«Υπήρχε ένας άντρας που έδινε δάνεια σε ανθρώπους. Έλεγε στον υπηρέτη του: «Όταν πας σε έναν αφερέγγυο, δώσε του αναβολή· ίσως ο Αλλάχ να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας.
Ο Άμπου Χουράιρα (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) είπε:
«Υπήρχε ένας άντρας που έδινε δάνεια σε ανθρώπους. Έλεγε στον υπηρέτη του: «Όταν πας σε έναν αφερέγγυο, δώσε του αναβολή· ίσως ο Αλλάχ να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας.» Έτσι, όταν πέθανε εκείνος ο άντρας, ο Αλλάχ συγχώρησε τις αμαρτίες του.»
«كان رجلٌ يُدَايِنُ الناسَ، فكان يقول لفتاه: إذا أتيتَ مُعسِرًا فتجاوز عنه، لعل اللهَ يَتجاوزُ عنا، فلقي اللهَ فتجاوز عنه».
Ο Προφήτης (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) μας ενημερώνει για έναν άντρα που έδινε δάνεια σε ανθρώπους ή πουλούσε σε αυτούς με πίστωση, ο οποίος συνήθιζε να λέει στον υπηρέτη του, που εισέπραττε τα χρέη από τους ανθρώπους: «Όταν πας σε έναν αφερέγγυο, δώσε του αναβολή.», είτε αποφεύγοντας να επιμείνει στην αποπληρωμή του χρέους, είτε αποδεχόμενος ό,τι του δίνει από χρήματα, ακόμα κι αν είναι λιγότερα από το χρέος. Το έκανε αυτό με την ελπίδα ότι ο Αλλάχ θα συγχωρήσει τις αμαρτίες του. Έτσι, όταν εκείνος ο άντρας πέθανε, ο Αλλάχ συγχώρησε τις αμαρτίες του.
يداين: يكثر من التعامل مع الناس بالدين.
فتاه: غلامه الذي يكلفه بالعمل.
أتيت معسرًا: لمطالبته بما عليه.
Η καλοσύνη προς τους ανθρώπους, η συγχώρεσή τους και η παροχή αναβολής στους αφερέγγυους είναι από τα σημαντικότερα μέσα σωτηρίας την Ημέρα της Κρίσεως.
Η καλοσύνη προς τους ανθρώπους, η ειλικρίνεια προς τον Αλλάχ και η ελπίδα στο έλεός Του είναι από τα μέσα συγχώρεσης των αμαρτιών.
Sahīh Al-Bukhāri (4/ 176) (3480).
Sahīh Muslim (3/ 1196) (1562).
Περισσότερα (9)
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 458).
التنوير شرح الجامع الصغير.
للصنعاني (8/ 123).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (16/ 402).
مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.
للقاري (5/ 1953).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين (2/ 945).