Beknopte samenvatting van de biografie van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem).
Samengesteld door Inleiding In de naam van Allah, alle lof zij aan Allah en vrede en zegeningen zij met het zegel der profeten. Wat volgt: Dit is een beknopte biografie van de leider van de profeten en boodschappers, het zegel der profeten en de leider van alle kinderen van Adam; hij (vrede zij met hem) is het beste voorbeeld en het goede rolmodel, van wie de wereld nooit een gelijke in grootheid heeft gekend. Zijn karakter was namelijk de Koran. Toen de moeder der gelovigen, Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn), werd gevraagd naar het karakter van de Boodschapper van Allah (vrede zij…
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
Beknopte samenvatting van de biografie van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem).
Samengesteld door
De Wetenschappelijke Commissie van de Vereniging voor de Dienstverlening van Islamitische Inhoud in diverse talen.
Inleiding
In de naam van Allah, alle lof zij aan Allah en vrede en zegeningen zij met het zegel der profeten. Wat volgt:
Dit is een beknopte biografie van de leider van de profeten en boodschappers, het zegel der profeten en de leider van alle kinderen van Adam; hij (vrede zij met hem) is het beste voorbeeld en het goede rolmodel, van wie de wereld nooit een gelijke in grootheid heeft gekend. Zijn karakter was namelijk de Koran. Toen de moeder der gelovigen, Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn), werd gevraagd naar het karakter van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), zei zij: "Lees je de Koran niet?" Ik zei: "Ja." Ze zei: "Voorwaar, het karakter van de Profeet van Allah, moge Allah's zegeningen en vrede op hem zijn, was de Koran." [Overgeleverd door Moeslim], En Allah zegt: (En waarlijk, jij (o Mohammed) hebt een uitmuntend karakter) [Al-Qalam: 4].
Wij bestuderen zijn gezegende levensgeschiedenis om daaruit lering en wijze lessen te putten. Hij is immers onze voorganger en ons grote voorbeeld, dat wij navolgen in geloof, daden en woorden, daarmee gehoor gevend aan de woorden van Allah, de Verhevene: (Voorwaar, in de Boodschapper van Allah hebben jullie een voortreffelijk voorbeeld, voor ieder die zijn hoop op Allah en de Laatste Dag heeft gevestigd en Allah veelvuldig gedenkt 21) [Soera Al-Ahzab 21].
Wij hebben deze levensbeschrijving opgesteld in een heldere en toegankelijke stijl, die geschikt is voor volwassenen en zich tevens uitstekend leent voor het onderricht aan kinderen. Daarbij hebben wij gekozen voor een verhalende opzet, waarin de gebeurtenissen uit het leven van de Profeet worden verweven met de lessen en inzichten die daaruit kunnen worden geput. De inhoud is geordend in overzichtelijke, opeenvolgende lessen, zodat zij gemakkelijk kan worden begrepen en eigen gemaakt.
We hebben ons hierin gericht op de fundamenten van de biografie en de belangrijkste gebeurtenissen ervan, zonder alle details uitputtend te behandelen. Deze begint vanaf zijn geboorte (vzmh) tot aan zijn overlijden (vzmh).
Wij vragen Allah, de Geweldige, dat het vruchten mag afwerpen, dat Hij het moge aanvaarden en dat Hij ons en jullie moge vergeven.
Les 1: De doeleinden van de goddelijke boodschappen
Alle goddelijke boodschappen delen grootse doeleinden en deze kunnen als volgt worden samengevat:
De eerste: Het uitnodigen van de schepping tot de aanbidding van alleen Allah en het verlaten van de aanbidding van alles behalve Hem. De Verhevene zegt: (En Wij hebben geen enkele boodschapper voor jou gezonden zonder aan hem te opbaren: “Er is er geen die het recht heeft om aanbeden te worden behalve Mij, aanbid Mij dus 25) [Soera Al-Anbiya:25].
De tweede: de mensen uit de duisternissen van ongeloof en veelgodendom naar het licht van het geloof in de absolute eenheid van Allah leiden. Allah, de Verhevene, zegt: (Allah is de behoeder van degenen die geloven. Hij brengt hen uit de duisternis naar het licht. (En voor) de ongelovigen zijn er bondgenoten van de taaghoet. Zij leiden hen van het licht naar de duisternis (zoals de joden die Mohammed niet erkenden). Zij zijn de bewoners van het hellevuur, waarin zij eeuwig en altijd zullen verblijven) [Soera Al-Baqara: 257], En Allah zegt: (Waarin Allah al degenen leidt die Zijn genoegen zoeken en wegen naar vrede en Hij brengt hen door Zijn wil uit de duisternissen naar het licht en leidt hen op het rechte pad 16) [Soera Al-Ma'idah:16].
De derde: Dat de schepselen elkaar niet als heren naast Allah nemen. Allah, de Verhevene, zegt: (Zeg: “O Mensen van het Boek, kom tot het gelijkluidende woord dat tussen jullie en ons is, namelijk dat wij geen ander aanbidden dan Allah en dat wij Hem geen deelgenoten toekennen. En dat wij elkaar – naast Allah – zeker niet als heren plaatsen.” Als zij zich dan afkeren, zeg: “Wees getuigen dat wij moslims zijn. 64) [Soera Al-Imran:64], En Allah zegt: (Nog zal Hij jullie bevelen om engelen en profeten voor heren (als goden) aan te nemen. Zou hij jullie bevelen ongelovig te zijn, nadat jullie je aan Allah Zijn wil onderworpen hebben? 80) [Soera Al-Imran:80].
De vierde: Het verwerpen van de taghoet. De Verhevene zegt: (...En iedereen die niet in afgoden gelooft, en in Allah gelooft heeft het waardevolste handvat gegrepen dat nooit zal afbreken. En Allah is de Alhorende, de Alwetende) [Soera Al-Baqarah: 256], De moslim dient er dan ook vast van overtuigd te zijn dat alles wat naast Allah wordt aanbeden, ten onrechte wordt aanbeden.
De vijfde: Het zich distantiëren van polytheïsme en de aanhangers ervan. Allah, de Verhevene, zegt: (Voorwaar er is een uitmuntend voorbeeld voor jullie in Ibrahiem en degenen met hem, toen zij tegen hun volk zeiden: “Waarlijk, wij zijn vrij van jullie en alles wat jullie naast Allah aanbidden, wij hebben jullie afgewezen en er is tussen jullie en ons een vijandschap begonnen en altijd durende haat - tot jullie alleen in Allah geloven...” [Soera Al-Moemtahinah:4].
Alle profeten (vrede zij met hen) riepen hun volkeren op tot deze grootse fundamenten.
De zesde: Dat de religie in zijn geheel voor Allah is. De Verhevene heeft gezegd: (Bestrijd hen totdat er geen geloofsvervolging meer is en de godsdienst volledig aan Allah is gewijd. Als zij echter ophouden, dan ziet Allah waarlijk alles wat zij doen 39) [Soera Al-Anfal:39], En Allah zegt: (Hij is het Die Zijn Boodschapper heeft gezonden met de rechte leiding en de ware godsdienst, opdat Hij deze boven alle andere godsdiensten zou doen zegevieren. Allah volstaat als Getuige 28) [Soera Al-Fath:28], De schepping aanbidt dus uitsluitend door middel van de Islam; Allah de Verhevene zegt: (En éénieder die een andere godsdienst dan de Islam zoekt, het zal nooit van hem geaccepteerd worden en in het hiernamaals zal hij één van de verliezers (in de hel) zijn 85) [Soera Al-Imran: 85].
De zevende: Het handelen naar de wetgeving van Allah in alle religieuze en wereldse zaken van het leven, en dat de mensen geen andere wetgeving volgen dan de wetgeving van Allah. Allah, de Verhevene, zegt: (Of hebben zij deelgenoten die hun als godsdienst hebben voorgeschreven wat Allah niet heeft toegestaan? Ware het niet vanwege het beslissende Woord, dan zou er reeds tussen hen zijn geoordeeld. De onrechtplegers wacht voorwaar een pijnlijke bestraffing 21) [Soera As-Shoera:21]
Les 2: Inleiding tot de biografie van de profeet
Ten eerste: De definitie van de biografie van de profeet:
De profetische biografie is de wetenschap die alles omvat wat ons is overgeleverd over het leven van de Boodschapper (vzmh), zijn soenna, zijn uiterlijke kenmerken, zijn karaktereigenschappen, zijn veldtochten en de door hem uitgezonden expedities, vanaf zijn geboorte tot aan zijn heengaan naar het Hoogste Gezelschap.
Ten tweede: de vruchten van de bestudering van de profetische biografie en het belang ervan:
1. Het ten volle verwezenlijken van de geloofsgetuigenis dat Mohammed de Boodschapper van Allah is: Door de levensgeschiedenis van de Boodschapper vzmh te leren kennen, zich te verdiepen in zijn handel en wandel en zijn weg te volgen, wordt de dienaar gesterkt in geloof en overtuiging en geeft hij steeds vollediger gestalte aan de getuigenis: '‘Mohammed is de Boodschapper van Allah".
2- Het voorbeeld en rolmodel: zodat de Profeet (vzmh) het baken is waardoor wij leiding vinden en het voorbeeld dat wij volgen in alle vlakken van ons leven. De Verhevene zegt: (Voorwaar, in de Boodschapper van Allah vinden jullie een voortreffelijk voorbeeld: voor eenieder die zijn hoop op Allah en de Laatste Dag vestigt en Allah veelvuldig gedenkt) [Soera Al-Ahzab: 21].
3- Het begrijpen van de edele Koran: de levensloop is de praktische toepassing van de verzen van het Edele Boek; want zijn karakter (vrede zij met hem) was de Koran en hierdoor leert men de context van de neerzending en de doeleinden van de openbaring kennen.
4- Het begrijpen van de profetische Soenna: door middel van zijn standpunten en daden (vrede zij met hem) worden de betekenissen van zijn overleveringen en de praktische toepassingen ervan voor ons duidelijk.
5. Het aankweken van liefde voor hem (vzmh): liefde vloeit immers voort uit kennis. Zijn voortreffelijkheid en verheven status kunnen slechts naar waarde worden geschat door zich grondig te verdiepen in de bijzonderheden van zijn leven en in de offers die hij heeft gebracht.
6- Het trekken van lering en het verwerven van inzicht: Door lessen en wijsheden te putten uit zijn leven (vzmh). Hij is immers het voorbeeld bij uitstek van geduld in tijden van beproeving, dankbaarheid in tijden van voorspoed en standvastigheid onder alle omstandigheden.
7- Het verkrijgen van het geluk in beide werelden: er is geen succes in dit leven noch overwinning in het Hiernamaals, behalve door in zijn voetsporen te treden en zijn leiding als voorbeeld te nemen (vzmh).
Ten derde: Uit de leidraad van de vrome voorgangers bij het bestuderen van de biografie:
De vrome voorgangers beseften de waarde van deze wetenschap en legden zich met dezelfde zorg en toewijding toe op de bestudering ervan als op die van de Edele Koran:
Zayn al-Abidin Ali ibn al-Hoesayn ibn Ali (moge Allah tevreden zijn met hen) zei: "Ons werden de veldslagen en expedities van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) onderwezen, zoals ons een soera uit de Koran werd onderwezen."
Isma'il ibn Mohammaed ibn Sa'd ibn Abi Waqqas (moge Allah tevreden zijn met hen) heeft gezegd: "Mijn vader onderwees ons de veldtochten van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zei: "O mijn zonen, dit zijn de roemrijke daden van jullie voorvaderen, laat de herinnering eraan dus niet verloren gaan." [Zie: Al-Djami' li Akhlaq Ar-Rawi wa Adab As-Sami' door Al-Khatib Al-Baghdadi 2/287-288].
Les 3: De edele stamboom van de Profeet (vrede zij met hem):
Ten eerste: Zijn afstamming van vaderszijde:
Hij is de geschonken genade en de verleende gunst: Aboe al-Qasim Mohammed, de zoon van Abdoellah, de zoon van Abdoel-Moettalib, de zoon van Hashim, de zoon van Abd Manaf, de zoon van Qoesayy, de zoon van Kilab, de zoon van Moerrah, de zoon van Ka'b, de zoon van Loe'ayy, de zoon van Ghalib, de zoon van Fihr, de zoon van Malik, de zoon van An-Nadr, de zoon van Kinanah, de zoon van Khoezaimah, de zoon van Moedrikah, de zoon van Ilyas, de zoon van Moedar, de zoon van Nizar, de zoon van Ma'add, de zoon van Adnan.
En deze edele afstamming gaat terug tot de profeet van Allah, Ismaël, zoon van Ibrahim (vrede zij met hen beiden).
Ten tweede: Zijn afstamming van moederszijde:
Zij was: Amina bint Wahb Ibn Abd Manaf Ibn Zohra Ibn Kilab Ibn Moerra en de afstamming van de moeder van de Profeet (vrede zij met hem) komt samen met de afstamming van zijn vader bij de grootvader "Kilab Ibn Moerra", wat erop wijst dat zijn oorsprong aan beide zijden behoort tot de meest eerbare en reinste huizen van Qoeraish.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Zijn afstamming (vrede zij met hem) is verbonden met de vader van de profeten, Ibrahim (vrede zij met hem), wat de voortzetting van het profeetschap in deze gezegende stamboom bevestigt.
2- Zijn afstamming (vrede zij met hem) is absoluut de meest edele van alle afstammingen, de zuiverste in afkomst en de meest voortreffelijke. En Allah koos hem uit de beste stammen en de meest eervolle families. Dit wordt ondersteund door zijn uitspraak (vrede zij met hem): "Inderdaad, Allah heeft Kinanah uit de kinderen van Ismaël verkozen en Hij heeft Qoeraish uit Kinanah verkozen, en Hij heeft Bani Hashim uit Qoeraish verkozen en Hij heeft mij uit Bani Hashim verkozen." [overgeleverd door Moeslim].
Les 3: zijn geboorte (vrede zij met hem) en zijn jeugd:
Het overlijden van zijn vader: Zijn vader overleed, moge Allah vrede en zegeningen op hem zijn, terwijl hij nog een foetus in de baarmoeder van zijn moeder was.
Zijn geboorte: De Profeet (vzmh) werd geboren in Mekka in het Jaar van de Olifant, op een maandag. Er bestaat een meningsverschil over de bepaling van de datum en de maand van deze dag. Zo wordt er gezegd: op de tweede dag van Rabi' al-Awwal, en er wordt gezegd: op de derde dag ervan, en er wordt gezegd: op de negende, en er wordt gezegd: op de tiende, en er wordt gezegd: op de twaalfde. Er wordt ook gezegd dat hij in Safar werd geboren, en er wordt gezegd: in Rabi' al-Akhir.
