ვინც ხმამაღლა კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც საჯაროდ გასცემს სადაყას (მოწყალებას); ხოლო ვინც ჩუმად კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც ჩუმად გასცემს სადაყას
გადმოცემულია 'უყბა იბნ 'აამირ ალ-ჯუჰანისგან( ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) რომ თქვა: თქვა (ალლაჰის შუამავალმა ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას):
"ვინც ხმამაღლა კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც საჯაროდ გასცემს სადაყას (მოწყალებას); ხოლო ვინც ჩუმად კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც ჩუმად გასცემს სადაყას."
«الجاهِرُ بالقرآن كالجاهِرِ بالصَّدَقَةِ، والمُسِرُّ بالقرآن كالمُسِرِّ بالصَّدَقَة».
ალლაჰის მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განმარტა, რომ ის, ვინც ხმამაღლა კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანისა, რომელიც საჯაროდ გასცემს ქველმოქმედებას (სადაყას); ხოლო ის, ვინც ჩუმად კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც ფარულად გასცემს ქველმოქმედებას.
...:
ყურანის ჩუმად კითხვა უკეთესია ისევე, როგორც მოწყალების ფარულად გაცემა, რადგან ეს მოიცავს გულწრფელობას და განდგომას თვალთმაქცობისა და თვითკმაყოფილებისგან. თუმცა, თუ საჭიროება და სარგებელი მოითხოვს ხმამაღლა კითხვას, როგორიცაა ყურანის სწავლება, მაშინ ხმამაღლა კითხვა უფრო შესაფერისია.
სუნან აბი დაუდ (2/ 494) (1333).
სუნან ალ-თირმიზი (5/ 40) (2919).
სუნან ალ-ნასაიი (5/ 80) (2561).
მეტი... (4)
الكاشف عن حقائق السُّنن (5/1688).
شرح أبي داود للعيني (5/238).
تحفة الأحوذي (8/ 191).
التنوير في شرح الجامع الصغير (5/286).