Skip to content

არ დარჩეს არცერთი აქლემის ყელზე საბელი რკალი ან საბელი თოკი შეუჭრელი

გადმოცემულია ბაშირ ალ ანსაარისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომელმაც თქვა:

ის იმყოფებოდა ალლაჰის შუამავალთან (ალლაჰის ლოცვა და მსვიდობა მას) ერთად ზოგიერე მგზავრობაში, და მან თქვა: შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მსვიდობა მას) გაგზავნა წამომადგენელი - ამ დროს ხალხი თავიანთ სახლებში იმყოფებოდნენ- : «არ დარჩეს არცერთი აქლემის ყელზე საბელი რკალი ან საბელი თოკი შეუჭრელი».

أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، قَالَ: فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا -وَالنَّاسُ فِي مَبِيتِهِمْ-: «لَا يَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلَادَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلَادَةٌ إِلَّا قُطِعَتْ».

შეთანხმებული
სანდო (საჰიჰ)
განმარტება

შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თავის ერთერთ მოგზაურობაში იყო, ხალხი ამ დროს თავიანათ საძინებლებში იმყოფებოდნენ, სადაც ღამეს ათევდნენ კარვებში და ოთახებში. შუამავალმა გაგზავნა მისი წარმომადგენელი პიროვნება ხალხთან ბრძანებით, რომ შეეჭრათ აქლემებზე შებმული ყელსაბამი, რომელიც სულერთია რკალისებრი საბელი იყო თუ სხვა, მაგალითად ზარი, ან ნალი. იმიტომ რომ ისინი ამას თავლისგან დასაცავად აკეთებდნენ და ებრძანათ მათი შეჭრა; რადგან ისინი მათ ვერაფრისგან დაიცავდა, რამეთუ სიკეთეც და სიავეც მხოლოდ ალლაჰის ხელშია, რომელსაც არ ჰყავს მოზიარე.

სიტყვების მნიშვნელობა

وتر: مفرد أوتار، وهو ما يشد به القوس كانت العرب تعلقه تتقي به العين.

قلادة: ما يعلق في رقبة البعير وغيره، كالجرس والنعل، بنية دفع العين.

ჰადისის სარგებლობიდან

ყელსაბამების და რკალების შებმის აკრძალვა, სიკეთის მოტანის ან ბოროტების თავიდან აცილების მიზნით; რადგან ეს არის შირქი.

საბელის შებმა არა რკალისებრი თუ ეს იქნება ცხოველის მოსართავად, სამართავად, ან მის დასაბმელად ამაში პრობლემა არ მდგომარეობს.

მოუწონარი ქმედებების აკრძალვის ვალდებულება შესაძლებლობის მიხედვით.

გული აუცილებლად ინდა იყოს მინდობილი მხოლოდ ალლაჰზე, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი.

წყაროები

საჰიჰ ალ-ბუხარი (4/ 59) (3005).

საჰიჰ მუსლიმ (3/ 1672) (2115).

მეტი... (6)

القول المفيد على كتاب التوحيد.

لابن عثيمين (1/ 179).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص77).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص89).