Verheldering en grondige toelichting van talrijke vraagstukken rond de Hadj, de Oemra en het eerbiedig bezoek, in het licht van de Koran en de Soenna.
De eerwaarde geleerde sheikh Voorwoord van de auteur In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle [1] Alle lof behoort aan Allah, de Heer der Werelden; het uiteindelijke heil is voor de godvrezenden. Zegeningen en vrede zij over Zijn dienaar en Boodschapper Mohammed, evenals over zijn gehele familie en zijn metgezellen.
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
Verheldering en grondige toelichting van talrijke vraagstukken rond de Hadj, de Oemra en het eerbiedig bezoek, in het licht van de Koran en de Soenna.
De eerwaarde geleerde sheikh
Abdoelaziz bin Abdoellah bin Baz
Voorwoord van de auteur
In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle [1]
Alle lof behoort aan Allah, de Heer der Werelden; het uiteindelijke heil is voor de godvrezenden. Zegeningen en vrede zij over Zijn dienaar en Boodschapper Mohammed, evenals over zijn gehele familie en zijn metgezellen.
Dit gezegd hebbende:
Dit is een beknopte verhandeling over de Hadj, waarin de verdiensten, de etiquette en de vereisten voor wie zich op weg begeeft naar deze heilige plicht uiteengezet worden. Tevens biedt zij een heldere samenvatting van talrijke wezenlijke kwesties met betrekking tot de Hadj, de Oemra en het bezoek (aan de Profeet), waarbij beknoptheid en helderheid met zorg zijn betracht. In de samenstelling van dit werk heb ik mij zorgvuldig gebaseerd op hetgeen is geopenbaard in het Boek van Allah en is overgeleverd in de Soenna van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Ik heb deze tekst samengesteld als een oprechte raadgeving aan de moslimgemeenschap, in navolging van het woord van Allah, de Verhevene: {En vermaan want waarlijk, de vermaning is tot voordeel voor de gelovigen} [2] En de woorden van Allah: {En toen Allah het verbond nam van degenen aan wie het Boek was gegeven: 'Jullie zullen het aan de mensen duidelijk uiteenzetten en het geenszins verbergen} [3] Het vers en Zijn uitspraak, verheven is Hij: {En weest elkander tot steun in rechtschapenheid en godsvrucht} [4]
En wat betreft de authentieke overlevering van de Profeet (vrede zij met hem) waarin hij verklaarde: «De religie is oprechte toewijding en welgemeend advies (Drie keer herhaald). Er werd gevraagd: “Voor wie, o Boodschapper van Allah?” Hij antwoordde: “Voor Allah, voor Zijn Boek, voor Zijn Boodschapper, voor de leiders der moslims en voor het gewone volk [5]»
Overgeleverd door At-Tabarani van Hoedhayfa, dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Wie zich niet bekommert om de zaken van de moslims, is niet van hen en wie niet opstaat en de dag doorbrengt als een oprechte raadgever voor Allah, Zijn Boodschapper, Zijn Boek, zijn leider en de algemene moslims, is niet van hen [6]» .
Moge Allah mij en de moslims er baat bij laten hebben en moge Hij de inspanning oprecht maken voor Zijn Aangezicht en een middel tot succes in de Tuinen van het Paradijs. Hij is de Alhorende, de Verhoorder. Hij is voldoende voor ons en de beste Beschermer.
Hoofdstuk
In de bewijzen van de verplichting van Hadj en Oemra en de spoedige uitvoering daarvan
Als dit bekend is, weet dan - moge Allah mij en jullie leiden tot het kennen van de waarheid en het volgen ervan - dat Allah de Verhevene Zijn dienaren heeft verplicht de bedevaart naar Zijn Heilige Huis te verrichten en het tot een van de pijlers van de Islam heeft gemaakt. Allah, de Verhevene, zegt: {En Allah heeft het als een verplichting opgelegd aan de mensheid om de bedevaart naar het Huis te verrichten – voor wie daartoe de mogelijkheid heeft. En wie (dat) verwerpt: voorwaar, Allah is waarlijk Zelfgenoegzaam, Onafhankelijk van de werelden} [7]
En in de twee gezaghebbende verzamelingen is overgeleverd van Ibn Omar — moge Allah tevreden over hen beiden zijn — dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Islam is gebouwd op vijf pijlers: De getuigenis dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed Zijn Boodschapper is, het verrichten van het gebed, het geven van de zakaat, het vasten tijdens de maand Ramadan en het verrichten van de bedevaart naar het Heilige Huis van Allah ([8])» . [1] Verzameling van diverse fatwa's en artikelen van Zijne Eminentie Sheikh Abdoelaziz bin Abdoellah bin Baz (16/25-117).
En Sa'id vermeldde in zijn Soenan, van Omar ibn al-Khattab (moge Allah tevreden met hem zijn) dat hij zei: "Ik had er werkelijk toe willen overgaan mannen af te vaardigen naar deze steden, opdat zij zouden nagaan wie over voldoende middelen beschikt en desondanks geen Hadj verricht heeft – en hen dan de jizya zouden opleggen; zij zijn geen moslims, zij zijn geen moslims "، [10]
En degene die de Hadj nog niet heeft verricht terwijl hij daartoe in staat is, moet zich haasten om het te doen; zoals overgeleverd is van Ibn Abbas (moge Allah tevreden met hem zijn), dat de Profeet -vrede zij met hem- heeft gezegd: «Haast u met het verrichten van de Hadj – en daarmee wordt de verplichte bedoelt – want niemand onder u weet wat hem kan overkomen.[12] » . Overgeleverd door Ahmed. [2] Soera Addariyat vers:55 [4] Soera Al-Ma'idah vers: 2. [3] Soera Al-Imran: 187
Aangezien het verrichten van de Hadj onmiddellijk verplicht is voor degene die daartoe in staat is, volgens de duidelijke uitspraak van Allah de Verhevene: {En het is voor Allah verplicht voor de mensen de bedevaart naar het Huis te verrichten, voor degene die daartoe in staat is. En wie het ontkent, voor hem is Allah volledig onafhankelijk van de werelden} [13] En de uitspraak van de Profeet (vrede zij met hem) in zijn preek: «O mensen, voorwaar, Allah heeft de Hadj voor jullie verplicht gesteld, dus verricht de bedevaart [14]». Dit is overgeleverd door Moeslim van Tameem ad-Dari, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (55).
Er zijn overleveringen die wijzen op de verplichting van de Oemra, waaronder: [6] Overgeleverd door At-Tabarani in Al-Awsat, nummer (7469).
Daaronder: zijn uitspraak (moge vrede en zegeningen met hem zijn) in zijn antwoord aan Jibril toen hij hem vroeg naar de aard van de islam: hij zei, moge vrede en zegeningen met hem zijn: «De Islam is dat je getuigt dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed Zijn boodschapper is, het gebed verricht, de zakaat geeft, de bedevaart naar het Huis verricht en de oemra, je reinigt van onreinheid, de wassing (woedoe) voltooit en vast tijdens de maand Ramadan ([15])» .
En een daarvan is de overlevering van Aisha (moge Allah tevreden over haar zijn) dat zij heeft gezegd: «O Boodschapper van Allah, is er voor vrouwen ook een strijd?" Hij antwoordde: "Voor hen is er een strijd zonder gevecht: de hadj en de oemra [16] » Overgeleverd door Ahmed en Ibn Madjah met een authentieke overleveringsketen.
De Hadj en de Oemra zijn slechts één keer in het leven verplicht; zoals de Profeet (vrede zij met hem) in de authentieke hadith heeft gezegd: «De Hadj is eenmaal verplicht, wie meer doet, dat is vrijwillig [17] ».
Het is aanbevolen om de Hadj en de Oemra vrijwillig vaak te verrichten; zoals bevestigd in de twee Sahihs, overgeleverd door Aboe Hoeraira (moge Allah tevreden met hem zijn), die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: De Oemra tot de volgende Oemra is een boetedoening voor wat zich ertussen heeft voorgedaan en voor een aanvaardde Hadj is er geen andere beloning dan het Paradijs.
Hoofdstuk
[7] Soerat Al 'Imraan: 97
Het is verplicht om berouw te tonen over zonden en onrecht te herstellen.
[8] Overgeleverd door Al-Boekhari onder nummer (8), en Moeslim onder nummer (16).
Wanneer een moslim van plan is om op reis te gaan voor de Hadj of de Oemra, is het aanbevolen dat hij zijn familie en vrienden aanspoort tot Godvrezendheid, wat inhoudt het vervullen van Zijn geboden en het vermijden van Zijn verboden. Er werd overgeleverd van Ali (moge Allah tevreden zijn met hem) dat hij zei: “Wie in staat is de bedevaart te verrichten, maar dit nalaat, die moge — indien hij wil — sterven als een jood of als een christen.”([11]). [9] Dat wil zeggen: overvloed aan rijkdom. [10] Hij schreef het in Jamie' Al-Aḥadīth (deel 28, blz. 318), onder nummer 31221, toe aan de Soenan van Saʿīd ibn Manṣoer, maar ik heb het niet aangetroffen in de beschikbare versie. [11] Akhrjah At-Tirmidhi over Ali als een Hadith die aan de Profeet (moge de vrede en de zegeningen van Allah met hem zijn) is toegewezen, met nummer (812).
Het is noodzakelijk dat hij opschrijft wat hij aan bezittingen heeft en wat hij aan schulden heeft en dat hij daar getuigen van maakt. Hij moet zich snel tot oprechte berouw wenden voor al zijn zonden, zoals Allah de Verhevene zegt: {En bekeer u allen tot Allah, o gelovigen, opdat gij zult slagen} [19] [12] Overgeleverd door Aboe Dawoed onder nummer (1732).
De ware betekenis van berouw is: het afkeren van zonden en het achterwege laten ervan, het spijt hebben voor wat reeds voorbij is en het vastbesloten zijn om niet terug te keren naar die zonden. En indien men onrecht heeft aangedaan aan anderen, hetzij in de vorm van leven, bezit of eer, dan dient men dit terug te geven, of hen van dit onrecht te ontheffen voor zijn reis; zoals het correct overgeleverd is van hem, moge vrede en zegeningen met hem zijn, dat hij zei: « Wie onrecht heeft aangedaan aan zijn broeder, hetzij in bezit of eer, laat hem zich vandaag daarvan ontheffen, voordat er geen dinar of dirham meer is. Als hij goede daden heeft, zal er uit zijn verdiensten worden genomen in verhouding tot het onrecht dat hij heeft begaan. En als hij geen goede daden heeft, zullen de slechte daden van zijn metgezel worden overgedragen op hem, zodat deze hem worden opgelegd [20] » . [13] Soerat Al-Imran: 97
Het is belangrijk dat men voor zijn Hadj en Oemra zuivere uitgaven kiest uit halal geld; zoals authentiek overgeleverd is dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: «Waarlijk, Allah, de Verhevene, is zuiver en Hij accepteert slechts wat zuiver is [21] » ، Overgeleverd door Moeslim Overgeleverd door Moeslim (1337).
En At-Tabarani heeft overgeleverd van Aboe Hoerayra (moge Allah tevreden met hem zijn) dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Wanneer een man op reis gaat voor de Hadj met een zuiver en rechtvaardig vermogen en zijn voet in de stijgbeugel plaatst en roept: 'Hier ben ik, o Allah, hier ben ik!', dan zal er een oproep uit de hemel komen die zegt: 'Hier ben ik en gelukkig zijt gij! Uw reisbehoeften zijn rechtmatig, uw dier is rechtmatig en uw Hadj is aanvaard en niet verijdeld.' Maar wanneer een man vertrekt met een onzuiver vermogen en zijn voet in de stijgbeugel plaatst en roept: 'Hier ben ik, o Allah, hier ben ik!', dan zal er een oproep uit de hemel komen die zegt: 'Geen 'hier ben ik' voor u, geen geluk voor u! Uw reisbehoeften zijn onrechtmatig, uw uitgaven zijn onrechtmatig, en uw Hadj is niet aanvaard [22] »
En het is passend voor de pelgrim om onafhankelijk te zijn van wat anderen bezitten en zich te onthouden van het vragen aan hen; zoals de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «En wie zich onthoudt, zal door Allah worden beschermd en wie zich onafhankelijk opstelt, zal door Allah worden verrijkt[23]» ، Overgeleverd door Ibn Khoezaymah en Ad-Daraqutni, volgens een overlevering van Omar ibn Al-Khattab, moge Allah tevreden zijn met hem, en Ad-Daraqutni zei: Deze keten van overleveraars is authentiek en correct. [15] Overgeleverd door Ibn Khoezaymah (j1/4), nummer (1).
En de uitspraak van de Boodschapper (moge de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn): «De mens blijft de mensen om hulp vragen, totdat hij op de Dag der Opstanding komt zonder dat er nog een lap vlees op zijn gezicht is overgebleven ([24])» . [16] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (1520).
De bedevaartganger dient met zijn Hadj en zijn Oemra uitsluitend het Aangezicht van Allah en het Hiernamaals te beogen en zich tot Allah te naderen door middel van woorden en daden die Zijn welbehagen genieten, op die heilige en verheven plaatsen. Hij dient zich ten zeerste te hoeden voor het zoeken van wereldse belangen, vergankelijke rijkdommen, of het streven naar uiterlijk vertoon, roem of zelfverheffing, want dat behoort tot de verwerpelijkste intenties en leidt tot het verloren gaan van de daad en het niet aanvaarden ervan — zoals de Verhevene heeft gezegd: {Wie slechts het wereldse leven en zijn pracht begeert — aan hen zullen Wij daarin hun daden volledig vergelden en daarin zal hun niets worden onthouden (15) Zij zijn degenen voor wie er in het Hiernamaals niets anders is dan het Vuur; en al wat zij daarin hebben verricht zal tenietgaan en leeg zal blijken wat zij pleegden te doen} [25] [17] An-Nasa'i nummer (2620).
En Allah zegt: {Wie het onmiddellijke voordeel zoekt, voor hem zullen Wij daarin geven wat Wij willen, aan degenen die Wij verkiezen en vervolgens hebben Wij voor hem de Hel bereid, waar hij haar zal binnengaan, verachtelijk en verstoten." (18) En wie het Hiernamaals nastreeft en zich daarvoor inspant met de daarvoor vereiste inzet, terwijl hij gelooft — voor hen zal hun streven dankbaar worden aanvaard} [26] [18] Overgeleverd door Al-Boekhari (1773), en Moeslim (1349).
En het is authentiek overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: «Allah, de Verhevene, zegt: 'Ik ben zo Behoefteloos dat Ik geen deelgenoot nodig heb. Degene die een daad verricht omwille van een ander dan van Mij; Ik neem afstand van hem en van degene met wie hij Mij associeerde [27]».
Ook dient hij zich op zijn reis te omringen met de deugdzamen — zij die toegewijd zijn in gehoorzaamheid, godsvrucht en inzicht in de religie — en zich te hoeden voor het gezelschap van lichtzinnigen en verdorvenen.
Het is wenselijk dat hij leert wat voorgeschreven is voor zijn Hadj en Oemra en zich daarin verdiept en vraagt over wat hem onduidelijk is, zodat hij met inzicht handelt. Wanneer hij op zijn rijdier, auto, vliegtuig of een ander vervoermiddel stapt, is het aanbevolen dat hij de naam van Allah, de Verhevene, noemt en Hem prijst, vervolgens driemaal 'Allahoe Akbar' (Allah is de Grootste) zegt, en zegt: {Verheerlijkt is Hij die dit aan ons onderworpen heeft en wij zouden dit nooit zelf aankunnen (13) En voorwaar, tot onze Heer zullen wij zeker terugkeren} [28]
«O Allah, ik vraag U tijdens deze reis om rechtschapenheid en godsvrucht en om daden die Uw welbehagen verdienen. O Allah, verlicht ons deze reis en verkort voor ons zijn afstand. O Allah, U bent de metgezel op de reis en de plaatsvervanger onder het thuisfront. O Allah, ik zoek mijn toevlucht bij U tegen de ontberingen van de reis, de droefenis van aanblik en de rampspoed van een ellendige terugkeer in bezit en gezin.” ([29]) » ؛ Omdat dit op gezag van de Profeet — vrede zij met hem — als authentiek is overgeleverd; Moeslim heeft het overgeleverd op gezag van Ibn Omar — moge Allah tevreden zijn met hen beiden. [19] Soerat An-Noer: 31
Tijdens zijn reis dient hij overvloedig te zijn in het gedenken van Allah, in het vragen om vergiffenis, in smeekbeden tot de Verhevene en het zich in ootmoed tot Hem wenden, evenals in het reciteren van de Koran en het overpeinzen van de diepere betekenissen ervan. Hij behoort de gezamenlijke gebeden nauwgezet bij te wonen en zijn tong te behoeden voor overmatig geroddel, zinloos gepraat, bemoeienis met wat hem niet aangaat en buitensporige scherts. Tevens dient hij zijn spraak te vrijwaren van leugen, laster, roddel en het bespotten van zijn reisgezellen of andere van zijn broeders in het geloof. [20] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (2449).
Het past hem om jegens zijn reisgezellen weldadigheid te betonen, hen geen enkele vorm van hinder of overlast te bezorgen, hen met wijsheid en oprechte, edele vermaning tot het goede aan te sporen, en hen — naar vermogen — met zachtheid te weerhouden van het verwerpelijke. [21] Overgeleverd door Moeslim met nummer (1015). Overgeleverd door At-Tabarani in Al-Kabir (deel 20/40) onder nummer (2989).
Hoofdstuk
[23] Overgeleverd door Al-Boekhari (1427), en Moeslim (1035).
Wat de pelgrim doet bij aankomst op de miqat
[24] Overgeleverd door Al-Boekhari (1474) en Moeslim (4040).
Wanneer hij de miqat bereikt, wordt het aanbevolen dat hij zich wast en parfumeert; zoals overgeleverd is dat de Profeet (vrede zij met hem) zijn genaaide kleding aflegde bij het aannemen van de Ihram en zich waste. En zoals vastgelegd in de twee Sahihs (Al-Boekharie en Moesliem), zei Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn): «Ik placht de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) te parfumeren voor zijn intrede in de staat van ihraam en opnieuw wanneer hij zich daaruit ontbond, vóór hij de ommegang rond het Huis verrichtte [30] » ، En hij gebood Aïsha, toen zij ongesteld was terwijl zij in de staat van ihraam voor de Oemra verkeerde, zich te wassen en de staat van ihraam voor de Hadj in te nemen, En de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gebood Asma bint Oemays, toen zij in Dhoe al-Ḥoelaifah beviel, zich te wassen, een doek om haar te heffen en de staat van ihraam in te nemen. Dit wijst erop dat wanneer een vrouw de miqat bereikt terwijl zij ongesteld is of bevallen heeft, zij zich moet wassen en zich in de staat van ihram moet stellen, net als de anderen, en alles moet doen wat een bedevaartganger doet, behalve de ommegang rond het Huis, zoals de profeet (vrede zij met hem) dit ook aan Aïsha en Asma beval. [25] Soerat Hoed vers15-16
Het wordt aanbevolen voor degene die de staat van ihram wil aannemen om zijn snor, nagels, schaamstreek en oksels te verzorgen, zodat hij het nodige kan verwijderen voordat hij in de staat van ihram komt, aangezien het hem daarna verboden zou zijn deze handelingen uit te voeren. Dit is ook omdat de Profeet (vrede zij met hem) de moslims heeft voorgeschreven om deze zaken altijd te verzorgen, zoals bevestigd is in de authentieke overleveringen, waarin Aboe Hoerayrah (moge Allah tevreden met hem zijn) bericht dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: (De natuurlijke aanleg omvat vijf zaken: de besnijdenis, het scheren van het schaamhaar, het bijknippen van de snor, het knippen van de nagels en het verwijderen van de okselharen ([32])» [26].Soera Al-Isra vers 18-19,
In Sahieh Moeslim, zei Anas, moge Allah tevreden over hem zijn: «Er is ons een termijn gesteld voor het bijwerken van de snor, het knippen van de nagels, het ontharen van de oksels en het scheren van de schaamstreek, zodat men deze niet langer dan veertig dagen verwaarloost ([33]) » . Overgeleverd door Moeslim (2985).
Overgeleverd door An-Nasa'i met de formulering: «De Boodschapper van Allah (moge de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) heeft voor ons de tijd vastgesteld»، En het is overgeleverd door Ahmed, Aboe Dawoed, en At-Tirmidzi in de bewoording van An-Nasa'i en wat betreft het hoofd, is het niet voorgeschreven om iets ervan te nemen tijdens de ihram, noch voor mannen, noch voor vrouwen.
Wat betreft de baard, het is verboden deze te scheren of iets ervan af te nemen op elk moment, maar het is verplicht deze te laten groeien en vol te houden, zoals bevestigd in de twee Sahihs, overgeleverd door Ibn Omar (moge Allah tevreden met hen zijn), die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: «Onderscheid jullie van de polytheïsten: laat de baarden groeien en houd de snorren kort ([34]) » ، Overgeleverd door Imam Moeslim in zijn Ṣaḥieḥ, op gezag van Aboe Hoerayra – moge Allah tevreden met hem zijn – die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) sprak: «Knipt de snorren kort en laat de baarden groeien — handel anders dan de Magiërs ([35]) » . [28] Soerat Az-Zoekhroef vers13-14
De ramp in deze tijd is groot geworden doordat veel mensen deze Soenna negeren en zich verzetten tegen baarden en tevreden zijn met het nabootsen van ongelovigen en vrouwen, vooral degenen die zich bezighouden met kennis en onderwijs. Voorwaar, wij behoren tot Allah en tot Hem keren wij terug. Wij vragen Allah om ons en alle moslims te leiden naar het volgen van de Soenna en eraan vast te houden, en om ervoor te pleiten, zelfs als de meerderheid er niet naar verlangt. Allah is voldoende voor ons en Hij is de beste Beschermer. Er is geen macht noch kracht behalve bij Allah, de Verhevene, de Almachtige. Overgeleverd door Moeslim (1342).
