წიგნი "აზანის მნიშვნელობის განმარტება" განიხილავს აზანის სიტყვებს და განმარტავს მათ რწმენის კონტექსტში, წარმოსახავს მათ რწმენისა და აღმზრდელობით მნიშვნელობას. წიგნი ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ აზანი უბრალოდ ლოცვაზე მოწოდება კი არ არის, არამედ ყოველდღიური მოწვევა ერთღმერთიანობისა და წარმატებისკენ. ავტორი დეტალურად განიხილავს აზანის თითოეულ სიტყვას: ღმერთის განდიდებიდან, ერთღმერთიანობის და მოციქულის მოწმისგან, ლოცვასა და წარმატებაზე მოწვევამდე და საბოლოოდ — თაქბირისა და თაჰმიდით დასრულებამდე. შთამბეჭდავი სტილით, (ამ წიგნის ავტორი) აზანის სიტყვებს მის სულიერ მიზნებთან აკავშირებს, რათა გააღვიძოს…
Language: lang_ka
Prepared by: ისლამური კონტენტის სხვადასხვა ენაზე გავრცელების ასოციაციის სამეცნიერო კომიტეტი
ისლამური კონტენტის სხვადასხვა ენაზე გავრცელების ასოციაციის სამეცნიერო კომიტეტი
აზანი ღვთიური მოწოდებაა, რომელსაც მუსლიმი დღეში ხუთჯერ ისმენს. იგი ახსენებს მას ალლაჰის სიდიადეს და მოუწოდებს სიკეთისკენ და წარმატებისკენ. ეს არის ურთიერთობის მომენტი ადამიანსა და მის შემოქმედს შორის, როცა იგი წყდება ამქვეყნიურ ხმაურს და ღვთის მიმართ ვედრებით დგება.აზანი მხოლოდ ლოცვის დროის გამოცხადებად არ ითვლება, ის არის მოწოდება სიმშვიდის, რწმენისა და ალლაჰთან კავშირის განახლებისკენ.აზანი მოიცავს უზენაეს მნიშვნელობებს, ის იწყება ალლაჰის სიდიადით და სრულდება ლოცვისკენ მოწოდებით, სადაც მუსლიმი პოულობს შინაგან სიმშვიდეს.ყოველ ჯერზე, როცა აზანის ხმა ისმის, გულში ჩურჩულად იგრძნობა, რომ ნამდვილი სიცოცხლე ალლაჰთან სიახლოებით იწყება.
ღმერთის სახელი "ალლაჰ" ნიშნავს: ის, ვისაც თაყვანს სცემენ, ვისიც ეშინიათ და ვისზეც არის დამოკიდებული ყოველგვარი მსახურება, ეს არის ყოვლისმპყრობელი უფლის სახელი, რომელსაც უკიდეგანო სიდიადე და სრულყოფილება უკავშირდება, ყველა სხვა ღვთიური სახელი მასზეა დამოკიდებული და მას აღწერს. ალლაჰი არის ერთადერთი, რომელიც არც შობილა და არც უშვია, ის არის ცათა და მიწის შემქმნელი, უზენაესი და ყოვლისმცოდნე.
ფრაზა "ალლაჰუ აქბარ'" ნიშნავს, რომ ალლაჰი არის უდიდესი ყველაფერზე და ბევრად აღმატებულია იმაზე, რომ მას მიეწეროს რამე ისეთი, რაც არ შეეფერება მის სიდიადესა და სრულყოფილებას.
ალლაჰუ აქბარ... ეს ფრაზა მუსლიმს ახსენებს, რომ ამ ცხოვრებაში არაფერმა არ უნდა შეაკავოს ის ალლაჰის ხსენებასა და მსახურებას, ის მოუწოდებს ადამიანს, რომ ცხოვრება ალლაჰის ნება-სურვილით და შარიათის მიხედვით წარმართოს და არა საკუთარი სურვილებისა და ვნებების მიხედვით, რადგან ალლაჰი არის აღმატებული ყველაფერზე, რაც ამქვეყნიურ ცხოვრებაშია.
