Een vrouw verbrak haar vasten tijdens de Ramadan gedurende zeven dagen terwijl ze in de postnatale periode was, en ze heeft haar vasten nog niet ingehaald toen de volgende Ramadan aanbrak. In de tweede Ramadan, brak ze haar vasten opnieuw gedurende zeven dagen terwijl ze borstvoeding gaf, en ze heeft haar vasten nog niet ingehaald vanwege haar gezondheidstoestand. Wat is haar verplichting nu, aangezien de derde Ramadan snel nadert? Wij vragen om advies, moge Allah u belonen.
السؤال
V1:
Een vrouw verbrak haar vasten tijdens de Ramadan gedurende zeven dagen terwijl ze in de postnatale periode was, en ze heeft haar vasten nog niet ingehaald toen de volgende Ramadan aanbrak. In de tweede Ramadan, brak ze haar vasten opnieuw gedurende zeven dagen terwijl ze borstvoeding gaf, en ze heeft haar vasten nog niet ingehaald vanwege haar gezondheidstoestand. Wat is haar verplichting nu, aangezien de derde Ramadan snel nadert? Wij vragen om advies, moge Allah u belonen.
س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.
الجواب
A1:
Als deze vrouw, zoals ze over zichzelf heeft verklaard, in een zieke toestand verkeert en niet in staat is om haar vasten in te halen, dan kan ze haar vasten voltooien zodra ze hiertoe in staat is, omdat ze een geldige reden heeft, zelfs als de tweede Ramadan aanbreekt.
Als er echter geen geldige reden voor haar is en ze alleen uitstelt en aarzelt, dan is het voor haar niet toegestaan om het inhalen van de vastendagen van Ramadan uit te stellen tot de volgende ramadan.
Aisha (moge Allah tevreden zijn over haar) zei: Soms had ik vastendagen die ik niet kon inhalen behalve tijdens de maand Sha'ban.
Op basis hiervan moet deze vrouw naar zichzelf kijken; als ze geen geldige reden heeft, is ze zondig en moet ze berouw tonen aan Allah. Ze moet ook proberen om het vasten dat ze verschuldigd is in te halen. Als ze echter een geldige reden heeft, dan is er geen zonde voor haar, zelfs als ze het vasten een jaar of twee jaar uitstelt.
ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.
أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:
«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].
[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).
وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.