Skip to content

پوښتنه: په څارویو د مهربانۍ آداب څه دي؟

الباب / الفصل
قسم الآداب الإسلامية

السؤال

س21: ما آداب الرفق بالحيوان؟

۲۱. پوښتنه: په څارویو د مهربانۍ آداب څه دي؟

الجواب

ج:1. أطعم الحيوان وأسقيه.

  • في الحديث:

قالوا: يا رسول الله، وإن لنا في البهائم أجرًا؟ قال: «في كل كبد رطبة أجر»

متفق عليه.

  • ومر رسول الله صلى الله عليه وسلم ببعير قد لحق ظهره ببطنه، فقال:

«اتقوا الله في هذه البهائم»

رواه أبو داود.

  1. الرحمة والشفقة وعدم تحميله ما لا يطيق.
  • في الحديث: قال عليه الصلاة والسلام:

«من رب هذا الجمل؟ لمن هذا الجمل؟ فجاء فتى من الأنصار فقال: لي يا رسول الله. فقال: أفلا تتقي الله في هذه البهيمة التي ملكك الله إياها؛ فإنه شكا إليَّ أنك تجيعه وتدئبه»

رواه أبو داود وأحمد.

تدئبه: أي تتعبه.

  1. لا أعذب الحيوان بأي نوع من العذاب والأذى.
  • في الحديث عن جابر رضي الله عنه، أن النبي صلى الله عليه وسلم مر عليه بحمار قد وسم في وجهه، فقال:

«أما بلغكم أني قد لعنت من وسم البهيمة في وجهها، أو ضربها في وجهها؟» فنهى عن ذلك.

رواه مسلم وأبو داود واللفظ له.

ج- ۱- څاروي ته خوراک او څښاک ورکوم.

په حدیث کې دي چې:

هغوی وویل: اې د الله رسوله! ایا موږ ته په څارویو کې هم ثواب شته؟ هغه وفرمایل: «په هر لانده ځیګر والا کې ثواب دی».

متفق علیه.

  • او رسول الله صلی الله عليه وسلم په يو اوښ تېرېده چې ملا يې تر خيټې پورې لګېدلې وه، نو ویې ويل:

«د دې چارپايانو اړوند له الله څخه وډار شئ»

ابوداود روایت کړی.

۲- ترحم او شفقت کول، او هغه څه پرې نه بارول چې وړلی یې نشي.

  • په حدیث کې: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي:

«د دې اوښ خاوند څوک دی؟ دا اوښ د چا دی؟» نو د انصارو يو ځوان راغی او ويې ويل: زما دی، اې د الله رسوله. نو هغه ورته وفرمايل: «آيا ته د دې څاروي په اړه له الله څخه نه وېرېږې چې الله تعالی يې ته خاوند ګرځولی یې؛ هغه ماته شکايت وکړ چې ته يې وږی ساتې او په دوامداره توګه يې په کار ستړی کوې».

دا حدیث ابو داود او احمد روایت کړی دی.

تدئبه: یعنې ستړی کوي يې.

۳- څارويو ته هیڅ ډول عذاب او ضرر نه رسوم.

  • له جابر رضي الله عنه څخه روایت دی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم پر یوه خره تېر شو چې پر مخ يې داغل شوی و، نو ویې فرمایل:

«ایا تاسو ته دا خبر نه دی رسیدلی چې ما په هغه چا لعنت ویلی چې څاروی پر مخ داغي، یا یې پر مخ وهي؟» نو له دې یې منع وفرمایله.

مسلم او أبو داود روایت کړی او الفاظ د هغه دي.