ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمیآوردیم.
از ام عطیه رضی الله عنها که با پیامبر صلی الله علیه وسلم بیعت کرده بود روایت است که گفت:
ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمیآوردیم.
كُنَّا لا نَعُدّ الكُدرَةَ والصُّفْرَةَ بعدَ الطُّهرِ شيئًا.
بانوی صحابی، ام عَطیه رضی الله عنها بیان میدارد که زنان در دوران پیامبر صلی الله علیه وسلم مایعی را که از شرمگاه خارج میشود - و رنگش به تیرگی یا زردی میزند - را پس از دیدن پاکی از حیض، حیض به حساب نمیآوردند، و در پی آن نماز و روزه را به سبب آن ترک نمیکردند.
الْكُدْرَةُ: هو الماء الذي تراه المرأة كالماء الوسخ الكدر.
الصُّفْرَةَ: هو الماء الذي تراه المرأة كالصديد يعلوه اصفرار.
مایعی که از شرمگاه زن پس از پاکی از حیض بیرون میآید چیزی به حساب نمیآید اگرچه تیرگی یا زردی آن ناشی از خون باشد.
خارج شدن تیرگی یا زردی اگر در زمان حیض باشد، حیض به شمار میآید؛ زیرا خونی است که در وقت آن خارج شده اگر چه مخلوط با آب باشد.
زن پس از پاکی، نماز را به سبب تیرگی یا زردی ترک نمیکند، بلکه وضو میسازد و نمازش را به جا میآورد.
بیشتر (6)
صحیح بخاری. (1/ 72) (326).
سنن ابو داود. (1/ 226) (307).
توضيح الأحكام.
للبسام (1/ 450).
سُبل السلام.
للصنعاني (1/ 153).