Ang aklat na "Ang Pagbibigay-linaw sa mga Kahulugan ng Adhān" ay tumatalakay sa mga pangungusap ng adhān para magbigay-linaw sa mga ito sa isang pagbibigay-linaw na pampananampalataya, na nagpapatingkad sa mga dimensiyon nitong pampaniniwala at pang-edukasyon. Mapaglilinawan na ang adhān ay hindi isang payak na panawagan para sa pagsasagawa ng ṣalāh; bagkus ito ay isang paanyayang pang-araw-araw tungo sa Tawḥīd at tagumpay. Magrerepaso ito ng mga pangungusap ng adhān at mga ipinahihiwatig ng mga ito mula sa pagdakila kay Allāh at pagsaksi sa Tawḥīd at Pasugo hanggang sa paanyaya tungo sa…
Wika: lang_tl
Inihanda ni: Ang Pangkaalamang Lupon ng Kapisanan ng Serbisyo ng Nilalamang Islāmiko sa Maraming Wika
ِِAng Pangkaalamang Lupon ng Kapisanan ng Serbisyo ng Nilalamang Islāmiko sa Maraming Wika
Ang adhān ay isang panawagang makapanginoong naririnig ng Muslim limang ulit sa isang araw, na nagpapaalaala sa kanya ng kadakilaan ni Allāh at nag-aanyaya sa kanya tungo sa kabutihan at tagumpay. Ito ay isang sandaling nag-uugnay sa pagitan ng tao at Tagalikha niya, na natitigil siya rito sa hiyawan ng Mundo upang tumigil habang nakikiniig sa Panginoon niya.Hindi ibinibilang ang adhān bilang isang payak na pagpapanawagan sa oras ng ṣalāh; bagkus ito ay isang paanyaya tungo sa kapanatagan, pananampalataya, at pagpapanibago ng ugnayan kay Allāh.Nagdadala ang adhān ng mga matayog na kahulugang nagsisimula sa pagdakila kay Allāh at nagwawakas sa pag-aanyaya tungo sa pagdarasal kung saan natatagpuan ng Muslim ang katiwasayan niya.Sa bawat sandaling inaangat dito ang adhān, bumubulong ito sa puso na ang tunay na buhay ay nagsisimula sa paglapit kay Allāh.
Ang pangalan ng kamahalan: "Allāh" ay may kahulugang ang dinidiyos, ibig sabihin: ang sinasamba. Ito ang pangalan ng Panginoong Tagalikha (kapita-pitagan ang kapitaganan Niya). Ang lahat ng mga pangalang pandiyos ay gaya ng kasunod para rito at paglalarawan para rito. Si Allāh ay ang Nag-iisa, ang Kaisa-isa, na hindi nagkaanak at hindi ipinanganak. Siya ay ang Tagalikha ng mga langit at lupa.
Ang pagsabi ng: "Allāhu akbar (Si Allāh ay pinakadakila)" ay nangangahulugan na si Allāh ay pinakadakila kaysa sa bawat anuman at pinakakapita-pitagan para maiugnay sa Kanya ang hindi naaangkop sa kapitaganan Niya at kalubusan Niya.
Allāhu akbar. Ang pangungusap na ito ay nagpapaalaala sa Muslim na walang anuman sa buhay na ito na kinakailangan na umabala sa kanya palayo sa Tagalikha niya at na kailangan sa tao na tumahak sa buhay niya kaayon sa pagnanais ni Allāh at Batas Nito, hindi kaayos sa mga pithaya niya at mga pagnanasa niya sapagkat si Allāh ay pinakadakila kaysa sa bawat anumang nasa Mundo.