De vrouwen die hem borstvoeding gaven: Ḥalima As-Saʿdiyya en Thuwayba, de slavin van zijn oom Aboe Lahab, gaven hem borstvoeding. Na zijn moeder was Thuwayba de eerste die hem op deze wijze voedde. Oemm Ayman — Baraka Al-Ḥabashiyya, de vrijgelatene van zijn vader — nam zijn verzorging op zich.
Het voorval van de splijting van de borst: Dit vond plaats toen hij (vzmh) nog klein was in de woestijn van Bani Sa'd; Djibril (vrede zij met hem) kwam naar hem toe terwijl hij met de jongens speelde en hij bijna vier jaar oud was. Hij spleet zijn borst, haalde er een bloedklonter uit en zei: (Dit is het aandeel van de duivel in jou), daarna waste hij zijn hart in een kom van goud met Zamzam-water. [overgeleverd door Moeslim].
Het overlijden van zijn moeder en zijn grootvader: Zijn moeder overleed toen hij zes jaar oud was, en zijn grootvader Abdoel Moettalib nam de zorg voor hem op zich. Vervolgens overleed zijn grootvader op achtjarige leeftijd, en zijn oom Aboe Talib nam daarna de zorg voor hem op zich.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- De Profeet (vzmh) werd als een wees geboren en zijn moeder overleed toen hij jong was. Hierin is troost voor degene die zijn vader of moeder op jonge leeftijd heeft verloren en des te meer voor degene die hen op latere leeftijd heeft verloren.
2- De zorg van Allah voor Zijn profeet sinds zijn jeugd en hiertoe behoort wat Allah zegt: (Heeft Hij jou niet als wees gevonden en een bescherming gegeven 6) [Ad-Doeha: 6]. Dat wil zeggen: Hij trof u aan terwijl u noch een moeder noch een vader had. Uw ouders waren overleden en u was nog niet in staat uw eigen zaken te behartigen. Daarop ving Allah u op, beschermde Hij u en liet Hij uw grootvader ʿAbd al-Moeṭṭalib voor u zorgen. Toen uw grootvader overleed, nam uw oom Aboe Ṭalib uw verzorging op zich.
3- Wij dienen te weten dat Allah de ware Beschermer en Verzorger van de mens is; deze Profeet (vzmh) groeide immers op als wees en Allah stelde iemand ter beschikking die de zorg voor hem op zich nam, vervolgens zond Hij hem naar de mensen en maakte Hij hem tot de beste van alle kinderen van Adam en een voorbeeld voor de werelden.
4- De reinheid van het hart van de Profeet (vrede zij met hem) en zijn bescherming tegen de influisteringen van de satan sinds zijn jeugd, want Allah, de Verhevene, heeft hem voorbereid op het profeetschap door zijn hart te reinigen, zowel fysiek als spiritueel.
5- Lering: Er is niets overgeleverd van de Profeet (vzmh), noch van zijn metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn, over het specificeren van de nacht van zijn geboorte, noch de dag ervan, met een viering of een specifieke vorm van aanbidding; daarom ligt al het goede in het volgen van hun leiding en het achterwege laten van wat zij niet hebben gedaan.
Les 4: Het leven van de Profeet (vzmh) vóór de missie. Dit is de fase die voorafging aan het neerdalen van de openbaring, waarin hij noch een profeet noch een boodschapper was.
Allahs bescherming van Zijn Profeet: De Profeet (vzmh) groeide op, ver verwijderd van de gebruiken en de afgoderij van de tijd van onwetendheid. Nooit wierp hij zich in aanbidding neer voor een afgod, nooit dronk hij bedwelmende drank en nooit maakte hij zich schuldig aan enige zedeloosheid. Van alle mensen bezat hij het edelste karakter en was hij het meest waarheidsgetrouw in zijn spreken. Zo kwam hij bekend te staan als ‘de Waarachtige, de Betrouwbare’. Hij onderhield de familiebanden, eerde zijn gasten en hielp de armen.
Zijn eerste reis naar de Levant: Op twaalfjarige leeftijd reisde hij samen met zijn oom Aboe Ṭalib naar de Levant.
De oorlog van Al-Fidjaar: Hij nam hieraan deel toen hij twintig jaar oud was, en deze vond plaats tussen Qoeraish en Kinaanah tegen Qais 'Ailaan. De rol van de Profeet (vzmh) hierin was dat hij "pijlen aanreikte" aan zijn ooms, oftewel dat hij de pijlen aan hen overhandigde zodat zij ermee konden schieten.
Het Verbond van Al-Foeḍoel: Hij was aanwezig bij de totstandkoming van dit verbond, waarbij de stammen van Mekka plechtig overeenkwamen iedereen die onrecht was aangedaan bij te staan totdat hem recht was gedaan.
Werk en levensonderhoud: Hij hoedde schapen voor de inwoners van Mekka tegen een vergoeding, daarna reisde hij voor de tweede keer naar Syrië als handelaar met de rijkdom van Khadija (moge Allah tevreden met haar zijn).
Zijn huwelijk: Toen Khadīja (moge Allah tevreden met haar zijn) zijn betrouwbaarheid en de zegen die op zijn handel rustte had opgemerkt, wenste zij met hem te trouwen. Hij trad met haar in het huwelijk toen hij vijfentwintig jaar oud was.
Zijn afzondering en aanbidding: Hij trok zich graag terug en wijdde zich in de grot van Hiraʾ aan de aanbidding van Allah. Hij nam voedsel en drinken als proviand mee en verbleef daar vervolgens verscheidene nachten in afzondering, totdat de openbaring tot hem kwam.
Herbouw van de Ka'aba: Toen hij vijfendertig jaar oud werd, herbouwde Qoeraish de Ka'aba en ontstond er een geschil over wie de zwarte steen op zijn plaats zou plaatsen, totdat ze bijna met elkaar in gevecht raakten. Ze kwamen overeen om de eerste die bij hen binnenkwam te laten oordelen, en dit was de Profeet (vzmh). Toen ze hem zagen, zeiden ze: "Dit is de Betrouwbare, wij zijn tevreden met hem." Hij legde het in een doek en gaf de stamhoofden de opdracht om de hoeken ervan vast te houden. Daarna hief hij het met zijn edele hand op en plaatste hij het op zijn plaats
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1. Allah behoedde Zijn Profeet (vzmh) reeds vóór zijn profetische zending voor afgoderij en zonden. Dit behoort tot de voorboden en duidelijke tekenen van zijn profeetschap.
2- Hij (vzmh) stond bekend als ‘As-Saadiq Al-Ameen’ (de oprechte en betrouwbare), en deze eigenschappen waren het sterkste bewijs voor zijn oprechtheid; want wie zich verre houdt van het liegen tegen de mensen, kan onmogelijk over Allah liegen.
3- De voortreffelijkheid van eerlijkheid en betrouwbaarheid: zij zijn de grootste eigenschappen van de gelovige, en hiermee verkrijgt de mens het vertrouwen van de mensen en hun liefde.
4. De Profeet (vzmh) hechtte groot belang aan het verwerven van een geoorloofd levensonderhoud en aan het werken met zijn eigen handen. Zo hoedde hij schapen en dreef hij handel. Dit leert ons, om ons in te spannen en de nodige middelen aan te wenden.
5. Nederigheid: De Profeet (vzmh) schaamde zich er niet voor om zijn werk als schaapherder te vermelden nadat hij Profeet was geworden, om ons te leren dat arbeid eervol is; hij (vzmh) zei: "Er is geen profeet die Allah heeft gezonden, zonder dat hij schapen heeft gehoed." [overgeleverd door Al-Boekhari].
6. Een uitmuntend verstand: Zijn optreden bij het plaatsen van de Zwarte Steen bewees een uitzonderlijke intelligentie en wijsheid in het voorkomen van bloedvergieten en het tevredenstellen van iedereen, een inzicht dat de voornaamste leiders van de Qoeraish-stammen was ontgaan.
Les 5: Het begin en de nederzending van de openbaring aan de Profeet (vzmh)
Het begin van de openbaring: De eerste tekenen van de openbaring en het profeetschap begonnen toen de Profeet (vrede zij met hem) de leeftijd van veertig bereikte.
Waarachtige dromen: De eerste voorboden van de openbaring waren de "waarachtige dromen"; iedere droom die hij (vzmh) in zijn slaap zag, kwam in de werkelijkheid uit als de heldere glans van de dageraad.
In de grot van Hira: Terwijl de Profeet (vzmh) zich afzonderde om te aanbidden in de grot van Hira, kwam de engel Djibriel (vzmh) naar hem toe met de openbaring van Allah de Verhevene.
De engel Djibriel (vzmh) kwam naar hem toe en zei: "Lees!" De Profeet antwoordde: "Ik ben niet in staat om te lezen." Dit herhaalde zich drie keer, en bij de derde keer las Djibriel hem het begin van soera Al-Alaq voor: (Lees in de naam van jouw Heer, Die alles heeft geschapen:1 Die de mens heeft geschapen uit een bloedklonter 2 Lees! Want je Heer is de meest Edele 3 Die door middel van de pen onderwees 4 Hij leerde de mens datgene wat hij niet kende 5) [Al-Alaq: 1-5] Dit waren de eerste verzen van de Koran die werden geopenbaard.
De steun van Khadijah, moge Allah tevreden met haar zijn, aan de Profeet (vzmh): De Profeet (vzmh) keerde terug naar zijn vrouw Khadijah, bevend vanwege de ernst van de situatie en hij vertelde haar over wat er was gebeurd, waarna zij hem versterkte door te zeggen: "Nee, bij Allah, Allah zal je nooit vernederen. Jij onderhoudt de familiebanden, spreekt de waarheid, draagt de last van de zwakken, helpt de arme behoeftige, verwelkomt de gast en steunt de rechtvaardige zaak in tijden van tegenspoed."
De opschorting van het openbaringsproces en de terugkeer ervan: Het openbaringsproces werd voor een korte periode opgeschort en de openbaring daalde daarna neer met het begin van Soera Al-Moeddathir: (O jij (o Mohammed), de omwikkelde1 Sta op en waarschuw2. En verheerlijk jouw Heer! 3 En reinig jouw kleden! (reinig jouw hart en je daden4 En blijf weg van de afgoden 5) [Al-Moeddathir: 1-5].
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- De veertigjarige leeftijd: Allah koos deze leeftijd voor het neerdalen van de openbaring, omdat deze de volmaaktheid van het verstand en de kracht van het begrip vertegenwoordigt, zoals Allah, Verheven is Hij, heeft gesproken: (...als hij de volledige kracht heeft en veertig jaar is geworden...) [Al-Ahqaf:15].
2- De Profeet (vzmh) bracht veertig jaar door onder zijn volk vóór zijn profeetschap en zijn voortreffelijke levensloop onder hen was het grootste bewijs voor de waarachtigheid van zijn profetie en zijn oproep.
3- Allah bereidde Zijn Profeet voor op de grootse taak van openbaring door middel van de ware droom en maakte de afzondering geliefd bij hem.
4- Het belang dat de moslim tijd vrijmaakt waarin hij zich afzondert met zijn Heer voor het gedenken van Allah en het overpeinzen van Zijn heerschappij.
5- De invloed van een goede vrouw: dit is duidelijk zichtbaar in de houding van Khadija (moge Allah tevreden zijn met haar) en haar troost aan haar echtgenoot. Zij is een voorbeeld van steun en bijstand in tijden van tegenspoed.
6- De redenering van Khadija (moge Allah tevreden zijn met haar) op basis van de karaktereigenschappen van de Profeet (vrede zij met hem) dat Allah hem zal beschermen; nobele karaktereigenschappen zijn immers een middel tot redding van het kwaad.
7- Het eerste wat de profeet in soera Al-Moeddaththir werd bevolen, is de oproep tot het monotheïsme van Allah en de waarschuwing tegen polytheïsme; het monotheïsme is immers het fundament van de religie en de belangrijkste verplichting.
Imam At-Tabari, moge Allah hem genadig zijn, zei in zijn uitleg over dit vers: En Zijn uitspraak: (Sta op en waarschuw 2). Allah, de Verhevene, zegt tegen Zijn Profeet Mohammed (vrede zij met hem): sta op uit uw slaap en waarschuw uw volk voor de bestraffing van Allah, degenen die deelgenoten aan Allah hebben toegekend en anderen dan Hem hebben aanbeden.
Les 6: De oproep van de Profeet (vrede zij met hem) in Mekka:
De geheime oproep: De oproep begon in Mekka in het verborgene gedurende ongeveer drie jaar; zo was de eerste van de vrouwen die de Islam omarmde zijn echtgenote Khadijah bint Khoewaylid, van de mannen Aboe Bakr as-Siddiq, van de jongens 'Ali ibn Abi Talib, van de vrijgelaten slaven Zayd ibn Harithah, en van de slaven Bilal al-Habashi, moge Allah tevreden over hen allen zijn.
Een selecte groep van de metgezellen geloofde in de oproep van Aboe Bakr, onder wie: Othman ibn Affan, Abd ar-Rahman ibn Awf, Sa'd ibn Abi Waqqas, Sa'id ibn Zaid en Aboe Oebaida ibn Al-Jarrah.
Het huis van Al-Arqam: De eerste moslims kwamen samen met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) in het huis van "Al-Arqam ibn Abi Al-Arqam" om de zaken van hun religie te leren en Allah te aanbidden, buiten het zicht van de polytheïsten.
De openbare oproep: Vervolgens beval Allah Zijn profeet om de waarheid openlijk te verkondigen, en Allah, de Verhevene, zei: (Verkondig daarom openlijk, dat wat je opgedragen is en keer je af van afgodenaanbidders 94) [Al-Hidjr: 94]. Daarna beval Allah, de Almachtige en Majesteitelijke, hem om zijn familie en stam op te roepen, en Hij, de Verhevene, zei: (En waarschuw je naaste verwanten.214) [Ashoe'ara:214], Daarop richtte de Profeet (vzmh) zich tot de mensen: hij riep hen op de eenheid van Allah te belijden en Hem alleen te aanbidden, verkondigde het Paradijs aan wie geloofde en waarschuwde wie verwierp voor het Hellevuur.
De vijandigheid van de polytheïsten en de eerste migratie: Toen de moslims hun religie openlijk beleden, verhevigde de vijandigheid van de polytheïsten jegens hen door spot en marteling; daarom verleende de Profeet (vrede zij met hem) zijn metgezellen toestemming om naar het land Abessinië te migreren, vluchtend om hun religie veilig te stellen.
