İnsanlara borç para veren bir adam vardı. O hizmetçisine şöyle derdi: Darda kalmış bir fakire vardığında onu affediver. Umulur ki Allah da bizim günahlarımızı affeder
Ebû Hureyre -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
«İnsanlara borç para veren bir adam vardı. O hizmetçisine şöyle derdi: Darda kalmış bir fakire vardığında onu affediver. Umulur ki Allah da bizim günahlarımızı affeder. Nihayet o kişi Allah'a kavuştu ve Allah onu affetti.»
«كان رجلٌ يُدَايِنُ الناسَ، فكان يقول لفتاه: إذا أتيتَ مُعسِرًا فتجاوز عنه، لعل اللهَ يَتجاوزُ عنا، فلقي اللهَ فتجاوز عنه».
Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- insanlara borç veren ya da taksitli satış yapan bir adamdan haber vermiştir. İnsanlardan alacaklarını toplayan hizmetçisine şöyle derdi: İmkanı olmadığı için bize borcunu ödeyecek durumu olmayan kimsenin yanına gittiğinde alacağını almakta ısrarcı olmayıp ona mühlet vererek ya da eksik dahi olsa verdiğini alarak onu affetmesini istemiştir. Bütün bunları Yüce Allah'ın da kendisini affedip bağışlamasını umarak yapmıştır. Bu adam vefat ettiğinde Allah Teâlâ onu affetmiş ve günahlarını bağışlamıştır.
يداين: يكثر من التعامل مع الناس بالدين.
فتاه: غلامه الذي يكلفه بالعمل.
أتيت معسرًا: لمطالبته بما عليه.
Kıyamet gününde kişinin en büyük kurtuluş sebeplerinden birisi de insanlara iyi davranmak, onları affetmek ve maddi sıkıntıları olduğunda onları gözetmektir.
Canlılara karşı ihsanda bulunmak, Allah'a karşı samimiyet ve O'nun rahmetini ümit etmek, günahların bağışlanma sebeplerindendir.
Sahih-i Buhârî (4/ 176) (3480).
Sahih-i Müslim (3/ 1196) (1562).
Daha Fazla (9)
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 458).
التنوير شرح الجامع الصغير.
للصنعاني (8/ 123).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (16/ 402).
مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.
للقاري (5/ 1953).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين (2/ 945).