Skip to content

ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمی‌آوردیم

از ام عطیة ـ رضی الله عنها ـ که با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیعت کرده بود روایت است که گفت:

ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمی‌آوردیم.

كُنَّا لا نَعُدّ الكُدرَةَ والصُّفْرَةَ بعدَ الطُّهرِ شيئًا.

به روایت ابوداوود با همین لفظ؛ و بخاری آن را بدون اضافهٔ «بعد از طهر» روایت کرده است
حديث صحيح
شرح

بانوی صحابی، ام عَطیة ـ رضی الله عنها ـ خبر می‌دهد که زنان در دوران پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پس از پاک شدن از حیض، آبی را که از شرمگاه خارج می‌شود - و رنگش به تیرگی یا زردی می‌زند - حیض به حساب نمی‌آوردند و به خاطر آن نماز و روزه را ترک نمی‌کردند.

معانی کلمات

الْكُدْرَةُ: هو الماء الذي تراه المرأة كالماء الوسخ الكدر.

الصُّفْرَةَ: هو الماء الذي تراه المرأة كالصديد يعلوه اصفرار.

از نکات این حدیث

مایعی که از شرمگاه زن پس از پاکی از حیض بیرون می‌آید، چیزی به حساب نمی‌آید، اگرچه تیرگی یا زردی آن ناشی از خون باشد.

خارج شدن تیرگی یا زردی اگر در زمان حیض باشد، حیض به شمار می‌آید، زیرا خونی است که در وقت آن خارج شده، اگر چه مخلوط با آب باشد.

زن پس از پاکی، نماز را به سبب تیرگی یا زردی ترک نمی‌کند، بلکه وضو می‌گیرد و نمازش را به جا می‌آورد.

منابع
بیشتر (6)

صحیح بخاری (1/ 72) (326).

سنن ابی‌داوود (1/ 226) (307).

توضيح الأحكام.

للبسام (1/ 450).

سُبل السلام.

للصنعاني (1/ 153).