Vervolgens draagt de man een izaar en een ridaa en het is aanbevolen dat deze wit en schoon zijn. Het is ook aanbevolen om in sandalen de ihraam binnen te treden, volgens de woorden van de Profeet (vrede zij met hem): «Laat eenieder van jullie de staat van ihraam binnentreden gehuld in een izaar en een ridaaʾ en met sandalen aan de voeten. En als hij geen sandalen vindt, dan mag hij leren sokken (khuffayn) aantrekken, mits hij deze afsnijdt zodat ze niet boven de enkels reiken([36]) » ، Overgeleverd door Imam Ahmed, moge Allah hem genadig zijn.
Wat de vrouw betreft: het is haar toegestaan de staat van ihraam binnen te treden in elke gewenste kledij, of deze nu zwart, groen of van een andere kleur is, zolang zij er zorg voor draagt geen gelijkenis te vertonen met de kleding van mannen. Het is haar echter niet toegestaan tijdens haar ihraam een gezichtssluier (niqaab) of handschoenen te dragen; zij dient haar gezicht en handen te bedekken met andere middelen dan de niqaab en de handschoenen. Want de Profeet — moge Allah’s vrede en zegeningen met hem zijn — heeft de vrouw in de staat van ihraam verboden om de niqaab en handschoenen te dragen. Wat betreft het gebruik onder sommige leken om de vrouwelijke pelgrim uitsluitend zwart of groen te laten dragen als kleur van haar ihraam: daarvoor bestaat geen enkele grond of religieuze basis
Vervolgens, na het voltooien van de rituele wassing (ghoesl) en reiniging en het aantrekken van de ihraam-kleding, maakt hij in zijn hart de intentie om deel te nemen aan de rituelen van de Hadj of de Oemra die hij wenst te verrichten; vanwege de uitspraak van de Profeet (vrede zij met hem): (Waarlijk, de daden worden slechts beoordeeld naargelang de intenties en ieder mens krijgt slechts datgene wat hij met zijn intentie beoogde ([37]) )
Het is voorgeschreven om uit te spreken wat men heeft voornemen, want indien zijn voornemen de Oemra (kleine bedevaart) is, dan zegt hij: "Labbayk Oemra" (Hier ben ik voor de Oemra) of "Allahumma labbayk Oemra" (O Allah, hier ben ik voor de Oemra). En indien zijn voornemen de Hadj (grote bedevaart) is, dan zegt hij: "Labbayk Hadj" (Hier ben ik voor de Hadj) of "Allahoemma labbayk Hajjan" (O Allah, hier ben ik voor de Hadj). Dit is zoals de Profeet (vrede zij met hem) dat deed. En als hij beide bedoelingen heeft, spreekt hij beide uit, zeggende: "Allahoemma labbayk Oemra wa Hadj" (O Allah, hier ben ik voor zowel de Oemra als de Hadj). Het is beter om deze woorden uit te spreken nadat men zich op zijn voertuig heeft gezet, of dat nu een dier, voertuig of ander middel van vervoer is, want de Profeet (vrede zij met hem) verrichtte de proclamatie van de pelgrimstocht nadat hij op zijn rijdier was geklommen en in beweging was gezet om van de miqat (startpunt voor de pelgrimstocht) af te reizen. Dit is de meest correcte uitleg volgens de geleerden.
Het is niet voorgeschreven om uit te spreken wat men heeft voorgenomen, behalve in het geval van de ihraam, zoals overgeleverd van de Profeet (vrede zij met hem). [30] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (1539), en Moeslim met nummer (1189). [31] Overgeleverd door Moeslim (1218).
In de context van het gebed, de tawaf (rondgang om de Ka'bah) en andere religieuze rituelen, is het niet voorgeschreven om de intentie mondeling te uiten. Het formuleren van uitspraken als: 'Ik sta op het punt dit of dat gebed te verrichten,' of: 'Ik sta op het punt deze of gene tawaf te volbrengen,' is een ongeoorloofde toevoeging aan de religie en het luidkeels verrichten hiervan is een grotere overtreding. De Profeet (vrede zij met hem) zou, indien het uiten van de intentie legitiem was, dit zonder twijfel hebben geopenbaard door middel van zijn uitspraken of handelingen en de rechtgeleide voorgangers (de salaf) zouden dit hebben nageleefd. [32] overgeleverd door Al-Boekhari (5891) en Moeslim (257). [33] Overgeleverd door Moeslim met nummer (258).
Toen dit niet werd overgeleverd van de profeet (vrede zij met hem), noch van zijn metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn, is het bekend dat het een innovatie (bida'a) is. En de profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «En de slechtste zaken zijn de nieuw geïntroduceerde, en elke innovatie is dwaling ([38])» . Dit is overgeleverd door Moeslim in zijn Sahih (authentieke verzameling). En vrede en zegeningen zij met hem, zei: «Degene die iets nieuws introduceert in deze aangelegenheid van ons, dat niet in overeenstemming is met wat al bekend is, zal worden afgewezen ([39]) » . Unaniem erkend als authentiek door de vooraanstaande hadithgeleerden En in een formulering bij Moeslim: «Degenen die een daad verrichten die niet in overeenstemming is met ons bevel, het zal worden afgewezen ([40]))» .
In de tijden en hun bepaling
[34] overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (2892) en Moeslim met nummer (259). [35] Overgeleverd door Moeslim met nummer (260).
De tijden zijn vijf:
Ten eerste: Dhoe Al-Hoelayfa, dat is de miqat voor de mensen van Medina en het is tegenwoordig bij de mensen bekend als: Abyar Ali. [36] Overgeleverd door Moeslim onder nummer (1177).
De tweede: Al-Joehfa, dat is de miqat voor de mensen van de Levant. Het is een verlaten dorp nabij Rabigh, en tegenwoordig beginnen mensen hun ihraam vanuit Rabigh. Wie zijn ihraam vanuit Rabigh begint, heeft het vanuit de miqat gedaan, aangezien Rabigh er vlak voor ligt.
De derde: Qarn Al-Manazil, de Miqat voor de mensen van Najd, tegenwoordig bekend als: As-Sayl. [37] Overgeleverd door Al-Boekhari onder nummer (1) en Moeslim (1907).
De vierde: Jalamlam, dat is de miqat voor de mensen van Jemen.
De vijfde: Dhat 'Irq, dat is de miqat voor de mensen van Irak.
Deze vastgestelde miqaats (bepaalde grenspunten) zijn door de Profeet (vrede zij met hem) bepaald voor de eerdergenoemden en voor eenieder die eraan voorbijtrekt, vanwaar hij ook afkomstig is, mits hij de intentie heeft de Hadj of de Oemra te verrichten.
Het is een religieuze verplichting voor wie deze miqaats passeert om daar de staat van ihraam te betreden. Het is hem verboden deze grenspunten zonder ihraam te overschrijden wanneer hij Mekka wil bereiken met de intentie de Hadj of de Oemra te verrichten — of hij nu over land of door de lucht reist — op grond van het algemene woord van de Profeet (vrede zij met hem), toen hij deze miqaats vastlegde: «Zij zijn voor hen en voor degenen die hen benaderen van buiten hun familie, van degenen die de bedevaart en de Oemra willen verrichten ([41]) » . [38] Overgeleverd door Moeslim onder nummer (867). [39] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (2697), en Moeslim met nummer (1718). [40] Overgeleverd door Al-Boekhari (2550), en Moeslim (1718).
Voor wie per vliegtuig naar Mekka reist met de intentie de Hadj of de Oemra te verrichten, is het voorgeschreven zich daarop voor te bereiden door het verrichten van de grote wassing en soortgelijke handelingen vóór het instappen in het vliegtuig. Wanneer hij het miqaat nadert, trekt hij zijn onderste en bovenste gewaad aan en spreekt hij de talbiya uit voor de Oemra indien de tijd het toelaat; mocht de tijd echter beperkt zijn, dan spreekt hij de talbiya uit voor de Hadj. Indien hij reeds vóór het instappen of vóór het naderen van het miqaat zijn ihraamkledij aantrekt, is daar geen bezwaar tegen. Echter, het betreden van de staat van iḥraam mag pas plaatsvinden en de talbiya mag pas worden uitgesproken wanneer men de miqaat bereikt of nadert, daar de Profeet (moge Allah hem zegenen en vrede schenken) zelf pas in iḥraam trad vanaf de miqaat. Het is voor de gemeenschap een verplichting om hem in deze en alle andere religieuze zaken na te volgen, zoals Allah, de Verhevene, heeft gezegd: {Voorzeker, de Boodschapper van Allah is (in elk opzicht) een lichtend voorbeeld voor jullie } ([42]) En vanwege het woord van de Profeet (moge Allah hem zegenen en vrede schenken) tijdens de afscheidsbedevaart: «Neem van mij jullie rituelen (van de bedevaart) over ([43]) » .
Wat betreft degene die zich naar Mekka begeeft zonder de intentie om de Hadj of de Oemra te verrichten – zoals een koopman, een houthakker, een boodschapper of iemand met een gelijkaardig doel – op hem rust geen verplichting tot het aannemen van de staat van ihraam, tenzij hij daartoe uit eigen wil besluit. Dit op grond van de reeds vermelde overlevering waarin de Profeet (vrede zij met hem) de grenzen van de miqaat vaststelde. «Zij zijn vastgesteld voor de inwoners van die gebieden en voor wie erlangs komt zonder er vandaan te komen, doch met de intentie de bedevaart of de Oemra te verrichten. ([44]) » ، Hieruit volgt dat wie de vastgestelde miqaat passeert zonder de intentie tot Hadj of Oemra, niet tot het aannemen van de ihraam verplicht is.
Dit is een blijk van Allahs genade en vergemakkelijking voor Zijn dienaren, waarvoor Hem lof en dankbaarheid toekomen. Dit wordt ondersteund door het feit dat de Profeet (vrede zij met hem), toen hij Mekka binnenkwam tijdens het jaar van de Opening, niet in de staat van ihraam was, maar de stad binnenging met een helm op zijn hoofd, aangezien hij op dat moment geen bedoeling had voor zowel de Hadj als de Oemra. Zijn doel was destijds de stad te openen en het polytheïsme te verwijderen.
Wat betreft degenen wiens verblijfplaats zich binnen de grenzen van de vastgestelde mikaten bevindt, zoals de bewoners van Jeddah, Oemm As-Salam, Bahrah, As-Shara'i, Badr, Mastoerah en soortgelijke plaatsen, zij hoeven niet naar een van de vijf eerder genoemde miqaats te gaan. Hun verblijfplaats is hun miqaat en ze kunnen de staat van ihraam betreden vanaf hun verblijfplaats, ongeacht of het voor Hadj of Oemra is. Als iemand echter een verblijfplaats buiten de miqaat heeft, dan heeft hij de keuze: hij kan de staat van ihraam betreden vanuit de miqaat of hij kan dit doen vanuit zijn verblijfplaats, die dichter bij de miqaat ligt dan bij Mekka. Dit is gebaseerd op de algemene uitspraak van de Profeet (vrede zij met hem) zoals overgeleverd door Ibn Abbas, moge Allah tevreden zijn met hem, wanneer hij de mikaten noemde: «Wie zich buiten deze grenzen bevindt, zijn miqaat wordt bepaald door zijn eigen verblijfplaats en voor hen is het dat zij hun toestand van ihraam betreden door moehall de labbayk (oproep) vanuit de plaats waar zij zich in ihraam bevinden. Evenzo geldt dit voor de bewoners van Mekka, die hun toestand van ihraam betreden vanuit Mekka zelf." ([46]) » .
Degene die de Oemra wil verrichten terwijl hij zich in de heilige moskee (Al-Ḥaram) bevindt, moet naar het buitengebied (al-ḥill) gaan en daar de ihraam voor de Oemra aannemen. Dit komt doordat de Profeet (vrede zij met hem) wanneer Aicha om de Oemra vroeg, zijn broer ‘Abd al-Raḥmaan beval om met haar naar het buitengebied te gaan en daar de ihraam voor de Oemra aan te nemen. Dit toont aan dat de pelgrim voor de Oemra niet in de heilige moskee de ihraam mag aannemen, maar dat dit moet gebeuren vanuit het buitengebied.
En deze hadith specificeert de eerder genoemde hadith van Ibn Abbas en duidt erop dat de bedoeling van de profeet (vrede zij met hem) met zijn uitspraak was: «Zelfs de inwoners van Mekka beginnen hun pelgrimstocht vanuit Mekka ([47])» Het is het uitspreken van de intentie voor de Hadj, niet voor de Oemra, want als het uitspreken van de intentie voor de Oemra vanuit de Haram toegestaan was, zou Aïcha, moge Allah tevreden met haar zijn, daarvoor toestemming hebben gekregen en zou ze niet naar de Hil hoeven gaan. Dit is een duidelijke zaak en het is de mening van de meerderheid van de geleerden, moge Allah hen genadig zijn, en het is voorzichtiger voor de gelovige; omdat het handelen volgens beide overleveringen omvat. En Allah is de Gids.
Wat betreft hetgeen sommige mensen doen door veelvuldig de Oemra uit te voeren na de Hadj, bijvoorbeeld vanuit Tan'im of al-Ji'ranah, of andere plaatsen, terwijl zij reeds Oemra hebben verricht vóór de Hadj, is er geen bewijs voor de wettigheid daarvan. Integendeel, de overleveringen wijzen erop dat het beter is dit te laten, omdat de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn, geen Oemra uitvoerden na hun voltooide Hadj. Alleen Aïsha, moge Allah tevreden met haar zijn, verrichtte een Oemra vanuit Tan'im, omdat zij niet in staat was de Oemra met de mensen te verrichten bij de binnenkomst van Mekka wegens haar menstruatie. Zij vroeg de Profeet (vrede zij met hem) of zij in plaats van haar eerdere Oemra, die zij van de miqaat verrichtte, een nieuwe Oemra mocht uitvoeren. De Profeet (vrede zij met hem) stemde in met haar verzoek. Zo verrichtte Aïcha twee Oemra's: de Oemra die zij met haar Hadj uitvoerde en deze afzonderlijke Oemra. Degenen die zich in een gelijke situatie als Aïcha bevinden, kunnen dus na hun Hadj een Oemra verrichten, in overeenstemming met de gehele overlevering en als een ruime tegemoetkoming voor de moslims.
Er is geen twijfel dat het voor de pelgrims belastend is om een andere umrah uit te voeren na het voltooien van hun hadj, afgezien van de umrah waarmee zij Mekka binnenkwamen. Dit veroorzaakt drukte, ongemakken en incidenten, en het is in tegenspraak met de praktijk en de traditie van de Profeet, vrede zij met hem, en zijn wijze van handelen. Moge Allah ons succes schenken.
Hoofdstuk
Over de voorschriften voor degene die de miqaat bereikt buiten de maanden van de Hadj
[41] Overgeleverd door Al-Boekhaarie op gezag van Ibn ‘Abbaas — moge Allah tevreden zijn met beiden — onder nummer (1524), en door Moeslim onder nummer (1181).
Weet dat er twee situaties zijn voor degene die de miqaat bereikt: [42] Soera Al-Ahzab, vers 21 [43] Overgeleverd door Moeslim met nummer (1297).
Een van de manieren: dat men buiten de maanden van de Hadj aankomt, zoals in Ramadan en Sha'ban. Voor deze persoon is het Soenna om de intentie voor de Oemra te hebben, deze in zijn hart te nemen en met zijn tong uit te spreken: (Labbayk Oemra), of (O Allah, Labbayk Oemra), en vervolgens de talbiyah van de profeet (vrede zij met hem) te reciteren, die is: «Hier ben ik, O Allah, hier ben ik. Hier ben ik, geen partner voor U, hier ben ik. Waarlijk, lof en dank en alle zegeningen komen van U en het koninkrijk is ook van U, er is geen partner voor U ([48]) » ، Hij verricht deze talbiya overvloedig en gedenkt Allah, de Verhevene, rijkelijk — tot hij het Huis bereikt. Aangekomen bij het Huis, staakt hij de talbiya, verricht hij zeven tawafs rond de Ka‘ba, bidt vervolgens twee gebeden achter de Maqaam van Ibrahiem, begeeft zich daarna naar As-Safa, en loopt tussen As-Safa en Al-Marwa zeven keer. Vervolgens scheert hij zijn hoofd of kort zijn haar. Daarmee is zijn Oemra voltooid en is voor hem alles weer toegestaan wat door de staat van ihraam verboden was. [44] Dit is eerder vermeld en gerefereerd.
De tweede is dat men de miqaat bereikt in de maanden van de Hadj, namelijk: Shawwal, Dhoe al-Qi'dah en de eerste tien dagen van Dhoe Al-Hijjah.
Een persoon in deze situatie heeft de keuze uit drie vormen van rituele toewijding: de Hadj alleen, de Oemra alleen, of de combinatie van beide. Want toen de Profeet (vrede zij met hem) in de maand Dhoe al-Qa‘da de miqaat bereikte tijdens zijn Afscheidsbedevaart, bood hij zijn metgezellen deze drie vormen van aanbidding aan als keuze. Toch geldt de aanbevolen praktijk — voor wie geen offerdier bij zich heeft — dat hij de ihraam voor de Oemra aangaat en handelt zoals wij eerder beschreven voor degene die de miqaat bereikt buiten de bedevaartmaanden. Immers, de Profeet (vrede zij met hem) beval zijn metgezellen, toen zij dicht bij Mekka kwamen, om hun intentie om te zetten naar een Oemra. In Mekka bevestigde hij dit nadrukkelijk, waarna zij de tawaaf verrichtten, de sa‘ī tussen as-safaa en al-marwa liepen, hun haar kortwieken en vervolgens uit de staat van ihraam traden — alles in gehoorzaamheid aan zijn bevel (vrede zij met hem). Uitzondering werd gemaakt voor wie een offerdier bij zich had; aan hen gebood de Profeet (vrede zij met hem) om in de staat van ihraam te blijven tot aan de offerdag. De voorgeschreven Soenna voor degene die een offerdier met zich meebrengt, is dat hij de intentie uitspreekt voor zowel de Hadj als de Oemra tezamen. Want de Profeet (vrede zij met hem) heeft dat zelf zo gedaan: hij had een offerdier meegevoerd en gebood aan zijn metgezellen die eveneens een offerdier bij zich hadden en hun ihraam begonnen waren voor een Oemra, dat zij hun intentie moesten uitbreiden met de Hadj en dat zij in de staat van ihraam moesten blijven tot zij op de offerdag uit beide rituelen tegelijk traden. En indien iemand met een offerdier enkel voor de Hadj de ihraam is binnengegaan, dan blijft ook hij in deze staat tot aan de offerdag, net zoals degene die beide rituelen combineert. Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim. [45] Zijn 'muhall' (tijdstip en plaats van ihram) betekent: zijn proclamatie van de talbiyya (oproep) vanuit de plaats van zijn ihram. [46] Deel van de eerdere hadith.
Hieruit blijkt dat wie de intentie heeft uitgesproken voor enkel de Hadj, of voor zowel de Hadj als de Oemra, zonder daarbij een offerdier met zich mee te voeren, er niet naar dient te streven in de staat van ihraam te blijven. De aanbevolen Soenna in zijn geval is dat hij zijn intentie omzet in een Oemra: dat hij de tawaaf verricht, de sa‘i uitvoert, zijn haar kortwiekt en zich vervolgens uit de ihraam-toestand begeeft—zoals de Profeet (vrede zij met hem) dit bevolen heeft aan zijn metgezellen die geen offerdier met zich meebrachten. Tenzij hij vreest de Hadj mis te lopen wegens zijn late aankomst, dan is het toegestaan in de ihraam te blijven. En Allah weet het best.
En indien de pelgrim vreest zijn ritueel niet te kunnen volbrengen — bijvoorbeeld wegens ziekte of uit vrees voor vijandelijkheden of iets dergelijks — dan is het aanbevolen dat hij bij het betreden van de staat van ihraam zegt: “Als ik door iets word tegengehouden, dan zal mijn ontbinding zijn op de plaats waar ik word tegengehouden.” Dit is gebaseerd op het overgeleverde door de hadieth van Ḍoebaa‘a bint Az-Zoebayr (moge Allah tevreden met haar zijn), die tot de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: “O Boodschapper van Allah, ik verlang ernaar de Hadj te verrichten, maar ik ben lichamelijk zwak.” Waarop de Profeet (vrede zij met hem) tot haar sprak: «Voer de bedevaart uit en stel als voorwaarde dat mijn plaats is waar ik word tegengehouden ([49])» Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim. [47] De overlevering is eerder vermeld.
Het voordeel van deze voorwaarde is dat als degene in staat van ihraam wordt geconfronteerd met iets dat hem verhindert zijn ritueel te voltooien, zoals ziekte of vijandelijke obstructie, het hem is toegestaan om zich uit de ihraam te ontheffen zonder dat er een zonde op hem rust.
