Skip to content

«Ned n dɑ be n pengd nebã, lɑ ɑ rɑ yetɑ ɑ tʋʋm biigã: fo sã n kẽng keelem soɑb nengẽ bɩ f bɑs-ɑ, tɩ tõe tɩ Wẽnd yɑɑf n bɑs-do

Yi a Abɩɩ Hʋrayrat nengẽ, (Wẽnd yard be a yĩnga), tɩ Wẽnd Tẽn-tʋʋma, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga) yeelame:

«Ned n dɑ be n pengd nebã, lɑ ɑ rɑ yetɑ ɑ tʋʋm biigã: fo sã n kẽng keelem soɑb nengẽ bɩ f bɑs-ɑ, tɩ tõe tɩ Wẽnd yɑɑf n bɑs-do, t'ɑ wɑ mɑɑn kɑɑlem tɩ Wẽnd yɑɑf-ɑ».

«كان رجلٌ يُدَايِنُ الناسَ، فكان يقول لفتاه: إذا أتيتَ مُعسِرًا فتجاوز عنه، لعل اللهَ يَتجاوزُ عنا، فلقي اللهَ فتجاوز عنه».

B zemsa taab a zugu (A Al-Bʋẖaariy la a Muslim n reeg-a)
Naṣʋn Ṣahɩɩhʋn (Gom-sikdem sẽn manege)
welsgã

Nɑbiyɑɑmã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga) ɑ kõtɑ kibɑre: ned sẽn dɑ tʋmd ne nebã ne pengre, bɩ ɑ koosdɑ ne-b sɑmɑ, lɑ ɑ rɑ yetɑ ɑ biig ning sẽn reegdɑ sɑmã nebã nengẽ wã: fo sã n tɑ sɑm soɑb nengẽ, t'ɑ pɑ tɑr ɑ sẽn nɑ yɑo ne sɑmdã "bɩ f gãndag n bɑs-ɑ"; mɑɑ tɩ f yɑool-ɑ lɑ f rɑ pẽdemd-ɑ sɑmdɑ sokrẽ ye, mɑɑ ɑ nɑ n deegɑ sẽn be ɑ nengẽ baɑ tɩ sã n pɑ tɑ, lɑ rẽ fãɑ yɑɑ sẽn nɑ yɩl tɩ Wẽnd gãndag n bɑs-ɑ lɑ A yols-ɑ, lɑ ɑ sẽn wɑ n ki wã, Wẽnd yɑɑf-ɑ lɑme lɑ A gãndag n bɑs a yel-wẽnsã.

Gom-biisã mɑɑnã

يداين: يكثر من التعامل مع الناس بالدين.

فتاه: غلامه الذي يكلفه بالعمل.

أتيت معسرًا: لمطالبته بما عليه.

Sẽn be Hɑdiisã yõod-rãmbẽ

Yɑɑ tɩ mɑɑn neere nebã tʋmd-n-tɑɑrã pʋgẽ, lɑ yɑɑf n bɑs-bɑ, lɑ gãndag n bɑs-b keelem soɑbã, bee sɑbɑb bεdã pʋgẽ, sẽn põsgd yɑmbɑ dũni yikr dɑɑrã.

mɑneg n tʋg yembsã, lɑ mɑɑn pʋ-peelem ne Wẽndã, lɑ A yolsgã tẽebã, ɑ yɑa sɑbɑb-rãmb sẽn yɑɑfd zũnuubã.

Seb-tikdsã

Ṣahɩɩh Al-Bʋẖaary (4/ 176) (3480).

Ṣahɩɩh Muslim (3/ 1196) (1562).

Pɑɑgã (9)

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (2/ 458).

التنوير شرح الجامع الصغير.

للصنعاني (8/ 123).

كنوز رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (16/ 402).

مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.

للقاري (5/ 1953).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين (2/ 945).