Skip to content

السؤال

س٣: اقرأ سورة العاديات وفسرها.

پرسش ۳: سورهٔ عادیات را بخوان و تفسیر کن.

الجواب

ج:سورة العاديات وتفسيرها:

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

﴿وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا 1

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا 2

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا 3

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا 4

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا 5

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ 6

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ 7

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ 8

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ 9

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ 10

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ 11﴾

[العاديات: ١-١١].

التفسير:

  1. ﴿وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا1﴾:

أقسم الله بالخيل التي تجري حتى يُسْمَع لنَفَسِها صوتٌ من شدة الجري.

  1. ﴿فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا2﴾:

وأقسم بالخيل التي تُوقِد النار بحوافرها إذا لامست بها الصخور لشدة وقعها عليها.

  1. ﴿فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا3﴾:

وأقسم بالخيل التي تُغِير على الأعداء وقت الصباح.

  1. ﴿فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا4﴾:

فحركن بجريهنّ غبارًا.

  1. ﴿فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا5﴾:

فتوسّطن بفوارسهنّ جَمْعًا من الأعداء.

  1. ﴿إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ6﴾:

إن الإنسان لمَنُوع للخير الذي يريده منه ربه.

  1. ﴿وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ7﴾:

وإنه على منعه للخير لشاهد، لا يستطيع إنكار ذلك لوضوحه.

  1. ﴿وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ8﴾:

وإنه لفرط حبه للمال يبخل به.

  1. ﴿۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ9﴾:

أفلا يعلم هذا الإنسان المغترّ بالحياة الدنيا إذا بعث الله ما في القبور من الأموات وأخرجهم من الأرض للحساب والجزاء أن الأمر لم يكن كما كان يتوهم؟!

  1. ﴿وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ10﴾:

وأُبْرِز وبُيِّن ما في القلوب من النيات والاعتقادات وغيرها.

  1. ﴿إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ11﴾:

إن ربهم بهم في ذلك اليوم لخبير، لا يخفى عليه من أمر عباده شيء، وسيجازيهم على ذلك.

پاسخ: سورهٔ عادیات و تفسیر آن:

﴿به نام الله رحمت‌گستر مهربان)

(سوگند به اسب‌های دونده که نفس‌زنان [به سوی میدان جهاد] پیش می‌روند.

و سوگند به اسب‌هایی که [با برخورد سُم‌هایشان به سنگ‌ها] جرقه [آتش] ایجاد می‌کنند.

و صبح‌گاهان هجوم آرند.

و با آن [يورش] گرد و خاکی برانگيزند.

و بدان [هجوم] در دل گروهى درآيند.

که انسان نسبت به پروردگارش به شدت ناسپاس است.

و او خود بر اين [امر] گواه است.

و بی‌شک او به شدت شيفتهٔ مال است.

آیا نمی‌‏داند كه چون آنچه در قبرهاست بيرون ريخته شود.

و آنچه در سينه‏‌هاست فاش شود.

در چنان روزی پروردگارشان به خوبی به [حال] ایشان آگاه است).

[سورهٔ عادیات: ۱-۱۱].

تفسیر:

الله تعالی به اسب‌های دوان سوگند یاد می‌کند که از شدت دویدن صدای نفس‌هایشان به گوش می‌رسد.

و الله به اسب‌هایی سوگند یاد کرد که با برخورد سم‌هایشان به سنگ‌ها از شدت این برخورد، جرقه ایجاد می‌کنند.

و به اسب‌هایی سوگند یاد کرد که به هنگام صبح، ناگهان به دشمنان هجوم می‌آورند.

و با دویدنشان گرد و خاک به پا کنند.

پس همراه با سواران خود در دل گروهی از دشمنان وارد شوند.

انسان، آن خیری را که پروردگارش از او می‌خواهد، باز می‌دارد.

و او بر این باز داشتنش از خیر گواه است و بسيار واضح است نمی‌تواند انکارش کند.

و از شدت علاقه‌اش به مال، بخل می‌ورزد.

آیا این انسان که فریفتهٔ زندگی دنیا شده نمی‌داند که هرگاه آنچه در قبرهاست برانگیخته شود و مردگان به سوی سرزمین حساب خارج شوند، قضیه چنان که تصور می‌کنند نخواهد بود؟!

و نیت‌ها و اعتقادات و دیگر چیزهایی که در دل‌هاست آشکار و هویدا گردد.

قطعا در آن روز پروردگارشان از حالشان آگاه است و چیزی از امر بندگانش از او پنهان نخواهد بود و آنان را بر این اساس پاداش و جزا خواهد داد.