ສາສະນະທູດແຫ່ງອິສລາມ ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລັມ

ສາສະນະທູດແຫ່ງອິສລາມ ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລັມ

ຄະນະກຳມະການວິຊາການ ຂອງສຳນັກງານກິດຈະການສາສະໜາ ປະຈຳມັດສະຍິດອັລຫະຣອມ ແລະ ມັດສະຍິດອັນນະບະວີ

ດ້ວຍພຣະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງກະລຸນາປານີ ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ ຊີວະປະຫວັດໂດຍຫຍໍ້ຂອງສາດສະດາແຫ່ງອິສລາມ ມຸຮຳມັດ ຂໍອັລລໍຫ໌ປະທານຄວາມເມດຕາ ສັນຕິແກ່ທ່ານ. ເຮົາຈະເວົ້າເຖິງ ຊື່ສຽງລຽງນາມຂອງທ່ານ, ວົງຕະກູນ, ບ້ານເກິດ ແລະ ບ່ອນຢູ່ອະໄສ, ຄອບຄົວ, ຂໍ້ພິສູດຄວາມເປັນສາສະດາ, ແລະ ເລື່ອງລາວຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານທ່ານ.

1. ຊື່ສຽງ ວົງຕະກູນ ແລະ ບ້ານເກິດຂອງທ່ານ

ສາດສະດາຂອງສາດສະໜາອິສລາມຄື ທ່ານນະບີມຸຮຳຫມັດ ລູກຊາຍຂອງທ່ານອັບດຸລລໍຫ໌ ລູກຊາຍຂອງອັບດຸລມຸດຕໍລິບ ລູກຊາຍຂອງຮາຊິມ ເປັນລູກຫຼານຂອງທ່ານນະບີອິສມາອີນ ລູກຊາຍຂອງນະບີອິບຣໍຮີມ (ຫຼື ອິດຊະມາແອນ ລູກຊາຍຂອງອັບຣາຮາມ).

ຕັ້ງແຕ່ອະດີດຕະການ ນະບີອິບຣໍຮີມເຄີຍພາເມຍຄົນທີ 2 ຂອງທ່ານຄືທ່ານຍິງຮາຈັຣ (ຫຼື ຮາກາ ) ພ້ອມລູກນ້ອຍຊື່ອິສມາອີນຍ້າຍຖິ່ນຖານຈາກປະເທດຊີເຣຍໄປສູ່ເມືອງມັກກະຫ໌ໃຈກາງຂອງແຫຼມຄາບສະມຸດອາຫຣັບ ແລ້ວທ່ານນະບີອິບຣໍຮີມກໍເດີນທາງກັບຊີເຣຍແຕ່ຜູ້ດຽວ . ເມື່ອລູກນ້ອຍເຕີບໃຫຍ່ທ່ານນະບີອິບຣໍຮີມກໍໄດ້ເດີນທາງມາຢ້ຽມຢາມແລ້ວຮ່ວມກັນກໍ່ສ້າງອາຄານກະບະຮ໌ຮູບຊົງສີ່ຫລຽມໃຫ້ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ສັກສິດ ນັບແຕ່ມື້ນັ້ນມາ ກໍ່ມີຄົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍມາອາໄສຢູ່ອ້ອມຮອບໆອາຄານກະບະຮ໌ ເຮັດໃຫ້ເມືອງມັກກະຫ໌ກາຍເປັນສູນຮ່ວມຂອງຜູ້ສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເປັນສະຖານທີ່ປະກອບພິທີຮັຈສະແຫວງບຸນ ໃນສະໄໝທຳອິດນັ້ນຜູ້ຄົນຍັງເຄົາລົບບູຊາອັລລໍຮ໌ແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວຕາມສາສະຫນາຂອງທ່ານນະບີອິບຣໍຮີມ,

ຫລັງຈາກນັ້ນຜູ້ຄົນກໍ່ເລີ່ມຕີຫ່າງຫັ່ນອອກຈາກຄຳສອນ ຜູ້ຄົນໃນຂົງເຂດແຫຼມອາຫຣັບເລີ່ມໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກອາລິຍະທຳຈາກດິນແດນຮອບຂ້າງທີ່ນັບຖືການກາບໄຫວຮູບປັ່ນ , ຝັງເດັກນ້ອຍຜູ້ຍິງທັ້ງເປັນ, ການລ່ວງລະເມີດແມ່ຍິງ, ເວົ້າຕົວະຍົວະ, ດື່ມສິ່ງມຶນເມົາ, ຕັນຫາທາງເພດ (ບ້າກາມ ), ກິນຊັບສິນເດັກກຳພ້າ ແລະ ດອກເບ້ຍ.

ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດມາຈາກວົງຕະກູນລູກຫຼານຂອງນະບີອິບຣໍຮີມ ສາດສະດາທູດແຫ່ງສາສະຫນາອິສລາມໄດ້ຖືກກຳເນີດເກີດຂຶ້ນໃນສະພາບບ້ານເມືອງເຊັ່ນນີ້ໃນປີຄ.ສ. 571, ບິດາຂອງທ່ານເສຍຊີວິດກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເກີດ ແລະ ແມ່ຂອງທ່ານກໍເສຍຊີວິດຕາມຫຼັງ ເມື່ອອາຍຸຂອງທ່ານໄດ້ 6 ປີ, ລຸງຂອງທ່ານທີ່ມີຊື່ວ່າ “ອາບູຕໍລິບ ” ໄດ້ຮັບລ້ຽງທ່ານໄວ້ ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ຊີວິດໃນໄວເດັກແບບກຳພ້າ ແລະ ທຸກຍາກ ແລະ ຕ້ອງເຮັດວຽກລ້ຽງຊີບຕົນເອງຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ.

2. ຊິວິດການແຕ່ງງານທີ່ມີຄວາມສຸກ ຈາກແມ່ຍິງທີ່ມີບໍຣໍກະຫ໌ .

ເມື່ອທ່ານອາຍຸໄດ້ 25 ປີ ທ່ານໄດ້ແຕ່ງງານກັບຜູ້ຍິງທີ່ດີທ່ານໜຶ່ງຂອງເມືອງມັກກະຫ໌ ກໍ່ຄືທ່ານຍິງ ຄໍດີຈະຫ໌ ລູກຂອງຄຸໄວລິດ (ຂໍອັລລໍຮ໌ໄດ້ຊົງພໍໃຈເມດຕານາງ ) ທ່ານມີລູກສາວ 4 ຄົນ ແລະ ລູກຊາຍ 2 ຄົນ ໂດຍລູກຊາຍທັ້ງສອງແມ່ນເສຍຊີວິດໃນໄວເດັກ. ທ່ານປະຕິບັດຕໍ່ພັນລະຍາ ແລະຄອບຄົວດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ອ່ອນໂຍນຢ່າງທີ່ສຸດເຮັດໃຫ້ເມຍຂອງທ່ານຮັກທ່ານຫລາຍ ທ່ານເອງກໍ່ຮັກເມຍຂອງທ່ານນຳເຊັ່ນກັນ ທ່ານບໍ່ເຄີຍລືມ ທ່ານນາງຄໍດີຈະຫ໌ ແມ້ພາຍຫລັງນາງເສຍຊີວິດດົນຫລາຍປີແລ້ວກໍ່ຕາມ ທ່ານຍັງເຄີຍຂ້າແບ້ລ້ຽງຫມູ່ເພື່ອນຂອງນາງເພາະຄວາມຮັກທີ່ມີຕໍ່ນາງ ແລະ ເພື່ອເປັນການໃຫ້ກຽດແກ່ຫມູ່ຄູຂອງນາງ .

3. ການເລິ່ມປະທານວະຫ໌ຮີ (ໂອງການຈາກພຣະເຈົ້າ).

ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ເປັນຜູ້ມີຈະລິຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຕັ້ງແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກກຳເນີດມາ ຄົນເມືອງມັກກະຮ໌ຈະເອີ້ນທ່ານວ່າ : “ອັລອະມີນ” ແປວ່າຜູ້ຊື່ສັດ (ສັດຈະ) ທ່ານມັກມີສ່ວນຮ່ວມກັບງານສັງຄົມສົງເຄາະ ແຕ່ທ່ານຈະບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມພິທີທີ່ກ້ຽວຂ້ອງກັບການບູຊາຮູບປັ່ນ.

