ผู้หญิงคนหนึ่งได้เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์และประจำเดือนของเธอก็เริ่มมาหลังจากเธอออกเดินทางได้ 5 วัน เมื่อถึงมีกอตแล้ว เธอก็อาบน้ำและตั้งเจตนาอิห์รอม แต่เธอยังไม่สะอาดจากการมีประจำเดือน เมื่อเธอมาถึงมักกะฮ์ เธอไม่ได้เข้าไปในมัสยิดหะรอม และไม่ได้ประกอบพิธีกรรมใดๆ ที่เป็นการกระทำของพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ จากนั้นก็ไปพักอยู่ที่มินาเป็นเวลาสองวัน แล้วหลังจากนั้นเธอก็สะอาดจากประจำเดือน และได้ทำการอาบน้ำชำระร่างกาย และประกอบพิธีอุมเราะฮ์อย่างสมบูรณ์ในสภาพที่สะอาดจากประจำเดือน แต่เธอกลับมีเลือดออกมาอีกขณะที่กำลังตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์ แต่เธอรู้สึกอายและยังคงประกอบพิธีกรรมต่างๆ ของพิธีฮัจญ์อย่างครบทุกประการและไม่ได้แจ้งให้ผู้ปกครองของเธอทราบจนกระทั่งหลังจากที่เธอได้กลับมาถึงประเทศของเธอแล้ว ในกรณีนี้หุกุมของศาสนามีว่าอย่างไร?
السؤال
คำถามที่1:
ผู้หญิงคนหนึ่งได้เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์และประจำเดือนของเธอก็เริ่มมาหลังจากเธอออกเดินทางได้ 5 วัน เมื่อถึงมีกอตแล้ว เธอก็อาบน้ำและตั้งเจตนาอิห์รอม แต่เธอยังไม่สะอาดจากการมีประจำเดือน เมื่อเธอมาถึงมักกะฮ์ เธอไม่ได้เข้าไปในมัสยิดหะรอม และไม่ได้ประกอบพิธีกรรมใดๆ ที่เป็นการกระทำของพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ จากนั้นก็ไปพักอยู่ที่มินาเป็นเวลาสองวัน แล้วหลังจากนั้นเธอก็สะอาดจากประจำเดือน และได้ทำการอาบน้ำชำระร่างกาย และประกอบพิธีอุมเราะฮ์อย่างสมบูรณ์ในสภาพที่สะอาดจากประจำเดือน แต่เธอกลับมีเลือดออกมาอีกขณะที่กำลังตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์ แต่เธอรู้สึกอายและยังคงประกอบพิธีกรรมต่างๆ ของพิธีฮัจญ์อย่างครบทุกประการและไม่ได้แจ้งให้ผู้ปกครองของเธอทราบจนกระทั่งหลังจากที่เธอได้กลับมาถึงประเทศของเธอแล้ว ในกรณีนี้หุกุมของศาสนามีว่าอย่างไร?
س48: سافرت امرأةٌ إلى الحجّ، وجاءتها العادة الشهريّة منذ خمسة أيامٍ من تاريخ سفرها، وبعد وصولها إلى الميقات اغتسلت وعقدت الإحرام، وهي لم تطهر من العادة، وحين وصولها إلى مكة المكرمة ظلت خارج الحرم، ولم تفعل شيئًا من شعائر الحجّ أو العمرة، ومكثت يومين في منًى، ثم طهرت، واغتسلت، وأدت جميع مناسك العمرة وهي طاهرٌ، ثمّ عاد الدم إليها وهي في طواف الإفاضة للحجّ، إلا أنها استحت، وأكملت مناسك الحجّ، ولم تخبر وليها إلا بعد وصولها إلى بلدها، فما حكم ذلك؟
الجواب
คำตอบที่ 1:
หุกุมที่เกี่ยวกับกรณีนี้คือ หากเลือดที่ออกมาระหว่างการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์นั้น เป็นเลือดประจำเดือนซึ่งเธอสามารถรู้ได้จากลักษณะหรืออาการปวดของมัน ถือว่าการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์นั้นใช้ไม่ได้ และเธอจะต้องกลับไปที่มักกะฮ์เพื่อทำการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์ นั่นคือ เธอต้องครองอิห์รอมเพื่อประกอบพิธีอุมเราะฮ์จากมีกอต และประกอบพิธีอุมเราะฮ์ให้สมบูรณ์ด้วยการตะวาฟ สะแอ และตัดผม จากนั้นจึงทำการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์
แต่ ถ้าหากเลือดนั้นไม่ใช่เลือดประจำเดือน แต่เป็นเลือดที่ออกมาเนื่องจากความอึดอัดของสถานที่หรือสาเหตุอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน ดังนั้นในกรณีนี้ถือว่า การตะวาฟของเธอนั้นถูกต้อง ตามทัศนะที่ว่าไม่จำเป็นต้องมีน้ำละหมาดสำหรับการตะวาฟ
ในกรณีแรกข้างต้น คือหากเธอไม่สามารถกลับไปที่มักกะฮ์ได้เนื่องจากเธออาศัยอยู่ในประเทศที่ห่างไกล การประกอบพิธีฮัจญ์ของเธอจึงถือว่าถูกต้อง เนื่องจากเธอไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่าที่เธอได้ทำไปแล้ว
ﺟ48: الحكم في هذا: أنّ الدم الّذي أصابها في طواف الإفاضة إذا كان هو دم الحيض الّذي تعرفه بطبيعته وأوجاعه فإن طواف الإفاضة لم يصح، ويلزمها أن تعود إلى مكة؛ لتطوف طواف الإفاضة، فتحرم بعمرةٍ من الميقات، وتؤدّي العمرة بطوافٍ وسعيٍ، وتقصّر، ثم تطوف طواف الإفاضة.
أما إذا كان هذا الدم ليس دم الحيض، الدم الطبيعيّ المعروف، وإنما نشأ من شدّة الزّحام أو الروعة أو ما شابه ذلك، فإن طوافها يصحّ عند من لا يشترط الطهارة للطواف.
فإن لم يمكنها الرّجوع في المسألة الأولى، بحيث تكون في بلادٍ بعيدةٍ، فحجّها صحيحٌ؛ لأنها لا تستطيع أكثر ممّا صنعت.