Срамот е од верувањето
Абдулах ибн Омер, радијаллаху анхума, рекол:
„Слушна Аллаховиот пратеник, алејхи селам, некој човек како го советува својот брат за срамот, па рече:,Срамот е од верувањето.“
سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ، فَقَالَ: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ».
Слушнал Аллаховиот пратеник, алејхи селам, како некој човек го советува својот брат дека не треба да се срами многу! Па му објасни дека срамот е дел од верувањето, и дека тој не може да донесе друго освен добрина. Срамот е карактеристика која човекот го насочува да работи добрини и да ги остави лошотиите.
...:
Тоа што не ти дава да направиш добрина не се вика срам, туку тоа е слабост, плашливост и слабоумност.
Срамот е од Аллах Возвишениот, и го насочува човекот да ги извршува наредените работи, и да ги избегнува забранетите работи.
Срамот од луѓето е кога ги почитуваме, кога се однесуваме кон нив според нивната положба, и кога ги избегнуваме сите вообичааени лоши постапки.
Сахих Ел-Бухари (1/ 14) (24).
Сахих Муслим (1/ 63) (36).
Повеќе... (8)
توضيح الأحكام من بلوغ المرام.
للبسام (7/ 489).
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (10/ 330).
فتح ذي الجلال والإكرام.
لابن عثيمين (6/ 427).
سبل السلام بشرح بلوغ المرام.
للصنعاني (2/ 689).