ເມື່ອທ່ານອາຍຸ 40 ປີ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງທ່ານໃຫ້ເປັນສາດສະດາທູດ ໂດຍພຣະອົງໄດ້ສົ່ງມະລາອິກະຮ໌ ( ເທວະດາ ) ຜູ້ມີຊື່ວ່າ : “ ຈິບຣີນ ” ມາເປີດເຜີຍຄຳພີອັລກຸຣອານບົດທຳອິດຂອງອັລລໍຮ໌ຄື:

(ຈົ່ງອ່ານ ດ້ວຍພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງ) (1)

(ຊົງສ້າງມະນຸດຈາກກ້ອນເລືອດ) (2)

(ຈົ່ງອ່ານເຖິດ ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ຊົງໃຈບຸນຍິ່ງ) (3)

(ຜູ້ຊົງສອນການໃຊ້ປາກກາ) (4)

(ຜູ້ຊົງສອນມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ເຂົາບໍ່ຮູ້) (5)

[ຊູຣະອັລ-ອະລັກ: 1-5]

ທ່ານຮີບຟ້າວກັບເຮືອນມາຫາທ່ານນາງຄໍດີຈະຫ໌ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ທ່ານໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທີ່ເກີດຂື້ນໃຫ້ນາງຟັງ, ທ່ານຍິງຄໍດີຈະຫ໌ໄດ້ປອບໃຈທ່ານ ແລະ ພາທ່ານໄປຫາລູກອ້າຍລູກນ້ອງຂອງນາງທີ່ມີຊື່ວ່າ : “ວະຣໍເກາະ ລູກຂອງເນົາຟັລ” ເຊິ່ງແມ່ນເປັນຊາວຄຣິດສະຕຽນດັ່ງເດີມທີ່ເຄີຍສຶກສາຄຳພີໂທຣາຫ໌ຂອງໂມເຊ ແລະ ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງພຣະເຍຊູ (ປະຈຸບັນຖືກຮວບຮ່ວມ ແລະ ດັດແປງເປັນຄຳພີໄບເບິລ໌ ) ຄໍດີຈະຫ໌ ເວົ້າຂື້ນວ່າ : “ລູກຂອງລຸງຂອງຂ້ອຍ ! ຈົ່ງຕັ້ງໃຈຟັງສິ່ງທີ່ລູກຂອງນ້ອງທ່ານຈະເວົ້າ ” ວະເຣາະເກາະ ຖາມທ່ານນາບີວ່າ “ ລູກຂອງນ້ອງຂ້ອຍ ເຈົ້າໄປເຫັນສິ່ງໃດມາ ? ” ທ່ານສາດສະດາຈຶ່ງເລົ່າສິ່ງທ່ານພົບເຫັນມາ ວະເຣາະເກາະ ຈຶ່ງເວົ້າຂື້ນວ່າ :

(ນີ້ຄືທູດສະຫວັນອົງດຽວກັນກັບທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງລົງມາໃຫ້ແກ່ໂມເຊ, ຂ້າພະເຈົ້າຫວັງວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະຍັງໜຸ່ມແໜ້ນໃນເວລານີ້, ຫວັງວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະຢັງມີຊີວິດຢູ່ເມື່ອຄົນຂອງເຈົ້າຂັບໄລ່ເຈົ້າໃຫ້ອອກໄປຈາກບ້ານເກິດເມືອງນອນ, ແລ້ວສາສະດາຂອງພຣະເຈົ້າ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາຈະຂັບໄລ່ຂ້າພະເຈົ້າອອກໄປແທ້ບໍ?», ລາວໄດ້ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແລ້ວ, ບໍ່ເຄີຍມີຜູ້ໃດທີ່ນຳເອົາສິ່ງທີ່ຄືກັນກັບທີ່ເຈົ້ານຳມາ ໂດຍບໍ່ຖືກຕໍ່ຕ້ານເປັນສັດຕູ, ແລະ ຖ້າຫາກຂ້າພະເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ຈົນເຖິງວັນຂອງເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະໜັບສະໜູນເຈົ້າຢ່າງສຸດກຳລັງ).

ແລະ ທີ່ນະຄອນມັກກະຫ໌ ການປະທານອັນກຸຣອານໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ເນື່ອງມາຫາທ່ານ ໂດຍມີຈິບຣີລ ອະໄລຮິສລາມ ເປັນຜູ້ນຳສົ່ງມາຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ ພ້ອມທັງນຳລາຍລະອຽດຂອງສາດສະໜາບົດບັນຍັດຕ່າງໆ ມາໃຫ້ແກ່ທ່ານ.

ທ່ານຈື່ງຮຽກຮ້ອງ ແລະ ເຜີຍແຜ່ສາສະຫນາແກ່ຊາວເມືອງຂອງທ່ານ ແຕ່ພວກເຂົ້າກັບຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຖົກຖຽງທ່ານ ແລະ ຍັງເຄີຍສະເຫນີຂໍ້ແລກປ່ຽນທັ້ງເງີນທອງ ແລະ ອຳນາດເພື່ອໃຫ້ທ່ານເລີກຈາກການເປັນສາດສະດາ, ທ່ານນະບີປະຕິເສດທຸກຢ່າງ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຫາວ່າທ່ານເປັນພໍ່ມົດ, ຄົນຂີ່ຕົວະ, ຈາກນັ້ນກໍຄຸກຄາມ ແລະ ທຳຮ້າຍຮ່າງກາຍຂອງທ່ານຮ່ວມເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ສັດທາຕໍ່ທ່ານ.

ທ່ານສາດສະດາຍັງຄົງຢູ່ໃນເມືອງມັກກະຮ໌ເພື່ອຮຽກຮ້ອງຜູ້ຄົນສູ່ສາສະໜາຂອງອັລລໍຮ໌ຕໍ່ໄປ ທ່ານປະກົດຕົວໃນເທດສະການສະແຫວງບຸນ ແລະ ຕາມຕະຫຼາດນັດປະຈຳປີເພື່ອພົບປະຜູ້ຄົນ ແລະ ເຊີນຊວນສູ່ສາສະໜາອິສລາມ ທ່ານບໍ່ເຄີຍຮຽກຮ້ອງເງິນທອງ ຫຼື ອຳນາດ ແລະ ກໍບໍ່ເຄີຍໃຊ້ອາວຸດບັງຄັບ ເພາະທ່ານບໍ່ມີອຳນາດໃດໆ. ທ່ານທ້າທາຍຜູ້ຕໍ່ຕ້ານໃຫ້ແຕ່ງ ຫຼື ສ້າງບົດປະພັນໃຫ້ມີກຽດສູງສົ່ງ ແລະມ່ວນອ່ອນຊ້ອນທຽບເທົ່າຄຳພີອັລກຸຣອານ , ທ່ານທ້າທາຍຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຢູ່ແບບນັ້ນສະເຫມີ ມີຜູ້ສັດທາຕໍ່ທ່ານມາເຂົ້າຮ່ວມຢູ່ຕະຫລອດ ເອິ້ນມິດສະຫາຍເຫຼົ່ານີ້ວ່າ : “ຊໍຮາບະຮ໌”.

ໃນເມືອງມັກກະຮ໌ນີ້ເອງ ອັລລໍຮ໌ໄດ້ສ້າງສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຫລາຍແກ່ທ່ານ ນັ້ນຄືການເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວຈາກເມືອງມັກກະຮ໌ສູ່ນະຄອນຫລວງເຍຣູຊາເລັມ ເອິ້ນການເດີນທາງນີ້ວ່າ : “ອິສຣໍ” ຈາກນັ້ນກໍ່ພາທ່ານຂື້ນສູ່ຟາກຟ້າກ່ອນຫນ້ານີ້ພຣະເຈົ້າກໍ່ເຄີຍໃຫ້ພາ ເອລີຢາ (ນະບີອິລຢາສ) ແລະ ພຣະເຍຊູ (ນະບີອີຊາ) ມາພັກອາໄສຢູ່ເທິ່ງຟາກຟ້າດັ່ງທີ່ຄຳພີຂອງທັ້ງສາສະຫນາອິສລາມ ແລະ ຄຣິສະຕຽນໄດ້ລະບຸໄວ້.

ຢູ່ເທິ່ງຟາກຟ້ານີ້ເອງ ອັລລໍຮ໌ໄດ້ບັນຊາຄຳສັ່ງການລະຫມາດແກ່ທ່ານນະບີ ນັ້ນຄືການລະຫມາດ 5 ເວລາ, ທີ່ມຸສລິມຕ້ອງປະຕິບັດກັນທຸກມື້, ນອກຈາກນີ້ີຍັງເກີດສິ່ງອັດສະຈັນຜ່າດວງຈັນເພື່ອເປັນການສະແດງໃຫ້ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານເຫັນໃນຂະນະທີ່ທ່ານນະບີຢັງຢູ່ໃນເມືອງມັກກະຮ໌ເຊັ່ນດຽວກັນ.