Hoofdstuk
Wat is het religieus oordeel met betrekking tot de Hadj verricht door een jong kind — geldt deze als vervulling van de verplichte Hadj van de Islam?
De Hadj van een kleine jongen en een klein meisje is geldig; zoals overgeleverd in Sahih Moeslim, van Ibn Abbas (moge Allah tevreden met hen zijn) dat een vrouw een kind aan de Profeet (vrede zij met hem) toonde en vroeg: "O Boodschapper van Allah, is er voor dit kind een Hadj?" Hij antwoordde: «Ja en voor jou is er een beloning ([50]) » .
In Sahieh Al-Boekhari, van As-Saa'ib ibn Yazeed (moge Allah tevreden met hem zijn) zei: «Mijn Hadj werd verricht met de Profeet (vrede zij met hem) toen ik zeven jaar oud was ([51]) » . Maar deze Hadj vervult niet de verplichting van de Islamitische Hadj.
Evenzo kunnen de mannelijke en vrouwelijke slaven de Hadj verrichten, maar het volstaat niet als vervanging voor de verplichte Hadj van de Islam; zoals bevestigd is in de overlevering van Ibn Abbas, moge Allah tevreden zijn met hen, dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: «Elke jongen die de Hadj verricht en daarna de volwassenheid bereikt, moet nog een keer de bedevaart verrichten. En elke slaaf die de bedevaart verricht en daarna wordt vrijgelaten, moet nog een keer de bedevaart verrichten ([52]) » Overgeleverd door Ibn Abi Shaybah en Al-Bayhaqi met een goede keten van overleveraars. [48] Overgeleverd door Al-Boekhari in het verhaal van Ibn Omar, moge Allah tevreden met hem zijn, met nummer (1549), en Moeslim met nummer (1184).
Wanneer het kind de leeftijd van onderscheid nog niet heeft bereikt, verricht zijn voogd de intentie tot de staat van ihraam namens hem. De voogd ontkleedt hem van genaaide kleding en spreekt de talbiya uit namens het kind, waardoor het kind in de staat van ihraam treedt en bijgevolg onderworpen is aan alle voorschriften die voor een volwassen pelgrim gelden. Hetzelfde geldt voor een meisje dat de leeftijd van onderscheid nog niet heeft bereikt: haar voogd verricht de intentie van ihraam namens haar, spreekt de talbiya uit en zij wordt daarmee eveneens als pelgrim beschouwd, met alle bijbehorende verboden die ook voor een volwassen vrouw in ihraam gelden. Zij dienen tijdens de tawaaf rein te zijn — zowel in kleding als lichaam — want de tawaaf is in zijn aard te vergelijken met het gebed en reinheid is een voorwaarde voor de geldigheid ervan.
Als de jongen en het meisje onderscheidingsvermogen hebben, verrichten zij de ihraam met toestemming van hun voogd en doen zij bij de ihraam wat de volwassenen doen, zoals wassen en parfumeren en dergelijke. Hun voogd is degene die hun zaken behartigt en hun belangen behartigt of het nu hun vader, moeder of iemand anders is. De voogd verricht voor hen wat zij niet kunnen, zoals het stenigen en dergelijke en zij zijn verplicht om de overige rituelen te verrichten, zoals het staan op Arafat, de overnachting in Mina en Moezdalifah en het uitvoeren van de tawaf en sa'i. Als zij niet in staat zijn om de tawaf en sa'i uit te voeren, dan worden zij rondgedragen voor de tawaf en sa'i. Het is beter voor degene die hen draagt om de tawaf en sa'i niet te delen tussen zichzelf en hen, maar om de intentie te hebben voor de tawaf en sa'i voor hen en voor zichzelf een aparte tawaf en een aparte sa'i uit te voeren; als voorzorgsmaatregel voor de aanbidding en in overeenstemming met de nobele hadith. «Laat dat wat twijfelachtig voor je is voor dat wat niet twijfelachtig voor je is ([53]) » ، Wanneer de drager (van een kind) de intentie tot tawaaf (de ommegang rond de Kaʿba) verricht namens zichzelf en namens het gedragen kind, dan volstaat dat volgens de meest juiste en sterkere mening. Want de Profeet (vrede zij met hem) gaf de vrouw die hem vroeg naar de bedevaart van het kind geen opdracht om afzonderlijk voor hem de tawaaf te verrichten. En indien dat verplicht was geweest, zou Hij (vrede zij met hem) dat ongetwijfeld duidelijk hebben gemaakt. En Allah is het Die tot het juiste leidt.
Het kind dat onderscheidingsvermogen bezit, zowel de jongen als het meisje, dient aangespoord te worden tot reinheid van zowel de kleine als de grote onreinheid alvorens aan de tawaaf te beginnen — net zoals dit geldt voor een volwassen pelgrim. Het verrichten van de iḥraam voor een jong kind of een jong meisje is echter geen verplichting voor hun voogd; het is een vrijwillige daad. Indien hij dit doet, ontvangt hij daarvoor een beloning en laat hij het na, dan rust er geen blaam op hem. En Allah weet het het best.
Hoofdstuk
[49] Overgeleverd door Al-Boekhari onder nummer (5089) en Moeslim onder nummer (1207).
In de uitleg van de verboden handelingen tijdens de staat van ihraam en wat toegestaan is voor de persoon in ihraam.
Het is een pelgrim, ongeacht of het een man of een vrouw betreft, niet toegestaan om – zodra de intentie tot iḥraam is uitgesproken – enig haar of nagels te verwijderen, noch zich te parfumeren.
Het is niet toegestaan voor mannen om kleding te dragen die geheel genaaid is, dat wil zeggen: in de vorm waarin het is gesneden en genaaid, zoals een hemd, of gedeeltelijk; zoals een onderhemd, broeken, schoenen en sokken, behalve als men geen 'izar' kan vinden, dan is het toegestaan om broeken te dragen. Evenzo, als men geen sandalen kan vinden, is het toegestaan om schoenen te dragen zonder ze te knippen; volgens de hadith van Ibn Abbas (moge Allah tevreden met hen zijn) die is vastgelegd in de twee Sahihs, waarin de profeet (vrede zij met hem) zei: «Wie geen sandalen vindt, laat hem dan leren sokken dragen en wie geen lendedoek vindt, laat hem dan een broek dragen ([54]) » .
Wat betreft het overgeleverde bericht in de hadith van Ibn Omar – moge Allah tevreden zijn met beiden – waarin wordt opgedragen de leren voetbekleding (khoeffayn) door te snijden wanneer men, bij het ontbreken van sandalen, genoodzaakt is deze te dragen: dit voorschrift is opgeheven. Want de Profeet (vrede zij met hem) gaf dit bevel in Medina, toen hem werd gevraagd wat een pelgrim tijdens de iḥraam aan kleding mag dragen. Later echter, tijdens zijn preek op de vlakte van ‘Arafat, stond hij het dragen van de khoeffayn toe bij afwezigheid van sandalen, zonder opdracht tot het doorsnijden ervan. Deze preek werd bovendien bijgewoond door mensen die zijn eerdere uitspraak in Medina niet hadden gehoord en het uitstellen van een noodzakelijke toelichting tot na het moment van behoefte daaraan is onaanvaardbaar – zoals bekend is in de disciplines van de Oesoe Al-Hadieth en de Fiqh. Daarmee is het bewijs voor de opheffing (naskh) van het bevel tot doorsnijding gevestigd. En indien het doorsnijden nog steeds verplicht zou zijn, zou de Profeet (vrede zij met hem) dit ongetwijfeld hebben verduidelijkt. En Allah weet het het best. [50] Overgeleverd door Moeslim onder nummer (1336).
Het is toegestaan voor degene in staat van ihraam om schoenen te dragen waarvan de schacht onder de enkels blijft, aangezien ze van dezelfde categorie zijn als sandalen. [51] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (1858).
Het is toegestaan om de omslagdoek te knopen en vast te maken met een draad of iets dergelijks, aangezien er geen bewijs is dat dit verbiedt. [52] Overgeleverd door Ibn Abi Shaybah (deel 4/444).
Het is toegestaan voor de pelgrim in de staat van ihraam om zich te wassen, zijn hoofd te wassen en te krabben indien nodig, mits dit voorzichtig en zachtjes gebeurt. Als er daardoor iets van zijn hoofdhaar uitvalt, is er geen bezwaar.
Het is verboden voor een vrouw in de staat van ihraam om iets genaaid te dragen voor haar gezicht, zoals een boerka of niqab, of voor haar handen, zoals handschoenen; vanwege de uitspraak van de profeet (vrede zij met hem): «En de vrouw die in de staat van ihram verkeert, mag geen gezichtssluier dragen en geen handschoenen aantrekken ([55]) » Overgeleverd door Al-Boekhari. En qafazaan verwijst naar wat is genaaid of gebreid van wol, katoen of andere materialen, passend voor de handen. [53] Overgeleverd door At-Tirmidhi (2518).
Haar is het toegestaan om andere genaaide kledingstukken te dragen, zoals een hemd, broeken, khoeffayn (leren sokken), sokken en dergelijke.
Evenzo is het haar toegestaan om haar sluier over haar gezicht te laten hangen indien nodig, zonder een band en als de sluier haar gezicht raakt, is er niets op tegen; zoals overgeleverd door Aïcha (moge Allah tevreden met haar zijn) die zei: «De ruiters passeerden ons terwijl wij met de Profeet (vrede zij met hem) in de staat van ihraam waren. Wanneer zij ons naderden, liet een van ons haar jilbab van haar hoofd over haar gezicht zakken. Zodra zij ons voorbij waren, onthulden wij het weer ([56]) » Overgeleverd door Aboe Dawoed en Ibn Madjah en het is overgeleverd door Ad-Daraqutni van de hadith van Oem Salamah in vergelijkbare bewoording.
Eveneens is het geoorloofd dat zij haar handen bedekt met haar kleding of iets anders. Echter, het is voor haar verplicht haar gezicht en handen te bedekken wanneer zij zich bevindt in de nabijheid van vreemde mannen, aangezien deze tot haar 'awrah (schaamte) behoren. Zoals Allah, de Verhevene, zegt: {En zij mogen hun schoonheid slechts tonen aan hun echtgenoten} ([57]) En er is geen twijfel dat het gezicht en de handen tot de grootste schoonheid behoren.
En het gezicht daarin weegt zwaarder en is ernstiger en Allah, de Verhevene, zei: {En wanneer jullie hen om iets van huisraad vraagt, vraag het dan van achter een sluier; dat is reiner voor jullie harten en voor hun harten} ([58])
Wat betreft de gewoonte van veel vrouwen om een band onder de sluier te plaatsen teneinde deze van het gezicht te heffen: daarvan is, voor zover wij weten, geen enkele grondslag in de Islamitische wetgeving. Indien dit werkelijk voorgeschreven was, zou de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) het ongetwijfeld aan zijn gemeenschap hebben uiteengezet en het zou hem niet geoorloofd zijn geweest hierover te zwijgen. [54] Overgeleverd door Al-Boekhari (1841) en Moeslim (1179).
Het is toegestaan voor de mannelijke en vrouwelijke pelgrim in staat van ihraam om hun kleding, waarin zij de ihraam zijn binnengegaan, te wassen van vuil of iets dergelijks en het is toegestaan om deze te vervangen door andere kleding.
Het is hem niet toegestaan om kleding te dragen die in aanraking is gekomen met saffraan of loof, aangezien de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) dit heeft verboden in de overlevering van Ibn Omar – moge Allah tevreden zijn met hem
Het is verplicht voor degene die in de staat van ihraam verkeert om zich te onthouden van obscene taal, zondig gedrag en discussie, zoals Allah de Verhevene zegt: {De Hadj vindt plaats in bepaalde, vastgestelde maanden. Wie in deze maanden de bedevaart verplicht stelt, dient zich te onthouden van seksuele omgang, ongeregeldheden en ruzie tijdens de bedevaart} ([59])
Overgeleverd van de Profeet (vrede zij met hem) is het volgende gezegd: «Degene die de Hadj verricht zonder zich schuldig te maken aan onbetamelijke daden en zonden, zal terugkeren als op de dag waarop zijn moeder hem baarde ([60]) » . onbetamelijke daden of rafat betekent: Wordt zowel gebruikt voor geslachtsgemeenschap als voor grove of onbetamelijke uitingen in woord en daad. 'Foesoeq' verwijst naar zonden, en 'jidaal' naar onterechte of nutteloze geschillen. Wat betreft het geschil dat plaatsvindt op de manier die het beste is om de waarheid te tonen en het onrecht te verwerpen, is er geen bezwaar tegen; dit wordt zelfs aangemoedigd, zoals Allah, de Verhevene, zegt: {Roep tot de weg van uw Heer met wijsheid en de mooiste vermaning en discussieer met hen op de meest uitstekende manier } ([61])
Het is de man die in staat van ihraam verkeert verboden om zijn hoofd te bedekken met iets dat direct op zijn huid rust, zoals een hoed, een hoofddoek, een tulband of iets dergelijks, evenals zijn gezicht. Dit is gebaseerd op de uitspraak van de Profeet (vrede zij met hem) over degene die van zijn rijdier viel op de dag van ‘Arafah en stierf: «Was hem met water en sidr, en wikkel hem in zijn eigen kleding, bedek zijn hoofd en gezicht niet, want hij zal op de Dag der Opstanding opstaan, terwijl hij de bedevaart verricht (tawaaf). ([62]) » Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim, en dit is de bewoording van Moeslim. [55] Overgeleverd door Al-Boekhari van Ibn Omar onder nummer (1838).
Wat betreft het schuilen onder het dak van de auto, een parasol of iets dergelijks, is daar geen bezwaar tegen, net zoals het schuilen onder een tent of een boom. Dit is in overeenstemming met wat in de authentieke overleveringen is vastgesteld, waaruit blijkt dat de Profeet (moge Allah hem zegenen en vrede schenken) bescherming werd geboden met een doek toen hij de Jamarat al-Aqaba gooide. Verder is het ook overgeleverd dat de Profeet, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, voor hem een tent werd opgezet in Namira, waar hij onder verbleef totdat de zon op de dag van Arafat onderging.
Het is verboden voor de moslim in staat van ihram, zowel voor mannen als vrouwen, om wilde dieren te doden, hen daarin te helpen of hen uit hun schuilplaats te verjagen, evenals het aangaan van een huwelijkscontract, het hebben van seksuele relaties, het doen van huwelijksaanzoeken, of het lichamelijk benaderen van vrouwen met verlangens. Dit wordt bevestigd door het hadith van Othman, moge Allah tevreden zijn met hem, waarin de Profeet (vrede zij met hem) zei: «De persoon in staat van ihram mag niet huwen, noch huwelijken sluiten voor anderen, noch een vrouw ten huwelijk vragen ([63])» (Overgeleverd door Moeslim) [56] Overgeleverd door Aboe Daawoed onder nummer (1833).
Indien de pelgrim in staat van ihraam, uit vergetelheid of onwetendheid, een genaaid kledingstuk draagt, zijn hoofd bedekt of geurige stoffen gebruikt, dan rust er geen boetedoening op hem; hij dient die handeling te staken zodra hij zich daarvan bewust wordt. Evenzo geldt – volgens de meest correcte opvatting – dat wie zijn hoofd scheert, iets van zijn haar afknipt of zijn nagels knipt uit onwetendheid of vergeetachtigheid, geen boetedoening verschuldigd is. [57] Soerat An-Noer: 31.
Het is verboden voor een moslim - of hij nu in de staat van ihraam is of niet, man of vrouw - om het wild van het heiligdom te doden of te helpen bij het doden ervan met een wapen, een gebaar of iets dergelijks. [58] Soera Al-Ahzab: 53.
Het is verboden het wild op te jagen of het uit zijn schuilplaats te verjagen; evenzo is het verboden bomen in het heiligdom te vellen, zijn groene gewassen te beschadigen, of vondsten daar op te rapen – tenzij men ze bewaart met de bedoeling ze terug te bezorgen aan de rechtmatige eigenaar –, overeenkomstig het woord van de Profeet (vrede zij met hem): «Waarlijk, deze stad – Mekka wordt daarmee bedoeld – is heilig verklaard door Allah tot aan de Dag der Opstanding: haar doornen mogen niet worden afgebroken, haar wild mag niet worden opgejaagd, haar verloren voorwerpen mogen niet worden opgeraapt tenzij door degene die ze bekendmaakt, en haar planten mogen niet worden afgesneden ([64]) » Over deze overlevering bestaat overeenstemming.
De moenshied is de moeʿar-rif: degene die het volk inlicht en bekendmaakt wat dient te worden geweten. (Moeʿar-rif betekent: aankondiger of verkondiger). Al-khalā duidt op het frisse, groene gewas. Mina en Moezdalifah maken deel uit van het heilige gebied (al-ḥaram), terwijl ʿArafah zich daarentegen buiten de grenzen van dit heiligdom bevindt.
Hoofdstuk
Over hetgeen de pelgrim verricht bij het binnentreden van Mekka en een uiteenzetting van wat hij doet na het betreden van de Masjid al-Haram: de tawaf en de wijze waarop deze wordt verricht.
[59] Soerat Al-Baqara vers: 197
Wanneer de bedevaartganger (de moeharrim) Mekka bereikt, is het aanbevolen dat hij zich wast vóór hij de stad binnengaat, in navolging van de Profeet (vrede zij met hem) die dit zelf heeft gedaan. Bij het betreden van de Masjid al-Haram wordt het als aanbevolen beschouwd dat men de rechtervoet als eerste zet en zegt: “In de Naam van Allah. Zegen en vrede zij met de Boodschapper van Allah. Ik zoek toevlucht bij Allah, de Almachtige, bij Zijn edele Aangezicht en bij Zijn eeuwige Macht tegen de vervloekte satan. O Allah, open voor mij de poorten van Uw genade [60] Overgeleverd door Al-Boekhari van Aboe Hoeraira, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (1521), en door Moeslim onder nummer (1350). [61] Soerat An-Nahl: 125
Als hij bij de Ka'ba aankomt, stopt hij met de talbiyah voordat hij begint met de tawaaf, als hij de tamattoe' of de Oemra verricht. Vervolgens begeeft hij zich naar de zwarte steen en richt zich ernaar. Dan raakt hij deze aan met zijn rechterhand en kust het indien mogelijk, zonder de mensen te hinderen door te dringen. Bij het aanraken zegt hij: "Bismillah, Allahoe Akbar" of hij zegt: "Allahoe Akbar". Indien het moeilijk is om de Zwarte Steen te kussen, dan raakt men hem aan met de hand of met een stok of iets dergelijks en men kust vervolgens hetgeen waarmee men hem heeft aangeraakt. Indien ook het aanraken bezwaarlijk is, dan volstaat het om ernaar te wijzen en te zeggen: ‘Allahoe akbar’ — maar men kust niet hetgeen waarmee men wijst. Voor de geldigheid van de tawaaf is vereist dat de persoon die de tawaaf verricht, rein is van zowel de kleine als de grote onreinheid, omdat de tawaaf vergelijkbaar is met het gebed, hoewel het spreken tijdens de tawaaf is toegestaan. Men dient het Huis aan de linkerzijde te houden tijdens de tawaaf. Als men bij het begin van de tawaaf zegt: "O Allah, in geloof in U, in bevestiging van Uw Boek, in trouw aan Uw verbond en in navolging van de Soenna van Uw Profeet Mohammed (vrede zij met hem), dan is dat goed, omdat dit is overgeleverd van de Profeet (vrede zij met hem). Men verricht zeven rondgangen en loopt in de eerste drie rondgangen van de eerste tawaaf, die wordt verricht bij de eerste aankomst in Mekka, of men nu de Oemra verricht, de Tamattu' hadj, de Ifraadhadj of de Qiraan Hadj. In de overige vier rondgangen loopt men en elke ronde begint en eindigt bij de Zwarte Steen. [62] Overgeleverd door Al-Boekhari via Ibn Abbas, moge Allah tevreden zijn met hem, onder nummer (1521), en door Muslim onder nummer (1350).
Ar-ramal betekent: het versneld lopen met korte, krachtige passen. Het is aanbevolen om tijdens deze gehele tawaaf de rechterschouder ontbloot te houden (al-iḍṭibāʿ), hetgeen niet geldt voor andere ronden dan deze. De idtibaa: het midden van de ihraam onder zijn rechterschouder plaatsen en de uiteinden op zijn linkerschouder.
Als iemand twijfelt over het aantal rondes, dan dient hij te handelen op basis van zekerheid, wat het minste is. Dus als hij twijfelt of hij drie of vier rondes heeft voltooid, beschouwt hij het als drie. Zo handelt hij ook tijdens de sa'i. [63] Overgeleverd door Moeslim van Oethman ibn Affan, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (1409).
Na het voltooien van deze tawaaf hult hij zich weer in zijn bovenkleed, waarbij hij het over beide schouders legt en de uiteinden over zijn borst laat vallen, vóór hij overgaat tot het verrichten van de twee gebedsrakʿa's van de tawaaf.
