Прашање бр. 22: Кои се рукновите на намазот?
- الباب / الفصل
- قسم الفقه
السؤال
س٢٢: ما أركان الصلاة؟
Прашање бр. 22: Кои се рукновите на намазот?
الجواب
ج:هي أربعة عشر ركنًا، كما يلي:
- أحدها: القيام في الفرض على القادر.
لحديث عمران بن حصين رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم:
«صل قائمًا، فإن لم تستطع فقاعدًا، فإن لم تستطع فعلى جنب»
رواه البخاري.
- تكبيرة الإحرام، وهي: "الله أكبر".
لقوله عليه الصلاة والسلام:
«إذا قمت إلى الصلاة فكبر»
متفق عليه.
- قراءة الفاتحة.
«لا صلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الكتاب»
- الركوع، ويمد ظهره مستويًا ويجعل رأسه حياله.
الرفع منه.
- الاعتدال قائمًا.
لقوله صلى الله عليه وسلم:
«ثم اركع حتى تطمئن راكعًا، ثم ارفع حتى تعتدل قائمًا»
- السجود، وتمكين جبهته، وأنفه، وكفيه، وركبتيه، وأطراف أصابع قدميه من محل سجوده.
- الرفع من السجود.
- الجلوس بين السجدتين.
«ثم اسجد حتى تطمئن ساجدًا، ثم ارفع حتى تطمئن جالسًا»
والسُّنَّة: أن يجلس مفترشًا على رجله اليسرى، وينصب اليمنى، ويوجهها إلى القبلة.
لحديث أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها:
«وكان يفرش رجله اليسرى، وينصب رجله اليمنى»
رواه مسلم.
- الطمأنينة، وهي السكون في كل ركن فعلي.
- التشهد الأخير.
لحديث ابن مسعود رضي الله عنه قال:
كنا نقول في الصلاة قبل أن يفرض التشهد.
رواه النسائي وأصله في الصحيحين.
- الجلوس له.
- التسليمتان، وهو أن يقول مرتين: "السَّلام عليكم ورحمة الله".
لحديث:
«أنه كان يسلم عن يمينه وعن يساره: السلام عليكم ورحمة الله، السلام عليكم ورحمة الله»
رواه الترمذي وغيره.
- ترتيب الأركان -كما ذكرنا-، فلو سجد مثلًا قبل ركوعه عمدًا؛ بطلت صلاته، وسهوًا؛ لزمه الرجوع ليركع، ثم يسجد.
Одговор: Тоа се четиринаесет рукнови, како што ќе наведеме:
- Стоење во задолжителниот намаз за оној кој има можност.
Доказ за ова е хадисот на Имран бин Хусејн во кој стои дека Аллаховиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Клањај стоејќи. Ако не можеш, тогаш седејќи. Ако не можеш ни седејќи, тогаш легни на страна.“
(Бухари)
- Почетниот текбир кој гласи: "Аллаху екбер".
Основа се зборовите на Божјиот пратеник:
„Кога ќе започнеш со намазот, изговори текбир.“
(Бухари и Муслим)
- Рецитирањето на сурата Ел Фатиха.
„Нема намаз оној кој не ја изрецитирал сурата Ел Фатиха.“
- Руку (поклон), при што грбот се држи исправен и главата е во линија со грбот.
- Подигање од руку.
- Исправување во стоечка положба.
Аргумент се зборовите на Божјиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем:
„Потоа поклони се на руку и остани додека не се смириш во таа положба, потоа исправи се додека не застанеш целосно исправен.“
- Сеџдата, на следниов начин, да се спуштат на земја челото, носот, дланките, колената и врвовите на прстите на нозете.
- Подигањето од сеџда.
- Седењето помеѓу двете сеџди.
„Потоа направи сеџда и остани смирен во сеџдата. Потоа подигни се и остани смирен при седењето.“
Од Сунетот е да се седи на левото стапало, додека десното стапало е исправено со прстите насочени кон киблата.
Доказ е хадисот на мајката на верниците, Аиша, Аллах нека е задоволен со неа, во кој се вели:
„Тој седеше на своето испружено лево стапало, додека десното го држеше исправено.“
(Муслим)
- Смиреност во секој рукн кој се изведува.
- Последниот тешехуд.
Доказ е хадисот на Ибн Месуд, Аллах нека е задоволен со него, во кој стои:
„Во намазот го велевме ова пред да биде пропишан тешехудот.“
(Пренесува Несаи, основата на овој хадис се наоѓа во двата Сахиха: Бухари и Муслим)
- Седењето на последниот тешехуд.
- Предавањето на двата селама, така што се изговара: Ес селаму алејкум ве рахметуллах.
Доказ за ова е хадисот во кој стои:
„Тој го предаваше селамот на десната и на левата страна, велејќи: ‘Есселаму алејкум ве рахметуллах, Есселаму алејкум ве рахметуллах.’“
(Тирмизи и други)
- Редослед на извршувањето на рукновите како што е споменато. Ако некој, на пример, намерно направи сеџда пред руку, неговиот намаз ќе биде неисправен. А ако тоа го направи ненамерно, мора да се врати да направи руку, а потоа да продолжи да клања според пропишаниот редослед.