حیا از ایمان است
از عبدالله بن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که گفت:
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ شنید که مردی برادرش را دربارهٔ حیا نصیحت می‌کند، پس فرمود: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ»: «حیا از ایمان است».
سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ، فَقَالَ: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ».
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ شنید که مردی برادرش را نصیحت می‌کند که حیای او زیاد است و باید از مقدار آن بکاهد! پس رسول خدا برای او بیان فرمود که حیا از ایمان است و ثمری جز خیر و خوبی ندارد. حیا اخلاقی است که انسان را به انجام کار زیبا و ترک کار زشت وا می‌دارد.
...:
چیزی که تو را از انجام خیر باز می‌دارد حیا نامیده نمی‌شود، بلکه خجالت و ناتوانی و ترس نام دارد.
حیا از الله عزوجل عبارت است از انجام آنچه امر نموده و ترک آنچه ممنوع کرده است.
حیا از مردم، احترام به آنان و قرار دادن آنان در جایگاه‌شان و دوری از کارهایی است که معمولا زشت و قبیح شمرده می‌شوند.
بیشتر (10)
صحیح بخاری (1/ 14) (24).
صحیح مسلم (1/ 63) (36).
توضيح الأحكام من بلوغ المرام.
للبسام (7/ 489).
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (10/ 330).
فتح ذي الجلال والإكرام.
لابن عثيمين (6/ 427).
سبل السلام بشرح بلوغ المرام.
للصنعاني (2/ 689).