ພວກທີ່ຕໍ່ຕ້ານທ່ານໄດ້ໃຊ້ທຸກວິທີການເພື່ອຂັດຂວາງທ່ານ ທັ້ງວາງແຜນ ແລະ ພະຍາຍາມຍ່າງຫນີ້ທ່ານ ແລະ ຍັງມັກຂໍໃຫ້ທ່ານສະແດງສິ່ງອັດສະຈັນຢູ່ຫຼາຍເທື່ອ ແລະ ຍັງເຄີຍປຶກສາຊາວຍິວເພື່ອຫາວິທີຕອບໂຕ້ຖົກຖຽງ ແລະ ກັ່ນຜູ້ຄົນອອກຈາກທ່ານ.

ເມື່ອການຂົ່ມເຫັງຂອງຊາວ ກຸໄຣຊ໌ ທີ່ບໍ່ເຊື່ອສັດທາ ເຮັດຕໍ່ບັນດາຜູ້ສັດທາ ຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາອົບພະຍົບໄປຍັງອະບິດຊີເນຍ, ແລະ ທ່ານນະບີ ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: "ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນມີກະສັດທີ່ຍຸດຕິທຳ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີໃຜຖືກກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງເພິ່ນ." ເພິ່ນເປັນກະສັດທີ່ນັບຖືສາສະໜາຄຣິສຕຽນ. ດັ່ງນັ້ນ, ສອງກຸ່ມຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ອົບພະຍົບໄປຍັງອະບິດຊີເນຍ. ເມື່ອບັນດາຜູ້ອົບພະຍົບໄປຮອດອະບິດຊີເນຍ, ພວກເຂົາໄດ້ນຳສະເໜີສາສະໜາທີ່ທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້ນຳມາຕໍ່ກະສັດ ເນກາຊີ; ເພິ່ນໄດ້ປ່ຽນມາຮັບຖືສາສະໜາອິດສະລາມ ແລະ ກ່າວວ່າ: "ຂໍສາບານຕໍ່ພະເຈົ້າ, ສິ່ງນີ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ໂມເຊ (ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ) ໄດ້ນຳມາ ແມ່ນມາຈາກແຫຼ່ງດຽວກັນ." ແລະ ການທຳຮ້າຍຈາກພວກປະຕິເສດສັດທາທີ່ມີຕໍ່ທ່ານ ແລະ ຜູ້ປະຕິບັດຕາມທ່ານກໍຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

ທ້າຍທີ່ສຸດໃນຊ່ວງເທດສະການສະແຫວງບຸນການເຮັດພິທີຮັຈກໍມີຄະນະໜຶ່ງຈາກເມືອງມາດີນະຫ໌ໄດ້ເຂົ້າປະຕິຍານຕົນຮັບອິສລາມ ແລະ ພ້ອມໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອກັບທ່ານນະບີ ຖ້າທ່ານຕ້ອງການອົບພະຍົບໄປເມື່ອມາດີນະຫ໌ (ເຊິ່ງເມືອງນີ້ຍັງຖືກຮຽກວ່າເມືອງຍັສຣິບ) ທ່ານສາດສະດາຈື່ງອະນຸຍາດໃຫ້ສາວົກຂອງທ່ານທີ່ເຫລືອຢູ່ອົບພະຍົບໄປເມືອງມາດີນະຫ໌ ສາສະຫນາອິສລາມຈື່ແຜ່ຂະຫຍາຍຫຼາຍໃນເມືອງມາດີນະຫ໌ຈົນທຸກໆບ້ານໃນເມືອງນັ້ນເຂົ້າຮັບອິສລາມຈົນຫມົດ.

ຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານນະບີ (ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ) ໄດ້ໃຊ້ເວລາສິບສາມປີຢູ່ທີ່ນະຄອນມັກກະຫ໌ ໃນການຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນໄປສູ່ອັລລໍຫ໌, ອັລລໍຫ໌ໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ເພິ່ນອົບພະຍົບໄປຍັງນະຄອນມາດີນະຫ໌; ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານນະບີ ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ ຈຶ່ງໄດ້ອົບພະຍົບ, ແລະ ສືບຕໍ່ການຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນໄປສູ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ບັນດາບົດບັນຍັດຂອງອິດສະລາມກໍໄດ້ຖືກປະທານລົງມາເທື່ອລະໜ້ອຍ, ແລະ ເພິ່ນໄດ້ເລີ່ມສົ່ງທູດຂອງເພິ່ນພ້ອມກັບສານໄປຍັງບັນດາຫົວໜ້າເຜົ່າ ແລະ ກະສັດຕ່າງໆ ເພື່ອເຊີນຊວນພວກເຂົາເຂົ້າຮັບອິດສະລາມ, ແລະ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ເພິ່ນໄດ້ສົ່ງສານໄປຫານັ້ນ ມີ: ກະສັດແຫ່ງໂຣມ, ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ, ແລະ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ.

ມີເທື່ອຫນຶ່ງໄດ້ເກີດເຫດສຸລິຍະປາຄາ (ກົບກິນເດືອນ) ເກີດຂື້ນໃນເມືອງມາດີນະຫ໌ເຊິ່ງເປັນມື້ດຽວກັບທີ່ລູກຊາຍຂອງທ່ານນະບີຊື່ວ່າ : “ອິບຣໍຮີມ ” ໄດ້ເສຍຊີວິດຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ ເຮັດຜູ້ຄົນຕ່າງຢ້ານໄດ້ກ່າວກັນວ່າດວງຕາເວັນຖືກກິນຍ້ອນລູກທ່ານ “ອິບຣໍຮີມ”ເສຍຊີວິດທ່ານນະບີຈຶ່ງເວົ້າຂື້ນວ່າ :

(ທັ້ງດວງຕາເວັນ ແລະ ດວງເດຶອນ ຈະບໍ່ຖືກກິນເປັນສຸລິຍະປາຄາເພາະຍ້ອນມີໃຜຕາຍ ຫຼື ໃຜເກີດ ມັນເປັນສັນຍານຈາກອັລລໍຮ໌ທີ່ເຮັດເພື່ອໃຊ້ເຕື່ອນມະນຸດ) [1],

ຖ້າຫາກວ່າທ່ານນະບີເປັນຄົນເວົ້າຕົວະ ທ່ານເອງກໍ່ຈະຂູ່ຜູ້ຄົນໃຫ້ຢ້ານທີ່ຕໍ່ຕ້ານທ່ານ ແລະ ກໍ່ຈະກ່າວວ່າ : ຂະໜາດດວງຕາເວັນຍັງຖືກກິນເພາະຍ້ອນລູກຂອງເຮົາເສຍຊີວິດເລີຍ ແລ້ວຈະເກີດຫຍັງຂື້ນກັບຄົນທີ່ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ ?!.

[1] ບັນທຶກໂດຍອິມາມບຸຄໍຣີ (901)

ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງໃຫ້ທ່ານສາດສະດາເປັນຜູ້ມີຈະລິຍະທໍາອັນສະຫງ່າສູງສົງ ພຣະອົງກ່າວວ່າ :

(ແລະ ເຈົ້ານັ້ນມີຈະລິຍະທໍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່)

[ຊູເຣາະ ອັລ-ກໍລຳ : 4]

ທ່ານໄດ້ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນຜູ້ມີຄຸນນະທຳອັນດີງາມທຸກຢ່າງ ເຊັ່ນ: ຄວາມສັດຊື່, ຄວາມຈິງໃຈ, ຄວາມກ້າຫານ, ຄວາມຍຸຕິທຳ, ແລະ ຄວາມຊື່ສັດແມ້ແຕ່ກັບສັດຕູຂອງເພິ່ນ, ຄວາມເອື້ອເຟື້ອເພື່ອແຜ່ ແລະ ທ່ານມັກການໃຫ້ທານແກ່ຄົນທຸກຍາກ, ຄົນຂັດສົນ, ແມ່ໝ້າຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ, ຄວາມກະຕືລືລົ້ນໃນການຊີ້ນຳພວກເຂົາ, ຄວາມເມດຕາຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະ ຄວາມຖ່ອມຕົນຕໍ່ພວກເຂົາ. ຈົນກະທั่งວ່າ ຄົນແປກໜ້າຄົນໜຶ່ງມາຊອກຫາສາສະດາ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ແລະ ພອນຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ) ແລະ ໄດ້ຖາມບັນດາສາວົກຂອງເພິ່ນ (ຂໍພະເຈົ້າພໍໃຈໃນພວກເຂົາ) ກ່ຽວກັບເພິ່ນ ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ ແຕ່ກໍບໍ່ສາມາດຈຳແນກທ່ານໄດ້, ລາວຈຶ່ງຖາມວ່າ: ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານຄືມູຮຳມັດ?

ຊີວະປະຫວັດຂອງທ່ານເປັນຫຼັກຖານເຖິງຄວາມສົມບູນແບບ ແລະ ການປະຕິບັດຂອງທ່ານຕໍ່ທຸກຄົນທັ້ງມິດ ແລະ ສັດຕູ ຄົນໃກ້ ຫຼື ຄົນໄກ ເດັກນ້ອຍ ແລະ ຜູ້ໃຫຍ່ ທ່ານຜູ້ຊາຍ ຫຼື ແມ່ຫຍິງ, ສັດ ແລະ ອື່ນ ໆ.

ເມື່ອອັລລໍຮ໌ໄດ້ໃຫ້ຈົບພາລະກິດການເຜີຍແຜ່ສາສະໜາຂອງທ່ານ ແລະທ່ານສາດສະດາກໍໄດ້ຮຽກຮ້ອງເຖິງທີ່ສຸດແລ້ວທ່ານກໍເສຍຊີວິດຕອນອາຍຸໄດ້ 63 ປີ ໂດຍທ່ານໃຊ້ຊີວິດ 40 ປີກ່ອນໜ້າທີ່ຈະໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນສາດສະດາ ແລະ ອີກ 23 ປີທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນຖານະສາດສະດາທູດ.

ທ່ານໄດ້ຖືກຝັງຢູ່ທີ່ເມືອງມາດີນະຫ໌ - ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ -, ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຖິ້ມຊັບສິນ ຫຼື ມໍລະດົກໃດໆ ໄວ້, ນອກຈາກລໍ່ສີຂາວຂອງເພິ່ນທີ່ເພິ່ນເຄີຍຂີ່, ແລະ ທີ່ດິນຕອນໜຶ່ງທີ່ເພິ່ນໄດ້ເຮັດເປັນທານໃຫ້ແກ່ຄົນເດີນທາງ.[2]

[2] ບັນທຶກໂດຍອິມາມບຸຄໍຣີ (4461) 6/15.

ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເສຍຊີວິດມີຜູ້ເຂົ້າຮັບສາສະໜາອິສລາມກັບທ່ານເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຄາວທີ່ທ່ານປະກອບພິທີເຮັດຮັຈສະແຫວງບຸນ ເທື່ອສຸດທ້າຍກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເສຍຊີວິດປະມານ 3 ເດືອນມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມນຳນັບແສນຄົນ, ຈຳນວນເພື່ອນມິດສະຫາຍທີ່ຫຼາຍຂະໜາດນີ້ອາດຈະເປັນສິ່ງໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສາສະໜາອິດສະລາມໄດ້ຮັບການເຜີຍແຜ່ຢ່າງໄວວາທ່ານສາດສະດາໄດ້ອົບຮົມສັ່ງສອນມາລະຍາດ ແລະ ຈະລິຍະທຳອັນສູງສົ່ງແກ່ບັນດາມິດສະຫາຍ ພວກທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງເປັນຄົນຍຸດຕິທຳ ຖ່ອມຕົນ ມາລະຍາດດີ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ເສຍສະຫຼະເພື່ອສາສະໜາຫຼາຍທີ່ສຸດ.

ເພື່ອນມິດສະຫາຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະ ມີຄວາມສັດທາ, ຄວາມຮູ້, ຄວາມບໍລິສຸດໃຈ, ເສຍສະຫຼະ, ກ້າຫານ ແລະ ໃຈບຸນທີ່ສຸດຄື : ທ່ານອາບູບັກ ອັສສິດດິກ, ອຸມັຣ ອິບນຸ ອັລຄັອດຕັອບ, ອຸສມານ ບິນ ອັຟຟານ, ອະລີ ບິນບູຕໍລິບ (ຂໍອັລລໍຮ໌ໄດ້ພໍໃຈພວດທ່ານທັ້ງຫມົດ) ພວກທ່ານຄືບຸກຄົນທຳອິດທີ່ສັດທາຕໍ່ທ່ານນະບີ ແລະ ຍັງເປັນຜູ້ສຶບທອດອຳນາດຕໍ່ຈາກທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ຖືທຸງໄຊແຫ່ງສາສະໜາຕໍ່ຈາກທ່ານ ເຖິງແມ້ບໍ່ມີສະຖານະເປັນສາດສະດາກໍຕາມ ແລະ ບໍ່ມີອຳນາດພິເສດເໜືອມິດສະຫາຍຜູ້ອື່ນກໍຕາມ.

ພຣະອົງອັລລໍຮ໌ ຍັງໄດ້ປົກປ້ອງຮັກສາຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ຄຳສອນຂອງທ່ານນະບີ (ຮຽກຄຳສອນຂອງທ່ານວ່າ ຊຸນນະຫ໌ “ແບບຢ່າງ ”) ທັ້ງຄຳເວົ້າ, ການກະທຳ, ເລື່ອງເລົ່າຊີວິດຄວາມເປັນຢູ່ຂອງທ່ານ ໂດຍໃຊ້ພາສາອາຫຣັບທີ່ທ່ານໃຊ້ບໍ່ມີບຸກຄົນໃດໃນຫນ້າປະຫວັດສາດທີ່ຈະມີການເກັບບັນທຶກຊີວະປະຫວັດໄດ້ແບບຢ່າງນາບີມຸຮຳມັດ ທ່ານຖືກບັນທຶກໄວ້ແມ້ແຕ່ເວລາຈະນອນ, ຈະກິນ, ຈະດື່ມ, ຈະຫົວ,

ການປະຕິບັດແບບໃດກັບຄອບຄົວຄົນໃນຄອບຄົວຂອງທ່ານ.

ທຸກ ໆ ກິລິຍາທ່າທາງຂອງທາງຖືກບັນທຶກໄວ້, ທ່ານເປັນພຽງມະນຸດເດີນດິນທີ່ເປັນສາດສະດາ ບໍ່ໄດ້ມີອຳນາດສັກສິດເຊັ່ນດຽວກັບພຣະເຈົ້າທ່ານຈຶ່ງບໍ່ສາມາດໃຫ້ຄຸນໃຫ້ໂທດແກ່ຜູ້ໃດໄດ້ .

4. ການແຕ່ງຕັ້ງເປັນສາດສະດາ.

ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ໄດ້ສົ່ງມຸຮຳມັດ ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ ມາຫຼັງຈາກທີ່ການຕັ້ງພາກີ, ການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ຄວາມໂງ່ຈ້າໄດ້ແຜ່ລາມໄປທົ່ວທຸກມຸມໂລກ, ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນໜ້າໂລກທີ່ນະມັດສະການພຣະອົງອັລລໍຫ໌ໂດຍບໍ່ຕັ້ງພາກີໃດໆ ກັບພຣະອົງ, ຍົກເວັ້ນຊາວຄຳພີຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ສົ່ງສາສະດາທູດຂອງພຣະອົງ, ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ເພື່ອເປັນສາສະດາທູດຄົນສຸດທ້າຍ. ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງທ່ານມາພ້ອມກັບການຊີ້ນຳ ແລະ ສາສະໜາແຫ່ງສັດຈະທຳເພື່ອມວນມະນຸດຊາດທັງຫຼາຍ; ເພື່ອໃຫ້ສາສະໜານັ້ນມີໄຊຊະນະເໜືອສາສະໜາທັງປວງ, ແລະ ເພື່ອນຳພາມະນຸດອອກຈາກຄວາມມືດມົນຂອງການບູຊາຮູບປັ້ນ, ການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ຄວາມໂງ່ຈ້າ ໄປສູ່ຄວາມສະຫວ່າງຂອງການໃຫ້ເອກະພາບຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ການສັດທາ, ແລະ ສານຂອງທ່ານນັ້ນເປັນການເຮັດໃຫ້ສານຂອງບັນດາສາສະດາທູດຄົນກ່ອນໜ້ານີ້ສົມບູນ (ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ພວກທ່ານທັ້ງຫຼາຍ).

