Encyclopedia of Prophetic Hadiths

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იგი გაგზავნა იემენში, და მან ჰკითხა მას იქ დამზადებულ სასმელებზე, მან (მოციქულმა ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უთხრა: «და რომლებია ისინი?» მან უპასუხა: «ბით‘ და მიზრ». აბუ ბურდას ჰკითხეს: «რა არის ბით‘?» მან თქვა: «ეს არის თაფლის ღვინო». ხოლო მიზრ არის ქერის ღვინო. მაშინ მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ყველა დამათრობელი აკრძალულია». ჰადისს გადმოსცემს ალ-ბუხარი

«ბოლო ჟამს გამოჩნდება ხალხი - ახალგაზრდები ასაკით და გონებით შეზღუდულნი, ისინი იტყვიან ყველაზე ლამაზ სიტყვებს, რაც კი ქმნილებებს უთქვამთ, მაგრამ მათი რწმენა არ გასცდება ყელს. ისინი ისლამიდან ისე სწრაფად გამოვლენ, როგორც ისარი მიისწრაფის სამიზნისკენ. სადაც არ უნდა შეხვდეთ მათ — მოკალით ისინი, რადგან მათი მოკვლა მოუტანს ჯილდოს იმას, ვინც ამას შეასრულებს, აღდგომის დღეს».

«კაცის ლოცვა ჯამაათში აჭარბებს მის ლოცვას თავის სახლში ან ბაზარში ოცდასამზე მეტს. ეს იმიტომ, რომ როცა ადამიანი იღებს აბდესს და მას სრულყოფილად ასრულებს, შემდეგ მიდის მეჩეთში, მას არ ამოძრავებს სხვა რამ, გარდა ლოცვისა და ის არ ისურვებს სხვა არაფერს, გარდა ლოცვისა. თითოეულ ნაბიჯზე, რომელსაც გადადგამს, მისი საფეხური ამაღლდება(სამოთხეში) და მისი ცოდვა გაქრება, სანამ მეჩეთში შევა. ხოლო როცა მეჩეთში შევა, იგი ითვლება ლოცვაში იმ დროის განმავლობაში, სანამ ლოცვა მას აკავებს. ანგელოზები ლოცულობენ მისთვის, სანამ იმ ადგილას რჩება, სადაც ილოცა, და ამბობენ: "ღმერთო შეიწყალე იგი, ღმერთო აპატიე მას, ღმერთო მიუტევე მას", იმ პირობით, რომ არ შეაწუხოს ვინმე ან არ დაუშვას უწმინდურობა».

«ვინც ჩაიდინა ცოდვა, რისთვისაც დადგენილია სასჯელი (ჰადდ), და ეს სასჯელი მიესაჯა მას ამ დუნიაში — ალლაჰი არის იმაზე უფრო სამართლიანი, რომ არ დასაჯოს იგი ორჯერ — ამ დუნიაშიც და აახირეთშიც. ხოლო ვინც ჩაიდინა ასეთი ცოდვა, და ალლაჰმა დაფარა იგი და აპატია — ალლაჰი არის უმეტად დიდსულოვანი, რომ აღარ დაუბრუნდეს დასჯას იმაზე, რაც უკვე აპატია».

«შელოცვები, თილისმები და ტივალა (მოჯადოების ან სიყვარულის მოზიდვის ტიპი) — არის ალლაჰთან თანაზიარის დადგენა (შირქი)».

ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) როცა ამბობდა: «სამი'ა ალლაჰუ ლიმან ჰამიდაჰ» (ალლაჰს ესმის იმის, ვინც მას ადიდებს), ჩვენგან არცერთი არ ხრიდა წელს, სანამ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შუბლს არ შეახებდა საჯდაზე, ამის შემდეგ ჩვენც წავიდოდით საჯდაზე.

«როდესაც რომელიმე თქვენგანი იძინებს, ეშმაკი თქვენგანის ერთ ერთის თავის კეფაში სამ კვანძს ადებს. ყოველ კვანძზე დაარტყამს და ამბობს: "ღამე გრძელი გაქვს, იძინე მშვიდად". მაგრამ თუ ადამიანი გაიღვიძებს და ალლაჰს გაიხსენებს, ერთი კვანძი იხსნება; თუ განბანვას განახორციელებს, მეორე კვანძიც იხსნება; და თუ ლოცვას შეასრულებს, მესამე კვანძიც იხსნება. ამგვარად, ის დილას ხალისიანი და კარგი განწყობით იწყებს, ხოლო თუ ასე არ მოიქცევა, ცუდ ხასიათზე და ზარმაცი ადგება».

«ვინც იმარხა რამადანი რწმენით და საზღაურის იმედით, ეპატიება მას მის წინ ჩადენილი ყველა ცოდვა».