"Ҳар касе назди шумо омад, дар ҳоле ки шумо бар (итоати) як мард ҷамъ шуда иттифоқ кардаед ва хост то дар байни шумо тафриқа андозад ё ҷамоати шуморо аз ҳам ҷудо созад, ӯро бикушед."
Аз Фурҷа (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт: Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро шунидам, ки мегуфт:
"Ҳар касе назди шумо омад, дар ҳоле ки шумо бар (итоати) як мард ҷамъ шуда иттифоқ кардаед ва хост то дар байни шумо тафриқа андозад ё ҷамоати шуморо аз ҳам ҷудо созад, ӯро бикушед."
«مَنْ أَتَاكُمْ وَأَمْرُكُمْ جَمِيعٌ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ، يُرِيدُ أَنْ يَشُقَّ عَصَاكُمْ، أَوْ يُفَرِّقَ جَمَاعَتَكُمْ، فَاقْتُلُوهُ».
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баён намуданд, ки агар мусалмонон бар як ҳоким ва бар як ҷамоат якҷо шуданд, сипас касе омад ва хост дар он ҳукм ба он ҳоким рақобат кунад, ё хост ҷамоати мусалмононро ба гурӯҳҳо ҷудо сохта, пароканда намояд, бар онон воҷиб аст, ки аз ӯ пешгирӣ кунанд ва барои дафъи шарри ӯ аз мусалмонон ва муҳофизати ҷони мусалмонон бо ӯ биҷанганд.
وأمركم جميع: كلمتكم مجتمعة على إمام واحد، وأنتم يد واحدة.
يشق عصاكم: أصل العصا الاجتماع والائتلاف، والمراد هنا أنه يريد تفريق جماعتكم التي اجتمعت على إمام واحد.
Итоат кардан аз ҳокими мусалмонон дар ғайри гуноҳ воҷиб ва бар зидди ӯ хуруҷ кардан ҳаром аст.
Ҳар ки бар имоми мусалмонон ва ҷамоаташон шӯриш кунад, новобаста аз манзилату ному насабаш, ҷангидан бар зидди ӯ воҷиб аст.
Ташвиқ ба ваҳдату якҷоягӣ ва дурӣ аз ихтилофу тафриқа.
Саҳеҳ Муслим (3/ 1480) (1852).
Бештар (8)
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (8/ 349).
توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام.
للبسام (6/ 329).
فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام.
لابن عثيمين (5/ 302).
المفاتيح في شرح المصابيح.
الحسين المُظْهِري (4/ 295).