Skip to content

"Ang sinumang pumunta sa inyo – samantalang ang pasya ninyo ay nagkakaisa sa nag-iisang lalaki – na nagnanais na humati sa bukluran ninyo o magpawatak-watak sa pagkakaisa ninyo, patayin ninyo siya."}

Ayon kay `Arfajah (malugod si Allāh sa kanya) na nagsabi: {Nakarinig ako sa Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na nagsasabi:

"Ang sinumang pumunta sa inyo – samantalang ang pasya ninyo ay nagkakaisa sa nag-iisang lalaki – na nagnanais na humati sa bukluran ninyo o magpawatak-watak sa pagkakaisa ninyo, patayin ninyo siya."}

«مَنْ أَتَاكُمْ وَأَمْرُكُمْ جَمِيعٌ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ، يُرِيدُ أَنْ يَشُقَّ عَصَاكُمْ، أَوْ يُفَرِّقَ جَمَاعَتَكُمْ، فَاقْتُلُوهُ».

Nagsalaysay nito si Imām Muslim.
Tumpak
Ang Pagbibigay-linaw

Naglilinaw ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na ang mga Muslim – kapag nagkaisa sila sa iisang tagapamahala at iisang komunidad pagkatapos may dumating na sinumang nagnanais na agawin ang kapamahalaan o nagnais ng pagpapawatak-watak ng mga Muslim para maging higit sa isang komunidad – ay kailangan na pumigil sa kanya o makipaglaban sa kanya bilang pagtulak sa kasamaan niya at pagpapadanak ng dugo ng mga Muslim.

Ang mga Kahulugan ng mga Salita

وأمركم جميع: كلمتكم مجتمعة على إمام واحد، وأنتم يد واحدة.

يشق عصاكم: أصل العصا الاجتماع والائتلاف، والمراد هنا أنه يريد تفريق جماعتكم التي اجتمعت على إمام واحد.

Ang mga Katuturan ng Ḥadīth

Ang pagkakinakailangan ng pagdinig at pagtalima sa may pamumuno sa mga Muslim sa hindi pagsuway at ang pagbabawal sa paghihimagsik laban sa kanya.

Ang sinumang naghimagsik sa pinuno ng mga Muslim at komunidad nila, tunay na siya ay kinakailangang labanan naging anuman ang katayuan niya sa karangalan at kaangkanan.

Ang paghimok sa pagkakaisa at hindi pagpapakawatak-watak at pagkakaiba-iba.

Ang mga Sanggunian

Ṣaḥīḥ Muslim (3/ 1480) (1852).

Ang Karagdagan (8)

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (8/ 349).

توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام.

للبسام (6/ 329).

فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام.

لابن عثيمين (5/ 302).

المفاتيح في شرح المصابيح.

الحسين المُظْهِري (4/ 295).