De polytheïsten wilden de Profeet (vzmh) doden, maar Allah beschermde hem door middel van zijn oom Aboe Talib. Deze nam de Profeet (vzmh) steeds in bescherming en verdedigde hem, hoewel hij zelf de godsdienst van zijn volk bleef aanhangen.
De bekering van Hamza en Omar: De positie van de moslims werd versterkt door de bekering van de oom van de profeet (vrede zij met hem), Hamza ibn Abd al-Moettalib en Omar ibn al-Khattab (vrede zij met hen beiden); Ibn Mas'oed (moge Allah tevreden zijn met hem) zei: "Wij zijn altijd machtig gebleven sinds Omar de islam omarmde."
De boycot en de belegering: De Qoeaish kwamen overeen de Banoe Hashim en de Banoe al-Moeṭṭalib volledig te boycotten: zij zouden niets aan hen verkopen of van hen kopen, geen huwelijken met hen aangaan en niet met hen omgaan. Deze zware belegering in de vallei van Aboe Ṭalib duurde drie jaar, totdat enkele verstandige mannen uit de Qoeraish in verzet kwamen tegen dit onrechtvaardige verdrag, het verscheurden en zo een einde maakten aan de belegering. Toen bleek dat termieten het document volledig hadden aangevreten, met uitzondering van de woorden: ‘In Uw naam, o Allah’. Ook alle overige vermeldingen van Allahs naam waren onaangetast gebleven.
Het presenteren van de boodschap: De Profeet (vrede zij met hem) bleef zijn uitnodiging voorleggen aan de stammen tijdens de jaarlijkse bedevaartseizoenen, totdat hij de Ansaar onder de inwoners van Medina ontmoette, waarna zij in hem geloofden en een verbond met hem sloten om hem te steunen.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1 - De oproep begon in het geheim om geleidelijk verandering teweeg te brengen, ter bescherming van de eerste moslims en om aanhangers en helpers te verzamelen.
2- Khadija, Aboe Bakr en de eerste generatie komt een buitengewone verdienste toe; zij hebben immers hun levens en bezittingen opgeofferd en verdroegen geduldig het leed in tijden van tegenspoed.
3- De Profeet (vrede zij met hem) begon met het uitnodigen van zijn familie en zijn vrouw. Daarom dient de uitnodiger de bewoners van zijn huis niet te verwaarlozen bij het uitnodigen naar Allah, en bij het onderwijzen en adviseren van hen.
4- Het haasten naar het goede: uit hun levensverhaal leren wij het belang om proactief te zijn in het accepteren van de waarheid en het handelen ernaar, zonder aarzeling.
5- De weg van de oproep tot de islam vereist een lange adem; de Profeet (vrede zij met hem) oefende immers vele jaren geduld uit en aanvankelijk geloofden slechts weinigen met hem.
6- Het omarmen van de Islam door Omar ibn al-Khattab en Hamza (Moge Allah tevreden zijn met hen) was een overwinning en glorie voor de moslims, wat duidelijk maakt dat de oproep een kracht nodig heeft om deze te beschermen.
7- De bijeenkomst van de metgezellen in Dar al-Arqam was een bewijs voor het belang van verbondenheid, onderling contact en samenwerking in deugdzaamheid en godsvrees, en het belang van deugdzaam gezelschap.
8- De essentie van monotheïsme: Het is de eerste verplichting; daarom was "La ilaha illa Allah" het eerste wat de Profeet (vzmh) openlijk verkondigde in zijn oproep.
9- Een moslim dient zich niet te schamen voor zijn religie, maar deze openlijk met duidelijkheid en wijsheid uit te dragen, strevend naar de tevredenheid van Allah alleen.
10- Marteling, spot en onderdrukking zijn oude methoden waarmee de profeten en hun volgelingen werden geconfronteerd, en ons voorbeeld ligt in de standvastigheid van de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen.
11- De legitimiteit van de migratie: het achterlaten van de thuislanden en de bezittingen omwille van de geloofsovertuiging is voorgeschreven voor degene die niet in staat is om zijn religie in stand te houden, want de religie is het meest kostbare dat de mens bezit.
12 – De geloofsband vormt het fundament van de godsdienst, niet de band van ras of afstamming. Zoals de Profeet (vzmh) zijn oproep openlijk verkondigde en de mensen uitnodigde om uitsluitend de ene God te aanbidden, zo droeg Allah, de Verhevene, hem eveneens op zijn familie en naaste verwanten op te roepen. Daarmee werd vanaf het allereerste ogenblik ten overstaan van de mensen ondubbelzinnig duidelijk wat het uiteindelijke doel en de wezenlijke strekking van zijn profetische boodschap waren.
13 – De oproep tot Allah is de verantwoordelijkheid van iedere moslim. De edele metgezel al-Arqam ibn Abi al-Arqam al-Makhzoemi (moge Allah tevreden met hem zijn) stelde zijn woning in de beginperiode ter beschikking van de Profeet (vzmh), die haar als centrum voor de geloofsverkondiging gebruikte. Al-Arqam was nog een jonge man toen hij zich, omstreeks zijn zestiende levensjaar, tot de Islam bekeerde. Later nam hij samen met de Profeet (vzmh) deel aan verschillende veldtochten. Zijn jeugdige leeftijd weerhield hem er destijds niet van om, naar vermogen, bij te dragen aan de oproep tot Allah.
Les 7: Het overlijden van Khadijah en Aboe Taalib, en de uitnodiging aan de mensen van Taa'if:
Het jaar van verdriet: In het tiende jaar na de openbaring overleed de moeder der gelovigen, Khadijah (moge Allah tevreden zijn met haar), en overleed Aboe Talib, de oom van de Profeet (vrede zij met hem), die hem beschermde en verdedigde, maar hij stierf in ongeloof. Door hun overlijden werd het leed dat Qoeraish de Profeet (vrede zij met hem) aandeed heviger dan voorheen.
De uitnodiging aan de mensen van Taif: De Profeet (vrede zij met hem) vertrok naar Taif in de hoop bij hen bescherming voor zijn religie te vinden, maar zij beantwoordden zijn uitnodiging met afwijzing en spot. Sterker nog, ze hitsten hun dwazen tegen hem op en bekogelden hem met stenen totdat zijn nobele voeten bloedden.
Een toonbeeld van barmhartigheid: De Profeet (vrede zij met hem) verliet Ta'if met een bezwaard hart en op zijn terugweg zond Allah Jibril naar hem toe, samen met de engel van de bergen, die hem de keuze bood om, indien hij dat wenste, de twee bergen (Al-Achshabayn) over de inwoners van Mekka te laten sluiten om hen te vernietigen.
Zijn nobele antwoord: De Profeet (vzmh)) antwoordde de engel van de bergen met de barmhartigheid van de geduldige, en zei: "Integendeel, ik hoop dat Allah uit hun nageslacht mensen zal voortbrengen die uitsluitend Allah aanbidden en Hem in niets deelgenoten toekennen" [overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim].
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- De standvastigheid van de Profeet (vzmh): Zijn geduld kwam tot uiting in het verdragen van het verlies van zijn grootste steunpilaren (Khadiedjah en Aboe Taalib) in één jaar. Desondanks weerhield deze beproeving hem er niet van om zijn da‘wah (de oproep tot de Islam) voort te zetten.
2. Zijn verdediging van de Profeet (vzmh) heeft Aboe Talib niet gebaat om gered te worden van het Hellevuur, omdat hij als afgodendienaar stierf; goede daden zullen de verrichter ervan in het Hiernamaals immers niet baten, tenzij deze gebaseerd zijn op het geloof in Allah en oprechte toewijding aan Hem.
3- De fysieke en mentale schade die de Profeet (vrede zij met hem) in Ta'if heeft getroffen, is een les voor de moslim in opoffering en standvastigheid omwille van het verheffen van het woord van Allah.
4. Volmaakte vergeving wanneer men daartoe de macht heeft: de Profeet (vrede zij met hem) weigerde degenen die hem kwaad deden te vernietigen en gaf de voorkeur aan geduld met hen in de hoop dat Allah hun nageslacht zou leiden.
5. De Profeet (vrede zij met hem) was vol barmhartigheid jegens mensen, hij wenste leiding voor hen en niet de ondergang, in overeenstemming met de uitspraak van de Verhevene: En Wij hebben jou niet anders dan als genade voor de wereldwezens gestuurd 107) (Al-Anbiya'e: 107).
6 – Het vervullen van zijn plichten en het aanwenden van de beschikbare middelen: Een moslim dient zich voortdurend in te spannen om zijn geoorloofde doel te verwezenlijken, terwijl hij zijn vertrouwen stelt in Allah, de Almachtige en Majesteitelijke. Daarbij behoort hij alle beschikbare middelen aan te wenden die tot de verwezenlijking van dat doel kunnen bijdragen. Het ontbreken van een van deze middelen of het geringe aantal mensen dat hem steunt, mag hem niet ontmoedigen of van zijn streven weerhouden.
Les 8: Al Israa en Al Mi'raaj (De nachtreis en de hemelvaart) en het wonder van de splijting van de maan:
De reis van de Al Israa en Al Mi'raaj: Dit grootse wonder vond plaats na zijn vijftigste levensjaar (vrede zij met hem).
Het splijten van de borst van de profeet (moge Allah Zijn vrede en zegeningen met hem zijn): Aboe Dharr (moge Allah tevreden met hem zijn) rapporteerde dat de Boodschapper van Allah (vzmh) zei: “Terwijl ik mij in Mekka bevond, werd het dak van mijn huis geopend. Vervolgens daalde Djibriel (vzmh) neer, opende mijn borst en waste die met Zamzamwater. Daarna bracht hij een gouden schaal, gevuld met wijsheid en geloof, en goot de inhoud ervan in mijn borst. Vervolgens sloot hij mijn borst weer.” [overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim].
Al-Israa is zijn nachtreis (vzmh) van de Heilige Moskee in Mekka naar de Al-Aqsa Moskee in Jeruzalem.
Al-Mi'raaj: Het is zijn opstijging van de Al-Aqsa Moskee naar de hoogste hemelen, tot aan "de Uiteindelijke grens", wat een zeer grote boom is in de zevende hemel.
Allah zegt: (Verheerlijkt is Hij Die Zijn dienaar voor een nacht reis meenam van Al-Masjid al-Haram naar de verste Moskee (de Al Aqsa moskee) in de buurt die Wij gezegend hebben zodat Wij hem Onze tekenen kunnen laten zien. Waarlijk, Hij is de Alhorende, de Alziende 1) [Soera Al-Isra: 1].
Taferelen van barmhartigheid en macht: De Profeet (vrede zij met hem) zag in deze nacht de grootste tekenen van zijn Heer; hij zag het Paradijs en de Hel, ontmoette de profeten (vrede zij met hen) en ging hen voor in het gebed in de Al-Aqsa moskee. Allah, de Verhevene, sprak tot hem van achter een sluier zonder tussenpersoon,en legde hem de vijf gebeden op.
De houding van de mensen: Toen de Profeet (vrede zij met hem) 's ochtends in Mekka was en de mensen informeerde over wat er was gebeurd, werden de gelovigen gesterkt in hun geloof en overtuiging, terwijl de koppigheid en loochening van de ongelovigen heviger werden.
De splitsing van de maan: de polytheïsten vroegen van de Profeet Mohammad (vrede zij met hem) een tastbaar teken dat op zijn waarachtigheid wees. Daarop spleet Allah voor hem de maan in tweeën zodat de mensen het met eigen ogen zagen. Desondanks wendden de ongelovigen van Qoeraish zich af en zeiden: 'Dit is tovenarij.'
Allah zegt: (Het uur is nabij gekomen en de maan is gespleten 1 En als zij een teken zien, keren zij zich af en zeggen: “Dit is krachtige magie.” 2 [Al-Qamar 1-2]
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Allah, de Verhevene, is over alle dingen Almachtig, en de wonderen van de² Al-Israa en Al-Miraj en het splijten van de maan zijn niets anders dan een bewijs onder de bewijzen van Zijn alomvattende almacht, de Verhevene.
2- Deze reis vond plaats na het Jaar van Verdriet, als het ware als een geweldig eerbetoon aan de Profeet (vzmh), en als versterking voor zijn hart en troost voor hem na lange jaren van ontbering en leed op de weg van de Da'wah.
3- Het gebed is de enige vorm van aanbidding die in de hemel is opgelegd, rechtstreeks van Allah aan Zijn boodschapper zonder tussenkomst van de engel Djibriel (vrede zij met hem), wat wijst op de verheven status en het belang ervan in het leven van de moslim.
4- Allah heeft deze wonderen tot een duidelijk bewijs gemaakt voor de waarachtigheid van de profetie, maar wie zijn hart voor de waarheid heeft gesloten, hem zullen de tekenen niet baten, hoe groots ze ook zijn.
5 – Een belangrijk inzicht: Er is niet authentiek overgeleverd dat de Profeet (vzmh) of zijn metgezellen (moge Allah tevreden met hen zijn) de nacht van El-Israa en Al-Mi'raaj afzonderden voor een bijzondere viering of een specifieke vorm van aanbidding. Al het goede ligt dan ook in het volgen van hun leiding en in het nalaten van datgene wat zij niet hebben gedaan.
6 – Al-Israa en Al-M'raaj vonden zowel met lichaam als met ziel plaats, terwijl de Profeet (vzmh) in wakende toestand verkeerde. Juist daarin komen de grootsheid van dit wonder en de volkomenheid van Allah’s macht duidelijk tot uiting.
7. Voorwaar, bij elke moeilijkheid zijn gemak en verlichting te vinden: De moslim dient voorwaarts te gaan op zijn pad, geen acht te slaan op de moeilijkheden die hij zal tegenkomen, te vertrouwen op Allah, de Almachtige en Majesteitelijke, en te weten dat overwinning samengaat met geduld, dat verlichting komt te midden van benauwdheid en dat bij elke moeilijkheid gemak en verlichting te vinden zijn.
Les 9: De Ansar en de eerste en tweede belofte van Aqabah:
Ontmoeting met de Ansaar: In het elfde jaar van het profeetschap ontmoette de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een groep van de Ansaar (de inwoners van Medina) bij de 'Aqabah in Mina, nabij Mekka. Hij nam plaats bij hen en nodigde hen uit tot de Islam. Zij gaven gehoor aan zijn oproep en geloofden in hem. Toen zij terugkeerden naar Medina, brachten zij de tijding over hem en zijn boodschap over aan hun volk, totdat de Islam zich onder hen verspreidde. Er bleef geen enkel huis van de Ansaar over of er werd daarin gesproken over de boodschapper van Allah (vrede zij met hem).
