ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้ถือศีลอดในเดือนรอมาฎอนเป็นเวลา 7 วันเนื่องจากมีนิฟาส และยังไม่ได้ชด จนกระทั่งรอมาฎอนที่ 2 ได้เข้ามา และรอมาฎอนที่ 2 นั้นก็ทำให้เธอไม่ได้ถือศีลอดอีก 7 วัน เพราะต้องให้นมลูก และเธอก็ยังไม่ได้ชด เนื่องจากความเจ็บป่วยที่ประสบกับเธอ เธอควรทำอย่างไร เพราะรอมาฎอนที่ 3 ใกล้เข้ามาแล้ว? โปรดให้คำแนะนำแก่เราด้วย ขออัลลอฮ์ให้การตอบแทนท่าน
السؤال
คำถามที่1:
ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้ถือศีลอดในเดือนรอมาฎอนเป็นเวลา 7 วันเนื่องจากมีนิฟาส และยังไม่ได้ชด จนกระทั่งรอมาฎอนที่ 2 ได้เข้ามา และรอมาฎอนที่ 2 นั้นก็ทำให้เธอไม่ได้ถือศีลอดอีก 7 วัน เพราะต้องให้นมลูก และเธอก็ยังไม่ได้ชด เนื่องจากความเจ็บป่วยที่ประสบกับเธอ เธอควรทำอย่างไร เพราะรอมาฎอนที่ 3 ใกล้เข้ามาแล้ว? โปรดให้คำแนะนำแก่เราด้วย ขออัลลอฮ์ให้การตอบแทนท่าน
س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.
الجواب
คำตอบที่ 1:
หากผู้หญิงคนนั้นเป็นอย่างที่เธอได้กล่าวไว้เกี่ยวกับอาการของเธอว่า เธอป่วยและไม่สามารถถือศีลอดชดได้ ดังนั้นเธอสามารถถือศีลอดได้ทุกเมื่อที่เธอสามารถทำได้ เพราะเธอเป็นที่ได้รับการผ่อนผัน แม้ว่ารอมาฎอนที่ 2 จะเข้ามาแล้วก็ตาม
แต่หากเธอไม่มีข้อผ่อนผันใด ๆ แต่แสร้งทำเป็นป่วยและละเลยต่อหน้าที่ของเขา ดังนั้นไม่อนุญาตสำหรับเธอที่จะเลื่อนการถือศีลอดชดจนเข้ารอมาฏอนที่ 2 ได้
ท่านหญิงอาอิชะฮ์ รอฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า "ครั้งหนึ่งฉันมีหน้าที่ต้องถือศีลอดชด แต่ฉันไม่สามารถทำได้นอกจากในเดือนชะอ์บาน"
ดังนั้น นางจึงต้องใคร่ครวญตัวเอง หากเธอไม่มีข้อผ่อนผันจริงๆ แสดงว่าเธอได้ทำบาป เธอต้องเตาบะฮ์กลับใจต่ออัลลอฮ์ และให้ทำการชดการถือศีลอดที่ติดข้างทันที แต่ถ้าเธอมีข้อผ่อนผันจริง ก็ไม่มีบาปใด ๆ สำหรับเธอ แม้ว่าจะล่าช้าสักปีหรือสองปีก็ตาม
ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.
أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:
«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].
[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).
وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.