ທ່ານໄດ້ສອນ ແລະ ຮຽກຮ້ອງສິ່ງດຽວກັບສາດສະດາຍຸກກ່ອນເຊັ່ນ : ໂນອາ (ນະບີນົວະ), ອັບຣາຮາມ (ນະບີ ອິບຣໍຮີມ), ໂມເຊ (ນະບີມູຊາ), ກະສັດໂຊໂລໂມນ (ນະບີສຸໄລມານ), ກະສັດດາວດີ (ນະບີດາວູດ), ພຣະເຢຊູ (ນະບີ ອີຊາ). ຄຳສອນຂອງພວກທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊັ່ນ : ອັລລໍຮ໌ຄືພຣະຜູ້ສ້າງໂລກ, ຜູ້ໃຫ້ປັດໄຈຍັງຊີບ, ຜູ້ໃຫ້ເປັນໃຫ້ຕາຍ , ເປັນກະສັດທີ່ເໜືອກະສັດທັ້ງປວງ, ພຣະອົງຄືຜູ້ເບິ່ງແຍ້ງທຸກສັບພະສິ່ງ, ເປັນຜູ້ຊົງເມດຕາທີ່ສຸດ, ພຣະອົງຄືຜູ້ສ້າງທຸກສັບພະສິ່ງໃນຈັກກະວານທັ້ງສິ່ງທີ່ເຮົາແນມເຫັນ ແລະເຮົາແນມບໍ່ເຫັນ, ທຸກສັບພະສິ່ງຄືສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງ.

ພວກນະບີທັ້ງໝົດຍັງສອນອີກວ່າ ໃຫ້ເຄົາລົບບູຊາອັລລໍຮ໌ພຽງຫນື່ງດຽວເທົ່ານັ້ນ ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ບູຊາສິ່ງສັກສິດອື່ນໃດອີກ ພວກທ່ານສອນເຮົາວ່າພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງມີພຽງໜຶ່ງດຽວ ບໍ່ມີສິ່ງສັກສິດອື່ນໃດທຽບຄຽງພຣະອົງໄດ້ອີກທັ້ງໃນດ້ານອຳນາດ, ການສ້າງ ແລະ ການເບິ່ງແຍງສັບພະສິ່ງ ຮ່ວມເຖິງການເຄົາລົບບູຊາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ພວກທ່ານຍັງສອນເຮົາອີກວ່າອັລລໍຮ໌ບໍ່ຖືກເກີດ ແລະ ບໍ່ກຳເນີດໃຜ ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະເໝີເຫມືອນພຣະອົງ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສະຖິດຮ່າງຊົງ ຫຼື ຮູບຮ່າງຄືສິ່ງໃດ .

ພວກທ່ານສອນໃຫ້ເຮົາມີສັດທາເຊື່ອຄຳພີຕ່າງໆ ທີ່ ອັລລໍຮ໌ ໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ບັນດາສາດສະດາຍຸກກ່ອນບໍ່ວ່າຈະເປັນຄຳພີຂອງນະບີອິບຣໍຮີມ, ຄຳພີເຕົາຣອດ ( ໂທຣາຫ໌ ຂອງໂມເຊ), ຄຳພີຊາບູຣ (ເພງສັນລະເສີນ ຂອງກະສັດດາວດີ), ຄຳພີອິນຈິນ ( ພຣະກິດຕິຄຸນ ຂອງພະເຍຊູ) ພວກທ່ານຍັງສອນໃຫ້ເຊື່ອສາສະໜາຂອງອັລລໍຮ໌ ທຸກທ່ານໂດຍຖືວ່າຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານສາດສະດາຜູ້ໃດແມ້ພຽງຄົນດຽວກໍ່ຖືວ່າຕໍ່ຕ້ານສາດສະດາທັ້ງຫມົດເຊັ່ນກັນ .

ພວກທ່ານສອນເຮົາວ່າພຣະອົງອັລລໍຮ໌ຊົງໄດ້ມີຄວາມເມດຕາຫຼວງຫລາຍ, ພຣະອົງຄືຜູ້ປົກຄອງເບິ່ງແຍງພວກເຮົາທັ້ງໝົດ ອັລລໍຮ໌ຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງມີຄວາມເມດຕາຫລາຍ ແຕ່ພຣະອົງຈະສອບສວນມະນຸດ ແລະ ບັນດາພູດຜີທຸກໂຕໃນມື້ສິ້ນໂລກ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີບທັງໝົດມາຮ່ວມຕົວກັນແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຕອບແທນຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ເຮັດຄວາມດີ ແລະ ເພີ່ມພູນຜົນລະບຸນເປັນ 10 ເທົ່າ ແຕ່ຈະລົງໂທດຄວາມຜິດພຽງແຕ່ເທົ່າດຽວ, ຜູ້ສັດທາຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກຕະຫຼອດການໃນໂລກໜ້າ ສ່ວນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ປະຕິເສດ ແລະ ເຮັດຄວາມຊົ່ວຈະໄດ້ຮັບການລົງໂທດທັງໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

ແລະ ສາດສະດາ ມູຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໃນສານຂອງເພິ່ນ ບໍ່ໄດ້ຍົກຍ້ອງຊົນເຜົ່າ, ປະເທດຊາດ ຫຼື ຕົວຕົນອັນສູງສົ່ງຂອງທ່ານ. ແຕ່ໃນຄຳພີກຸຣອານອັນສັກສິດ ຊື່ຂອງບັນດາສາດສະດາ ນູຫ໌, ອິບຣໍຮີມ, ມູຊາ ແລະ ອີຊາ (ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ພວກເພິ່ນ) ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງຫຼາຍກວ່າຊື່ຂອງທ່ານ. ຊື່ຂອງແມ່ຂອງທ່ານ ແລະ ຊື່ຂອງບັນດາພັນລະຍາຂອງທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນຄຳພີກຸຣອານອັນສັກສິດ. ໃນຄຳພີກຸຣອານ ຊື່ຂອງແມ່ຂອງມູຊາໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງ, ແລະ ນາງມາຣີຍຳ (ຂໍຄວາມສັນຕິຈົ່ງມີແດ່ນາງ) ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງສາມສິບຫ້າຄັ້ງ.

ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ປົກປ້ອງທ່ານສາດສະດາທູດມຸຮຳມັດຈາກທຸກຄວາມຜິດພາດເສື່ອມເສຍທັງໃຫ້ດ້ານສາສະຫນາ, ປັນຍາ, ລັກສະນະນິໄສ ເພາະສາດສະດາທຸກທ່ານ ຕ້ອງບໍ່ຜິດພາດໃນການສອນ ແລະ ເຜີຍແຜ່ສາສະຫນາ, ສາດສະດາທູດທຸກທ່ານມີພາລະຫນ້າທີ່ຕ້ອງສອນ, ບັນຊາຄໍາສັ່ງໃຊ້ຕ່າງ ໆ ຂອງອັລລໍຫ໌ແກ່ມະນຸດ ແຕ່ສາດສະດາກໍ່ບໍ່ມີອຳນາດສັກສິດທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າເລີຍແມ້ແຕ່ເລັກນ້ອຍ ສາດສະດາທັ້ງຫຼາຍເປັນພຽງມະນຸດທົ່ວໄປທີ່ພຣະອົງແຕ່ງຕັ້ງເທົ່ານັ້ນ .

ຂໍ້ພິສູດທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ ວ່າຄຳສອນຂອງສາດສະດາທູດມຸຮຳມັດຄື ໂອງການຈາກພຣະເຈົ້າ ຄືການທີ່ຄຳສອນຂອງທ່ານຍັງດຳເນີນການແບບເກົ່າຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້ ແລະ ມີຜູ້ເຊື່ອຟັງນັບພັນລ້ານຄົນທົ່ວໂລກທີ່ປະຕິບັດຕາມຫຼັກການຂອງສາສະໜາອິສລາມເຊັ່ນ : ການລະຫມາດ, ກາຍຈ່າຍຊະກາດ (ພາສີສາສະຫນາ), ຖືສິນອົດ, ແລະ ປະກອບພີທີຮັຈສະແຫວງບຸນ ໂດຍບໍ່ມີການດັດແກ້ເຕິ່ມແຕ່ງໃດໆ.

5. ຄວາມອັດສະຈັນ ແລະ ຂໍ້ພິສູດຄວາມເປັນສາດສະດາ

ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບຄວາມສິ່ງມະຫັດສະຈັນຫຼາຍປະການໃຫ້ສາດສະດາເພື່ອເປັນຂໍ້ພິສູດຢືນຢັນຕໍ່ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືຂອງທ່ານ ອັລລໍຮ໌ໄດ້ໃຫ້ສາດສະດາທຸກທ່ານມີການສະແດງຄວາມມະຫັດສະຈັນເພື່ອທີ່ຈະໃຫ້ຜູ້ຄົນຍອມຮັບແລະ ສັດທາ ສິ່ງມະຫັດສະຈັນ (ຫຼືມົວະຈິຊາຕ) ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຄືຄວາມມະຫັດສະຈັນທີ່ສາດສະດາທູດມຸຮຳມັດໄດ້ຮັບນັ້ນຄື : ອັລກຸຣອານ ຄຳພີເຫຼັ້ມນີ້ຈະມີຢູ່ຕະຫລອດໄປຕຣາບມື້ສິ້ນໂລກ ອັລລໍຫ໌ຍັງໄດ້ປະທານຄວາມມະຫັດສະຈັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ອື່ນໆ ອີກຫລວງຫລາຍເຊັ່ນ :

- ການອິສຣໍ ແລະ ມຽະຣອດ (ການເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວຍາມຄໍ່າຄືນ ແລະ ຂື້ນສູ່ຟາກຟ້າ ) . - ການຜ່າດວງຈັນ . - ການຂໍພອນໃຫ້ຝົນຕົກມາຢ່າງຫລວງຫລາຍຫລັງຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ແຫ້ງແລ້ງ .