ალლაჰუ აქბარ - ეს სიტყვები რომ ისმის, ხელოსანი წყვეტს თავის საქმეს, მიწათმოქმედი წყვეტს ხვნას, ვაჭარი ხურავს მაღაზიას, მასწავლებელი აჩერებს გაკვეთილს, რადგან ალლაჰი აღმატებულია ყოველ საქმესა და საქმიანობაზე, ამგვარი გაჩერება და თაყვანისცემისკენ მიქცევა არის ცხადი მტკიცებულება იმისა, რომ მორწმუნის გულში ალლაჰი უფრო დიდია, ვიდრე ამქვეყნიური ყველა სიამოვნება.ალლაჰი აღმატებულია ყოველ უბედურებაზე და განსაცდელზე, ყოველ სირთულესა და მდგომარეობაზე ცხოვრებაში, ვისაც ეს რწემა აქვს, ის უყურებს გასაჭირს, როგორც უმნიშვნელოს, მისი გული მშვიდდება, რადგან ალლაჰთანაა, კმაყოფილია მისი განგებით და ენდობა მის სიბრძნესა და მმართველობას.
აშჰადუ ან ლაა ილაჰა ილლა ალლაჰ (ვამოწმებ, რომ არ არსებობს სხვა ღვთაება, გარდა ალლაჰისა)
აშჰადუ ან ლაა ილააჰა ილლა ალლაჰ: ვამოწმებ, რომ არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა
ეს არის პირველი დამოწმება, მისი მნიშვნელობაა: ალლაჰის აღიარება, როგორც ყოვლისშემქმნელის, მფლობელის, მეუფისა და მმართველის, ეს ნიშნავს, რომ მხოლოდ ალლაჰს უნდა ეთაყვანოს ადამიანი, და არავის და არაფერს მის გარდა, არ არსებობს ჭეშმარიტად თაყვანისცემის ღირსი, გარდა ალლაჰისა.
იგი ერთია, მას არ ჰყავს არც თანაზიარი, არც შვილი და არც მსგავსი, ამიტომ არ შეიძლება თაყვანისცემა მიეძღვნას ვინმეს, გარდა ალლაჰისა, და არ უნდა მოხდეს ვინმეზე თაყვანისცემა ან მოხმობა, გარდა ალლაჰისა.
ეს დამოწმება არის უდიდესი მოწმობა მთელს არსებობაში, იგი წარმოადგენს რწმენის ფუძეს ყველა ღვთის მიერ მოვლენილ გზავნილებში, ყველა შუამავლები (ღმერთის მშვიდობა მათ) ნოე, იბრაჰიმი, მუსა, ისა და მუჰამმადი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თავიანთ ხალხს მოუწოდებდნენ აღიარებისა და რწმენისკენ, რომ არ არსებობს ღმერთი, გარდა ალლაჰისა, ეს არის ის სიტყვა, რისთვისაც ალლაჰმა შექმნა სამყარო, წარმოგზავნა მოციქულები მის გასამტკიცებლად, გამოაგზავნა წიგნები მის გასაგებად, ალლაჰი ქმნის სამოთხეს მისთვის, ვინც გულწრფელად ამ სიტყვით მოვა, და აკრძალავს ჯოჯოხეთს მისთვის, ვინც ამ რწმენითა და მასზე დაჯერებული გულით გარდაიცვალა.
იგი რწმენის გასაღები, წარმატების კარი, რელიგიის საფუძველი და ერთღმერთიანობის საყრდენია.
ამ სიტყვისთვის ადამიანები აღსდგებიან საფლავებიდან და გაასამართლებენ საყოველთაო აღდგომის დღეს, ვინც ამ სიტყვით იცხოვრებს და ამით დაასრულებს სიცოცხლეს — იგი მოიპოვებს უდიდეს გამარჯვებას, ხოლო ვინც უარყოფს მას და არ წარმოთქვამს, ის ჯოჯოხეთში სამარადისო ყოფნას დაიმსახურებს.