De eerste belofte van Aqabah: In het twaalfde jaar van het profeetschap kwam een delegatie van de Aws en Khazraj (de Ansaar), en zij gaven de profeet (vrede zij met hem) "de eerste belofte van Aqabah". Hij onderwees hen de Islam en riep hen op om hem trouw te zweren. Hierop gaven zij hem hun belofte dat zij geen deelgenoten aan Allah zullen toekennen, niet zullen stelen, geen overspel plegen, geen kinderen zullen doden, niet zullen komen met laster die zij met hun handen en voeten fabriceren en de profeet (vrede zij met hem) niet ongehoorzaam zullen zijn in wat goed is.
Toen verduidelijkte hij hun de vergelding en zei: “Wie van jullie zijn verbintenis nakomt, diens beloning rust bij Allah. Wie zich aan iets daarvan schuldig maakt en daarvoor in deze wereld wordt bestraft, voor hem geldt die bestraffing als boetedoening. Wie zich aan iets daarvan schuldig maakt en door Allah wordt bedekt, diens zaak berust bij Allah: indien Hij wil, schenkt Hij hem vergiffenis, en indien Hij wil, bestraft Hij hem.” [overgeleverd door al-Boekhari en Moeslim].
De eerste ambassadeur in de Islam: Nadat de eed van trouw was afgelegd en de jaarlijkse bedevaart ten einde was gekomen, zond de Profeet (vrede zij met hem) met deze mensen die de eed hadden afgelegd de eerste ambassadeur in de Islam mee, om de nieuwe moslims in Medina de voorschriften van de Islam te onderwijzen en hen inzicht in de religie bij te brengen. Voor deze taak koos hij een jongeman uit de Islamitische jeugd, behorend tot de allereersten die het geloof omarmden, namelijk Moes'ab ibn Oemair, mag Allah tevreden zijn met hem.
De tweede belofte van Aqabah: In het dertiende jaar van het profeetschap vertrok een grotere delegatie om de profeet (vrede zij met hem) te ontmoeten. Zij zwoeren hem trouw middels de "tweede belofte van Aqabah" en verbonden zich ertoe hem te beschermen en te steunen als hij naar hen zou migreren, en hem te verdedigen tegen datgene waartegen zij zichzelf, hun families en hun kinderen verdedigen.
De geweldige winst: de Ansaar vroegen de boodschapper van Allah (vrede zij met hem): “Wat zal ons ten deel vallen wanneer wij deze eed van trouw nakomen, o Boodschapper van Allah?” Daarop antwoordde de Profeet (vzmh) hun met één enkel woord: “Het Paradijs.” Vervolgens legden zij hem vol oprechtheid en vreugde de eed van trouw af.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1. De voortdurende inzet van de Profeet (vzmh) om de Islam onvermoeibaar aan iedereen te presenteren, is een geweldig voorbeeld voor de uitnodigers; standvastigheid en overtuiging zijn immers de sleutel tot succes.
2. De voortreffelijkheid van de Ansar: De positie van de inwoners van Medina komt naar voren in hoe snel zij reageerden op de waarheid en in hun vastbeslotenheid om de Islam te verspreiden onder hun familieleden en buren, totdat het goede zich over hun gebieden verspreidde.
3- De twee beloften van Aqabah waren het fundament voor de oprichting van de Islamitische staat; aangezien zij het verbond tot gehoorzaamheid, de bescherming van de Profeet (vrede zij met hem) en het steunen van zijn religie omvatten.
4- De Profeet (vrede zij met hem) beloofde de Ansaar geen posities of rijkdommen in ruil voor hun steun, maar hij beloofde hun het Paradijs, om ons te leren dat de ware winst voor de gelovige het welbehagen van Allah en Zijn blijvende gelukzaligheid is.
5. De Ansar (moge Allah tevreden zijn met hen) hebben de Profeet (vrede zij met hem) trouw gezworen om hun levens en bezittingen op te offeren uit liefde voor Allah en Zijn Boodschapper, waardoor zij het verdienden dat hun beloning het Paradijs zou zijn.
6- Profijt: Al-‘Aqaba is een gebied in Mina, nabij Mekka. De Profeet (vzmh) koos deze plaats om de Ansaar in het geheim te ontmoeten, omdat zij beschut tussen de bergen lag en aan het zicht van de Qoeraish was onttrokken.
Les 10: De migratie van de Profeet naar Medina
Dit is de beslissende historische reis die de loop van de geschiedenis veranderde en waarmee de fase van de opbouw van de Islamitische Staat begon:
Toestemming voor de migratie en het begin van het vertrek: Toen de tweede eed van trouw bij Al-Aqaba was voltooid en de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) verzekerd was van de steun van de mensen van Medina, gaf hij zijn metgezellen toestemming om te migreren, zodat zij in veiligheid en vrede zouden zijn. De metgezellen vertrokken uit verlangen naar wat zich bij Allah bevindt; zij verlieten hun huizen, bezittingen en families, en trokken in afzonderlijke groepen weg, verborgen voor de ogen van Qoeraisj, sommigen van hen te voet en anderen bereden. De Profeet, vrede zij met hem, bleef in Mekka in afwachting tot zijn Heer hem toestemming zou geven om te vertrekken, vergezeld door zijn metgezel Aboe Bakr en Ali ibn Abi Talib, moge Allah tevreden met hen beiden zijn.
De samenzwering van Dar An-Nadwah en Allahs bescherming van Zijn Profeet: Toen Qoeraish zagen dat de metgezellen van de Profeet (vrede zij met hem) bescherming en kracht hadden verworven in Medina, vreesden zij de verspreiding van zijn religie. Daarom kwamen de leiders van hun ongelovigen bijeen in "Dar An-Nadwah" om te overleggen. Zij kwamen overeen om de Profeet (vrede zij met hem) te doden met een slag van één man uit elke stam, zodat zijn bloed over de stammen verdeeld zou raken. Maar Allah de Verhevene stelde Zijn Profeet op de hoogte van hun list en gaf hem toestemming voor de emigratie. Hierop gaf de Profeet (vrede zij met hem) Ali ibn Aboe Talib, moge Allah tevreden zijn over hem, de opdracht om in zijn bed te slapen; om de ongelovigen in de waan te laten dat hij zich nog steeds in het huis bevond en om de toevertrouwde bezittingen terug te geven aan hun rechtmatige eigenaren. Hij (vrede zij met hem) vertrok te midden van hen terwijl zij hem niet zagen, want Allah had hun ogen voor hem verblind.
In de Grot van Thawr en de Goddelijke nabijheid: De Profeet (vrede zij met hem) vertrok met zijn metgezel Aboe Bakr As-Siddieq en zij begaven zich naar de "Grot van Thawr" om zich daarin te verbergen en zij verbleven daar drie dagen. In de tussentijd spanden de Qoeraish zich tot het uiterste in om naar hen te zoeken en loofden zij een grote beloning uit (honderd kamelen) voor degene die hen zou doden of gevangennemen. Toen de afgodendienaren bij de ingang van de grot stonden, vreesde Aboe Bakr voor het leven van de Profeet (vrede zij met hem) en zei: "Als een van hen maar onder zijn voeten zou kijken, zou hij ons zeker ontdekken'', Daarop stelde de Profeet (vrede zij met hem) hem met grote zekerheid gerust en zei: "O Aboe Bakr, wat denk jij van twee mensen, van wie Allah de derde is?" Daarop wendde Allah de afgodendienaren van hen af, ondanks dat zij zich zeer dicht bij hen bevonden.
De bouw van de Qoeba-moskee en de aankomst in Medina: Na het verlaten van de grot nam de Profeet (vrede zij met hem) een weg buiten het zicht van de ongelovigen, totdat hij het gebied "Qoeba" bereikte. Daar bouwde hij de eerste moskee in de Islam, namelijk de "Qoeba-moskee". Na enkele dagen vertrok hij naar Medina, waar de inwoners hem met onbeschrijfelijke vreugde en blijdschap ontvingen. De huizen trilden van de geluiden van de takbier en de tahmied, uit vreugde om zijn nobele komst.
De stichting van de staat en het voorschrijven van de jihad: Zodra hij (vrede zij met hem) zich in Medina had gevestigd, begon hij met de bouw van de "Moskee van de Profeet" om als zetel van de staat te dienen en stichtte hij een broederschap tussen de Moehajiroen en de Ansar opdat zij één eenheid zouden vormen. Toen de situatie zich stabiliseerde en de moslims kracht en weerbaarheid kregen, gaf Allah hun toestemming voor de jihad op Zijn weg om onrecht af te weren. Daarop openbaarde Allah Zijn woord: (Toestemming om te vechten is gegeven aan degenen die bevochten worden, omdat zij onrechtmatig behandeld zijn. En voorzeker, Allah is in staat om hen (tegen het onrecht) te helpen 39) [Al-Hadj: 39].
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- De grootheid van de zelfopoffering: de migratie van de Profeet (vzmh) en zijn metgezellen en het achterlaten van hun thuislanden en bezittingen was puur voor Allah, de Verhevene, en dit leert ons dat de religie kostbaarder is dan alles.
2 - De elegantie van Aboe Bakr As-Siddiq: aangezien hij de eer van het metgezelschap van de Profeet (vrede zij met hem) ontving tijdens de grootste reis en de bevestiging van zijn hoge status als de meest nabije persoon tot de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem).
3- Dat Allah, de Verhevene, de bescherming van Zijn Profeet (vzmh) op Zich heeft genomen en de list van de ongelovigen van hem heeft afgewend; want wie Allah aan zijn zijde heeft, voor hem is er geen overwinnaar.
4- Het vertrouwen van de Profeet (vrede zij met hem) op zijn Heer kwam tot uiting in de moeilijkste momenten in de grot, wat ons leert dat de verlichting komt met geduld en zekerheid in de goddelijke nabijheid.
5- De voortreffelijkheid van de Ansar: waarin de liefde van de inwoners van Medina voor de profeet (vrede zij met hem) en hun vreugde om hem zichtbaar werd; hetgeen hun goede aard aantoonde, en hoe zij Allah en Zijn Boodschapper oprecht steunden.
6- De jihad is voorgeschreven op het juiste moment, na de oprichting van de staat en het vermogen daartoe, en dit behoort tot de barmhartigheid van Allah en Zijn wijsheid in de zorg voor de omstandigheden van de moslims.
7- Het belang van de moskee in het leven van de moslims: Gezien de positie en het belang van de moskee in het leven van de moslims, was het eerste wat de profeet (vrede zij met hem) deed terwijl hij op weg was naar Medina, het bouwen van de Qoeba-moskee. Daarna, toen hij Medina binnenkwam, bouwde hij de moskee van de profeet op zijn huidige, bekende locatie.
Les 11: Het begin van Jihad op de weg van Allah de Verhevene, en de grote slag bij Badr:
Het begin van de expedities en militaire campagnes:
De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ondernam eenentwintig expedities, waarvan de eerste de Slag van al-Abwa (Waddan) was in het tweede jaar van de Hidjra, en de laatste de Slag van Taboek (al-Oesrah) in Radjab van het negende jaar van de Hidjra en hij stuurde militaire campagnes uit.
En de expeditie: Is wanneer de Profeet (vzmh) uittrok en de moslims persoonlijk leidde, ongeacht of er een strijd plaatsvond of niet.
En de sariyyah: de expeditie waaraan de Profeet (vrede zij met hem) niet heeft deelgenomen en er kan daarin een gevecht plaatsvinden, en het kan zijn dat dit niet gebeurt, en over het algemeen is het aantal (deelnemers) van de sariyyah klein.
De Grote Slag bij Badr in het tweede jaar na de hidjra:
De aanleiding voor deze slag was dat de Profeet (vrede zij met hem) vernam dat er een grote karavaan van de Qoeraish, met veel rijkdommen, vanuit Ash-Shaam in aantocht was. Hij riep de mensen op om deze te onderscheppen en vertrok met ruim driehonderdtien mannen, als bestraffing voor de Qoeraish, aangezien zij de Moehajirien uit hun stad hadden verdreven, hun huizen en eigendommen in beslag hadden genomen en hun rijkdommen hadden geroofd. Het nieuws bereikte de Qoeraish, waarna zij dertienhonderd strijders of meer verzamelden. De Profeet (vrede zij met hem) raadpleegde zijn metgezellen en zij besloten de confrontatie aan te gaan. De strijd vond plaats in de maand ramadan, waarin het leger van de Islam en het leger van het ongeloof elkaar troffen en het gevecht hevig oplaaide. Allah schonk Zijn Profeet daarin een geweldige en doorslaggevende overwinning. Veertien mannen van de moslims stierven als martelaar en van de ongelovigen werden er zeventig gedood en zeventig gevangengenomen. De meesten van hen behoorden tot de prominenten en leiders van de ongelovigen van de Qoeraish. Zo schonk Allah eer aan de Islam en de moslims en vernederde Hij de afgoderij en de afgodendienaren. En alle lof zij Allah, de Heer der werelden.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1 – De rechtmatigheid van de jihad op de weg van Allah, om het woord van Allah te verheffen, de Islam te verspreiden, rechtvaardigheid te vestigen en onderdrukking en onrecht uit te bannen.
2- De Profeet (vrede zij met hem) is de leider die als voorbeeld dient en de moedige die als model dient: hij die er persoonlijk op uittrekt om de ongelovigen te bestrijden.
3 – De rechtmatigheid van het in beslag nemen van de bezittingen van de strijdende ongelovigen, het afsnijden van de handelsroute van de Qoeraish en het economisch verzwakken van hen; dit was de voornaamste reden voor de grote slag bij Badr.
4- Het overleg van de Profeet (vrede zij met hem) met zijn metgezellen over het uittrekken en de confrontatie: en daarin ligt de wettigheid van overleg in alle zaken, en in het bijzonder de belangrijke daarvan.
5. Allah staat de kleine gelovige groep bij tegen de grote ongelovige groep: zoals Hij de Profeet (vzmh) en zijn metgezellen heeft bijgestaan tegen de ongelovigen van Qoeraish, terwijl hun aantal vele malen groter was dan het aantal moslims.
6- De moed van de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen: want zij stonden tegenover een veelvoud van hun eigen aantal en uitrusting.
7- Allah is degene die verheft wie Hij wil en vernedert wie Hij wil: zo heeft Hij de mensen van de Islam in Badr verheven en de mensen van de afgoderij vernederd.