Ang pangungusap na "Allāhu akbar" ay naririnig ng tagayari kaya tumitigil siya sa pagyari niya, ng magsasaka kaya tumitigil siya sa pag-aararo niya, ng mangangalakal kaya nagsasara siya ng tindahan niya, at ng tagapagturo kaya tumitigil siya sa aralin niya dahil si Allāh ay pinakadakila kaysa sa bawat pinagkakaabalahan at trabaho. Ang pagtigil-tigil na ito at ang pagtuon sa pagsamba ay isang patunay na si Allāh ay pinakadakila sa puso ng mananampalataya kaysa sa bawat natatamasa sa Mundo.Si Allāh ay pinakadakila kaya sa bawat pagsubok at kasawiang-palad at kaysa sa alinmang lagay sa buhay. Ang sinumang sumampalataya rito ay magmamaliit ng mga krisis at mapapanatag ang puso niya dahil siya, kasama ni Allāh, ang nalulugod sa pagtatadhana Nito, ang nagtitiwala sa karunungan Nito at pangangasiwa Nito.
Ashahadu an lā ilāha illa -llāh. Ashahadu an lā ilāha illa -llāh.
Ashahadu an lā ilāha illa -llāh. (Sumasaksi ako na walang Diyos kundi si Allāh.)
Ito ay ang unang pagsaksi. Ang kahulugan nito ay ang pagkilala kay Allāh na Siya ay Tagalikha ng bawat anuman, Panginoon nito, Hari nito, at Tagapangasiwa nito; na Siya ay ang kinakailangan na sambahin nang mag-isa bukod sa anumang iba sa Kanya; na walang sinasamba ayon sa karapatan kundi si Allāh nang mag-isa; at na Siya ay nag-iisang walang katambal para sa Kanya, walang anak para sa Kanya, at walang katulad para sa Kanya kaya naman hindi ibinabaling ang pagsamba sa iba pa kay Allāh at hindi dinadalanginan ang iba pa kay Allāh.
Ang pagsaksing ito ay pinakamalaking pagsaksi sa kairalan. Ito ay saligan ng pananampalataya sa lahat ng mga mensaheng makadiyos. Ang lahat ng mga propeta (sumakanila ang pangangalaga) gaya nina Noe, Abraham, Moises, Jesus hanggang kay Muḥammad ay nag-anyaya sa mga tao nila tungo sa pagkilala, pagtanggap, at pananampalataya na walang Diyos kundi si Allāh. ito ay pangungusap na nilikha ni Allāh ang nilikha alang-alang dito, isinugo Niya ang mga sugo para sa pagkilala rito, pinababa Niya ang mga kasulatan para sa paglilinaw rito, ginawa Niya ang Paraiso bilang isang gantimpala para sa sinumang naghatid nito nang wagas mula sa puso niya, at ipinagkait Niya sa Impiyerno ang sinumang namatay habang siya ay nakatitiyak dito.
Ito ay ang susi ng pananampalataya, ang pintuan ng kaligtasan, ang saligan ng Relihiyon, at ang pundasyon ng Tawḥīd.
Alang-alang sa pangungusap na ito, bubuhayin ang mga tao mula sa mga libingan nila at tutuusin sila sa Araw ng Pagbangon. Kaya naman kapag namuhay siya rito at nagpawakas siya dahil dito ng buhay niya, natamo nga niya ang dakilang pagkatamo. Ang sinumang tumanggi rito at hindi bumigkas nito, magiging karapat-dapat siya sa pamamalagi sa Impiyerno.
Ashahadu anna Muḥammadar rasūlu -llāh. Ashahadu anna Muḥammadar rasūlu -llāh.
Ashahadu anna Muḥammadar rasūlu -llāh. (Sumasaksi ako na si Muḥammad ay Sugo ni Allāh.)