აშჰადუ ანნა მუჰამმადან რასუულ ალლაჰ (ვამოწმებ, რომ მუჰმმადი ალლაჰის მონა და შუამავალია)
აშჰადუ ანნა მუჰამმადან რასულულლაჰ
ამ დამოწმების მნიშვნელობა ის არის, რომ მუსლიმი ამოწმებს, რომ ალლაჰმა მოავლინა მოციქული მუჰამმადი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), როგორც ღვთიური გზავნილების დამსრულებელი და როგორც მაცნე, რომელიც ადამიანებს უფლის გზავნილს გადასცემს, და ის, რომ მუსლიმს მტკიცედ უნდა სწამდეს: ალლაჰის მსახურებისკენ და მისი კმაყოფილების მოპოვებისკენ გზა მხოლოდ მაშინ არის სწორი და მისაღები, როცა ადამიანი მოწმობს მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შესახებ, რომ ის იყო ღვთის გზავნილის მატარებელი, როცა მიჰყვება მას, ბაძავს მას და ალლაჰს მხოლოდ იმ კანონით ემსახურება, რაც მოუტანა მოციქულმა მუჰამმადმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას). ხოლო ყოველი ის მსახურება, რომელსაც ადამიანი ასრულებს, მაგრამ მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ უქადაგია და არ გადმოუცია, არის ბათილი მსახურება, არ აქვს მნიშვნელობა, როგორია იგი და ვერანაირად ვერ მიიღებს სარგებელს არც ამქვეყნად და არც საიქიოში, პირიქით, ადამიანი გასასამართლებელი და დასასჯელი ხდება, რადგან ალლაჰს ემსახურა იმით, რაც მისი მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიერ არ გადმოცემულა.
და დამოწმება მოიცავს რწმენას იმაში, რომ მოციქული მუჰამმადი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არის ალლაჰის მონა და სამყაროთა უფლის შუამავალი, ის ასევე მოიცავს რწმენას, რომ მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არის შუამავალთა ბოლო ბეჭედი (მშვიდობა მათ) და მას შემდეგ აღარ მოვა არცერთი წინასწარმეტყველი. დამოწმება მოიცავს აგრეთვე რწმენას ყველა სასწაულისა, რითაც ის მოვიდა, და მათგან უმნიშვნელოვანესია დიდებული ყურანი, ეს არის ღვთიური გზავნილის საბოლოო ფორმა, რომელიც დღემდე რჩება იმ ენაზე, რა ენაზეც ის იყო გარდმოსული (არაბულად), დაცულია ყოველგვარი დამატების, დაკლებისა და ცვლილებისგან,და რომ ეს დიადი ყურანი შეუდარებელია თავისი სიტყვიერი სრულყოფილებით, კანონებითა და გზით, რომელსაც უჩვენებს, ალლაჰმა გამოიწვია მთელი კაცობრიობა, რომ მოეტანათ მისი მსგავსი თუნდაც ერთი სურა, მაგრამ მათ ვერ შესძლეს ეს, საუკუნეების განმავლობაში და დღემდე კაცობრიობა უძლურია მსგავსი სურას წარმოსადგენად.
დამოწმება მოიცავს რწმენას იმაში, რომ მოციქული მუჰამმადი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მოვიდა იმისთვის, რომ ადამიანები ერთღმერთიანობას დაუბრუნოს, როგორც ეს გააკეთეს მის წინ იბრაჰიმმა, მუსამ და ისამ (ღმერთის მშვიდობა მათ), ის არის სამყაროთა უფლის მოციქული, და გაჰყვა იმ გზას, რომლითაც მიდიოდნენ ყველა წინასწარმეტყველნი, როდესაც მათ თავიანთი უფლის გზავნილს გადასცემდნენ ადამიანებს. თუმცა ის განსხვავდება მათგან იმით, რომ მას შემდეგ წინასწარმეტყველი აღარ მოვა.
მისი მნიშვნელობაა: ო, მორწმუნენო! მობრძანდით თქვენი უფლის მსახურებისკენ, რადგან იგი არის მფარველი და მოწყალე, იგი იღებს მონანიებას და პატიობს ცოდვებს.
რა დიდებული პატივია ის, რომ ალლაჰი ადამიანს ავალებს, რომ იქ, სადაც მუსლიმთა ერთობაა, ხუთჯერ დღეში გამოაცხადოს მოწოდება და უხმოს მათ: "მობრძანდით და მიუძღვენით თქვენს უფალს მსახურება".