Wat afgekeurd en waarvoor gewaarschuwd moet worden bij vrouwen, is hun rondgang met sieraden en geuren en het gebrek aan bedekking terwijl zij een bron van verleiding zijn. Zij moeten zich bedekken en sieraden vermijden tijdens de rondgang en in andere situaties waarin vrouwen en mannen zich mengen; want zij zijn een bron van verleiding en het gezicht van de vrouw is haar meest opvallende sieraad en mag alleen aan haar mahram getoond worden, zoals Allah de Verhevene zegt: {en toon hun schoonheid niet behalve aan hun echtgenoten} ([65]) Het is vrouwen niet toegestaan hun gezicht te ontbloten bij het kussen van de Zwarte Steen indien zij daarbij door mannen worden gadegeslagen. Indien zij geen ruimte vinden om de Steen aan te raken of te kussen, dan past het hen niet zich tussen de mannen te mengen; veeleer behoren zij achter hen te blijven tijdens de ommegang. Dat is beter voor hen en verdienstelijker dan een tawaaf in de nabijheid van de Ka‘ba waarbij zij zich onder de mannen mengen. Het voorschrift van het snel lopen (raml) en het ontbloten van de rechterschouder (iḍṭibāʿ) geldt uitsluitend voor deze eerste tawaaf bij aankomst in Mekka en is niet van toepassing op andere tawafs, noch op de saʿy (de loop tussen Safaa en Marwa), noch voor vrouwen. Want de Profeet (vrede zij met hem) voerde de raml en het iḍṭibāʿ slechts uit tijdens zijn eerste tawaaf bij zijn aankomst in Mekka. Tijdens de tawaaf dient men in staat van rituele reinheid te verkeren, vrij van zowel kleine als grote onreinheden, in nederigheid voor zijn Heer en in ootmoedige onderwerping aan Hem.
Het wordt aanbevolen om tijdens de tawaaf (de ommegang rond de Kaʿba) in overvloed Allah's Naam te gedenken en smeekbeden te doen. Het is tevens prijzenswaardig om iets van de Koran te reciteren, hoewel dit niet verplicht is. Er is geen specifiek voorgeschreven gedenken of smeekbeden, noch voor deze tawaaf, noch voor andere tawaafs, noch voor de saʿy (het lopen tussen Safaa en Marwa). [64] Overgeleverd door Al-Boekharie op gezag van Ibn ‘Abbaas – moge Allah tevreden zijn met beiden – onder nummer 1834 en door Moeslim onder nummer 1353.
Wat betreft de innovaties die sommige mensen hebben ingevoerd, waarbij zij voor elke omwenteling van de tawaaf of de saʿy specifieke gedenkingen of smeekbeden hebben voorgeschreven, is er geen basis voor. In feite is het voldoende om elk willekeurig gedenken of smeekbeden te verrichten. Wanneer men het Yemenitische hoekje (ar-roekn al-yamānī) bereikt, wordt het met de rechterhand aangeraakt, en men zegt: 'Bismillāh wa Allāh Akbar' ('In de naam van Allah, de Grootste'). Het is echter niet de bedoeling dit te kussen. Mocht het moeilijk zijn om het aan te raken, dan wordt het overgeslagen en gaat men verder met de tawaaf. Het is niet de bedoeling om naar het Yemenitische hoekje te wijzen of bij het passeren te verkondigen 'Allāh Akbar', aangezien er geen bewijs is dat dit door de Profeet (vrede zij met hem), is gedaan. Het wordt aanbevolen om tussen het Yemenitische hoekje en de Zwarte Steen (al-Ḥajar al-Aswad) het volgende te zeggen: {Onze Heer, schenk ons de goede (gunsten) in dit leven en de goede (gunsten) in het hiernamaals en bescherm ons tegen de kwellingen van het vuur } ([66]) Telkens wanneer men de Zwarte Steen (al-Ḥajar al-Aswad) passeert, wordt deze aangeraakt en gekust, terwijl men zegt: 'Allāh Akbar' ('Allah is de Grootste'). Mocht het echter niet mogelijk zijn om de Zwarte Steen aan te raken of te kussen, dan wijst men ernaar telkens wanneer men zich ermee in lijn bevindt en verkondigt men: 'Allah Akbar'
Er is geen bezwaar tegen het verrichten van de bedevaartstocht (ṭawaaf) achter de Zamzam-bron en het Maqam van Ibrahim, vooral wanneer er drukte is. Het gehele moskeecomplex is toegestaan voor de bedevaartstocht. Zelfs wanneer men in de hallen van de moskee wandelt, is dit voldoende. Echter, de bedevaartstocht dicht bij de Kaʿba is beter, mits dit mogelijk is.
Wanneer hij de tawaaf heeft voltooid, verricht hij twee rakʿa achter het Maqam, indien dat mogelijk is. Als dit door drukte of andere omstandigheden niet haalbaar is, kan hij ze op een andere plek in de moskee verrichten. Het wordt aanbevolen om na de Soera al-Fatiḥa in deze gebeden iets uit de Koran te reciteren. In de eerste rak'ah en {Zeg: Hij is Allah, de Enige}([68]) In de tweede rak'ah is dit het beste en als hij iets anders leest, is daar geen bezwaar tegen. Daarna richt hij zich naar de Zwarte Steen en raakt deze met zijn rechterhand aan, indien dat voor hem mogelijk is; dit ter navolging van de Profeet (vrede zij met hem).
Daarna begeeft hij zich naar de Safa, waar hij de berg opklimt of er voor blijft staan. Het beklimmen van de Safa is, indien mogelijk, beter. Bij het begin van de eerste omloop leest men het volgende vers van Allah, de Verhevene: {Waarlijk! As-Safa en Al-Marwa zijn symbolen van Allah} ([69])
Het is aanbevolen om richting de Ka'aba te staan op de Safa, Allah te prijzen en Hem groot te maken, terwijl men zegt: 'Er is geen god dan Allah en Allah is de Grootste. Er is geen god dan Allah, Hij is de Enige, zonder partner. Van Hem is het koninkrijk en de lof, Hij geeft leven en Hij brengt de dood en Hij is over alles Almachtig. Er is geen god dan Allah, de Enige, die Zijn belofte vervulde, Zijn dienaar steunde, en de coalities alleen versloeg»، Daarna roept men, naar vermogen, met opgeheven handen en herhaalt deze herinnering en smeekbede (drie keer). Vervolgens daalt men af en wandelt naar de marwa, totdat men bij het eerste markeerpunt komt, waar de man zijn pas versnelt tot hij het tweede markeerpunt bereikt. Voor de vrouw is het echter niet voorgeschreven om tussen de markeerpunten te haasten, aangezien zij als bedekt geldt; voor haar is het voorgeschreven om kalm te wandelen tijdens de gehele pelgrimstocht. Nadat zij het tweede markeerpunt heeft bereikt, loopt zij verder en beklimt of stopt zij bij de marwa. Het beklimmen van de marwa is, indien mogelijk, beter. Men zegt en doet daar hetzelfde als op de safa, behalve het voorlezen van het vers, te weten: {Waarlijk! As-safa en Al-marwa zijn symbolen van Allah} ([70]) Dit is enkel voorgeschreven bij het beklimmen van de safa tijdens de eerste omloop, ter navolging van de handeling van de Profeet (vrede zij met hem). Vervolgens daalt men af en wandelt op de gebruikelijke plaats, terwijl men zich haast waar het noodzakelijk is, totdat men de safa opnieuw bereikt. Dit herhaalt men zeven keer: de heenreis geldt als één omloop, de terugreis als de andere, aangezien de Profeet (vrede zij met hem) dit heeft gedaan en gezegd: «Neem van mij jullie rituelen over([71])»، Het is aanbevolen dat men tijdens de sa'y veelvuldig de dhikr (gedenken van Allah) en smeekbeden verricht en dat men zich in een staat van reinheid bevindt van zowel de grote als de kleine onreinheid. Echter, als men de sa'y verricht zonder reinheid, is dat voldoende. Evenzo, als een vrouw menstrueert of kraamt na de tawaaf, kan zij de sa'y verrichten en dat is voldoende voor haar, omdat reinheid geen voorwaarde is voor de sa'y, maar slechts aanbevolen, zoals eerder vermeld.
Wanneer de pelgrim de sa'i heeft voltooid, scheert hij zijn hoofd of kort het in. Voor mannen is het scheren beter. Als hij ervoor kiest om zijn haar te korten en het scheren voor de hadj te bewaren, is dat goed. Als zijn aankomst in Mekka dicht bij de tijd van de hadj is, is het voor hem beter om zijn haar te korten, zodat hij de rest van zijn hoofd kan scheren tijdens de hadj. Want toen de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen op de vierde dag van Dhoe al-Hijjah in Mekka aankwamen, gebood hij degenen die geen offerdier hadden meegebracht om hun ihraam te beëindigen en hun haar te korten en hij beval hen niet om te scheren. Bij het korten moet het hele hoofd worden behandeld; het is niet voldoende om slechts een deel te korten, net zoals het scheren van een deel niet voldoende is. Voor vrouwen is alleen het korten voorgeschreven en het is voorgeschreven dat zij van elke vlecht een hoeveelheid ter grootte van een vingertop of minder afknippen. De vingertop is het topje van de vinger en de vrouw mag niet meer dan dat afknippen.
Wanneer de pelgrim in de staat van heilige wijding (iḥraam) de hierboven beschreven rituelen heeft voltooid, dan is zijn Oemra daarmee voltooid en wordt alles wat hem tijdens de iḥraam verboden was, weer voor hem toegestaan — tenzij hij een offerdier uit het buitengebied heeft meegebracht; in dat geval blijft hij in de staat van iḥraam tot hij zowel de Hadj als de Oemra volledig heeft voltooid.
Wat betreft degene die de ihraam voor de Hadj alleen, of voor zowel de Hadj als de Oemra heeft aangenomen, is het aanbevolen om zijn ihraam om te zetten naar de Oemra en te doen wat de Mutamatti' doet, tenzij hij het offerdier heeft meegebracht; want de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) heeft zijn metgezellen dit opgedragen en hij zei: «Als ik het offerdier niet had meegebracht, zou ik samen met jullie de ihraam beëindigen ([72]) » Het vers, [65] Soerat An-Noer: 31
Wanneer een vrouw haar menstruatie of kraambloeding krijgt nadat zij in de staat van iḥraam is getreden voor de Oemra, dan verricht zij de ommegang rond het Huis (de Ka‘bah) noch de loop tussen safa en marwa totdat zij rein is. Wanneer zij gereinigd is, verricht zij de ṭawaaf, de sa‘y, kort zij haar haar, en daarmee is haar Oemra voltooid. Indien zij echter vóór de dag van at-tarwiyah nog niet gereinigd is, dan treedt zij vanuit haar verblijfplaats in de staat van iḥraam voor de Hadj, en begeeft zich met de mensen naar Mina. Daarmee wordt haar bedevaart een samengestelde van Hadj en Oemra (qirān). Zij verricht vervolgens de rituelen van de Hadj, zoals het verblijf op de vlakte van ‘Arafah, het nachtverblijf bij al-Mash‘ar al-Ḥarām, het stenigen van de pilaren (jamaraat), en het overnachten in moezdalifah en mina, alsook het slachten van het offerdier en het inkorten van het haar. Wanneer zij gereinigd is, verricht zij de ommegang rond het Huis en de sa‘y tussen safaa en marwa — één enkele ṭawaaf en één enkele sa‘y, hetgeen dan volstaat voor zowel haar Hadj als haar Oemra. Dit is op gezag van het overgeleverde relaas van Aicha, die haar menstruatie kreeg nadat zij in iḥraam was getreden voor de Oemra, waarna de Profeet (vrede zij met hem) tot haar zei Doe wat een bedevaartganger doet, behalve dat je niet om de Kaaba moet lopen totdat je rein bent.
En wanneer de menstruerende vrouw of de kraamvrouw op de dag van het offer (Yawm an-Naḥr) de jamrah werpt en haar haar inkort, dan wordt haar alles weer toegestaan wat haar in de staat van iḥraam verboden was — zoals het gebruik van geurstoffen en dergelijke — met uitzondering van de echtgenoot, totdat zij haar Hadj volledig voltooit, zoals ook andere rein gebleven vrouwen dat doen. Wanneer zij na haar reiniging de ommegang (ṭawaaf) verricht en de loop tussen safa en marwa voltooit, wordt ook haar echtgenoot haar weer toegestaan. [66] Soerat al-Baqara, vers 201
Hoofdstuk
Over de voorschriften van het aannemen van de ihraam voor de Hadj op de achtste dag van Dhoe Al-Hijjah en het vertrek naar Mina.
{Zeg: “O ongelovigen!”} ([67]) [67] Soerat Al-Kafiroen vers 1. [68] Soerat Al-Ikhlas vers 1.
Wanneer de dag van Tarwiyah aanbreekt, de achtste van Dhoe Al-Hijjah, wordt het aanbevolen voor degenen die in Mekka verblijven en de Hadj willen verrichten, om de ihraam voor de Hadj vanuit hun woningen aan te nemen. Dit omdat de metgezellen van de Profeet (vrede zij met hem) verbleven in al-Abtah en de ihraam voor de Hadj daar aannamen op de dag van Tarwiyah volgens zijn bevel (vrede zij met hem). De Profeet (vrede zij met hem) beval hen niet om naar het Huis te gaan om daar of bij de waterafvoer de ihraam aan te nemen, noch beval hij hen om de afscheids-Tawaf te verrichten bij hun vertrek naar Mina. Als dat voorgeschreven was, zou hij hen dat hebben geleerd. Al het goede ligt in het volgen van de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen (moge Allah tevreden met hen zijn). [69] Soerat Al-Baqarah vers 158.
Het is aanbevolen om zich te wassen, te reinigen en te parfumeren bij het aannemen van de ihraam voor de hadj, net zoals men dat doet bij het aannemen van de ihraam vanaf de miqaat. Na het aannemen van de ihraam voor de Hadj is het aanbevolen om op de dag van Tarwiyah voor of na de middag naar Mina te gaan, en veelvuldig de Talbiyah te reciteren tot aan het werpen van de Jamrat al-'Aqabah. In Mina bidden zij de middag-, namiddag-, avond-, nacht- en ochtendgebeden en de Soenna is om elk gebed op zijn tijd te verrichten, verkort zonder samenvoeging, behalve Maghrib en Fajr, die niet verkort worden. [70] Soerat Al-Baqarah: 158. [71] Eerder vermeld.
Er is geen verschil tussen de inwoners van Mekka en anderen; want de profeet (vrede zij met hem) leidde het gebed voor de mensen van Mekka en anderen in Mina, Arafat en Moezdalifah in verkorte vorm en hij beval de inwoners van Mekka niet om het gebed volledig te verrichten. Als dat verplicht voor hen was geweest, zou hij dat hebben verduidelijkt.
Na zonsopkomst op de dag van Arafa begeeft de pelgrim zich van Mina naar Arafa. Het is aanbevolen om bij Namira te verblijven tot de middag, indien mogelijk, zoals de Profeet (vrede zij met hem) deed.
Wanneer de zon haar hoogste punt heeft bereikt, is het aanbevolen voor de imam of zijn plaatsvervanger om een preek te houden die past bij de situatie. Hierin legt hij uit wat de pelgrims op deze dag en daarna moeten doen en spoort hij hen aan tot godsvrucht, het zuiver aanbidden van Allah en oprechtheid in al hun daden. Hij waarschuwt hen voor wat Allah verboden heeft en beveelt hen om vast te houden aan het Boek van Allah en de Soenna van Zijn Profeet (vrede zij met hem) en om volgens deze te oordelen en te handelen in alle zaken; in navolging van de Profeet (vrede zij met hem) in dit alles. Daarna verrichten zij het Dhoehr- en ‘Asr-gebed verkort en gecombineerd op de tijd van het eerste gebed, met één oproep tot gebed en twee oproepen tot het begin van het gebed; zoals hij (vrede zij met hem) deed. Dit is overgeleverd door Moeslim in de hadith van Jabir (moge Allah tevreden met hem zijn). [72] Overgeleverd door Al-Boekhari vanuit de overlevering van Jaabir (moge Allah tevreden met hem zijn) met nummer (1568).
Dan staan de mensen op de vlakte van Arafa en het hele gebied is een plaats van verblijf, behalve de vallei van 'Urana. Het is aanbevolen om, indien mogelijk, de Qibla en de berg van Barmhartigheid te richten. Als het niet mogelijk is om beide te richten, richt men zich naar de Qibla, ook al richt men zich niet naar de berg. Het is aanbevolen voor de pelgrim op deze plaats om zich in te spannen in het gedenken van Allah, Zijn smeekbede en het smeken tot Hem en zijn handen op te heffen tijdens de smeekbede. Als hij de talbiyah uitspreekt of iets uit de Koran leest, is dat goed. Het is aanbevolen om vaak te zeggen: 'Er is geen god dan Allah, Hij is alleen, geen partner heeft Hij, aan Hem behoort het koninkrijk en alle lof, Hij geeft leven en doet sterven en Hij is over alle dingen almachtig', zoals overgeleverd is van de profeet (vrede zij met hem) dat hij zei: De beste smeekbede is de smeekbede op de dag van Arafa en het beste wat ik en de profeten voor mij hebben gezegd is: "La ilaha illallah, wahdahoe la sharika lah, lahoel-moelkoe wa lahul-hamd, yuhyi wa yumit wa huwa 'ala kulli shay'in qadir (Er is geen god behalve Allah, Hij alleen, zonder deelgenoot; aan Hem behoort het koningschap en aan Hem komt alle lof toe; Hij schenkt leven en doet sterven, en Hij is tot alles almachtig). Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim. En het is authentiek overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: «De meest geliefde woorden bij Allah zijn vier: Soebhan Allah (Glorie zij Allah), walhamdoe lillah (alle lof behoort aan Allah), wala ilaha illa Allah (er is geen god dan Allah), wallahoe akbar (Allah is de Grootste)([75]) » . [73] Overgeleverd door Al-Boekhari (305) en Moeslim (1211).
Het is gepast om dit gedenken veelvuldig te herhalen met nederigheid en aanwezigheid van hart en het is ook gepast om veelvuldig de voorgeschreven gedenkingen en gebeden te verrichten op elk moment, vooral op deze plaats op deze grote dag. Men kiest daarbij voor de omvattende gedenkingen en gebeden, waaronder:
* Glorie zij Allah en lof zij Hem, Allah zij Geprezen, de Meest Grandioze, {Niets of niemand heeft het recht op mijn aanbidding dan U. Perfect en verheerlijkt ben U. Want waarlijk, ik behoorde tot de zondaren }([76])
* Er is geen god dan Allah en we aanbidden niemand behalve Hem. Aan Hem behoort de gunst, de genade en de lof. Er is geen god dan Allah, oprecht in ons geloof, zelfs als de ongelovigen er afkerig van zijn.
Er is geen macht noch kracht (mogelijk) behalve door Allah([77]).
{Onze Heer, schenk ons de goede (gunsten) in dit leven en de goede (gunsten) in het hiernamaals en bescherm ons tegen de kwellingen van het vuur}([78]).
O Allah, ik zoek toevlucht bij U tegen de inspanning van tegenspoed, het bereiken van ellende, de slechte afloop en de vreugde van de tegenstanders ([80]).
O Allah, ik zoek toevlucht bij U tegen angst en droefheid en ik zoek toevlucht bij U tegen onvermogen en luiheid en ik zoek toevlucht bij U tegen lafheid en gierigheid, en tegen zonden en schulden, en ik zoek toevlucht bij U tegen het overweldigende van schulden en de onderdrukking door mensen.
O Allah, ik zoek toevlucht bij U tegen melaatsheid, waanzin, lepra en de slechte ziekten ([82]). [74] Overgeleverd door At-Tirmidhi (3585). [75] Overgeleverd door Moeslim van Samoerah ibn Jundub, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (2137).
* O Allah, ik vraag U om vergeving en welzijn in dit leven en het hiernamaals.
O Allah, ik vraag U om vergeving en welzijn voor mijn religie, mijn wereldse leven, mijn gezin en mijn bezittingen. [76] Soera Al-Anbiya vers 87
O Allah, verberg mijn tekortkomingen en bied mij veiligheid tegen angst. O Allah, bescherm mij van voren, van achteren, van rechts, van links en van boven. Ik zoek toevlucht bij Uw majesteit om niet verrast te worden van onderen ([83]). *
O Allah, vergeef mij mijn ernst en mijn scherts, mijn fouten en mijn opzettelijke daden en alles wat bij mij is. O Allah, vergeef mij wat ik in het verleden heb gedaan en wat ik in de toekomst zal doen, wat ik openlijk heb gedaan en wat ik in het geheim heb gedaan, en wat U beter op de hoogte bent dan ik. U bent de Eerste en de Laatste, en U hebt macht over alle dingen. [77] Overgeleverd door Moeslim van Ibn az-Zubair, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (594).
* O Allah, ik vraag U om standvastigheid in de zaak en vastberadenheid in het juiste pad, en ik vraag U om dankbaarheid voor Uw zegeningen en goede aanbidding van U. Ik vraag U om een zuiver hart en een oprechte tong. Ik vraag U om het goede waarvan U weet, en ik zoek mijn toevlucht bij U tegen het kwade waarvan U weet. En ik vraag Uw vergeving voor wat U weet, want U bent de Alwetende van het verborgene. [78] Soerat al-Baqara, vers: 201.
* O Allah, Heer van de profeet Mohammed (vrede zij met hem) vergeef mijn zonde, en verwijder de woede uit mijn hart en bescherm mij tegen de misleidende beproevingen zolang U ons in leven houdt. [79] Overgeleverd door Moeslim van Aboe Hoeraira, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (2720).
