بلا چ ڕستكێن ژ داڤێ تیركڤانێ یان ههر تشتهكێ دی هاتبنه دروستكرن ب ستویێ حێشترانڤه نهمینن و پێدڤییه ههمی بهێنه بڕین و پڕچاندن))
ژ ئهبو بهشیرێ ئهنصاڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دهێته ڤهگوهاستن كو :
ئهو د گهل پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بوو د گهشتهكا ویدا، گۆت: ئینا پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) كهسهك هنارت - خهلك ژی ل جهێن ڤهحهویانا خۆ بوون -: ((بلا چ ڕستكێن ژ داڤێ تیركڤانێ یان ههر تشتهكێ دی هاتبنه دروستكرن ب ستویێ حێشترانڤه نهمینن و پێدڤییه ههمی بهێنه بڕین و پڕچاندن)).
أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، قَالَ: فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا -وَالنَّاسُ فِي مَبِيتِهِمْ-: «لَا يَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلَادَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلَادَةٌ إِلَّا قُطِعَتْ».
پێغهمبهر (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) د گهشتهكا خۆدا بوو و خهلك ل جهێن نڤستنا خۆ بوون، ئهو جهێ د بن خیڤهتێن خۆڤه لێ دمینن، ئینا كهسهك هنارته دهڤ وی خهلكی و فهرمان ل وان كر ئهو ڕستكێن ب ستویێ حێشترانڤه هاتینه گرێدان و ههلاویستن بهێنه بڕین و پڕچاندن، چ ئهڤ ڕستكه ئهوبن یێن ژ داڤێ تیركڤانێ یان ههر تشتهكێ دی بن وهكی زهنگلێ یان نهعالێ، ئهگهرێ ڤێ پاشڤهبرنێ ژی ئهو بوو كو وان ئهڤ ڕستكه ب ستویێ حێشترانڤه دكرن ژ ترسێن چاڤلێدانێ، لهوا فهرمان ل وان هاته كرن ئهڤان ڕستكان ببڕن و نههێلنه ب ستویێ وانڤه، چونكی ئهڤ ڕستكه نهشێن چ تشتان ل وان پاشڤه ببهن و مفا و زیان ههمی یێن د دهستێ خودێدا كو یێ بێ شریك و ههڤاله.
وتر: مفرد أوتار، وهو ما يشد به القوس كانت العرب تعلقه تتقي به العين.
قلادة: ما يعلق في رقبة البعير وغيره، كالجرس والنعل، بنية دفع العين.
حهرامبوونا ههلاویستنا ڕستكان بۆ ئینانا مفایان یان پاشڤهبرنا زیانان، چونكی ئهڤه ژ شركێیه.
كرنا ڕستكێ ئهگهر نه ژ داڤێ تیركڤانێ بیت و ب تنێ بۆ جوانی و خهملێ بیت یان ژی بۆ هاژووتنا گیانهوهری بیت یان بۆ هندێ بیتن دا پێ بهێته گرێدان؛ ئهڤێ ههمییێ چ ئاریشه تێدا نینن.
پێدڤییه خرابی ل دویڤ شیانان بهێته ڕهدكرن.
پێدڤییه دل ب خودایێ بێ شریك و ههڤال و ب تنێڤه بهێته گرێدان.
زێدهتر (8)
صهحیحا بۆخاری (4/ 59) (3005).
صهحیحا موسلمی (3/ 1672) (2115).
القول المفيد على كتاب التوحيد.
لابن عثيمين (1/ 179).
الملخص في شرح كتاب التوحيد.
لصالح الفوزان (ص77).
الجديد في شرح كتاب التوحيد.
لمحمد القرعاوي (ص89).