ეს არის მოწოდება და შეგონება მორწმუნეებისთვის, რომ დადგა დრო თავიანთი უფლის მსახურებისთვის, მათ უნდა დატოვონ ყველაფერი, რაც ამქვეყნიურ საქმეში აკავებთ, და მიუძღვნენ მსახურებას, უნდა დატოვონ ხელთ მქონე ვაჭრობა, მიწათმოქმედება და ალლაჰისკენ მიაშურონ, ეს არის მტკიცებულება ჭეშმარიტი რწმენისა, რომ ის უპირატესია ამქვეყნიური სარგებლის ყოველგვარ სახეობაზე.
ეს არის მოწოდება, რომელიც ხალხს ლოცვისკენ მოუწოდებს, ლოცვა კი პირდაპირი კავშირია მონასა და მის უფალს შორის, ეს არის მსახურება, რომელიც ანგრევს ადამიანთა ფენებად დაყოფას, და ყველა ადამინებს ერთნაირს ხდის მათი უფლის წინაშე.
ალ-ფალააჰ ნიშნავს კმაყოფილებას, წარმატებას, საბოლოო გამარჯვებას, უსაფრთხოებას და გადარჩენას, როგორც ამ ცხოვრებაში, ისე საიქიოში, მარადიულ ბედნიერებისა და ჭეშმარიტი, სწორი გზისკენ სწრაფვას.
ამ სიტყვაში (ფალაჰში) ერთ-ერთი მნიშვნელობაა ალლაჰის კმაყოფილების მოპოვება, სამოთხით დაჯილდოება და ჯოჯოხეთისგან გადარჩენა. რადგან ვინც ირწმუნა და ლოცვა აღასრულა, მან მიაღწია წარმატებას, ხოლო ვინც წარმატებას მიაღწია, ის გადარჩა და დაიმსახურა მარადიული სიცოცხლე სამოთხეში.
მუაზინი ყოველ ლოცვის დროს ახსენებს მორწმუნეებს: "მობრძანდით სიმშვიდისა და უსაფრთხოებისკენ, გულის მოთქმისა და სულის სიწმინდისკენ, ამქვეყნიური და იმქვეყნიური ბედნიერებისკენ".
ალლაჰუ აქბარ ალლაჰუ აქბარ, ლაა ილაჰა ილლა ალლაჰ
სრულდება თაქბირით და ერთრმერთიანობით.
აზანი სრულდება ფრაზის "ალლაჰუ აქბარ" მრავალგზის გამეორებით და მოწოდებით "ლაა ილაჰა ილლა ალლაჰ", ეს ორი ფრაზა ადასტურებს ადრინდელ მნიშვნელობებს და სწორედ მათზე დგას მთელი ადამიანის არსებობა, ეს არის უტყუარი ჭეშმარიტება სამყაროში, იქნება ადამიანი მისი მცოდნე თუ არა, შეიგნებს თუ ვერ შეიგნებს, რადგან დიდ ჭეშმარიტებებს არ ვნებს ის, რომ ზოგიერთმა ადამიანმა მათი არსებობა არ იცის.ეს ჭეშმარიტება არ იცვლება და არ იცლება დროის გავლის მიუხედავად, არც მოვლენების ცვლით, ის გულისხმობს, რომ ალლაჰი ყველაფერზე უზენაესია, რომ მხოლოდ ის არის ჭეშმარიტი ღმერთი და მხოლოდ ის არის ღირსი თაყვანისცემის, რაც შეეხება მის გარდა სხვაზე თაყვანისცემას - ეს არის ამაო და ბათილი მსახურება.
ეს არის მოწოდება იმის განდიდებისთვის, რაც ალლაჰმა თავად განადიდა, და მოწმობა ალლაჰისთვის იმაში, რაშიც მან თვითონ მისცა მოწმობა საკუთარ თავს, ასევე რაც დაუმოწმეს მას მოციქულებმა (ღმერთის მშვიდობა მათ) და რაშიც მოწმობა მისცეს მორწმუნეებმა.
