Skip to content

წაიკითხე სურა "ალ-ადიათ" და განმარტე ის.

الباب / الفصل
قسم التفسير

السؤال

س٣: اقرأ سورة العاديات وفسرها.

შეკითხვა 3: წაიკითხე სურა "ალ-ადიათ" და განმარტე ის.

الجواب

ج:سورة العاديات وتفسيرها:

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

﴿وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا 1

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا 2

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا 3

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا 4

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا 5

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ 6

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ 7

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ 8

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ 9

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ 10

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ 11﴾

[العاديات: ١-١١].

التفسير:

  1. ﴿وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا1﴾:

أقسم الله بالخيل التي تجري حتى يُسْمَع لنَفَسِها صوتٌ من شدة الجري.

  1. ﴿فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا2﴾:

وأقسم بالخيل التي تُوقِد النار بحوافرها إذا لامست بها الصخور لشدة وقعها عليها.

  1. ﴿فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا3﴾:

وأقسم بالخيل التي تُغِير على الأعداء وقت الصباح.

  1. ﴿فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا4﴾:

فحركن بجريهنّ غبارًا.

  1. ﴿فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا5﴾:

فتوسّطن بفوارسهنّ جَمْعًا من الأعداء.

  1. ﴿إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ6﴾:

إن الإنسان لمَنُوع للخير الذي يريده منه ربه.

  1. ﴿وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ7﴾:

وإنه على منعه للخير لشاهد، لا يستطيع إنكار ذلك لوضوحه.

  1. ﴿وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ8﴾:

وإنه لفرط حبه للمال يبخل به.

  1. ﴿۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ9﴾:

أفلا يعلم هذا الإنسان المغترّ بالحياة الدنيا إذا بعث الله ما في القبور من الأموات وأخرجهم من الأرض للحساب والجزاء أن الأمر لم يكن كما كان يتوهم؟!

  1. ﴿وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ10﴾:

وأُبْرِز وبُيِّن ما في القلوب من النيات والاعتقادات وغيرها.

  1. ﴿إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ11﴾:

إن ربهم بهم في ذلك اليوم لخبير، لا يخفى عليه من أمر عباده شيء، وسيجازيهم على ذلك.

პასუხი: სურა "ალ-ადიათ" და მისი თაფსირი:

  1. ბისმილლაჰი რაჰმანი რაჰიიმ
  2. ვფიცარ ქოშინით მერბენალთ (ცხენებს).
  3. მფრქვეველთ ნაპერწკლისას.
  4. თავდამსხმელთ დილაადრიან.
  5. აჰა, მათ იქით აჰყარეს მტვერი.
  6. რომელნიც იმათ რაზმებში შეიჭრნენ.
  7. ჭეშმარიტად, ადამიანი თავისი ღმერთის უმადურია.
  8. და ამის მოწმე თვითონაა.
  9. მისი სიყვარული ფუფუნების მიმართ მტკიცეა.
  10. განა არ იცის, რომ ყველა საფლავში მყოფი უნდა გაცოცხლდეს და წამოდგეს?
  11. და გამოაშკარავებდა, რაც გულებშია,
  12. ჭეშმარიტად, სწორედ იმ დღეს მათი ღმერთი მათი მცოდნეა.

(ალ-ადიათ: 1-11)

განმარტება:

  1. (ვფიცავ ქოშინით მორბენალს): ალლაჰი იფიცება ცხენებით, რომელნიც ძნელად სუნთქავენ ძლიერი სირბილისგან.

ალლაჰი ფიცულობს იმ ცხენებს, რომლებიც თავიანთი ჩლიქებით ცეცხლს აბრიალებენ, როდესაც მათი ჩლიქები კლდეებს ეხება ძლიერად დარტყმისას.

  1. (თავდამსხმელთ დილაადრიან): ალლაჰი იფიცება ცხენებით, რომლებიც თავს ესხმიან დილით მტრებს.

და ისინი თავიანთი გარბენით მტვერს აყენებენ

და თავიანთ მხედრებთან ერთად ისინი შეიჭრებიან მტრის ჯარის შუაგულში.

მართლაც, ადამიანი ძალიან ძუნწია იმ სიკეთესთა მიმართებაში, რომელსაც ალლაჰი მას სთხოვს.

და მართლაც, ის თვითონვე მოწმობს თავისი სიკეთის შეზღუდვას; ის ვერ შეძლებს ამის უარყოფას, რადგან ეს იმდენად ნათელია.

და მას უკიდურესად უყვარს სიმდიდრე და ძუნწობს.

ნუთუ არ იცის ამ ამპარტავანმა ადამიანმა, რომელიც ამქვეყნიურ ცხოვრებასაა დამონებული, რომ ალლაჰი აღადგენს საფლავებიდან მკვდრებს და გამოიყვანს მიწიდან ანგარიშისა და საზღაურისთვის? და რომ საქმე სულ სხვაგვარად იქნება, ვიდრე ის წარმოიდგენდა?!

და გამოაშკარავდება და ცხადი გახდება გულებში არსებული განზრახვები, რწმენები.

ჭეშმარუტად, მათ ღმერთს იმ დღეს მათზე კარგად უწყის, მას არ დაემალება თავისი მონების საქმეებიდან არაფერი, და ის მათ ამისთვის შესაბამისს საზღაურს მიაგებს.