* O Allah, Heer van de hemelen en de aarde en de Heer van de Grote Troon, onze Heer en de Heer van alle dingen, de Splijter van het graan en de pit, de Neerzender van de Thora, het Evangelie en de Koran. Ik zoek toevlucht bij U tegen het kwaad van alles waarvan U de voorhoede in handen heeft. O Allah, U bent de Eerste, er is niets voor U; U bent de Laatste, er is niets na U; U bent de Hoogste, er is niets boven U; U bent de Verborgen, er is niets onder U. Los onze schulden af en bevrijd ons van armoede ([87]). [80] Al-Boekhari heeft overgeleverd van Aboe Hoerayra (moge Allah tevreden zijn met hem) onder nummer (6347).
* O Allah, geef mijn ziel haar vroomheid en zuiver haar, U bent de beste die haar kan zuiveren. U bent haar beschermer en meester. O Allah, ik zoek toevlucht bij U tegen onmacht en luiheid, en ik zoek toevlucht bij U tegen lafheid, ouderdom en gierigheid, en ik zoek toevlucht bij U tegen de bestraffing van het graf. [81] Overgeleverd door Aboe Daawoed van Aboe Oemaamah al-Ansari zonder de woorden (en van zonde en schuld) met nummer (1554) in deze formulering.
* O Allah, aan U heb ik mij overgegeven, in U heb ik geloofd, op U heb ik vertrouwd, naar U keer ik terug en voor U ga ik in discussie. Ik zoek toevlucht bij Uw majesteit dat U mij niet misleidt. Er is geen god behalve U. U bent de Levende, die nooit sterft, terwijl de djinn en de mensen sterven. [82] Overgeleverd door Aboe Dawoed van Anas, moge Allah tevreden over hem zijn, onder nummer (1554).
O Allah, behoed mij tegen de verwerpelijke eigenschappen, daden, verlangens en ziekten([91]).
* O Allah, inspireer mij tot het juiste en behoed mij tegen het kwaad van mijn eigen ziel ([92]). [83] Overgeleverd door Aboe Dawoed van Ibn Omar, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (5074).
* O Allah, voorzie mij van het geoorloofde en behoed mij voor het verboden en verrijk mij door Uw gunst zodat ik niemand anders dan U nodig heb ([93]). [84] Deel van een hadith overgeleverd door Moeslim van Aboe Moesa Al-Ash'ari (moge Allah tevreden met hem zijn) met nummer (2719).
* O Allah, ik vraag U om leiding, vroomheid, kuisheid en welvaart([94]). [85] Overgeleverd door At-Tirmidhi van Sjaddad ibn Aws (moge Allah tevreden zijn met hem) onder nummer (3407).
* O Allah, ik vraag U om leiding en standvastigheid ([95]). [86] Overgeleverd door Ahmed vanuit het bericht van Oemm Salama, moge Allah tevreden zijn met haar (deel 6/301).
* O Allah, ik vraag U om al het goede — het onmiddellijke en het uitgestelde — datgene wat ik ervan weet en wat ik niet weet. En ik zoek mijn toevlucht bij U tegen al het kwaad — het nabije en het verre — het bekende en het onbekende. En ik vraag U om al het goede dat Uw dienaar en profeet Mohammed (vrede zij met hem) aan U heeft gevraagd, en ik zoek mijn toevlucht bij U tegen al het kwaad waarvoor Uw dienaar en profeet Mohammed (vrede zij met hem) zijn toevlucht bij U heeft gezocht. O Allah, ik vraag U om het Paradijs en om alles wat mij er dichterbij brengt, hetzij in woord of daad, en ik zoek mijn toevlucht bij U tegen het Vuur en tegen alles wat mij er dichterbij brengt, hetzij in woord of daad. En ik vraag U, dat elke beschikking die U over mij treft, voor mij ten goede moge zijn([96]). [87] Overgeleverd door Moeslim in het verhaal van Aboe Hoerayra, moge Allah tevreden zijn met hem, onder nummer (2713).
* Er is geen god dan Allah, Hij is de Enige, zonder deelgenoten. Aan Hem behoort het koninkrijk en alle lof komt Hem toe. Hij geeft leven en veroorzaakt de dood, in Zijn hand is het goede en Hij heeft macht over alle dingen. Glorie zij Allah, en alle lof zij Allah, er is geen god dan Allah, en Allah is de Grootste. Er is geen macht of kracht behalve bij Allah, de Verhevene, de Almachtige. [88] Overgeleverd door Moeslim van de hadith van Zaid ibn Arqam, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (2722).
* O Allah, zend Uw zegeningen op Mohammed en op de familie van Mohammed, zoals U Uw zegeningen heeft gezonden op Ibrahim en op de familie van Ibrahim. Voorwaar, U bent de Geprezene, de Glorieuze. En zegen Mohammed en de familie van Mohammed, zoals U Ibrahim en de familie van Ibrahim heeft gezegend. Voorwaar, U bent de Geprezene, de Glorieuze. [89] Dit is overgeleverd door Moeslim in het verhaal van Ibn 'Abbas (moge Allah tevreden zijn met hen) onder nummer (2717).
* {Onze Heer, schenk ons de goede (gunsten) in dit leven en de goede (gunsten) in het hiernamaals, en bescherm ons tegen de kwellingen van het vuur} ([99]) [90] Dit is een deel van de hadith van Zayd ibn Arqam (moge Allah tevreden zijn met hem) die eerder is uitgegeven onder nummer (2722).
* Het is wenselijk dat de pelgrim in deze grootse situatie de eerder genoemde smeekbeden en gebeden herhaalt, evenals wat daarmee overeenkomt aan lofprijzingen en gebeden, en de Profeet (vrede zij met hem) zegent. Hij dient volhardend te zijn in zijn smeekbeden en zijn Heer te vragen om het goede van zowel deze wereld als het hiernamaals. De Profeet (vrede zij met hem) herhaalde zijn smeekbeden driemaal wanneer hij bad, dus het is passend om hem daarin te volgen, moge Allah's zegeningen en vrede op hem zijn. [91] Overgeleverd door At-Tirmidhi van Ziyad ibn Alaqah van zijn oom, nummer (3591).
* De moslim bevindt zich in deze situatie nederig voor zijn Heer, de Verhevene, zich aan Hem onderwerpend, gebroken voor Zijn Majesteit, hopend op Zijn genade en vergeving, en vrezend Zijn bestraffing en toorn. Hij rekent met zichzelf af en vernieuwt een oprechte berouw; want dit is een grote dag en een grote bijeenkomst, waarin Allah Zijn dienaren begunstigt en hen aan Zijn engelen prijst, en velen bevrijdt van het Vuur. Nooit is de satan op een dag meer vernederd, kleiner en verachtelijker gezien dan op de Dag van Arafa, behalve op de dag van Badr; dit vanwege wat hij ziet van Allah's vrijgevigheid jegens Zijn dienaren, Zijn goedheid jegens hen, en de overvloed aan bevrijding en vergeving. [92] Overgeleverd door At-Tirmidhi op gezag van Imraan ibn Hoesayn — moge Allah tevreden met hem zijn — onder nummer 3483.
* In de authentieke overlevering van Moeslim, overgeleverd door Aisha (moge Allah tevreden zijn met haar), heeft de profeet (vrede zij met hem) gezegd: «Er is geen dag waarop Allah meer dienaren van het Vuur bevrijdt dan op de Dag van Arafa. Hij komt dan dichterbij en prijst hen bij de engelen, zeggende: 'Wat willen dezen? ([100]) [93] Overgeleverd door At-Tirmidhi op gezag van Aboe l-Hasan ʿAli — moge Allah tevreden met hem zijn — onder nummer (3563).
* Het is voor de moslims passend om het goede van zichzelf aan Allah te tonen en hun vijand, de duivel, te vernederen en hem te bedroeven door veelvuldig gedenken en smeekbeden, en door voortdurend berouw en vergeving te vragen voor alle zonden en fouten. De pelgrims blijven op deze plaats bezig met gedenken, smeekbeden en nederigheid totdat de zon ondergaat. Wanneer de zon ondergaat, vertrekken zij naar Moezdalifah met kalmte en waardigheid, terwijl zij veelvuldig de talbiyah uitspreken en zich haasten waar de ruimte het toelaat, zoals de profeet (vrede zij met hem) deed. Het is niet toegestaan om voor zonsondergang te vertrekken, omdat de profeet (vrede zij met hem) bleef staan tot de zon onderging en zei: 'Neem jullie rituelen van mij over ([101]) » . [94] Overgeleverd door Moeslim uit de hadith van Abdoellah ibn Mas'oed, moge Allah tevreden met hem zijn, met nummer (2721).
* Wanneer zij in Moezdalifah aankomen, verrichten zij daar het Maghrib-gebed van drie eenheden en het Isha-gebed van twee eenheden, gecombineerd met één adhaan en twee iqaamahs, zodra zij daar aankomen; dit naar het voorbeeld van de Profeet (vrede zij met hem), ongeacht of zij Moezdalifah bereiken tijdens de Maghrib-tijd of na het ingaan van de Isha-tijd. [95] Dit is overgeleverd door Moeslim uit de hadith van Ali, moge Allah tevreden met hem zijn, met nummer (2725).
* Wat sommige mensen uit het volk doen door kiezelstenen voor de jamaraat te verzamelen zodra ze in Moezdalifah aankomen, vóór het gebed en het geloof van velen van hen dat dit voorgeschreven is, is een fout zonder basis. De profeet (vrede zij met hem) beval niet om kiezelstenen te verzamelen totdat hij van de Moezdalifah naar Mina vertrok. Het maakt niet uit van welke plaats de kiezelstenen worden verzameld, het is voldoende, en het is niet verplicht om ze uit Moezdalifah te verzamelen; het is zelfs toegestaan om ze uit Mina te verzamelen. De Soenna is om op deze dag zeven stenen te verzamelen om de Jamrat al-ʿAqabah te werpen, in navolging van de profeet (vrede zij met hem). Wat betreft de drie dagen daarna, worden elke dag eenentwintig stenen uit Mina verzameld om de drie jamaraat te werpen. [96] Overgeleverd door Ibn Mājah van de overlevering van Aicha (moge Allah tevreden met haar zijn) met nummer (3846).
* Het is niet aanbevolen om de kiezelstenen te wassen, maar men moet ze werpen zonder te wassen, aangezien dit niet is overgeleverd van de profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen. Er mag niet worden geworpen met stenen die al eerder zijn geworpen. [97] Overgeleverd door Al-Boekhari van de hadith van 'Ubadah ibn al-Samit, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (1154).
De pelgrim overnacht deze nacht in Moezdalifah, maar het is toegestaan voor de zwakken onder de vrouwen, kinderen en anderen om aan het einde van de nacht naar Mina te vertrekken, volgens de overlevering van Aïcha, Oemm Salamah en anderen. Wat betreft de overige pelgrims, voor hen is het sterk aanbevolen om daar te verblijven tot zij het Fadjr gebed verrichten, en dan bij Al-Mash'ar al-Haram te staan, de Qibla te richten en veelvuldig Allah te gedenken, Hem te verheerlijken en smeekbeden te verrichten tot het volledig licht wordt. Het wordt aanbevolen om de handen op te heffen tijdens de smeekbede, en waar zij ook staan in Moezdalifah, is dat voldoende voor hen. Het is niet verplicht om dicht bij de Mash'ar te komen of deze te beklimmen, volgens de woorden van de Profeet (vrede zij met hem): «Ik heb hier gestaan - dat wil zeggen op de heilige plaats - en Jamm' is geheel een plaats van staan ([102]) » Overgeleverd door Moeslim in zijn authentieke Hadith verzameling, en verzameld: het is Moezdalifah. [98] Overgeleverd door Al-Boekhari van de hadith van Ka'b ibn 'Ujrah, moge Allah tevreden met hem zijn, met nummer (3370).
* Wanneer de dageraad duidelijk werd, keerden zij terug naar Mina vóór zonsopgang, terwijl zij veelvuldig de talbiyah reciteerden tijdens hun reis. Aangekomen bij al-Muhassir, was het aanbevolen om iets sneller te gaan. [Soerat al-Baqara, vers: 201]
Wanneer zij Mina bereiken, stoppen zij met de talbiyah bij de Jamrat Al-Aqaba en werpen deze vervolgens met zeven opeenvolgende kiezelstenen. Bij het werpen van elke steen heft men de hand en zegt men "Allahoe Akbar". Het is aanbevolen om te werpen vanuit de vallei, met de Ka'aba aan de linkerzijde en Mina aan de rechterzijde, zoals de profeet (vrede zij met hem) deed. Als men echter vanuit andere richtingen werpt, is het voldoende zolang de kiezelstenen in de doelplaats vallen. Het is niet vereist dat de stenen in de doelplaats blijven, maar dat ze erin vallen. Als de steen in de doelplaats valt en er vervolgens uitrolt, is het volgens de schijnbare woorden van de geleerden voldoende. Dit is onder andere verklaard door An-Nawawi (moge Allah hem genadig zijn) in zijn (Sharh al-Moehadhdhab). De kiezelstenen voor de jamarat moeten ongeveer de grootte hebben van de stenen die gebruikt worden voor het spel khadhf, iets groter dan een kikkererwt.
Vervolgens, na het stenigen, slacht hij zijn offerdier, en het is aanbevolen om bij het slachten te zeggen: 'In de naam van Allah en Allah is de Grootste, O Allah, dit is van U en voor U' en het dier naar de qibla te richten. De Soenna is om kamelen te slachten terwijl ze staan met hun linker voorpoot gebonden, en runderen en schapen te slachten terwijl ze op hun linkerzijde liggen. Als hij niet naar de qibla slacht, heeft hij de Soenna verlaten, maar zijn offer is nog steeds geldig; want het richten naar de qibla bij het slachten is een soenna en geen verplichting. Het is aanbevolen om van zijn offerdier te eten, te schenken en te geven aan liefdadigheid, zoals Allah de Verhevene zegt: {Eet ervan en voed er de armen die een moeilijke tijd doormaken ervan} ([103]) De tijd voor het slachten strekt zich uit tot zonsondergang op de derde dag van de dagen van Tashreeq, volgens de meest correcte mening van de geleerden. De periode voor het slachten is dus de dag van het offerfeest en de drie dagen erna.
Na het slachten van het offerdier scheert hij zijn hoofd of kort het in, waarbij scheren de voorkeur heeft; want de Profeet (vrede zij met hem) bad om genade en vergeving voor degenen die hun hoofd scheren (drie keer) en voor degenen die het inkorten één keer. Het is niet voldoende om slechts een deel van het hoofd in te korten, maar het moet volledig worden ingekort zoals bij het scheren. Wat betreft de vrouw, zij kort elke vlecht met de lengte van een vingertop of minder in. [100] Overgeleverd door Moeslim uit de hadith van Aisha, moge Allah tevreden met haar zijn, onder nummer (1348).
Na het stenigen van de Al-Aqabah-pilaar en het scheren of inkorten van het haar, wordt alles wat de pelgrim verboden was tijdens de ihraam toegestaan, behalve vrouwen. Dit wordt de eerste staat van ontbinding genoemd. Het is aanbevolen om zich na deze ontbinding te parfumeren en naar Mekka te gaan om de Tawaaf al-Ifadah te verrichten; volgens de overlevering van Aïsha (moge Allah tevreden met haar zijn) zei: «Ik parfumeerde de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) voor zijn staat van ihraam, voordat hij in de staat van ihraam trad, en voor zijn ontbinding voordat hij de Ka'ba omcirkelde ([104]) » Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim. [101] De bronvermelding werd eerder reeds aangehaald.
Deze tawaaf wordt genoemd: tawaaf af al-ifadah, en ook tawaaf al-ziyarah, en het is een essentieel onderdeel van de Hadj dat niet voltooid kan worden zonder deze, zoals bedoeld in Zijn verheven woorden: {Laat hen dan de voorgeschreven rituelen afmaken en de gelofte, en laat hem de Tawaaf doen (omcirkeling) om het Oude Huis} ([105])
Na de tawaaf en het verrichten van de twee rak'ahs achter de Maqam, loopt hij tussen Safa en Marwah als hij de tamattu'-vorm van de hadj uitvoert. Deze Sa'i is voor zijn hadj, terwijl de eerste Sa'i voor zijn 'Umrah was.
Het is niet voldoende om slechts één keer te streven volgens de meest correcte mening van de geleerden; Hadith: De Moeder der Gelovigen, Aïsha, moge Allah tevreden met haar zijn, zei: 'We gingen op reis met de Profeet (vrede zij met hem)' en zij vermeldde de hadith, waarin hij zei: «Wie een offerdier bij zich heeft, laat hem dan de intentie voor de Hadj samen met de Oemra uitspreken en hij mag niet ontbinden totdat hij van beide is ontbonden» . . Totdat ze zei: «Degenen die de intentie voor Oemra hadden uitgesproken, verrichtten de tawaaf rond het Huis en tussen safa en marwa, waarna zij zich ontbonden. Vervolgens verrichtten zij een andere tawaaf nadat zij van Mina waren teruggekeerd voor hun Hadj ([106]) » Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim.
En haar uitspraak, moge Allah tevreden met haar zijn, over degenen die de intentie voor Oemra hebben uitgesproken: "Toen verrichtten zij een andere Tawaaf nadat zij van Mina terugkeerden voor hun Hadj," bedoelt hiermee: de Sa'y tussen safa en marwa, volgens de meest correcte opvattingen in de uitleg van deze hadith. Wat betreft degenen die zeggen dat zij hiermee de tawaaf al-ifadah bedoelde, dat is niet correct; want de tawaaf al-ifadah is een essentieel onderdeel voor iedereen en zij hebben het reeds verricht. Wat hiermee bedoeld wordt, is wat specifiek is voor de Moetamatti', namelijk de Sa'y tussen safa en marwa een tweede keer na terugkeer van Mina om hun Hadj te voltooien. Dit is duidelijk, met dank aan Allah, en het is de opvatting van de meeste geleerden. [102] Overgeleverd door Moeslim uit de hadith van Jabir, moge Allah tevreden met hem zijn, met nummer (1218).
Al-Boekhari heeft in zijn Sahih, in een commentaar die aangetroffen wordt, overgeleverd van Ibn Abbaas (moge Allah over hem en zijn vader tevreden zijn) dat hij werd gevraagd over de Mut'ah van de Hadj, en hij zei: «De Moehajirien en de Ansar en de vrouwen van de profeet (vrede zij met hem) begonnen hun ihraam voor de afscheidsbedevaart, en wij begonnen ook. Toen we Mekka bereikten, zei de boodschapper van Allah (vrede zij met hem): 'Maak van jullie ihraam voor de Hadj een Oemra, behalve voor degenen die het offerdier hebben meegebracht.' We verrichtten de tawaaf rond de Ka'ba en de Sa'y tussen Safa en Marwa en we bezochten onze vrouwen en droegen onze kleding. Hij zei: 'Degene die het offerdier heeft meegebracht, mag niet uit de ihraam totdat het offerdier zijn bestemming heeft bereikt.' Vervolgens beval hij ons op de avond van Tarwiyah om de ihraam voor de Hadj aan te nemen. Wanneer we de rituelen hadden voltooid, kwamen we en verrichtten de tawaaf rond de Ka'ba en de sa'y tussen safa en marwa. Hiermee is het beoogde gedeelte beëindigd; het is ondubbelzinnig in zijn bevestiging dat de tamattuʿ-bedevaartganger tweemaal de saʿy verricht. En Allah weet het best.
En wat Muslim rapporteerde van Jabir (moge Allah tevreden met hem zijn): «De Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen verrichtten slechts één keer de tawaaf tussen safa en marwa »([108]). Hun eerste tawaaf wordt beschouwd als van toepassing op degenen onder de metgezellen die het offerdier meenamen; omdat zij in hun staat van ihraam bleven met de profeet (vrede zij met hem) totdat zij zowel van de Hadj als de Oemra waren vrijgesteld. De profeet (vrede zij met hem) had de intentie uitgesproken voor zowel de Hadj als de Oemra en beval degenen die het offerdier meenamen om de intentie voor de Hadj samen met de Oemra uit te spreken en niet vrijgesteld te worden totdat zij van beide waren vrijgesteld. En degene die de Hadj en de Oemra combineert, hoeft slechts één keer de sa’y te verrichten, zoals blijkt uit de overlevering van Jabir en andere authentieke hadiths.
En zo geldt voor degene die de Hadj afzonderlijk verricht en in de staat van ihraam blijft tot de dag van het offer, dat hij slechts één sa'y hoeft te verrichten. Als de Qarin en de Moefrid de sa'y verrichten na de tawaaf al-qoedoem, dan is dat voldoende en hoeven ze geen sa'y meer te verrichten na de tawaaf al-ifadah. Dit is de manier om de overleveringen van Aïsha en Ibn Abbaas te verenigen met de overlevering van Jabir, waardoor de schijnbare tegenstrijdigheid verdwijnt en alle hadiths in praktijk worden gebracht. [103] Al-Hadj vers 28
En wat deze samenvoeging ondersteunt, is dat de verhalen van Aïsha en Ibn Abbaas authentieke verhalen zijn en zij hebben de tweede sa'y bevestigd voor de Mutamatti', terwijl het schijnbare verhaal van Jabir dit ontkent. De bevestigende wordt echter vooropgesteld boven de ontkennende, zoals vastgesteld in de wetenschappen van de Oesoel Al fiqh en de Hadiethleer. En Allah, de Verhevene, is de Gids naar het juiste, en er is geen macht noch kracht behalve bij Allah.
Hoofdstuk
[104] Overgeleverd door Al-Boekhari (1539) en Moeslim (1189).
Het benadrukken van de beste daden die de pelgrim kan verrichten op de Dag van het Offer (Eid al-Adha).
