Skip to content

آیا مایعی که از زن خارج می شود - سفید باشد یا زرد - پاک است یا نجس؟ و آیا برای [خروج] آن وضو واجب می شود، در صورتی که این خارج شدن مستمر است؟ و حکم آن در صورتی که پی در پی نباشد چیست؟ به ویژه آنکه بسیاری از زنان به ویژه تحصیل کرده ها این را رطوبتی طبیعی می دانند که وضو را باطل نمی کند؟

السؤال

سوال ۱:

آیا مایعی که از زن خارج می شود - سفید باشد یا زرد - پاک است یا نجس؟ و آیا برای [خروج] آن وضو واجب می شود، در صورتی که این خارج شدن مستمر است؟ و حکم آن در صورتی که پی در پی نباشد چیست؟ به ویژه آنکه بسیاری از زنان به ویژه تحصیل کرده ها این را رطوبتی طبیعی می دانند که وضو را باطل نمی کند؟

س35: هل السائل الّذي ينزل من المرأة -أبيض كان أم أصفر- طاهرٌ أو نجسٌ؟ وهل يجب فيه الوضوء، مع العلم بأنه ينزل مستمرًّا؟ وما الحكم إذا كان متقطّعًا، خاصةً أن غالب النّساء -لا سيما المتعلّمات- يعتبرن ذلك رطوبةً طبيعيةً، لا يلزم منه الوضوء؟

الجواب

پاسخ ۱:

پس از بررسی آنچه به نظر من می آید آن است که مایعی که از زنان خارج می شود اگر از مثانه نباشد و از رحم باشد، پاک است، اما وضو را باطل می کند اگرچه پاک است؛ زیرا برای باطل شدن وضو شرط آن نیست که این مایع نجس باشد. مثلا باد که از پشت بیرون می آید جِرم ندارد و با این حال وضو را باطل می کند.

بر این اساس، اگر زنی وضو داشت و این مایع از او خارج شد وضویش باطل می شود، و باید آن را تجدید کند.

اما اگر پی در پی بود وضو را باطل نمی کند، اما برای هر نماز هنگام وارد شدن وقت آن نماز وضو می گیرد، و در همان وقتی که وضو گرفته نماز فرض و نوافل را انجام می دهد، و قرآن می خواند، و هر کاری که برایش مباح است را انجام می دهد،

چنانکه علما همانند این را دربارهٔ کسی که «سلسل البول» (خروج غیر ارادی ادرار) دارد گفته اند. این حکم از جهت طهارت است، که این مایع پاک است اما از جهت باطل شدن وضو، خروج آن باعث بطلان وضو می شود مگر آنکه مستمر و پی در پی باشد، و قطع نشود که در این حالت وضو را باطل نمی کند، اما زن باید برای هر نماز بعد از داخل شدن وقت آن وضو بگیرد، و محل آن را ببندد.

اما اگر پی در پی نبود (گاه بود و گاه نبود) و عادت او بر این اساس بود که در اوقات نماز قطع شود، نمازش را به همان وقتی که این مایع قطع می شود موکول می کند، البته در صورتی که ترس خارج شدن وقت را نداشته باشد، پس اگر از خروج وقت ترسید وضو می گیرد، و محل آن را می بندد و نماز می گزارد.

در این باره تفاوتی بین [خروج] کم و زیاد نیست؛ زیرا همهٔ آنها از سبیلین [جلو و عقب] خارج می شود، در نتیجه کم و زیادش باطل کنندهٔ وضوست، به خلاف آنچه از بقیهٔ بدن خارج می شود مانند خون و استفراغ، که وضو را باطل نمی کند، نه کم آن و نه زیاد آن.

اما برای این باور برخی از زنان که این [مایع] وضو را باطل نمی کند، اصل و اساسی نیافتم جز قولی از این حزم ـ رحمه الله ـ که می گوید: این وضو را باطل نمی کند. اما دلیلی برای قولش ذکر نکرده، و اگر دلیلی از کتاب و سنت یا اقوال صحابه داشت قطعا حجت به حساب می آمد.

و بر زن لازم است که تقوای الله را پیشه سازد، و به طهارت و وضوی خود توجه کند؛ زیرا نماز بی وضو پذیرفته نمی شود حتی اگر صد بار نماز بگزارد، و حتی برخی از علما گفته اند که آنکه بی وضو نماز می خواند کافر می شود؛ زیرا این از جملهٔ به تمسخر گرفتن آیات الله سبحانه و تعالی است.

ﺟ35: الظاهر لي بعد البحث: أن السائل الخارج من المرأة إذا كان لا يخرج من المثانة، وإنما يخرج من الرحم، أنّه طاهرٌ، ولكنه ينقض الوضوء وإن كان طاهرًا؛ لأنه لا يشترط للناقض للوضوء أن يكون نجسًا، فها هي الرّيح تخرج من الدّبر، وليس لها جرمٌ، ومع ذلك تنقض الوضوء.

وعلى هذا، إذا خرج من المرأة وهي على وضوءٍ فإنه ينقض الوضوء، وعليها تجديده.

فإن كان مستمرًّا فإنه لا ينقض الوضوء، ولكن تتوضأ للصلاة إذا دخل وقتها، وتصلّي في هذا الوقت الّذي تتوضأ فيه فروضًا ونوافل، وتقرأ القرآن، وتفعل ما شاءت ممّا يباح لها،

كما قال أهل العلم نحو هذا فيمن به سلس البول، هذا هو حكم السائل من جهة الطهارة، فهو طاهرٌ، ومن جهة نقضه للوضوء، فهو ناقضٌ للوضوء إلا أن يكون مستمرًّا عليها، فإن كان مستمرًّا فإنه لا ينقض الوضوء، لكن على المرأة ألا تتوضأ للصلاة إلا بعد دخول الوقت، وأن تتحفظ.

أما إن كان منقطعًا، وكان من عادته أن ينقطع في أوقات الصلاة، فإنها تؤخّر الصلاة إلى الوقت الّذي ينقطع فيه، ما لم تخش خروج الوقت، فإن خشيت خروج الوقت فإنها تتوضأ، وتتلجم -تتحفظ- وتصلّي.

ولا فرق بين القليل والكثير؛ لأنه كله خارجٌ من السبيل، فيكون ناقضًا قليله وكثيره، بخلاف الذي يخرج من بقية البدن كالدم والقيء، فإنه لا ينقض الوضوء، لا قليله ولا كثيره.

وأما اعتقاد بعض النّساء أنه لا ينقض الوضوء فهذا لا أعلم له أصلًا، إلا قولًا لابن حزمٍ رحمه الله، فإنه يقول: إن هذا لا ينقض الوضوء، ولكنه لم يذكر لهذا دليلًا، ولو كان له دليلٌ من الكتاب والسّنة أو أقوال الصحابة لكان حجةً.

وعلى المرأة أن تتقي الله، وتحرص على طهارتها؛ فإن الصلاة لا تقبل بغير طهارةٍ ولو صلت مئة مرةٍ، بل إن بعض العلماء يقول: إن الذي يصلّي بلا طهارةٍ يكفر؛ لأن هذا من باب الاستهزاء بآيات الله سبحانه وتعالى.