Skip to content

นิยามของความยิ้มแย้มเบิกบานคืออะไร?

الباب / الفصل
قسم الأخلاق

السؤال

س١٦: ما هي البشاشة؟

คำถามที่ 16 : นิยามของความยิ้มแย้มเบิกบานคืออะไร?

الجواب

ج:هي طلاقةُ الوَجهِ، مع الفَرحِ والتَّبسُّمِ واللطف وإظهار السرور عند لقاء الناس.

وهي بعكس العبوس في وجه الناس مما ينفرهم.

  • وفي فضل ذلك جاءت الأحاديث، فعن أبي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قال: قال ليَ النَّبيُّ ﷺ:

«لا تَحْقِرَنَّ مِنَ المَعرُوفِ شَيْئًا، ولو أَنْ تَلْقَى أخاكَ بِوَجْهٍ طَلْقٍ»

رواه مسلم.

  • وقالَ رَسولُ اللهِ ﷺ:

«تَبَسُّمُكَ فِي وَجْهِ أَخِيكَ لَكَ صَدَقَةٌ»

رواه الترمذي.

คำตอบ : คือการมีใบหน้าที่ยิ้มแย้ม มีความเบิกบาน มีรอยยิ้ม มีความอ่อนโยน แสดงออกถึงความปีติยินดีขณะที่ได้พบปะกัน

และจะตรงกันข้ามกับการมีใบหน้าบึ้งตึงเบือนหน้าหนี

มีหะดีษจำนวนมากที่ยืนยันถึงความประเสริฐในเรื่องดังกล่าว จากอบูซัร เราะฏิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่ากับฉันว่า:

“เจ้าอย่าได้ด้อยค่าความดีใดๆ แม้ว่าเจ้าจะพบปะกับพี่น้องของเจ้าด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มก็ตาม”

รายงานโดย มุสลิม

ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:

“การมีใบหน้ายิ้มแย้มแก่พี่น้องของท่านนั้น ถือเป็นการบริจาคทาน”

รายงานโดย อัต-ติรมิซีย์