Skip to content

السؤال

س٤: اقرأ سورة القارعة وفسرها.

پرسش ۴: سورهٔ قارعه را بخوان و تفسیرش را بگو.

الجواب

ج:سورة القارعة وتفسيرها:

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

﴿ٱلۡقَارِعَةُ 1

مَا ٱلۡقَارِعَةُ 2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ 3

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ 4

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ 5

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ 6

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ 7

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ 8

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ 9

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ 10

نَارٌ حَامِيَةُۢ 11﴾

[القارعة: ١-١١].

التفسير:

  1. ﴿ٱلۡقَارِعَةُ1﴾:

الساعة التي تقرع قلوب الناس لعظم هولها.

  1. ﴿مَا ٱلۡقَارِعَةُ2﴾:

ما هذه الساعة التي تقرع قلوب الناس لعظم هولها؟!

  1. ﴿وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ3﴾:

وما أعلمك -أيها الرسول- ما هذه الساعة التي تقرع قلوب الناس لعظم هولها؟! إنها يوم القيامة.

  1. ﴿يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ4﴾:

يوم تقرع قلوب الناس، يكونون كالفراش المُنْتَشِر المتناثر هنا وهناك.

  1. ﴿وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ5﴾:

وتكون الجبال مثل الصوف المَندُوف في خفة سيرها وحركتها.

  1. ﴿فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ6﴾:

فأما من رجحت أعماله الصالحة على أعماله السيئة.

  1. ﴿فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ7﴾:

فهو في عيشة مرضية ينالها في الجنة.

  1. ﴿وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ8﴾:

وأما من رجحت أعماله السيئة على أعماله الصالحة.

  1. ﴿فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ9﴾:

فمسكنه ومستقرّه يوم القيامة هو جهنم.

  1. ﴿وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ 10﴾:

وما أعلمك - أيها الرسول - ما هي؟!

  1. ﴿نَارٌ حَامِيَةُۢ11﴾:

هي نار شديدة الحرارة.

پاسخ: سورهٔ قارعه و تفسیر آن:

﴿به نام الله رحمت‌گستر مهربان)

(کوبنده)

چیست [آن] کوبنده؟

و تو چه دانی که [آن] فروکوبنده چیست؟

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده [حیران و سرگردان] خواهند بود.

و کوه‌ها مانند پشم رنگینِ حلاجی‌شده خواهند شد.

و اما هر کس که [در آن روز] کفهٔ ترازوی [اعمالش] سنگین باشد.

[در بهشت] در زندگی رضایت‌بخشی خواهد بود.

و اما هر کس که کفهٔ ترازوی [اعمالش] سبک باشد.

[مسکن و] پناهگاهش «هاویه» است.

و تو چه دانی که آن [هاویه] چیست؟

آتشی است سوزان)

[سورهٔ قارعه: ۱-۱۱].

تفسیر:

یعنی قیامت که دل‌های مردم را از شدت هول و هراسش می‌کوبد.

چیست این قیامت که از شدت هراسش، دل‌های مردمان را می‌کوبد؟!

و تو- ای پیامبر - چه می‌دانی که این ساعت که دل‌های مردم را از شدت ترس می‌کوبد چیست؟! آن روز قیامت است.

روزی که دل‌های مردم کوبیده می‌شود همانند پروانه‌هایی پراکنده در هر سو خواهند بود.

و کوه‌ها در سبکی و سرعت حرکتشان مانند پشم زده شده خواهند بود.

اما هرکه اعمال نیکش بر اعمال بدش برتری یابد.

او در زندگی خوشایند و خشنودی خواهد بود که در بهشت به دست می‌آورد.

اما آنکه کفهٔ اعمال بدش بر اعمال نیکش سنگینی کند.

پس مسکن و جایگاه استقرارش در روز قیامت همان جهنم است.

و تو - ای پیامبر - چه دانی که آن چیست؟!

آتشی است به شدت داغ.