Skip to content

Аркони намоз кадомҳоянд?

الباب / الفصل
قسم الفقه

السؤال

س٢٢: ما أركان الصلاة؟

С 22: Аркони намоз кадомҳоянд?

الجواب

ج:هي أربعة عشر ركنًا، كما يلي:

  • أحدها: القيام في الفرض على القادر.

لحديث عمران بن حصين رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم:

«صل قائمًا، فإن لم تستطع فقاعدًا، فإن لم تستطع فعلى جنب»

رواه البخاري.

  • تكبيرة الإحرام، وهي: "الله أكبر".

لقوله عليه الصلاة والسلام:

«إذا قمت إلى الصلاة فكبر»

متفق عليه.

  • قراءة الفاتحة.

«لا صلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الكتاب»

  • الركوع، ويمد ظهره مستويًا ويجعل رأسه حياله.

الرفع منه.

  • الاعتدال قائمًا.

لقوله صلى الله عليه وسلم:

«ثم اركع حتى تطمئن راكعًا، ثم ارفع حتى تعتدل قائمًا»

  • السجود، وتمكين جبهته، وأنفه، وكفيه، وركبتيه، وأطراف أصابع قدميه من محل سجوده.
  • الرفع من السجود.
  • الجلوس بين السجدتين.

«ثم اسجد حتى تطمئن ساجدًا، ثم ارفع حتى تطمئن جالسًا»

والسُّنَّة: أن يجلس مفترشًا على رجله اليسرى، وينصب اليمنى، ويوجهها إلى القبلة.

لحديث أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها:

«وكان يفرش رجله اليسرى، وينصب رجله اليمنى»

رواه مسلم.

  • الطمأنينة، وهي السكون في كل ركن فعلي.
  • التشهد الأخير.

لحديث ابن مسعود رضي الله عنه قال:

كنا نقول في الصلاة قبل أن يفرض التشهد.

رواه النسائي وأصله في الصحيحين.

  • الجلوس له.
  • التسليمتان، وهو أن يقول مرتين: "السَّلام عليكم ورحمة الله".

لحديث:

«أنه كان يسلم عن يمينه وعن يساره: السلام عليكم ورحمة الله، السلام عليكم ورحمة الله»

رواه الترمذي وغيره.

  • ترتيب الأركان -كما ذكرنا-، فلو سجد مثلًا قبل ركوعه عمدًا؛ بطلت صلاته، وسهوًا؛ لزمه الرجوع ليركع، ثم يسجد.

Ҷ: Намоз чаҳордаҳ рукн дорад, ки ба тариқи зайланд:

  • Якум: Қиём (рост истодан) дар намози фарзӣ барои касе, ки тавоно аст.

Ба далели ҳадиси Имрон ибни Ҳусайн (разияллоҳу анҳу) аз Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам), ки фармуданд:

"Истода намоз бигзор, агар наметавонӣ нишаста ва агар наметавонӣ ба паҳлу"

Ривояти Бухорӣ.

  • Такбири эҳром ва он "Аллоҳу акбар" гуфтан аст.

Ба далели сухани Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) ки фармуданд:

"Ҳаргоҳ барои намоз бархостӣ, такбир бигӯ."

Муттафақун алайҳӣ.

  • Хондани сураи Фотиҳа.

"Касе сураи Фотиҳаро нахонад, намоз нахондааст."

  • Рукуъ, дар ҳолати рукуъ намозгузор пушташро рост карда, сарашро дар баробари камараш қарор медиҳад.
  • Бархостан аз рукуъ.
  • Истодан ва рост кардани қомат баъд аз рукуъ.

Ба далели сухани Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам), ки мефармояд:

"Сипас ба рукуъ бирав, то ин ки ором ёбӣ, сипас бархез, то ин ки ором ёбӣ"

  • Саҷда, ва қарор гирифтани пешонӣ, бинӣ, ду даст, ду зону ва атрофи ангуштони ҳарду пой дар замин ҳангоми саҷда.
  • Бархостан аз саҷда.
  • Нишастан байни ду саҷда.

"Сипас саҷда кун, то ин ки дар ҳоли саҷда ором ёбӣ, сипас бархез то ин ки дар нишастан ором ёбӣ."

Суннат он аст, ки шахс бар рӯи пойи чапаш нишинад ва пойи росташро (ба таври амудӣ) рост карда, ангуштонашро ба сӯи қибла кунад.

Ба далели ҳадиси модари муъминон Оиша (разияллоҳу анҳо), ки мефармояд:

"(Расули Худо) пойи чапашро бар рӯи замин паҳн мекард (бар он менишаст) ва пойи росташро қоим мекард."

Ривояти Муслим.

  • Ором гирифтан дар ҳар рукни амалӣ.
  • Ташаҳҳуди ахир.

Ба далели ҳадиси Ибни Масъуд (разияллоҳу анҳу), ки:

Мо дар намоз пеш аз он ки ташаҳҳуд фарз шавад, онро мегуфтем ...,

Ривояти Насоӣ ва асли ин ҳадис дар саҳеҳайн аст.

  • Нишастан барои ташаҳҳуди ахир.
  • Салом додан дар охири намоз ба ҳарду тараф, бо чунин лафз: "Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳ".

Ба далели ин ҳадис, ки:

" Ба тарафи росту чапаш салом медод: "Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳ. Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳ."

Ривояти Тирмизӣ ва дигарон.

  • Тартиби рукнҳо. Чӣ гунае, ки дар боло зикр шуд, агар масалан пеш аз рукуъ қасдан саҷда кунад намозаш фосид мешавад ва агар фаромӯш кунад, бояд ба рукуъ баргардад ва сипас саҷда кунад.