Skip to content

السؤال

س24: ما هي سنن الصلاة؟

С 24: Суннатҳои намоз кадомҳоянд?

الجواب

ج:إحدى عشرة سنة، كما يلي:

  1. قوله بعد تكبيرة الإحرام: "سبحانك اللهم وبحمدك، وتبارك اسمك، وتَعَالَىٰ جدك، ولا إله غيرك" ويسمى: دعاء الاستفتاح.
  2. التعوذ.
  3. البسملة.
  4. قول: آمين.
  5. قراءة السورة بعد الفاتحة.
  6. الجهر بالقراءة للإمام.
  7. القول بعد التحميد: "ملء السَّمٰوات، وملء الأرض، وملء ما شئت من شيء بعد".
  8. ما زاد على المرة في تسبيح الركوع. أي: التسبيحة الثانية والثالثة، وما زاد على ذلك.
  9. ما زاد على المرة في تسبيح السجود.
  10. ما زاد على المرة في قوله بين السجدتين: «رب اغفر لي».
  11. الصلاة في التشهد الأخير على النبي صلى الله عليه وسلم وعلى آله عَلَيْهُم السَّلَامُ، والبركة عليه وعليهم، والدعاء بعده.

سنن الأفعال، وتسمى الهيئات:

  1. رفع اليدين مع تكبيرة الإحرام.
  2. وعند الركوع.
  3. وعند الرفع منه.
  4. وحطهما عقب ذلك.
  5. وضع اليمين على الشمال.
  6. نظره إلى موضع سجوده.
  7. تفرقته بين قدميه قائمًا.
  8. قبض ركبتيه بيديه مفرجتي الأصابع في ركوعه، ومد ظهره فيه، وجعل رأسه حياله.
  9. تمكين أعضاء السجود من الأرض، ومباشرتها لمحل السجود.
  10. مجافاة عضديه عن جنبيه، وبطنه عن فخذيه، وفخذيه عن ساقيه، وتفريقه بين ركبتيه، وإقامة قدميه، وجعل بطون أصابعهما على الأرض مفرقةً، ووضع يديه حذو منكبيه مبسوطةً مضمومةَ الأصابع.
  11. الافتراش في الجلوس بين السجدتين، وفي التشهد الأول، والتورك في الثاني.
  12. وضع اليدين على الفخذين مبسوطتين مضمومتي الأصابع بين السجدتين، وكذا في التشهد إلا أنه يقبض من اليمنى الخنصر والبنصر، ويحلق إبهامها مع الوسطى، ويشير بسبابتها عند ذكر الله.
  13. التفاته يمينًا وشمالًا في تسليمه.

Ҷ: Суннатҳои намоз ёздаҳто аст:

  1. Баъди такбири эҳром ин дуоро гуфтан: " Субҳонакал-лоҳумма ва биҳамдика ва таборакасмука ва таъоло ҷаддука ва ло илоҳа ғайрука", ин дуоро дуои истифтоҳ (кушодан) меноманд.
  2. "Аъузу биллоҳи минаш-шайтонир-раҷим" гуфтан.
  3. "Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим" гуфтан.
  4. Гуфтани "Омин".
  5. Хондани ягон сура баъд аз сураи Фотиҳа.
  6. Бо овози баланд хондан барои имом.
  7. Баъди "Раббано ва лакал ҳамд" ин дуоро гуфтан: "Милъас-самовоти ва милъал-арзи ва милъа мо шиъта мин шайъин баъд".
  8. Аз як бор бештар гуфтани тасбеҳ дар рукуъ, яъне тасбиҳи дувум ва севум ва ҳарчи бештар аз он бошад.
  9. Дар саҷда аз як бор бештар гуфтани тасбеҳ.
  10. Дар миёни ду саҷда бештар аз як бор гуфтани "Раббӣ иғфир лӣ".
  11. Дуруд фиристодан бар Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) дар ташаҳҳуди ахир ва бар аҳлу байташон ва дуои баракат бар онон ва дуо кардан баъд аз он.

Суннатҳои феълӣ ё амалӣ, ки ҳайатҳои намоз низ номида мешавад:

  1. Рафъи ядайн (бардоштани дастон ) ҳамроҳи такбири таҳрима.
  2. Ва ҳангоми рукуъ кардан.
  3. Ва ҳангоми бархостан аз рукуъ.
  4. Поин овардани дастон баъд аз он.
  5. Гузоштани дасти рост бар болои дасти чап.
  6. Нигоҳ кардан ба макони саҷда.
  7. Ҷудо кардани пойҳо дар ҳоли истодан.
  8. Ҳангоми рукуъ зонуҳоро доштан дар ҳоли кушода гузоштани ангуштон инчунин сарро бо пушт рост кардан дар ҳоли рукуъ.

Қарор додани аъзоҳои саҷда дар замин ва часпонидани онҳо дар ҷои саҷда.

  1. Дур сохтани бозуҳо аз паҳлуҳо; шикам аз ронҳо; ронҳо аз пойҳо; рост гузоштани пойҳо; кафи ангуштони пойҳоро ба замин ва аз ҳам ҷудо гузоштан; дастонро дар баробари китфҳо паҳн ва ангуштонро якҷоя карда гузоштан.
  2. Нишастан рӯи пойи чап миёни ду саҷда ва дар ташаҳҳуди аввал ва таваррук (такя кардан бар нишемангоҳи худ) дар ташаҳҳуди дувум.
  3. Дар миёни ду саҷда паҳн гузоштани дастон дар болои зонуҳо, вале ангуштон ба ҳам часпида бошад. Дар ташаҳҳуд низ ба ҳамин шакл менишинад, аммо ангушти хурд ва калони ростро ба ҳам ба шакли доира баста, бо ангушти субоба (ишорат) ҳангоми зикри Аллоҳ ишора мекунад.
  4. Ҳангоми салом додан рӯйро ба тарафи рост ва чап гардондан.