Ang kahulugan ng pagsaksing ito ay na sumasaksi ang Muslim na si Allāh ay nagsugo kay Muḥammad bilang isang pangwakas sa mga mensaheng makadiyos at bilang tagapagpaabot sa mga tao ng mensahe ng Panginoon nila sa kanila; na magpakatiyak ang Muslim na walang daan para sa pagsamba kay Allāh at pagtamo ng kaluguran Niya malibang sa pamamagitan ng pagsaksi para sa Sugo (basbasan ito ni Allāh at pangalagaan) sa pagkasugo, pakikipagsunuran dito, pagtulad dito, at pagsamba kay Allāh sa pamamagitan ng Palabatasan na ipinaabot ng Sugong si Muḥammad (basbasan ito ni Allāh at pangalagaan); at na ang bawat pagsambang nagpapakalapit-loob sa pamamagitan nito ang tao, na hindi nagpaabot nito ang Sugo, ito ay walang-saysay at hindi magpapakinabang sa tagapagsagawa nito sa Mundo at Kabilang-buhay, bagkus tutuusin siya dahil doon at parurusahan dahil siya ay sumamba kay Allāh sa pamamagitan ng hindi ipinaabot ng Sugo Niya (basbasan Niya ito at pangalagaan).
Naglalaman ang pagsaksi na ang Sugo (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay Lingkod ni Allāh at Sugo ng Panginoon ng mga nilalang. Naglalaman din ito na ang Sugo (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay ang pangwakas sa mga sugo (sumakanila ang pangangalaga); at na walang propeta matapos niya. Gayundin naman, naglalaman ito ng pananampalataya sa nalalabi sa mga himalang inihatid niyon, na ang pinakadakila sa mga ito ay ang Marangal na Qur'ān, ang mensaheng makadiyos na pangwakas, na hindi natitigil na umiiral sa wika na bumaba iyon dito, na iniingatan laban sa pagkadagdag, pagkakulang, at pagpapaiba;at na ang Marangal na Qur'ān na ito ay hindi natutularan sa retorika nito, mga patakaran nito, at mga kapatnubayan nito. Humamon nga si Allāh sa Sangkatauhan na maglahad ng tulad nito at kahit iisang kabanatang tulad nito ngunit nawalang-kakayahan sila sa paglipas ng mga taon hanggang sa araw nating ito samantalang ang Sangkatauhan ay walang-kakayahan doon.
Naglalaman ang pagsaksi na ang Sugo (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay dumating lamang upang magpanumbalik sa mga tao sa Tawḥīd gaya ng ginawa noong bago pa niya nina Abraham, Moises, at Jesus (sumakanila ang pangangalaga) sapagkat siya ay Sugo ng Panginoon ng mga nilalang. Tumahak siya sa daan na tinahakan ng lahat ng mga propeta sa pagpapaabot nila ng mga mensahe ng Panginoon nila bagaman wala nang propeta matapos niya.
Ḥayya `ala -ṣṣalāh. Ḥayya `ala -ṣṣalāh.
Ḥayya `ala -ṣṣalāh. (Humayo sa ṣalāh.)
Ang kahulugan ng sugnay: O mga mananampalataya, hali kayo sa pagsamba sa Panginoon ninyo sapagkat tunay na Siya ay Mapagpatawad, Maawain, na tumatanggap ng pagbabalik-loob at nagpapaumanhin ng mga masagwang gawa.
O anong dakilang karangalan na mag-utos si Allāh sa isang tao sa bawat lugar na may katipunan ng mga Muslim upang magpahayag ng panawagan at mag-anyaya sa kanila sa bawat araw nang limang beses upang magsabi sa kanila: "Pumarito kayo at hali kayo sa pagsamba sa Panginoon ninyo."
Tunay na ito ay isang panawagan at pagpapaalaala sa mga mananampalataya na sumapit na ang tipanan nila sa pagsamba sa Panginoon nila, na kailangan sa kanila na bumitaw sa anumang nagpapaabala sa kanila na mga nauukol sa Mundo at tumuon sa pagsamba; na mag-iwan sila ng nasa mga kamay nila na pangangalakal o pagsasaka at tumuon kay Allāh at ito ay isang patotoo sa katapatan ng pananampalataya; at na ito ay inuuna sa bawat natatamasa sa Mundo.
Tunay na ito ay isang panawagang nag-aanyaya sa mga tao tungo sa pagdarasal na siyang ugnayang tuwiran sa pagitan ng tao at Panginoon niya. Tunay na ang pagdarasal ay isang pagsambang nagwawasak sa klasismo at gumagawa sa mga tao bilang pantay-pantay sa harapan ng Panginoon nila.
