Skip to content

এজনী মহিলাই হজ্জৰ উদ্দেশ্যে ৰাওনা হৈছে আৰু যাত্ৰা পথতে তাইৰ হায়েজ আৰম্ভ হৈছে, ঘৰৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছৰ পৰা পাঁচ দিনলৈকে হায়েজ অব্যাহত আছে। তাই মীক্বাতত উপস্থিত হৈ গোছল কৰি ইহৰামৰ নিয়ত কৰিছে- কিন্তু এতিয়াও হায়েজৰ পৰা পৱিত্ৰতা লাভ কৰা নাই। ইয়াৰ পিছত মক্কাত উপস্থিত হৈ হাৰাম শ্বৰীফৰ বাহিৰত অৱস্থান কৰিছে, হজ্জ বা ওমৰাৰ কোনো কামেই কৰা নাই। কিন্তু মিনাত দুদিন অৱস্থান কৰাৰ পিছত পৱিত্ৰতা লাভ কৰিছে, ইয়াৰ পিছত গোছল কৰি পৱিত্ৰ অৱস্থাত ওমৰাৰ যাৱতীয় কাম সম্পন্ন কৰিছে। কিন্তু তাৱাফে ইফাজাৰ সময়ত তাইৰ আকৌ তেজ দেখা দিছে। কিন্তু তাই লাজতে অভিভাৱকক একো নকৈ হজ্জৰ কাৰ্যাৱলী সম্পন্ন কৰিছে। ইয়াৰ পিছত ঘৰলৈ উভতি আহি অভিভাৱকক বিষয়টো ভাঙি পাতি কৈছে। এতিয়া ইয়াৰ বিধান কি?

السؤال

প্ৰশ্ন নং ১-

এজনী মহিলাই হজ্জৰ উদ্দেশ্যে ৰাওনা হৈছে আৰু যাত্ৰা পথতে তাইৰ হায়েজ আৰম্ভ হৈছে, ঘৰৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছৰ পৰা পাঁচ দিনলৈকে হায়েজ অব্যাহত আছে। তাই মীক্বাতত উপস্থিত হৈ গোছল কৰি ইহৰামৰ নিয়ত কৰিছে- কিন্তু এতিয়াও হায়েজৰ পৰা পৱিত্ৰতা লাভ কৰা নাই। ইয়াৰ পিছত মক্কাত উপস্থিত হৈ হাৰাম শ্বৰীফৰ বাহিৰত অৱস্থান কৰিছে, হজ্জ বা ওমৰাৰ কোনো কামেই কৰা নাই। কিন্তু মিনাত দুদিন অৱস্থান কৰাৰ পিছত পৱিত্ৰতা লাভ কৰিছে, ইয়াৰ পিছত গোছল কৰি পৱিত্ৰ অৱস্থাত ওমৰাৰ যাৱতীয় কাম সম্পন্ন কৰিছে। কিন্তু তাৱাফে ইফাজাৰ সময়ত তাইৰ আকৌ তেজ দেখা দিছে। কিন্তু তাই লাজতে অভিভাৱকক একো নকৈ হজ্জৰ কাৰ্যাৱলী সম্পন্ন কৰিছে। ইয়াৰ পিছত ঘৰলৈ উভতি আহি অভিভাৱকক বিষয়টো ভাঙি পাতি কৈছে। এতিয়া ইয়াৰ বিধান কি?

س48: سافرت امرأةٌ إلى الحجّ، وجاءتها العادة الشهريّة منذ خمسة أيامٍ من تاريخ سفرها، وبعد وصولها إلى الميقات اغتسلت وعقدت الإحرام، وهي لم تطهر من العادة، وحين وصولها إلى مكة المكرمة ظلت خارج الحرم، ولم تفعل شيئًا من شعائر الحجّ أو العمرة، ومكثت يومين في منًى، ثم طهرت، واغتسلت، وأدت جميع مناسك العمرة وهي طاهرٌ، ثمّ عاد الدم إليها وهي في طواف الإفاضة للحجّ، إلا أنها استحت، وأكملت مناسك الحجّ، ولم تخبر وليها إلا بعد وصولها إلى بلدها، فما حكم ذلك؟

الجواب

উত্তৰঃ

তাৱাফে ইফাজাৰ সময়ত তাই যি তেজ দেখা পাইছিল, সেইটো যদি হায়েজৰ তেজ হয়- যিটো তাই তেজৰ বৈশিষ্ট্য চাই অথবা বিষ অনুভৱৰ মাধ্যমত চিনিব পাৰিব- তেনেহ’লে তাইৰ সেই তাৱাফ সঠিক বুলি গণ্য নহ’ব। ইয়াৰ কাৰণে তাৱাফে ইফাজাৰ উদ্দেশ্যে তাই আকৌ মক্কালৈ উভতি আহিব লাগিব। ইয়াৰ পিছত তাই মীক্বাতৰ পৰা ওমৰাৰ ইহৰামৰ নিয়ত কৰি তাৱাফ, ছাঈ আৰু চুলি কাটি ওমৰাৰ যাৱতীয় কাম সম্পন্ন কৰিব লাগিব আৰু তাৰ পিছত তাৱাফে ইফাজা কৰিব লাগিব।

কিন্তু তাইৰ এই তেজ যদি হায়েজৰ তেজ নহয়, ভিৰৰ প্রচণ্ডতাত বা ভীতিৰ কাৰণে অথবা এনেকুৱা বেলেগ কোনো কাৰণত ওলাইছে, তেনেহ’লে তাইৰ তাৱাফ শুদ্ধ হ’ব, সেইসকল লোকৰ মতে যিসকলে তাৱাফৰ বাবে পৱিত্ৰতাক চৰ্ত নহয় বুলি কয়।

প্রথম মাছআলাত [হায়েজৰ তেজৰ ক্ষেত্রত] যদি তাই দূৰণিৱৰ্তী দেশৰ বাসিন্দা হয় যাৰ কাৰণে উভতি অহা সম্ভব নহয়, তেনেহ’লে তাইৰ হজ্জ সঠিক বুলি গণ্য হ’ব। কিয়নো তাই যিখিনি কৰিছে, তাতকৈ বেছি কৰাটো তাইৰ পক্ষে সম্ভৱ নহয়।

ﺟ48: الحكم في هذا: أنّ الدم الّذي أصابها في طواف الإفاضة إذا كان هو دم الحيض الّذي تعرفه بطبيعته وأوجاعه فإن طواف الإفاضة لم يصح، ويلزمها أن تعود إلى مكة؛ لتطوف طواف الإفاضة، فتحرم بعمرةٍ من الميقات، وتؤدّي العمرة بطوافٍ وسعيٍ، وتقصّر، ثم تطوف طواف الإفاضة.

أما إذا كان هذا الدم ليس دم الحيض، الدم الطبيعيّ المعروف، وإنما نشأ من شدّة الزّحام أو الروعة أو ما شابه ذلك، فإن طوافها يصحّ عند من لا يشترط الطهارة للطواف.

فإن لم يمكنها الرّجوع في المسألة الأولى، بحيث تكون في بلادٍ بعيدةٍ، فحجّها صحيحٌ؛ لأنها لا تستطيع أكثر ممّا صنعت.