? Bizi bilgilendirin, Allah sizleri mükâfatlandırsın.

السؤال

Soru 1:

Lohusa bir kadın ramazan ayında yedi gün oruç tutmayıp, diğer ramazana kadar da kaza etmemiştir, ikinci ramazanda emzirmeye devam ederken hastalık nedeniyle kaza oruçlarını tutmayıp yedi gün daha kazasına eklenmiştir ve üçüncü ramazan da yaklaşmıştır, bu durumda ne yapmalıdır? Bizi bilgilendirin, Allah sizleri mükâfatlandırsın.

س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.

الجواب

Cevap 1:

Eğer bu kadın, kendisinden bahsetmiş olduğu gibi -hasta olup, kaza orucu tutamayacak durumda- ise, gücü yettiğince orucunu tutar. Çünkü onun bir mazereti olduğu için ikinci ramazan gelse bile bir sıkıntı olmaz.

Ama mazereti olmayıp da ihmal ediyorsa, o zaman ramazan orucunun kazasını ikinci ramazan gelene kadar geciktirmesi ona caiz değildir.

Aişe -radıyallahu anha- şöyle demiştir: Benim üzerimde kaza orucu olurdu, onu şaban ayına kadar kaza etmeye gücüm yetmezdi.

Buna göre bu kadın kendi nefsini sorgulamalıdır. Eğer mazereti yoksa günah işliyor demektir. Allah'a tövbe etmeli ve üzerine borç olan oruçlarını tutmakta acele etmelidir. Eğer kendinin geçerli bir mazereti varsa, o zaman bir veya iki yıl geciktirse bile bir sakıncası yoktur.

ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.

أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:

«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].

[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).

وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.