[105] Soera Al-Hadj: 29
De beste volgorde voor de pelgrim op de dag van het offer is om deze vier zaken te regelen zoals vermeld: eerst het stenigen van de Jamrat al-Aqaba, dan het offeren, vervolgens het scheren of inkorten van het haar en daarna de tawaf om de Ka'ba en de sa'y voor de tamattu'-pelgrim. Dit geldt ook voor de ifrad- en qiran-pelgrims als zij de sa'y niet hebben verricht met de tawaaf al-qudum. Als sommige van deze zaken in een andere volgorde worden gedaan, is dat voldoende, omdat er een vergunning van de profeet (vrede zij met hem) hierover is vastgelegd. Dit omvat ook het verrichten van de sa'y vóór de tawaaf, omdat het een van de zaken is die op de dag van het offer worden gedaan. Het valt onder de uitspraak van de metgezel: "Er werd die dag niets gevraagd over iets dat eerder of later werd gedaan, of hij zei: «Doe en er is geen bezwaar ([109])» En omdat dit een gebied is waarin vergetelheid en onwetendheid kunnen optreden, moet het onder deze algemene regel vallen; vanwege de vergemakkelijking en vereenvoudiging die het biedt.
Het is overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) werd gevraagd naar iemand die de sa‘y verricht vóór de tawaaf, waarop hij antwoordde: «Daar is geen bezwaar tegen ([110])» Overgeleverd door Aboe Dawoed, op gezag van Oesaama ibn Sharik, met een authentieke keten van overleveraars. Daarmee is ondubbelzinnig vastgesteld dat deze zaak onder de algemene regel valt, zonder enige twijfel. En Allah is de Gever van succes. [106] Overgeleverd door Al-Boekhari (1556), en Moeslim (1211).
De zaken waardoor de pelgrim volledige ontbinding van de ihraam bereikt, zijn drie: het stenigen van de al-aqabah-pilaar, het scheren of inkorten van het haar, en de tawaaf al-Ifadah met de sa'y erna zoals eerder vermeld. Als hij deze drie verricht, wordt alles wat hem verboden was door de ihraam toegestaan, inclusief vrouwen en geurstoffen. Als hij er twee van verricht, wordt alles toegestaan behalve vrouwen en dit wordt de eerste ontbinding genoemd.
Het is aanbevolen voor de pelgrim om te drinken van het zamzam-water en zich ermee te verzadigen en om smeekbeden te verrichten die nuttig zijn. «Het water van Zamzam is doeltreffend voor datgene waarvoor het wordt gedronken([111])»، Zoals overgeleverd van de Profeet (vrede zij met hem) in Sahih Moeslim door Aboe Dharr: dat de Profeet (vrede zij met hem) zei over het Zamzam-water: «Het is voedsel en het smaakt» ([112]) , Aboe Dawoed voegde toe: «En genezing voor ziekte ([113])». [107] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (1572).
Na tawaaf al-ifadah en de sa'y voor degenen die de sa'y moeten verrichten, keren de pelgrims terug naar Mina, waar zij drie dagen en nachten verblijven. Zij werpen de drie pilaren op elk van de drie dagen na het middaguur en het is verplicht om de volgorde van het werpen in acht te nemen. Overgeleverd door Moeslim (1215).
Bij de eerste jamrah, die zich het dichtst bij de Masjid Al-Khaif bevindt, begint hij door deze met zeven steentjes achtereenvolgens te werpen, waarbij hij zijn hand bij elke steen heft. Het is aanbevolen (soenna) om zich daarna terug te trekken, de jamrah aan zijn linkerzijde te houden, zich naar de Qibla (gebedsrichting) te wenden, zijn handen te heffen en veelvuldig te bidden en smeken.
Vervolgens werpt men de tweede jamra zoals de eerste en het is aanbevolen om na het werpen iets naar voren te gaan en deze aan zijn rechterkant te houden, zich naar de Qibla (de richting van de Ka'aba) te richten, zijn handen op te heffen en veel te bidden.
Vervolgens werpt hij de derde jamrah (steen) en blijft daar niet staan.
Vervolgens werpt men op de tweede dag van de dagen van tashreeq, na het verstrijken van het middaguur, de stenen naar de steenhopen op dezelfde wijze als op de eerste dag; en men handelt bij zowel de eerste als de tweede hoop zoals men deed op de eerste dag, navolgend het voorbeeld van de Profeet (vrede zij met hem).
Het stenigen op de eerste twee dagen van de tashreeq-dagen is een verplichting van de Hadj, evenals het overnachten in Mina op de eerste en tweede nacht, behalve voor de waterdragers en herders en dergelijke, voor hen is het niet verplicht. [109] Overgeleverd door Al-Boekhari van Abdoellah bin Amr bin Al-Aas onder nummer (83), en door Moeslim onder nummer (1306).
Vervolgens, na het werpen van de stenen op de genoemde twee dagen, is het toegestaan voor degene die wenst te haasten om Mina te verlaten vóór zonsondergang; doch wie nalaat en de derde nacht daar verblijft en op de derde dag de steenhopen werpt, dat is beter en brengt grotere beloning met zich mee, zoals Allah, de Verhevene, zegt: {En gedenk Allah tijdens de aangewezen dagen. Maar wie zich haast om na twee dagen weg te gaan, pleegt daar geen zonde mee, en wie blijft, pleegt daar geen zonde mee, als hij tot doel heeft Allah te vrezen} ([114]) En aangezien de Profeet (vrede zij met hem) de mensen toestemming gaf tot haast, terwijl hijzelf niet haastte, maar verbleef in Mina tot hij op de dertiende dag na het middaguur de steenhopen wierp, om vervolgens te vertrekken vóór het verrichten van het middaggebed. [110] Overgeleverd met nummer (2015).
Het is toegestaan voor de voogd van een jongen die niet in staat is om zelf te stenigen, om de alaAqabah-pilaar en de overige pilaren voor hem te stenigen nadat hij voor zichzelf heeft gestenigd. Evenzo kan de voogd van een jong meisje dat niet in staat is om te stenigen, voor haar stenigen; volgens de overlevering van Jabir (moge Allah tevreden met hem zijn), zei: «We verrichtten de Hadj met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), en met ons waren vrouwen en kinderen. Wij verrichtten de talbiyah voor de kinderen en gooiden de stenen voor hen ([115])» Overgeleverd door Ibn Madjah.
Het is toegestaan voor iemand die door ziekte, ouderdom of zwangerschap niet in staat is om de steniging uit te voeren, om iemand anders te machtigen om het voor hem te doen; zoals Allah de Verhevene zegt: {Onderhoud jullie verplichtingen t.o.v. Allah zover jullie daartoe in staat zijn} ([116]) Deze mensen zijn niet in staat zich tussen de menigte te begeven bij de plaatsen van het stenengooien en de voorgeschreven tijd om te werpen verstrijkt zonder dat zij het kunnen verrichten, terwijl het voor hen niet wettig is dit op een later tijdstip in te halen. Daarom is het hen toegestaan hiervoor iemand aan te stellen – in tegenstelling tot de andere rituelen van Hadj. Het is dan ook niet passend dat iemand die in staat is Hadj te verrichten, een ander daarvoor machtigt, zelfs al betreft het een vrijwillige bedevaart; want wie zich in de staat van Hadj of de Oemra heeft begeven – ook al zijn die vrijwillig – is verplicht deze te voltooien, zoals Allah de Verhevene zegt: {En verricht de Hadj en Oemra voor Allah} ([117]) De tijd voor het verrichten van de tawaaf en sa'y gaat niet verloren, in tegenstelling tot de tijd voor het werpen van de stenen. [111] Overgeleverd door Ibn Maadja, uit de overlevering van Djaabir ibn Abdellah, moge Allah tevreden zijn met hem, onder nummer (3062). [112] Overgeleverd door Moeslim (2473). [113] Dat wil zeggen: Aboe Dawoed At-Tayalisi en hij heeft het opgenomen in hetzelfde verhaal over de bekering van Aboe Dharr, moge Allah tevreden met hem zijn. Zie Moesnad Aboe Dawoed At-Tayalisi (1/364) onder nummer (459).
Wat betreft het verblijf op de vlakte van Arafa, de overnachting te Moezdalifah en Mina: daarover bestaat geen twijfel dat de daarvoor vastgestelde tijden kunnen verstrijken. Toch is het, zelfs met moeite, mogelijk voor iemand die hiertoe beperkt is om zich fysiek op deze heilige plaatsen te begeven, in tegenstelling tot het eigenhandig verrichten van het stenengooien. Bovendien is het stenengooien een ritueel waarvoor de vrome voorgangers de volmachtverlening aan een ander toestonden in het geval van overmacht – wat niet geldt voor de andere bedevaartsrituelen.
De vormen van aanbidding zijn gebaseerd op openbaring; niemand mag iets voorschrijven zonder bewijs. Het is toegestaan voor een plaatsvervanger om eerst voor zichzelf en vervolgens voor degene die hij vertegenwoordigt elke van de drie stenen te werpen, terwijl hij op dezelfde plek blijft. Het is niet verplicht om eerst alle drie de stenen voor zichzelf te werpen en dan terug te keren om voor degene die hij vertegenwoordigt te werpen, volgens de meest correcte mening van de geleerden, vanwege het ontbreken van een verplichtend bewijs en vanwege de moeilijkheid en last die dit met zich meebrengt. En Allah, de Verhevene, zegt: {en jullie godsdienst van moeilijkheden heeft gevrijwaard} ([118]) En de profeet, vrede zij met hem, zei: «Maak het makkelijk en niet moeilijk ([119]) » ، Omdat dit niet is overgeleverd van de metgezellen van de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) toen zij stenen wierpen namens hun kinderen en degenen die daartoe niet in staat waren. Als zij dat hadden gedaan, zou het zeker zijn overgeleverd, omdat het iets is dat de aandacht trekt om over te leveren. En Allah weet het beste.
Hoofdstuk
Over de verplichting tot het brengen van een offerbloed voor de moetamattiʿ en de qaarin.
En het is verplicht voor de pelgrim die tamattoe' of qiraan verricht - en niet behoort tot de inwoners van de Heilige Moskee - om een offer te brengen, namelijk: een schaap, of een zevende deel van een kameel, of een zevende deel van een koe. Dit moet afkomstig zijn van wettig verkregen en zuivere inkomsten, want Allah de Verhevene is goed en accepteert alleen het goede.
Het is passend voor een moslim om zich te onthouden van het vragen aan mensen of het nu om giften of iets anders gaat, ongeacht of het koningen zijn of anderen, als Allah hem van Zijn rijkdom heeft voorzien zodat hij zichzelf kan onderhouden en niet afhankelijk is van wat anderen bezitten. Dit is in overeenstemming met de vele overleveringen van de Profeet (vrede zij met hem) die het vragen afkeuren en degenen prijzen die ervan afzien.
Als de tamattoe' of qiraan pelgrim niet in staat is om een offerdier te brengen, is het verplicht voor hem om drie dagen te vasten tijdens de Hadj en zeven dagen wanneer hij terugkeert naar zijn familie. Hij heeft de keuze om de drie dagen te vasten vóór de dag van de offer, of tijdens de drie tashreeq-dagen. Allah, de Verhevene, zegt: {En iedereen die de Oemra verricht in de maanden van de Hadj voordat de Hadj (verricht wordt) moet een offerdier slachten wat hij zich kan veroorloven, maar als hij het zich niet kan veroorloven moet hij drie dagen tijdens de Hadj vasten en zeven dagen bij zijn thuiskomst, om de tien dagen vol te maken. Dit geldt voor degene wiens gezin niet aanwezig is in de Masdjied al-Haram} ([120]) Vers. [114] Soerat al-Baqara, vers: 203
In Sahieh Al-Boekhari, Aïcga en Ibn ‘Omar (moge Allah tevreden over hen zijn) zeiden: «Er is geen toestemming gegeven om te vasten tijdens de dagen van tashreeq, behalve voor degene die geen offerdier heeft gevonden ([121]) » ، En dit wordt beschouwd als een overlevering die teruggaat tot de Profeet (vrede zij met hem), en het is beter om de drie dagen vasten voorafgaand aan de Dag van Arafa te voltooien, zodat men op de Dag van Arafa niet vast, aangezien de Profeet (vrede zij met hem) op de Dag van Arafa niet vastte en het vasten op de Dag van Arafa in Arafa verbood. Het niet vasten op deze dag maakt het gemakkelijker om zich te richten op het gedenken en het gebed. Het is toegestaan om de genoemde drie dagen aaneengesloten of afzonderlijk te vasten en hetzelfde geldt voor de zeven dagen; het is niet verplicht om deze aaneengesloten te vasten, maar het is toegestaan om ze samen of afzonderlijk te vasten, omdat Allah de Verhevene geen aaneengesloten vasten heeft voorgeschreven, noch Zijn Boodschapper (vrede zij met hem). Het is beter om het vasten van de zeven dagen uit te stellen tot men terugkeert naar zijn familie, zoals Allah de Verhevene zegt: {en zeven dagen bij zijn thuiskomst} ([122]) [115] Overgeleverd door At-Tirmidhi (927).
Het vasten voor iemand die niet in staat is een offerdier te brengen, is beter dan het vragen aan koningen of anderen om een offerdier voor zichzelf te slachten. Wie een offerdier of iets anders krijgt zonder te vragen of zonder hebzucht, daar is niets mis mee, zelfs als hij voor iemand anders de bedevaart verricht, dat wil zeggen: als degenen die hem hebben ingehuurd niet hebben geëist dat hij het offerdier koopt van het geld dat aan hem is gegeven. Wat sommige mensen doen door de overheid of anderen om een offerdier te vragen onder de naam van personen die zij noemen terwijl zij liegen, daar is geen twijfel over het verbod op, want het is profiteren door middel van leugens. Moge Allah ons en de moslims daarvan behoeden. [116] soerat At-Taghabun 16 [117] Soerat Al-Baqarah vers 196.
Hoofdstuk
Over de plicht om het goede te bevelen voor pelgrims en anderen
[118] Soerat Al-Hadj vers 78. [119] Sahih Al-Boekhari van de hadith van Anas, moge Allah tevreden met hem zijn, nummer (69).
Een van de meest verheven verplichtingen voor zowel pelgrims als anderen is het gebieden van het goede en het verbieden van het kwade, en het behouden van de vijf gebeden in gemeenschap, zoals Allah dat in Zijn Boek heeft bevolen en zoals overgeleverd door Zijn Boodschapper, vrede zij met hem.
Wat veel mensen doen, zowel in Mekka als elders, door in huizen te bidden en de moskeeën te verwaarlozen, is een fout die tegen de wet is. Het moet verboden worden en mensen moeten aangespoord worden om de gebeden in de moskeeën te onderhouden; want het is overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) tegen Ibn Oemm Maktoem (moge Allah tevreden met hem zijn) zei, toen hij toestemming vroeg om thuis te bidden omdat hij blind was en ver van de moskee woonde: «Hoor je de oproep tot het gebed? Hij zei: Ja, hij zei: Antwoord dan erop ([123])»، In een andere overlevering staat: «Ik vind geen vrijstelling voor je ([124]) », En de profeet (vrede zij met hem) zei: «Ik had overwogen het gebed te laten beginnen en dan een man op te dragen de mensen voor te gaan in het gebed. Vervolgens zou ik naar mannen gaan die het gebed niet bijwonen, om hun huizen met vuur te verbranden ([125]) » ، In de Soenan van Ibn Majah en andere, met een goede overleveringsketen, overgeleverd door Ibn Abbaas (moge Allah tevreden met hen zijn), dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: «Degene die de adhaan hoort en niet komt (naar de moskee om het gebed gezamenlijk te verrichten), zijn gebed (thuis) is niet geldig, tenzij hij een geldig excuus heeft ([126]) » ، In Sahih Moeslim, van Ibn Mas'oed (moge Allah tevreden zijn met hem) zei: Wie het behaagt om morgen als moslim Allah te ontmoeten, laat hem dan deze gebeden bijwonen waar ze worden opgeroepen, want Allah heeft voor jullie profeet de wegen van leiding ingesteld, en zij behoren tot de wegen van leiding. Als jullie in jullie huizen zouden bidden, zoals deze achterblijver in zijn huis bidt, zouden jullie de Soenna van jullie profeet verlaten en als jullie de soenna van jullie profeet zouden verlaten, zouden jullie dwalen. En er is geen man die zich reinigt en de reiniging zorgvuldig volbrengt en vervolgens naar een van deze moskeeën gaat, zonder dat Allah voor elke stap die hij zet een goede daad voor hem opschrijft, hem een graad verhoogt en een zonde van hem kwijtscheldt. En ik heb ons gezien en niemand bleef ervan weg behalve een hypocriet wiens hypocrisie bekend was en er was een man die werd gebracht, ondersteund door twee mannen, totdat hij in de rij werd geplaatst.
Het is verplicht voor de pelgrims en anderen om de verboden van Allah de Verhevene te vermijden en op hun hoede te zijn voor het begaan ervan; zoals overspel, sodomie, diefstal, het eten van rente, het eten van het bezit van de wees, bedrog in transacties, verraad in vertrouwen, het drinken van bedwelmende middelen, roken, het slepen van kleding, hoogmoed, jaloezie, schijnheiligheid, roddel, laster, spot met moslims, het gebruik van muziekinstrumenten zoals grammofoonplaten, de luit, de rebab, fluiten en dergelijke, het luisteren naar liederen en muziekinstrumenten van de radio en andere, het spelen van dobbelstenen, schaken, en het deelnemen aan kansspelen - wat gokken is - en het afbeelden van levende wezens zoals mensen en anderen, en het goedkeuren daarvan. Want al deze zaken behoren tot de verwerpelijke daden die Allah Zijn dienaren in alle tijden en plaatsen heeft verboden. Pelgrims en de bewoners van het Heilige Huis van Allah moeten hier meer voor op hun hoede zijn dan anderen, omdat de zonden in deze veilige stad zwaarder wegen en de bestraffing ernstiger is.
Allah, de Verhevene, heeft gezegd: {En ieder die daar tot kwade daden neigt of zonden begaat, daarvoor zullen Wij zorgen dat hij een pijnlijke bestraffing te proeven heeft} ([128]) Als Allah reeds degene heeft bedreigd die slechts de intentie koestert om in de heilige gewijde omgeving een onrechtmatige daad te begaan — hoe zwaar zal dan wel niet de bestraffing zijn van wie haar daadwerkelijk begaat?! Daar bestaat geen twijfel over: die is ongetwijfeld zwaarder en ernstiger. Men dient zich daar dan ook nadrukkelijk voor te hoeden — evenals voor alle andere zonden.
De zegen van een aanvaardbare Hadj en de vergeving van zonden worden voor pelgrims slechts verkregen door zich te hoeden voor deze zonden en alle andere zaken die Allah hun heeft verboden — zoals verhaald in de overlevering van de Profeet (vrede zij met hem), waarin hij heeft gezegd: «Degene die de Hadj verricht zonder zich schuldig te maken aan onbetamelijke daden en zonden, zal terugkeren als op de dag waarop zijn moeder hem baarde ([129]) » . [120] Soerat Al-Baqara vers 196
Erger en ernstiger dan al deze verwerpelijke daden zijn: het aanroepen van overledenen, het smeken om hun bijstand, het afleggen van geloften voor hen en het slachten van offerdieren voor hen — in de hoop dat zij voor hun aanroeper bij Allah zullen bemiddelen, zijn zieke zullen genezen, zijn vermiste zullen doen terugkeren, of iets dergelijks. [121] Overgeleverd door Al-Boekhari (1998). [122] Soerat Al-Baqara vers 196
En dit behoort tot de grote shirk die Allah heeft verboden, het is de religie van de polytheïsten van de onwetendheid. Allah heeft de boodschappers gezonden en de boeken neergezonden om het te verwerpen en ervoor te waarschuwen.
Het is dan ook een plicht voor iedere pelgrim — en voor ieder ander — om zich ervoor te hoeden, om berouwvol tot Allah terug te keren over wat daarvan in het verleden mocht zijn voorgevallen, en om, na oprechte bekering, een nieuwe Hadj aan te vatten. Want de grootste vorm van afgoderij doet al het verrichte teniet, zoals Allah de Verhevene zegt: {Maar als zij in de aanbidding tot Allah deelgenoten hebben toegekend, dan hebben zij geen nut van al hun daden} ([130])
Een van de soorten van kleine shirk is het zweren bij iets anders dan Allah, zoals zweren bij de Profeet, de Ka'ba, de betrouwbaarheid en dergelijke.
Voorbeelden hiervan zijn: het huichelen (uit ostentatie), het zoeken van roem en bekendheid, en uitspraken als: “Wat Allah en jij hebben gewild,” of: “Zonder Allah en jou,” en: “Dit komt van Allah en van jou,” alsook soortgelijke bewoordingen.
Het is noodzakelijk om op te passen voor deze polytheïstische verwerpelijkheden en elkaar aan te sporen ze te vermijden, omdat het is overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Wie zweert bij iets anders dan Allah, heeft zich schuldig gemaakt aan ongeloof of polytheïsme ([131])» Overgeleverd door Ahmed, Aboe Dawoed en At-Tirmidhi met een authentieke overleveringsketen. [125] overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (2420), en Moeslim met nummer (651). [123] Overgeleverd door Moeslim van Aboe Hoeraira, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (653). [124] Overgeleverd door Aboe Daawoed van Abdullah ibn Oem Maktoem onder nummer (552). [127] Overgeleverd door Moeslim met nummer (654). [126] Overgeleverd door Aboe Daawoed van Ibn Abbaas (moge Allah over hem en zijn vader tevreden zijn) onder nummer (551).
