السؤال
س٢٢: ما أركان الصلاة؟
შეკითხვა 22: რა არის ლოცვის საფუძვლები?
الجواب
ج:هي أربعة عشر ركنًا، كما يلي:
- أحدها: القيام في الفرض على القادر.
لحديث عمران بن حصين رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم:
«صل قائمًا، فإن لم تستطع فقاعدًا، فإن لم تستطع فعلى جنب»
رواه البخاري.
- تكبيرة الإحرام، وهي: "الله أكبر".
لقوله عليه الصلاة والسلام:
«إذا قمت إلى الصلاة فكبر»
متفق عليه.
- قراءة الفاتحة.
«لا صلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الكتاب»
- الركوع، ويمد ظهره مستويًا ويجعل رأسه حياله.
الرفع منه.
- الاعتدال قائمًا.
لقوله صلى الله عليه وسلم:
«ثم اركع حتى تطمئن راكعًا، ثم ارفع حتى تعتدل قائمًا»
- السجود، وتمكين جبهته، وأنفه، وكفيه، وركبتيه، وأطراف أصابع قدميه من محل سجوده.
- الرفع من السجود.
- الجلوس بين السجدتين.
«ثم اسجد حتى تطمئن ساجدًا، ثم ارفع حتى تطمئن جالسًا»
والسُّنَّة: أن يجلس مفترشًا على رجله اليسرى، وينصب اليمنى، ويوجهها إلى القبلة.
لحديث أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها:
«وكان يفرش رجله اليسرى، وينصب رجله اليمنى»
رواه مسلم.
- الطمأنينة، وهي السكون في كل ركن فعلي.
- التشهد الأخير.
لحديث ابن مسعود رضي الله عنه قال:
كنا نقول في الصلاة قبل أن يفرض التشهد.
رواه النسائي وأصله في الصحيحين.
- الجلوس له.
- التسليمتان، وهو أن يقول مرتين: "السَّلام عليكم ورحمة الله".
لحديث:
«أنه كان يسلم عن يمينه وعن يساره: السلام عليكم ورحمة الله، السلام عليكم ورحمة الله»
رواه الترمذي وغيره.
- ترتيب الأركان -كما ذكرنا-، فلو سجد مثلًا قبل ركوعه عمدًا؛ بطلت صلاته، وسهوًا؛ لزمه الرجوع ليركع، ثم يسجد.
პასუხი: ლოცვას აქვს 14 საფუძველი, ესენია:
- ლოცვის დროს ფეხზე დგომა, ვისაც შეუძლია.
იმრან ბნუ ჰუსაინი გადმოსცემს, რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:
"ილოცე მდგომარე, თუ არ შეგიძლია მჯდომარე, ხოლო თუ ისიც არ შეგიძლია, მაში მწოლიარე".
გადმოსცა ბუხარიმ.
იჰრამის თაქბირი (ლოცვის დასაწყისი ): "ალლაჰუ აქბარ" (ალლაჰი უდიდესია).
თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას):
"როდესაც დადგები ლოცვაზე ადიდე ალლაჰი".
შეთანხმებული.
სურა ალ-ფათიჰას კითხვა.
"არ არის ლოცვა იმისი, ვინც არ წაიკითხა სურა ალ-ფათიჰა".
- რუქუ'ი (წელში მოხრა), წელი მოხრილი აქვს და თავი გასწორებული წელის სიგრძეზე.
- წელიდან აწევა.
- ლოცვის დროს სწორად დგომა (რუკუდან აღმართულ მდგომარეობაში დაბრუნება).
თქვა ალლაჰის შუამავალმა(ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას):
"შემდეგ მოიხარე წელში მშვიდად და შემდგომ გასწორდი წელში მშიდად და გაწონასწორებულად".
- სუჯუდი: შუბლის, ცხვირის, ხელის გულების, თითებისა და მკლავების დადება სუჯუდის ადგილას მიწაზე.
- სუჯუდიდან ადგომა.
- დაჯდომა ორ სუჯდს შორის.
"შემდეგ გააკეთე სუჯუდი, სანამ არ დამშვიდდები სუჯუდზე, შემდეგ ადექი სუჯუდიდან სანამ არ დამშვიდდები მჯდომარე".
სუნნაა: მლოცველი დაჯდეს ისე, რომ მარცხენა ფეხი დაბლა ჰქონდეს გაშლილი, ხოლო მარჯვენა ფეხი აღმართული, და მისი თითები მიმართული იყოს ყიბლას მიმართულებით.
ჰადისში გადმოცემულია, რომ მორწმუნეების დედამ აიშამ(ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) თქვა:
"ის ჩვეულებრივ დააწვენდა მარცხენა ფეხს და დადგამდა მარჯვენა ფეხს".
გადმოსცა მუსლიმმა.
- სიმშვიდის შენარჩუნება. მშვიდად ნიშნავს, რომ ყოველი რაქათის დროს გამოიჩინოს თავმდაბლობა და შეასრულოს წყნარად, აუჩქარებლად.
- ბოლო თაშაჰუდი.
იბნ მას'უდი გადმოსცემს, ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი:
"სანამ დავამთავრებდით ლოცვას ვკითხულობდით თაშაჰუდს".
გადმოსცა ნასაიმ, მისი ფუძე არის ორ მართალ კრებულში.
- თაშაჰუდზე ჯდომა.
- ორი მისალმენა და ამბობს ორჯერ: "ასსალამუ 'ალაიქუმ ვა რაჰმათულლაჰ".
ჰადისში გადმოცემულია:
"ის ესალმებოდა ჯერ მარჯვენა მხარეს და მერე მარცხენა მხარეს და ამბობდა: ასსალამუ 'ალაიქუმ ვა რაჰმათულლაჰ".
გადმოსცა თირმიზიმ და სხვებმა.
- რუქნების თანმიმდევრობა - როგორც ვთქვით - მაგალითად, თუ სეჯდეს გააკეთებ იქამდე, სანამ წელში მოიხრები, ლოცვა გაუქმებულია, აუცილებელია ჯერ გააკეთო წელში მოხრა მერე სუჯუდი.