დასასრულს: აზანი მხოლოდ ლოცვაზე მოწოდება არ არის, ეს არის მოწოდება გადარჩენის, გამარჯვებისა და წარმატებისკენ, ეს არის გზავნილი, რომელიც მეჩეთებში დღეში ხუთჯერ ჟღერს, რათა გულები გამოაფხიზლოს და შეგვახსენოს, რომ ალლაჰი ახლოსაა, რომ სიმშვიდე შესაძლებელია და რომ გადარჩენის გზა იწყება ლოცვითა და მონასა და მის შემოქმედს შორის კავშირის დამყარებით.
ამიტომ, გაიმეორე მუაზინთან ერთად: ალლაჰუ აქბარ ალლაჰუ აქბარ, გაიმეორე თაუჰიდის დამოწმება, და დამოწმება გაუწიე იმას, რაც ალლჰმა თავისი თავისთვის დაამოწმა, და რასაც მისი მოციქულები ჭეშმარიტებით მოიტანდნენ და იქნები იმ გამარჯვებულთაგან და ჭეშმარიტი ერთღმერთიანობის მიმდევარ მორწმუნეთაგან.
გააღე გული რწმენისათვის და თქვი: "აშჰადუ ან ლაა ილააჰა ილლა ალლააჰ, ვა აშჰადუ ანნა მუჰამმადან რასუულ ალლააჰ"
ვამოწმებ, რომ არ არსებობს ღირსეული სათაყვანებელი, გარდა ალლაჰისა და ვამოწმებ, რომ მუჰამმადი არის ალლაჰის შუამავალი, თუ ასე იტყვი ალლაჰის წყალობაში შეხვალ, მოიპოვებ ბედნიერებას ამქვეყნად, ხსნას იმქვეყნად, და აღდგომის დღეს მორწმუნეთა ჯგუფში აღდგები.
رسالة لطيفة تتناول أصول العقيدة الإسلامية بأسلوب مبسط وميسر. تبدأ بمقدمة حول أهمية علم التوحيد، كونه أشرف العلوم وأجلّها، ثم تتناول مفهوم الدين الإسلامي وأركانه الخمسة: الشهادتان، والصلاة، والزكاة، والصوم، والحج. كما يشرح الإيمان بالله، وملائكته، وكتبه، ورسله، واليوم الآخر، ويؤكد على أهمية التوحيد في بناء دين المسلم بشكل سليم.
الكتاب يهدف إلى تعزيز الفهم الصحيح للعقيدة الإسلامية وتطبيقها في حياة المسلم اليومية.
აბდესის ფორმის გამარტივებული ვიდეო აბდესის შესრულების ნაბიჯ-ნაბიჯ პრაქტიკული დემონსტრაცია. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან აბდესი ლოცვის ნამდვილობის პირობაა. უყურეთ ვიდეოს და ისწავლეთ აბდესის სწორი ფორმა. აბდესის ფორმა
ლოცვის შესრულების მოკლე პრაქტიკული დემონსტრაცია, რათა შეგნებულად ვეთაყვანოთ ალლაჰს და ჩვენი ლოცვა იყოს სრული თავისი საფუძვლებითა და პირობებით. ლოცვის ფორმა ლოცვის შესასრულებლად აუცილებელია განვიწმინდოთ დიდი და პატარა სიბინძურისგან. ვლოცულობთ სუფთა, ავრათის დამფარავი ტანსაცმლით. ჩვენი სხეული და სალოცავი ადგილი უნდა იყოს სუფთა სიბინძურისგან. ყიბლისკენ ვბრუნდებით სასურველია სუთრას უკან ლოცვა.
المختصر المفيد للمؤذن والإمام والخطيب وأحكام المساجد
47 languages
المختصر المفيد للمؤذن والإمام والخطيب وأحكام المساجد
كتاب "المختصر المفيد للمؤذن والإمام والخطيب وأحكام المساجد" يتناول مسؤوليات المؤذن والإمام والخطيب وأحكام الأذان والإقامة وصلاة الجمعة وأحكام المساجد. يوضح الكتاب تعريف الأذان والإقامة وحكمهما وفضلهما، كما يبين الصفات المطلوبة في المؤذن والشروط اللازمة لصحة الأذان والإقامة.
بالإضافة إلى ذلك يستعرض الكتاب أحكام الإمامة، ومشروعيتها وفضلها، وشروط وصفات الإمام، مع التركيز على أهمية العلم والخلق في من يتولى هذه الوظيفة الشرعية.