In de authentieke hadith van Omar (moge Allah tevreden zijn met hem) zei: De profeet (vrede zij met hem) zei: «Wie een eed wil afleggen, moet zweren bij Allah of zwijgen ([132]) » ، En de profeet (vrede zij met hem) zei ook: «Wie zweert bij de toevertrouwde waar (amanah), behoort niet tot ons ([133]) »، Overgeleverd door Aboe Dawoed.
En de profeet (vrede zij met hem) zei ook: «Het meest waar ik voor jullie bang voor ben, is de kleine afgoderij.” Men vroeg hem daarnaar, en hij antwoordde: “Huichelachtigheid ([134])» ، En de profeet, vrede zij met hem, zei: «Zeg niet: 'Wat Allah wilde en wat die persoon wilde,' maar zeg: 'Wat Allah wilde en vervolgens wat die persoon wilde ([135]) » Overgeleverd door An-Nasa'i, van Ibn Abbaas (moge Allah tevreden zijn met hen beiden), dat een man zei: "O Boodschapper van Allah, wat Allah wil en wat jij wilt," waarop hij antwoordde: «Heb je mij als een gelijke aan Allah gesteld? Nee, alleen wat Allah wil ([136])» . [128] Soerat al-Hadj vers 25
Deze overleveringen wijzen op hoe de Profeet (vrede zij met hem) met grote zorg en toewijding de grenzen van de Tawhied bewaakte. Hij waarschuwde zijn gemeenschap nadrukkelijk tegen zowel de grote als de subtiele vormen van afgoderij en hij toonde een diepgewortelde bezorgdheid voor de zuiverheid van hun geloof en hun verlossing van de goddelijke straf en de oorzaken van Zijn toorn. Moge Allah hem hiervoor de hoogste beloning schenken, want waarlijk: hij heeft de boodschap op volmaakte wijze overgebracht, ernstig gewaarschuwd en oprecht raad gegeven — ter wille van Allah en Zijn dienaren. Moge Allah Zijn zegeningen en vrede onafgebroken over hem doen neerdalen, tot aan de Dag des Oordeels. [129] Overgeleverd door Al-Boekhari van Aboe Hoeraira, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (1521), en door Moeslim onder nummer (1350).
Het is de plicht van de mensen van kennis, zowel de pelgrims als de inwoners van de veilige stad van Allah en de stad van Zijn nobele Boodschapper (vrede zij met hem), om de mensen te onderwijzen in wat Allah voor hen heeft voorgeschreven en hen te waarschuwen voor wat Allah hen heeft verboden aan vormen van afgoderij en zonden. Zij dienen dit met bewijzen uit te leggen en het op een duidelijke manier te verduidelijken, zodat zij de mensen daarmee uit de duisternissen naar het licht brengen en daarmee voldoen aan wat Allah hen heeft opgelegd aan het overbrengen en verklaren. Allah, de Verhevene, zegt: {(En gedenk) toen Allah een verbond afsloot met degenen die het boek was gegeven om het nieuws te verkondigen. En aan de mensheid duidelijk te maken om het niet te verbergen} ([137])
Het doel hiervan is om de geleerden van deze gemeenschap te waarschuwen tegen het volgen van het pad van de onrechtvaardigen onder de mensen van het Boek in het verbergen van de waarheid, door het tijdelijke boven het eeuwige te verkiezen, zoals Allah de Verhevene heeft gezegd: {Waarlijk, degenen die duidelijke bewijzen verhullen, en de aanwijzingen en de leiding die Wij naar beneden hebben gezonden, nadat Wij het voor de mensen van het boek duidelijk hebben gemaakt, zij zijn degenen die door Allah vervloekt zijn en vervloekt door de vervloekers } (159) {Behalve degenen die berouw hebben en goede daden verrichten en openlijk verklaren. Van dezen zal Ik het berouw aanvaarden. En Ik ben degenen Die het berouw aanvaardt, de Genadevolle } ([138]) De verzen van de Koran en de profetische overleveringen wijzen erop dat de oproep tot Allah, de Verhevene, en het leiden van de dienaren naar het doel waarvoor zij zijn geschapen, tot de beste daden van nabijheid en de belangrijkste verplichtingen behoren. Dit is het pad van de boodschappers en hun volgelingen tot de Dag des Oordeels, zoals Allah, de Verhevene, zegt: {En welke uitspraak is beter dan degenen die uitnodigt naar Allah en goede daden verricht, en zegt: “Ik ben één van de moslims.”} ([139])، En Allah de Almachtige zei: {Zeg: “Dit is mijn weg, ik nodig jullie uit tot Allah met zekere kennis, ik en iedereen die mij volgt met zekere kennis. En verheerlijkt en uitmuntend is Allah. En ik behoor niet tot de afgodenaanbidders} ([140])
En de profeet (vrede zij met hem) zei: «Wie naar het goede wijst, heeft een beloning zoals die van de dader ([141]) » «Als Allah door jou één persoon leidt, is dat beter voor jou dan de rode kamelen ([142]) »، De verzen en overleveringen die deze betekenis bevatten, zijn talrijk. [130] Soera Al-An'am vers 88
Het is derhalve gepast dat de mensen van kennis en geloof hun inspanningen verdubbelen in het oproepen tot Allah, de Verhevene, in het leiden van de dienaren naar de wegen der verlossing en in het waarschuwen tegen de oorzaken van ondergang. Te meer nog in deze tijd, waarin de begeerten overheersen, verderfelijke ideologieën zich wijd en zijd verspreiden, misleidende leuzen de overhand hebben gekregen, de predikers van ware leiding schaars zijn geworden en de oproepers tot atheïsme en losbandigheid zich talrijk vertonen. Allah is Degene van Wie hulp wordt gezocht, en er is geen macht noch kracht dan met Allah, de Verheven, de Almachtige.
Hoofdstuk
Het is aanbevolen om zich te verrijken met aanbiddingen.
[131] Overgeleverd door Aboe Dawoed (3251).
Het is aanbevolen dat de bedevaartgangers gedurende hun verblijf in Mekka volhardend blijven in het gedenken van Allah, in gehoorzaamheid jegens Hem en in het verrichten van deugdzame daden. Zij dienen overvloedig te bidden en veelvuldig de Kaʿba te omcirkelen, want de verdiensten van goede daden in het Heiligdom worden verveelvoudigd, terwijl zonden er zwaarder wegen en ernstiger zijn. Eveneens wordt hun aangeraden veelvuldig zegeningen en vrede te wensen voor de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). [133] Overgeleverd door Aboe Dawoed (3253). [132] Overgeleverd door Al-Boekhari van Abdoellah onder nummer (2679), en door Moeslim onder nummer (1646).
Wanneer de pelgrims Mekka willen verlaten, zijn zij verplicht om de tawaaf al-wadaa (afscheid's tawaaf) rond het Huis (de Ka'ba) te verrichten, zodat dit hun laatste handeling bij het Huis is, behalve voor menstruerende vrouwen en vrouwen in het kraambed; zij zijn vrijgesteld van de afscheid's tawaaf, volgens de overlevering van Ibn Abbas, moge Allah tevreden zijn met hen beiden, die zei: «De mensen werden opgedragen om hun laatste handeling rond het Huis (de Ka'ba) te verrichten, behalve dat het voor menstruerende vrouwen werd verlicht ([143]) » [136] Overgeleverd door Ahmed (5/428). [135] Overgeleverd door Aboe Dawoed (4980). [136] Overgeleverd door Ibn Madjah (2117).
Wanneer hij klaar is met het afscheid nemen van de Ka'ba en de moskee wil verlaten, moet hij rechtdoor lopen totdat hij naar buiten gaat. Het is niet gepast om achteruit te lopen, omdat dit niet is overgeleverd van de Profeet (vrede zij met hem) noch van zijn metgezellen. Het behoort tot de nieuw geïntroduceerde innovaties en de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Degene die een daad verricht die niet in overeenstemming is met ons bevel, het zal worden afgewezen ([144])» ، En de profeet (vrede zij met hem) zei: «Pas op voor de innovatieve zaken, want elke innovatie is een religieuze innovatie, en iedere (religieuze) innovatie is een afdwaling ([145]) » .
Wij vragen Allah om standvastigheid in Zijn religie en bescherming tegen alles wat ermee in strijd is. Voorwaar, Hij is vrijgevig en edelmoedig. [137] Soerat Al 'Imraan vers 187
Hoofdstuk
138] Soerat Al-Baqarah vers 159-160 [139] Soerat Foessilat vers 33. [140] Soerat Yoesoef vers 108
Over de rechtsregels en etiquette van het bezoek.
Dit is overgeleverd door Moeslim in zijn Sahih en hij zei tegen ‘Ali, moge Allah tevreden over hem zijn: Overgeleverd in de twee gezaghebbende verzamelingen van Al-Boekhari en Moeslim, en unaniem erkend als authentiek [141] Overgeleverd door Moeslim met nummer (1893). [142] Overgeleverd door Al-Boekhari (3009) en Moeslim (2406).
Het is aanbevolen om de moskee van de Profeet (vrede zij met hem) te bezoeken voor of na de Hadj; zoals bevestigd in de twee Sahihs van Aboe Hoeraira (moge Allah tevreden met hem zijn) die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: «Eén gebed verrichten in mijn moskee overtreft in waarde duizend gebeden op andere plaatsen, met uitzondering van de Heilige Moskee (Mekka) ([146]) » Van Ibn Omar (moge Allah tevreden zijn met hem) dat de profeet (vrede zij met hem) zei: «Eén gebed verrichten in mijn moskee is beter dan duizend gebeden op andere plaatsen, met uitzondering van de Heilige Moskee (Mekka) ([147]) » Overgeleverd door Moeslim, Van Abdoellah ibn Az-Zoebair (moge Allah tevreden zijn met hem) heeft gezegd dat de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: «Eén gebed verrichten in mijn moskee is beter dan duizend gebeden op andere plaatsen, met uitzondering van de Heilige Moskee (Mekka), en een gebed in de Heilige Moskee is beter dan honderd gebeden in mijn moskee ([148]) » Overgeleverd door Ahmed, Ibn Khoezaymah, en Ibn Hibban.
Jabir (moge Allah tevreden met hem zijn) rapporteerde: De boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: «Eén gebed in mijn moskee is voortreffelijker dan duizend gebeden elders — behalve in de Heilige Moskee (Mekka); en één gebed in de Heilgie Moskee (Mekka) is beter dan honderdduizend gebeden elders. ([149]) » Overgeleverd door Ahmed en Ibn Madjah. En de ahadith in deze betekenis zijn talrijk.
Wanneer de bezoeker de moskee bereikt, is het aanbevolen dat hij bij het binnentreden eerst zijn rechtervoet zet en zegt: «In de Naam van Allah. Zegeningen en vrede zij met de Boodschapper van Allah. Ik zoek toevlucht bij Allah, de Almachtige, bij Zijn nobele Aangezicht en Zijn eeuwige Heerschappij, tegen de vervloekte satan. O Allah, open voor mij de poorten van Uw barmhartigheid»
Zoals men dit zegt bij het betreden van alle andere moskeeën, is er geen specifieke smeekbede voor het betreden van zijn moskee (vrede zij met hem). Vervolgens bidt men twee rak'at en vraagt Allah daarin om wat men wenst van het goede in deze wereld en het hiernamaals. En als men deze in de edele tuin (al-Rawdah al-Sharifah) bidt, is dat beter; vanwege zijn uitspraak (vrede zij met hem): «Wat zich bevindt tussen mijn huis en mijn preekstoel is een tuin uit de tuinen van het Paradijs.” ([150]) », Na het gebed bezoekt men het graf van de profeet (vrede zij met hem) en de graven van zijn metgezellen: Aboe Bakr en Omar, moge Allah tevreden over hen zijn. Men staat met respect en een zachte stem tegenover het graf van de profeet (vrede zij met hem) en groet hem met de woorden: "Vrede zij met jou, o boodschapper van Allah, en de barmhartigheid van Allah en Zijn zegeningen." Zoals vermeld in de Soenan van Aboe Daawoed met een goede overleveringsketen, zei Aboe Hoerayrah, moge Allah tevreden over hem zijn: De boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: «Er is niemand die mij de vredesgroet brengt, of Allah brengt mijn ziel terug zodat ik hem de groet kan beantwoorden ([151]) »، En als de bezoeker in zijn groet zegt: 'Vrede zij met jou, o Profeet van Allah, vrede zij met jou, o uitverkorene van Allah uit Zijn schepping, vrede zij met jou, o heer der boodschappers en leider der godvrezenden. Ik getuig dat jij de boodschap hebt overgebracht, de vertrouwensplicht hebt vervuld, de gemeenschap hebt geadviseerd en hebt gestreden voor Allah zoals het hoort te strijden,' dan is daar niets mis mee; want dit alles behoort tot zijn beschrijvingen (vrede zij met hem). En hij spreekt vrede en zegeningen over hem uit (vrede zij met hem) en bidt voor hem; zoals vastgesteld in de sharia over de wettigheid van het combineren van vrede en zegeningen over hem, in overeenstemming met het woord van Allah: {Allah prijst de Profeet en Zijn engelen verrichten smeekbeden (voor de Profeet). O jullie die geloven! Verricht smeekbeden voor hem en groet hem veelvoudig} ([152]) Vervolgens groet hij Aboe Bakr en Omar (moge Allah tevreden met hen zijn), en smeekt voor hen, en vraagt Allah's tevredenheid over hen.
Ibn Omar (moge Allah tevreden met hen beiden zijn) wanneer hij de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen begroette, voegde hij meestal niet meer toe dan te zeggen: "Vrede zij met jou, o boodschapper van Allah, vrede zij met jou, o Aboe Bakr, vrede zij met jou, o mijn vader" Overeengekomen op zijn authenticiteit. Vervolgens vertrekt hij. [143] Overgeleverd door Al-Boekhari (1755) en Moeslim (1328).
Dit bezoek is alleen voorgeschreven voor mannen, terwijl vrouwen geen enkel graf mogen bezoeken, zoals bevestigd is door de Profeet (vrede zij met hem) dat Vervloekt zijn de vrouwen die graven vaak bezoeken en degenen die er gebedsplaatsen en lampen van maken ([153]). 144] De uitbronvermelding is reeds eerder vermeld. [145] Dit is overgeleverd door Moeslim vanuit de overlevering van Djabir ibn Abdoellah, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (867).
Het voornemen om naar de stad te reizen om te bidden in de moskee van de Profeet (vrede zij met hem), daar smeekbeden te verrichten en dergelijke handelingen die in alle moskeeën zijn voorgeschreven, is toegestaan voor iedereen; zoals blijkt uit de eerder genoemde overleveringen hierover.
Het is aanbevolen voor de bezoeker om de vijf verplichte gebeden te verrichten in de Moskee van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en daarin overvloedig gedenking van Allah te verrichten, smeekbeden te verrichten en vrijwillige gebeden te verrichten – in het besef van de overstelpende beloning die daarmee gepaard gaat.
Het is aanbevolen om veelvuldig vrijwillige gebeden te verrichten in de Edele Tuin (ar-Rawdah as-sharifa), gelet op de authentieke overlevering waarin haar voortreffelijkheid wordt benadrukt, namelijk het woord van de Profeet (vrede zij met hem): «Tussen mijn huis en mijn minbar is een tuin van de tuinen van het Paradijs ([154])».
Wat betreft het verplichte gebed: het is gepast dat zowel de bezoeker als anderen zich ervoor haasten en zich, naar vermogen, inzetten om een plaats op de eerste rij te bemachtigen — ook al zou dat in de aangebouwde uitbreiding zijn —, in het licht van de authentieke overleveringen van de Profeet (vrede zij met hem), waarin hij aanspoort en aanmoedigt tot het gebed op de eerste rij, zoals in zijn woorden: «Als de mensen wisten welke beloningen schuilen in de oproep tot gebed en het staan in de eerste rij, dan zouden ze, als er geen andere manier was, loten om die plaatsen te bemachtigen ([155]) » Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim. En zoals de Profeet (vrede zij met hem) tegen zijn metgezellen zei: «Kom naar voren en bid achter mij, opdat wie na jullie komt zich naar jullie zal richten. En waarlijk, een man blijft zich terugtrekken van het gebed totdat Allah hem terugwerpt. ([156]) » Overgeleverd door Moeslim [146] Overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (1190), en Moeslim met nummer (1394). [147] Overgeleverd door Moeslim met nummer (1395). Overgeleverd door Ahmed (4/5).
Overgeleverd door Aboe Dawoed, op gezag van Aïsha (moge Allah tevreden met haar zijn) met een goede keten van overleveraars, dat de Profeet (moge Allah Zijn vrede en zegeningen op hem zijn) zei: «Een man blijft zich terugtrekken van de voorste rij totdat Allah hem in het Hellevuur terughoudt ([157]) » ، Het is bevestigd dat de Boodschapper (vrede zij met hem) tegen zijn metgezellen zei: «Willen jullie je niet opstellen zoals de engelen zich opstellen bij hun Heer?" Ze vroegen: "O Boodschapper van Allah, hoe stellen de engelen zich op bij hun Heer?" Hij antwoordde: "Zij voltooien de eerste rijen en staan dicht op elkaar in de rij ([158]) » Overgeleverd door Moeslim. [149] Overgeleverd door Ibn Madjah (1406).
De hadiths over dit onderwerp zijn talrijk en omvatten zowel zijn moskee (vrede zij met hem) als andere, zowel voor als na de uitbreiding. Het is authentiek overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) zijn metgezellen aanspoorde om de rechterkant van de rijen te kiezen. Het is bekend dat de rechterkant van de rij in zijn oorspronkelijke moskee buiten de Rawdah valt. Hieruit blijkt dat de zorg voor de eerste rijen en de rechterkant van de rijen voorrang heeft boven de zorg voor de Rawdah As-Sharifah en dat het belangrijker is om deze te behouden dan om in de Rawdah te bidden. Dit is duidelijk voor degenen die de overleveringen in dit opzicht overdenken. En Allah is de Gids.
Het is niet toegestaan voor iemand om de kamer aan te raken, te kussen of eromheen te cirkelen, omdat dit niet is overgeleverd van de vrome voorgangers, maar een verwerpelijke innovatie is. [150] Overgeleverd door Al-Boekhari van Abdullah bin Zaid Al-Mazini onder nummer (1195), en Moeslim onder nummer (1390)oe [152] Soera Al-Ahzab vers 56. [151] Overgeleverd door Aboe Dawoed met nummer (2041).
En het is niet toegestaan voor iemand om de Boodschapper (moge Allah Zijn vrede en zegeningen op hem zijn) te vragen om een behoefte te vervullen, een moeilijkheid te verlichten, een zieke te genezen, of iets dergelijks; want dit alles mag alleen van Allah de Verhevene worden gevraagd, en het vragen ervan aan de doden is shirk met Allah en aanbidding van iets anders dan Hem. De religie van de Islam is gebaseerd op twee fundamenten:
De ene: Dat alleen Allah wordt aanbeden. [153] Overgeleverd door Aboe Daawoed (3236).
Het tweede: Dat er alleen wordt aanbeden volgens wat de Boodschapper van Allah, (vrede zij met hem), heeft voorgeschreven.
Dit is de betekenis van de getuigenis dat er geen god is behalve Allah, en dat Mohammed zijn boodschapper is.
En zo is het niet toegestaan voor iemand om de bemiddeling (shafa'ah) van de Profeet (vrede zij met hem) te vragen; want deze behoort toe aan Allah, de Verhevene, en mag alleen aan Hem worden gevraagd, zoals Allah de Verhevene heeft gezegd: {Zeg: “Aan Allah behoort alle voorspraak toe } ([159]) Allah, schenk mij de voorspraak van Uw Profeet; o Allah, laat Uw engelen voor mij voorspraak doen; o Allah, laat Uw gelovige dienaren voor mij voorspraak doen; o Allah, laat mijn overleden kinderen voor mij voorspraak doen.” Wat echter betreft de overledenen: van hen dient niets gevraagd te worden — noch voorspraak, noch iets anders — of het nu profeten zijn of anderen. Want dit is door de Islam niet voorgeschreven, en de dode heeft zijn werken gestaakt, behalve datgene wat door de openbaring is uitgezonderd. [154] De overlevering werd reeds eerder geciteerd en van een bronvermelding voorzien.
In Sahieh Moeslim, Aboe Hoerayra (moge Allah tevreden met hem zijn) heeft gezegd: De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Wanneer een zoon van Adam sterft, stopt zijn dadenstroom, behalve in drie gevallen: voortdurende liefdadigheid, kennis waarvan wordt geprofiteerd, of een rechtschapen kind dat voor hem bidt([160]) » . Overgeleverd door Moeslim van Aboe Sa'id al-Khoedri, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (438). [155] overgeleverd door Al-Boekhari met nummer (615), en Moeslim met nummer (437).
