Skip to content

Прашање бр. 22: Кои се рукновите на намазот?

الباب / الفصل
قسم الفقه

السؤال

س٢٢: ما أركان الصلاة؟

Прашање бр. 22: Кои се рукновите на намазот?

الجواب

ج:هي أربعة عشر ركنًا، كما يلي:

  • أحدها: القيام في الفرض على القادر.

لحديث عمران بن حصين رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم:

«صل قائمًا، فإن لم تستطع فقاعدًا، فإن لم تستطع فعلى جنب»

رواه البخاري.

  • تكبيرة الإحرام، وهي: "الله أكبر".

لقوله عليه الصلاة والسلام:

«إذا قمت إلى الصلاة فكبر»

متفق عليه.

  • قراءة الفاتحة.

«لا صلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الكتاب»

  • الركوع، ويمد ظهره مستويًا ويجعل رأسه حياله.

الرفع منه.

  • الاعتدال قائمًا.

لقوله صلى الله عليه وسلم:

«ثم اركع حتى تطمئن راكعًا، ثم ارفع حتى تعتدل قائمًا»

  • السجود، وتمكين جبهته، وأنفه، وكفيه، وركبتيه، وأطراف أصابع قدميه من محل سجوده.
  • الرفع من السجود.
  • الجلوس بين السجدتين.

«ثم اسجد حتى تطمئن ساجدًا، ثم ارفع حتى تطمئن جالسًا»

والسُّنَّة: أن يجلس مفترشًا على رجله اليسرى، وينصب اليمنى، ويوجهها إلى القبلة.

لحديث أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها:

«وكان يفرش رجله اليسرى، وينصب رجله اليمنى»

رواه مسلم.

  • الطمأنينة، وهي السكون في كل ركن فعلي.
  • التشهد الأخير.

لحديث ابن مسعود رضي الله عنه قال:

كنا نقول في الصلاة قبل أن يفرض التشهد.

رواه النسائي وأصله في الصحيحين.

  • الجلوس له.
  • التسليمتان، وهو أن يقول مرتين: "السَّلام عليكم ورحمة الله".

لحديث:

«أنه كان يسلم عن يمينه وعن يساره: السلام عليكم ورحمة الله، السلام عليكم ورحمة الله»

رواه الترمذي وغيره.

  • ترتيب الأركان -كما ذكرنا-، فلو سجد مثلًا قبل ركوعه عمدًا؛ بطلت صلاته، وسهوًا؛ لزمه الرجوع ليركع، ثم يسجد.

Одговор: Тоа се четиринаесет рукнови, како што ќе наведеме:

  1. Стоење во задолжителниот намаз за оној кој има можност.

Доказ за ова е хадисот на Имран бин Хусејн во кој стои дека Аллаховиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:

„Клањај стоејќи. Ако не можеш, тогаш седејќи. Ако не можеш ни седејќи, тогаш легни на страна.“

(Бухари)

  1. Почетниот текбир кој гласи: "Аллаху екбер".

Основа се зборовите на Божјиот пратеник:

„Кога ќе започнеш со намазот, изговори текбир.“

(Бухари и Муслим)

  1. Рецитирањето на сурата Ел Фатиха.

„Нема намаз оној кој не ја изрецитирал сурата Ел Фатиха.“

  1. Руку (поклон), при што грбот се држи исправен и главата е во линија со грбот.
  2. Подигање од руку.
  3. Исправување во стоечка положба.

Аргумент се зборовите на Божјиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем:

„Потоа поклони се на руку и остани додека не се смириш во таа положба, потоа исправи се додека не застанеш целосно исправен.“

  1. Сеџдата, на следниов начин, да се спуштат на земја челото, носот, дланките, колената и врвовите на прстите на нозете.
  2. Подигањето од сеџда.
  3. Седењето помеѓу двете сеџди.

„Потоа направи сеџда и остани смирен во сеџдата. Потоа подигни се и остани смирен при седењето.“

Од Сунетот е да се седи на левото стапало, додека десното стапало е исправено со прстите насочени кон киблата.

Доказ е хадисот на мајката на верниците, Аиша, Аллах нека е задоволен со неа, во кој се вели:

„Тој седеше на своето испружено лево стапало, додека десното го држеше исправено.“

(Муслим)

  1. Смиреност во секој рукн кој се изведува.
  2. Последниот тешехуд.

Доказ е хадисот на Ибн Месуд, Аллах нека е задоволен со него, во кој стои:

„Во намазот го велевме ова пред да биде пропишан тешехудот.“

(Пренесува Несаи, основата на овој хадис се наоѓа во двата Сахиха: Бухари и Муслим)

  1. Седењето на последниот тешехуд.
  2. Предавањето на двата селама, така што се изговара: Ес селаму алејкум ве рахметуллах.

Доказ за ова е хадисот во кој стои:

„Тој го предаваше селамот на десната и на левата страна, велејќи: ‘Есселаму алејкум ве рахметуллах, Есселаму алејкум ве рахметуллах.’“

(Тирмизи и други)

  1. Редослед на извршувањето на рукновите како што е споменато. Ако некој, на пример, намерно направи сеџда пред руку, неговиот намаз ќе биде неисправен. А ако тоа го направи ненамерно, мора да се врати да направи руку, а потоа да продолжи да клања според пропишаниот редослед.