8- Enkele wijsheden achter het voorschrijven van jihad op de weg van Allah:
a- De mensen uitnodigen naar de Islam en hen leiden uit de aanbidding van dienaren naar de aanbidding van de Heer der dienaren; Allah, de Verhevene, zegt: (En bestrijd hen totdat er geen vervolging meer is en de godsdienst geheel aan Allah toebehoort. Indien zij echter ophouden, dan is er geen vijandigheid toegestaan, behalve tegenover de onrechtplegers 193) [Al-Baqara: 193].
b- Het afweren van de aanval op de moslims; De Verhevene zegt: (En bestrijd hen totdat er geen vervolging meer is en de godsdienst geheel aan Allah toebehoort. Indien zij echter ophouden, dan is er geen vijandigheid toegestaan, behalve tegenover de onrechtplegers 190) [Al-Baqara: 190].
Les 12: Slag bij oehoed en wat daarop volgde:
En dit is de slag waarin de grote lessen in gehoorzaamheid tot uiting kwamen, en waarin de oprechte liefde van de metgezellen voor hun Profeet (vrede zij met hem) en het opofferen van hun levens zichtbaar werden.
Oorzaken van de veldslag en de voorbereiding daarop: De veldslag van Oehoed in het derde jaar na de migratie had meerdere oorzaken; de belangrijkste daarvan was de wens van de polytheïsten om wraak te nemen voor hun doden en hun nederlaag op de dag van Badr. Hierdoor brachten de Qoeraish drieduizend strijders bijeen onder leiding van Aboe Soefian. Daartegenover trok de Profeet (vrede zij met hem) eropuit met duizend van zijn metgezellen om hen tegemoet te treden. Terwijl het leger onderweg was, keerde de leider van de hypocrieten, Abdoellah bin Oebayy bin Saloel, terug met een derde van het leger en zij namen niet deel aan het gevecht.
De gebeurtenissen van de slag en het onheil van de ongehoorzaamheid: De twee legers troffen elkaar bij Oehoed en er brak een hevige strijd uit waarin de afgodendienaren in het begin werden verslagen. Daarna daalden boogschutters van de moslims van de berg af, terwijl de Profeet (vrede zij met hem) hen had bevolen om niet af te dalen, ongeacht de omstandigheden. Vanwege de ongehoorzaamheid van de boogschutters aan dit bevel, omsingelde het leger van de ongelovigen de moslims en werd een groot aantal moslims gedood. De Verhevene zegt: (Allah heeft Zijn belofte aan jullie voorzeker vervuld, toen jullie hen met Zijn toestemming neervelden, totdat jullie de moed verloren, met elkaar van mening verschilden over het bevel en ongehoorzaam werden, nadat Hij jullie had laten zien wat jullie verlangden. Onder jullie waren er die het wereldse leven begeerden, en onder jullie waren er die het Hiernamaals begeerden. Vervolgens wendde Hij jullie van hen af om jullie op de proef te stellen. Voorzeker, Hij heeft jullie vergeven. En Allah is vol gunst jegens de gelovigen 152) [Soera Al-Imran:152].
De hevigheid van de beproeving en de opofferingen van de metgezellen: De Slag bij Oehoed behoorde tot de zwaarste veldslagen die de Profeet (vzmh) heeft meegemaakt. Een van zijn voortanden brak af en twee metalen ringen van zijn maliënkolderhelm —(die het hoofd beschermde) drongen in zijn edele gelaat. De beproeving was bijzonder zwaar, maar Allah, de Verhevene, behoedde hem. Tijdens de strijd sneuvelden zeventig metgezellen als martelaren (moge Allah tevreden met hen zijn). Onder hen bevond zich de leider der martelaren, Hamza ibn ‘Abd al-Muttalib, de oom van de Profeet (vzmh). Tijdens deze veldslag kwam de oprechte liefde van de metgezellen voor hun Profeet (vzmh) duidelijk tot uiting: zij waren bereid hun leven op te offeren om hem te beschermen. Nadat de strijd ten einde was gekomen en de martelaren waren begraven, keerde de Profeet (vzmh) samen met zijn metgezellen terug naar Medina.
Een van deze gebeurtenissen was dat de Profeet (vrede zij met hem) uitkeek over de martelaren van Oehoed, om hen weende, en zei: "Ik ben een getuige over dezen op de Dag des Oordeels". En hij gaf het bevel om hen te begraven in hun bloed en hun kleding, zonder hen te wassen. Hij plaatste twee mannen samen in een graf en gaf hierbij voorrang aan degene die het meeste van de Koran had gememoriseerd, om hun status te verheffen. Daarna zocht hij de overlevenden op, verzorgde hun wonden en versterkte hun vastberadenheid. Hij prees de dapperheid van Oem 'Ammarah en haar familie, en smeekte voor hen om zijn gezelschap in het paradijs, vanwege de geweldige standvastigheid en verdediging van hem die hij van hen had gezien. Toen zij klaar waren met de begrafenis, stelde hij al zijn metgezellen in rijen achter zich op. Daarop loofden zij Allah en prezen Hem, zich overgevend aan Zijn bevel en Hem dankend voor de zegen van geduld en djihad.
Slag bij Hamra Al-Asad: Deze slag vond slechts één dag na oehoed plaats, en de reden hiervoor was wat de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) bereikte over Aboe Soefyan bin Harb, dat hij met Qoeraish wilde terugkeren naar Medina om de overgebleven metgezellen van de profeet (vrede zij met hem) uit te roeien. Daarop beval de profeet (vrede zij met hem) de mensen om uit te trekken en hij stelde als voorwaarde dat niemand met hem mocht uittrekken behalve wie had deelgenomen aan de strijd op de dag van oehoed; dus trokken zij uit, ondanks de verwondingen die zij hadden. Toen Aboe Soefyan over hen hoorde, werd hij bang en keerde hij met degenen die met hem waren terug naar Mekka.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1 - De slechte gevolgen van zonden en ongehoorzaamheid: want wat de boogschutters hebben begaan aan ongehoorzaamheid jegens de boodschapper (vrede zij met hem), heeft geleid tot grote en enorme schade voor de moslims.
2- De status van de Profeet (vrede zij met hem) en zijn moed: hij vocht namelijk zelf en raakte gewond op de weg van Allah, vrede en zegeningen zij met hem.
3- De voortreffelijkheid van de Metgezellen, moge Allah tevreden zijn met hen: hun zelfopoffering op de weg van Allah en hun bescherming van Zijn Boodschapper (vrede en zegeningen zij met hem).
4- Het onderscheiden van de gelovige van de huichelaar: de mensen van hypocrisie keerden namelijk terug en namen niet deel aan de slag bij Oehoed, met aan hun hoofd Ibn Saloel, de leider van de huichelaars.
5- De impact van de opofferingen van de Metgezellen: Ware het niet voor Allah en vervolgens hun opofferingen, moge Allah tevreden zijn met hen, dan zou de islam niemand hebben bereikt, want Allah heeft hen tot de oorzaak gemaakt; imam Ibn al-Qayyim, moge Allah de Verhevene hem genadig zijn, zei:
Zij zijn de volgelingen van de profeet en zijn partij.. en zonder hen zou er op aarde geen moslim zijn.
6- Het vertrek van de metgezellen naar "Hamra al-Asad" met hun bloedende wonden, één dag na de slag bij "Oehoed". Dat zij aldus gehoor gaven aan de Profeet (vrede zij met hem) was het grootste bewijs van de kracht van het geloof en de verheven vastberadenheid die zich niet door pijn laat overwinnen.
Les 13: Slag van Al-Khandaq (Al-Ahzaab), in het vijfde jaar na de migratie:
De gebeurtenissen van deze slag begonnen toen de joden het verdrag verbraken dat zij met de Boodschapper (vzmh) hadden gesloten en de verschillende Arabische stammen ophitsten en verzamelden om Medina aan te vallen, met als doel de moslims en hun opkomende staat te vernietigen. Zo verzamelde zich vanuit de polytheïstische stammen een enorm leger van tienduizend strijders onder leiding van Aboe Soefjaan bin Harb, terwijl het leger van de Profeet (vzmh) uit slechts drieduizend strijders bestond.
Toen de Profeet (vrede zij met hem) hoorde van hun komst, raadpleegde hij zijn metgezellen, waarop de nobele metgezel Salman al-Farsi (moge Allah tevreden met hem zijn) hem adviseerde om een "gracht" rondom de stad Medina te graven om te dienen als een ondoordringbare barrière die haar beschermt tegen het binnendringen van de vijanden. De Profeet (vrede zij met hem) was onder de indruk van zijn mening en gaf de opdracht om deze uit te voeren. De Profeet (vrede zij met hem) beperkte zich niet slechts tot het geven van instructies, maar toonde de prachtigste voorbeelden van nederigheid en diende als een rolmodel door daadwerkelijk samen met de metgezellen deel te nemen aan het graven van de gracht en de ontberingen met hen te doorstaan.
De bondgenoten trokken massaal naar Medina en belegerden de stad, totdat de nood voor de moslims hevig werd door de lange duur van de belegering. Angst en zware honger kwamen voor hen samen, en de Koran beschrijft deze benarde situatie met de woorden van de Verhevene: En toen zij tot jullie kwamen van boven en van beneden en toen de ogen wild (uit angst) werden en de harten in hun kelen klopten, en toen jullie valse vermoedens kregen over Allah. Daar werden de gelovigen beproefd en door een zware beproeving door elkaar geschud. [Soera Al-Ahzab 10-11].
Te midden van deze crisis verschenen de wonderen van de Profeet (vrede zij met hem). Allah zegende het weinige voedsel totdat het hele leger verzadigd was, en hij verkondigde zijn metgezellen de blijde tijding van de verovering van de landen van Perzië en de Romeinen, ondanks de benarde situatie, om hun vastberadenheid te versterken. Toen de nood het hoogst was, wendde de Profeet (vrede zij met hem) zich tot zijn Heer met een oprecht gebed om de moslims verlichting te schenken. Allah verhoorde hem en stuurde een hevige wind op de legers van de bondgenoten af die hun tenten wegrukte en zond engelen neer die angst in hun harten wierpen. Hierdoor vielen hun gelederen uiteen en vertrokken zij onverrichter zake, waarna de veiligheid in Medina terugkeerde. Allah, de Verhevene, zegt: (O jullie die geloven! Gedenk Allahs gunst over jullie wanneer jullie een leger tegenkwamen en Wij wind en een leger tegen hen stuurden die jullie niet gezien hebben. En Allah is Alziend over wat jullie doen 91) [Al-Ahzab 9].
De Verhevene zegt: (En Allah deed degenen die ongelovig waren terugkeren, vervuld van hun woede, zonder dat zij enig voordeel hadden behaald. En Allah behoedde de gelovigen voor de strijd. En Allah is Alsterk, Almachtig 25) [Soera Al-Ahzab 25].
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Dat de vijanden van de Islam zich, ondanks hun verschillende geloofsovertuigingen, kunnen verenigen om de moslims te bestrijden, en dit behoort tot de wetmatigheden van Allah in Zijn schepping, namelijk de voortdurende strijd tussen de waarheid en de valsheid, wat constante waakzaamheid en een goede voorbereiding vereist.
2 – De veldslag benadrukt de verdiensten van Salman al-Farisi (Moge Allah tevreden met hem zijn) en de relevantie van onderling overleg in de islam.
3- Het feit dat de Profeet (vrede zij met hem) de vermoeidheid met zijn metgezellen deelde, bevestigt dat de succesvolle leider degene is die het voortouw neemt in het werk, bescheiden is tegenover degenen onder zijn hoede en een goed voorbeeld voor hen is.
4- Het graven van de loopgraaf leert ons de noodzaak van het leveren van alle mogelijke inspanningen, het inzetten van de beschikbare toegestane middelen en het treffen van de oorzaken, gepaard met samenwerking in rechtschapenheid en godsvrees.
5- Het belang van zekerheid en geduld, want de Metgezellen toonden grote standvastigheid ondanks de belegering, waardoor de overwinning aan de zijde stond van de geduldigen die overtuigd waren van de belofte van Allah, zoals Allah de Verhevene zegt: (Onder de gelovigen zijn mannen die oprecht trouw zijn gebleven aan hetgeen zij Allah hadden beloofd. Sommigen van hen hebben hun gelofte reeds volledig vervuld, terwijl anderen nog wachten. En zij hebben hun verbond op geen enkele wijze gewijzigd 23) [Soera Al-Ahzab: 23].
6- Dit toont Allah Zijn genade voor Zijn dienaren, aangezien de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zijn metgezellen in de moeilijkste tijden verblijdde met de blijde tijding van de komende veroveringen.
7- De smeekbede is de sleutel tot de overwinning, want de balans van de strijd veranderde doordat de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) oprecht zijn toevlucht zocht tot zijn Heer, en hierin ligt het belang van het verrichten van smeekbeden.
8- Overwinning komt van Allah: hoe groot de kracht van de vijanden en hun aantal ook mogen zijn, voorwaar, Allah is de Sterke, de Almachtige, Die Zijn dienaren ondersteunt en helpt.
Les 14: Het Verdrag van Hoedaybiya, de slag bij Khaybar en de inhaal-Oemra (De duidelijke overwinning):
De Profeet (vrede zij met hem) zag in zijn droom dat hij en zijn metgezellen in veiligheid de Heilige Moskee binnentraden, met hun hoofden geschoren en hun haar kortgeknipt. De dromen van de profeten zijn een openbaring. Daarom vertelde hij dit aan zijn metgezellen en zij verheugden zich over het goede nieuws.
De profeet (vrede zij met hem) vertrok in Dhoe al-Qi'dah van het zesde jaar na de Hidjra met ongeveer veertienhonderd van de Moehajirien en de Ansar. Zij brachten het offerdier mee uit verering voor de Ka'ba en droegen slechts de wapens van een reiziger (de zwaarden in de scheden), om aan Qoeraish te bevestigen dat zij pelgrims voor de Oemra waren en geen strijders.