Het is toegestaan om de voorspraak van de profeet (vrede zij met hem) te vragen tijdens zijn leven en op de Dag des Oordeels vanwege zijn vermogen daartoe, want hij kan naar voren treden en zijn Heer vragen voor degene die het vraagt. Dit is bekend in het wereldse leven en is niet exclusief voor hem, maar geldt ook voor anderen. Een moslim mag zijn broeder vragen: 'Bemiddel voor mij bij mijn Heer in dit en dat', in de betekenis van: 'Doe een smeekbede voor mij tot Allah.' En het is toegestaan voor degene aan wie dit gevraagd wordt om Allah te vragen en voor zijn broeder te bemiddelen, mits het gevraagde iets is dat Allah toestaat om te vragen. [158] Overgeleverd door Moeslim vanuit de overlevering van Djabir bin Samoerah met nummer (430). [157] Overgeleverd door Aboe Dawoed (679) en zijn formulering: "Er zullen altijd mensen zijn die achterblijven van de eerste rij, totdat Allah hen in het Hellevuur zal achterhouden".
Op de Dag des Oordeels zal niemand kunnen bemiddelen, behalve met de toestemming van Allah, de Verhevene, zoals Allah zegt: {Wie kan bij Hem bemiddelen zonder Zijn toestemming} ([161])
De toestand van de dood is een unieke toestand die niet gelijkgesteld kan worden met de toestand van een mens voor zijn dood, noch met zijn toestand na de opstanding, vanwege het feit dat de daden van de overledene ophouden en hij afhankelijk is van wat hij heeft verdiend, behalve wat door de Islam is uitgezonderd. Het vragen om voorspraak van de doden is niet iets dat door de Islam is uitgezonderd en kan daarom niet daaraan worden gelijkgesteld. Er is geen twijfel dat de profeet (vrede zij met hem) na zijn dood een leven in het hiernamaals leidt dat completer is dan dat van de martelaren, maar het is niet van dezelfde aard als zijn leven voor de dood, noch als zijn leven op de Dag des Oordeels. Het is een leven waarvan alleen Allah, de Verhevene, de ware aard en hoedanigheid kent. Daarom is in de nobele hadith zijn uitspraak (vrede zij met hem) voorafgegaan: «Er is niemand die mij de vredesgroet brengt, of Allah brengt mijn ziel terug zodat ik hem de groet kan beantwoorden ([162]) » .
Dat wijst erop dat hij gestorven is en dat zijn ziel zijn lichaam heeft verlaten — doch zij keert tot hem terug wanneer men hem de vredesgroet brengt. De teksten uit de Koran en de Soenna die getuigen van zijn overlijden (vrede zij met hem) zijn welbekend, en onder de geleerden bestaat daarover volledige consensus. Dit sluit evenwel zijn barzakh-leven niet uit, zoals ook het overlijden van de martelaren hun leven in het hiernamaals niet verhindert, zoals vermeld wordt in het Woord van de Allerhoogste: {Denk maar niet dat degenen die om het leven kwamen op het pad van Allah (omwille van hun godsdienst), daadwerkelijk zijn gestorven. Zeker niet! zijn verkeren in levende staat bij hun Heer en worden voorzien (van hemelse vruchten)} ([163])
Wij hebben dit onderwerp uitvoerig uiteengezet, gedreven door de noodzaak die voortvloeit uit de toename van hen die op dit terrein dwaling verspreiden en oproepen tot afgoderij en de aanbidding van de doden naast Allah. Moge Allah ons, en alle moslims, behoeden voor alles wat strijdt met Zijn goddelijke wet. En Allah is de Alwetende.
Wat sommige bezoekers doen door hun stem te verheffen bij het graf van de Profeet (vrede zij met hem) en daar lang te blijven staan, is in strijd met wat voorgeschreven is. Allah, de Verhevene, heeft de gemeenschap immers verboden hun stemmen boven die van de Profeet (vrede zij met hem) te verheffen en om luid tegen hem te spreken zoals zij tegen elkaar spreken. Hij spoorde hen aan hun stem te dempen in Zijn uitspraak: {O jullie die geloven! Verhef jullie stem niet boven de stem van de Profeet noch spreek luid tegen hem in jullie gespreken zoals jullie luid tegen elkaar spreken, zodat jullie daden niet vruchteloos worden terwijl jullie dat niet weten} (2) {Waarlijk! Degenen die hun stem dempen in de aanwezigheid van Allah Zijn boodschapper zij zijn degenen wiens harten Allah op godsvrees heeft beproefd. Voor hen is er vergiffenis en een grote beloning} ([164])
Bovendien leidt langdurig vertoeven bij zijn (vrede zij met hem) graf en het herhaaldelijk brengen van de vredesgroet tot overmatige drukte, lawaai en het verheffen van stemmen nabij zijn rustplaats – iets wat indruist tegen hetgeen Allah aan de gelovigen heeft voorgeschreven in duidelijke verzen. De Profeet (vrede zij met hem) geniet eerbied, zowel bij leven als na zijn overlijden, en het past een gelovige dan ook niet om bij zijn graf handelingen te verrichten die indruisen tegen de voorgeschreven etiquette.
En zo ook wat sommige bezoekers en anderen doen door specifiek te bidden bij zijn graf, zich naar het graf kerend en hun handen opheffend in gebed, dit alles is in strijd met de praktijk van de vrome voorgangers van de metgezellen van de Boodschapper van Allah en hun weldoende volgelingen. Het behoort tot de nieuw geïntroduceerde innovaties, en de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: «Houd vast aan mijn Soenna en de leiding van de rechtgeleide kaliefen na mij, houd eraan vast en bijt erin met jullie tanden. En pas op voor nieuwe zaken, want elke innovatie is een dwaling en iedere (religieuze) innovatie is een afdwaling[165]) » [159] Soerat Az-Zumar vers: 44
En de profeet (vrede zij met hem) zei: «Degene die iets nieuws introduceert in deze aangelegenheid van ons, dat niet in overeenstemming is met wat al bekend is, zal worden afgewezen ([166]) » «Degenen die een daad verrichten die niet in overeenstemming is met ons bevel, het zal worden afgewezen ([167])» .
Ali ibn al-Husayn Zain al-Abidin (moge Allah tevreden zijn met hen beiden) zag een man bidden bij het graf van de Profeet (vrede zij met hem), en hij weerhield hem daarvan. Hij zei: "Zal ik je een hadith vertellen die ik van mijn vader heb gehoord, van mijn grootvader, van de boodschapper van Allah (vrede zij met hem), dat hij zei: «Neem mijn graf niet als een plaats van waarbij je de gewoonte hebt regelmatig terug te komen, en maak van jullie huizen geen graven. En stuur zegeningen voor mij, want jullie groet zal mij bereiken waar jullie je ook bevinden ([168]) » [160] Overgeleverd door Moeslim van Aboe Hoeraira, moge Allah tevreden met hem zijn, onder nummer (1631).
En zo ook wat sommige bezoekers doen bij het groeten van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) door hun rechterhand op hun linkerhand boven of onder hun borst te plaatsen zoals in de houding van het gebed. Deze houding is niet toegestaan bij het groeten van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem), noch bij het groeten van andere koningen, leiders of anderen; omdat het een houding van nederigheid en aanbidding is die alleen voor Allah geschikt is, zoals de geleerde Ibn Hajar (moge Allah hem genadig zijn) in "Al-Fath" van de geleerden heeft overgeleverd. De zaak is duidelijk en evident voor degene die de situatie overweegt en wiens doel het is om de leiding van de vrome voorgangers te volgen.
Wat betreft degenen die worden overweldigd door fanatisme, blinde navolging en wantrouwen jegens de oproepers tot de leiding van de vrome voorgangers, hun zaak is bij Allah. Wij vragen Allah om ons en hen te leiden en te begunstigen met de voorkeur voor de waarheid boven alles. Voorwaar, Hij is de beste om te vragen. [161] Soerat al-Baqarah, vers: 255
Evenzo is wat sommige mensen doen door zich van ver naar het nobele graf te richten en hun lippen te bewegen met groeten of gebeden, van dezelfde aard als de eerder genoemde innovaties. Een moslim behoort in zijn religie niets nieuws in te voeren wat niet door Allah is toegestaan. Met deze handeling is men dichter bij onverschilligheid dan bij loyaliteit en zuiverheid. Imam Malik, moge Allah hem genadig zijn, heeft deze handeling en soortgelijke praktijken afgekeurd en zei: "Het laatste van deze gemeenschap zal niet hersteld worden, behalve door wat het eerste ervan herstelde ". [162] De verwijzing is reeds eerder aangehaald.
Het is bekend dat wat de eerste generatie van deze gemeenschap verbeterde, het volgen van de weg van de profeet (vrede zij met hem), zijn rechtgeleide kaliefen, zijn welgevallige metgezellen en hun weldoende volgelingen was. En niets zal de laatste generatie van deze gemeenschap verbeteren behalve hun vasthouden aan en volgen van diezelfde weg. [163] Soerat Al-Imran vers 169
Moge Allah de moslims leiden naar dat wat hun redding, geluk en eer in dit leven en het hiernamaals brengt. Voorwaar, Hij is vrijgevig en edelmoedig.
Waarschuwing
[164] Soerat Al-Hoedjurat vers 2-3
Het oordeel over het bezoeken van het graf van de profeet (vrede zij met hem)
Het bezoeken van het graf van de Profeet (vrede zij met hem) is niet verplicht en geen voorwaarde voor de bedevaart, zoals sommigen ten onrechte denken. Het is echter aanbevolen voor degenen die de moskee van de Profeet (vrede zij met hem) bezoeken of zich in de nabijheid ervan bevinden. Overgeleverd door Aboe Dawoed en An-Nasa'i via een goede ketting van overleveraars. [165] Overgeleverd door Aboe Dawoed uit de hadith van Al-Irbaad ibn Saariyah, nummer (4607).
Voor degenen die ver van de stad verwijderd zijn, is het niet toegestaan om te reizen met als doel het graf te bezoeken. Echter, het is aanbevolen om te reizen met als doel de nobele moskee te bezoeken. Wanneer men daar aankomt, kan men het nobele graf en de graven van de twee metgezellen bezoeken. Het bezoek aan zijn graf (vrede zij met hem) en de graven van zijn metgezellen is een onderdeel van het bezoek aan zijn moskee (vrede zij met hem). Dit is gebaseerd op wat is overgeleverd in de twee Sahihs, dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: «Onderneem geen reis (naar een specifieke moskee) behalve naar één van deze drie moskeeën: de Haram (de Heilige Moskee in Mekka), mijn moskee (d.w.z. de Moskee van de Profeet) en de Aqsa Moskee ([169]) » Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim, en in een overlevering van Moeslim: [166] De bronvermelding is reeds voorafgaand behandeld. [167] De bronvermelding is reeds voorafgaand behandeld.
Als het toegestaan was om te reizen met als doel zijn graf (vrede zij met hem) of dat van een ander te bezoeken, dan zou hij zijn gemeenschap daarop hebben gewezen en hen hebben onderricht over de verdienste ervan; want hij was de meest oprechte en de meest wetende van Allah en de meest vrezende voor Hem. Hij heeft de duidelijke boodschap overgebracht, zijn gemeenschap op al het goede gewezen en hen voor al het kwaad gewaarschuwd. Hoe kan het dan dat hij waarschuwde tegen het ondernemen van een reis behalve naar de drie moskeeën, en hij zei: «Neem mijn graf niet als een plaats van waarbij je de gewoonte hebt regelmatig terug te komen, en maak van jullie huizen geen graven. En stuur zegeningen voor mij, want jullie groet zal mij bereiken waar jullie je ook bevinden ([170]) » . Overgeleverd door Al-Hafiz Mohammed ibn Abd al-Wahid al-Maqdisi in zijn boek: (Al-Ahadith Al-Moechtara). [168] Overlevering van Zayn al-Abidin toegeschreven aan Sheikh door Al-Hafiz Al-Maqdisi, die de hadith zonder het verhaal heeft overgeleverd, en door Ahmed in 'Al-Moesnad' (2/367).
De stelling dat het Islamitisch geoorloofd is om de reis speciaal aan te vatten met als doel het graf van de Profeet (vrede zij met hem) te bezoeken, leidt ertoe dat zijn graf als een jaarlijks terugkerende plechtigheid wordt beschouwd — en precies dat is het gevaar waarvoor de Profeet (vrede zij met hem) heeft gewaarschuwd: buitensporige verering en overdrijving. En inderdaad zijn velen in deze misstap vervallen, gedreven door hun overtuiging dat een doelgericht reis naar zijn graf religieus gelegitimeerd zou zijn.
Wat betreft de overleveringen in deze kwestie, die worden aangehaald door degenen die de wettigheid van het ondernemen van reizen naar zijn graf (vrede zij met hem) bepleiten, zijn het overleveringen met zwakke ketens van overleveraars, zelfs verzonnen, zoals op de zwakte ervan is gewezen door de geleerden; zoals al-Daraqutni, al-Bayhaqi, en de geleerde Ibn Hajar en anderen. Het is niet toegestaan om deze te gebruiken als tegenargument tegen de authentieke overleveringen die wijzen op het verbod om te reizen naar andere plaatsen dan de drie moskeeën.
En hier, beste lezer, zijn enkele verzonnen overleveringen in dit verband; zodat je ze kunt herkennen en je niet laat misleiden door hen:
1. «Degene die de bedevaart verricht maar mij niet bezoekt, heeft mij verwaarloosd» .
2. «Wie mij bezoekt na mijn dood, is alsof hij mij tijdens mijn leven heeft bezocht » .
De derde: «Wie mij en mijn vader Ibrahim in hetzelfde jaar bezoekt, voor hem garandeer ik het Paradijs bij Allah»
Ten vierde: «Wie mijn graf bezoekt, voor hem is mijn voorspraak verplicht»
Deze overleveringen en soortgelijke zijn niet authentiek bevestigd met betrekking tot de Profeet (vrede zij met hem).
Al-Haafidh Ibn Hajar merkte in zijn werk at-Talkhīs op — nadat hij de meeste overleveringen had aangehaald —: ‘Alle overleveringswegen van deze hadith zijn zwak. [169] Overgeleverd door Al-Boekhari van Aboe Hoeraira onder nummer (1189), en Moeslim onder nummer (1397).
Al-Haafidh al-‘Aqīlī verklaarde: ‘In dit hoofdstuk is geen enkele overlevering authentiek te achten. [170] Onderzoek (naar de bronnen) is eerder vermeld.
Sheikh Al-Islaam Ibn Taymiyah (moge Allah hem genadig zijn) was er zeker van dat al deze hadieths verzonnen zijn. En zijn kennis, geheugen en inzicht zijn voldoende bewijs daarvoor.
Als er iets van waar was, zouden de metgezellen, moge Allah tevreden zijn met hen, de eersten zijn geweest om het uit te voeren, het aan de gemeenschap uit te leggen en hen ertoe op te roepen; want zij zijn de beste mensen na de profeten, en de meest geleerde in de grenzen van Allah en wat Hij voor Zijn dienaren heeft voorgeschreven, en de oprechtste voor Allah en Zijn schepselen. Aangezien er niets van hen is overgeleverd, wijst dat erop dat het niet voorgeschreven is.
En al zou er iets daarvan als authentiek worden aangemerkt, dan dient men het te begrijpen als betrekking hebbend op het wettige bezoek — waarbij geen reis wordt ondernomen met als enig doel het graf te bezoeken — teneinde de overleveringen met elkaar in overeenstemming te brengen. En Allah, Geprezen en Verheven zij Hij, weet het het best.
Hoofdstuk
Het aanbevelen van het bezoeken van de Qoeba-moskee en Al-Baqi'
Het is aanbevolen voor de bezoeker van Medina om de moskee van Qoeba te bezoeken en daar te bidden; zoals vermeld in de authentieke overleveringen van Ibn Omar (moge Allah tevreden met hen zijn), zei: De Profeet (vrede zij met hem) bezocht de Qoeba-moskee zowel te voet als rijdend en bad daar twee rak'at.
Overgeleverd door Sahl ibn Hoenayf (moge Allah tevreden zijn met hem), dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: «Wie zich thuis reinigt en vervolgens naar de Qoeba-moskee gaat en daar een gebed verricht, zal de beloning ontvangen alsof hij een Oemra heeft verricht ([172]) »
Het is aanbevolen dat men de graven van Al-Baqiʿ bezoekt, evenals de graven van de martelaren en het graf van Hamza – moge Allah tevreden over hem zijn –, daar de Profeet (vrede zij met hem) hen bezocht en voor hen bad, en gelet op zijn woorden (vrede zij met hem): «Bezoek de graven, want zij herinneren jullie aan het Hiernamaals ([173]) » Overgeleverd door Moeslim
En de Profeet (vrede zij met hem) leerde zijn metgezellen, wanneer zij de graven bezochten, te zeggen: «Vrede zij met u, bewoners van deze woonst, onder de gelovigen en de moslims. Voorwaar, zo Allah het wil, zullen ook wij ons eens bij u voegen. Wij vragen Allah om welzijn voor ons en voor u ([174]) » Overgeleverd door Moeslim uit de hadith van Soelayman ibn Buraida van zijn vader.
Overgeleverd door Tirmidhi, van Ibn 'Abbas (moge Allah tevreden met hen beiden zijn) dat de Profeet (vrede zij met hem) langs de graven van de stad liep en zich naar hen toekeerde en zei: «Vrede zij met jullie, o bewoners van de graven, moge Allah ons en jullie vergeven, jullie zijn onze voorgangers en wij zullen jullie volgen ([175])» .
Uit deze overleveringen blijkt dat het wettige bezoek aan de graven bedoeld is om het hiernamaals te herinneren, goedheid te tonen aan de overledenen, voor hen te bidden en hen te gedenken.
Wat betreft het bezoeken van hun graven met de bedoeling daar smeekbeden te verrichten, er langdurig te verblijven, hen aan te roepen voor het vervullen van noden of genezing van zieken, of Allah aan te spreken door hun persoon of hun verdienste — en wat daarop lijkt — dat alles betreft een verwerpelijke, afkeurenswaardige bezoekpraktijk waarvoor noch Allah, noch Zijn Boodschapper (vrede zij met hem) enige wetgeving heeft geopenbaard, noch is het ooit verricht door de vrome voorgangers — moge Allah tevreden over hen zijn. Integendeel, dit behoort tot het mijden dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) uitdrukkelijk heeft verboden, toen hij zei: «Bezoek de graven, maar spreek geen onzin ([176])».
Deze genoemde handelingen verenigen zich in hun wezen als innovaties (bid‘ah), doch verschillen zij in hun gradaties: sommige zijn slechts innovaties zonder dat ze polytheïsme (shirk) vormen — zoals het aanroepen van Allah, de Verhevene, bij graven, of het vragen aan Hem met betrekking tot het recht of de verdienste van de overledene, en dergelijken; terwijl andere handelingen behoren tot het grootste shirk, zoals het aanroepen van de doden, het zoeken van hulp bij hen, en vergelijkbare praktijken.
Dit is reeds uitvoerig uiteengezet in het voorgaande. Wees daarom waakzaam en bedachtzaam, en vraag jouw Heer om succes en leiding naar de waarheid; Hij is immers de Enige die leidt en doet slagen — er is geen god dan Hij, noch een Heer naast Hem.
Dit is het laatste dat wij wensen neer te schrijven; alle lof zij Allah, aan het begin en aan het einde. Moge de zegen en vrede van Allah zijn op Zijn dienaar, boodschapper en uitverkorene onder de schepselen, Mohammed, alsmede op zijn familie, zijn metgezellen en allen die hen oprecht volgen tot aan de Dag des Oordeels
[171] Overgeleverd door Al-Boekhari (1193), en Moeslim (1399). Overgeleverd door Ibn Madjah (1412).
Overgeleverd door Moeslim (976).
Overgeleverd door Moeslim (975).
[175] Overgeleverd door At-Tirmidhi (1035).
Overgeleverd door Moeslim van Ibn Buraidah van zijn vader, nummer (977).
Related books
All books
Fouten en overtredingen met betrekking tot de Oemra39 talenFouten en overtredingen met betrekking tot de Oemra
Ten eerste: de overtredingen en fouten van de mensen bij de Ihraam. Het achterwege laten van het uitspreken van de intentie, door de stem niet te verheffen bij het begin van de Ihram-ritus die men wil uitvoeren. En de Soenna: het verheffen van de stem daarmee.
Fatwa's25 talenFatwa's
Geselecteerd uit de verzameling fatwa's van het Permanente Comité voor Fatwa's in het Koninkrijk Saoedi-Arabië, met een passende verkorting van de vragen voor de gelegenheid. V: Is het toegestaan voor mijn vader om een oemra te verrichten met geld dat hij van de bank heeft geleend? A: Degene die de hadj of oemra voor zichzelf of voor een ander wil verrichten, moet ervoor zorgen dat de uitgaven voor de Hadj of Oemra zuiver zijn; want Allah, de Verhevene, is goed en accepteert alleen het goede.
المختصر في آداب زيارة المسجد النبوي وأحكامها58 talenزيارةالمختصر في آداب زيارة المسجد النبوي وأحكامها
Klik om de boekdetails te bekijken.
Alle lof zij Allah, de Heer der werelden. Moge de zegeningen en vrede zijn met onze profeet Mohammed, zijn familie en al zijn metgezellen.65 talenAlle lof zij Allah, de Heer der werelden. Moge de zegeningen en vrede zijn met onze profeet Mohammed, zijn familie en al zijn metgezellen.
Dit gezegd hebbende: Dit is een beknopte verhandeling waarin de beschrijvingen, regelgeving en etiquette van de Oemra worden uiteengezet. Wij hebben ons toegewijd aan het verduidelijken van de meest essentiële aspecten die een pelgrim nodig heeft. Wij vragen Allah, de Verhevene, dat deze verhandeling oprecht moge zijn voor Zijn Aangezicht en dat zij de gehele moslimgemeenschap tot nut moge strekken