- ຜະລິດນ້ຳ ແລະ ອາຫານໃຫ້ຄົນຢ່າງຫລວງຫລາຍໄດ້ດື່ມກິນຈາກນ້ຳ ແລະ ອາຫານທີ່ມີຢູ່ນ້ອຍດຽວ.

- ທ່ານບອກເລົ່າເລື່ອງລາວໃນອາດີດຢ່າງລະອຽດເຊິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະມີຜູ້ຮູ້, ເຊັ່ນ ເລື່ອງລາວສາດສະດາຄົນຍຸກກ່ອນ ແລະ ເລື່ອງລາວຂອງຊາວຖ້ຳ.

ແລະ ການແຈ້ງຂ່າວຂອງເພິ່ນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນໃນອະນາຄົດ ເຊິ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຕາມມາພາຍຫຼັງ ໂດຍການແຈ້ງຂ່າວຈາກອົງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ເຊັ່ນຂ່າວກ່ຽວກັບໄຟທີ່ຈະອອກມາຈາກດິນແດນຮິຈາຊ ເຊິ່ງຜູ້ທີ່ຢູ່ເມືອງຊາມໄດ້ເຫັນມັນ, ແລະ ການທີ່ຜູ້ຄົນແຂ່ງຂັນກັນສ້າງອາຄານສູງ.

- ການທີ່ອັລລໍຮ໌ຊົງເປັນຜູ້ທີ່ພຽງພໍ ແລະ ຊົງປົກປ້ອງຄຸ້ມຄອງເພິ່ນໃຫ້ພົ້ນຈາກຜູ້ຄົນ.

ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແທ້ ດັງເຊັ່ນທີ່ທ່ານເຄີຍເວົ້າໄວ້ວ່າ:

(ຈັກກະພັດເປີເຊຍ ແລະ ໂລມັນຈະຖືກພິຊິດໄຊໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ ຄັງສັບສົມບັດຂອງຈັກກະພັດທັ້ງສອງຈະຖືກນຳມາໃຊ້ໃນຫົນທາງຂອງອັລລໍຮ໌).

- ອັລລໍຮ໌ໄດ້ຊົງມະລາອີກະຮ໌ (ເທວະດາ) ຊ່ວຍເຫຼືອໃນການສູ້ຮົບ.

- ຄຳທຳນາຍຫຼວງຫຼາຍຂອງສາດສະດາຍຸກກ່ອນເວົ້າເຖິງການມາຂອງນະບີມຸຮຳມັດຜູ້ເປັນສາດສະດາຄົນສຸດທ້າຍເຊັ່ນ : ຄຳທຳນາຍຂອງນະບີມູຊາ , ນະບີສຸໄລມານ, ນະບີ ດາວູດ, ນະບີອີຊາ ແລະ ນອກຈາກນີ້ ຈາກບັນດາສາສະນະທູດໃນວົງວານບະນີອິສຣໍອີລ.

- ຄຳສອນຂອງທ່ານເປັນຄຳສອນທີ່ປ່ຽນໄປດ້ວຍຫຼັກເຫດຜົນ ແລະສຸພາສິດສອນໃຈ [3] ຜູ້ມີປັນຍາທຸກຄົນຍ່ອມເຊື່ອຟັງ.

[3] ດັງຄຳດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ວ່າ : “ໂອ້ ມະນຸດຊາດທັ້ງຫລາຍ!! ຕົວຢ່າງໄດ້ຮັບການບອກເລົ່າ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງເຖີດນາ! ສິ່ງສັກສິດທີ່ພວກທ່ານບູຊາອື່ນນອນຈາກອັລລໍຮ໌ ມັນບໍ່ສາມາດສ້າງໄດ້ແມ້ແຕ່ແມງວັນ ເຖິງແມ້ແຕ່ພວກມັນຈະຮ່ວມຕົວກັນມາສ້າງກໍ່ຕາມ ຫາກແມງວັນຈະບິນມາຕອມເອົາເຄື່ອງຫອມຢູ່ເທິ່ງຫິ່ງຮູບເຄົາລົບນັ້ນໄປມັນກໍ່ບໍ່ສາມາດຮຽກຄືນມາໄດ້ ອ່ອນແອແທ້ທັ້ງຜູ້ບູຊາ ແລະ ຜູ້ຖືກເຄົາລົບ” (ສູເຣາະຫ໌ ອັລຮັຈ:73)

ຕົວຢ່າງ ຄວາມມະຫັດສະຈັນ ແລະ ໂອງການຈາກອັລກຸຣອານນີ້ຍັງມີອີກຫລວງຫລາຍໃນຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ຕຳລາຮະດິຊ (ຄຳເວົ້າ ແລະ ກິດຈະວັດຂອງທ່ານສາດສະດາ) ບໍ່ສາມາດນັບໄດ້ ສຳຫລັບຜູ້ທີ່ຕ້ອງການສຶກສາເພີ່ມເຕີມກໍ່ສາມາດເປີດຫາອ່ານໃນຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ຕຳລາຮະດິຊໄດ້ ເຈົ້າຈະເຈີເລື່ອງເລົ່າທີ່ນ່າເຊື່ອຖືຕໍ່ປະເດັ່ນນີ້.

ແລະ ບັນດາອາຍະຫ໌ທັ້ງຫຼາຍນີ້ທີ່ມີຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ຫາກຄວາມມະຫັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານອິສລາມບໍ່ວ່າຈະເປັນຊາວອາຫຣັບ, ຢິວ, ຫຼື ຄຣິສຕຽນ ທີ່ຢູ່ໃນເຂດແຫຼ່ມອາຫຣັບໃນຍຸກຂອງທ່ານນະບີກໍ່ຈະເຫັນເສັ້ນທາງທີ່ຈະທ້າທາຍ ແລະ ໂຈມຕີສາສະຫນາອິສລາມຢ່າງແນ່ນອນ .

ຄຳພີອັລກຸຣອານທີ່ອັລລໍຮ໌ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຄື ຄຳພີທີ່ເປັນຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ທ້າທາຍທັ້ງມະນຸດ ແລະພວກຜີສິ່ງມານຮ້າຍ ຈິນ ໃຫ້ແຕ່ງບົດປະພັນໃຫ້ມີສີລະປະວັນນະຄະດີ ແລະຄວາມມະຫັດສະຈັນທຽບເທົ່າບົດຫນື່ງໃນຄຳພີອັລກຸຣອານໃຫ້ໄດ້ ທ້າທາຍຈາກມື້ນັ້ນຮອດທຸກມື້ນີ້ . ຄຳພີອັລກຸຣອານໄດ້ຕອບຄຳຖາມຫລາຍໆ ຂໍ້ທີ່ມະນຸດນັບລ້ານບໍ່ສາມາດຄຳຕອບໄດ້. ຄຳພີອັລກຸຣອານໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຮັກສາສຶບທອດຈົນຮອດຍຸກ ປັດຈຸບັນພາສາອາຫຣັບເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ປະທານລົງມາຈາກຟາກຟ້າບໍ່ມີຕັດ, ການດັດແກ້ ຫຼື ພິມເຕີມອີກເລີຍ ຄຳພີອັລກຸຣອານ ມີການຕີພິມ ແລະ ເຜີຍແຜ່ໃນຖານະຖ້ອຍຄຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເປັນຄວາມມະຫັດສະຈັນຕະຫຼອດການ ຄຳພີອັລກຸຣອານຄືຖ້ອຍຄຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຕະຫຼອດໜ້າປະຫວັດສາດມະນຸດຊາດ ເຮົາຄວນອ່ານ ແລະ ເຮັດຄວາມເຂົ້າໃຈກັບຄວາມໝາຍຢ່າງເລິກເຊິ່ງຫາກຜູ້ໃດພັດພາດການສຶກສາ ແລະ ການສັດທາຕໍ່ຄຳພີເຫຼັ້ມນີ້ກໍຈະພາດຄວາມດີທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໄປ.