Het tegenhouden en de belofte van Ar-Ridwan: Toen de Qoeraish van hun tocht vernamen, besloten zij hen met geweld tegen te houden en sloegen zij hun kamp op bij 'Dhi Toewa'. Hierop veranderde de Profeet (vrede zij met hem) zijn route totdat hij halt hield in al-Hoedaybiyya. Daar vond een langdurige uitwisseling van berichten plaats, tijdens welke de Profeet (vrede zij met hem) Oethmaan ibn Affaan, moge Allah tevreden zijn met hem, stuurde om met hen te onderhandelen. Toen het nieuws van zijn dood zich verspreidde, riep de Profeet (vrede zij met hem) zijn metgezellen op tot de eed van trouw, waarbij zij zich verbonden om niet uit de strijd te vluchten. Zij zwoeren hem trouw onder de As-Samoera boom. Dit is de 'belofte van ar-Ridwan', waarover Allah heeft geopenbaard: (Voorwaar, Allah is tevreden met de gelovigen toen zij hun gelofte aan jou onder de boom aflegden...) [Al-Fath 48:18]
De bepalingen van het verdrag: Soehayl ibn 'Amr kwam als afgezant namens Qoeraish en er werd een akkoord bereikt over een verdrag dat ogenschijnlijk harde bepalingen bevatte, waaronder: het staken van de oorlog voor tien jaar, dat de moslims in dat jaar zouden terugkeren zonder de Oemra te verrichten, onder de voorwaarde dat zij het volgende jaar zouden terugkeren om hun Oemra te verrichten en slechts drie dagen in Mekka zouden verblijven en dat eenieder van Qoeraish die naar Mohammed (vrede zij met hem) kwam zonder toestemming van zijn voogd, naar hen teruggestuurd moest worden. Ondanks dat deze voorwaarden zwaar vielen bij sommige metgezellen, bekrachtigde de Profeet (vrede zij met hem) deze uit gehoorzaamheid aan het bevel van zijn Heer. Hij slachtte zijn offerdier en trad uit de gewijde staat, waarop de moslims hem volgden. In de nasleep hiervan heeft Allah, terwijl zij zich op de terugweg naar Medina bevonden, Zijn Woorden neergezonden: (Waarlijk, Wij hebben voor jou een duidelijke overwinninggeschonken 1 Zodat Hij jouw (o Mohammed) zonden uit het verleden en de toekomst moge vergeven. En zodat Hij Zijn begunstiging van jou moge voltooien, en jou op het rechte pad zal leiden 2 En zodat Allah jou zal voorzien van hulp 3) [Soera Al-Fath: 1-3]
De slag om Khaybar (de spoedige vrucht van het verdrag): Een van de grootste vruchten van het verdrag was de stabilisatie van het zuidelijke front met de Qoeraish en het beveiligen van de achterhoede van Medina. Daarop trok de Profeet (vrede zij met hem) in de maand Moeharram van het zevende jaar van de Hidjra naar het noordelijke front; dit was het bolwerk van de joden van Khaybar, die de verbonden stammen hadden opgehitst en complotten hadden gesmeed tegen de moslims. De Profeet (vrede zij met hem) stond niemand toe om met hem uit te trekken, behalve degenen die aanwezig waren bij Hoedaybiya (de mensen van de Eed van Ridwan), als beloning voor hen. De moslims belegerden de onneembare forten van Khaybar één voor één, waarna Allah hen de overwinning over de forten schonk en angst in de harten van de joden wierp. Zij verzochten om een verdrag om hun bloed te sparen, in ruil voor het afstaan van hun bezittingen en landerijen aan de moslims, op voorwaarde dat zij deze zouden bewerken en de helft van de oogst zouden behouden. Zo ging de blijde tijding van Allah in vervulling over de overwinning met de vervroegde "vele buit".
Oemra al-Qada (De verwezenlijking van het visioen): In het daaropvolgende jaar (de maand Dhoe al-Qi'da van het zevende jaar na de Hidjra), vertrok de Profeet (vrede zij met hem) samen met zijn metgezellen die bij Hoedaybiya aanwezig waren, om hun Oemra in te halen waarvan zij eerder waren weerhouden. De Profeet (vrede zij met hem) betrad Mekka terwijl hij de talbiya verrichtte en de moslims om hem heen de tahliel en takbier uitspraken. Zij voltooiden hun rituelen in veiligheid en gemoedsrust, terwijl de Qoeraish naar de bergen waren getrokken en vol ontzag en bewondering naar hen keken. Deze Oemra diende als bevestiging van het visioen van de Profeet (vrede zij met hem) en werd bekend als de "Oemra al-Qada" of "Oemra al-Qadiyya".
1- Dit verdrag stelde de moslims in staat om hun boodschap in veiligheid te verspreiden, waardoor mensen in veel grotere getale dan voorheen tot de religie van Allah toetraden. Daarom werd de overwinning niet altijd met het zwaard behaald.
2 – De slag heeft bewezen dat het welslagen ligt in het volgen van het bevel van Allah en zijn boodschapper (vrede en zegeningen zij met hem), zelfs als de wijsheid in het begin niet duidelijk is voor het verstand (zoals gebeurde bij de voorwaarden van het vredesverdrag).
3. De verheven positie van degenen die de eed van trouw aflegden: De metgezellen viel een buitengewone eer ten deel: Allah betuigde hun Zijn welbehagen. Daarom werd deze eed Bayʿat ar-Ridwaan genoemd — de Eed van het Goddelijke Welbehagen. Dit vormt een goddelijke getuigenis, afkomstig van boven de zeven hemelen, van de oprechtheid en waarachtigheid van hun geloof.
4- De wettigheid van verdragen: het is toegestaan voor de moslims om een vredesakkoord te sluiten met de vijand als hierin een belang is en dit behoort tot de wijsheid en het Islamitisch beleid.
5- De terugkeer van de Profeet (vrede zij met hem) tijdens de "Oemra al-Qadaa" in het daaropvolgende jaar bewees de waarachtigheid van zijn visioen, brak de hoogmoed van Qoeraish en toonde de glorie van de Islam in het hart van Mekka.
6- De Profeet (vrede zij met hem) gaf de prachtigste voorbeelden in het zich houden aan beloften en verdragen en het vervullen ervan, wat het karakter en de religie van de Islam geliefd maakte bij de mensen.
7- De zegen van het opvolgen van de bevelen van de Profeet (vrede zij met hem): Zoals we bij de slag van Oehoed hebben vermeld dat ongehoorzaamheid een onheil met zich meebrengt dat kan leiden tot een nederlaag voor de moslims bij de confrontatie met hun vijanden, zo brengen gehoorzaamheid aan de Profeet (vrede zij met hem) en het opvolgen van zijn bevelen een zegen met zich mee die leidt tot de overwinning voor de moslims. Zoals Allah zegt: (....Als jullie hem gehoorzamen, dan zullen jullie recht geleid zijn....) [An-Noer 54].
De correspondentie van de Profeet (vrede zij met hem) met de koningen en heersers na het Verdrag van Hoedaybiya.
Toen het verdrag van Hoedaibiya was gesloten en de wapens waren neergelegd, was de Profeet (vrede zij met hem) veilig voor Qoeraish. Hij richtte zich op het voltooien van de universele boodschap en de verspreiding ervan over de aarde. Hij besloot om brieven te schrijven naar de koningen van de wereld en de leiders van de Arabieren en niet-Arabieren, om hen uit te nodigen tot de Islam. Uit mededogen met zijn gemeenschap en dankzij zijn uitstekende leiderschap, nam hij (vrede zij met hem) een zilveren zegelring met de inscriptie "Mohammed, de boodschapper van Allah" om de brieven te verzegelen. Het was namelijk de gewoonte en de voorwaarde van koningen om een brief slechts te lezen wanneer deze verzegeld was. Vervolgens selecteerde hij uit de besten van zijn metgezellen, moge Allah tevreden over hen zijn, boodschappers die welsprekendheid, innerlijke kracht en een scherp verstand combineerden, om deze immense toevertrouwde taak te vervullen.
Zo zond de Profeet (vrede zij met hem) Dihyah ibn Khalifah al-Kalbi (moge Allah tevreden met hem zijn) naar Heraclius, de grootvorst van de Romeinen en hij zond Abdoellah ibn Hoedhafah as-Sahmi (moge Allah tevreden met hem zijn) naar Khosrau, de koning van Perzië, 'Amr ibn Umayyah ad-Damri (moge Allah tevreden met hem zijn) naar de Negus, de koning van Abessinië, en Hatib ibn Abi Balta'ah (moge Allah tevreden met hem zijn) naar de Muqawqis, de grootvorst van de Kopten in Egypte. Eveneens schreef hij naar de leiders van As-Sham en Al-Yamama, zoals al-Harith ibn Abi Shamir al-Ghassani en Hawdhah ibn Ali al-Hanafi. Deze gezegende afgezanten vertrokken met de brieven van leiding, die de zuivere boodschap van de Islam met zich meedroegen en de wijze woorden bevatten die het verstand en de harten aanspreken. Zij nodigden hen uit tot een gemeenschappelijk woord: om Allah alleen te aanbidden, en waarschuwden hen voor de gevolgen van het afhouden van hun volkeren van het licht van de waarheid en de leiding.
De reacties van de koningen op deze nobele brieven en geschriften liepen uiteen. Onder hen waren er wiens hart verzachtte en die een goed antwoord gaven, zoals de Muqawqis, de Negus en Heraclius, die bij Aboe Soefyan informeerde naar de eigenschappen van de Profeet en overtuigd raakte van de waarachtigheid van zijn profeetschap, hoewel zijn koninkrijk hem ervan weerhield de waarheid te volgen. Daarentegen waren er ook die tiranniek en hoogmoedig waren en zijn brief verscheurden, zoals Kisra. Hierop verrichtte de Profeet (vrede zij met hem) een smeekbede tegen hem, vragend om zijn koninkrijk volledig te verscheuren. Allah verhoorde zijn smeekbede en zijn koninkrijk kwam snel ten val. Door deze briefwisselingen bereikte de uitnodiging tot de Islam de koningen en heersers van de aarde en maakten de grote koninkrijken kennis met de ware religie. Deze stap vormde het begin van de wereldwijde fase in de verspreiding van de Islam en de uitbreiding ervan buiten de grenzen van het Arabisch Schiereiland naar de rest van de landen van de wereld.
Lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
8. Een onweerlegbaar bewijs dat de boodschap van Mohammed (vrede zij met hem) een universele en volledige boodschap is voor Arabieren en niet-Arabieren en niet beperkt is tot de bewoners van het Schiereiland, ter bevestiging van de woorden van Allah, de Verhevene: (En Wij hebben jou niet gestuurd behalve als brenger van goed nieuws en een waarschuwer voor de mensheid...) [Saba'e:28].
9- Het toepassen van het Islamitisch beleid: dit komt tot uiting in het goed benutten van de tijden van vrede en wapenstilstand voor het verspreiden van de religie en de uitnodiging; aangezien de Profeet (vrede zij met hem) het verdrag van Hoedaybiyyah en zijn interne veiligheid benutte om zich te wijden aan het aanspreken en uitnodigen van de koningen en leiders van de aarde.
10- Het is toegestaan om rekening te houden met de gebruiken van landen in correspondentie en communicatie, zolang deze niet in strijd zijn met de Sharia, met als bewijs dat hij (vrede zij met hem) een zegelring in gebruik nam toen hem werd verteld dat zij geen brief lezen tenzij deze verzegeld is; dit ter vergemakkelijking van het overbrengen van het bewijs en de voortgang van de da'wah.
Les 15: Slag om Mekka, in het achtste jaar na de migratie:
De grootste verovering: dit is de grootste en gezegende verovering, de verovering van Mekka; de dag waarop Allah Zijn religie versterkte, Zijn boodschapper de overwinning schonk en Zijn heilige stad en Zijn oude Huis zuiverde van afgoderij.
Voorbereiding van het leger: De Profeet (vrede zij met hem) bereidde zich voor op de strijd en beval zijn metgezellen zich voor te bereiden. De Profeet (vrede zij met hem) vertrok samen met zijn metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn, met tienduizend strijders, totdat zij de omgeving van Mekka bereikten; en toen Aboe Soefjan de kracht van het moslimleger zag en het aantal dat de tienduizend strijders had bereikt, besefte hij volledig dat de inwoners van Mekka niet in staat waren om de confrontatie aan te gaan, dus stemde hij in met overgave. Daarna begunstigde Allah hem met de Islam en bekeerde hij zich.
De intocht in Mekka: De Profeet (vzmh) trok Mekka vanaf de hoger gelegen zijde binnen, in een indrukwekkend en majestueus tafereel. Uit nederigheid, diepe eerbied voor Allah en dankbaarheid jegens Hem hield hij het hoofd gebogen, terwijl hij werd omringd door de Emigranten en de Helpers, die de horizon vulden.
Reiniging van de Ka'bah: De Profeet (vrede zij met hem) gaf onmiddellijk de opdracht om de afgodsbeelden te breken en de afbeeldingen, die zich in en rond de Ka'bah bevonden, te verwijderen, zodat de Tawhied zuiver voor Allah zou zijn.
De eed van trouw op de dag van de bevrijding van Mekka: Nadat de Profeet (vzmh) de inwoners van Mekka veiligheid had verleend, kwamen velen van hen uit vrije wil naar hem toe bij de berg As-Safaa. Daar legden zij hem de eed van trouw af en verbonden zij zich tot de Islam en gehoorzaamheid. Anderen bleven weg en sloegen uit angst op de vlucht. De Profeet (vzmh) verleende ook hun veiligheid, waarna zij later de Islam omarmden. Hun toetreding tot de godsdienst was dus niet het gevolg van dwang, maar volgde op de edelmoedige vergiffenis van de Profeet (vzmh), waardoor hun harten veranderden.
De impact van de bevrijding van van Mekka: Deze overwinning had een geweldig effect; nadat de Profeet (vrede zij met hem) de Qoeraish (die de leiders van de Arabieren waren) had overwonnen en door de overwinning die daarop volgde, raakte iedereen overtuigd van de waarachtigheid van zijn profeetschap. Hierdoor begonnen delegaties vanuit alle oorden te komen om in groepen en menigten de religie van Allah binnen te treden.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Allah heeft de verovering van Mekka voor de Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen vergemakkelijkt zonder de noodzaak tot strijd en dit is een zuivere blijk van Allahs genade dat Hij hun bloed heeft gespaard en hen in veiligheid de overwinning heeft geschonken.
2. De deugd van nederigheid bij de overwinning: De Profeet (vrede zij met hem) trad Mekka binnen in een staat van uiterste onderdanigheid en overgave aan Allah, om ons te leren dat alle gunst uitsluitend aan Allah toebehoort. Hij is immers de Schenker van de overwinning en de Helper, en de gelovige neemt, ongeacht hoe groot zijn kracht ook mag zijn, toe in nederigheid jegens zijn Heer.
3- De essentie van het monotheïsme: De eerste daad die de Profeet (vzmh) verrichtte, was het vernietigen van de afgodsbeelden en dit bevestigt dat het fundament en de kracht van deze religie in "monotheïsme" liggen, en in het zuiveren van de harten en huizen van alles wat naast Allah wordt aanbeden.
