Një grua nuk ka agjëruar shtatë ditë në Ramazan për shkak të menstruacioneve. Dhe ajo nuk i ka kompensuar deri sa erdhi Ramazani tjetër. Gjatë Ramazanit të dytë, përsëri i kanë ngelur shtatë ditë për shkak të gjidhënies dhe nuk i ka kompensuar këto ditë për shkak të sëmundjes. Tani po afrohet Ramazani i tretë, çfarë duhet të bëjë ajo? Na jepni përgjigje Allahu ju shpërbleftë.
السؤال
Pyetja 1:
Një grua nuk ka agjëruar shtatë ditë në Ramazan për shkak të menstruacioneve. Dhe ajo nuk i ka kompensuar deri sa erdhi Ramazani tjetër. Gjatë Ramazanit të dytë, përsëri i kanë ngelur shtatë ditë për shkak të gjidhënies dhe nuk i ka kompensuar këto ditë për shkak të sëmundjes. Tani po afrohet Ramazani i tretë, çfarë duhet të bëjë ajo? Na jepni përgjigje Allahu ju shpërbleftë.
س19: امرأةٌ أفطرت في رمضان سبعة أيامٍ وهي نفساء، ولم تقض حتى أتاها رمضان الثاني، وطافها من رمضان الثاني سبعة أيامٍ وهي مرضعٌ، ولم تقض؛ بحجّة مرضٍ عندها، فماذا عليها وقد أوشك دخول رمضان الثالث؟ أفيدونا أثابكم الله.
الجواب
Përgjigje:
Nëse kjo grua ka qenë ashtu siç ka thënë, pra ka qenë e sëmurë dhe nuk ka qenë në gjendje të agjërojë, atëherë ajo duhet t’i kompensojë këto ditë kur të jetë në gjendje, edhe nëse kalon Ramazani i dytë. Sepse është e justifikuar.
Por nëse nuk ka ndonjë arsye të vlefshme dhe thjesht po tregohet neglizhente dhe po justifikohet, nuk i lejohet të shtyjë kompensimin e agjërimit deri në Ramazanin pasues.
Aisheja – Allahu qoftë i kënaqur me të – ka thënë: "Kisha agjërim për të kompensuar, dhe nuk e kompensoja dot veçse në Sha'ban."
Prandaj, ajo duhet të shikojë gjendjen e saj. Nëse ka pasur arsye, nuk ka gjynah, por duhet t’i kompensojë sapo të mundet, edhe nëse vonohet një apo dy vjet. Por nëse nuk ka pasur arsye, atëherë është mëkatare, dhe duhet të pendohet, si dhe të nxitojë në kompensimin e ditëve që i kanë mbetur.
ﺟ19: إذا كانت هذه المرأة كما ذكرت عن نفسها -أنها في مرضٍ، ولا تستطيع القضاء- فإنها متى استطاعت صامته؛ لأنها معذورةٌ، حتى ولو جاء رمضان الثاني.
أما إذا كان لا عذر لها، وإنما تتعلل وتتهاون، فإنه لا يجوز لها أن تؤخّر قضاء رمضان إلى رمضان الثاني، قالت عائشة رضي الله عنها:
«كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ إِلَّا فِي شَعْبَانَ» [1].
[4] البخاري، كتاب الصوم، باب متى يقضي قضاء رمضان (1950)، ومسلم، كتاب الصيام، باب في جواز تأخير قضاء رمضان (151) (1147).
وعلى هذا، فعلى هذه المرأة أن تنظر في نفسها، إذا كان لا عذر لها فهي آثمةٌ، وعليها أن تتوب إلى الله، وأن تبادر بقضاء ما في ذمتها من الصّيام، وإن كانت معذورةً فلا حرج عليها، ولو تأخرت سنةً أو سنتين.