ເຊັ່ນດຽວກັນແບບຢ່າງ “ຊຸນນະຫ໌” (ຄຳເວົ້າ ແລະ ກິດຈະວັດຂອງທ່ານສາດສະດາ) ຮ່ວມເຖິງທາງນຳ ແລະ ຊີວະປະວັດຂອງທ່ານກໍໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຮັກສາ ແລະ ຖ່າຍທອດສືບທອດຈົນຮອດຍຸກຂອງເຮົາ ໂດຍຜ່ານຜູ້ລາຍງານ ແລະ ຜູ້ບັນທຶກທີ່ຫນ້າເຊື່ອຖືຕໍ່ເນື່ອງກັນດັ່ງສາຍຕ່ອງໂຊ່ ແລະ ມີການຕີພິມດ້ວຍພາສາອາຫຣັບແບບດຽວກັບທີ່ທ່ານສາດສະດາໃຊ້ເວົ້າ ແລ້ວຍັງມີການແປເປັນຫລາຍພາສາທັ້ງຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ແບບຢ່າງ “ຊຸນນະຫ໌” ຖືເປັນແຫຼ່ງອ້າງອີງຫລັກສຳຫລັບຫລັກການອິສລາມ .

6. ຫລັກການສາສະໜາທີ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດສັ່ງສອນ -ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ-

ຫຼັກການສາສະໜາທີ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດສັ່ງສອນຄື ຫຼັກການຂອງສາສະໜາອິສລາມເປັນບົດບັນຊາຄຳສັ່ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍມີຫຼັກການພື້ນຖານສອດຄ້ອງກັນກັບຄຳສອນຂອງສາດສະດາ ຍຸກກ່ອນເຖິງອາດຈະມີປະເດັ່ນປີກຍ່ອຍແຕກຕ່າງກັນໄປ.

ຫຼັກການສາສະຫນາອິສລາມນັ້ນມີຄວາມສົມບູນແບບ ແລະ ເຫມາະສົມກັບທຸກຍຸກສະໄຫມ ທຸກສະຖານທີ່ ເປັນຫລັກການທີ່ເປັນຜົນປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດຊາດທັ້ງໂລກ ແລະ ທາງສາສະຫນາ ຫຼັກການສາສະຫນາປະກອບໄປດ້ວຍຫຼັກປະຕິບັດພິທີກຳທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕໍ່ອັລລໍຮ໌ ເຊັ່ນ : ການລະຫມາດ, ແລະ ການຈ່າຍຊະກຼາດ (ພາສີສາສະຫນາ), ແລະ ຍັງຮ່ວມເຖິງການເຮັດທຸລະກຳທາງດ້ານການເງິນ, ເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ, ການເມືອງ, ສົງຄາມ, ສະພາບແວດລ້ອມ, ຂໍ້ຫ້າມ ຮ່ວມເຖິງຫລັກການອື່ນ ໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງກັບການໃຊ້ຊີວິດ ແລະ ສາສະຫນາ.

ຫຼັກການຂອງສາສະໜາອິສລາມຈະປົກປ້ອງພິທັກສາສະໜາ, ເລືອດເນື້ອ, ກຽດຕິຍົດ, ຊັບສົມບັດ, ປັນຍາ ແລະ ວົງຕະກູນ ຫຼັກການອິສລາມມີແຕ່ສິ່ງດີໆ ແລະ ປະເສີດ ແລະ ຈະຫ້າມຈາກສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ບໍ່ດີ. ຫລັກອິສລາມຍັງນຳພາບຸກຄົນໄປສູ່ຄວາມມີກຽດ, ຄວາມເປັນກາງ, ຄວາມຍຸດຕິທຳ, ຄວາມບໍລິສຸດໃຈ, ຄວາມສະອາດ, ຄວາມເມດຕາປານີ, ຄວາມຮັກ, ຄວາມປາດຖະໜາດີຕໍ່ຄົນອື່ນ, ປົກປ້ອງບໍ່ໃຫ້ເກີດການຜິດຖຽງກັນ, ການປົກປ້ອງປະເທດຊາດ, ຫ້າມຄຸກຄາມຄົນອື່ນໂດຍເຈດຕະນາ, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດໄດ້ຢືນຫຍັດຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມອະທຳ ແລະ ແບບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ມາໃນທຸກຮູບແບບ ທ່ານຍັງຕໍ່ຕ້ານຄວາມງົມງາຍ ແລະ ພວກນັກບວດທີ່ຖອນຕົນອອກຫ່າງສັງຄົມ .

ແລະ ສາດສະດາ ມູຮຳມັດ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ແລະ ພອນຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ) ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກຽດມະນຸດ - ທັງຊາຍ ແລະ ຍິງ - ແລະ ໄດ້ຮັບປະກັນສິດທິອັນຄົບຖ້ວນຂອງລາວ, ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວຮັບຜິດຊອບຕໍ່ທຸກການເລືອກ, ການກະທຳ ແລະ ການປະພຶດຂອງລາວ, ແລະ ໃຫ້ລາວຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການກະທຳໃດໆ ທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຕົນເອງ ຫຼື ຕໍ່ຜູ້ອື່ນ. ແລະ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຊາຍ ແລະ ແມ່ຍິງເທົ່າທຽມກັນໃນດ້ານຄວາມເຊື່ອ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ການລົງໂທດ ແລະ ລາງວັນ, ແລະ ໃນກົດໝາຍອິດສະລາມນີ້, ມີການເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດຕໍ່ແມ່ຍິງໃນຖານະເປັນແມ່, ເປັນເມຍ, ເປັນລູກສາວ ແລະ ເປັນເອື້ອຍນ້ອງ.

ບົດບັນຍັດສັ່ງໃຊ້ທີ່ທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດນຳມາສອນ ມີຫລັກການຄຸ້ມຄອງສະຕິປັນຍາ ແລະ ຫ້າມສິ່ງທີ່ທຳຮ້າຍສະຕິປັນຍາ ສາສະໜາອິສລາມຖືວ່າສາສະຫນາຄືແສງສະຫວ່າງທີ່ຈະນຳພາປັນຍາສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຮູ້ຈັກເຄົາລົບພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິ່ງ ສາສະໜາອິສລາມຍົກຖານະປັນຍາ ແລະ ກຳນົດໃຫ້ປັນຍາເປັນເງື່ອນໄຂໜຶ່ງຂອງການມີພາລະໜ້າທີ່ສາສະໜາອິສລາມຍັງໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍປັນຍາຈາກຄວາມງົມງາຍ ແລະ ຄວາມບໍ່ຮູ້ .

ແລະ ກົດບັນຍັດຂອງອິດສະລາມ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະ ສົ່ງເສີມການຄົ້ນຄວ້າທາງວິທະຍາສາດທີ່ປາສະຈາກອະຄະຕິ, ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການພິຈາລະນາ ແລະ ໄຕ່ຕອງກ່ຽວກັບຕົນເອງ ແລະ ຈັກກະວານ, ແລະ ຜົນລັບທາງວິທະຍາສາດທີ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນ ຈະບໍ່ຂັດແຍ້ງກັບສິ່ງທີ່ທ່ານຣໍຊູລ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມເມດຕາຈາກພຣະເຈົ້າຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ) ໄດ້ນຳມາ.

ສາສະໜາອິສລາມ ບໍ່ໄດ້ຍົກຍ້ອງເຊື້ອຊາດໃດໜຶ່ງ ຫຼື ເຊື້ອຊາດອື່ນ, ບໍ່ມີການຍົກຍ້ອງຄົນກຸ່ມໃດເໜືອອີກກຸ່ມ, ແຕ່ວ່າມະນຸດທຸກຄົນນັ້ນລ້ວນເທົ່າທຽມກັນຕາມຫລັກສາສະຫນາ ເພາະພື້ນຖານຂອງຫລັກສາສະໜາກໍມີຄວາມເທົ່າທຽມໃນຕົວຢູ່ແລ້ວ ບໍ່ມີເຊື້ອຊາດໃດຢູ່ເໜືອເຊື້ອຊາດໜຶ່ງ ບໍ່ມີກຸ່ມໃດຜູ້ເໜືອກຸ່ມອື່ນໄດ້ ຍົກເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມຍຳເກຼງຕໍ່ອັລລໍຮ໌ ທ່ານນະບີສອນວ່າ ເດັກທຸກຄົນທີ່ກຳເນີດມາໂດຍມີທຳມະຊາດຕິດຕົວ ບໍ່ມີໃຜທີ່ເກີດມາມີບາບ ຫຼື ຕ້ອງສືບທອດບາບຜູ້ອື່ນ.

