Skip to content

زه عمرې ته روانه یم، او له میقات څخه تیره شوم په داسې حال کې چې ما حیض درلود، نو ما احرام و نه تړلو، او په مکه کې پاتې شوم تر څو چې پاکه شوم، نو له مکې څخه مې احرام وتړلو، ایا دا روا ده؟ یا زه څه وکړم؟ او ما باندې څه لازم دي؟

السؤال

س1:

زه عمرې ته روانه یم، او له میقات څخه تیره شوم په داسې حال کې چې ما حیض درلود، نو ما احرام و نه تړلو، او په مکه کې پاتې شوم تر څو چې پاکه شوم، نو له مکې څخه مې احرام وتړلو، ایا دا روا ده؟ یا زه څه وکړم؟ او ما باندې څه لازم دي؟

س54: أنا ذاهبةٌ للعمرة، ومررت بالميقات وأنا حائضٌ، فلم أحرم، وبقيت في مكة حتّى طهرت، فأحرمت من مكة، فهل هذا جائزٌ؟ أو ماذا أفعل؟ وما يجب عليّ؟

الجواب

ﺟ1:

دا کار روا نه دی، او کومه ښځه چې عمره کول غواړي له احرام پرته د ميقات څخه نه تيريږي که څه هم حيض ولري، هغه دی احرام وکړي او خپل احرام دې و تړي، او صحیح کیږي، د دې دلیل دا دی چې: د ابو بکر رضي الله عنه میرمن اسماء بنت عمیس رضی الله عنها ماشوم وزیږولو، او رسول الله صلی الله علیه وسلم ذوالحلیفه څخه خښکته کیده، د حجة الوداع لپاره، نو هغې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته خبر وساوه چې: زه څه وکړم؟ هغه وفرمايل: غسل وکړه، او د جامې په یوې ټوټې په ذریعه خپله شرمګاه ټینګه کړه او احرام کې داخله شه.

د دې دلیل دا دی چې: د ابو بکر رضي الله عنه میرمن اسماء بنت عمیس رضی الله عنها ماشوم وزیږولو، او رسول الله صلی الله علیه وسلم ذوالحلیفه څخه خښکته کیده، د حجة الوداع لپاره، نو هغې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته خبر وساوه چې: زه څه وکړم؟ هغه وفرمايل: «غسل وکړه، او د جامې په یوې ټوټې په ذریعه خپله شرمګاه ټینګه کړه او احرام کې داخله شه».

او د حایضې ښځې وینه د نفاس لروونكې ښځې د وینې په څیر ده.

نو موږ حيض لرونکې ښځې ته وايو چې که له ميقات څخه تېره شي، او هغه د عمرې او یا حج اراده کړی وي، موږ ورته وايو: غسل وکړه، او د جامې په یوې ټوټې سره دې خپله شرمګاه ټینګه کړه او احرام کې داخله شه،

او د استثفار معنا دا ده: چې د جامې په یوې ټوټې سره دې خپله شرمګاه ټینګه کړي او احرام کې دې داخله شي، که د حج لپاره وي او یا د عمرې لپاره وي، خو که احرام وتړي او مکې ته ورسېږي، خانې کعبې ته دې نه راځي، او طواف دې نه کوي ترڅو چې هغه پاکه شي.

له همدې کبله رسول الله صلی الله علیه وسلم عایشه رضی الله عنها ته چې د عمرې په وخت کې یې حایضه شوه، ورته یې وفرمایل: هغه څه وکړه چې حاجی یې کوي، پرته له دې چې د کعبې له طواف څخه تر څو چې پاکه شوې نه وي . دا د بخاري او مسلم روایت دی.

همدارنګه په صحیح البخاري کې عایشه رضی الله عنها ذکر کوي چې کله پاکه شوه نو د کعبې طواف، او د صفا او مروه سعی دې وکړي.

دا په دې دلالت کوي چې که ښځه د حیض په حالت کې د حج یا عمرې احرام وتړي، او یا له طواف څخه مخکې ورباندې حیض راشي، نو تر هغه وخته پورې دې طواف او سعې نه کوي تر څو چې پاکه شي او غسل وکړي.

که په پاکوالي کې يې طواف وکړ، او د طواف له ختمیدلو وروسته حايضه شوه، نو بايد دوام وکړي، او سعي دې وکړي که څه هم حايضه وي، او سر ویښتان دې لنډ کړي، او خپله عمره دې ختمه کړي؛ ځکه چې د صفا او مروه تر منځ سعې پاکوالي ته اړتيا نه لري.

ﺟ54: هذا العمل ليس بجائزٍ، والمرأة الّتي تريد العمرة لا يجوز لها مجاوزة الميقات إلا بإحرامٍ حتى لو كانت حائضًا، فإنها تحرم وهي حائضٌ، وينعقد إحرامها، ويصحّ،

والدليل لذلك: أن أسماء بنت عميسٍ زوجة أبي بكرٍ رضي الله عنهما ولدت، والنبيّ ﷺ نازلٌ في ذي الحليفة، يريد حجة الوداع، فأرسلت إلى النبيّ ﷺ: كيف أصنع؟ قال:

«اغْتَسِلِي، وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ، وَأَحْرِمِي» [1]،

ودم الحيض كدم النّفاس.

[24] تقدم تخريجه.

فنقول للمرأة الحائض إذا مرت بالميقات، وهي تريد العمرة أو الحج نقول لها: اغتسلي، واستثفري بثوبٍ، وأحرمي،

والاستثفار معناه: أنها تشدّ على فرجها خرقةً، وتربطها، ثم تحرم، سواء بالحجّ أو بالعمرة، ولكنها إذا أحرمت ووصلت إلى مكة لا تأتي إلى البيت، ولا تطوف به حتى تطهر، ولهذا قال النبيّ ﷺ لعائشة حين حاضت في أثناء العمرة، قال لها:

«افْعَلِي مَا يَفْعَلُ الْحَاجُّ، غَيْرَ أَلَّا تَطُوفِي فِي الْبَيْتِ حَتَّى تَطْهُرِي» [2]،

هذه رواية البخاريّ ومسلمٍ، وفي «صحيح البخاريّ» أيضًا،

«ذَكَرَتْ عَائِشَةُ أَنَّهَا لَمَّا طَهُرَتْ طَافَتْ بِالْبَيْتِ، وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ» [3]،

فدل هذا على أن المرأة إذا أحرمت بالحجّ أو العمرة وهي حائضٌ، أو أتاها الحيض قبل الطواف، فإنها لا تطوف ولا تسعى حتى تطهر وتغتسل.

[26] البخاري، كتاب العمرة، باب عمرة التنعيم (1785).

[25] رواه البخاري، كتاب الحج، باب تقضي الحائض المناسك كلها إلا الطواف بالبيت (1650)، ومسلم، كتاب الحج، باب بيان وجوه الإحرام (120) (1211).

أما لو طافت وهي طاهرٌ، وبعد أن انتهت من الطواف جاءها الحيض، فإنها تستمرّ، وتسعى ولو كان عليها الحيض، وتقصّ من رأسها، وتنهي عمرتها؛ لأنّ السعي بين الصفا والمروة لا يشترط له الطهارة.