4- De Arabische stammen wachtten de uitkomst van de strijd af en toen zij de overwinning van Allah voor Zijn profeet over zijn volk zagen, volgden de delegaties elkaar op om hun Islam te verklaren. Aldus was de verovering van Mekka de sleutel die de harten van het gehele Arabische schiereiland opende voor het geloof.
5- De blijde tijding van de Koran: Allah heeft deze grootse gebeurtenis vereeuwigd in Zijn Edele Boek door te zeggen: (Wanneer de hulp van Allah en de overwinning komen 1 En je ziet dat de mensen in grote groepen Allah Zijn godsdienst betreden 2 Verheerlijk dan jouw Heer met lof en vraag Hem om vergeving. Voorwaar, Hij is Degene Die het berouw steeds aanvaardt 3) [An-Nasr: verzen 1-3].
Les 7: Slag van Hunayn:
De aanleiding voor de veldtocht: Na de bevrijding van Mekka vernam de Profeet (vzmh) dat de stammen van Hawazin, uit de omgeving van Ta’if, een bijzonder groot leger bijeenbrachten om tegen hem ten strijde te trekken. Daarop besloot de Profeet (vzmh) hun tegemoet te trekken en hen in hun eigen gebied op te zoeken, voordat zij zelf naar Mekka zouden oprukken.
De sterkte van de twee legers: Er verzamelden zich ongeveer twintigduizend strijders van de stam Hawazin en zij vertrokken samen met hun bezittingen, vrouwen en kinderen (om zichzelf aan te moedigen niet te vluchten). Wat de moslims betreft, zij vertrokken in een groot leger dat twaalfduizend strijders telde; onder wie tweeduizend inwoners van Mekka die recentelijk de Islam hadden omarmd.
De les van het grote aantal: toen sommige moslims hun grote aantal zagen, zeiden zij vol trots: "Vandaag zullen wij niet verslagen worden vanwege een klein aantal", en deze zelfingenomenheid was het begin van de zware beproeving.
De onaangename verrassing: Toen de moslims de vallei van "Hoenayn" begonnen binnen te trekken, hadden de strijders van Hawazin verborgen hinderlagen voor hen gelegd. Plotseling vielen zij het moslimleger als één man aan en lieten een pijlenregen op hen neerdalen, wat ertoe leidde dat een groot deel van het leger zich terugtrok en op de vlucht sloeg vanwege de overrompeling.
De standvastigheid van de leider: Op dat kritieke moment bleef de Profeet (vrede zij met hem) met een zeldzame moed op zijn plaats, samen met een klein aantal van de Moehadjiroen en de Ansar, waaronder Aboe Bakr, Omar en Ali, moge Allah tevreden zijn met hen.
De profetische moed: De Profeet (vrede zij met hem) stormde met zijn muildier op het leger van de afgodendienaren af, terwijl hij met luide stem riep om het vertrouwen in de harten van zijn metgezellen te herstellen: ""Waarlijk, ik ben zonder twijfel de Profeet, ik ben de zoon van Abdoel-Moettalib" En de strijd verhevigde opnieuw.
Allah’s overwinning en de bijstand van de engelen: Toen de metgezellen terugkeerden en zich opnieuw rond hun Profeet (vzmh) schaarden en de strijd in alle hevigheid losbarstte, schonk Allah de gelovigen bijstand door engelen te laten neerdalen. Zij boezemden de ongelovigen grote angst in en deden de grond onder hun voeten wankelen.
Het einde en de oorlogsbuit: De ongelovigen werden verslagen en sloegen op de vlucht, en de moslims achtervolgden hen. De ongelovigen lieten een grote oorlogsbuit en enorme rijkdommen achter, die door de gunst van Allah het eigendom van de moslims werden. Uit het verlangen van de Profeet (vrede zij met hem) om de harten van de Hawazin te winnen, verdeelde hij de oorlogsbuit pas na enige tijd, in de hoop dat zij zouden terugkeren, de Islam zouden omarmen en naar hem toe zouden komen met het verzoek de buit aan hen terug te geven. Maar toen zij op zich lieten wachten, heeft hij (vrede zij met hem) deze alsnog verdeeld.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Het vertrouwen op Allah en niet op het aantal, want de moslims hebben in Hunayn geleerd dat de overwinning enkel van Allah alleen komt en dat een groot aantal niet baat wanneer hoogmoed de harten binnendringt.
2- Tijdens de Slag bij Badr leerden de moslims dat een "klein aantal" niet deert wanneer dit samengaat met geduld en godsvrees, en bij Hunayn leerden zij dat een "groot aantal" niet baat wanneer het geduld en het vertrouwen op Allah ontbreken.
3- De Profeet (vrede zij met hem) en degenen die met hem waren, bleven standvastig dankzij hun sterke geloof, en dit leert ons dat Allah de oprechte harten standvastig maakt in de moeilijkste situaties.
4- De Profeet (vrede zij met hem) toonde tijdens deze veldslag grote moed. Ondanks het terugtrekken van het leger, stormde hij zelf vooruit om de vijand te confronteren, terwijl hij vol trots en overtuiging zijn naam uitriep.
5. Allah heeft Zijn Boodschapper en de gelovigen geholpen met legers van engelen die zij niet zagen, en dit bevestigt dat Allah altijd met Zijn vrome dienaren is.
6- Na de moeilijkheid en tegenspoed heeft Allah de moslims begunstigd met de overwinning en veel oorlogsbuit, als beloning voor hun geduld en standvastigheid.
7- De edele verzen die de herinnering hebben vereeuwigd: De Verhevene zegt: (Allah heeft jullie voorzeker op vele plaatsen de overwinning geschonken, en ook op de dag van Hoenayn, toen jullie grote aantal jullie met trots vervulde. Maar dat aantal baatte jullie niets. De aarde werd jullie, ondanks haar uitgestrektheid, te benauwd, waarna jullie op de vlucht sloegen en de rug toekeerden 25 Vervolgens deed Allah Zijn rust neerdalen over Zijn Boodschapper en over de gelovigen. Ook zond Hij legers neer die jullie niet konden zien en Hij bestrafte degenen die niet geloofden. Dat is de vergelding van de ongelovigen 26 Na (deze vernederende bestraffing) zal Allah het berouw accepteren van wie Hij wil. En Allah is de meest Genadevolle, de meest Barmhartige. [At-Tawba 25-27].
8- De beloning is een veruitwendiging van de daden: toen de Profeet (vrede zij met hem) standvastig bleef in de strijd met een klein aantal van zijn edele metgezellen, kwam de overwinning tot hem zoals Allah, de Almachtige en Majesteitelijke, had beloofd. Hij, de Verhevene, zegt: O jullie die geloven! Als jullie hulp bieden (voor de zaak van) Allah, zal Hij jullie helpen en jullie voeten standvastig maken. [Mohammed 7], En dit geldt in het algemeen; Allah heeft de moslim de belofte van overwinning en ondersteuning geschonken indien hij de religie van Allah ondersteunt, ernaar uitnodigt en jihad op Zijn weg verricht, hiermee strevend naar het welbehagen van Allah.
Les 17: Het ontvangen van de delegaties en de afscheidsbedevaart:
Na de verovering van Mekka en de overwinning van de moslims, trokken de Arabische stammen uit alle windstreken naar Medina om te verklaren dat zij de Islam omarmden, en het negende jaar van de Hidjra stond bekend als het "Jaar van de Delegaties". De Profeet (vrede zij met hem) ontving vele delegaties, waarvan de belangrijkste de delegatie van de Banou Tamim, de delegatie van Nadjran en de delegatie van Tayyi' waren (onder wie 'Adi ibn Hatim zich bevond). Deze delegaties hadden een grote invloed op de eenwording van het Arabisch Schiereiland onder de vlag van de Islam, aangezien zij de zuilen van de religie leerden en terugkeerden om hun volk hiertoe op te roepen, wat de weg effende voor de verspreiding van de Islam.
In het tiende jaar van de hijra werd onder de mensen aangekondigd dat de Profeet (vrede zij met hem) de intentie had om in dat jaar de Hadj te verrichten. Daarop kwam een enorm aantal mensen van overal naar Medina, die allemaal de wens hadden om de Profeet (vrede zij met hem) te vergezellen, om van hem te leren en zijn voorbeeld te volgen in de rituelen van de Hadj.
Reden voor de benaming: deze kreeg de naam "afscheidsbedevaart" omdat de profeet (vrede zij met hem) toen met zijn woorden afscheid nam van de mensen, en omdat hij (vrede zij met hem) daarna nooit meer een bedevaart verrichtte.
De menigten pelgrims: Meer dan honderdduizend pelgrims gingen met de Profeet (vrede zij met hem) mee op deze gezegende reis, en hij nam zijn negen vrouwen (moge Allah tevreden met hen zijn) met zich mee.
De volmaking van de gunst: Terwijl de Profeet (vrede zij met hem) de rituelen van de bedevaart (hadj) verrichtte, werd op de dag van Arafah de uitspraak van Allah, de Verhevene, aan hem geopenbaard: (...Deze dag heb Ik de godsdienst voor jullie voltooid en Mijn gunst voor jullie volmaakt en heb de Islam voor jullie als godsdienst gekozen....) [Al-Ma'ida:3], Deze ayah (vers) was dus een aankondiging van de voltooiing van het profeetschap.
De grote boodschap: De Profeet (vrede zij met hem) hield grote toespraken voor de mensen op de dag van Arafah en op de dag van het offer, waarin hij de fundamentele principes van de moslim, het monotheïsme, het volgen van de Soenna en het zich onderscheiden van de afgodendienaren benadrukte, en de rechten van moslims en de rechten van echtgenoten uiteenzette. En daarin zei hij onder meer: "Voorwaar, jullie bloed, jullie bezittingen en jullie eer zijn voor jullie verboden, zoals de heiligheid van deze dag, in deze maand, in dit land van jullie. Weet, heb ik de boodschap overgebracht?" Om de onschendbaarheid van het leven van een moslim, zijn bezit en zijn reputatie te benadrukken.
En hij gaf de aanbeveling die beschermt tegen dwaling, zeggende: "En ik heb jullie iets nagelaten waarna jullie nooit zullen dwalen, als jullie je eraan vasthouden: Het Boek van Allah" [overgeleverd door Moeslim].
De terugkeer: Nadat de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) de rituelen van de hadj had voltooid en de mensen hun religie had onderwezen, keerde hij terug naar Medina.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- De ontvangst van de delegaties leert ons dat de kracht van de Islam ligt in het samenkomen en de eenheid op de waarheid en het verspreiden van kennis, en dat de succesvolle leider degene is die bruggen van communicatie bouwt om het goede te verspreiden.
2- De aanbeveling van de Profeet (vzmh) om vast te houden aan het Boek en de Soenna is de reddingsboei voor de moslim, want daarin bevinden zich de leiding en de bescherming tegen afwijking en dwaling, in elke tijd en op elke plaats.
3- De Profeet (vrede zij met hem) vertrok zelf om de rituelen van de Hadj te verrichten en deze aan de mensen te onderwijzen "in daden" en niet alleen in woorden, om een levend voorbeeld te zijn dat iedereen kon zien en volgen. Hij (vrede zij met hem) zei: "Neem van mij jullie rituelen van hadj over" [Overgeleverd door Al-Bayhaqi, Aboe Dawoed en An-Nasa'i], In een overlevering in Sahieh Moeslim: "Neem jullie rituelen van hadj over."
4- Allah heeft ons bericht dat Hij voor ons de religie heeft voltooid en de genade aan ons heeft volbracht; daarom is het voor niemand toegestaan om vanuit zichzelf nieuwe ingevoerde gebruiken (bid‘a) aan de religie toe te voegen of er iets van af te doen. De religie van de Islam bevat immers alles wat het leven van de mensen in deze wereld en in het Hiernamaals ten goede komt, en de wetgeving is voltooid met het overlijden van de Profeet (vrede zij met hem) en het ophouden van de openbaring.
5- De onschendbaarheid van de moslim: De Profeet (vrede zij met hem) benadrukte de onschendbaarheid van het bloed, de eer en de bezittingen van moslims, en dat het ontoelaatbaar is om deze zonder recht aan te tasten.
Les 18: Het overlijden van de Profeet (vrede zij met hem):
In de voormiddag van maandag, de twaalfde van de maand Rabi' Al-Awwal in het elfde jaar van de Hidjra, verergerde de ziekte van de Profeet (vrede zij met hem) terwijl hij in het huis van zijn vrouw Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn) verbleef.
De doodsstrijd: De Profeet (vrede zij met hem) leed onder de pijnen van de dood en de doodsstrijd, en veegde met water over zijn gezicht, terwijl hij zei: "Er is geen god dan Allah, voorwaar, de dood kent pijnen" "[overgeleverd door al-Boekhari]."
Overlijden: Zijn edele ziel (vrede zij met hem) verliet het lichaam terwijl hij leunde tegen de borst van Aicha (moge Allah tevreden met haar zijn), en hij was destijds op de leeftijd van drieënzestig jaar.
De begrafenis: De Profeet (vrede zij met hem) werd begraven op de plaats waar hij overleed, namelijk het huis van Aïcha (moge Allah over haar tevreden zijn).
De volmaakte toevertrouwde taak: De Profeet (vrede zij met hem) overleed nadat hij de toevertrouwde taak volledig had volbracht, en heeft zijn gemeenschap achtergelaten op een heldere weg, zo helder als de zon op klaarlichte dag. Hij heeft geen enkele vorm van goed achtergelaten zonder ons de weg ernaar te wijzen en geen enkel kwaad zonder ons ervoor te waarschuwen.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Dit voorval toont ons de voortreffelijkheid van de Moeder der Gelovigen, Aïsha (moge Allah tevreden met haar zijn) en haar hoge status bij de Profeet (vrede zij met hem), aangezien hij ervoor koos om zijn laatste dagen in haar huis door te brengen en op haar schoot overleed.
2- De dood is de wet van Allah in Zijn schepping, dus als er iemand in deze wereld eeuwig zou leven, dan zou de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) daarin eeuwig hebben geleefd en zoals Allah de Verhevene zegt: (Waarlijk jij (O Mohammed) zal sterven en waarlijk, zij zullen (ook) sterven) [Az-Zoemar:30].
3- Het overlijden van de Profeet (vzmh) was de grootste rampspoed die de moslims ooit heeft getroffen. Wie bij een tegenslag terugdenkt aan het verlies van de Profeet (vzmh) zal iedere andere beproeving als minder zwaar ervaren. Zoals Hassan ibn Thabit (moge Allah tevreden met hem zijn), de dichter van de Boodschapper (vzmh), heeft gezegd:
Geen van hen die ons voorgingen, heeft ooit iemand als Mohammed verloren, en tot aan de Dag der Opstanding zal nooit meer iemand zoals hij worden verloren.
4- Een boodschap voor de predikers: Eenieder die de kennis van de religie draagt, dient zich tot het uiterste in te spannen om deze te verspreiden en aan de mensen te onderwijzen, totdat hij Allah ontmoet terwijl hij zijn verplichting heeft vervuld, zoals de profeet (vrede zij met hem) heeft gedaan.
5- De Profeet (vzmh) heeft ons de waarheid helder uiteengezet en ons een rechte en zuivere levensweg nagelaten. Alleen wie zich door een religieuze vernieuwing of door zijn begeerten laat misleiden, dwaalt van deze weg af. Het ware geluk ligt dan ook geheel in het volgen van de leiding van de Profeet (vzmh).
Les 19: de echtgenoten van de Profeet (vrede zij met hem):
Zijn vrouwen (vrede zij met hem):
1. Khadija bint Khoewaylid (moge Allah tevreden zijn met haar).
2- Sawda bint Zoem'a (moge Allah tevreden met haar zijn).
3- Aisha bint Aboe Bakr (moge Allah tevreden zijn met haar ).
4- Hafsah bint Omar ibn al-Khattab (moge Allah tevreden zijn met haar).
5- Zaynab bint Khoezayma (moge Allah tevreden zijn met haar ).
6- Oemoe Salama (Hind bint Abi Oemayya) (moge Allah tevreden zijn met haar).
7- Oem Habiba (Ramla bint Abi Soefyan) (moge Allah tevreden zijn met haar) .
8- Djoewayriyya bint al-Harits (moge Allah tevreden zijn met haar ).
9- Maymoena bint Al-Harith (moge Allah tevreden met haar zijn).
10- Safiyya bint Hoeyaye (moge Allah tevreden zijn met haar ).
11- Zaynab bint Djahsj (moge Allah tevreden zijn met haar ).
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1. Moeders van de gelovigen: De echtgenotes van de Profeet (vrede zij met hem) zijn de "Moeders van de gelovigen" volgens de tekst van de Heilige Koran. De Verhevene zegt: (De Profeet heeft meer recht op de gelovigen dan zijzelf en zijn vrouwen zijn hun moeders...) [Soera Al-Ahzab 6], En de Profeet (vrede zij met hem) heeft de status van een vader voor de gelovigen in termen van opvoeding en mededogen, waardoor zijn vrouwen als moeders voor ons zijn geworden in termen van de verplichting tot respect en waardering en het verbod op het huwen met hen. Zij zijn echter niet als moeders in de "mahram-status" die het toestaat om zich in hun bijzijn te bevinden of de hidjaab af te doen.
2– De bijzondere waardigheid van de Profeet (vzmh): Een van de bijzondere bepalingen die voor de echtgenotes van de Profeet (vzmh) golden, was dat niemand na zijn overlijden ooit met hen mocht huwen. Allah, de Verhevene, zegt: (....En het is niet (goed) voor jullie dat jullie Allahs boodschapper ergeren, noch dat jullie ooit zijn vrouwen na hem zullen trouwen. Waarlijk! Dat zal een gruweldaad in het aangezicht van Allah zijn) [Al-Ahzab: 53], En dit is ter bescherming van de status van de Profeet (vzmh) en uit eerbied voor hem en omdat de huwelijksband tussen hem en hen in stand blijft en voortduurt in het paradijs, met de wil van Allah.
3. De grote verantwoordelijkheid en de vermenigvuldiging van de beloning: Toen de Profeet (vrede zij met hem) zijn vrouwen de keuze gaf tussen de pracht van de wereld en het bij hem blijven en het geduldig verdragen van een krap bestaan, kozen zij voor Allah, Zijn Boodschapper en het Hiernamaals. Omdat hun positie verheven is, heeft Allah hun beloning voor goede daden tweemaal vermenigvuldigd, net zoals Hij de afrekening voor elke fout die zij begaan strenger heeft gemaakt dan voor anderen, zodat hun waakzaamheid en dankbaarheid jegens Allah altijd op het hoogste niveau blijven.
4. Zij behoren tot de familie van de Profeet (vrede zij met hem): de echtgenotes van de Profeet (vrede zij met hem) vallen onder de "Ahl al-Bayt" (lieden van het huis) over wie Allah heeft bericht dat Hij hen heeft gereinigd. De Verhevene zei in de context van het spreken over hen: (...Allah wenst slechts om slechte daden en zonden van jullie te verwijderen. O, leden van de familie en reinig jezelf met een grondige reiniging) [Al-Ahzab 33] Het liefhebben van hen, het betuigen van welgevallen en respect jegens hen en het verdedigen van hun eer is verplicht voor iedere moslim, want zij zijn de reine voorbeelden.
5- De neerdaling van de openbaring in hun woningen: Tot hun grootste verdiensten behoort dat de verzen van de edele Koran werden geopenbaard terwijl de Profeet (vzmh) zich in hun woningen bevond. Allah, de Verhevene, zegt: (En gedenk dat wat in jullie huizen van de verzen van Allah en wijsheid gereciteerd wordt...) [Al-Ahzab 34], En vanwege hun nabijheid tot hem (vrede zij met hem), hebben zij de meest nauwkeurige details van zijn Soenna en leiding binnen zijn huis aan ons overgeleverd. Zodoende diende elk van hen de religie door deze kennis over te dragen aan de gemeenschap.
Les 20: De kinderen van de Profeet (vrede zij met hem):
De Profeet (vrede zij met hem) werd gezegend met zeven kinderen en die zijn:
Ten eerste: de zonen (drie): Al-Qasim: aan hem ontleende de Profeet (vrede zij met hem) zijn koenya en zo werd hij "Aboe al-Qasim" genoemd, Abdoellah en Ibrahim.
Ten tweede: de dochters (vier): Zainab, Roeqayyah, Oemm Koelthoem, Fatima.
En al zijn kinderen waren van zijn vrouw Khadija (moge Allah tevreden zijn met haar), behalve Ibrahim, die van zijn slavin Maria Al-Qoebtiyya was. En zij zijn allemaal overleden tijdens het leven van de Profeet (vrede zij met hem), behalve Fatima, die nog zes maanden na zijn dood leefde, waarna zij zich bij hem voegde.
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1- Wij leren van de Profeet (vrede zij met hem) geduld en het hopen op de beloning van Allah bij het verlies van kinderen, want hij proefde de bitterheid van het verlies tijdens zijn leven door de dood van zes van zijn kinderen en desondanks bleef hij standvastig en dankte hij zijn Heer.
2- De deugd van Faatimah, moge Allah tevreden over haar zijn: Allah heeft haar bevoorrecht doordat zij de enige was die na hem overbleef. Zij was geduldig en rekende op de beloning van Allah, totdat zij zich bij haar vader (vzmh) voegde.
3- De zoon van de Profeet (vrede zij met hem), "Ibrahim", die op jonge leeftijd overleed; zijn moeder was Maria De Koptische en zij behoorde tot de dienaressen van de Profeet (vrede zij met hem) en niet tot zijn vrouwen, de Moeders der Gelovigen.
Les 21: Enkele fysieke en morele eigenschappen van de Profeet (vrede zij met hem):
De Profeet (vrede zij met hem) had het mooiste uiterlijk van alle mensen, en tot zijn eigenschappen behoorden:
De lengte: Hij had een gemiddelde gestalte onder de mannen, hij was niet erg lang noch kort, maar hij was evenredig gebouwd.
De kleur: Hij was wit, een witheid vermengd met een lichte roodheid die hem schoonheid en glans verleende.
Het gelaat: Zijn ogen waren groot en stralend en zijn mond was breed en fraai gevormd. Hij had een volle, weelderige baard en diepzwart haar. Op latere leeftijd verschenen er slechts enkele witte haren in zijn baard en bij zijn slapen; het waren er minder dan twintig.
Het lichaam: breed tussen de schouders, altijd met een aangename geur, zelfs als hij geen parfum heeft gebruikt.
Wat betreft zijn morele eigenschappen:
De Profeet (vrede zij met hem) was de meest volmaakte persoon in manieren en Allah heeft in hem alle nobele eigenschappen verenigd, waaronder:
Oprechtheid en betrouwbaarheid: Hij was de meest oprechte van de mensen in spraak en de meest trouwe in het nakomen van verbonden, tot in die mate dat hij, voordat hij de Boodschap ontving, de titel ‘As-Saadiq Al-Ameen’ (de oprechte en betrouwbare) kreeg.
Vrijgevigheid en gulheid: De Profeet (vrede zij met hem) was de meest gulle der mensen, hij gaf met de edelmoedigheid van iemand die geen vrees voor armoede kent, en nimmer werd hem om iets gevraagd waarop hij "nee" zei.
Verdraagzaamheid en vergeving: Hij was van alle mensen het verst verwijderd van woede en het snelst tevreden, hij vergaf degene die hem onrecht aandeed, onderhield de banden met degene die deze verbrak, en de onwetendheid van de onwetende jegens hem vergrootte slechts zijn verdraagzaamheid.
Nederigheid en barmhartigheid: De Profeet (vzmh) stelde zich nederig en zachtmoedig op tegenover de gelovigen. Hij zorgde zelf voor zijn dagelijkse behoeften, herstelde zijn eigen sandalen en hielp zijn gezin bij de huishoudelijke bezigheden. Hij ontving zijn gasten met eer en glimlachte naar iedereen die hij ontmoette. Van alle mensen was hij het meest barmhartig voor de zwakken, kinderen en zelfs dieren.
Moed: De Profeet (vrede zij met hem) was in zijn hart de moedigste van alle mensen. Zijn metgezellen trokken zich terug naar hem wanneer de strijd hevig werd en hij was dan degene die het dichtst bij de vijand stond.
En hij was met recht zoals moeder der gelovigen Aisha, moge Allah tevreden met haar zijn, hem beschreef in een samenvattend woord: "Zijn gedrag was (het toepassen van) de Koran."
De lessen die hieruit kunnen worden getrokken:
1. Een van de voordelen van het kennen van zijn uiterlijke kenmerken is dat Allah je de eer kan schenken hem in een droom te aanschouwen. Wie hem ziet met de kenmerken waaronder hij bekendstaat, heeft hem werkelijk gezien, want de satan kan zijn gedaante niet aannemen. De Profeet (vzmh) heeft immers gezegd: "Wie mij in een droom ziet, heeft mij werkelijk gezien, want de satan kan zich niet als mij voordoen" [overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim].
2- De oprechte liefhebber verlangt naar het kennen van alle bijzonderheden van zijn geliefde en tot het grootste daarvan behoort de kennis omtrent het uiterlijk van de meester der schepping en zijn levenswandel (vrede zij met hem).
3- Wij beseffen de diepe liefde en verbondenheid van de metgezellen met de Profeet (vrede zij met hem), aangezien zij ons de meest nauwkeurige details van zijn leven overleverden en de gemeenschap na hen dit grootse erfgoed heeft bewaard.
4- Het alomvattende en beste voorbeeld: het bestuderen van deze eigenschappen spoort de moslim aan tot navolging van zijn Profeet (vrede zij met hem) in zijn uiterlijk met reinheid en parfum, en in zijn innerlijk met waarachtigheid, geduld, nederigheid en dergelijke.
Slotgedachte:
Tot slot zijn de boeken van de authentieke Soenna en de biografie van de profeet talrijk, daarom dient de moslim deze te raadplegen om kennis te nemen van de levensloop van de profeet (vrede zij met hem), zijn gedrag en zijn eigenschappen, waaronder:
1- De biografie van de profeet door Al-Hafidh Ibn Kathir (moge Allah hem genadig zijn).
2- Zaad al-Ma'aad van Ibn al-Qayyim, moge Allah hem genadig zijn.
3- Kitaab As-Shamaa'il van At-Tirmidhi, moge Allah hem genadig zijn.
Wij vragen Allah, de Almachtige, dit werk oprecht en uitsluitend omwille van Zijn edele Aangezicht te laten zijn; ons en u de voortreffelijke navolging van Zijn edele Profeet (vzmh) te schenken; alle moslims met deze inspanning van nut te laten zijn; en haar voor ons tot een blijvend tegoed te maken op de Dag des Oordeels.
Alle lof komt Allah toe, de Heer van de werelden. Moge de vrede en zegeningen van Allah met de Profeet Mohammed, zijn familie en al zijn Metgezellen zijn.
Related books
All books
رسول الإسلام محمد صلى الله عليه وسلم81 talenرسولمحمدرسول الإسلام محمد صلى الله عليه وسلم
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle De Boodschapper van de Islam, Mohammed, vrede zij met hem Een beknopt overzicht wordt gegeven van de Profeet van de Islam, Mohammed [1], vrede zij met hem. Hierin worden zijn naam, afkomst, geboorteplaats, huwelijk, de boodschap die hij verkondigde, de uitnodiging die hij verspreidde, de tekenen van zijn profeetschap, zijn wetgeving en de houding van zijn tegenstanders ten opzichte van hem toegelicht. [1] Ik zorgde er altijd voor om de woorden 'de Boodschapper Mohammed' samen te voegen, met aandacht voor vertaling. Men kan dat opmerken. 1-…
Een dag in het huis van de Boodschapper (moge de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn)7 talenEen dag in het huis van de Boodschapper (moge de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn)
Klik om de boekdetails te bekijken.
De smeekbeden die 's ochtends en 's avonds worden gereciteerd.57 talenDe smeekbeden die 's ochtends en 's avonds worden gereciteerd.
In de naam van Allah, de meest Barmhartige, de meest Genadevolle. (Allah, er is geen god behalve Hij, de Levende, de Onderhouder van het Bestaan. Geen sluimer noch slaap overvalt Hem. Hem behoort toe wat in de hemelen en wat op aarde is. Wie kan voor Hem bemiddelen zonder Zijn toestemming? Hij weet wat vóór hen ligt en wat achter hen is en zij omhelzen niets van Zijn kennis behalve wat Hij wil. Zijn Troon omspant de hemelen en de aarde en het bewaren van hen vermoeit Hem niet. Hij is de Verhevene, de Grote) Troonvers: 255 - Soerah Al-Baqarah (De Boodschapper heeft geloofd in wat van zijn Heer…
De Islam89 talenDe Islam
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle Heb je jezelf afgevraagd: Wie schiep de hemelen en de aarde en alles wat daarin is? Wie heeft dit nauwkeurige, verfijnde systeem erin geplaatst?