Ḥayya `ala -lfalāḥ. Ḥayya `ala -lfalāḥ.
Ḥayya `ala -lfalāḥ. (Humayo sa tagumpay.)
Ang tagumpay ay nangangahulugan ng pagkalugod, pagtamo, pagkaligtas, kaligtasan sa Mundo at Kabilang-buhay, kaligayahang walang-hanggan, at pagkapatnubay tungo sa tumpak na daan.
Kabilang sa mga kahulugan nito ang pagtamo ng lugod ni Allāh, ang pagtamo ng Paraiso, at ang kaligtasan mula sa Impiyerno dahil ang sinumang sumampalataya at nagdasal ay nagtagumpay nga; at ang sinumang nagtagumpay ay naligtas nga at nagtamo nga ng pamamalaging walang-hanggan sa Paraiso.
Tunay na ang mu'adhdhin ay nagpapaalaala sa mga mananampalataya sa sandali ng bawat ṣalāh na tumuon sila sa katiwasayan, seguridad, kapahingahan ng puso, kadalisayan ng espiritu, at kaligayahan sa Mundo at Kabilang-buhay.
Allāhu akbar. Allāhu akbar. Lā ilāha -lla -llāh. (Si Allāh ay pinakadakila. Si Allāh ay pinakadakila. Walang Diyos kundi si Allāh.)
Ang pagwawakas ay sa pamamagitan ng Takbīr at Tawḥīd.
Winawakasan ang adhān sa pag-uulit-ulit ng sugnay na: "Allāhu akbar (Si Allāh ay pinakadakila)" at pagbibigay-diin na: "Lā ilāha illa -llāh (Walang Diyos kundi si Allāh)." Ang dalawang sugnay na ito ay pagbibigay-diin sa mga naunang kahulugan at nasa dalawang ito umiinog ang kairalang pantao. Ang reyalidad na ito ay ang pinakatapat na reyalidad na pansansinukob at pangkairalang (cosmic and existential reality), maging nakatalos man dito ang tao o hindi nakatalos dito, nakaalam man siya nito o hindi nakaalam nito. Tunay na ang mga pinakadakilang katotohanan ay hindi napipinsala ng kamangmangan ng ilan sa mga tao.Ang reyalidad na ito ay hindi nag-iiba at hindi napapalitan gaano man tumagal ang panahon at gaano man nagsunuran ang mga pangyayari: na si Allāh ay pinakadakila kaysa sa bawat bagay; na si Allāh ay ang Diyos na Totoo; na Siya ay ang karapat-dapat sa pagsamba – tanging Siya; at na ang pagsamba sa iba sa Kanya ay walang-kabuluhan.
Tunay na ito ay isang paanyaya para sa pagdakila sa dinakila ni Allāh at pagsaksi kay Allāh sa sinaksihan Niya para sa sarili Niya hinggil doon, sinaksihan para sa Kanya hinggil doon ng mga sugo (sumakanila ang pangangalaga), at sinaksihan hinggil doon ng mga mananampalataya.
Sa pagwawakas, ang adhān ay hindi isang payak na panawagan para sa ṣalāh; bagkus ito ay isang panawagan para sa tagumpay, pagtamo, at kaligtasan. Ito ay isang mensaheng nauulit-ulit sa mga masjid limang ulit araw-araw upang gumising sa mga puso at magpaalaala sa atin na si Allāh ay Malapit, na ang kapanatagan ay posible, at na ang daan tungo sa tagumpay ay nagsisimula sa ṣalāh at ugnayan sa pagitan ng tao at Tagalikha niya.
Samakatuwid, mag-ulit-ulit ka kasama ng mu'adhdhin ng pagsambit ng: "Allāhu akbar. Allāhu akbar. Lā ilāha illa -llāh." Mag-ulit-ulit ka ng pagsaksi sa Tawḥīd. Sumaksi ka sa sinaksihan ni Allāh para sa sarili Niya at sa inihatid ng mga sugo Niya na katotohanan. Maging kabilang ka sa mga magtatamo at mga Muslim na monoteista.