ສາສະຫນາອິສລາມກຳຫນົດໃຫ້ມີການຂໍອະໄພບາບ (ການເຕົາບະຮ໌) ເຊິ່ງໝາຍເຖິງການກັບຕົວກັບໃຈສູ່ພຣະເຈົ້າ ຖິ້ມການກະທຳຄວາມບາບຄວາມຜິດ ອິສລາມຈະບໍ່ສົນໃຈບາບທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ອນໜ້ານັ້ນເພາະການຂໍອະໄພບາບ ຫຼື ການເຕົາບະຮ໌ຕົນຈະມາສະລາຍບາບທີ່ເຄີຍເຮັດ ດັ່ງນັ້ນມະນຸດຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງຂໍໄຖ່ບາບຕໍ່ມະນຸດຄົນໃດ ເພາະອິສລາມກຳຫນົດຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງມະນຸດ ແລະ ພຣະເຈົ້າໂດກົງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີສື່ກາງລະຫວ່າງມະນຸດກັບພຣະເຈົ້າແຕ່ຢ່າງໃດ ອິສລາມຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຊື່ອວ່າມະນຸດຜູ້ໃດເປັນເທບ ຫຼື ມີຄຸນລັກສະນະຮ່ວມກັບພຣະເຈົ້າໄດ້.

ແລະ ກົດໝາຍ (ຊາຣີອະ) ທີ່​ທູດ​ມຸ​ຮຳ​ມັດ (ຂໍ​ຄວາມ​ສັນ​ຕິ​ສຸກ​ຈົ່ງ​ມີ​ແດ່​ເພິ່ນ) ໄດ້​ນຳ​ມາ​ນັ້ນ ໄດ້​ຍົກ​ເລີກ​ກົດ​ໝາຍ​ທັງ​ໝົດ​ທີ່​ມີ​ມາ​ກ່ອນ​ໜ້າ​ນັ້ນ, ເພາະ​ວ່າ​ກົດ​ໝາຍ​ອິດ​ສະ​ລາມ​ທີ່​ມຸ​ຮຳ​ມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້​ນຳ​ມາ​ຈາກ​ພະ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ​ແມ່ນ​ກົດ​ໝາຍ​ສຸດ​ທ້າຍ​ຈົນ​ເຖິງ​ວັນ​ແຫ່ງ​ການ​ພິ​ພາກ​ສາ, ແລະ ມັນ​ແມ່ນ​ສຳ​ລັບ​ມະ​ນຸດ​ຊາດ​ທັງ​ປວງ; ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້, ມັນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຍົກ​ເລີກ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ມາ​ກ່ອນ​ໜ້າ​ນັ້ນ, ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັບ​ທີ່​ກົດ​ໝາຍ​ກ່ອນ​ໜ້າ​ນີ້​ໄດ້​ຍົກ​ເລີກ​ຊຶ່ງ​ກັນ​ ແລະ​ ກັນ. ແລະ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊົງ​ສູງ​ສົ່ງ​ຈະ​ບໍ່​ຮັບ​ເອົາ​ກົດ​ໝາຍ​ໃດໆ ນອກ​ຈາກ​ກົດ​ໝາຍ​ອິດ​ສະ​ລາມ, ແລະ ຈະ​ບໍ່​ຮັບ​ເອົາ​ສາ​ສະ​ໜາ​ໃດໆ ນອກ​ຈາກ​ສາ​ສະ​ໜາ​ອິດ​ສະ​ລາມ​ທີ່​ສາສະນະທູດ​ມຸ​ຮຳ​ມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້​ນຳ​ມາ. ແລະ ຜູ້​ໃດ​ທີ່​ນັບ​ຖື​ສາ​ສະ​ໜາ​ອື່ນ​ນອກ​ຈາກ​ອິດ​ສະ​ລາມ, ມັນ​ຈະ​ບໍ່​ຖືກ​ຮັບ​ເອົາ​ຈາກ​ລາວ. ແລະ ຜູ້​ໃດ​ທີ່​ຕ້ອງ​ການ​ຮູ້​ລາຍ​ລະ​ອຽດ​ຂອງ​ຂໍ້​ກຳ​ນົດ​ຂອງ​ກົດ​ໝາຍ​ນີ້, ກໍ​ໃຫ້​ລາວ​ຊອກ​ຫາ​ມັນ​ໃນ​ປຶ້ມ​ທີ່​ເຊື່ອ​ຖື​ໄດ້​ທີ່​ແນະ​ນຳ​ກ່ຽວ​ກັບ​ອິດ​ສະ​ລາມ.

ຈຸດປະສົງຫຼັກການຂອງຫຼັກການສາສະໜາອິສລາມກໍ່ຄືກັບຈຸດປະສົງຄຳສອນຂອງສາດສະດາຍຸກກ່ອນທຸກທ່ານ ຄືການນຳພາມະນຸດຊາດໄປສູ່ຈຸດສູງສຸດຂອງຄວາມເປັນຈິ່ງ ເຮັດໃຫ້ມະນຸດນັ້ນເປັນບ່າວຂອງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ບໍລິສຸດໃຈ ແລະ ປົດປ່ອຍມະນຸດຈາກວັດຖຸນິຍົມ ແລະ ຄວາມງົມງາຍ .

ກົດໝາຍອິດສະລາມນັ້ນເໝາະສົມກັບທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ແລະ ທຸກສະຖານທີ່, ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນນັ້ນທີ່ຂັດແຍ້ງກັບຜົນປະໂຫຍດອັນທ່ຽງທຳຂອງມະນຸດ, ເພາະວ່າມັນເປັນການປະທານລົງມາຈາກພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຊົງຮອບຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ມະນຸດຕ້ອງການ. ແລະ ມະນຸດກໍຕ້ອງການກົດໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງໃນຕົວຂອງມັນເອງ, ບໍ່ຂັດແຍ້ງກັນເອງ, ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ມວນມະນຸດ, ບໍ່ໄດ້ຖືກວາງຂຶ້ນໂດຍມະນຸດຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ, ແຕ່ຫາກເປັນສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບມາຈາກພະເຈົ້າ, ເພື່ອຊີ້ນຳມະນຸດໄປສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຸນງາມຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າຫາກພວກເຂົາຍຶດຖືມັນເປັນຫຼັກໃນການຕັດສິນ, ກິດຈະການຂອງພວກເຂົາກໍຈະດຳເນີນໄປຢ່າງທ່ຽງຕົງ ແລະ ພວກເຂົາກໍຈະປອດໄພຈາກການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງຊຶ່ງກັນແລະກັນ.

7. ທ່າທີ່ຂອງຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານສາດສະດາມຸຮຳມັດ ແລະ ການປະຕິຍານສະນັບສະນູນຕໍ່ທ່ານ.

ແນ່ນອນວ່າສາດສະດາທູດທຸກທ່ານຕ້ອງມີຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຂັດຂວາງການເຜີຍແຜ່ ແລະ ຂັດຂວາງຜູ້ຄົນບໍ່ໃຫ້ເຊື່ອ ຫຼື ເຮັດຕາມ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ກໍມີຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຫຼວງຫຼາຍທັ້ງຕອນທ່ານຍັງມີຊີວິດ ແລະ ຫຼັງຈາກເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ ແຕ່ອັລລໍຮ໌ ກໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານມີໄຊຊະນະເໜືອຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານທັ້ງຫມົດ, ມີການບັນທຶກການຍອມຮັບຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານທັ້ງຫລາຍຕັ້ງແຕ່ອະດີດຈົນຮອດປັດຈຸບັນວ່າທ່ານຄືສາດສະດາທູດທີ່ແທ້ຈິ່ງ ແລະ ທ່ານຍັງມີຄຳສອນແບບດຽວກັນກັບສາດສະດາທູດຍຸກກ່ອນທີ່ນຳມາແລ້ວຍັງຍອມຮັບວ່າທ່ານນັ້ນເວົ້າຄວາມຈິ່ງ ແຕ່ມີປັດໄຈຫລາກຫລາຍທີ່ຫັກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນສັດທາຕໍ່ທ່ານເຊັ່ນ : ການລົງໄຫລອຳນາດ, ຄວາມຢ້ານກະແສສັງຄົມ, ຊັບສິນທີ່ຕົນຫາໄດ້ຈາກຖານະຕຳແຫນ່ງຈະຫລຸດມືໄປເປັນຕົ້ນ.

ມວນການສັນລະເສິນທັ້ງຫຼາຍເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ.