Skip to content

بلا چ ڕستكێن ژ داڤێ تیركڤانێ یان هه‌ر تشته‌كێ دی هاتبنه‌ دروستكرن ب ستویێ حێشترانڤه‌ نه‌مینن و پێدڤییه‌ هه‌می بهێنه‌ بڕین و پڕچاندن))

ژ ئه‌بو به‌شیرێ ئه‌نصاڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دهێته‌ ڤه‌گوهاستن كو :

ئه‌و د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو د گه‌شته‌كا ویدا، گۆت: ئینا پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كه‌سه‌ك هنارت - خه‌لك ژی ل جهێن ڤه‌حه‌ویانا خۆ بوون -: ((بلا چ ڕستكێن ژ داڤێ تیركڤانێ یان هه‌ر تشته‌كێ دی هاتبنه‌ دروستكرن ب ستویێ حێشترانڤه‌ نه‌مینن و پێدڤییه‌ هه‌می بهێنه‌ بڕین و پڕچاندن)).

أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، قَالَ: فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا -وَالنَّاسُ فِي مَبِيتِهِمْ-: «لَا يَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلَادَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلَادَةٌ إِلَّا قُطِعَتْ».

بۆخاری و موسلم ڤه‌دگوهێزن
فه‌رمووده‌یه‌كا دروسته‌
شرۆڤه‌كرن

پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) د گه‌شته‌كا خۆدا بوو و خه‌لك ل جهێن نڤستنا خۆ بوون، ئه‌و جهێ د بن خیڤه‌تێن خۆڤه‌ لێ دمینن، ئینا كه‌سه‌ك هنارته‌ ده‌ڤ وی خه‌لكی و فه‌رمان ل وان كر ئه‌و ڕستكێن ب ستویێ حێشترانڤه‌ هاتینه‌ گرێدان و هه‌لاویستن بهێنه‌ بڕین و پڕچاندن، چ ئه‌ڤ ڕستكه‌ ئه‌وبن یێن ژ داڤێ تیركڤانێ یان هه‌ر تشته‌كێ دی بن وه‌كی زه‌نگلێ یان نه‌عالێ، ئه‌گه‌رێ ڤێ پاشڤه‌برنێ ژی ئه‌و بوو كو وان ئه‌ڤ ڕستكه‌ ب ستویێ حێشترانڤه‌ دكرن ژ ترسێن چاڤلێدانێ، له‌وا فه‌رمان ل وان هاته‌ كرن ئه‌ڤان ڕستكان ببڕن و نه‌هێلنه‌ ب ستویێ وانڤه‌، چونكی ئه‌ڤ ڕستكه‌ نه‌شێن چ تشتان ل وان پاشڤه‌ ببه‌ن و مفا و زیان هه‌می یێن د ده‌ستێ خودێدا كو یێ بێ شریك و هه‌ڤاله‌.

ڕامانا په‌یڤان

وتر: مفرد أوتار، وهو ما يشد به القوس كانت العرب تعلقه تتقي به العين.

قلادة: ما يعلق في رقبة البعير وغيره، كالجرس والنعل، بنية دفع العين.

ژ مفایێن فه‌رمووده‌یێ

حه‌رامبوونا هه‌لاویستنا ڕستكان بۆ ئینانا مفایان یان پاشڤه‌برنا زیانان، چونكی ئه‌ڤه‌ ژ شركێیه‌.

كرنا ڕستكێ ئه‌گه‌ر نه‌ ژ داڤێ تیركڤانێ بیت و ب تنێ بۆ جوانی و خه‌ملێ بیت یان ژی بۆ هاژووتنا گیانه‌وه‌ری بیت یان بۆ هندێ بیتن دا پێ بهێته‌ گرێدان؛ ئه‌ڤێ هه‌مییێ چ ئاریشه‌ تێدا نینن.

پێدڤییه‌ خرابی ل دویڤ شیانان بهێته‌ ڕه‌دكرن.

پێدڤییه‌ دل ب خودایێ بێ شریك و هه‌ڤال و ب تنێڤه‌ بهێته‌ گرێدان.

ژێده‌ر
زێده‌تر (8)

صه‌حیحا بۆخاری (4/ 59) (3005).

صه‌حیحا موسلمی (3/ 1672) (2115).

القول المفيد على كتاب التوحيد.

لابن عثيمين (1/ 179).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص77).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص89).