Buksan mo ang puso mo sa pananampalataya. Sabihin mo: "Ashahadu an lā ilāha illa -llāh, wa-ashhadu anna Muḥammadar rasūlu -llāh (Sumasaksi ako na walang Diyos kundi si Allāh at sumasaksi ako na si Muḥammad ay Sugo ni Allāh)," papasok ka sa awa ni Allāh, magtatamo ka ng kaligayahan sa Mundo at kaligtasan sa Kabilang-buhay, at bubuhayin ka sa Araw ng Pagbangon sa pangkat ng mga mananampalataya.
رسالة لطيفة تتناول أصول العقيدة الإسلامية بأسلوب مبسط وميسر. تبدأ بمقدمة حول أهمية علم التوحيد، كونه أشرف العلوم وأجلّها، ثم تتناول مفهوم الدين الإسلامي وأركانه الخمسة: الشهادتان، والصلاة، والزكاة، والصوم، والحج. كما يشرح الإيمان بالله، وملائكته، وكتبه، ورسله، واليوم الآخر، ويؤكد على أهمية التوحيد في بناء دين المسلم بشكل سليم.
الكتاب يهدف إلى تعزيز الفهم الصحيح للعقيدة الإسلامية وتطبيقها في حياة المسلم اليومية.
Ang Pamamaraan ng Pagsasagawa ng Wuḍū' (Isang Praktikal at Maiksing Pagpapaliwanag)
79 wika
Ang Pamamaraan ng Pagsasagawa ng Wuḍū' (Isang Praktikal at Maiksing Pagpapaliwanag)
Ang Pamamaraan ng Pagsasagawa ng Wuḍū' (Pinasimpleng Video Clip) Isang praktikal na pagpapatupad na nagpapaliwanag sa pamamaraan ng pagsasagawa ng wuḍū' nang hakbang-hakbang, na lubhang mahalaga dahil ang wuḍū' ay isang kundisyon para sa katumpakan ng ṣalāh. Panoorin ang video clip at pag-aralan ang tumpak na pamamaraan ng wuḍū'. Ang Pamamaraan ng Pagsasagawa ng Wuḍū'
Ang Pinaiksing Makabuluhan Para sa Muadhdhin, Imam, at Khaṭīb; at ang mga Patakaran sa mga Masjid
47 wika
Ang Pinaiksing Makabuluhan Para sa Muadhdhin, Imam, at Khaṭīb; at ang mga Patakaran sa mga Masjid
Ang Aklat na ito ay naglalahad ng isang masaklaw na pananaw hinggil sa mga patakaran sa adhān at Iqāmah, pamumuno sa Ṣalāh, Khuṭbah sa Jumu`ah, at mga etiketa sa masjid. Gayundin, tumatalakay ang aklat ng mga tungkulin ng mga mu'adhdhin, mga imām, at mga khaṭīb. Nagpapatibay ito ng kahalagahan ng pag-aaral sa mga patakaran ng Sharī`ah na nakaugnay sa mga gawaing ito para sa paggarantiya ng maayos na pagsasagawa sa mga ito. Sumasaklaw rin ito sa mga tekstong nasasaad buhat sa Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) kasama ng pagbibigay-linaw sa mga ito para sa paggarantiya ng…
Panimula ng Aklat Ang papuri ay ukol kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilalang. Ang basbas at ang pangangalaga ay ukol sa Propeta nating si Muḥammad at ukol sa mag-anak niya at mga Kasamahan niya sa kalahatan. Sa pagsisimula, Nasa harapan mo, mahal kong mag-aaral, ang Ikalimang Aklat mula sa mga silabus ng Nibras, ang mga pampagtuturong silabus na iyon na naglalayon ng pagtatatag ng isang Islāmikong matatag na edukasyon at pagbuo ng personalidad ng mag-aaral alinsunod sa pang-edukasyong Islāmikong silabus. Mag-aaralan tayo sa aklat na ito ng isang pinaiksing pagpapakahulugan sa mga sūrah na…